
အဓ್ಯಾಯ ၃၉ သည် မေး–ဖြေ ပုံစံဖြစ်၍ ရှောနကသည် စဂရမင်း၏ ထင်ရှားသော သားခြောက်သောင်း၏ မူလနှင့် အလွန်ထူးကဲသော အင်အားကို မေးမြန်းကာ စူတက မျိုးရိုးနှင့် အကြောင်းရင်းကို ချုပ်ချုပ်တင်ပြသည်။ စဂရမင်း၏ မဟာမိဖုရားနှစ်ပါးသည် အော်ဝရ ဗြဟ္မဏ်ထံမှ အပေးအယူကောင်းချီးကို ရပြီး တစ်ပါးက သတ္တိရှိသော သားခြောက်သောင်းကို တောင်းကာ တစ်ပါးက မျိုးဆက်တည်တံ့စေမည့် တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူကို တောင်းသည်။ မျိုးစေ့/အင်္ဂါရပ်ကို ခွဲထုတ်၍ အိုးထဲတွင် ထားကာ ဂီ (နွားနို့ဆီ) ဖြင့် ပြည့်သော အိုးများထဲတွင် သားများ ကြီးထွားလာသည့် ထူးခြားသော မွေးဖွားပုံက တပဿာမှ ဖြစ်ပေါ်သော အသက်ဓာတ်နှင့် မထုံးစံ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှုကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ထို့နောက် ကပိလ မုနိ၏ တေဇောဓာတ်မီးဖြင့် သားခြောက်သောင်း ပျက်စီးသွားပြီး ပဉ္စဇန ဟူသော အမွေဆက်ခံသူ ကျန်ရစ်ကာ အံရှုမာန်၊ ဒိလီပ၊ ဘာဂီရထ သို့ မျိုးရိုး ဆက်လက်သည်။ ဘာဂီရထသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေပြီး သမုဒ္ဒရာနှင့် “သမီး” အဖြစ် ချိတ်ဆက်ကာ မျိုးဆက်၏ သန့်ရှင်းပြန်လည်ထူထောင်မှုကို ပြုလုပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှရုတစေန၊ နာဘ္ဟာဂ၊ အမ္ဗရီရှ၊ စိန္ဓုဒွီပ၊ အယုတာဇိတ် တို့သို့ ဆက်သွားသော မင်းဆက်ကို ဖော်ပြကာ တပဿာ၊ သီလနှင့် ဂင်္ဂါ–စဂရ ဆုံရာ သန့်ရှင်းမြေပြင်ကို ရှိုင်ဝ ပုရာဏ သမိုင်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Verse 1
शौनक उवाच । सगरस्यात्मजा वीराः कथं जाता महाबलाः । विक्रांताः षष्टिसाहस्रा विधना केन वा वद
ရှောနက မုနိက မေးသည်။ «စဂရ၏ သားတော်သူရဲကောင်းများသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာ၍ အလွန်အားကြီးသနည်း။ ရဲရင့်ကာ အင်အားပြင်းသော ခြောက်သောင်းသောသူတို့သည် ဘယ်လို ကံကြမ္မာ၏ စီမံချက်ကြောင့် ဖြစ်လာသနည်း၊ ပြောပြပါ»။
Verse 2
सूत उवाच । द्वे पत्न्यो सगरस्यास्तां तपसा दग्धकिल्विषे । और्वस्तयोर्वरं प्रादात्तोषितो मुनिसत्तमः
စူတက ပြောသည်။ စဂရ မင်းကြီးတွင် တပသဖြင့် အပြစ်အနာအဆာ မီးလောင်ပျောက်ကင်းသွားသော မိဖုရားနှစ်ပါး ရှိ하였다။ ထိုနှစ်ပါးကို စိတ်တော်ကျေနပ်သဖြင့် မုနိအထွဋ်အမြတ် အော်ဝ မဟာရိရှိက ကောင်းချီးပေး하였다။
Verse 3
षष्टिपुत्रसहस्राणि एका वव्रे तरस्विनाम् । एकं वंशकरं त्वेका यथेष्टं वरशालिनी
မိဖုရားတစ်ပါးသည် အားမာန်ပြင်းသော သားတော် ခြောက်သောင်းကို တောင်းယူ하였다။ အခြားတစ်ပါးသည် မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်မြဲစေမည့် သားတော်တစ်ပါးတည်းကို ရွေး하였다။ ထို့ကြောင့် ကောင်းချီးရရှိသူ မိဖုရားသည် မိမိလိုသလို ဆုတောင်းအလိုကို ရွေးချယ်ယူခဲ့သည်။
Verse 4
तत्रैवागत्य तां लब्ध्वा पुत्राञ्शूरान्बहूंस्तदा । सा चैव सुषुवे तुम्बं बीजपूर्वं पृथक्कृतम्
ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်သွားရောက်၍ သူမကို ပြန်လည်ရယူပြီးနောက်၊ သူသည် သူရဲကောင်းသားတော်များ အများအပြားကို မွေးဖွားစေ하였다။ အချိန်တန်သော် သူမသည် အစေ့ကို ကြိုတင်ခွဲထားပြီးသားဖြစ်သော ဖရုံသီးတစ်လုံးကိုလည်း မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 5
ते सर्वे हि स्वधात्रीभिर्ववृधुश्च यथाक्रमम् । घृतपूर्णेषु कुम्भेषु कुमाराः प्रीतिवर्द्धनाः
အမှန်တကယ်ပင် ထိုကလေးငယ်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ နို့မိခင်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အစဉ်လိုက် ကြီးပြင်းလာကြ၏။ ဂျီ (ghṛta) ဖြည့်ထားသော အိုးများတွင် ပြုစုမွေးမြူခံရသဖြင့် မင်းသားငယ်တို့သည် ပိုမိုတိုးပွားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 6
कपिलाग्निप्रदग्धानां तेषां तत्र महात्मनाम् । एकः पंचजनो नाम पुत्रो राजा बभूव ह
ထိုနေရာ၌ ကပိလ (Kapila) ၏ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော မဟာသတ္တဝါတို့အနက်မှ သားတစ်ဦးတည်း—ပဉ္စဇန (Pañcajana) ဟူသော အမည်ရှိသူ—သည် ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့၏။
Verse 7
ततः पंचजनस्यासीदंशुमान्नाम वीर्यवान् । दिलीपस्तनयस्तस्य पुत्रो यस्य भगीरथः
ထို့နောက် ပဉ္စဇန (Pañcajana) မှ သတ္တိဗလပြည့်ဝသော အံရှုမာန် (Aṁśumān) မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏သားမှာ ဒိလီပ (Dilīpa) ဖြစ်ပြီး၊ ဒိလီပ၏သားမှာ ပုရာဏများတွင် သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးအဖြစ် ထင်ရှားသည့် ဘဂီရထ (Bhagīratha) ဖြစ်၏။
Verse 8
यस्तु गंगा सरिच्छ्रेष्ठामवातारयतः प्रभु । समुद्रमानयच्चेमां दुहितृत्वमकल्पयत्
ထိုအရှင်သည်—မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) ကို ဆင်းသက်စေသူ၊ သူမကို သမုဒ္ဒရာသို့ ခေါ်ဆောင်သူ၊ ထို့ပြင် သူမကို မိမိ၏ သမီးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသူ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ထိုက်၏။
Verse 9
भगीरथसुतो राजा श्रुतसेनः इति श्रुतः । नाभागस्तु सुतस्तस्य पुत्रः परमधार्मिकः
ဘဂီရထ (Bhagīratha) ၏သားမှာ ရှုတစေန (Śrutasena) ဟူ၍ ကျော်ကြားသော ဘုရင်ဖြစ်၏။ သူ၏သား နာဘဟာဂ (Nābhāga) သည် အလွန်အမင်း သာသနာတရားကို လိုက်နာသော မင်းသားဖြစ်၏။
Verse 10
अंबरीषस्तु नाभागिस्सिंधुद्वीपस्ततोऽभवत् । अयुताजित्तु दायादस्सिंधुद्वीपस्य वीर्यवान्
နာဘာဂမှ အမ္ဗရီရှ မွေးဖွားလာပြီး၊ ထိုမှ စင်ဓုဒွီပ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် စင်ဓုဒွီပ၏ အားရသတ္တိရှိသော အမွေဆက်ခံသူ အယုတာဇိတ မွေးဖွားလာသည်။
Verse 11
आयुताजित्सुतस्त्वासीदृतुपर्णो महायशाः । दिव्याक्षहृदयज्ञोऽसौ राजा नलसखोऽभवत्
အာယုတာဇစ်၏ သားတော်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ရတုပဏ္ဏ မင်းသည် ထင်ရှားလှ၏။ သူသည် နတ်ဘုရားဆန်သော အန်ကစားပညာ၏ အနှလုံးကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၍ နလ မင်းနှင့် အနီးကပ် မိတ်ဆွေဖြစ်လာ၏။
Verse 12
ऋतुपर्णसुतस्त्वासीदनुपर्णो महाद्युतिः । तस्य कल्माषपादो वै नाम्ना मित्रसहस्तथा
ရတုပဏ္ဏ၏ သားတော် အနုပဏ္ဏ သည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကြီးဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုသူ၏ သားတော်မှာ ကလ္မာෂပါဒ ဖြစ်ပြီး မိတ္ရစဟ ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ခေါ်ကြ၏။
Verse 13
कल्माषपादस्य सुतस्सर्वकर्मेति विश्रुतः । अनरण्यस्तु पुत्रोऽभूद्विश्रुतस्सर्वशर्मणः
ကလ္မာෂပါဒ၏ သားတော်မှာ “သဗ္ဗကမ္မ” ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ထို့နောက် ထင်ရှားကျော်ကြားသော သဗ္ဗရှရ္မန်၏ သားတော်မှာ အနရဏ္ယ ဖြစ်လာ၏။
Verse 15
येन स्वर्गादिहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम् । त्रयोऽपि संचिता लोका बुद्ध्या सत्येन चानघ
အပြစ်ကင်းသူရေ—ကောင်းကင်မှ ဤလောကသို့ ဆင်းလာ၍ အသက်ရှင်ချိန် မုဟုတ်တစ်ခဏသာ ရရှိသော်လည်း၊ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းနှင့် သစ္စာတရားအားဖြင့် လောကသုံးပါး၏ အကျိုးဖလကို စုဆောင်းနိုင်၏။
Verse 16
दीर्घबाहुस्सुतस्तस्य रघुस्तस्याभवत्सुतः । अजस्तस्य तु पुत्रोऽभूत्तस्माद्दशरथोऽभवत्
ထိုသူမှ ဒီဃ္ဂဗာဟု ဟူသော သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏သားသည် ရဃု ဖြစ်၏။ ရဃု၏သားသည် အဇ ဖြစ်ပြီး၊ အဇမှ ဒဿရထ မွေးဖွားလာ၏။
Verse 17
रामो दशरथाज्जज्ञे धर्मात्मा यो महायशाः । स विष्ण्वंशो महाशैवः पौलस्त्यो येन घातितः
ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ရာမသည် ဒသရထမှ မွေးဖွားလာ၏။ ဗိဿနုဝంశမှ ဆင်းသက်သော်လည်း ရှိဝဘုရားကို အလွန်ကိုးကွယ်သော မဟာရှైవဖြစ်ပြီး၊ ပုလတ်စတျယ (ရာဝဏ) ကို သူက သတ်နှိမ်ခဲ့သည်။
Verse 18
तच्चरितं च बहुधा पुराणेषु प्रवर्णितम् । रामायणे प्रसिद्धं हि नातः प्रोक्तं तु विस्तरात्
ထိုသန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကို ပုရာဏများတွင် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ရာမာယဏတွင်လည်း ထင်ရှားလှသဖြင့် ဤနေရာတွင် အသေးစိတ် မဖော်ပြတော့။
Verse 19
रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यपि विश्रुतः । अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः
ရာမမှ ကုရှ ဟုလည်း ထင်ရှားသော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ ကုရှမှ အတိသိ မွေးဖွားပြီး၊ နိသဓသည် ထိုသူ၏ သားဖြစ်၏။
Verse 20
निषधस्य नलः पुत्रो नभाः पुत्रो नलस्य तु । नभसः पुंडरीकश्च क्षेमधन्वा ततस्मृतः
နိသဓ၏ သားမှာ နလ ဖြစ်၏။ နလ၏ သားမှာ နဘာ ဖြစ်၏။ နဘာမှ ပုဏ္ဍရိက မွေးဖွားပြီး၊ ထို့နောက် က္ရှေမဓန္ဝာ မွေးဖွားသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
Verse 21
क्षेमधन्वसुतस्त्वासीद्देवानीकः प्रतापवान् । आसीदहीनगुर्नाम देवानीकात्मजः प्रभुः
ခ္ရှေမဓနွန်၏ သားမှာ တေဇဓာတ်ပြင်းထန်သော ဒေဝါနီက ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒေဝါနီက၏ သားမှာ အဟီနဂု ဟူသော အရှင်တော် ဖြစ်၏။
Verse 22
अहीनगोस्तु दायादस्सहस्वान्नाम वीर्यवान् । वीरसेनात्मजस्तस्य यश्चैक्ष्वाकुकुलोद्भवः
အဟီနဂမှ သင့်တော်သော အမွေဆက်ခံသူ စဟသွာန် ဟူသော အားမာန်ပြည့်ဝသူ ပေါ်ထွန်း၏။ သူသည် ဝီရစေန၏ သားဖြစ်ပြီး ဣက္ခဝါကူ မျိုးရိုးမြတ်မှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်၏။
Verse 23
वीरसेनस्य दायादः पारियात्रो बभूव ह । ततो बलाख्यस्तनयस्स्थलस्तस्मादभूत्सुतः
ဝီရစေန၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ပါရိယာတြ ဖြစ်၏။ ထိုမှ ဘလ ဟူသော သား မွေးဖွားလာပြီး၊ ဘလမှ စထလ ဟူသော သား ထပ်မံ ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 24
अर्कांशसंभवस्तस्मात्पुत्रो यक्षः प्रतापवान् । तत्सुतस्त्वगुणस्त्वासीत्तस्माद्विधृतिरात्मजः
ထိုမှ အာရ္က (နေမင်း) ၏ အংশမှ ပေါ်ထွန်းလာသော တေဇဓာတ်ကြီး ယက္ခ ဟူသော သား မွေးဖွား၏။ ယက္ခ၏ သားမှာ အဂုဏ ဖြစ်ပြီး၊ အဂုဏမှ ဝိဓြတိ ဟူသော သား ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 25
हिरण्यनाभस्तत्पुत्रो योगाचार्य्यो बभूव ह । स शिष्यो जैमिनिमुनेर्ह्यात्मविद्याविशारदः
ဟိရဏ္ယနာဘ၏ သားသည် ယောဂအာචာရျကြီး ဖြစ်လာ၏။ သူသည် မုနိ ဇೈမိနိ၏ တပည့်ဖြစ်၍ အတ္တဝိဒ္ယာ (ātma-vidyā) ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။
Verse 26
कौशिल्यो याज्ञवल्क्योथ योगमध्यात्म्यसंज्ञकम् । यतोऽध्यगान्नृपवराद्धृदयग्रंथिभेदनम्
ထို့နောက် ကောသိလျ ယာဇ္ဉဝလ္က്യသည် ထိုအထူးကောင်းမြတ်သော မင်းထံမှ “အဓျာတ္မ” ဟု ခေါ်သော အတွင်းရေးရာ ယောဂကို သင်ယူခဲ့သည်—ထိုယောဂကြောင့် နှလုံး၏ ချည်ကပ်အဖု (ဟృဒယဂ္ရန္ထိ) ကို ခွဲဖျက်နိုင်၏။
Verse 27
तत्सुतो पुष्पनामा हि ध्रुवसंज्ञस्तदात्मजः । अग्निवर्णस्सुतस्तस्य शीघ्रनामा सुतस्ततः
သူ၏သားမှာ ပုෂ္ပနာမ ဟု အမည်ရ၏။ ထိုသူ၏သားမှာ ဓြုဝသဉ္ဉ ဟု ခေါ်၏။ ဓြုဝသဉ္ဉ၏သားမှာ အဂ္နိဝර්ဏ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှ နောက်တစ်ဆက် သားတော် စီဃ္ရနာမ ဟု မွေးဖွားလာ၏။
Verse 28
मरुन्नामा सुतस्तस्य योगसिद्धो बभूव ह । असावास्तेऽद्यापि प्रभुः कलापग्रामसंज्ञके
သူ၏သား မာရု ဟူသောအမည်ရှိသူသည် ယောဂသိဒ္ဓိကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိခဲ့၏။ ထိုအရှင်မုနိကြီးသည် ယနေ့တိုင် “ကလာပ-ဂြာမ” ဟုခေါ်သော နေရာ၌ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။
Verse 29
तद्वासिभिश्च मुनिभिः कलेरंते स एव हि । पुनर्भावयिता नष्टं सूर्यवंशं विशेषतः
ထိုသူသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော မုနိများနှင့်အတူ ကလိယုဂ၏ အဆုံးကာလ၌ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မည်။ အထူးသဖြင့် ပျက်စီးကျဆုံးသွားသော နေရောင်မင်းဆက် (စူရ്യဝంశ) ကို ပြန်လည်ထူထောင်မည်။
Verse 30
पृथुश्रुतश्च तत्पुत्रस्संधिस्तस्य सुतः स्मृतः । अमर्षणस्सुतस्तस्य मरुत्वांस्तत्सुतोऽभवत्
ပೃထုश्रုတ သည် သူ၏သားဖြစ်၏။ စန္ဓိ ကို ပೃထုश्रုတ ၏သားဟု မှတ်သားကြ၏။ စန္ဓိ မှ အမರ್ಷဏ မွေးဖွား၍၊ အမರ್ಷဏ မှ မရုတ်ဝါန် မွေးဖွားခဲ့၏။
Verse 31
विश्वसाह्वस्सुतस्तस्य तत्सुतोऽ भूत्प्रसेनजित् । तक्षकस्तस्य तनयस्तत्सुतो हि बृहद्बलः
သူ၏သားမှာ ဝိශ්ဝသာဟ္ဝ ဖြစ်၍၊ ထိုသား၏သားမှာ ပရသေနဇိတ် ဖြစ်သည်။ ပရသေနဇိတ်၏သားမှာ တက္ษက ဖြစ်ပြီး၊ တက္ษက၏သားမှာ အမှန်တကယ် ဗృဟဒ္ဗလ ဖြစ်သည်။
Verse 32
एत इक्ष्वाकुवंशीया अतीताः संप्रकीर्तिताः । शृणु तानागतान्भूतांस्तद्वंश्यान्धर्मवित्तमान्
ဤသို့ အတိတ်က အိက္ရှ္ဝာကု မင်းဆက်၏ ဘုရင်များကို သင့်တော်စွာ ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုမူ လာမည့်သူများ—ထိုမင်းဆက်တူတူ၌ မွေးဖွားလာမည့် ဓမ္မကို သိမြင်သူများကို နားထောင်လော့။
Verse 33
बृहद्बलस्य तनयो भविता हि बृहद्रणः । बृहद्रणसुतस्तस्योरुक्रियो हि भविष्यति
ဗృဟဒ္ဗလ မှာ အမှန်တကယ် ဗృဟဒ္ရဏ အမည်ရှိ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာမည်။ ထို့နောက် ဗృဟဒ္ရဏ ၏သားမှာ အုရုကရိယ အမည်ဖြင့် ဖြစ်လာမည်။
Verse 34
वत्सवृद्धस्सुतस्तस्य प्रतिव्योमसुतस्ततः । भानुस्तत्तनयो भावी दिवाको वाहिनीपतिः
သူမှ ဝတ္စဝೃદ્ધ အမည်ရှိ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍၊ ဝတ္စဝೃദ്ധ မှာ အစဉ်အလာအတိုင်း ပရတိဗျိုးမ မွေးဖွားလာသည်။ သူ၏သားမှာ ဘာနု ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တပ်၏ အရှင် ဒိဝာက အဖြစ် ဖြစ်လာမည့်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 35
सहदेवस्सुतस्तस्य महावीरो भवि ष्यति । तत्सुतो बृहदश्वो हि भानुमांस्तत्सुतो बली
ထိုသူမှ သားတော် စဟဒေဝ ပေါ်ထွန်းမည်၊ မဟာသူရဲကောင်း ဖြစ်လာမည်။ ထိုသား၏သားမှာ ဗြဟဒအရှွ ဖြစ်၍၊ ဗြဟဒအရှွ၏သားမှာ ဘာနုမာန် ဖြစ်ကာ၊ ဘာနုမာန်၏သားမှာ ဘလီ ဖြစ်မည်။
Verse 36
सुतो भानुमतो भावी प्रतीकाश्वश्च वीर्यवान् । सुप्रतीकस्सुतस्तस्य भविष्यति नृपोत्तमः
အနာဂတ်ကာလ၌ ဘာနုမတ်သည် ပရတီကာရှွ ဟူသော သတ္တိဗလကြီးမားသည့် သားတော်ကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် သူ၏သား စုပရတီက သည် လူတို့အနက် အထူးမြတ်သော မင်းကောင်းတစ်ပါး ဖြစ်လာမည်။
Verse 37
मरुदेवस्सुतस्तस्य सुनक्षत्रो भविष्यति । तत्सुतः पुष्करस्तस्यांतरिक्षस्तत्सुतो द्विजाः
အို ဒွိဇာ ရှင်ပညာရှိတို့၊ မရုဒေဝ၏ သားတော်သည် စုနက္ခတ်ရ ဟူ၍ ဖြစ်လာမည်။ ထိုသူ၏သားသည် ပုရှ္ကရ ဖြစ်မည်၊ ပုရှ္ကရ၏သားသည် အန္တရိက္ခ ဖြစ်မည်။
Verse 38
सुतपास्तत्सुतो वीरो मित्रचित्तस्य चात्मजः । बृहद्भाजस्सुतस्तस्य बर्हिनामा तदात्मजः
ထိုသူမှ သတ္တိရှိသော စုတပါ ဟူသော သူရဲကောင်း မွေးဖွားလာသည်။ စုတပါ၏ သားသည် မိတ္တရစိတ္တ ဟူသော သူရဲကောင်း ဖြစ်၏။ မိတ္တရစိတ္တ၏ သားသည် ဗြဟဒ္ဘ္ဟာဇ ဖြစ်ပြီး၊ ဗြဟဒ္ဘ္ဟာဇ၏ သားသည် ဘရ္ဟိနာမာ ဖြစ်၏။
Verse 39
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां वैवस्वतवंशोद्भवराजवर्णनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ အတွင်း၊ ပဉ္စမစာအုပ် ဥမာသံဟိတာ၌ “ဝိုင်ဝသွဝတ မျိုးရိုးမှ ပေါ်ထွန်းသော မင်းများ၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်း သုံးဆယ့်ကိုး ပြီးဆုံး၏။
Verse 40
शुद्धोदस्तनयस्तस्य लांगलस्तु तदात्मजः । तस्य प्रसेनजित्पुत्रस्तत्सुतः शूद्रकाह्वयः
သူ၏ သားတော်မှာ ရှုဒ္ဓောဒသ ဖြစ်၍၊ ထိုသား၏ သားတော်မှာ လာင်္ဂလ ဖြစ်သည်။ လာင်္ဂလ၏ သားမှာ ပရသေနဇစ် ဖြစ်ပြီး၊ ပရသေနဇစ်၏ သားကို ရှူဒ္ရက ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 41
रुणको भविता तस्य सुरथस्तत्सुतः स्मृतः । सुमित्रस्तत्सुतो भावी वंशनिष्ठांत एव हि
ထိုသူမှ ရုဏက မွေးဖွားလာမည်၊ သူ၏ သားကို စုရထ ဟု မှတ်မိကြသည်။ စုရထ၏ သားမှာ စုမိတ္တ ဖြစ်မည်—အမှန်ပင် သူနှင့်အတူ မျိုးဆက်သည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်သည်။
Verse 42
सुमित्रांतोन्वयोऽयं वै इक्ष्वाकूणां भविष्यति । राज्ञां वैचित्रवीर्य्याणां धर्म्मिष्ठानां सुकर्म्मणाम्
ဤမျိုးရိုးသည် စုမိတြာ၌ အဆုံးသတ်ကာ အိက္ခ္ဝာကူ မင်းဆက်၏ မျိုးရိုးဖြစ်လိမ့်မည်။ အံ့ဖွယ်သတ္တိရှိ၍ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို အားထုတ်သော မင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 43
सुमित्रं प्राप्य राजानं तद्वंशश्शुभः कलौ । संस्थां प्राप्स्यति तद्ब्राह्मे वर्द्धिष्यति पुनः कृते
စုမိတြာ မင်းကို ရရှိပြီးနောက် ထိုမင်္ဂလာရှိသော မင်းဆက်သည် ကလိယုဂ၌ တည်ထောင်ကာ အခြေခိုင်မည်။ ဘြာဟ္မယုဂ၌ ပိုမိုတည်ငြိမ်ခိုင်မာလာပြီး ကೃတယုဂ၌ ထပ်မံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လိမ့်မည်။
Verse 44
एतद्वैवस्वते वंशे राजानो भूरिदक्षिणाः । इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः प्राधान्येन प्रकीर्तिताः
ဤ ဝိုင်ဝသ္ဝတ မျိုးရိုး၌ ယဇ္ဈနှင့် ဒါန၌ အလှူအတန်းများစွာ ပေးကမ်းသော မင်းများ ရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် အိက္ခ္ဝာကူ မင်းဆက်မှ မွေးဖွားသူတို့ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ချီးကျူးဖော်ပြထားသည်။
Verse 45
पुण्येयं परमा सृष्टिरादित्यस्य विवस्वतः । श्राद्धदेवस्य देवस्य प्रजानां पुष्टिदस्य च
ဤသည်မှာ အလွန်ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်၍ မြင့်မြတ်သည့် ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်—အာဒိတျယ ဝိဝස්ဝန် (နေမင်း) ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထို့ပြင် သတ္တဝါအပေါင်းကို ပျိုးထောင်ထိန်းသိမ်းသော ဒေဝတော် ရှရာဒ္ဓဒေဝ (မနု) ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလည်း ဖြစ်၏။
Verse 46
पठञ्छृण्वन्निमां सृष्टिमादित्यस्य च मानवः । प्रजावानेति सायुज्यमिह भुक्त्वा सुखं परम्
နေမင်း၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း ဤကထာကို ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူ လူသားသည် မျိုးဆက်ပေါများသော ကောင်းချီးကို ရ၏။ ဤလောက၌ အမြင့်ဆုံးသော သုခကို ခံစားပြီးနောက် အဆုံးတွင် စာယုဇျ—ဘုရားနှင့် ပေါင်းစည်းနီးကပ်ခြင်းကို ရောက်၏။
Verse 114
अनरण्यसुतो राजा विद्वान्मुंडिद्रुहोऽभवत् । निषधस्तस्य तनयो रतिः खट्वाङ्ग इत्यपि
အနရဏ္ယမှ ပညာရှိသော မင်းတစ်ပါး မုဏ္ဍိဒြုဟ အမည်ဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုမင်း၏ သားမှာ နိෂဓ ဖြစ်ပြီး ရတိ ဟူသော နာမနှင့်လည်းကောင်း၊ ခဋ္ဝာင်္ဂ ဟူသော နာမနှင့်လည်းကောင်း ခေါ်ကြ၏။
It narrates the boons granted to Sagara’s queens by Aurva, the extraordinary birth and maturation of the sixty-thousand sons, their destruction by Kapila’s fiery power, and the restoration of the dynasty through successors culminating in Bhāgīratha’s descent of Gaṅgā.
The ghee-filled jars and non-standard gestation symbolize tapas-transformed vitality and the ‘cultivation’ of embodied power through ritualized nourishment; Kapila’s fire functions as ascetic sovereignty (tejas) that enforces moral boundaries; Gaṅgā’s descent encodes the conversion of cosmic purity into terrestrial, ritually accessible salvation geography.
No distinct Śiva/Gaurī form is foregrounded in the sampled passage; the chapter operates primarily as a dynastic and tīrtha-etiology unit within the Śaiva Purāṇic frame, where Śiva-tattva remains implicit rather than iconographically specified.