
အဓ್ಯಾಯ ၆ သည် pāpa-bheda (အပြစ်အမျိုးအစားများ) ကို နည်းပညာဆန်စွာ စာရင်းပြုစုထားသော အခန်းဖြစ်ပြီး သနတ်ကူမာရက သာသနာတရားကို ထိခိုက်စေသော လူမှုရေး၊ ယဇ္ဍပူဇော်ရေးနှင့် အာရှရမဘဝဆိုင်ရာ လွန်ကျူးမှုများကို သင်ကြားသဘောဖြင့် ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ် ပြစ်မှုများ၊ ဒွိဇပစ္စည်းခိုးယူခြင်း၊ အမွေဆက်ခံခွင့် ချိုးဖောက်ခြင်းတို့နှင့်အတူ မာနကြီးခြင်း၊ ဒေါသ၊ မုသာဝါဒ၊ ကျေးဇူးမသိခြင်း စသည့် အကျင့်ဆိုးများကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် အိမ်ထောင်ရေး/ဆွေမျိုးရေး မမှန်ကန်မှုများကြောင့် လူမှုတည်ငြိမ်မှု ပျက်စီးစေခြင်း၊ အာရှရမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်နှင့် ဥယျာဉ်များ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ နေထိုင်သူများကို နှောင့်ယှက်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်၊ စပါးနှင့် ငွေကြေးခိုးယူခြင်း၊ ရေအရင်းအမြစ်များကို ညစ်ညမ်းစေခြင်းတို့ကိုလည်း ရေတွက်သည်။ ယဇ္ဍဥယျာဉ်/ကန်များ ရောင်းချခြင်း၊ ဇနီးနှင့် ကလေးများကို ရောင်းချခြင်းကဲ့သို့ သန့်ရှင်းကာကွယ်ရမည့် အရာများကို ကုန်သွယ်ခြင်းကိုလည်း သတိပေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားဖူးခရီး၊ အစာရှောင်ခြင်း၊ ဝ్రတနှင့် ဥပနယန အစပြုခြင်းတို့တွင် မတော်မတရားပြုခြင်း၊ မိန်းမနှင့် မိန်းမပိုင်ပစ္စည်းကို အမြတ်ထုတ်ခြင်း၊ လိမ်လည်အသက်မွေးခြင်း၊ အဘိချာရ/အတင်းအကျပ်လုပ်ရပ်များနှင့် အာရုံလိုချင်မှု သို့မဟုတ် နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက် သာသနာကို ပြသသဘောဖြင့် လုပ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးသည် နောက်တစ်ဆင့် အပြစ်ဖြေ၊ ဝ్రတပြန်လည်ပြုပြင်နှင့် သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ သဘောတရားများအတွက် ရှိုင်ဝသီလအန္တရာယ်ကို အမျိုးအစားခွဲ သတ်မှတ်ပေးသော အညွှန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । द्विजद्रव्यापहरणमपि दायव्यतिक्रमः । अतिमानोऽतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता
သနတ်ကူမာရက ပြောသည်– “နှစ်ကြိမ်မွေး (ဗြာဟ္မဏ) ၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော လွန်ကျူးမှုဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အခွင့်အရေး/အမွေဝေစုကို ချိုးဖောက်ခြင်းလည်း ထိုနည်းတူ။ အလွန်အမင်း မာန်မာန၊ အလွန်အမင်း ဒေါသ၊ လိမ်လည်ဟန်ဆောင်မှု၊ ကျေးဇူးမသိခြင်း—ဤတို့သည်လည်း ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်သော အပြစ်များဖြစ်သည်။”
Verse 3
परिवित्तिः परिवेत्ता च यया च परिविद्यते । तयोर्दानं च कन्यायास्तयोरेव च याजनम्
‘ပရိဝိတ္တိ’ ဟူသည် မင်္ဂလာမဆောင်သေးသော အကိုကြီး၊ ‘ပရိဝေတ္တာ’ ဟူသည် အကိုမင်္ဂလာမဆောင်မီ မင်္ဂလာဆောင်သည့် ညီငယ်၊ ထို့ပြင် ဤလွန်ကျူးမှုကို ဖြစ်စေသော မိန်းမ—ဤအကိုညီနှစ်ဦးအတွက်သာ ကန့်ယာ (သမီးပျို) ကို မင်္ဂလာပေးအပ်ခြင်းကို ပြုရမည်၊ ထို့အပြင် ထိုနှစ်ဦးအတွက်သာ ယာဇန (ယဇ္ဈပူဇာတွင် ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်း) ကို ချမှတ်ထားသည်။
Verse 4
शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् । यः पीडामाश्रमस्थानामाचरेदल्पिकामपि
ရှီဝအာရှရမ်၏ သစ်ပင်များကို ဖျက်ဆီး၍ ပန်းဥယျာဉ်များကို ပျက်စီးစေသူ၊ သို့မဟုတ် အာရှရမ်တွင် နေထိုင်သူများကို အနည်းငယ်ပင် နာကျင်စေသူသည် ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို ထိခိုက်စေသော ကြီးမားသည့် အပြစ်ကို ကျူးလွန်သည်။
Verse 5
सभृत्यपरिवारस्य पशुधान्यधनस्य च । कुप्यधान्यपशुस्तेयमपां व्यापावनं तथा
အိမ်ထောင်တစ်စု၏ အလုပ်သမားနှင့် မိသားစုပါဝင်သူတို့နှင့်အတူ တိရစ္ဆာန်၊ စပါးနှံနှင့် ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း၊ တန်ဖိုးရှိပစ္စည်း၊ စပါးနှံနှင့် နွားကို ခိုးယူခြင်း၊ ထို့အတူ ရေကို ညစ်ညမ်းစေခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့သည်လည်း အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များဖြစ်၏။
Verse 6
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्या मुमासंहितायां पापभेदवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ၌၊ ပဉ္စမစာအုပ် အုမာ-သံဟိတာအတွင်းရှိ “အပြစ်အမျိုးအစားများ၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ဆဋ္ဌမအခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။
Verse 7
स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरप्यन्तनिर्जिताः । अरक्षणं च नारीणां मायया स्त्रीनिषेवणम्
သူတို့သည် မိန်းမ၏ ဥစ္စာပေါ်တွင် အသက်မွေးကြပြီး မိန်းမတို့ကပင် အပြည့်အဝ အနိုင်ယူထားကြ၏။ မိန်းမတို့ကို ကာကွယ်မပေးဘဲ၊ မာယာ၏ မောဟကြောင့် မိန်းမတို့နှင့် ပေါင်းသင်းကာ ကာမ၌ လွန်ကျူးကြ၏။
Verse 8
कालागताप्रदानं च धान्यवृद्ध्युपसेवनम् । निंदिताच्च धनादानं पण्यानां कूट जीवनम्
အချိန်သင့်တော်မှု ကုန်လွန်ပြီးမှသာ ပေးကမ်းခြင်း၊ စပါးနှံကို စုဆောင်းကာ လှည့်ကွက်ဖြင့် အမြတ်ရှာခြင်း၊ အပြစ်တင်ခံရသူထံမှ လက်ဆောင်လက်ခံခြင်း၊ ကုန်သွယ်ရေး၌ လိမ်လည်ကာ အသက်မွေးခြင်း—ဤတို့သည် ကဲ့ရဲ့ခံရသော အသက်မွေးနည်းများဖြစ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အညစ်အကြေးနှင့် ချည်နှောင်ကာ ရှီဝဘုရားအား ဘက္တိကို တားဆီးတတ်၏။
Verse 9
विषमारण्यपत्राणां सततं वृषवाहनम् । उच्चाटनाभिचारं च धान्यादानं भिषक्क्रिया
အဆိပ်ရှိသော တောပင်ရွက်များကို သုံး၍၊ နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (သီဝ) ထံသို့ အမြဲတမ်း ရိတိများကို ဦးတည်စေကာ၊ လူတို့သည် အခြားသူကို နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် ရန်လိုသော မန္တရား (အဘိစာရ) ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ပြုလုပ်ရပ်များကို လုပ်ကြသည်။ ထို့အတူ စပါးအလှူနှင့် ဆရာဝန်တို့၏ ကုသနည်းများကဲ့သို့ လောကီရေးရာများကိုလည်း လိုက်စားကြရာ၊ မှန်ကန်သော ဘက္တိမရှိလျှင် ချည်နှောင်မှုဖြစ်စေနိုင်သည်။
Verse 10
जिह्वाकामोपभोगार्थं यस्यारंभः सुकर्मसु । मूलेनख्यापको नित्यं वेदज्ञानादिकं च यत्
လျှာ၏လိုချင်တပ်မက်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်—စားသောက်ပျော်ပါးရန်—အတွက်ပင် ကောင်းသောလုပ်ရပ်များကို စတင်သူတစ်ဦးသည်၊ ထို့ပြင် «ငါ၌ ဝေဒဗဟုသုတ စသည်တို့ ရှိသည်» ဟု အမြဲတမ်း အမြစ်ကနေတိုင်အောင် ကြွားဝါနေပါက၊ အမှန်အားဖြင့် သူသည် ဘက္တိမဟုတ်ဘဲ လိုတရားနှင့် ကိုယ်ပြသလိုစိတ်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံနေရသူ ဖြစ်၏။
Verse 11
ब्राह्म्यादिव्रतसंत्यागश्चान्याचारनिषेवणम् । असच्छास्त्राधिगमनं शुष्कतर्कावलम्बनम्
ဗြဟ္မဝြတကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းဝြတများကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ မသင့်လျော်သော အခြားအကျင့်များကို လိုက်နာခြင်း၊ မှားယွင်းသော သာသနာစာတမ်းများကို လေ့လာခြင်း၊ နှင့် ခြောက်သွေ့သော အငြင်းပွားတက္ကဗေဒကို ကပ်လှမ်းခြင်း—ဤအရာတို့သည် စစ်မှန်သော ရှైవမဂ္ဂမှ ဝေးကွာစေသည်။
Verse 12
देवाग्निगुरुसाधूनां निन्दया ब्राह्मणस्य च । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा राज्ञां मण्डलिनामपि
ဒေဝတားများ၊ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော် (အဂ္နိ)၊ ဆရာဂုရုများ၊ သာဓုသင်္ကာရသူတော်စင်များကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏကိုလည်း တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ သွယ်ဝိုက်ဖြစ်စေ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ ထို့အပြင် မင်းများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကိုပါ မကောင်းပြောခြင်း—ဤအရာတို့သည် ဓမ္မကို တားဆီး၍ ရှိဝပူဇာ၏ အကျိုးကို လျော့နည်းစေသော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်ဖြစ်သည်။
Verse 13
उत्सन्नपितृदेवेज्या स्वकर्म्मत्यागिनश्च ये । दुःशीला नास्तिकाः पापास्सदा वाऽसत्यवादिनः
ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအတွက် ထိုက်သင့်သော ပူဇော်မှုကို စွန့်ပစ်သူ၊ မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို လက်လွှတ်သူ၊ အကျင့်ပျက်သူ၊ နတ်မယုံသူ (နာස්တိက)၊ အပြစ်ပြုသူ၊ အမြဲ မုသာပြောသူတို့သည်—တရားသော ရှైవဘဝမှ ကျဆင်း၍ ရှိဝ၏ ကရုဏာနှင့် မုတ္တိသို့ ဦးတည်သော မဂ္ဂအတွက် မသင့်တော်သူများ ဖြစ်လာသည်။
Verse 14
पर्वकाले दिवा वाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु । रजस्वलाया योनौ च मैथुनं यः समाचरेत्
တားမြစ်ကာလ၌၊ နေ့ခင်းအချိန်၌၊ ရေထဲ၌၊ မသင့်လျော်သောနေရာ၌၊ တိရစ္ဆာန်နှင့်၊ သွေးဆင်းနေသောမိန်းမနှင့် လိင်ဆက်ဆံသူသည် ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်၍ လွတ်မြောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပာရှ(ချည်နှောင်မှု) ကိုသာ တိုးပွားစေ၏။
Verse 15
स्त्रीपुत्रमित्रसंप्राप्तावाशाच्छेदकराश्च ये । जनस्याप्रिय वक्तारः क्रूरा समयवेदिनः
မိန်းမ၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရရှိပြီး အခြားသူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြတ်တောက်သူ၊ လူတို့မနှစ်သက်သော စကားကို ပြောသူ၊ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သင့်တော်မှုကို သိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ကြမ်းတမ်းသူ—ထိုသူတို့သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး သီဝ၏ မင်္ဂလာလမ်းမှ ဝေးကွာသူဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 16
भेत्ता तडागकूपानां संक्रयाणां रसस्य च । एकपंक्तिस्थितानां च पाकभेदं करोति यः
ရေကန်၊ ရေတွင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ တိုင်းတာမှုနှင့် လဲလှယ်မှုကို လှည့်စားခြင်း၊ ပစ္စည်းနှင့် အရသာကို ရောနှောအတုလုပ်ခြင်း၊ တစ်တန်းတည်း ထိုင်သူတို့အတွက် ချက်ပြုတ်မှုကို မညီမညာ ဖြစ်စေခြင်းတို့ဖြင့် ခွဲခြားပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသူသည်—ဓမ္မစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်သော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်ကို ကျူးလွန်သူဖြစ်သည်။
Verse 17
इत्येतैः स्त्रीनराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः । युक्ता एभिस्तथान्येऽपि शृणु तांस्तु ब्रवीमि ते
ဤသို့ အပြစ်များဖြင့် မလွတ်မကင်း ဖြစ်နေသော မိန်းမနှင့် ယောက်ျားတို့ကို «ဥပပာတကင်» (ဒုတိယအဆင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ အခြားသူများလည်း ရှိသေး၏; နားထောင်လော့—အခု ငါသည် ထိုသူတို့ကိုလည်း သင်အား ပြောမည်။
Verse 18
ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् । विनाशयंति कार्य्याणि ते नरा नारकाः स्मृताः
နွား၊ ဗြာဟ္မဏ၊ အပျိုကညာ၊ မိမိ၏ သခင်၊ မိတ်ဆွေ၊ တပသီတို့၏ သင့်လျော်သော အရေးကိစ္စနှင့် အကျိုးချမ်းသာကို ဖျက်ဆီးသူ ယောက်ျားတို့ကို နရကသို့ ကျရောက်မည့်သူဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 19
परस्त्रियाभितप्यंते ये परद्रव्यसूचकाः । परद्रव्यहरा नित्यं तौलमिथ्यानुसारकाः
သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားတပ်မက်သူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို ညွှန်ပြ၍ လောဘတက်သူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို အမြဲခိုးယူသူ၊ အလေးချိန်နှင့် အတိုင်းအတာတွင် လိမ်လည်မှုကို အားထား၍ အသက်မွေးသူ—ထိုသူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးသော ချည်နှောင်မှုကြောင့် ဒုက္ခဖြင့် လောင်ကျွမ်းရသည်။
Verse 20
द्विजदुःखकरा ये च प्रहारं चोद्धरंति ये । सेवन्ते तु द्विजाश्शूद्रां सुरां बध्नंति कामतः
နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များကို ဒုက္ခပေးသူ၊ သူတို့ကို ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်သူ; ဒွိဇဖြစ်လျက် ရှူဒြာမိန်းမနှင့် ဆက်ဆံသူ; နှင့် လိုမက်ကာမကြောင့် မူးယစ်ရည်ကို ချက်လုပ်၍ ရောင်းဝယ်သူ—ထိုသူတို့ကို အဓမ္မကို ပြုသူများဟု ဆိုကြပြီး pāśa (ချည်နှောင်မှု) ၏ ချည်ကြိုးကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေကြသည်။
Verse 21
ये पापनिरताः क्रूराः येऽपि हिंसाप्रिया नराः । वृत्त्यर्थं येऽपि कुर्वंति दानयज्ञादिकाः क्रियाः
အပြစ်တွင် စွဲလမ်းသူ၊ ကြမ်းတမ်းသူ၊ အကြမ်းဖက်မှုကို နှစ်သက်သူတို့သာမက—အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်သာ ဒါန၊ ယဇ္ဉ စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်သူတို့လည်း—စစ်မှန်သော ဘက္တိနှင့် စိတ်ရင်းသန့်ရှင်းမှု မရှိသဖြင့် ချည်နှောင်မှုထဲတွင်ပင် ကျန်နေကြသည်။
Verse 22
गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छाया नगेषु च । त्यजंति ये पुरीषाद्यानारामायतनेषु च
နွားတဲ၌ဖြစ်စေ၊ မီးအနီး၌ဖြစ်စေ၊ ရေထဲ၌ဖြစ်စေ၊ လမ်းမပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ရိပ်အောက်၌ဖြစ်စေ၊ တောင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ—ထိုနေရာများတွင် အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်း စသည့် အပြုအမူများကို ရှောင်ကြဉ်သူတို့နှင့်၊ ဥယျာဉ်များနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားဝတ်ပြုရာ အဝင်းအဝိုင်းများတွင်လည်း ထိုသို့ မပြုသူတို့ကို—သန့်ရှင်းမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို စောင့်ထိန်းသူများဟု သတ်မှတ်ကြသည်၊ ရှိဝဘုရား၏ ဘက္တများနှင့် သင့်လျော်သည်။
Verse 23
लज्जाश्रमप्रासादेषु मयपानरताश्च ये । कृतकेलिभुजंगाश्च रन्ध्रान्वेषणतत्पराः
လဇ္ဇာနှင့် သြရမ ပရသာဒများအတွင်း မူးယစ်သောက်သုံးခြင်း၌ စိတ်လုံးဝစွဲလမ်းနေသူတို့၊ ကစားပွဲအဖြစ် မြွေများနှင့် ကစားမြူးတမ်းသူတို့၊ အခြားသူတို့၏ အားနည်းချက်နှင့် အပေါက်အဝကို ရှာဖွေရန် အမြဲတမ်းအာရုံစိုက်နေသူတို့—ထိုသို့သောသူတို့ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 24
वंशेष्टका शिलाकाष्ठैः शृङ्गैश्शंकुभिरेव च । ये मार्गमनुरुंधंति परसीमां हरंति ये
ဝါးတိုင်ချွန်များ၊ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်သားအပိုင်းများနှင့် ချိုများ၊ တံခွန်များဖြင့် လမ်းကို ပိတ်ဆို့တားဆီးသူတို့သည် မိမိအခွင့်အရေးကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်၍ အခြားသူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မတရား သိမ်းယူသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 25
कूटशासनकर्तारः कूटकर्मक्रियारताः । कूटपाकान्नवस्त्राणां कूटसंव्यवहारिणः
သူတို့သည် လိမ်လည်အမိန့်စာများကို ထုတ်လုပ်သူများ၊ လိမ်လည်လုပ်ရပ်နှင့် အကျင့်အကြံများတွင် မျှော်လင့်မထားဘဲ စွဲလမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ချက်ပြီးအစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်ကိုလည်း အတုအယောင်ဖြင့် ရောင်းဝယ်ကာ၊ အရောင်းအဝယ်အားလုံးကို လှည့်ကွက်နှင့် မုသားဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြသည်။
Verse 26
धनुषः शस्त्रशल्यानां कर्ता यः क्रयविक्रयी । निर्द्दयोऽतीवभृत्येषु पशूनां दमनश्च यः
လေးနှင့် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ထုတ်လုပ်သူ၊ ထိုလက်နက်များကို ဝယ်ရောင်းကာ အသက်မွေးသူ၊ အလုပ်သမား/ကျွန်များအပေါ် အလွန်မရက်စက်သူ၊ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်များကို ဖိနှိပ်နှိမ်နင်း၍ ညှဉ်းပန်းသူ—ထိုသူသည် အပြစ်ကြီး၏။
Verse 27
मिथ्या प्रवदतो वाच आकर्णयति यश्शनैः । स्वामिमित्रगुरुद्रोही मायावी चपलश्शठः
မုသားပြောသူတို့၏ စကားကို နားထောင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ထိုသက်ရောက်မှုကြောင့် မညစ်မလွတ် ဖြစ်လာသူသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ သခင်၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆရာကို သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်သွားသည်—လှည့်စားတတ်သော၊ မာယာပြုသော၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သော၊ ကောက်ကျစ်သော သဘောရှိသူ။
Verse 28
ये भार्य्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्नंति बुभुक्षितान्
မိမိကိုယ်တိုင် ဆာလောင်နေသော်လည်း ဇနီး၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေတို့နှင့် ကလေးငယ်၊ အိုမင်းသူ၊ ပိန်ပါးသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ အလုပ်သမား၊ ဧည့်သည်၊ ဆွေမျိုးတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ စားသောက်သူသည် ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ကံကို ရရှိသည်။ သီဝရှင်ကို နှစ်သက်စေသော ကရုဏာတာဝန်ကို မလေးစားသဖြင့် ဖြစ်သည်။
Verse 29
यः स्वयं मिष्टमश्नाति विप्रेभ्यो न प्रयच्छति । वृथापाकस्स विज्ञेयो ब्रह्मवादिषु गर्हितः
မိမိတစ်ယောက်တည်း ချိုမြိန်သောအစာကို စားသော်လည်း ဗြာဟ္မဏများအား မပူဇော်မပေးသူကို အကျိုးမဲ့ချက်ပြုတ်သူဟု သိရပြီး ဝေဒကို ဟောကြားသူတို့အကြား ကဲ့ရဲ့ခံရသည်။
Verse 30
नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेन्द्रियाः । प्रव्रज्यावासिता ये च हरस्यास्यप्रभेदकाः
မိမိစိတ်ဖြင့် စည်းကမ်းတရားများကို ခံယူပြီးလည်း အင်္ဂါရပ်များ မအောင်နိုင်သေးစဉ် ထိုစည်းကမ်းကို စွန့်ပစ်သူတို့နှင့်၊ အပြင်ပန်းသာ ရဟန်းဘဝကို ယူဆောင်သူတို့သည် ဟရ (Hara) ဘုရား၏ လမ်းနှင့် သင်ကြားမှုကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 31
ये ताडयंति गां क्रूरा दमयंते मुहुर्मुहुः । दुर्बलान्ये न पुष्णंति सततं ये त्यजंति च
နွားကို ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ နှိပ်စက်ထိန်းချုပ်သူတို့၊ အားနည်းသူတို့ကို မပြုစုမထောက်ပံ့သူတို့၊ အမြဲတမ်း စွန့်ပစ်သူတို့—ထိုသူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဒုက္ခကို ရယူကာ ဓမ္မလမ်းမှ ကျဆင်းကြသည်။
Verse 32
पीडयंत्यतिभारेणाऽसहंतं वाहयंति च । योजयन्नकृताहारान्न विमुंचंति संयतान्
သူတို့သည် အလွန်အကျွံ အလေးချိန်တင်၍ ဖိနှိပ်ကာ မခံနိုင်သည့်အရာကိုတောင် သယ်ဆောင်ခိုင်းကြသည်။ အစာမပေးရသေးသူတို့ကို လှည်းယာဉ်တွင် ချည်နှောင်တပ်ဆင်ပြီး ချုပ်နှောင်ထားသူတို့ကို မလွှတ်ပေးကြ။
Verse 33
ये भारक्षतरोगार्तान्गोवृषांश्च क्षुधातुरान् । न पालयंति यत्नेन गोघ्नास्ते नारकास्स्मृताः
အလေးပင်ပန်းမှု၊ ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ရောဂါကြောင့် နာကျင်နေသော နွားနှင့် နွားထီးတို့ကို၊ ထို့ပြင် ဆာလောင်နာကျင်နေသူတို့ကိုလည်း ကြိုးစားကာကွယ်မစောင့်ရှောက်သူတို့ကို နွားသတ်သူဟု သတ်မှတ်ကြပြီး နရကအခြေအနေသို့ သွားရမည့်သူများဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 34
वृषाणां वृषणान्ये च पापिष्ठा गालयंति च । वाहयंति च गां वंध्यां महानारकिनो नराः
နွားထီးတို့ကို အင်္ဂါဖြတ်တောက်၍ နှိပ်စီးနှောင့်ယှက်ကာ၊ မမွေးနိုင်သော နွားမကိုပါ ထမ်းပိုးဆွဲခိုင်းသည့် အပြစ်ကြီးသူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြမည်။
Verse 35
आशया समनुप्राप्तान्क्षुत्तृष्णाश्रमकर्शितान् । अतिथींश्च तथानाथान्स्वतन्त्रा गृहमागतान्
မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အကူအညီတောင်းလာသူများ—ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းတို့ကြောင့် ချို့တဲ့နေသူများ—နှင့် ဧည့်သည်များ၊ အားကိုးရာမဲ့သူများက မိမိဆန္ဒဖြင့် အိမ်သို့ ရောက်လာသော်လည်း၊ သူမသည် လက်ခံကာ စောင့်ရှောက်ပေး하였다။
Verse 36
अन्नाभिलाषान्दीनान्वा बालवृद्धकृशातुरान् । नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम्
အစာကို တောင့်တနေသော ဆင်းရဲသူများ၊ ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများ၊ ပိန်လှီသူများနှင့် နာမကျန်းသူများအပေါ် သနားကြင်နာမှု မပြသော မိုက်မဲသူတို့သည် နရကပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။
Verse 37
गृहेष्वर्था निवर्तन्ते स्मशानादपि बांधवाः । सुकृतं दुष्कृतं चैव गच्छंतमनुगच्छति
ဥစ္စာပစ္စည်းသည် အိမ်၌ပင် နောက်ပြန်ကျန်ရစ်သကဲ့သို့၊ ဆွေမျိုးတို့သည်လည်း သင်္ချိုင်းမီးခိုးကွင်းမှ နောက်ပြန်ပြန်ကြသည်။ သို့သော် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်—ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှု—သည် ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ်ကို အစဉ်လိုက်ပါသည်။
Verse 38
अजाविको माहिषिकस्सामुद्रो वृषलीपतिः । शूद्रवत्क्षत्रवृत्तिश्च नारकी स्याद् द्विजाधमः
ဒွိဇဖြစ်သူတစ်ဦးက ဆိတ်မွေးမြူခြင်းဖြင့် အသက်မွေးလျှင်၊ ကျွဲကုန်သွယ်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးလျှင်၊ ပင်လယ်ကူးကုန်သွယ်ရေးဖြင့် အသက်မွေးလျှင်၊ သုဒ္ဒရမိန်းမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် သုဒ္ဒရကဲ့သို့ က္ଷတ္တရ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ယူလျှင်—ထိုကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသော ဗြာဟ္မဏသည် နရကသို့ သင့်တော်၏။
Verse 39
शिल्पिनः कारवो वैद्या हेमकारा नृपध्वजाः । भृतका कूटसंयुक्ताः सर्वे ते नारकाः स्मृताः
အနုပညာသမား၊ လက်မှုပညာရှင်၊ ဆရာဝန်၊ ရွှေလုပ်သမားနှင့် မင်း၏အလံကို ကိုင်ဆောင်သူတို့သည် လှည့်ဖြားမှုနှင့် လိမ်လည်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစည်းလျှင် အားလုံးကို နရကသို့ သွားမည့်သူများဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 40
यश्चोचितमतिक्रम्य स्वेच्छयै वाहरेत्करम् । नरके पच्यते सोऽपि योपि दण्डरुचिर्नरः
သင့်လျော်သည့်အရာကို ကျော်လွန်၍ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် အခွန်ကို ကောက်ယူသူသည်လည်း နရကတွင် မီးလောင်ကဲ့သို့ ခံရသည်။ ထို့အတူ ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို နှစ်သက်သော လူလည်း ထိုနေရာတွင် ညှဉ်းပန်းခံရသည်။
Verse 41
उत्कोचकै रुचिक्रीतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते । यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः
မင်းတစ်ပါး၏ နိုင်ငံတွင် ပြည်သူများကို လာဘ်စားသူများနှင့် မျက်နှာသာပေး၍ ဝယ်ယူထားသော သူခိုးများက ဖိနှိပ်လျှင် ထိုမင်းသည် မိမိ၏ ပြည်သူတို့ နိုင်ငံအတွင်း ဒုက္ခခံရသဖြင့် နရကများတွင် မီးလောင်ကဲ့သို့ ခံရသည်။
Verse 42
ये द्विजाः परिगृह्णंति नृपस्यान्यायवर्तिनः । ते प्रयांति तु घोरेषु नरकेषु न संशयः
အဓမ္မလမ်းကို လိုက်သော မင်း၏ လက်ဆောင်နှင့် အထောက်အပံ့ကို လက်ခံယူသော ဒွိဇတို့သည် မသံသယဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ သွားကြသည်။
Verse 43
अन्यायात्समुपादाय द्विजेभ्यो यः प्रयच्छति । प्रजाभ्यः पच्यते सोऽपि नरकेषु नृपो यथा
မတရားနည်းဖြင့် ငွေကြေးကို စုဆောင်းပြီး ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များထံ လှူဒါန်းသော်လည်း၊ ပြည်သူတို့အပေါ် ပြစ်မှုကြောင့် နရကများတွင် မီးဖြင့်ကင်ခံရသည်—ပြည်သူကို ဖိနှိပ်သော မင်းကဲ့သို့ပင်။
Verse 44
पारदारिकचौराणां चंडानां विद्यते त्वघम् । परदाररतस्यापि राज्ञो भवति नित्यशः
သူတစ်ပါး၏ မယားကို လှည့်ဖြားသူများ၊ ခိုးသူများနှင့် ကြမ်းကြုတ်သူများတွင် အပြစ်သည် အမှန်တကယ် ရှိ၏။ ထို့အပြင် သူတစ်ပါး၏ မယားကို စွဲလမ်းနေသော မင်းတစ်ပါးပင်လျှင် ထိုအပြစ်ကို အမြဲတမ်း ခံယူရ၏။
Verse 45
अचौरं चौरवत्पश्येच्चौरं वाचौररूपिणम् । अविचार्य नृपस्तस्माद्धातयन्नरकं व्रजेत्
မင်းသည် အပြစ်မဲ့သူကို ခိုးသူဟု ထင်မြင်သော်လည်းကောင်း၊ ခိုးသူက မခိုးသူပုံစံဖြင့် လာသော်လည်း မသိမမြင်သော်လည်းကောင်း၊ ထိုကြောင့် မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ အပြစ်ပေးရန် အမိန့်ချလျှင် နရကသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။
Verse 46
घृततैलान्नपानानि मधुमांससुरासवम् । गुडेक्षुशाकदुग्धानि दधिमूलफलानि च
ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) နှင့် ဆီ၊ ချက်ပြုတ်အစားအစာနှင့် သောက်စရာများ; ပျားရည်၊ အသား၊ အရက်နှင့် ဖျော်ရည်မူးယစ်; ထန်းလျက်၊ ကြံ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် နို့; ထို့ပြင် ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ အမြစ်နှင့် အသီးအနှံတို့—ဤအရာများသည် ရှိုင်ဝ သာသနာကျင့်စဉ်တွင် ထိန်းညှိ သို့မဟုတ် ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အရာများအဖြစ် ရေတွက်ထားသည်။
Verse 47
तृणं काष्ठं पत्रपुष्पमौषधं चात्मभोजनम् । उपानत्छत्रशकटमासनं च कमंडलुम्
မြက်၊ သစ်သား၊ ရွက်၊ ပန်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ—ကိုယ်တိုင်ရိုးရိုးနည်းလမ်းဖြင့် ရရှိသော အစာနှင့်အတူ; ခြေနင်း၊ ထီး၊ လှည်း၊ ထိုင်ခုံနှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်သန့်)—ဤအရာတို့သည် ကိုယ်ထိန်းသိမ်းသော ရှာဖွေသူ၏ ရိုးရှင်းသည့် လိုအပ်ချက်များ ဖြစ်သည်။
Verse 48
ताम्रसीसत्रपुः शस्त्रं शंखाद्यं च जलोद्भवम् । वैद्यं च वैणवं चान्यद्गृहोपस्करणानि च
ကြေးနီ၊ ခဲနှင့် သံဖြူဖြင့် ပြုလုပ်သော လက်နက်များ; ရေမှ ပေါ်ထွန်းသော သင်္ခါ (ခရုခွံ) စသည့် အရာများ; ထို့ပြင် ဆေးကုသရေးကိရိယာများ၊ ဝါးဖြင့် ပြုလုပ်သော တူရိယာများနှင့် အခြား အိမ်သုံးပစ္စည်းများလည်း—အားလုံး ပါဝင်သည်။
Verse 49
और्ण्णकार्पासकौशेयपट्टसूत्रोद्भवानि च । स्थूलसूक्ष्माणि वस्त्राणि ये लोभाद्धि हरंति च
ထို့ပြင် လောဘကြောင့် သိုးမွေး၊ ဝါ၊ ပိုး၊ အနုအကြမ်းအမျိုးမျိုးသော အထည်နှင့် ချည်မျှင်မှ ဖြစ်သော အဝတ်အစားတို့ကို ခိုးယူသူတို့သည် ကံကြောင့် ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်သော အပြစ်တရားကို ပြုမိကြသည်။
Verse 50
एवमादीनि चान्यानि द्रव्याणि विविधानि च । नरकेषु ध्रुवं यान्ति चापहृत्याल्पकानि च
ထိုနည်းတူ အခြားအမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများကိုပင်—သေးငယ်၍ မထင်ရှားသကဲ့သို့ ထင်ရသောအရာများကိုပါ—ခိုးယူသူတို့သည် အမှန်တကယ် နရကသို့ သွားရကြ၏။ ခိုးယူခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို နာကျင်သော ကံပြန်လည်အကျိုးဖြင့် ချည်နှောင်သဖြင့် ဖြစ်သည်။
Verse 51
तद्वा यद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् । अपहृत्य नरा यांति नरकं नात्र संशयः
ဤသို့မဟုတ် ထိုသို့မဟုတ် မည်သည့်အရာဖြစ်စေ၊ အခြားသူ၏ ပစ္စည်းကို မုန်ညင်းစေ့အရွယ်လောက်သာဖြစ်စေ ခိုးယူသူတို့သည် နရကသို့ သွားကြသည်။ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။
Verse 52
एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रांतिसमनंतरम् । शरीरयातनार्थाय सर्वाकारमवाप्नुयात्
ထို့ကြောင့် ထိုသို့သော အပြစ်များနှင့် အလားတူအပြစ်များကြောင့် လူတစ်ဦးသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာပြီး ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဒဏ်ခံရရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးကို ခံယူရ၏။
Verse 53
यमलोकं व्रजंत्येते शरीरेण यमाज्ञया । यमदूतैर्महाघोरैनीयमानास्सुदुःखिताः
ယမ၏အမိန့်တော်အရ ဤသတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်တည်ရှိမှု၏သိမ်မွေ့သောခံစားချက်ကို ဆောင်လျက် ယမလောကသို့ ထွက်ခွာကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ယမဒူတတို့က ဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်သောဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် နစ်မြုပ်ကြသည်။
Verse 54
देवतिर्यङ्मनुष्याणामधर्मनिरतात्मनाम् । धर्मराजः स्मृतश्शास्ता सुघोरैर्विविधैर्वधैः
အဓမ္မ၌ စိတ်နှလုံးစွဲလမ်းနေသော ဒေဝ၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် လူတို့အတွက် ဓမ္မရာဇ (ယမ) သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ခတ်မှုများဖြင့် အပြစ်ပေးသူအဖြစ် မှတ်မိကြသည်။
Verse 55
नियमाचारयुक्तानां प्रमादात्स्खलितात्मनाम् । प्रायश्चित्तैर्गुरुश्शास्ता न बुधैरिष्यते यमः
နိယမ (ဝတ်) နှင့် အကျင့်ကောင်း၌ တည်မြဲပြီး မတော်တဆ ပျက်ကွက်သွားသူတို့အတွက် ပညာရှိတို့သည် ယမကို အပြစ်ပေးသူဟု မခံယူကြ။ ထိုသူတို့၏ ပြုပြင်ခြင်းသည် သတ်မှတ်ထားသော ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) များဖြင့် ဂုရုက ဆောင်ရွက်ပေးသည်။
Verse 56
पारदारिकचौराणामन्यायव्यवहारिणाम् । नृपतिश्शासकः प्रोक्तः प्रच्छन्नानां स धर्म्मराट्
သူတစ်ပါး၏ဇနီးကိုဖောက်ပြန်သူများ၊ ခိုးသူများနှင့် မတရားသောအမှုအရာဖြင့်နေထိုင်သူများအပေါ် မင်းသည် အပြစ်ပေးသူဟု ဆိုထားသည်။ လျှို့ဝှက်အပြစ်ပြုသူတို့ကို တားဆီးထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် မင်းသည် တရားဓမ္မ၏ အရှင်တော်အမှန်ဖြစ်သည်။
Verse 57
तस्मात्कृतस्य पापस्य प्रायश्चित्तं समाचरेत् । नाभुक्तस्यान्यथानाशः कल्पकोटिशतैरपि
ထို့ကြောင့် ပြုလုပ်ပြီးသော အပြစ်အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေခြင်း) ကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မခံစားရသေးသော ကမ္မ၏အကျိုးကို အခြားနည်းဖြင့် ဖျက်ဆီး၍မရ၊ ကပ္ပကောဋိရာချီကြာသော်လည်း မပျက်နိုင်။
Verse 58
यः करोति स्वयं कर्म्म कारयेच्चानुमोदयेत् । कायेन मनसा वाचा तस्य पापगतिः फलम्
မည်သူမဆို ကိုယ်တိုင်က ကမ္မကိုလုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူကိုလုပ်ခိုင်းသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သဘောတူအားပေးသည်ဖြစ်စေ—ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှုတ်ဖြင့်—ထိုသူသည် အပြစ်သို့ဦးတည်သော အကျိုးफलကို ရရှိသည်။
Rather than a narrative episode, the chapter presents a normative-theological argument: dharma and Shaiva sādhana require an explicit taxonomy of pāpa, because transgressions against persons, property, āśrama spaces, and sacred institutions directly obstruct ritual efficacy and inner purification.
Its ‘rahasya’ is structural: tīrtha, vrata, upavāsa, and upanayana are treated as sacral systems whose power depends on ethical integrity. Pollution of water, commercialization of sacred assets, and hypocrisy are framed as subtle violations that degrade the invisible economy of merit (puṇya) and readiness for Śiva-jñāna.
No distinct Śiva or Umā iconographic manifestation is foregrounded in the sampled material; the chapter’s emphasis is ethical-ritual governance (pāpa classification) rather than a form-specific theology of Śiva/Devī.