
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် စနတ်ကုမာရသည် သင်ခန်းစာပုံစံဖြင့် ကမ္မအကျိုးဆက်အရ နရကယာတနာများကို အပြစ်အမျိုးအစားလိုက် ဖော်ပြသည်။ မိသျာအာဂမဖြန့်ဝေခြင်း၊ မိခင်ဖခင်နှင့် ဆရာကို ရိုင်းစိုင်းစွာ စော်ကားခြင်း၊ ရှိဝနှင့်ဆိုင်သော ဘုရားကျောင်းတော၊ ရေတွင်း၊ ကန်များနှင့် ဘြာဟ္မဏ/သန့်ရှင်းရာနေရာများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ မူးယစ်ကာမကြောင့် လောင်းကစားနှင့် မတရားလိင်ကျင့်မှုတို့ကို အလွန်အကျွံ လုပ်ခြင်းတို့ကို အထူးသတ်မှတ်ထားသည်။ အပြစ်ဒဏ်များကို လျှာ၊ ပါးစပ်၊ နားတို့ကဲ့သို့ ကိုယ်အင်္ဂါအလိုက်နှင့် ပူသံ၊ ချွန်ချောင်း၊ ဖိနှိပ်ကိရိယာများဖြင့် တိတိကျကျ ဖော်ပြကာ သဘောတရားအကြောင်းရင်းနှင့် တားမြစ်သတိပေးမှုကို အလေးပေးသည်။ ထို့ကြောင့် စကားဝင်ယမ၊ ဂုရုနှင့် သာသနာရှင်တို့ကို ရိုသေခြင်း၊ ရှိဝ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာများကို ကာကွယ်ခြင်းတို့သည် မြင့်မားသော ရှိဝဗောဓသို့ သွားရာ အခြေခံဖြစ်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေသည်။
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । मिथ्यागमं प्रवृत्तस्तु द्विजिह्वाख्ये च गच्छति । जिह्वार्द्धकोशविस्तीर्णहलैस्तीक्ष्णः प्रपीड्यते
သနတ္ကုမာရက မိန့်တော်မူသည်မှာ - မိစ္ဆာအယူကို လက်ခံသောသူသည် ဒွိဇိဝှါ (လျှာနှစ်စင်းရှိသော) အမည်ရှိသော ငရဲသို့ ရောက်ရ၏။ ထိုငရဲ၌ ထိုသူသည် လျှာကို ဓားအိမ်ဝက်ခန့်ရှိသော ထွန်သွားထက်ထက်တို့ဖြင့် အပြင်းအထန် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရ၏။
Verse 2
निर्भर्त्सयति यः क्रूरो मातरं पितरं गुरुम् । विष्ठाभिः कृमिमिश्राभिर्मुखमापूर्य्य हन्यते
မိခင်၊ ဖခင် သို့မဟုတ် ဆရာသမားအား ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသော ရက်စက်သူသည် မိမိ၏ခံတွင်း၌ ပိုးကောင်တို့နှင့် ရောနှောနေသော မစင်တို့ကို အပြည့်ထည့်ခြင်း ခံရပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရ၏။ ဤသည်မှာ ထိုအပြစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကျိုးပင် ဖြစ်၏။
Verse 3
ये शिवायतनारामवापीकूपतडागकान् । विद्रवंति द्विजस्थानं नरास्तत्र रमंति च
ရှီဝဘုရား၏ အာယတနာ(ဘုရားကျောင်း)နှင့် ဆက်စပ်သော ဥယျာဉ်၊ ရေတွင်း၊ ကန်၊ ရေကန်ကြီးတို့ကို တည်ဆောက်ထိန်းသိမ်းသူ လူတို့သည်—ဒွိဇ(နှစ်ကြိမ်မွေး)တို့ နေထိုင်ရန် သင့်တော်သော နေရာ၌—အဲဒီ သန့်ရှင်းရာဒေသတွင် ကိုယ်တိုင် ပျော်ရွှင်၍ ကြီးပွားကြသည်။
Verse 4
कामायोद्वर्तनाभ्यंग स्नानपानाम्बुभोजनम् । क्रीडनं मैथुनं द्यूतमाचरन्ति मदोद्धता
ကာမတဏှာကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရပြီး မူးယစ်မာနဖြင့် ထောင်လွှားနေသူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာပွတ်တိုက်ခြင်း၊ ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ သောက်စားခြင်းတို့အပြင် ကစားပျော်ပါးခြင်း၊ မေထုန်ပြုခြင်းနှင့် လောင်းကစားခြင်းတို့ကိုလည်း ကျင့်ကြသည်။
Verse 5
पेचिरे विविधैर्घेरैरिक्षुयंत्रादिपीडनैः । निरयाग्निषु पच्यंते यावदाभूतसंप्लवम्
သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ခတ်မှုမျိုးစုံ—ဥပမာ အီခ္ရှုယန္တရ (ကြံဖိစက်) စသည်တို့ဖြင့် ကြိတ်နှိပ်ခံရ၏။ နရကမီးများအတွင်း၌ ကင်လောင်ခံရကာ သတ္တဝါတို့၏ မဟာပျက်ကွက်ချိန်တိုင်အောင် ခံစားကြရသည်။
Verse 6
ये शृण्वंति सतां निंदां तेषां कर्णप्रपूरणम् । अग्निवर्णैरयःकीलैस्तप्तैस्ताम्रादिनिर्मितैः
သူတော်ကောင်းတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကားသံကို နားထောင်သူတို့၏ နားကို မီးရောင်တောက်သော သံချွန်များ—ကြေးနီစသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်၍ ပူလောင်နေသော အယဉ်ကီလများဖြင့် ဖြည့်တင်းအပြစ်ပေးကြ၏။
Verse 7
पूर्वाकाराश्च पुरुषाः प्रज्वलन्ति समंततः । दुश्चारिणीं स्त्रियं गाढमालिंगंति रुदंति च
ယခင်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ယောက်ျားတို့သည် အရပ်ရပ်၌ မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်လောင်ကြ၏။ ထိုလမ်းလွဲသော မိန်းမကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ကာ ငိုကြွေးကြ၏။
Verse 9
त्रपुसीसारकूटाद्भिः क्षीरेण च पुनःपुनः । सुतप्ततीक्ष्णतैलेन वज्रलेपेन वा पुनः
ထပ်ခါထပ်ခါ trapusī နှင့် sāraka မှ ဆွဲထုတ်ထားသော အနှစ်/ရည်ပြုတ်နှင့် နို့ဖြင့်လည်းကောင်း; သို့မဟုတ် ထက်မြက်စွာ အပူတင်ထားသော ဆီဖြင့်လည်းကောင်း; သို့မဟုတ် ‘vajra’ ကပ်လိမ်းအလွှာ (ခဲတောင့်တင်းသော အလွှာ) ဖြင့်လည်းကောင်း ပြန်လည်ကုသရမည်။
Verse 10
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकगतिभोगवर्णनं नाम दशमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ပဉ္စမပိုင်း «ဥမာသံဟိတာ» တွင် «နရကဂတိ အတွေ့အကြုံဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ဒသမအခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 11
सर्वेन्द्रियाणामप्येवं क्रमात्पापेन यातनाः । भवंति घोराः प्रत्येकं शरीरेण कृतेन च
ဤသို့ဖြင့် အာရုံခံအင်္ဂါအားလုံးအတွက်လည်း အစဉ်လိုက် ပ罪ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဒဏ်ခတ်မှုများ ပေါ်လာကြပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်အလုပ်အလိုက် တစ်ခုချင်းစီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။
Verse 12
स्पर्शदोषेण ये मूढास्स्पृशंति च परस्त्रियम् । तेषां करोऽग्निवर्णाभिः पांशुभिः पूर्य्यते भृशम्
မသင့်လျော်သော ထိတွေ့မှု၏ အပြစ်ကြောင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို လက်ဖြင့် ထိကိုင်သော မိုက်မဲသူတို့၏ လက်သည် မီးရောင်ကဲ့သို့သော ပြာမှုန်တိမ်များဖြင့် အလွန်အမင်း ပြည့်နှက်သွားသည်—ထိုအပြစ်၏ မီးလောင်သက်ရောက်မှုကို အမှတ်အသားပြုသကဲ့သို့။
Verse 13
तेषां क्षारादिभिस्सर्वैश्शरीरमनुलिप्यते । यातनाश्च महाकष्टास्सर्वेषु नरकेषु च
သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အယ်လ်ကာလီကဲ့သို့သော အဆိပ်သင့်ပစ္စည်းများဖြင့် လိမ်းကျံထားပြီး ငရဲအားလုံးတွင် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာများကို ခံစားရသည်။
Verse 14
कुर्वन्ति पित्रोर्भृकुटिं करनेत्राणि ये नरा । वक्त्राणि तेषां सांतानि कीर्य्यंते शंकुभिर्दृढम्
မိဘနှစ်ပါးကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် မျက်ခုံးချိုင့်စေပြီး နားနှင့် မျက်စိတို့ကို နာကျင်စေသော လူတို့၏ ပါးစပ်များသည် နောက်ဘဝ၌ ချွန်ထက်သော တိုင်များဖြင့် ခိုင်ခိုင်မာမာ ထိုးဖောက်ခံရသည်။
Verse 15
यैरिन्द्रियैर्नरा ये च कुर्वन्ति परस्त्रियम् । इन्द्रियाणि च तेषां वै विकुर्वंति तथैव च
အာရုံခံအင်္ဂါများဖြင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို လိုက်လံလိုချင်သော လူတို့၏ အာရုံခံအင်္ဂါများပင် ထိုအပြစ်နှင့်အညီ ပျက်ယွင်းကာ ကွဲပြားလွဲမှားသွားသည်။
Verse 16
परदारांश्च पश्यन्ति लुब्धास्स्तब्धेन चक्षुषा । सूचीभिश्चाग्निवर्णाभिस्तेषां नेत्रप्रपूरणम्
လောဘကြီးသော လူတို့သည် အခြားသူ၏ ဇနီးကို မျက်စိတင်းမာ၍ အရှက်မဲ့စွာ ကြည့်ရှုလျှင်၊ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို မီးရောင်ကဲ့သို့ တောက်လောင်သော အပ်တံကဲ့သို့ ကိရိယာများဖြင့် ဖြည့်၍ ထိုးဖောက်ခံရသည်။
Verse 17
क्षाराद्यैश्च क्रमात्सर्वा इहैव यमयातनाः । भवंति मुनिशार्दूल सत्यंसत्यं न संशयः
အယ်လ်ကလီဓာတ်တို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကြောင့် အစဉ်လိုက် ဤဘဝ၌ပင် ယမမင်း၏ဒဏ်ရာဒုက္ခအားလုံးကို ခံစားရသည်။ အို မုနိတို့အနက် ကျားတော်၊ ဤသည်မှာ အမှန်—အမှန်တကယ်—သံသယမရှိ။
Verse 18
देवाग्निगुरुविप्रेभ्यश्चानिवेद्य प्रभुंजते । लोहकीलशतैस्तप्तैस्तज्जिह्वास्यं च पूर्य्यते
ဒေဝတားတို့၊ သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္ဂိ၊ ဂုရုနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ထံ အရင်ဆုံး မပူဇော်မနက် (အပိုင်းဝေ) မပြုဘဲ စားသောက်သူ၏ နောက်ဘဝ၌ ပါးစပ်နှင့် လျှာသည် အနီပူသံလက်သည်း ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ထိုးဖောက်ခံရသည်။
Verse 19
ये देवारामपुष्पाणि लोभात्संगृह्य पाणिना । जिघ्रंति च नरा भूयः शिरसा धारयंति च
လောဘဇောဖြင့် နတ်ဥယျာဉ်မှ ပန်းများကို မိမိလက်ဖြင့် ခူးယူကာ အကြိမ်ကြိမ် နမ်းရှုံ့ခြင်းနှင့် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ဆင်ခြင်း ပြုသောသူတို့သည် ပူဇော်ရန် ရည်မှန်းထားသော အရာအပေါ်၌ စွဲလန်းတပ်မက်မှုဖြင့် ပြုမူကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 20
आपूर्य्यते शिरस्तेषां तप्तैर्लोहस्य शंकुभिः । नासिका वातिबहुलैस्ततः क्षारादिभिर्भृशम्
၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို မီးရဲနေသော သံချွန်များဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော လေများ တိုးထွက်နေသည့် ၎င်းတို့၏ နှာခေါင်းပေါက်များသည် လောင်ကျွမ်းစေသော အယ်လ်ကာလီများနှင့် အခြားသော ပူလောင်စေသည့် အရာများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံရမည်။
Verse 21
ये निंदन्ति महात्मानं वाचकं धर्म्मदेशिकम् । देवाग्निगुरुभक्तांश्च धर्मशास्त्रं च शाश्वतम्
တရားဓမ္မကို ဟောကြားသော မဟာပုဂ္ဂိုလ်မြတ်အား ကဲ့ရဲ့သူများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ ပူဇော်သောမီး၊ ဆရာသမား၊ ဝတ်ပြုသူများနှင့် ထာဝရတရားဓမ္မကျမ်းစာများကို ရှုတ်ချသူများသည် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အပြစ်များထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။
Verse 22
तेषामुरसि कण्ठे च जिह्वायां दंतसन्धिषु । तालुन्योष्ठे नासिकायां मूर्ध्नि सर्वाङ्गसन्धिषु
၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်နှင့် လည်ချောင်း၊ လျှာနှင့် သွားကြားများ၊ အာခေါင်နှင့် နှုတ်ခမ်း၊ နှာခေါင်း၊ ဦးခေါင်းထိပ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အဆစ်အမြစ်အားလုံးတို့တွင် (ထိုနေရာများ၌ပင် ပြစ်ဒဏ်များ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်)။
Verse 23
अग्निवर्णास्तु तप्ताश्च त्रिशाखा लोहशंकवः । आखिद्यंते च बहुशः स्थानेष्वेतेषु मुद्गरैः
မီးကဲ့သို့ နီရဲနေအောင် အပူပေးထားသော သုံးခွသံချွန်များကို ထိုနေရာများသို့ တူများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်သွင်းနှိပ်စက်ကြသည်။
Verse 24
ततः क्षारेण दीप्तेन पूर्यते हि समं ततः । यातनाश्च महत्यो वै शरीरस्याति सर्वतः
ထို့နောက် မီးလောင်တောက်ပသော အယ်လ်ကလီဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြည့်စုံစေ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက်လုံး အရမ်းပြင်းထန်သော ဒုက္ခဝေဒနာများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 25
अशेषनरकेष्वेव क्रमंति क्रमशः पुनः । ये गृह्णन्ति परद्रव्यं पद्भ्यां विप्रं स्पृशंति च
အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လုယူသူများနှင့် ဗြာဟ္မဏကို ခြေဖြင့် ထိမိသူများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အဆင့်ဆင့် နရကအားလုံးကို ဖြတ်သန်းရ၏။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤလုပ်ရပ်များသည် အဟင်ကာရကို ခိုင်မာစေ၍ ဓမ္မကို မလေးစားသဖြင့် ပာရှ (pāśa) ကို တိုးပွားစေကာ၊ လွတ်မြောက်စေသူ သီဝ (Pati) ထံသို့ စိတ်လှည့်ရာကို နှောင့်နှေးစေသည်။
Verse 26
शिवोपकरणं गां च ज्ञानादिलिखितं च यत् । हस्तपादादिभिस्तेषामापूर्य्यंते समंततः
ထို့ပြင် သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာများ၊ နွားနှင့် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာ စာရေးသားထားသည့် အရာတို့ကိုလည်း—သူတို့၏ လက်၊ ခြေ နှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် အနှံ့အပြား ဝိုင်းဝန်းဖုံးလွှမ်းကာ ပြည့်နှက်စေကြ၏။
Verse 27
नरकेषु च सर्वेषु विचित्रा देहयातनाः । भवंति बहुशः कष्टाः पाणिपादसमुद्भवाः
နရကအားလုံးတွင် ကိုယ်ခန္ဓာဒုက္ခဝေဒနာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ခံရ၏—လက်နှင့် ခြေမှ ပေါက်ဖွားလာသော (မိမိ၏ ကံကမ္မမှ) နာကျင်ခက်ခဲသည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများ ဖြစ်၏။
Verse 28
शिवायतनपर्य्यंते देवारामेषु कुत्रचित् । समुत्सृजंति ये पापाः पुरीषं मूत्रमेव च
သီဝဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းအဝန်းအဝိုင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော ဒေဝဥယျာဉ်များအတွင်း မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အညစ်အကြေးချခြင်း၊ ဆီးသွားခြင်း ပြုသူ ပာပသူတို့သည် ဘုရား၏ နေရာတော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ထိခိုက်စေသော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်ကို ကျူးလွန်ကြ၏။
Verse 29
तेषां शिश्नं सवृषणं चूर्ण्यते लोहमुद्गरैः । सूचीभिरग्निवर्णाभिस्कथा त्वापूर्य्यते पुनः
၎င်းတို့၏ အင်္ဂါဇာတ်နှင့် ဝှေးစေ့များကို သံတူများဖြင့် ထုခြေဖျက်ဆီးပြီး မီးကဲ့သို့ ပူလောင်သော အပ်ကဲ့သို့သော ကိရိယာများဖြင့် ထိုးဖောက်ဖြည့်သွင်းကာ နှိပ်စက်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။
Verse 30
ततः क्षारेण महता तीव्रेण च पुनः पुनः । द्रुतेन पूर्यते गाढं गुदे शिश्ने च देहिनः
ထို့နောက် အဖန်တလဲလဲ ပြင်းထန်သော အယ်လ်ကာလီရည်ဖြင့် သတ္တဝါ၏ စအိုနှင့် လိင်တံကို အတင်းအဓမ္မ ဖြည့်သွင်းကာ အရည်ပျော်နေသော အပူရှိန်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေသည်။
Verse 31
मनस्सर्वेन्द्रियाणां च यस्मा द्दुःखं प्रजायते । धने सत्यपि ये दानं न प्रयच्छंति तृष्णया
စိတ်နှင့် အာရုံအားလုံးမှ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိသော်လည်း လောဘကြောင့် အလှူဒါနမပြုသူများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၌သာ ချည်နှောင်ခံရမြဲဖြစ်သည်။
Verse 32
अतिथिं चावमन्यते काले प्राप्ते गृहाश्रमे । तस्मात्ते दुष्कृतं प्राप्य गच्छंति निरयेऽशुचौ
အိမ်ထောင်သည်ဘဝတွင် သင့်လျော်သောအချိန်၌ ဧည့်သည်ကို မလေးမစားပြုပါက၊ ထိုမကောင်းမှုကို ပြုမိသောကြောင့် ထိုသူတို့သည် မစင်ကြယ်သော ငရဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်သွားကြကုန်၏။
Verse 33
येऽन्नं दत्त्वा हि भुंजंति न श्वभ्यस्सह वायसैः । तेषां च विवृतं वक्त्रं कीलकद्वयताडितम्
အစာကို ပေးလှူပြီးနောက် စားသောက်သူတို့သည် ခွေးနှင့် ကျီးတို့နှင့် မျှဝေရန် မလိုဘဲ စားနိုင်ကြ၏။ ထိုသူတို့၏ အကျိုးမှာ—ပါးစပ်သည် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လှစ်ကာ တံခွန်နှစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးထိသကဲ့သို့ အတားအဆီးကင်း၍ စားသောက်နိုင်စေသည်။
Verse 34
कृमिभिः प्राणिभिश्चोग्रैर्लोहतुण्डैश्च वायसैः । उपद्रवैर्बहुविधैरुग्रैरंतः प्रपीड्यते
သူသည် ပြင်းထန်သော ပိုးကောင်များနှင့် အခြားကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ၊ သံနှုတ်သီးရှိသော ကျီးကန်းများ၏ နှိပ်စက်မှုကို အတွင်းစိတ်၌ ခံစားရပြီး အတွင်းပိုင်းမှ အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသည်။
Verse 35
श्यामश्च शबलश्चैव यममार्गानुरोधकौ । यौ स्तस्ताभ्यां प्रयच्छामि तौ गृह्णीतामिमं बलिम्
“သျှာမ နှင့် ရှဗလ — ယမမင်း၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သတ္တဝါတို့ကို လမ်းပြသော ထိုသူနှစ်ဦးအား ဤပူဇော်သက္ကာ (ဗလိ) ကို ငါဆက်သ၏။ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဤလှူဒါန်းမှုကို လက်ခံတော်မူကြပါစေ။”
Verse 36
ये वा वरुणवायव्या याम्या नैरृत्यवायसाः । वायसा पुण्यकर्माणस्ते प्रगृह्णंतु मे बलिम्
ဝရုဏ၊ ဝါယု၊ ယမ နှင့် နိရတိ အရပ်မျက်နှာများတွင် ရှိသော မြတ်သောကျီးတို့သည်—ကောင်းမှုကုသိုလ်၌ မွေ့လျော်သော ကျီးတို့သည်—ငါ၏ ဤပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံတော်မူကြပါစေ။
Verse 37
शिवामभ्यर्च्य यत्नेन हुत्वाग्नौ विधिपूर्वकम् । शैवैर्मन्त्रैर्बलिं ये च ददंते न च ते यमम्
မဟာဒေဝီ (သျှီဝါ) ကို ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ပူဇော်ပြီး မီးပူဇော်ခြင်းကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်သူတို့သည်လည်းကောင်း၊ သျှီဝမန္တန်များကို ရွတ်ဆို၍ ဗလိပူဇော်သက္ကာကို ဆက်သသူတို့သည်လည်းကောင်း ယမမင်း၏ အာဏာစက်အောက်သို့ မကျရောက်ကြကုန်။
Verse 38
पश्यंति त्रिदिवं यांति तस्माद्दद्याद्दिनेदिने । मण्डलं चतुरस्रं तु कृत्वा गंधादिवासितम्
သူတို့သည် သာမန်မဟုတ်သော ဒေဝတရားအခြေအနေကို မြင်တွေ့၍ ကောင်းကင်လောကသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပူဇော်သင့်သည်—စတုရန်း မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်ကာ နံ့သာနှင့် အနံ့အရသာတို့ဖြင့် မွှေးကြိုင်စေ၍ မင်္ဂလာပူဇော်ရာ အထောက်အကူအဖြစ်ထားရမည်။
Verse 39
धन्वन्तर्यर्थमीशान्यां प्राच्यामिन्द्राय निःक्षिपेत् । याम्यां यमाय वारुण्यां सुदक्षोमाय दक्षिणे
ဓနွန္တရီကို ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်ရန် အရှေ့မြောက် (ဣရှာန) ဘက်၌ အလှူ/ကర్మကို ထားရမည်။ အရှေ့ဘက်၌ အိန္ဒြာအတွက် ထားရမည်။ တောင်ဘက်ခွင်၌ ယမအတွက်၊ အနောက်ဘက် (ဝရုဏ၏ ခွင်) ၌လည်း ထားရမည်။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်၌ စုဒက္ခိုမအတွက် ထားရမည်။
Verse 40
पितृभ्यस्तु विनिक्षिप्य प्राच्यामर्यमणे ततः । धातुश्चैव विधातुश्च द्वारदेशे विनिःक्षिपेत्
ပထမဦးစွာ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) အတွက် အလှူကို ထားပြီးနောက်၊ အရှေ့ဘက်၌ အရျမန်အတွက် ထားရမည်။ ထို့နောက် တံခါးအနီးနေရာ၌ ဓာတೃနှင့် ဝိဓာတೃ အတွက် ထားရမည်။
Verse 41
श्वभ्यश्च श्वपतिभ्यश्च वयोभ्यो विक्षिपेद्धुवि । देवैः पितृमनुष्यैश्च प्रेतैर्भूतैस्सगुह्यकै
မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချရမည်၊ ခွေးများ၊ ခွေးထိန်းများနှင့် ငှက်များမှ ဝေးကွာစေ၍—ဒေဝများ၊ ပိတೃများ၊ လူသားများ၊ ပရေတများ၊ ဘူတများ သို့မဟုတ် ဂုဟျကများကြောင့်ပင် မညစ်ညမ်းစေရန် ဖြစ်သည်။
Verse 42
वयोभिः कृमिकीटैश्च गृहस्थश्चोपजीव्यते । स्वाहाकारः स्वधाकारो वषट्कारस्तृतीयकः
အိမ်ထောင်ရှင်သည် ငှက်များနှင့် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားတို့ကြောင့်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရ၏။ «svāhā» ဟူသော မန္တရသံ၊ «svadhā» ဟူသော မန္တရသံနှင့် တတိယအဖြစ် «vaṣaṭ» ဟူသော သံတို့သည် ယဇ္ဉပူဇာတွင် သုံးရသော သန့်ရှင်းသော ခေါ်သံများဖြစ်သည်။
Verse 43
हंतकारस्तथैवान्यो धेन्वा स्तनचतुष्टयम् । स्वाहाकारं स्तनं देवास्स्वधां च पितरस्तथा
အခြားသော မန္တရသံတစ်ခုမှာ «haṁt-kāra» ဖြစ်၏။ နွားတွင် နို့ထွက်ခေါင်းလေးခုရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဒေဝတားတို့သည် «svāhā» ဟူသော အမည်ဖြင့် တစ်ခေါင်းမှ သုံးစွဲကြပြီး၊ ပိတೃတို့သည်လည်း «svadhā» ဟူသော အမည်ဖြင့် အခြားတစ်ခေါင်းမှ သုံးစွဲကြသည်။
Verse 44
वषट्कारं तथैवान्ये देवा भूतेश्वरास्तथा । हंतकारं मनुष्याश्च पिबंति सततं स्त नम्
အချို့က “ဝရှတ်” ဟူသော မန္တန်သံကို သောက်သုံးကြ၏။ ထိုနည်းတူ နတ်တို့နှင့် ဘူတေရှဝရ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်) တို့လည်း သောက်သုံးကြ၏။ လူသားတို့မူ “ဟံတာ” ဟူသော အော်ဟစ်သံကို အမြဲတမ်း သောက်သုံးနေကြသည်။
Verse 45
यस्त्वेतां मानवो धेनुं श्रद्धया ह्यनुपूर्विकाम् । करोति सततं काले साग्नित्वायोपकल्प्यते
ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အစဉ်လိုက်စနစ်တကျ အချိန်ကာလမှန်ကန်စွာ ဤ «နွား» သင်္ကေတပူဇော်ပွဲကို အမြဲပြုလုပ်သူသည် သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) ကို ထိန်းသိမ်းရသော အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီလာပြီး ဝေဒ–ရှైవ ဝတ်ပြုစည်းကမ်းအတွက် သင့်တော်လာသည်။
Verse 46
यस्तां जहाति वा स्वस्थस्तामिस्रे स तु मज्जति । तस्माद्दत्त्वा बलिं तेभ्यो द्वारस्थश्चिंतयेत्क्षणम्
ကျန်းမာပြီး လုပ်နိုင်စွမ်းရှိလျက်နဲ့ ထိုသန့်ရှင်းသော ကျင့်ဝတ်ကို စွန့်ပစ်သူသည် မောဟအမှောင်ထဲသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသတ္တဝါတို့အား ဘလိ (ပူဇော်အနုမောဒနာ) ကို ပေးအပ်ပြီးနောက် တံခါးဝ၌ ခဏရပ်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ Śiva ထံသို့ ညွှန်၍ ဆင်ခြင်ရမည်။
Verse 47
क्षुधार्तमतिथिं सम्यगेकग्रामनिवासिनम् । भोजयेत्तं शुभान्नेन यथाशक्त्यात्मभोजनात्
ဆာလောင်၍ ဒုက္ခရောက်နေသော ဧည့်သည်တစ်ဦး—အထူးသဖြင့် တစ်ရွာတည်းနေထိုင်သော သင့်လျော်လေးစားထိုက်သူ—လာရောက်လျှင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သန့်ရှင်းကောင်းမွန်၍ မင်္ဂလာရှိသော အစားအစာဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်၊ မိမိအစားအစာအပိုင်းမှပင် ထုတ်ပေးရသော်လည်း။
Verse 48
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते । स तस्मै दुष्कृतं दत्त्वा पुण्यमा दाय गच्छति
ဧည့်သည်တစ်ဦးသည် မျှော်လင့်ချက်ပျက်စီးကာ တစ်ယောက်၏အိမ်မှ ပြန်လှည့်သွားလျှင် ထိုဧည့်သည်သည် မိမိ၏အပြစ်ဒုက္ခ (ဒုစရိုက်) ကို အိမ်ရှင်ထံ ပေးအပ်သွားပြီး အိမ်ရှင်၏ ကုသိုလ်ကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 49
ततोऽन्नं प्रियमेवाश्नन्नरः शृंखलवान्पुनः । जिह्वावेगेन विद्धोत्र चिरं कालं स तिष्ठति
ထို့နောက် နှစ်သက်ဖွယ်ရာများကိုသာ စားသုံးခြင်းဖြင့် လူသည် သံခြေချင်းခတ်ခံရသကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ အနှောင်အဖွဲ့ခံရ၏။ ဤနေရာတွင် လျှာ၏တွန်းအားကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိကာ သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငြိတွယ်နေရ၏။
Verse 50
यतस्तं मांसमुद्धत्य तिलमात्रप्रमाणतः । खादितुं दीयते तेषां भित्त्वा चैव तु शोणितम्
ထိုနေရာတွင် နှမ်းစေ့ခန့်သာရှိသော အသားစများကို ဆွဲဖြုတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို စားစေ၏။ သူတို့၏ သွေးများကိုလည်း ထိုးဖောက်၍ ထုတ်ယူကြ၏။
Verse 51
निश्शेषतः कशाभिस्तु पीड्यते क्रमशः पुनः । बुभुक्षयातिकष्टं हि तथायाति पिपासया
ထို့နောက် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကြိမ်ဒဏ်များဖြင့် အစဉ်အတိုင်း အဖန်ဖန် နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၏။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် ရေငတ်ခြင်းကြောင့်လည်း နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၏။
Verse 52
एवमाद्या महाघोरा यातनाः पापकर्मणाम् । अंते यत्प्रतिपन्नं हि तत्संक्षेपेण संशृणु
ဤအရာတို့သည် အကုသိုလ်ကံပြုသူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ၏ အစဦးဖြစ်၏။ ယခုမူ ထိုလမ်းစဉ်၏ အဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သည် မည်သို့တွေ့ကြုံရမည်ကို အကျဉ်းချုပ် နာယူလော့။
Verse 53
यः करोति महापापं धर्म्मं चरति वै लघु । धर्म्मं गुरुतरं वापि तथावस्थे तयोः शृणु
အကြီးမားသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်သော်လည်း ဓမ္မကို အနည်းငယ်သာ ကျင့်သူ၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုအလေးအနက်ရှိသော ကုသိုလ်ဓမ္မကို ပြုသူ—ထိုအခြေအနေတွင် နှစ်မျိုး၏ အကျိုးဆက်ကို နားထောင်လော့။
Verse 54
सुकृतस्य फलं नोक्तं गुरुपा पप्रभावतः । न मिनोति सुखं तत्र भोगैर्बहुभिरन्वितः
အပြစ်ကြီးများ၏ အင်အားပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုကြောင့် ကုသိုလ်၏ အကျိုးသည် မပေါ်လွင်လာနိုင်။ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်မှုများစွာနှင့် ပြည့်စုံနေသော်လည်း အမှန်တကယ် မလျော့နည်းသော သုခကို မရနိုင်။
Verse 55
तथोद्विग्नोतिसंतप्तो न भक्ष्यैर्मन्यते सुखम् । अभावादग्रतोऽन्यस्य प्रतिकल्पं दिनेदिने
ထို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အလွန်ပင်ပူပန်နာကျင်နေသူသည် အရသာရှိသော အစားအစာကိုတောင် သုခဟု မထင်တော့။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း၊ ခဏတိုင်းတွင် လိုအပ်သည့်အရာ မရှိခြင်းက မျက်နှာရှေ့တွင် အမြဲတမ်း အလေးအနက်တစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်တည်နေသည်။
Verse 56
पुमान्यो गुरुधर्म्माऽपि सोपवासो यथा गृही । वित्तवान्न विजानाति पीडां नियमसंस्थितः
စည်းကမ်းတည်မြဲသူတစ်ယောက်သည်—ဂုရု သင်ကြားသော ဓမ္မတာဝန်များကို လိုက်နာပြီး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်သော်လည်း—တင်းကျပ်သော ဝရတ (သစ္စာကတိ) များကြောင့် ချုပ်နှောင်ခံရသူ၏ နာကျင်မှုကို အမှန်တကယ် မသိနားမလည်နိုင်။ ငွေကြေးချမ်းသာသော အိမ်ထောင်ရှင်က ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို မသိသကဲ့သို့ပင်။
Verse 57
तानि पापानि घोराणि संति यैश्च नरो भुवि । शतधा भेदमाप्नोति गिरिर्वज्रहतो यथा
ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသည် အပိုင်းတစ်ရာကွဲကာ ပျက်စီးသွားသည်—မိုးကြိုး(ဝဇ္ဇရ)ထိသော တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့။
Rather than a single mythic episode, the chapter advances a theological-ethical argument: karmic law is precise and speech/actions against dharma—especially false teachings, abuse of elders, saint-blame, and desecration of Śiva’s sacred works—generate correspondingly precise naraka consequences.
The anatomically focused punishments symbolically map sin to the instrument of transgression: the tongue for false teaching, the mouth for abusive speech, and the ears for taking in sat-nindā. The imagery encodes a discipline of vāg (speech), śravaṇa (hearing), and saṅga (association) as prerequisites for Śaiva purity and higher realization.
No distinct iconographic manifestation is foregrounded in the sampled material; Śiva appears primarily as the sacral center whose abodes (āyatana), groves, and waterworks are protected by dharmic sanction, reinforcing Śiva’s role as moral governor and refuge rather than as a narrated form (svarūpa).