
ဤအဓ್ಯಾಯသည် စူတမှ ဆောနကသို့ ဆက်လက်ပို့ဆောင်သည့် ပုံစံဖြင့် စူတက ကശ്യပနှင့် ဆက်စပ်သော မိခင်မယားများ—အဒိတိ၊ ဒိတိ၊ စုရသာ၊ အီလာ/ဣလာ၊ ဒနု၊ စုရဘီ၊ ဝိနတာ၊ တာမရာ၊ ကရောဓဝသာ စသည်တို့—ကို ရေတွက်ဖော်ပြပြီး၊ မန်ဝန္တရ အစောပိုင်းများအတွင်း သူတို့၏ သားသမီးမျိုးဆက်များသို့ လှည့်ကာ ရှင်းလင်းသည်။ အဓိကအချက်မှာ မန်ဝန္တရအလိုက် နတ်ဘုရားများ၏ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် တာဝန်အခန်းကဏ္ဍ ပြန်လည်ခွဲခြားခြင်း ဖြစ်သည်။ တုစိတများသည် လောကအကျိုးအတွက် စုဝေးကာ အဒိတိအတွင်း ဝင်ရောက်၍ နောက်တစ်စက်ဝန်းတွင် မွေးဖွားလာပြီး အာဒိတျ ၁၂ ပါး ဖြစ်လာကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဝိෂ္ဏု၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ)၊ အရျမာ၊ ဓာတာ၊ တွဝෂ္ဋာ၊ ပူရှာ၊ ဝိဝသွာန်၊ စဝိတာ၊ မိတ္တရ၊ ဝရုဏ၊ အံရှ၊ ဘဂ တို့ကို ရေတွက်ကာ နေဘုရားဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်ရေး၊ စည်းကမ်းနှင့် အာဏာ၊ စည်းစိမ်တို့နှင့် မျိုးရိုးကို ချိတ်ဆက်ပြသည်။ ထို့ပြင် စောမ၏ မယား ၂၇ ပါးနှင့် သူတို့၏ တောက်ပသော သားသမီးများကိုလည်း ဖော်ပြ၍ ကြယ်ဗေဒနှင့် ပြက္ခဒိန်ဆိုင်ရာ သဘောတရားကို ကျယ်ပြန့်စေသည်။ အနက်အဓိပ္ပါယ်အားဖြင့် မန်ဝန္တရကာလစက်ဝန်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း အမည်နှင့် ရုပ်သဏ္ဍာန်များ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်းကို ပူရာဏသဘောတရားအဖြစ် မော်ဒယ်ပြထားသည်။
Verse 1
सूत उवाच । अदितिर्दितिश्च सुरसारिष्टेला दनुरेव च । सुरभिर्विनता चेला ताम्रा क्रोधवशा तथा
စူတက ပြောသည်— အဒိတိနှင့် ဒိတိ၊ ထို့နောက် စုရသာ၊ အရိဋ္ဌာ၊ အီလာနှင့် ဒနု၊ ထို့ပြင် စုရဘိ၊ ဝိနတာ၊ စေလာ၊ တာမရာ နှင့် က္ရောဓဝသာ—ဤတို့ကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြထားသည်။
Verse 2
कदूर्मुनिश्च विप्रेन्द्र तास्वपत्यानि मे शृणु । पूर्वमन्वंतरे श्रेष्ठे द्वादशासन्सुरोत्तमाः
ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုသူတို့မှ မွေးဖွားလာသော သားသမီးများကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ အလွန်မြတ်သော ယခင် မနွန္တရ၌ နတ်တို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ဆယ့်နှစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။
Verse 3
तुषिता नाम तेऽन्योन्यमूचुर्वैवस्वतेंतरे । उपस्थिते सुयशसश्चाक्षुषस्यांतरे मनोः
ထို့နောက် တုရှိတ (Tuṣita) ဟု ခေါ်သော နတ်တို့သည် အချင်းချင်း ပြောကြသည်— “ဝိုင်ဝသ္ဝတ မနွန္တရ၌၊ စာက္ရှုသ မနွန္တရ၏ သီလရှိ၍ နာမည်ကျော် မနုသည် (တဖန်) နတ်သဘင်၌ ရောက်ရှိလာသောအခါ…”
Verse 4
हिताय सर्वलोकानां समागम्य परस्परम् । आगच्छतस्तु तानूचुरदितिं च प्रविश्य वै
လောကအပေါင်းတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းကာ စုဝေးကြ၏။ ထို့နောက် ထွက်ခွာရာတွင် စကားဆိုကြပြီး မိခင် အဒိတိ ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ကြ၏။
Verse 5
मन्वंतरे प्रसूयामस्सतां श्रेयो भविष्यति । एवमुक्तास्तु ते सर्वे चाक्षुषस्यान्तरे मनोः
“လာမည့် မန်ဝန္တရတွင် ကျွန်ုပ်တို့ မွေးဖွားလာမည်။ ထိုသည် သဒ္ဓါရှိသူတို့အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်လိမ့်မည်” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် အားလုံးသည် မနု ချာක්ෂုသ မန်ဝန္တရအတွင်း ထိုအတိုင်း ဆုံးဖြတ်ကြ၏။
Verse 6
मारीचात्कश्यपाज्जातास्तेऽदित्यां दक्षकन्यया । तत्र विष्णुश्च शक्रश्च जज्ञाते पुनरेव हि
မာရီချိမှ ကশ্যပ ပေါ်ဖွားလာပြီး၊ ကശ്യပမှလည်း ဒက္ခ၏ သမီး အဒိတိအားဖြင့် ထိုဒေဝတားတို့ မွေးဖွားလာကြသည်။ ထိုမျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် ဗိဿနုနှင့် ရှက္ကရ (အိန္ဒြ) တို့လည်း အမှန်တကယ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသည်။
Verse 7
अर्यमा चैव धाता च त्वष्टा पूषा तथैव च । विवस्वान्सविता चैव मित्रावरुण एव च
အရျမာနှင့် ဓာတာ၊ တွဗෂ္ဋာ၊ ပူෂန်လည်းကောင်း၊ ဝိဝස්ဝန်၊ သဝိတೃလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် မိတ္တရနှင့် ဝရုဏတို့—ဤတို့သည် ဤသန့်ရှင်းသော ကထာ၌ ချီးမွမ်းထားသော ဒေဝတားပေါ်ထွန်းမှုများအဖြစ် နားလည်ရမည်။
Verse 8
अंशो भगश्चातितेजा आदित्या द्वादश स्मृताः । पूर्वमासन्ये तुषितास्सुराः
အံရှနှင့် ဘဂ၊ အတိတေဇာတို့ကို အာဒိတျာ ဒွါဒသပါးအနက်တွင် မှတ်သားကြသည်။ ရှေးကာလ၌ တုသိတဟု ခေါ်သော ဒေဝတားတို့လည်း ရှိခဲ့သည်။
Verse 9
पुरैव तस्यांतरे तु आदित्या द्वादश स्मृताः । इति प्रोक्तानि क्रमशोऽदित्यपत्यानि शौनक
အို ရှောနက၊ ထိုကထာအတွင်း၌ပင် ရှေးကတည်းက အာဒိတျာတို့သည် ဒွါဒသပါးဟု မှတ်သားထားကြောင်း ဆိုခဲ့ပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အဒိတိ၏ သားတော်များကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြခဲ့သည်။
Verse 10
सप्तविंशति याः प्रोक्तास्सोमपत्न्योऽथ सुव्रताः । तासामपत्यान्यभवन्दीप्तयोऽमिततेजसः
ဆိုမ၏ သီလပြည့်ဝသော ဇနီး ၂၇ ယောက်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး—ကောင်းမြတ်သော ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့ထံမှ သားသမီးများ မွေးဖွားလာ၍ အလင်းရောင်တောက်ပကာ မတိုင်းမတာ တေဇောဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။
Verse 11
अरिष्टनेमिपत्नीनामपत्यानीह षोडश । बहुपुत्रस्य विदुषश्चतस्रो यास्सुताः स्मृताः
ဤနေရာတွင် အရိဋ္ဌနేమိ၏ မယားများတွင် သားသမီး ဆယ့်ခြောက်ပါး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ပညာရှိ ဘဟုပုတ္တရ၏ သမီးလေးပါးကိုလည်း ထုံးတမ်းအရ မှတ်တမ်းတင်ထားကြ၏။
Verse 12
कृशाश्वस्य तु देवर्षे देवप्रहरणाः स्मृताः । भार्म्यायामर्चिषि मुने धूम्रकेशस्तथैव च
အို ဒေဝရ္ဩစိ ကೃရှာશ્વ၊ ဤတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်နက်များဟု မှတ်မိကြသည်။ ထို့အတူ အို မုနိ၊ ဘာရ္မျာ၌လည်းကောင်း၊ အရ္စိṣi၌လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဓూమ္ရကေရှ ဟူ၍လည်း သိကြ၏။
Verse 13
स्वधा सती च द्वे पत्न्यौ स्वधा ज्येष्ठा सती परा । स्वधासूत पितॄन्वेदमथर्वाङ्गिरसं सती
စ్వဓာ နှင့် စတီ သည် သူ၏ မယားနှစ်ပါးဖြစ်ကြသည်—စွဓာသည် အကြီး၊ စတီသည် အခြားတစ်ပါး။ စွဓာမှ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားနတ်များ) ပေါ်ထွန်း၍ စတီမှ အထရ္ဝါင်္ဂိရသ ဝေဒ (အထရ္ဝ ဝေဒ၏ အစဉ်အလာ) ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 14
एते युगसहस्रांते जायंते पुनरेव हि । सर्वदेवनिकायाश्च त्रयस्त्रिंशत्तु कामजाः
ယုဂ တစ်ထောင်၏ အဆုံး၌ ဤသတ္တဝါတို့သည် အမှန်တကယ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် နတ်အစုအဝေး အလုံးစုံ—သုံးဆယ့်သုံးပါး—သည် ဆန္ဒ (ကာမ) မှ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 15
यथा सूर्य्यस्य नित्यं हि उदयास्तमयाविह । एवं देवानिकास्ते च संभवंति युगेयुगे
နေမင်းသည် နေ့စဉ် မလွဲမသွေ ထွက်ပေါ်ခြင်းနှင့် ဝင်လျှောခြင်း ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုဒေဝတားအစုအဝေးတို့လည်း ယုဂတစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွန်းလာကြသည်၊ အရှင်၏ ကမ္ဘာလောကစည်းကမ်းအတိုင်း။
Verse 16
दित्यां बभूवतुः पुत्रौ कश्यपादिति नः श्रुतम् । हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षश्च वीर्यवान्
ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်မှာ ဒိတီမှ ကശ്യပအားဖြင့် သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့ကြပြီး၊ ဟိရဏ္ယကသိပု နှင့် အင်အားကြီးသော ဟိရဏ္ယာක්ෂ တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 17
सिंहिका ह्यभवत्कन्या विप्रचित्तेः परिग्रहः । हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः प्रथितौजसः
စింహိကာ သည် (ထိုမျိုးရိုး၌) သမီးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဗိပရစိတ္တိ၏ ဇနီးအဖြစ် လက်ခံခံရသည်။ ထို့ပြင် ဟိရဏ္ယကသိပုတွင် အင်အားကြီး၍ နာမည်ကျော် သားလေးယောက် ရှိ하였다။
Verse 18
अनुह्रादश्च ह्रादश्च संह्रादश्चैव वीर्यवान् । प्रह्रादश्चानुजस्तत्र विष्णुभक्तिविचारधीः
ထိုမျိုးရိုးအတွင်း၌ အနုဟ္ရာဒ၊ ဟ္ရာဒ၊ သံဟ္ရာဒ တို့သည် အားမာန်ပြည့်ဝသော သူရဲကောင်းများဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ညီအစ်ကို ပ္ရာဟ္ရာဒလည်း ရှိ၍၊ သူ၏ဉာဏ်သည် သခင် ဗိဿဏုအား ဆည်းကပ်ခြင်းကို စဉ်းစားသုံးသပ်ရာ၌ အပ်နှံထား၏။
Verse 19
अनुह्रादस्य सूर्यायां पुलोमा महिषस्तथा । ह्रादस्य धमनिर्भार्यासूत वातापिमिल्वलम्
အနုဟ္ရာဒသည် စူရျာနှင့် ပေါင်းဖက်ရာမှ ပုလိုမာက မဟိသကို မွေးဖွားခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဟ္ရာဒ၏ ဇနီး ဓမနီက ဝါတာပိနှင့် အီလ္ဝလကို မွေးဖွားခဲ့၏။
Verse 20
संह्रादस्य कृतिर्भार्यासूतः पंचजनं ततः । विरोचनस्तु प्राह्रादिर्देव्यास्तस्याभवद्बलिः
သံဟ္ရာဒ၏ ဇနီး ကෘတိက ပဉ္စဇနကို မွေးဖွားခဲ့၏။ ထို့ပြင် ပ္ရာဟ္ရာဒ၏ သား ဗိရောစနသည် ဒေဝီဟု အမည်ရသော ဇနီးရှိ၍၊ ထိုဒေဝီမှ ဘလိ မွေးဖွားလာ၏။
Verse 21
बलेः पुत्रशतं त्वासीदशनायां मुनीश्वर । बलिरासीन्महाशैवः शिवभक्तिपरायणः
အို မုနိဣရှ္ဝရ (မုနိအရှင်)၊ အရှနာမှ ဘလိ၌ သားတစ်ရာ ရှိခဲ့၏။ ဘလိကိုယ်တိုင်သည် မဟာရှိုင်ဝ (မဟာရှေဝ) ဖြစ်၍ ရှိဝဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူ ဖြစ်၏။
Verse 22
दानशील उदारश्च पुण्यकीर्ति तपाः स्मृतः । तत्पुत्रो बाणनामा यत्सोऽषि शैववरस्सुधीः । यस्संतोष्य शिवं सम्यग्गाणपत्यमवाप ह
သူသည် “တပာဟ်” ဟု လူသိများပြီး၊ ဒါနပြုတတ်သူ၊ ရက်ရောသူ၊ ကုသိုလ်ကီर्तिဖြင့် ထင်ရှားသူဟု မှတ်ရ၏။ သူ၏သားမှာ “ဗာဏ” ဟု အမည်ရပြီး၊ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ မြတ်သော စိတ်ထားနှင့် ရှိုင်ဝအထူးကောင်းသူ ဖြစ်၏။ သူသည် ရှိဝကို မှန်ကန်စွာ အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်စေသဖြင့်၊ ရှိဝဂဏများအတွင်း ဂဏပတိ (ခေါင်းဆောင်) အဆင့်ကို ရရှိ하였다။
Verse 23
सा कथा श्रुतपूर्वा ते बाणस्य हि महात्मनः । कृष्णं यस्समरे वीरस्सुप्रसन्नं चकार ह
မဟာအတ္တမ (စိတ်ဓာတ်မြင့်) ဗာဏ၏ ထိုကഥာကို သင် ယခင်က ကြားဖူးသလား။ သူသည် စစ်မြေပြင်၌ သူရဲကောင်းဖြစ်၍ ကృష్ణကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စေခဲ့သူ ဖြစ်၏။
Verse 24
हिरण्याक्षसुताः पंच पंडितास्तु महाबलाः । कुकुरः शकुनिश्चैव भूतसंतापनस्तथा
ဟိရဏ္ယာက္ṣ၏ သားငါးယောက်ရှိ၍ ပညာရှိကာ အလွန်အင်အားကြီးသူများဖြစ်ကြသည်။ အမည်များမှာ ကုကုရ၊ ရှကုနိ၊ ဘူတသန္တာပန နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 25
महानादश्च विक्रांतः कालनाभस्तथैव च । इत्युक्ता दितिपुत्राश्च दनोः पुत्रान्मुने शृणु
“မဟာနာဒ၊ ဝိက్రာန္တ၊ ထို့အတူ ကာလနာဘ—ဤတို့ကို ဒိတိ၏ သားများဟု ခေါ်ဆိုပြီးပြီ။ ယခု မုနိရေ၊ ဒနု၏ သားများကို နားထောင်လော့။”
Verse 26
अभवन्दनुपुत्राश्च शतं तीव्रपराक्रमाः । अयोमुखश्शंबरश्च कपोलो वामनस्तथा
ဒနု၏ သားတစ်ရာယောက်လည်း ရှိ၍ ရဲရင့်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ အယောမုခ၊ ရှံဗရ၊ ကပိုလ၊ ထို့အတူ ဝာမန တို့ဖြစ်သည်။
Verse 27
वैश्वानरः पुलोमा च विद्रावणमहाशिरौ । स्वर्भानुर्वृषपर्वा च विप्रचित्तिश्च वीर्यवान्
ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ၊ ပုလိုမာ၊ ဝိဒြာဝဏ၊ မဟာသိရ၊ သွဗ္ဘာနု၊ ဝೃષပರ್ವာ နှင့် အင်အားကြီးသော ဝိပရချိတ္တိ တို့လည်း ရှိကြသည်။
Verse 28
एते सर्वे दनोः पुत्राः कश्यपादनुजज्ञिरे । एषां पुत्राञ्च्छृणु मुने प्रसंगाद्वच्मि तेऽनघ
ဤတို့အားလုံးသည် ကശ്യပမှ မွေးဖွားသော ဒနု၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ ယခု မုနိရေ၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သူတို့၏ သားများကို နားထောင်လော့။ အခါအလျော်အလိုက် ငါသည် သင့်အား အစဉ်လိုက် ပြောကြားမည်။
Verse 29
स्वभार्नोस्तु प्रभा कन्या पुलोम्नस्तु शची सुता । उपदानवी हयशिरा शर्म्मिष्ठा वार्षपर्वणी
Svabhānu မှ ကညာ Prabhā မွေးဖွားလာ၏။ Puloman မှ သမီး Śacī မွေးဖွားလာ၏။ Upadānavī မှ Hayaśirā မွေးဖွားလာပြီး၊ အခြားမျိုးရိုးမှ Vṛṣaparvan ၏ သမီး Śarmiṣṭhā လည်း ဖြစ်၏။
Verse 30
पुलोमा पुलोमिका चैव वैश्वानरसुते उभे । बह्वपत्ये महावीर्य्ये मारीचेस्तु परिग्रहः
Pulomā နှင့် Pulomikā တို့သည် Vaiśvānara ၏ သမီးနှစ်ဦးဖြစ်၍၊ သားသမီးများစွာနှင့် အင်အားကြီးမားသော သတ္တိရှိကြ၏။ ထိုနှစ်ဦးသည် Marīci ၏ မဟာမိဖုရားများ (ကြင်ယာများ) ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 31
तयोः पुत्रसहस्राणि षष्टिर्दानवनन्दनाः । मरीचिर्जनयामास महता तपसान्वितः
တပသ္ယာကြီးမားစွာ ပြုလုပ်ထားသော မာရီချိသည် သူတို့အတွက် သားတစ်သောင်းခြောက်သောင်းကို မွေးဖွားစေခဲ့၏—ဒာနဝတို့အနက် အင်အားကြီးသော မျိုးဆက်များဖြစ်ကြ၏။
Verse 32
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्या मुमासंहितायां कश्यपवंशवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ပဉ္စမစာအုပ် «ဦမာသံဟိတာ» တွင် «ကശ്യပ မျိုးရိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ သုံးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။
Verse 33
पितामहप्रसादेन ये हताः सव्यसाचिना । सिंहिकायामथोत्पन्ना विप्रचित्तेस्सुतास्तथा
ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် စဗျစာချင် (အာర్జုန) လက်ဖြင့် သတ်ခံခဲ့ရသူတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြ၏—စിംဟိကာမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ထို့အတူ ဗိပရချိတ္တိ၏ သားများအဖြစ်လည်း ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 34
दैत्यदानवसंयोगाज्जातास्तीव्रपराक्रमाः । सैंहिकेया इति ख्यातास्त्रयोदश महाबलाः
ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝတို့ ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် အလွန်ရဲရင့်၍ အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါ ၁၃ ပါး ပေါ်ထွန်းလာကာ «ဆိုင်ဟိကေယာ» ဟူ၍ ကျော်ကြားကြ၏။
Verse 35
राहुः शल्यो सुबलिनो बलश्चैव महाबलः । वातापिर्नमुचिश्चैवाथेल्वलः स्वसृपस्तथा
ရာဟု၊ သလျ၊ သုဗလီ၊ ဗလ နှင့် မဟာဗလ၊ ထို့ပြင် ဝါတာပိ နှင့် နမုချိ၊ ထို့နောက် အဲလ္ဝလ နှင့် စွဝစೃပ—ဤတို့သည် ရေတွက်ဖော်ပြနေသော အစုအဖွဲ့ဖြစ်၏။
Verse 36
अजिको नरकश्चैव कालनाभस्तथैव च । शरमाणश्शरकल्पश्च एते वंशविवर्द्धनाः
အဇိက၊ နရက၊ ကာလနာဘ၊ ရှရမာဏ နှင့် ရှရကလ္ပ—ဤတို့သည် အမှန်တကယ် မျိုးရိုးကို တိုးပွားစေ၍ ထိန်းသိမ်းကာ မင်းဆက်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေသူများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 37
एषां पुत्राश्च पौत्राश्च दनुवंशविवर्द्धनाः । बहवश्च समुद्भूता विस्तरत्वान्न वर्णिताः
သူတို့ထံမှ ဒနုမျိုးရိုးကို တိုးပွားစေသော သားများနှင့် မြေးများ အများအပြား မွေးဖွားလာကြ၏။ အရေအတွက် များပြားလွန်းသဖြင့် အကြောင်းအရာ ရှည်လျားသွားမည်ကိုကြောင့် အသေးစိတ် မဖော်ပြတော့ချေ။
Verse 38
संह्रादस्य तु दैतेया निवातकवचाः कुले । उत्पन्ना मरुतस्तस्मिंस्तपसा भावितात्मनः
သံဟ္ရာဒမှ ဒိုင်တျာမျိုးရိုး၌ နိဝာတကဝချာတို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့နောက် တပဿဖြင့် အတွင်းစိတ်သန့်စင်သွားသော ထိုတပသီမှ မာရုတ်တို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 39
षण्मुखाद्या महासत्त्वास्ताम्रायाः परिकीर्तिताः । काकी श्येनी च भासी च सुग्रीवी च शुकी तथा
ဩဇာကြီးသော သတ္တဝါများဖြစ်သည့် ဩဏ္မုခ အစရှိသူတို့ကို တာမ္ရာမှ မွေးဖွားသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုအထဲတွင် ကာကီ၊ ရှျေနီ၊ ဘာစီ၊ စုဂရီဝီ နှင့် ရှုကီ တို့လည်း ပါဝင်၏။
Verse 40
गृद्ध्रिकाश्वी ह्युलूकी च ताम्रा कन्याः प्रकीर्तिताः । काकी काकानजनयदुलूकी प्रत्युलूककान्
ဂൃဒ္ဓရိကာသွီ၊ ဥလူကီ နှင့် တာမရာတို့ကို သူမ၏ သမီးများဟု ကြေညာထားသည်။ ကာကီသည် ကျီးများကို မွေးဖွားစေပြီး၊ ဥလူကီသည် ပရတျုလူက (ဇီးကွက်အမျိုးအစား) များကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 41
श्येनी श्येनांस्तथा भासी भासा न्गृद्धी तु गृध्रकान् । शुकी शुकानजनयत्सुग्रीवी शुभपक्षिणः
ရှျေနီသည် ရှျေန (ဟော့ခ်) များကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့အတူ ဘာသီသည် ဘာသ (bhāsa) ငှက်များကို ထုတ်ဖွား하였다။ ဂൃဒ္ဓီ (လင်းတ) သည် လင်းတများကို မွေးဖွားစေ하였다။ ရှုကီသည် ကြက်တူရွေးများကို မွေးဖွားစေပြီး၊ စုဂ္ရီဝီသည် ကောင်းမြတ်သောတောင်ပံရှိ ငှက်များကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 42
अश्वानुष्ट्रान्गर्दभांश्च ताम्रा च कश्यपप्रिया । जनयामास चेत्येवं ताम्रावंशाः प्रकीर्तिताः
ကশ্যပ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ တာမရာသည် မြင်းများ၊ ကုလားအုတ်များနှင့် မြည်းများကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ပင် တာမရာမှ ဆင်းသက်လာသော မျိုးရိုးများကို ကြေညာထားသည်။
Verse 43
विनतायाश्च पुत्रौ द्वावरुणो गरुडस्तथा । सुपर्णः पततां श्रेष्ठो नारुणस्स्वेन कर्मणा
ဝိနတာ၏ သားနှစ်ယောက်မှာ အရုဏနှင့် ဂရုဍ ဖြစ်သည်။ ဂရုဍကို စုပဏ္ဏဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး ပျံသန်းသူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အရုဏသည် မိမိအပ်နှံထားသော တာဝန် (နေမင်း၏ ရထားမောင်း) ကြောင့် ထင်ရှား၏။
Verse 44
सुरसायास्सहस्रं तु सर्पाणाममितौजसाम् । अनेकशिरसां तेषां खेचराणां महात्मनाम्
စူရသာ၏ အလွန်အင်အားကြီးသော မြွေတစ်ထောင် ရှိခဲ့သည်—အင်အားမတိုင်းတာနိုင်လောက်အောင် ကြီးမား၏။ ထိုသူတို့သည် မဟာစိတ်ရှိ၍ ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သွားလာသော အများခေါင်းရှိသည့် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 45
येषां प्रधाना राजानः शेषवासुकितक्षकाः । ऐरावतो महापद्मः कंबलाश्वतरावुभौ
ထိုတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် နဂါးမင်းများမှာ ရှေရှ၊ ဝါဆုကိ၊ တက္ခက ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် အဲရာဝတ၊ မဟာပဒ္မ နှင့် ကမ္ဗလ၊ အශ්ဝတရ ဟူသော နှစ်ပါးလည်း ရှိကြ၏။
Verse 46
ऐलापुत्रस्तथा पद्मः कर्कोटकधनंजयौ । महानीलमहाकर्णौ धृतराष्ट्रो बलाहकः
အဲလာပုတြ နှင့် ပဒ္မ၊ ကရ္ကောဋက နှင့် ဓနဉ္ဇယ၊ မဟာနီလ နှင့် မဟာကဏ္ဏ၊ ထို့ပြင် ဓೃತရာෂ္ဋ္ရ နှင့် ဘလာဟက—ဤတို့သည် သာသနာတော်ကထာ၌ ထင်ရှားသော နာမည်ကြီး နဂါးများဖြစ်ကြ၏။
Verse 47
कुहरः पुष्पदन्तश्च दुर्मुखास्सुमुखस्तथा । बहुशः खररोमा च पाणिरित्येवमादयः
“ကူဟရ၊ ပုષ္ပဒန္တ၊ ဒုర్మုခ၊ ထို့ပြင် စုမုခ; ထိုနည်းတူ ဘဟုရှ၊ ခရရောမာ နှင့် ပါဏိ—ဤတို့နှင့် အခြားသူများလည်း ရှိ၏” ဟု ဆို၏။
Verse 48
गणाः क्रोधवशायाश्च तस्यास्सर्वे च दंष्ट्रिणः । अंडजाः पक्षिणोऽब्जाश्च वराह्याः पशवो मताः
သူမ၏ ဂဏများ အားလုံးသည် ဒေါသ၏ အာဏာအောက်၌ ရှိကြပြီး အားလုံးလည်း အစွယ်ရှိကြ၏။ ထိုတို့ကို ဝရာဟီ၏ တိရစ္ဆာန်များဟု မှတ်ယူကြပြီး ဥမှမွေးသော သတ္တဝါများ၊ ငှက်များ၊ ရေမှပေါက်ဖွားသူများလည်း ပါဝင်ကြ၏။
Verse 49
अनायुषायाः पुत्राश्च पंचाशच्च महाबलाः । अभवन्बलवृक्षौ च विक्षरोऽथ बृहंस्तथा
အနာယုသာမှ အလွန်အားကြီးသော သားငါးဆယ် ယောက် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုတို့အနက် ဘလဝೃက္ရှ၊ ဝိက္ခရ နှင့် ဘృဟံစ ဟူသော အမည်ကြီးသူများ ပါရှိ၏။
Verse 50
शशांस्तु जनयामास सुररभिर्महिषांस्तथा । इला वृक्षांल्लता वल्लीस्तृणजातीस्तु सर्वशः
ကောင်းကင်နွားမ စုရဘီသည် ယုန်များကို မွေးဖွားစေပြီး၊ ထို့အတူ ကျွဲများကိုလည်း မွေးဖွားစေ၏။ အီလာမှ သစ်ပင်များ၊ လှယ်ပင်များ၊ နွယ်ပင်များနှင့် မြက်မျိုးစုံတို့သည် နေရာအနှံ့ ပေါက်ဖွားလာ၏။
Verse 51
खशा तु यक्षरक्षांसि मुनिरप्सरसस्तथा । अरिष्टासूत सर्पांश्च प्रभावैर्मानवोत्तमान्
ခသာတို့၊ ယက္ခနှင့် ရက္ခသတို့၊ မုနိရသီများနှင့် အပ္စရာသတို့လည်းကောင်း—အရိဋ္ဌာမှ မွေးဖွားသော မြွေများနှင့်အတူ—မိမိတို့၏ သက်ရောက်အင်အားအလိုက် လူတို့အနက် ထူးချွန်မြတ်သောသူများ ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 52
एते कश्यपदायादाः कीर्तितास्ते मुनीश्वर । येषां पुत्राश्च पौत्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः
အို မုနိရှင်တို့၏ အရှင်မြတ်တော်၊ ကശ്യပ၏ မျိုးဆက်တို့ကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ရွတ်ဆိုဖော်ပြပြီးပြီ—သူတို့၏ သားများနှင့် မြေးများသည် ရာချီ၊ ထောင်ချီ အရေအတွက်ရှိကြသည်။
The chapter argues through narrative genealogy that divine offices persist across manvantara cycles: the Tuṣitas convene for lokahita, enter Aditi, and are reborn as the twelve Ādityas—linking cosmic administration to cyclical rebirth rather than one-time creation.
Genealogy functions as a symbolic map of cosmic law: Aditi represents an ordering matrix for devas, the Ādityas signify solar governance (ṛta/dharma, sovereignty, prosperity), and the Soma-wives gesture to calendrical/astral structuring—time itself as a theological instrument.
No distinct Śiva/Umā form is foregrounded in the sampled verses; the chapter is primarily cosmological and genealogical. Its Śaiva contribution is contextual: it embeds pan-Indic deities (e.g., Viṣṇu, Indra, Ādityas) within the Śiva Purāṇa’s larger Śaiva interpretive frame.