Manvantarāṇukīrtana (Enumeration of the Manvantaras and Manus)

Verse 1

शौनक उवाच । मन्वंतराणि सर्वाणि विस्तरेणानुकीर्तय । यावंतो मनवश्चैव श्रोतुमिच्छामि तानहम्

ရှောနကက ပြောသည်– «မန်ဝန္တရ အားလုံးကို အသေးစိတ် ဖော်ပြပါ။ မနုတို့ အားလုံး—အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိ၍ ဘယ်သူများဖြစ်သည်ကို ငါ ကြားလို၏»။

Verse 2

सूत उवाच । स्वायंभुवो मनुश्चैव ततस्स्त्वारोचिषस्तथा । उत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा

သုတက ပြော၏ — «အစဦး၌ စွာယမ္ဘုဝ မနု ရှိ၏။ ထို့နောက် အာရောစိသ မနု၊ ထို့နောက် ဥတ္တမနှင့် တာမသ မနုတို့၊ ထို့အတူ ရိုင်ဝတနှင့် စာက္ရှုသ မနုတို့လည်း ရှိကြ၏»။

Verse 3

एते च मनवः षट् ते संप्रोक्ता मुनिपुंगव । वैवस्वतो मुनिश्रेष्ठ सांप्रतं मनुरुच्यते

အို မုနိတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤမနု ခြောက်ပါးကို သင်တို့အား ပြည့်စုံစွာ ပြောပြီးပြီ။ ယခု အို ရှင်မြတ်သော ရှင်မြင်သူရေ၊ လက်ရှိ မနုဟူသည် ဝိုင်ဝස්ဝတ မနုဟု ဆိုကြ၏။

Verse 4

सावर्णिश्च मनुश्चैव ततो रौच्यस्तथा परः । तथैव ब्रह्मसावर्णिश्चत्वारो मनवस्तथा

«ထို့နောက် စာဝර්ဏိ မနု၊ ထို့အတူ မနု (ဒက္ခ-စာဝර්ဏိ) လည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် ရောချျယ မနု၊ ထို့နောက် နောက်တစ်ပါး မနု။ ထို့အတူ ဘြဟ္မ-စာဝර්ဏိလည်း ရှိ၍—ဤသို့ မနု လေးပါးကို ဤနေရာ၌ ရေတွက်ဖော်ပြ၏»။

Verse 5

तथैव धर्मसावर्णी रुद्रसावर्णिरेव च । देवसावर्णिराख्यातं इंद्रसावर्णिरेव च

ထို့အတူ ဓမ္မ-စာဝර්ဏိ မနုနှင့် ရုဒြ-စာဝර්ဏိ မနုတို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝ-စာဝර්ဏိ ဟု ခေါ်သော မနုနှင့် အိန္ဒြ-စာဝර්ဏိ မနုတို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 6

अतीता वर्तमानाश्च तथैवानागताश्च ये । कीर्तिता मनवश्चापि मयैवैते यथा श्रुताः

အတိတ်က မနုတို့၊ လက်ရှိ မနုတို့၊ ထို့အတူ အနာဂတ်၌ လာမည့် မနုတို့—ဤတို့အားလုံးကိုလည်း ငါသည် သာသနာတော်အစဉ်အလာအတိုင်း ငါကြားသိသမျှအတိုင်းပင် ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 7

मुने चतुर्दशैतानि त्रिकालानुगतानि ते । प्रोक्तानि निर्मितः कल्पो युगसाहस्रपर्य्ययः

အို မုနိ၊ သုံးကာလကို လိုက်နာသည့် ဤ (ခွဲခြားမှု) ဆယ့်လေးပါးကို သင်အား ကြေညာပြီးပြီ။ ထိုအရာတို့မှ ကလ္ပဟူသော အယုန်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလာပြီး၊ ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုသည် ယုဂတစ်ထောင်ဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 8

ऋषींस्तेषां प्रवक्ष्यामि पुत्त्रान्देवगणांस्तथा । शृणु शौनक सुप्रीत्या क्रमशस्तान्यशस्विनः

ယခု ငါသည် ၎င်းတို့၏ ရှိသီများ၊ သားများနှင့် နတ်အဖွဲ့များကိုလည်း ပြောကြားမည်။ အို ရှောနက၊ ငါက အစဉ်လိုက် ထင်ရှားမြင့်မြတ်သူတို့ကို ရွှင်လန်းသော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 9

मरीचिरत्रिर्भगवानङ्गिराः पुलहः क्रतुः । पुलस्त्यश्च वसिष्ठश्च सप्तैते ब्रह्मणस्सुताः

မရီချိ၊ အတြိ၊ ဘဂဝန် အင်္ဂိရာ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ပုလස්တျ၊ နှင့် ဝသိဋ္ဌ—ဤ ခုနစ်ပါးသည် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များဖြစ်၍ မူလ ရှိသီများဟု ထင်ရှားကျော်ကြားကြသည်။

Verse 10

उत्तरस्यां दिशि तथा मुने सप्तर्ष यस्तथा । यामा नाम तथा देवा आसन्स्वायंभुवेंतरे

အို မုနိ၊ မြောက်ဘက်၌ စပ္တဿိ (Saptarṣi) ခုနစ်ပါး ရှိကြပြီး၊ ယာမာ ဟုခေါ်သော ဒေဝတားတို့လည်း စွာယံဘုဝ မနု၏ မန္ဝန္တရ၌ တည်ရှိကြ၏။

Verse 11

आग्नीध्रश्चाग्निबाहुश्च मेधा मेधातिथिर्वसुः । ज्योतिष्मान्धृतिमान्हव्यः सवनश्शुभ्र एव च

“(သူတို့မှာ) အာဂ္နီဓြ နှင့် အဂ္နိဗာဟု၊ မေဓာ၊ မေဓာတိထိ နှင့် ဝသု၊ ဂျျောတိသ္မာန်၊ ဓြတိမာန်၊ ဟဗျ၊ သဝန နှင့် သုဘ္ရ တို့ဖြစ်ကြ၏။”

Verse 12

स्वायंभुवस्य पुत्रास्ते मनोर्दश महात्मनः । कीर्तिता मुनिशार्दूल तत्रेन्द्रो यज्ञ उच्यते

အို မုနိတို့အတွင်း ကျားတော်ကဲ့သို့သောသူ၊ စွာယံဘူဝ မနု၏ မဟာစိတ်ရှိသော သားတော် ဆယ်ပါးကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ထိုသူတို့အနက် ‘အိန္ဒြ’ ဟု ခေါ်သောသူကို ‘ယဇ္ဉ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြသည်။

Verse 13

प्रथमं कथितं तात दिव्यं मन्वतरं तथा । द्वितीयं ते प्रवक्ष्यामि तन्निबोध यथातथम्

အို ချစ်သားရေ၊ ပထမသော ဒိဗ္ဗ မနွန္တရကို ငါဟောကြားပြီးပြီ။ ယခု ဒုတိယ မနွန္တရကို သင်အား ဟောပြောမည်—အမှန်အတိုင်း နားထောင်၍ သိမြင်လော့။

Verse 14

ऊर्जस्तंभः परस्तंभ ऋषभो वसुमां स्तथा । ज्योतिष्मान्द्युतिमांश्चैव रोचिष्मान्सप्तमस्तथा

ရှီဝဘုရားသည် အသက်အား၏ တိုင်တံဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အထောက်အပံ့တော်ဖြစ်၏။ ရှေ့ဆုံးသော သတ္တဝါတို့၏ ဗೃಷဘ (နွားထီး) ဖြစ်၍ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ အရှင်တော်လည်း ဖြစ်၏။ သာမန်မဟုတ်သော အလင်းတော်ဖြင့် တောက်ပ၍ ဂုဏ်ရောင်စုံဖြင့် ရွှင်လန်းကာ ရောင်ခြည်ပြင်းပြင်းဖြင့် လင်းလက်တော်မူ၏—ဤသည်ကား အမည်တော်များ၏ ခုနစ်မြောက် အစုဖြစ်၏။

Verse 15

एते महर्षयो ज्ञेयास्तत्रेन्द्रो रोचनस्तथा । देवाश्च तुषिता नाम स्मृताः स्वारोचिषेंऽतरे

ဤတို့ကို ထိုမနွန္တရ၌ မဟာရိရှိများဟု သိမှတ်ကြလော့။ ထိုနေရာ၌ပင် အိန္ဒြာကို «ရောစန» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒေဝတော်တို့ကိုလည်း စွာရောစိသ မနွန္တရ၌ «တုသိတ» ဟူသော အမည်ဖြင့် မှတ်မိကြ၏။

Verse 16

हरिघ्नस्सुकृतिर्ज्योतिरयोमूर्तिरयस्मयः । प्रथितश्च मनस्युश्च नभस्सूर्यस्तथैव च

ရှီဝဘုရားသည် အပြစ်ကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးတော်ဖြစ်၏။ အလင်းတော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်၏။ သံရုပ်တော်၊ သံဓာတ်တော်ဖြစ်၍၊ နာမတော်ကျော်ကြားကာ စိတ်၌ အောင်မြင်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်တော်လည်း ဖြစ်ပြီး နေတော်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။

Verse 17

स्वारोचिषस्य पुत्रास्ते मनोर्दशमहात्मनः । कीर्तिता मुनिशार्दूल महावीर्यपराक्रमाः

အို မုနိတို့အနက် ကျားတော်ကဲ့သို့သော ပညာရှိရေ၊ စွာရောစိသ မနု၏ စိတ်ဓာတ်ကြီးမားသော သားတော် ဆယ်ပါးသည် သတ္တိဗလနှင့် သူရဲကောင်းပရాక్రమ ပြည့်စုံကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 18

द्वितीयमेतत्कथितं मुने मन्वन्तरं मया । तृतीयं तव वक्ष्यामि तन्निबोध यथातथम्

အို မုနိရေ၊ ဒုတိယ မနွန္တရကို ငါသည် ဤသို့ သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု တတိယကို ငါပြောမည်၊ အမှန်အတိုင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ စိတ်ထားတည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။

Verse 19

वसिष्ठपुत्राः सप्तासन्वासिष्ठा इति विश्रुताः । हिरण्यगर्भस्य सुता ऊर्जा नाम महौजसः

ဝသိဋ္ဌ၏ သားတော် ခုနစ်ပါးရှိ၍ လောက၌ “ဝာသိဋ္ဌများ” ဟု ကျော်ကြားကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၏ သားတော်များလည်း ဖြစ်ကြပြီး၊ အလွန်တောက်ပ၍ အင်အားကြီးသော “ဩర్జာ” ဟူသော အမည်ရှိသူလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 20

ऋषयोऽत्र समाख्याताः कीर्त्यमानान्निबोध मे । औत्तमेया ऋषिश्रेष्ठ दशपुत्रा मनोः स्मृताः

ဤနေရာ၌ ချီးမွမ်းဖော်ပြနေသော ရှင်ရသီတို့ကို ငါထံမှ သိယူလော့၊ အစဉ်လိုက် ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။ အို ရသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သူတို့ကို ဥတ္တမ၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သော မနု၏ သားတော် ဆယ်ပါးဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 21

इष ऊर्जित ऊर्जश्च मधुर्माधव एव च । शुचिश्शुक्रवहश्चैव नभसो नभ एव च

သူသည် Īśa အရှင်တော် ဖြစ်၏; သူသည် အင်အားကြီးသူလည်း ဖြစ်၍ အင်အား၏ အနှစ်သာရတော်လည်း ဖြစ်၏။ သူသည် ချိုမြိန်မှု ဖြစ်သကဲ့သို့ နွေဦး၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ Mādhava လည်း ဖြစ်၏။ သူသည် သန့်ရှင်းသူ၊ တောက်ပရောင်ခြည်ကို သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မိုးကောင်းကင်—အကာသတော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 22

ऋषभस्तत्र देवाश्च सत्यवेद श्रुतादयः । तत्रेन्द्रस्सत्यजिन्नाम त्रैलोक्याधिपतिर्मुने

အို မုနိ၊ ထိုနေရာ၌လည်း ရ္ဋ္သဘနှင့် စတျဝေဒ၊ ရုတ စသည့် ဒေဝတော်များ ရှိကြ၏။ ထိုအစည်းအဝေးတွင် သုံးလောကအရှင် ဣန္ဒြာသည် ‘စတျဂျင်’ ဟူသော အမည်ဖြင့် တက်ရောက်နေ၏။

Verse 23

तृतीयमेतत्परमं मन्वतरमुदाहृतम् । मन्वतरं चतुर्थं ते कथयामि मुने शृणु

ဤသည်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး တတိယ မန္ဝန္တရ ဟု ကြေညာထား၏။ ယခု အို မုနိ၊ နားထောင်လော့—စတုတ္ထ မန္ဝန္တရကို သင်အား ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 24

गार्ग्यः पृथुस्तथा वाग्मी जयो धाता कपीनकः । कपीवान्सप्तऋषयः सत्या देवगणास्तथा

ဂါရ္ဂျ၊ ပೃထု၊ အပြောအဆိုကျွမ်းကျင်သော ဝာဂ္မီ၊ ဂျယ၊ ဓာတာ၊ ကပီနက နှင့် ကပီဝန်—ထို့ပြင် ရှေ့တော်ရိရှီ ခုနစ်ပါး—အလားတူ စတျယများနှင့် ဒေဝတော်အစုအဖွဲ့များလည်း အစေခံ သာမန်ဒေဝဂဏအဖြစ် ရှိကြ၏။

Verse 25

तत्रेंद्रस्त्रिशिखो ज्ञेयो मनुपुत्रान्मुने शृणु । द्यूतिपोतस्सौतपस्यस्तमश्शूलश्च तापनः

ထိုနေရာ၌ အို မုနိ၊ ဣန္ဒြာသည် ‘တြိသိခ’ ဟု သိမှတ်လော့။ ယခု မနု၏ သားတော်များကို နားထောင်လော့—ဒျူတိပိုတ၊ စောတပသျ၊ တမဟ်ရှူလ နှင့် တာပန တို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 26

तपोरतिरकल्माषो धन्वी खड्गी महानृषिः । तामसस्य स्मृता एते दश पुत्रा महाव्रताः

တပောရတိ၊ အကလ္မာရှ၊ ဓန်ဝီ၊ ခဋ္ဂီ နှင့် မဟာနೃṣi—ဤတို့သည် တာမသ၏ မဟာဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသော သားတော် ဆယ်ပါးအနက် မှတ်မိကြသည်။

Verse 27

तामसस्यांतरं चैव मनो मे कथितं तव । चतुर्थं पञ्चमं तात शृणु मन्वंतरं परम्

ချစ်သောသူရေ၊ တာမသ မန္ဝန္တရကို မင်းအား ငါပြောပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ သားရေ၊ အစဉ်လိုက် အမြင့်မြတ်သော နောက်တစ်ဆင့် မန္ဝန္တရ—စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမကို နားထောင်လော့။

Verse 28

देवबाहुर्जयश्चैव मुनिर्वेदशिरास्तथा । हिरण्यरोमा पर्जन्य ऊर्ध्वबाहुश्च सोमपाः

ဒေဝဗာဟုနှင့် ဇယ၊ ဝေဒသိရာ ဟုခေါ်သော မုနိ၊ ဟိရဏ္ယရောမာ၊ ပဇ္ဇန္ယ၊ နှင့် ဥဓ္ဝဗာဟု—ဤသူတို့သည် ဆိုမကို သောက်သုံးသော ဆိုမပါများ၊ နတ်ဘုရားပူဇော်ပွဲ၌ သန့်ရှင်းသော ဆိုမကို ခံယူသည့် သာသနာတော်အပ်နှံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 29

सत्यनेत्ररताश्चान्ये एते सप्तर्षयोऽपरे । देवाश्च भूतरजसस्तपःप्रकृतयस्तथा

အခြားသူတို့သည် သစ္စာ၏မြင်ကွင်း၌ စိတ်တည်ကြည်၍ ဤအခြားသော မဟာသတ္တရ္ဓိ ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ သတ္တဝါတို့၏ ဂုဏ်သုံးပါးမှ ပေါက်ဖွားသဘောရှိသော ဒေဝတားတို့လည်း ရှိပြီး၊ တပဿ (အတိအကျ သာသနာကျင့်စဉ်) ကိုယ်တိုင်သဘောဖြစ်သော အခြားသူတို့လည်း ရှိသည်။

Verse 30

तत्रेंद्रो विभुनामा च त्रैलोक्याधिपतिस्तथा । रैवताख्यो मनुस्तत्र ज्ञेयस्तामससोदरः

ထိုကာလ၌ အိန္ဒြာသည် «ဝိဘု» ဟူသောနာမဖြင့် သိကြပြီး၊ လောကသုံးပါး၏ အධိပတိလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မနုသည် «ရိုင်ဝတ» ဟု သိမှတ်ရပြီး၊ «တာမသ» ၏ ညီအစ်ကို ဖြစ်သည်။

Verse 31

अर्जुनः पंक्तिविंध्यो वा दयायास्त नया मुने । महता तपसा युक्ता मेरुपृष्ठे वसंति हि

အို မုနိရေ၊ ဒယာ၏ သားများဖြစ်သော အာర్జုနနှင့် ပင်က္တိဝိန္ဓျ တို့သည် မဟာတပဿနှင့် ပြည့်စုံ၍ မေရုတောင်၏ ကျောပေါ်၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 32

रुचेः प्रजापतिः पुत्रो रौच्यो नाम मनुः स्मृतः । भूत्या चोत्पादितो देव्यां भौत्यो नामाभवत्सुतः

ပရာဇာပတိ ရုချိ ထံမှ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွား၍ “ရောချျ” ဟူသော မနုအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝီ ဘူတီအားဖြင့် သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားကာ “ဘောတျယ” ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။

Verse 33

अनागताश्च सप्तैते कल्पेऽस्मिन्मनवस्स्मृताः । अनागताश्च सप्तैव स्मृता दिवि महर्षयः

ဤကလ္ပ၌ ဤမနု ခုနစ်ပါးကို မလာသေးသူများဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော မဟာရိရှီ ခုနစ်ပါးလည်း မပေါ်ထွန်းသေးသူများဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 34

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां सर्वमन्वतरानुर्कार्तनं नाम चतुस्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ” ပဉ္စမစာအုပ် “ဥမာသံဟိတာ” အတွင်းရှိ “မနွန္တရ အားလုံးကို ရွတ်ဆိုခြင်း” ဟူသော အမည်ရ အခန်း သုံးဆယ်လေး ပြီးဆုံး၏။

Verse 35

गौतमस्यात्मजश्चैव शरद्वान् गौतमः कृपः । कौशिको गालवश्चैव रुरुः कश्यप एव च

ထို့ပြင် ဂေါတမ၏ သားတော် ရှရဒ္ဝါန် (ကೃပ ဟူ၍လည်း ခေါ်သည်) နှင့် ဂေါတမ၊ ကೌသိက၊ ဂာလဝ၊ ရုရု၊ ထို့အပြင် ကശ്യပ တို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 36

एते सप्त महात्मानो भविष्या मुनिसत्तमाः । देवाश्चानागतास्तत्र त्रयः प्रोक्तास्स्वयंभुवा

“ဤမဟာစိတ်ဝိညာဉ် ခုနစ်ပါးသည် အနာဂတ်၌ မုနိတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ မပေါ်ထွန်းသေးသော ဒေဝတ သုံးပါးကိုလည်း စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က ကြေညာခဲ့သည်။”

Verse 37

मरीचेश्चैव पुत्रास्ते कश्यपस्य महात्मनः । तेषां विरोचनसुतो बलिरिंद्रो भविष्यति

သူတို့သည် မရီချိ၏ သားများပင် ဖြစ်ကြပြီး မဟာစိတ်ဝိညာဉ် ကശ്യပမှ မွေးဖွားလာကြသည်။ ထိုသူတို့အနက် ဗိရောချန၏ သား ဘလိသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 38

विषांङ्गश्चावनीवांश्च सुमंतो धृतिमान्वसुः । सूरिः सुराख्यो विष्णुश्च राजा सुमतिरेव च

ဗိသာင်္ဂ၊ အဝနီဝန်၊ စုမန္တ၊ ဓြတိမာန်၊ ဝသု၊ စူရိ၊ စုရာခ္ယ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရာဇာ နှင့် စုမတိ—ဤသူတို့လည်း ထိုအုပ်စုအတွင်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 39

सावर्णेश्च मनोः पुत्रा भविष्या दश शौनक । इहाष्टमं हि कथितं नवमं चान्तरं शृणु

အို ရှောနက၊ စာဝර්ဏိ မနု၏ သားများသည် အနာဂတ်၌ ဆယ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် အဋ္ဌမ မန္ဝန္တရကို ပြောပြီးပြီ; ယခု နဝမ မန္ဝန္တရကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 40

प्रथमं दक्षसावर्णि प्रवक्ष्यामि मनुं शृणु । मेधातिथिश्च पौलस्त्यो वसुः कश्यप एव च

ပထမဦးစွာ ဒက္ခသာဝဏ္ဏိ ဟူသော မနုကို ငါဖော်ပြမည်—နားထောင်လော့။ သူ၏ မျိုးဆက်တွင် မေဓာတိထိ၊ ပေါလස්တျ၊ ဝသု နှင့် ကശ്യပ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 41

ज्योतिष्मान्भार्गवश्चैव धृतिमानंगिरास्तथा । सवनश्चैव वासिष्ठ आत्रेयो हव्य एव च

“(ထိုနေရာ၌) ရှိသည့် ရှင်ရသီများမှာ ဂျျိုတိသ္မာန်၊ ဘာရ္ဂဝ (ဘೃဂု မျိုးရိုး)၊ ဓြတိမာန်၊ ထို့အတူ အင်္ဂိရာ။ ထို့ပြင် စဝန၊ ဝါသိဋ္ဌ (ဝသိဋ္ဌ မျိုးရိုး)၊ အာတြေယ (အတြိ မျိုးရိုး) နှင့် ဟဝျလည်း ရှိ၏။”

Verse 42

पुलहस्सप्त इत्येते ऋषयो रौहितेंतरे । देवतानां गणास्तत्र त्रय एव महामुने

“ပုလဟနှင့် အခြား ခုနစ်ပါး—ဤတို့သည် ရိုဟိတ-အန္တရ (Rohita-antara) တွင်ရှိသော ရှင်ရသီများဖြစ်သည်။ အို မဟာမုနိ၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတဂဏများသည် သုံးဂဏသာ ရှိ၏။”

Verse 43

दीक्षापुत्रस्य पुत्रास्ते रोहितस्य प्रजापतेः । धृष्टकेतुर्दीप्तकेतुः पंचहस्तो निराकृतिः

ဤသူတို့သည် ဒိက္ခာ၏ သား၏ သားများ၊ ပရာဇာပတိ ရိုဟိတ၏ သားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဓೃဋ္ကေတု၊ ဒီပ္တကေတု၊ ပဉ္စဟස්တ၊ နိရာကృతိ ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။

Verse 44

पृथुश्रवा भूरिद्युम्नो ऋचीको बृहतो गयः । प्रथमस्य तु सावर्णेर्नव पुत्रा महौजस

ပೃထုश्रဝာ၊ ဘူရိဒျုမ್ನ၊ ဠစီက၊ ဗೃಹတ၊ ဂယ—ဤသူတို့သည် သားများအနက် အမည်ဖော်ပြထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စာဝර්ဏိ မနု၏ ပထမအစုတွင် သား ၉ ယောက် ရှိ၍ အားမာန်နှင့် သန်စွမ်းမှု ကြီးမားကြ၏။

Verse 45

दशमे त्वथ पर्याये द्वितीयस्यांतरे मनोः । हविष्मान्पुलहश्चैव प्रकृतिश्चैव भार्गवः

ထို့နောက် ဒသမ အလှည့်ကာလ၌—ဒုတိယ မနု၏ အကြားကာလအတွင်း—ဟဝိષ္မာန်၊ ပုလဟ၊ ထို့ပြင် ပရကృతိ နှင့် ဘာရ္ဂဝ မုနိတို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 46

आयो मुक्तिस्तथात्रेयो वसिष्ठश्चाव्ययस्स्मृतः । पौलस्त्यः प्रयतिश्चैव भामारश्चैव कश्यपः

ထို့အပြင် အာယ၊ မုက္တိ၊ အာတြေယ တို့ကိုလည်း မှတ်သားကြသည်။ ဝသိဋ္ဌနှင့် အဝျယ တို့လည်း ထင်ရှားစွာ ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ပေါလස්တျ၊ ပရယတိ၊ ဘာမာရ နှင့် ကရှျယပ တို့လည်း အမည်တင်ထားကြသည်။

Verse 47

अङ्गिरानेनसस्सत्यः सप्तैते परमर्षयः । देवतानां गणाश्चापि द्विषिमंतश्च ते स्मृताः

အင်္ဂိရာ၊ နေန၊ စစ္စတျယ—ဤတို့သည် အထွတ်အထိပ် ရှိသော ရှင်ရသီများဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့ကို ဝိညာဉ်တောက်ပမှုနှင့် ပြင်းထန်သော တပဿာဓာတ်ရှိသည့် ဒေဝတားအဖွဲ့များအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 48

तेषामिन्द्रस्स्मृतः शम्भुस्त्वयमेव महेश्वरः । अक्षत्वानुत्तमौजाश्च भूरिषेणश्च वीर्यवान्

၎င်းတို့အနက် သိကြားမင်း (Indra) အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူမှာ ရှမ္ဘူ (Śambhu) ပင် ဖြစ်သည်—အမှန်စင်စစ် သင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုမဟာဒေဝ (Mahādeva) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အက္ခတွ၊ အနုတ္တမောဇ နှင့် ဘူရိသေဏ တို့လည်း ရှိကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ကြီးမြတ်သော ရဲစွမ်းသတ္တိကြောင့် ကျော်ကြားကြသည်။

Verse 49

शतानीको निरामित्रो वृषसेनो जयद्रथः । भूरिद्युम्नः सुवर्चार्चिर्दश त्वेते मनोस्सुताः

သတာနီက၊ နိရာမိတြ၊ ဝၑသေန၊ ဇယဒြထ၊ ဘူရိဒျုမ္န နှင့် သုဝရ္စာစိသ်—ဤတစ်ဆယ်ဦးသည် မနု၏သားတော်များဖြစ်ကြသည်ဟု ကြေညာအပ်ပါသည်။

Verse 50

एकादशे तु पर्याये तृतीयस्यांतरे मनोः । तस्यापि सप्त ऋषयः कीर्त्यमानान्निबोध मे

ယခုအခါ တစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက် စက်ဝန်း—မနု၏ တတိယမြောက် မနွန္တရအတွင်း—ထိုကာလ၏ ရိရှိ (ရသေ့) ခုနစ်ပါးအကြောင်းကို ငါပြောပြသည်ကို နားထောင်လော့။

Verse 51

हविष्मान्कश्यपश्चापि वपुष्मांश्चैव वारुणः । अत्रेयोऽथ वसिष्ठश्च ह्यनयस्त्वंगिरास्तथा

Haviṣmān၊ Kaśyapa နှင့် Varuṇa ၏သား Vapuṣmān တို့၊ ထို့ပြင် Atreya နှင့် Vasiṣṭha တို့၊ ထို့အတူ Anaya နှင့် Aṅgiras တို့လည်း (ပါဝင်၍/စာရင်းတွင်) ဖော်ပြထားသည်။

Verse 52

चारुधृष्यश्च पौलस्त्यो निःस्वरोऽग्निस्तु तैजसः । सप्तैते ऋषयः प्रोक्तास्त्रयो देवगणास्स्मृताः

Cārudhṛṣya၊ Paulastya၊ Niḥsvāra နှင့် မီးတောက်တန်ခိုးတောက်ပသော Agni ဟူ၍ အမည်တပ်ထားကြသည်။ ဤတို့ပေါင်းစည်း၍ ရှင်ဋ္ဌာန ၇ ပါး (Ṛṣi) ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ထို့ပြင် ဒေဝဂဏ (devagaṇa) သုံးမျိုးဟုလည်း မှတ်သားကြသည်။

Verse 53

ब्रह्मणस्तु सुतास्ते हि त इमे वैधृताः स्मृताः । सर्वगश्च सुशर्म्मा च देवानीकस्तु क्षेमकः

အမှန်တကယ် ဤတို့သည် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ Vaidhṛta ဟူ၍ မှတ်သားကြသည်။ အမည်များမှာ Sarvaga၊ Suśarmā၊ Devānīka နှင့် Kṣemaka တို့ဖြစ်သည်။

Verse 54

दृढेषुः खंडको दर्शः कुहुर्बाहुर्मनोः स्मृताः । सावर्णस्य तु पौत्रा वै तृतीयस्य नव स्मृताः

Dṛḍheṣu၊ Khaṇḍaka၊ Darśa၊ Kuhur နှင့် Bāhu တို့ကို မနု၏ မျိုးဆက်လိုင်းအတွင်းရှိ ဆက်နွယ်သူများဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့ပြင် ထိုလိုင်း၏ တတိယ Sāvarṇa ၏ မြေးများကို ကိုးဦးဟုလည်း မှတ်သားကြသည်။

Verse 55

चतुर्थस्य तु सावर्णेरृषीन्सप्त निबोध मे । द्युतिर्वसिष्ठपुत्रश्च आत्रेयस्सुतपास्तथा

ယခု ငါ့ထံမှ စတုတ္ထ Sāvarṇi မနု၏ သတ္တဋ္ဌာန ရှင်ဋ္ဌာန ၇ ပါး (Saptarṣi) ကို သိမှတ်လော့—Dyuti၊ Vasiṣṭha ၏ သားတော်၊ Ātreya နှင့် Sutapā တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 56

अंगिरास्तपसो मूर्तिस्तपस्वी कश्यपस्तथा । तपोधनश्च पौलस्त्यः पुलहश्च तपोरतिः

အင်္ဂိရာသည် တပဿ (တပစ်) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းဟူ၍ မှန်ကန်၏။ ကശ്യပလည်း မဟာတပဿဝီ ဖြစ်၏။ ပေါလස්တျသည် တပဿ၏ ဓနကို ပိုင်ဆိုင်သူ၊ ပုလဟသည် တပဿ၌ အမြဲတမ်း စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 57

भार्गवस्सप्तमस्तेषां विज्ञेय तपसो निधिः । पंच देवगणाः प्रोक्ता मानसा ब्रह्मणस्सुताः

ဘားဂဝကို သူတို့အနက် ခုနစ်မြောက်ဟူ၍ သိမှတ်ရမည်၊ တပဿ၏ အ خزာနာတည်းဟူ၍ မှန်ကန်၏။ ဤတော်ဝင်ဒေဝဂဏ ငါးစုတို့သည် ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မှ ပေါက်ဖွားသော သားတော်များဟူ၍ ကြေညာထား၏။

Verse 58

ऋतधामा तदिन्द्रो हि त्रिलोकी राज्यकृत्सुखी । द्वादशे चैव पर्याये भाव्ये रौच्यांतरे मुने

အို မုနိ၊ လာမည့် ဒွါဒသမ ပတ်လည်ကာလ၌၊ ရောချျ မန္ဝန္တရအတွင်း၊ ဣတဓာမာသည် အင်္ဒြာဖြစ်လာမည်မှန်၏—လောကသုံးပါးကို အုပ်စိုး၍ အာဏာရ၏ သုခကို ခံစားလိမ့်မည်။

Verse 59

अंगिराश्चैव धृतिमान्पौलस्त्यो हव्यवांस्तु यः । पौलहस्तत्त्वदर्शी च भार्गवश्च निरुत्सवः

ထို့ပြင် အင်္ဂိရာ၊ စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သော ဓြတိမာန်၊ ပေါလස්တျနှင့် ဟဗျဝါန်တို့ရှိ၏။ ပုလဟသည် သစ္စာကို မြင်သောသူ၊ ဘားဂဝသည် အပြင်ပန်း ပွဲလမ်းသဘင်ကင်း၍ အတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 60

निष्प्रपंचस्तथात्रेयो निर्देहः कश्यपस्तथा । सुतपाश्चैव वासिष्ठस्सप्तैवैते महर्षयः

နိဿပြပဉ္စ၊ အာတြေယ၊ နိရ္ဒေဟ၊ ကശ്യပ၊ သုတပာ နှင့် ဝါသိဋ္ဌ—ဤတို့သည် မဟာဋ္ဌိ (မဟာရ္ရှိ) ခုနစ်ပါးပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 61

त्रय एव गणाः प्रोक्ता देवतानां स्वयंभुवा । दिवस्पतिस्तमिन्द्रो वै विचित्रश्चित्र एव च

ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော အရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ဒေဝတားတို့၏ ဂဏာများအနက် တိတိကျကျ သုံးပါးသာရှိကြောင်း ကြေညာတော်မူ၏—ဒိဝස්ပတိ (Divaspati)၊ အိန္ဒြ (Indra) နှင့် ဝိစိတ္တရ (Vicitra) ဟူ၍၊ ထိုဝိစိတ္တရကို စိတ္တရ (Citra) ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 62

नयो धर्मो धृतोंध्रश्च सुनेत्रः क्षत्रवृद्धकः । निर्भयस्सुतपा द्रोणो मनो रौच्यस्य ते सुताः

နယ (Naya)၊ ဓမ္မ (Dharma)၊ ဓြတ-အန္ဓြ (Dhṛta-andhra)၊ သုနေတရ (Sunetra)၊ က္ෂတြ-ဝೃဓ္ဓက (Kṣatra-vṛddhaka)၊ နိರ್ಭယ (Nirbhaya)၊ သုတပါ (Sutapā)၊ ဒ್ರೋဏ (Droṇa) နှင့် မန (Mana)—ဤတို့သည် ရောချျာ (Raucyā) မနု (Manu) ၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 63

चतुर्द्दशे तु पर्याये सत्यस्यैवांतरे मनोः । आग्नीध्रः काश्यपश्चैव पौलस्त्यो मागधश्च यः

စက်ဝန်းတစ်ဆယ့်လေးမြောက်တွင်—စတျယ (Satya) ဟူသော မနု၏ မနွန္တရအတွင်း—အာဂ္နီဓြ (Āgnīdhra)၊ ကာရှျယပ (Kāśyapa)၊ ပေါလස්တျယ (Paulastya) နှင့် မာဂဓ (Māgadha) တို့ကဲ့သို့သော ရှင်ရသေ့/ဝంశများ ရှိကြ၏။

Verse 64

भार्गवोऽप्यतिवाह्यश्च शुचिरांगिरसस्तथा । युक्तश्चैव तथात्रेयः पौत्रो वाशिष्ठ एव च

«ဘ္ဟာရ္ဂဝ (Bhārgava) လည်းကောင်း၊ အတိဝာဟျ (Ativāhya) လည်းကောင်း; သုချိ (Śuci) နှင့် အာင်္ဂိရသ (Āṅgirasa) လည်းကောင်း; ထို့အတူ ယုက္တ (Yukta) နှင့် အာတြေယ (Ātreya) လည်းကောင်း; ပေါတြ (Pautra) နှင့် ဝါသိဋ္ဌ (Vāśiṣṭha) လည်းကောင်း» ဟူ၏။

Verse 65

अजितः पुलहश्चैव ह्यंत्यास्सप्तर्षयश्च ते । पवित्राश्चाक्षुषा देवाः शुचिरिन्द्रो भविष्यति

အဇိတနှင့် ပုလဟာတို့နှင့်အတူ ကျန်ရှိသော ရှင်ရသီများဖြစ်သည့် ခုနစ်ရသီတို့သည် ထိုအခါ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ «ပာဝိထရာ» ဟုခေါ်သော ဒေဝတော်များသည် အာක්ෂုသ မန္ဝန္တရ၏ ဒေဝများဖြစ်မည်၊ «ရှုချိ» သည် အိန္ဒြာဖြစ်လာမည်။

Verse 66

एतेषां कल्य उत्थाय कीर्तनात्सुखमेधते । अतीतानागतानां वै महर्षीणां नरैस्सदा

အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ စိတ်သဒ္ဓာဖြင့် ထ၍ သူတို့၏ဂုဏ်တော်ကို ကီර්တနာသီဆိုလျှင် ပျော်ရွှင်မှု တိုးပွား၏။ အတိတ်က မဟာရသီများနှင့် အနာဂတ်တွင် လာမည့် မဟာရသီများကို လူတို့သည် အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းအောက်မေ့သင့်၏။

Verse 67

देवतानां गणाः प्रोक्ताश्शृणु पंच महामुने । तुरंगभीरुर्बुध्नश्च तनुग्रोऽनूग्र एव च

အို မဟာမုနိ၊ နားထောင်ပါ: ဒေဝတားတို့အတွင်းရှိ အုပ်စုငါးခုကို ကြေညာမည်—Turaṅgabhīru၊ Budhna၊ Tanugra နှင့် Anūgra တို့လည်း (ငါးမျိုးစာရင်းတွင်) ပါဝင်သည်။

Verse 68

अतिमानी प्रवीणश्च विष्णुस्संक्रंदनस्तथा । तेजस्वी सबलश्चैव सत्यस्त्वेते मनोस्सुता

«အတိမာနီ၊ ပရဝီဏ၊ ဝိෂ္ဏု၊ သံကရန္ဒန၊ တေဇသ္ဝီ၊ သဗလ၊ သတ္ယ—ဤသူတို့သည် မနု၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 69

भौमस्यैवाधिकारे वै पूर्वकल्पस्तु पूर्यते । इत्येतेऽनागताऽतीता मनवः कीर्तिता मया

ဘောမ (မြေကြီး) ၏ အာဏာနယ်ပယ်အတွင်း၌ ယခင်ကလ္ပ၏ အကြောင်းအရာသည် ဤသို့ ပြည့်စုံပြီးဆုံးသတ်၏။ ဤနည်းဖြင့် ကုန်လွန်သွားသူနှင့် မလာသေးသူ မနုတို့ကို ငါ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 70

उक्तास्सनत्कुमारेण व्यासायामिततेजसा । पूर्णे युगसहस्रांते परिपाल्यः स्वधर्मतः

ဤသွန်သင်ချက်တို့ကို တေဇောအလွန်ကြီးမားသော ဗျာသအား သနတ်ကုမာရက မိန့်ကြားတော်မူ၏—«ယုဂတစ်ထောင် ပြည့်စုံသည့် အဆုံး၌ မိမိ၏ ဓမ္မအတိုင်း ထိုအစဉ်အလာကို သင့်တင့်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်»။

Verse 71

प्रजाभिस्तपसा युक्ता ब्रह्मलोकं व्रजंति ते । युगानि सप्रतिस्त्वेकं साग्राण्यंतरमुच्यते

သားစဉ်မြေးဆက်အကျိုးအတွက် တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ဖြင့် ပြည့်စုံသူတို့သည် ဗြဟ္မာလောကသို့ ရောက်ကြ၏။ ယုဂများနှင့် ၎င်းတို့အကြားရှိ စန္ဓိကာလများကိုပါ ပေါင်းစည်း၍ တစ်စက်ကလ္ပတစ်ခုနှင့် ထပ်တိုးအတိုင်းအတာတစ်ရပ် ပါဝင်သော ကာလကို «အန္တရ» (ကြားကာလ) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 72

चतुर्दशैते मनवः कीर्तिता कीर्तिवर्धनाः । मन्वंतरेषु सर्वेषु संहारांते पुनर्भवः

ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေသော မနု ၁၄ ပါးကို ဤသို့ ကြေညာဖော်ပြထားသည်။ မနွန္တရ အားလုံးတွင် သံဟာရ (ပျက်သိမ်းခြင်း) အဆုံး၌ သူတို့သည် ထပ်မံပေါ်ထွန်းကာ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ကြ၏။

Verse 73

न शक्यमन्तरं तेषां वक्तुं वर्षशतैरपि । पूर्णे शतसहस्रे तु कल्पो निःशेष उच्यते

နှစ်ရာချီကြာသော်လည်း ထိုကာလပိုင်းခြားများ၏ အကြားအကွာကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်။ သို့ရာတွင် တစ်သိန်း (နှစ်) ပြည့်လျှင် ထိုအရာကို ကလ္ပ အပြည့်အစုံဟု ကြေညာသည်။

Verse 75

तत्र सर्वाणि भूतानि दग्धान्यादित्यरश्मिभिः । ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा सदादित्यगणैर्मुने

ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါအားလုံးသည် နေရောင်ခြည်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ ပူလောင်သွားကြ၏။ ထို့နောက် မုနိယေ၊ အာဒိတျယအဖွဲ့တို့သည် ဘြဟ္မာကို ရှေ့တန်းတင်၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြ၏။

Verse 76

प्रविशंति सुरश्रेष्ठ हरिं नारायणं परम् । स्रष्टारं सर्व भूतानां कल्पांतेषु पुनःपुनः

အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူ၊ ကလ္ပအဆုံးတိုင်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ သူတို့သည် ဟရီ—အမြင့်မြတ် နာရာယဏ—ထဲသို့ ဝင်ရောက်လျက်၊ နောက်ကာလဝန်းကျင်၌ သတ္တဝါအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဖြစ်လာသူထံသို့ လျောကွယ်ကြသည်။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာလောက၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ပျက်လျော၍ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဆိုလိုသော်လည်း အထက်တန်းသခင် ရှီဝသည် ထိုအခန်းကဏ္ဍပြောင်းလဲမှုများအပေါ် လွန်ကဲသော ပတိအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

Verse 77

भूयोपि भगवान् रुद्रस्संहर्ता काल एव हि । कल्पांते तत्प्रवक्ष्यामि मनोर्वैवस्वतस्य वै

ထပ်မံ၍ ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရသည် အမှန်တကယ် ကာလ (အချိန်) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ အလုံးစုံကို ဖျက်သိမ်းသူ ဖြစ်သည်။ ကလ္ပအဆုံး၌ ဗိုင်ဝသွတ မနုနှင့် ဆက်စပ်၍ ထိုပျက်သိမ်းခြင်းကို ယခု ငါဖော်ပြမည်။

Verse 78

इति ते कथितं सर्वं मन्वंतरसमुद्भवम् । विसर्गं पुण्यमाख्यानं धन्यं कुलविवर्द्धनम्

ဤသို့ မနွန္တရများအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာသော အရာအားလုံးကို သင်အား ငါပြောပြီးပြီ—ဗိသဂ္ဂ (ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း) ဟူသော ပုဏ္ဏကထာ၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းကာ မိမိမျိုးရိုး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို တိုးပွားစေသည်။