यममार्गे सुखदायकधर्माः (Dharmas that Grant Ease on the Path to Yama)

Verse 1

व्यास उवाच । कृतपापा नरा यांति दुःखेन महतान्विताः । यममार्गे सुखं यैश्च तान्धर्मान्वद मे प्रभो

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်။ အပြစ်ပြည့်နေသော လူတို့သည် ယမမဂ်၌ ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ထမ်းပိုးကာ သွားကြသည်။ အရှင်ဘုရား၊ ယမလမ်းပေါ်တွင်ပင် သက်သာချမ်းမြေ့မှု ရစေသော ဓမ္မကိစ္စများကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यमविचारतः । शुभाशुभमथो वक्ष्ये तान्धर्म्मान्सुखदायकान्

သနတ်ကုမာရက ဆိုသည်။ ပြုလုပ်ပြီးသော ကမ္မသည် မလွဲမသွေ အကျိုးကို ခံစားရမည်၊ ခြွင်းချက်မရှိ။ ယခု ငါသည် ကောင်းကမ္မနှင့် မကောင်းကမ္မတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ဓမ္မများ—ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပေးသော စည်းကမ်းများကို ရှင်းလင်းမည်။

Verse 3

अत्र ये शुभकर्म्माणः सौम्यचित्ता दयान्विताः । सुखेन ते नरा यांति यममार्गं भयावहम्

ဤနေရာတွင် ကောင်းကမ္မကို ပြုလုပ်၍ စိတ်နူးညံ့ကာ ကရုဏာပြည့်ဝသူတို့သည် အခြားသူများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော ယမမင်း၏ လမ်းကြောင်းကိုပင် လွယ်ကူစွာ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 4

यः प्रदद्याद् द्विजेन्द्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स नरोऽश्वेन महता सुखं याति यमालयम्

ဒွိဇေန္ဒြာ (ဗြာဟ္မဏ) များထံသို့ ဖိနပ်—စန္ဒယ် သို့မဟုတ် သစ်သားဖိနပ်—ကို လှူဒါန်းသူသည် ယမမင်း၏ အာလယသို့ မဟာမြင်းကြီးစီးကာ သက်သာစွာ သွားရောက်နိုင်၏။

Verse 5

छत्रदानेन गच्छंति यथा छत्रेण देहिनः । शिबिकायाः प्रदानेन तद्रथेन सुखं व्रजेत्

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့သည် ထီးအောက်ကာကွယ်မှုဖြင့် လျှောက်သကဲ့သို့ ထီးလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ထိုကာကွယ်မှုကိုပင် ရရှိ၏။ ထို့ပြင် စိဘိကာ (ပလန်ကင်) ကို လှူပါက ရထားစီးသကဲ့သို့ သက်သာစွာ ခရီးဆက်နိုင်၏။

Verse 6

शय्यासनप्रदानेन सुखं याति सुविश्रमम् । आरामच्छायाकर्तारो मार्गे वा वृक्षरोपकाः । व्रजन्ति यमलोकं च आतपेऽति गतक्लमाः

အိပ်ရာနှင့် ထိုင်ခုံတို့ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူသည် သက်သာမှုနှင့် နားချိန်အနက်ကို ရရှိ၏။ လမ်းခရီး၌ ဥယျာဉ်၊ နားခိုရာ၊ အရိပ်ပေးရာတို့ကို ပြုလုပ်သူ သို့မဟုတ် သစ်ပင်စိုက်သူတို့သည် နေရောင်အောက် ပင်ပန်းမှုကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် ကာလတန်သော် ယမလောကသို့ သွားရာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ပျောက်ကင်းကာ ထိုကုသိုလ်၏ အကျိုးကို ခံစားရ၏။

Verse 7

यांति पुष्पगयानेन पुष्पारामकरा नराः । देवायतनकर्तारः क्रीडंति च गृहोदरे

ပန်းဥယျာဉ်များကို တည်ထောင်သူ လူတို့သည် ပန်းဖြင့်ဆောင်သော ယာဉ်တော်ဖြင့် သွားရောက်နိုင်ကြ၏။ ဒေဝတော်များအတွက် ဘုရားကျောင်းများကို ဆောက်လုပ်သူတို့သည် တောက်ပသော ကောင်းကင်မဟာမန်းရှင်များအတွင်း ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။

Verse 8

कर्तारश्च तथा ये च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमण्डपानां तु क्रीडंति च गृहोदरे

ထို့အပြင် ယတီများ၏ အာရှရမ်ကို တည်ထောင်၍ စောင့်ရှောက်သူတို့နှင့် မိဘမဲ့များအတွက် အမိုးအကာ မဏ္ဍပများနှင့် ဆက်နွယ်သူတို့သည်လည်း—အိမ်ထောင်ရေးဘဝ၏ အကန့်အသတ်အတွင်း နေထိုင်လျက်—ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။

Verse 9

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकाः । पूज्यमाना नरा यांति कामुकेन यथासुखम्

ဒေဝတော်များ၊ သန့်ရှင်းသော မီး၊ ဂုရု၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် မိမိ၏ မိဘတို့ကို ပူဇော်ကန်တော့သော လူတို့သည်—မိမိတို့လည်း ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုခံရသဖြင့်—လိုလားသော ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေကာ၊ သင့်လျော်သော သုခအတိုင်း မိမိဆန္ဒရှိသကဲ့သို့ ဘဝကို လျှောက်လှမ်းကြ၏။

Verse 10

द्योतयंतो दिशस्सर्वा यांति दीपप्रदायिनः । प्रतिश्रयप्रदानेन सुखं यांति निरामयाः

မီးအလင်းလှူသူတို့သည် အရပ်အနှံ့ကို ထွန်းလင်းစေကာ ရှေ့သို့သွားကြ၏။ အခြားသူတို့အား ခိုလှုံရာပေးလှူခြင်းကြောင့် သုခကိုရ၍ ရောဂါကင်းစင်နေကြသည်—ဓမ္မကိုထောက်ပံ့၍ သီဝရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေသော ကုသိုလ်ကြောင့်။

Verse 11

विश्राम्यमाणा गच्छंति गुरुशुश्रूषका नराः । आतोद्यविप्रदातारस्सुखं यांति स्वके गृहे

ဂုရုကို သစ္စာရှိစွာ ဝန်ဆောင်ခဲ့သော လူတို့သည် အနားယူသကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာကြ၏။ ဗြာဟ္မဏတို့အား တေးဂီတတူရိယာများ လှူဒါန်းသူတို့သည် မိမိအိမ်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ရောက်ကြ၏။

Verse 12

सर्वकामसमृद्धेन यथा गच्छंति गोप्रदाः । अत्र दत्तान्नपानानि तान्याप्नोति नरः पथि

နွားလှူဒါန်းသူတို့သည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ပြည့်ဝစွာ ခရီးဆက်သကဲ့သို့၊ လူတစ်ဦးသည် (သေပြီးနောက်) လမ်းခရီးပေါ်တွင် ဤလောက၌ မိမိပေးလှူခဲ့သော အစာနှင့် ရေကို ထိုအတိုင်း ရရှိလေ၏။

Verse 13

पादशौचप्रदानेन सजलेन पथा व्रजेत् । पादाभ्यंगं च यः कुर्यादश्वपृष्ठेन गच्छति

ခြေထောက်ဆေးရန် ရေလှူဒါန်းခြင်းကြောင့် စိုစွတ်သည့် လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားရမည်။ ထို့ပြင် ခြေထောက်ကို နှိပ်နယ်ပေးသူသည် မြင်းကျောပေါ် စီးသကဲ့သို့ အကျိုးကောင်းကို ရရှိ၍ ခရီးသည် လျင်မြန်မင်္ဂလာ ဖြစ်၏။

Verse 14

पादशौचं तथाभ्यंगं दीपमन्नं प्रतिश्रयम् । यो ददाति सदा व्यास नोपसर्पति तं यमः

အို ဗျာသ၊ ခြေသန့်စင်ရန် ရေ၊ လိမ်းဆီ၊ မီးအလင်းအတွက် ဆီမီး၊ အစာနှင့် အမိုးအကာကို အမြဲတမ်း လှူဒါန်းသူထံသို့ ယမမင်း မနီးကပ်နိုင်။ ထိုအမြဲတမ်းသော ဒါနသည် ရှိုင်ဝကရုဏာဖြစ်၍ ပာရှာချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေကာ သေမင်းကြောက်ရွံ့မှုမှ ဘက္တကို ကာကွယ်သည်။

Verse 15

हेमरत्नप्रदानेन याति दुर्गाणि निस्तरन् । रौप्यानडुत्स्रग्दानेन यमलोकं सुखेन सः

ရွှေနှင့် ရတနာတန်ဖိုးကြီးများကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူသည် အခက်အခဲနှင့် အန္တရာယ်များကို ကျော်လွှားနိုင်သည်။ ငွေဖြင့် အလှဆင်ထားသော နွားထီးကို လွတ်မြောက်အလှူပြုခြင်းဖြင့် သူသည် ယမလောကသို့ လွယ်ကူစွာ ရောက်သည်။

Verse 16

इत्येवमादिभिर्दानैस्सुखं यांति यमालयम् । स्वर्गे तु विविधान्भोगान्प्राप्नुवंति सदा नराः

ဤသို့သော လှူဒါန်းမှုများနှင့် ဆင်တူသော ဒါနများကြောင့် လူတို့သည် အေးချမ်းစွာ ယမမင်း၏ နေရာ (ယမလယ) သို့ သွားရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမျိုးမျိုးသော ခံစားမှုများကို အစဉ်မပြတ် ရရှိကြ၏။

Verse 17

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं हृद्यं बलबुद्धिविवर्धनम्

ဒါနအားလုံးအနက် အစာလှူဒါနကို အမြင့်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြ၏။ ၎င်းသည် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှုကို ပေး၍ စိတ်နှလုံးကို နှစ်သက်စေကာ အားအင်နှင့် ဉာဏ်ပညာကို တိုးပွားစေ၏။

Verse 18

नान्नदानसमं दानं विद्यते मुनिसत्तम । अन्नाद्भवंति भूतानि तदभावे म्रियंति च

အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အစာလှူဒါနနှင့် တူညီသော ဒါနမရှိ။ အစာမှ သတ္တဝါအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး၊ ၎င်းမရှိလျှင် သေဆုံးကြ၏။

Verse 19

रक्तं मांसं वसा शुक्रं क्रमादन्नात्प्रवर्धते । शुक्राद्भवंति भूतानि तस्मादन्नमयं जगत्

အစာမှ အစဉ်လိုက် သွေး၊ အသား၊ အဆီနှင့် မျိုးရည်တို့ ပေါက်ဖွား၍ ပြည့်စုံလာသည်။ မျိုးရည်မှ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့ ဖြစ်ပေါ်သဖြင့် ဤလောကသည် အစာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လောကဖြစ်သည်။

Verse 20

हेमरत्नाश्वनागेन्द्रैर्नारीस्रक्चंदनादिभिः । समस्तैरपि संप्राप्तैर्न रमंति बुभुक्षिताः

ရွှေ၊ ရတနာ၊ မြင်းကောင်း၊ ဆင်မင်းကြီးများ၊ မိန်းမများ၊ ပန်းကုံး၊ စန္ဒကူးနှင့် အခြားအရာများကို အလွန်များစွာ ရရှိသော်လည်း ဆာလောင်နေသူတို့သည် ပျော်ရွှင်မှု မတွေ့နိုင်ကြ။

Verse 21

गर्भस्था जायमानाश्च बालवृद्धाश्च मध्यमाः । आहारमभिकांक्षंति देवदानवराक्षसाः

ဝမ်းတွင်း၌ရှိသူ၊ မွေးကင်းစ၊ ကလေး၊ အိုမင်းသူ၊ အရွယ်တော်တော်ရှိသူ မည်သူမဆို—ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ရာက္ခသတို့သည် အားလုံး အာဟာရ (အစားအစာ) ကို တောင့်တကြ၏။

Verse 22

क्षुधा निश्शेषरोगाणां व्याधिः श्रेष्ठतमः स्मृतः । स चान्नौषधिलेपेन नश्यतीह न संशयः

ဆာလောင်ခြင်း (အစာငတ်ခြင်း) သည် ရောဂါအားလုံးအနက် အမြင့်ဆုံးသော ဝေဒနာဟု ဆိုကြ၏။ ထိုဆာလောင်ခြင်းသည် အစားအစာ၊ ဆေးဝါးနှင့် လိမ်းပတ်ကုထုံးတို့ဖြင့် ဤလောက၌ မသံသယဘဲ ပျောက်ကင်း၏။

Verse 23

नास्ति क्षुधासमं दुःखं नास्ति रोगः क्षुधासमः । नास्त्यरोगसमं सौख्यं नास्ति क्रोधसमो रिपुः

ဆာလောင်ခြင်းကဲ့သို့ ဒုက္ခမရှိ၊ ဆာလောင်ခြင်းကဲ့သို့ ရောဂါမရှိ။ ရောဂါကင်းခြင်းကဲ့သို့ သုခမရှိ၊ ဒေါသကဲ့သို့ ရန်သူမရှိ။

Verse 24

अतएव महत्पुण्यमन्नदाने प्रकीर्तितम् । तथा क्षुधाग्निना तप्ता म्रियंते सर्वदेहिनः

ထို့ကြောင့် အစာလှူဒါန်းခြင်းကို မဟာပုဏ္ဏာဟု ချီးမွမ်းကြေညာထားသည်။ အကြောင်းမူကား ဆာလောင်ခြင်း၏ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံရသော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည် အမှန်တကယ် သေဆုံးကြသည်။

Verse 25

अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । तस्मादन्नप्रदानेन सर्वदानफलं लभेत्

အစာပေးသူကို အသက်ပေးသူဟု ဆိုကြသည်; အသက်ပေးသူသည်လည်း အရာအားလုံးပေးသူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစာလှူခြင်းဖြင့် လှူဒါန်းမှုအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 26

यस्यान्नपानपुष्टाङ्गः कुरुते पुण्यसंचयम् । अन्नप्रदातुस्तस्यार्द्धं कर्तुश्चार्द्धं न संशयः

အခြားသူ၏ အစာနှင့် ရေဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အားဖြည့်ထားသော လူတစ်ဦးက ကုသိုလ်တိုးပွားစေသော ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုကုသိုလ်၏ တစ်ဝက်သည် အစာပေးသူ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်သည် ပြုလုပ်သူ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်—မသံသယရှိ။

Verse 27

त्रैलोक्ये यानि रत्नानि भोगस्त्रीवाहनानि च । अन्नदानप्रदस्सर्वमिहामुत्र च तल्लभेत्

လောကသုံးပါး၌ရှိသော ရတနာအမျိုးမျိုး၊ အပျော်အပါး၊ ဂုဏ်သရေရှိသော မိန်းမများနှင့် ယာဉ်များ—ဤအရာအားလုံးကို အစာပေးလှူသူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ ရရှိ၏။

Verse 28

धर्म्मार्थकाममोक्षाणां देहः परमसाधनम् । तस्मादन्नेन पानेन पालयेद्देहमात्मनः

ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့ကို ရရှိရန် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိရိယာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင့်လျော်သော အစာနှင့် သောက်ရည်ဖြင့် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းကာ ကာကွယ်ရမည်။

Verse 29

अन्नमेव प्रशंसंति सर्वमेव प्रतिष्ठितम् । अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति

အစာကိုသာ ချီးမွမ်းကြ၏၊ အရာအားလုံးသည် အစာပေါ်၌ တည်၏။ အစာလှူသကဲ့သို့ တန်းတူသော ဒါန မရှိခဲ့သလို နောင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 30

अन्नेन धार्य्यते सर्वं विश्वं जगदिदं मुने । अन्नमूर्जस्करं लोके प्राणा ह्यन्ने प्रतिष्ठिताः

အို မုနိ၊ လှုပ်ရှားနေသော ဤကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် အစာဖြင့် ထောက်ပံ့ထား၏။ လောက၌ အစာသည် အင်အားနှင့် အသက်ဓာတ်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှူသက်တမ်းတို့သည် အစာပေါ်၌ တည်၏။

Verse 31

दातव्यं भिक्षवे चान्नं ब्राह्मणाय महात्मने । कुटुंबं पीडयित्वापि ह्यात्मनो भूतिमिच्छता

မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားအမှန်ကို လိုလားသူသည် ဘိက္ခု (တပသီ) နှင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဘြာဟ္မဏအား အစာအဟာရ ပေးလှူရမည်—ထိုသို့ပြုရာတွင် မိမိအိမ်ထောင်ရေး အရင်းအမြစ်များကိုပင် တင်းကျပ်စေသော်လည်း။

Verse 32

विददाति निधिश्रेष्ठं यो दद्यादन्नमर्थिने । ब्राह्मणायार्तरूपाय पारलौकिकमात्मनः

ဆင်းရဲလိုအပ်သူအား အစာပေးလှူသူ၊ အထူးသဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေသော ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူသူသည် မိမိအတွက် နောက်လောက၌ အမြတ်တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံးသော နိဓိကို ရရှိသည်။

Verse 33

अर्चयेद्भूतिमन्विच्छन्काले द्विजमुपस्थितम् । श्रांतमध्वनि वृत्त्यर्थं गृहस्थो गृहमागतम्

ကောင်းမြတ်သော စည်းစိမ်ကို မျှော်လင့်သူ အိမ်ထောင်ရှင်သည် အချိန်သင့်တော်ရာတွင် လမ်းခရီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အိမ်သို့ ရောက်လာသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်သည်။

Verse 34

अन्नदः पूजयेद्व्यासः सुशीलस्तु विमत्सरः । क्रोधमुत्पतितं हित्वा दिवि चेह महत्सुखम्

အစာပေးလှူသူ၊ ဗျာသကဲ့သို့ သာသနာပညာရှိကို ဂုဏ်ပြုသူ၊ သီလကောင်း၍ မနာလိုမုန်းတီးကင်းသူ၊ ဒေါသပေါက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်သူသည် ဤလောကနှင့် ကောင်းကင်လောက၌ ကြီးမားသော ချမ်းသာကို ရရှိသည်။

Verse 35

नाभिनिंदेदधिगतं न प्रणुद्यात्कथंचन । अपि श्वपाके शुनि वा नान्नदानं प्रणश्यति

မှန်ကန်စွာ သင်ယူရရှိထားသည့် အရာကို မထီမဲ့မြင် မပြောရ၊ မည်သို့မျှ မပယ်ချရ။ အစာကို ခွေးသို့မဟုတ် ခွေးစားသူ (အောက်တန်း) သို့ ပေးလှူသော်လည်း အစာदान၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်စီးပါ။

Verse 36

श्रांतायादृष्टपूर्वाय ह्यन्नमध्वनि वर्तते । यो दद्यादपरिक्लिष्टं स समृद्धिमवाप्नुयात

လမ်းခရီးတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ မသိမမြင်သူ (ဧည့်သည်/ခရီးသည်) အတွက် အစာသည် ခရီးတစ်လျှောက် အမှန်တကယ် အားထားရာ ဖြစ်၏။ ထိုသူအား အခက်အခဲ မဖြစ်စေဘဲ အစာပေးသူသည် စည်းစိမ်ပြည့်စုံမှုကို ရရှိမည်။

Verse 37

पितॄन्देवांस्तथा विप्रानतिथींश्च महामुने । यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत्

အို မဟာမုနိ၊ အဘိုးအဘွားဘိုးဘွား (ပိတೃ) များ၊ ဒေဝတားများ၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဧည့်သည်တို့ကို အစာဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသော လူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကြီးမားစွာ ရရှိ၏။ ဂုဏ်ရိုသေစိတ်ဖြင့် ပေးအပ်သော အာဟာရသည် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေပြီး၊ အတ္တကို ရှီဝ၏ ကရုဏာသို့ ရွေ့လျားစေသည်။

Verse 38

अन्नं पानं च शूद्रेऽपि ब्राह्मणे च विशिष्यते । न पृच्छेद्गोत्रचरणं स्वाध्यायं देशमेव च

အစာနှင့် သောက်ရည်ကို ရှုဒ္ဒရ ဖြစ်စေ ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်စေ သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ပေးအပ်ရမည်။ ဧည့်သည်ကို မျိုးရိုး (ဂိုತ್ರ) နှင့် ဝေဒပညာခွဲ (ချရဏ)၊ ကိုယ်ပိုင် သွာဓျာယ၊ သို့မဟုတ် မွေးရပ်ဒေသကို မမေးမြန်းသင့်။

Verse 39

भिक्षितो ब्राह्मणेनेह दद्यादन्नं च यः पुमान् । स याति परमं स्वर्गं यावदाभूतसंप्लवम्

ဤလောက၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက တောင်းခံလာသော် အစာပေးသော ယောက်ျားသည် အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၍ သတ္တဝါအားလုံး ပျက်သုဉ်းသည့် အဆုံးကာလတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရမည်။

Verse 40

अन्नदस्य च वृक्षाश्च सर्वकामफलान्विताः । भवंतीह यथा विप्रा हर्षयुक्तास्त्रिविष्टपे

အစာကို လှူဒါန်းသူအတွက် ဤလောက၌ပင် သစ်ပင်များတောင် ဆန္ဒအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးဖလများဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။ သုခနှင့်ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏတို့ကဲ့သို့ နတ်လောက၌ ရွှင်လန်းစွာ ရှင်သန်တိုးတက်ကြသည်။

Verse 41

अन्नदानेन ये लोकास्स्वर्गे विरचिता मुने । अन्नदातुर्महादिव्यास्ताञ्छृणुष्व महामुने

မုနိရေ၊ အစာပေးလှူခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖန်ဆင်းထားသော လောကများရှိ၏။ အစာလှူသူ၏ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ဒိဗ္ဗနေရာတော်များကို နားထောင်လော့၊ မဟာမုနိရေ။

Verse 42

भवनानि प्रकाशंते दिवि तेषां महात्मनाम् । नानासंस्थानरूपाणि नाना कामान्वितानि च

ကောင်းကင်ဘုံ၌ မဟာအတ္တမများ၏ တောက်ပသော နတ်ဘုံအိမ်ရာများသည် ထင်ရှားလင်းလက်၍ အဆောက်အဦးပုံစံအမျိုးမျိုး၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကာမဆန္ဒအမျိုးမျိုးကို ပြည့်စုံစေသော အလှတရားနှင့်ပြည့်ဝ၏။

Verse 43

सर्वकामफलाश्चापि वृक्षा भवनसंस्थिताः । हेमवाप्यः शुभाः कूपा दीर्घिकाश्चैव सर्वशः

ထို့အပြင် အိမ်ရာပတ်လည်၌ ဆန္ဒအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးဖလအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော သစ်ပင်များ တည်ရှိကြ၏။ နေရာတိုင်း၌ မင်္ဂလာရှိသော ရေတွင်းများ၊ ရေကန်ရှည်များနှင့် ရွှေရေကန်များပါ အနှံ့အပြား ပေါများလှ၏။

Verse 44

घोषयंति च पानानि शुभान्यथ सहस्रशः । भक्ष्यभोज्यमयाश्शैला वासांस्याभरणानि च

ထိုအရာများသည် မင်္ဂလာရှိသော သောက်စရာများကို ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ကြွေးကြော်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် စားသောက်ရန် အစားအစာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်တန်းများ၊ အဝတ်အစားများနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများလည်း ရှိ၏။

Verse 45

क्षीरं स्रवंत्यस्सरितस्तथैवाज्यस्य पर्वताः । प्रासादाः पाण्डुराभासाश्शय्याश्च कनकोज्ज्वलाः

ထိုနေရာ၌ မြစ်များသည် နို့ရည်ဖြင့် စီးဆင်း၍ ဂီ (အကြည်ထောပတ်) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်တန်းများလည်း ရှိ၏။ နန်းတော်များသည် ဖြူဖျော့တောက်ပစွာ လင်းလက်ပြီး အိပ်ရာများသည် ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပလှ၏။

Verse 46

तानन्नदाश्च गच्छंति तस्मादन्नप्रदो भवेत् । यदीच्छेदात्मनो भव्यमिह लोके परत्र च

အစာပေးလှူသူတို့သည် ထိုမင်္ဂလာအခြေအနေများသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အစာပေးလှူသူ ဖြစ်သင့်သည်။ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင် မိမိအတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို လိုလားပါက အစာလှူဒါနကို မဖြုတ်မပြတ် ကျင့်သင့်သည်။

Verse 47

एते लोकाः पुण्यकृतामन्नदानां महाप्रभाः । तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं मानवैर्ध्रुवम्

ဤလောကများသည် အလင်းရောင်တောက်ပ၍ အလွန်ကြီးမြတ်သည့် အာနုဘော်ရှိကာ အစာလှူဒါနပြုသော ကုသိုလ်ပြုသူတို့၏ အပိုင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားတို့သည် အစာကို အထူးဂရုစိုက်၍ ဦးစားပေးကာ မဖြုတ်မပြတ် လှူဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 48

अन्नं प्रजापतिस्साक्षादन्नं विष्णुस्स्वयं हरः । तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति

အစာသည် ပရဇာပတိကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ အစာသည် ဗိဿဏုဖြစ်၏။ အစာသည် ဟရ (သီဝ) ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အစာလှူဒါနနှင့် တူညီသော ဒါနသည် အတိတ်၌လည်း မရှိခဲ့၊ အနာဂတ်၌လည်း မရှိလာနိုင်။

Verse 49

कृत्वापि सुमहत्पापं यः पश्चादन्नदो भवेत् । विमुक्तस्सर्वपापेभ्यस्स्वर्गलोकं स गच्छति

လူတစ်ယောက်သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်ခါ အစာပေးလှူသူ ဖြစ်လာပါက အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ကောင်းကင်လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 50

अन्नपानाश्वगोवस्त्रशय्याच्छत्रासनानि च । प्रेतलोके प्रशस्तानि दानान्यष्टौ विशेषतः

အစားအစာနှင့် သောက်ရည်၊ မြင်း၊ နွား၊ အဝတ်အစား၊ အိပ်ရာ၊ ထီး၊ ထိုင်ခုံ—ဤအလှူရှစ်ပါးသည် ပရေတလောက၌ ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် အထူးအကျိုးရှိသဖြင့် အလွန်ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 51

एवं दानविशेषेण धर्मराजपुरं नरः । यस्माद्याति विमानेन तस्माद्दानं समाचरेत्

ထို့ကြောင့် ဤသဘောတရားအထူးပါသော အလှူဒါနအားဖြင့် လူတစ်ဦးသည် ဓမ္မရာဇ (ယမ) ၏ မြို့တော်သို့ ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် သွားရောက်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအလှူကို စေတနာပြည့်ဝစွာ လေ့ကျင့်ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 52

एतदाख्यानमनघमन्नदानप्रभावतः । यः पठेत्पाठयेदन्यान्स समृद्धः प्रजायते

အစားအစာအလှူ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဤအပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်းသည် အကျိုးပွားသည်။ မည်သူမဆို ဖတ်ရွတ်သော်လည်းကောင်း၊ အခြားသူတို့ကို ဖတ်ရွတ်စေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုသူသည် စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 53

शृणुयाच्छ्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्यो महामुने । अक्षय्यमन्नदानं च पितॄणामुपतिष्ठति

အို မဟာမုနိ၊ ရှရဒ္ဓကာလ၌ သတ်မှတ်ထားသော ဖတ်ရွတ်ခြင်းကို နားထောင်ပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း နားထောင်စေသူအတွက် အစားအစာအလှူသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာ၍ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားအဘိုးအဘွား) ကို အမြဲတမ်း ကျေနပ်စေကာ ထောက်ပံ့ကူညီနေ၏။