एकोनविंशतिशिवावतारवर्णनम् (Description of the Nineteen Manifestations/Avatāras of Śiva)

Verse 1

शिव उवाच । दशमे द्वापरे व्यासस्त्रिधामा नामतो मुनि । हिमवच्छिखरे रम्ये भृगुतुंगे नगोत्तमे

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်– «ဒသမ ဒွာပရယုဂ၌ တြိဓာမာ ဟုခေါ်သော ဗျာသ မုနိတစ်ပါး ရှိ၏။ သူသည် ဟိမာလယ၏ လှပသော ထိပ်တောင်ပေါ်၊ တောင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘ္ရိဂုတုင်္ဂ၌ နေထိုင်၏»။

Verse 2

तत्रापि मम पुत्राश्च भृग्वाद्याः श्रुतिसंमिताः । बलबन्धुर्नरामित्रः केतुशृंगस्तपोधनः

«အဲဒီနေရာ၌လည်း ငါ၏သားတော်များ—ဘ္ရိဂုမှစ၍—ဝေဒ၏ အာဏာနှင့် ပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီကြ၏။ (သူတို့အနက်) ဘလဗန္ဓု၊ နရာမိတ္တ၊ ကေတုရှೃင်္ဂ နှင့် တပೋಧန တို့ရှိ၏»။

Verse 3

एकादशे द्वापरे तु व्यासश्च त्रिवृतो यदा । गंगाद्वारे कलौ नाम्ना तपोऽहं भविता तदा

ဒွာပရယုဂ် အဆယ့်တစ်မြောက်၌ ဗျာသသည် တြိဝෘတ (Trivṛta) ဟု အမည်ရသည့်အခါ၊ ကလိယုဂ်၌ ငါသည် ဂင်္ဂာဒွာရ (Gaṅgādvāra) တွင် ‘တပಃ’ (တပသ်—အာစတီရိယ) ဟူသော အမည်ဖြင့် မွေးဖွားမည်။

Verse 4

लम्बोदरश्च लम्बाक्षः केशलम्वः प्रलम्बकः । तत्रापि पुत्राश्चत्वारो भविष्यन्ति दृढव्रताः

«လမ္ဗောဒရ», «လမ္ဗာက္ṣ», «ကေရှလမ္ဗဝ», «ပရလမ္ဗက» ဟူသော ရုဒြရူပများရှိ၏။ ထိုမျိုးရိုးမှလည်း သစ္စာဝတ်ပြုမှု၌ တည်ကြည်သော သားလေးယောက် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 5

द्वादशे परिवर्त्ते तु शततेजाश्च वेदकृत् । तत्राप्यहं भविष्यामि द्वापरान्ते कलाविह

ပြောင်းလဲမှုစက်ဝန်း အဆယ့်နှစ်မြောက်၌ ဗေဒကို ပြုစုသူ «သတတေဇာ» (Śatatejā) ဖြစ်မည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ဒွာပရယုဂ် အဆုံး၌ ငါ ပေါ်ထွန်းမည်—လျော့နည်းခြင်းကင်း၍ ဒေဝတန်ခိုးပြည့်စုံလျက်။

Verse 6

हेमकंचुकमासाद्य नाम्ना ह्यत्रिः परिप्लुतः । व्यासस्यैव साहाय्यार्थं निवृत्तिपथरोषणः

ရွှေရောင် ကာကွယ်ဝတ်စုံကို ရရှိပြီးနောက် အတြိ (Atri) သည် အမည်ကျော်ကြားလျက် အင်အားပြည့်ဝသွား၏။ ဗျာသကို ကူညီရန်အတွက်ပင် သူသည် နိဝෘတ္တိ (nivṛtti) —လောကမှ ဆုတ်ခွာသည့် လမ်း—၌ စိတ်အားထက်သန်ကာ ရှီဝ၏ ကရုဏာအောက်တွင် မုတ်ခ္ခသို့ မျက်နှာမူလျက်ရှိ၏။

Verse 7

सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः शर्वसुयोगिनः । तत्रेति पुत्राश्चत्वारो भविष्यन्ति महामुने

မဟာမုနိရေ၊ သူတို့သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ စိတ်ညီမျှသူ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ ပြည့်စုံအောင်မြင်သူ—ရှရဝ (ရှီဝ) ကို အလွန်အမင်း ယောဂဖြင့် ဆည်းကပ်သော ပြည့်စုံယောဂီများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုမျိုးရိုး၌ သားလေးယောက် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 8

त्रयोदशे युगे तस्मिन्धर्मो नारायणः सदा । व्यासस्तदाहं भविता बलिर्नाम महामुनिः

ထို ဆယ့်သုံးမြောက် ယုဂ၌ ဓမ္မသည် အစဉ်အမြဲ နာရာယဏ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် ဗျာသ ဖြစ်လာမည်—ဘလိ ဟူသော နာမရှိသည့် မဟာမုနိ ဖြစ်၏။

Verse 9

बालखिल्याश्रमे गंधमादने पर्वतोत्तमे । सुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजाः शुभाः

ဗာလခိလျာ ရှင်တော်တို့၏ အာရှရမ်၌၊ အထူးမြတ်သော ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင်၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှင်တော် စုဓာမာ၊ ကာရှျပ၊ ဝသိဋ္ဌ နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိရာဇာ တို့ ရှိနေကြ၏။

Verse 10

यदा व्यासस्तु रक्षाख्यः पर्याये तु चतुर्दशे । वंश आङ्गिरसे तत्र भविताहं च गौतमः

ဆက်စပ်အဆင့် ဆယ့်လေးမြောက်၌ «ရက္ခ» ဟု အမည်ရသော ဗျာသ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ထိုကာလ၌ အင်္ဂိရသ မျိုးရိုးအတွင်း ငါသည် ဂေါတမ အဖြစ် မွေးဖွားမည်။

Verse 11

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति कलौ तदा । अत्रिर्दवशदश्चैव श्रवणोथ श्रविष्कटः

ထိုနေရာ၌ပင် ကလိယုဂ် ကာလ၌ ထိုအချိန်တွင် ငါ၏သားတို့ ပေါ်ပေါက်လာမည်—အတြိ၊ ဒဝသဒသ၊ ထို့ပြင် ရ္ရှဝဏ နှင့် နောက်တစ်ဦး ရ္ရှဝိစ္ကဋ။

Verse 12

व्यासः पञ्चदशे त्रय्यारुणिर्वै द्वापरे यदा । तदाहं भविता वेदशिरा वेदशिरस्तथा

ဒွာပရယုဂ၌ ဗျာသ ပဉ္စဒသမ (၁၅) ဗျာသသည် တြယျာရုဏိ ဖြစ်သောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ ငါသည် ဝေဒသိရ (Vedaśiras) ဟူသော ရှင်ရသေ့ ဖြစ်လာမည်၊ ထိုနာမတည်းဟူသော ဝေဒသိရပင် ဖြစ်မည်။

Verse 13

महावीर्यं तदस्त्रं च वेदशीर्षश्च पर्वतः । हिमवत्पृष्ठमासाद्य सरस्वत्यास्तथोत्तरे

ထိုအလွန်အင်အားကြီးသော ဒေဝအာယုဓ (အက်စတြ) နှင့် ဝေဒသီရ္ဩ (Vedaśīrṣa) ဟူသော တောင်တန်းသည် ဟိမဝန်၏ နောက်ဘက်တောင်စောင်းကို ရောက်ရှိကာ၊ စရஸဝတီမြစ်အနီး မြောက်ဘက်ဒေသ၌ တည်ရှိလာ၏။

Verse 14

तत्रापि मम चत्वारो भविष्यन्ति सुता दृढाः । कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः

ထိုနေရာ၌လည်း ငါ၏တည်ကြည်သော သားလေးယောက် ပေါ်ထွန်းလာမည်—ကုဏိ၊ ကုဏိဗာဟု၊ ကုရှရီရ၊ နှင့် ကုနေထရက ဖြစ်ကြမည်။

Verse 15

व्यासो युगे षोडशे तु यदा देवो भविष्यति । तदा योगप्रदानाय गोकर्णो भविता ह्यहम्

ယုဂအဆယ့်ခြောက်တွင် ဒေဝဋ္ဌာန ရှင်ဗျာသ (Vyāsa) ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ယောဂကို ပေးအပ်ရန်အတွက် ငါသည် အမှန်တကယ် ဂိုကဏ္ဏ (Gokarṇa) ဖြစ်လာမည်။

Verse 16

तत्रैव च सुपुण्यं च गोकर्णं नाम तद्वनम् । तत्रापि योगिनः पुत्र भविष्यंतित्यम्बुसंमिताः

ထိုနေရာတည်းမှာပင် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော တောအုပ်တစ်ခုရှိ၍ ဂိုကဏ္ဏ (Gokarṇa) ဟု အမည်ရသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ယောဂီတို့အတွက် သားများ ပေါ်ထွန်းမည်ဟု ကြေညာထားပြီး ရေကဲ့သို့ မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားလိမ့်မည်။

Verse 17

काश्यपोप्युशनाश्चैव च्यवनोऽथ बृहस्पतिः । तेपि तेनैव मार्गेण गमिष्यन्ति शिवालयम्

ကာရှျယပ၊ ဥရှနာ (ရှုကရ)၊ ချျဝန နှင့် ဗြဟ္စပတိတို့လည်း ထိုလမ်းတစ်လျှောက်တည်းဖြင့် သွားကြမည်ဖြစ်၍ သီဝ၏ အာလယ (သီဝာလယ) သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 18

परिवर्त्ते सप्तदशे व्यासो देवकृतंजयः । गुहावासीति नाम्नाहं हिमवच्छिखरे शुभे

ပြောင်းလဲမှု၏ ဆယ့်ခုနှစ်မြောက် ကာလတွင် ရှင်ဗျာသသည် “ဒေဝကృతဉ္ဇယ” ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြ၏။ ထို့ပြင် ငါသည် “ဂုဟာဝါစီ” (ဂူနေသူ) ဟူသော နာမဖြင့် ဟိမဝန်၏ မင်္ဂလာရှိသော တောင်ထိပ်၌ နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 19

महालये महोत्तुंगे शिवक्षेत्रं हिमाल यम् । उतथ्यो वामदेवश्च महायोगो महाबलः

မြင့်မြတ်၍ အလွန်မြင့်မားသော ဟိမဝန္တဒေသ၌ သီဝက்ஷೇತ್ರ (ရှီဝဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာ) တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ဥတသျနှင့် ဝာမဒေဝ—မဟာယောဂီများ၊ ဓမ္မအင်အားနှင့် ခွန်အားကြီးမားသူများ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 20

परिवर्त्तेऽष्टादशे तु यदा व्यास ऋतंजयः । शिखाण्डीनामतोहं तद्धिमवच्छिखरे शुभे

သို့ရာတွင် အချိန်စက်ဝန်း တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက်၌၊ သစ္စာကိုအောင်နိုင်သူဟု ခေါ်သော ဗျာသ (Ṛtaṃjaya) ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ငါသည် ဟိမဝန္တ၏ မင်္ဂလာရှိသော တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရှိခဏ္ဍီတို့အနက် မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 21

सिद्धक्षेत्रे महापुण्ये शिखण्डी नाम पर्वतः । शिखण्डिनो वनं वापि यत्र सिद्धनिषेवितम्

အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော စိဒ္ဓက்ஷेत्र၌ ရှိခဏ္ဍီဟု အမည်ရသော တောင်တစ်လုံး ရှိ၏။ ထို့ပြင် စိဒ္ဓတို့က မကြာခဏ လာရောက် ဆည်းကပ်နေထိုင်သော ရှိခဏ္ဍီတောလည်း ရှိ၏။

Verse 22

वाचःश्रवा रुचीकश्च स्यावास्यश्च यतीश्वरः । एते पुत्रा भविष्यन्ति तत्रापि च तपोधनाः

«ဝါချရှရဝါ၊ ရုချီက၊ စျာဝါစျ၊ နှင့် ယတီဣශ්ဝရ—ဤသူတို့သည် ထိုနေရာ၌လည်း သားများအဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။ အားလုံးသည် တပဿ (တပစ်) ကြွယ်ဝ၍ ဝိညာဉ်ရေး စည်းကမ်း၏ ရတနာများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 23

एकोनविंशे व्यासस्तु भरद्वाजो महामुनिः । तदाप्यहं भविष्यामि जटी माली च नामतः

စက်ဝန်းတစ်ဆယ့်ကိုးတွင် ဗျာသသည် မဟာမုနိ ဘရဒ္ဝါဇ ဖြစ်မည်။ ထိုအခါ၌ပင် ငါလည်း “ဇတီ” နှင့် “မာလီ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းမည်—ဆံပင်ဂျဋာရှိသူနှင့် ပန်းကုံးဆောင်သူ။

Verse 24

हिमवच्छिखरे तत्र पुत्रा मेऽम्बुधिसंहिताः । हिरण्यनामा कौशल्यो लोकाक्षी प्रधिमिस्तथा

ဟိမဝန်တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ငါ၏သားတို့သည် မဟာသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ စုဝေးနေကြ၏—ဟိရဏ္ယနာမာ၊ ကောသလျ၊ လောကာක්ෂီ နှင့် ပရဓိမိလည်း ပါ၏။

Verse 25

परिवर्त्ते विंशतिमे भविता व्यास गौतमः । तत्राट्टहासनामाहमट्टहासप्रिया नराः

ပြောင်းလဲခြင်း၏ စက်ဝန်း နှစ်ဆယ်မြောက်၌ ဗျာသသည် ဂေါတမဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် ‘အဋ္ဌဟာသ’ ဟူသော နာမဖြင့် သိကြမည်၊ လူတို့သည်လည်း အဋ္ဌဟာသကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 26

तत्रैव हिमवत्पृष्ठे अट्टहासो महागिरिः । देवमानुषयक्षेन्द्रसिद्धचारणसेवितः

ထိုနေရာတည်းက ဟိမဝန်၏ ကျောပေါ်၌ ‘အဋ္ဌဟာသ’ ဟူသော မဟာတောင်တစ်လုံး တည်ရှိ၏။ ထိုတောင်ကို နတ်တို့၊ လူတို့၊ ယက္ခတို့၏ အရှင်များနှင့် စိဒ္ဓ၊ စာရဏတို့က လေးစားကာ မကြာခဏ လာရောက်ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 27

तत्रापि मम ते पुत्रा भवि ष्यन्ति सुयोगिनः । सुमन्तुर्बबरिर्विद्वान् कबंधः कुशिकन्धरः

«ထိုနေရာ၌လည်း ငါ၏သားတို့သည် သင်၌ မွေးဖွားလာမည်—ယောဂၤီအထူးကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်၍၊ စုမန္တု၊ ဘဘရီ၊ ပညာရှိ ကဘန္ဓ၊ နှင့် ကုသိကန္ဓရ တို့ဖြစ်ကြမည်»။

Verse 28

एकविंशे युगे तस्मिन् व्यासो वाचःश्रवा यदा । तदाहं दारुको नाम तस्माद्दारुवनं शुभम्

နှစ်ဆယ့်တစ်မြောက် ယုဂ၌ ဗျာသမုနိသည် ဝါစဿရဝါ ဟူသောနာမဖြင့် ဖြစ်သောအခါ၊ ငါသည် ဒါရုက ဟူသောနာမရှိ၏။ ထိုနာမကြောင့် မင်္ဂလာရှိသော ဒါရုဝန တောအမည် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 29

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति सुयोगिनः । प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा

အဲဒီနေရာ၌ပင် ငါ၏သားတို့သည်လည်း ယောဂ၌ ပြည့်စုံသည့် ယောဂီကြီးများအဖြစ် မွေးဖွားလာမည်—ပလက္ခ၊ ဒါರ್ಭာယဏိ၊ ကေတုမာန် နှင့် ဂေါတမ တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 30

द्वाविंशे परिवर्ते तु व्यासः शुष्मायणो यदा । तदाप्यहं भविष्यामि वाराणस्यां महामुनिः

နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက် ပြောင်းလဲမှု၌ ဗျာသသည် ရှုရှ္မာယဏ ဟူသောနာမဖြင့် ဖြစ်လာသောအခါ၊ ငါလည်း ဝါရာဏသီမြို့၌—အို မဟာမုနိ—မဟာတပသီအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 31

नाम्ना वै लांगली भीमो यत्र देवाः सवासवाः । द्रक्ष्यंति मां कलौ तस्मिन्भवं चैव हलायुधम्

အဲဒီ ကလိယုဂ၌ ဒေဝတို့သည် အင်္ဒြာနှင့်တကွ ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို «လಾಂಗလီ ဘီမ» ဟူသောနာမဖြင့် မြင်တွေ့ကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် «ဟလာယုဓ» ဟူသော လယ်ထွန်ကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ဘဝ (ရှီဝ) ကိုလည်း မြင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 32

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यंति सुधार्मिकाः । भल्लवी मधुपिंगश्च श्वेतकेतुस्तथैव च

«အဲဒီနေရာ၌လည်း သင်၏ သားတို့သည် ငါ့၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာကြမည်—တရားဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုး၍ သာသနာတော်ကို ထိန်းသိမ်းသော သုဓာမ္မိကများဖြစ်ကြမည်။ ဘ္ဟလ္လဝီ၊ မဓုပိင်္ဂ၊ ထို့အပြင် ရွှေတကေတုလည်း ဖြစ်၏»။

Verse 33

परिवर्ते त्रयोविंशे तृणबिन्दुर्यदा मुनिः । श्वेतो नाम तदाहं वै गिरौ कालंजरे शुभे

အချိန်စက်ဝန်း အနှစ်နှစ်ဆယ်သုံးမြောက်တွင် မုနိ တೃဏဘိန္ဒု ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ငါသည် ကာလဉ္ဇရ အမင်္ဂလာမဟုတ်သော သုဘဂီရိပေါ်၌ “ရွှေတ” ဟူသော နာမဖြင့် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။

Verse 34

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपस्विनः । उशिको बृहदश्वश्च देवलः कविरेव च

ထိုနေရာ၌လည်း ငါ၏သားတော်တို့သည် သင်၌ မွေးဖွားလာမည်၊ တပဿီကြီးများဖြစ်ကြမည်— ဥရှိက၊ ဗြဟဒအශ්ဝ၊ ဒေဝလ၊ ကဝိ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 35

परिवर्ते चतुर्विंशे व्यासो यक्षो यदा विभुः । शूली नाम महायोगी तद्युगे नैमिषे तदा

ပရိဝတ္တ ၂၄ ကြိမ်မြောက်၌ အာဏာရှင် သီဝသည် ယက္ခတို့အတွင်း ဗျာသအဖြစ် တာဝန်ယူသည့်အခါ ထိုမဟာယောဂီကို «ရှူလီ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ထိုယုဂ၌ပင် နိုင်မိရှ၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 36

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपस्विनः । शालिहोत्रोऽग्निवेशश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

ထိုနေရာ၌လည်း တပဿီတို့သည် ငါ၏တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည်— ရှာလိဟိုထရ၊ အဂ္နိဝေရှ၊ ယုဝနာශ්ဝ၊ နှင့် ရှရဒ္ဝစု တို့ဖြစ်သည်။

Verse 37

पंचविंशे यदा व्यासः शक्तिर्नाम्ना भविष्यति । तदाप्यहं महायोगी दण्डी मुण्डीश्वरः प्रभुः

နှစ်ဆယ့်ငါးမြောက်ကာလ၌ ဗျာသသည် “သက္တိ” ဟူသောနာမဖြင့် ဖြစ်လာသောအခါ၊ ထိုအခါ၌ ငါလည်း မဟာယောဂီအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်—ဒဏ္ဍီ၊ မုဏ္ဍီဣශ්ဝရ၊ အရှင်သခင်။

Verse 38

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपस्विनः । छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भाण्डश्च प्रवाहकः

ထိုနေရာ၌လည်း ထိုတပသ္ဝီများသည် ငါ၏တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည်—ချဂလ၊ ကုဏ္ဍကဏ္ဏ၊ ကုမ္ဘာဏ္ဍ နှင့် ပရဝါဟက။

Verse 39

व्यासः पराशरो यर्हि षड्विंशे भविताप्यहम् । पुरं भद्रवटं प्राप्य सहिष्णुर्नाम नामतः

နှစ်ဆယ့်ခြောက်မြောက်ကာလ၌ ဗျာသ—ပရာရှရ—ဖြစ်လာသောအခါ၊ ငါလည်း ပေါ်ထွန်းမည်။ “ဘဒ္ရဝဋ” ဟူသော မြို့သို့ ရောက်လျက် ငါသည် “သဟိṣṇု” ဟူသော နာမဖြင့် သိကြမည်။

Verse 40

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपस्विनः । उलूको विद्युतश्चैव शम्बूको ह्याश्वलायनः

ထိုနေရာ၌လည်း ထိုတပသ္ဝီများသည် ငါ၏တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည်—ဥလူက၊ ဝိဒ္ယုတ၊ ထို့ပြင် သမ္ဘူက နှင့် အာရှ္ဝလာယန။

Verse 41

सप्तविंशे यदा व्यासो जातूकर्ण्यो भविष्यति । प्रभासतीर्थमाश्रित्य सोमशर्मा तदाप्यहम्

နှစ်ဆယ့်ခုနစ်မြောက် အလှည့်၌ ဗျာသသည် ဇာတူကဏ္ဏျ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ငါလည်း စိုးမရှာမာ ဖြစ်ကာ သန့်ရှင်းသော ပရဘားသ တီရ္ထကို အားကိုး၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်မည်။

Verse 42

इति द्विचत्वारिंशावताराः

ဤသို့ဖြင့် ရုဒ္ရ-ရှီဝ၏ အဝတား (ပုံသဏ္ဌាន) လေးဆယ်နှစ်ပါးကို အဆုံးသတ်ကြ၏။

Verse 43

अष्टाविंशे द्रापरे तु पराशरसुतो हरिः । यदा व्यासो भविष्यामि नाम्ना द्वैपायनः प्रमुः

«ဒ္ဝါပရယုဂ အနှစ်နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက်တွင် ပရာရှရ၏သား ဟရိ ပေါ်ထွန်းမည်။ ထိုအခါ ငါသည် ဒွိုင်ပါယန အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသော ဗျာသ ဖြစ်လာမည်»။

Verse 44

तदा षष्ठेन चांशेन कृष्णः पुरुषसत्तमः । वसुदेवसुतः श्रेष्ठो वासुदेवो भविष्यति

ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ အင်အား အစိတ်အပိုင်း ခြောက်ပုံတစ်ပုံဖြင့် ကృష్ణ—လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ဝသုဒေဝ၏ အထူးမြတ်သောသားအဖြစ် မွေးဖွားကာ ဝါစုဒေဝ ဟု ခေါ်တွင်မည်။

Verse 45

तदाप्यहं भविष्यामि योगात्मा योगमायया । लोकविस्मापनार्थाय ब्रह्मचारिशरीरकः

«ထိုအခါတောင် ငါ၏ ယောဂမာယာဖြင့် ငါသည် ယောဂ၏ အတ္တမ (ယောဂ၏ ကိုယ်တိုင်) အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ လောကတို့ကို မောဟစေခြင်းအတွက် ဗြဟ္မစာရီ (သန့်ရှင်းစွာ တရားကျင့်သူ) ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူမည်»။

Verse 46

श्मशाने मृतमुत्सृज्य दृष्ट्वा कायमनामयम् । ब्राह्मणानां हितार्थाय प्रविष्टो योगमायया

သင်္ချိုင်းမီးသဂြိုလ်ရာ၌ သေဆုံးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ပြီး၊ ရောဂါကင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်လျှင်၊ ဘြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက် ယောဂမာယာ၏ အာနုభာဝဖြင့် ထိုကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 47

दिव्यां मेरुगुहां पुण्यां त्वया सार्द्धं च विष्णुना । भविष्यामि तदा ब्रह्मंल्लकुली नामनामतः

အို ဘြဟ္မာရေ၊ ထိုအခါ သင်နှင့် ဗိෂ္ဏုတို့နှင့်အတူ မေရုတောင်၏ သန့်မြတ်သော ဒိဗ္ဗဂူဟာသို့ ငါဝင်ရောက်မည်။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် ‘လကူလီ’ ဟူသော နာမဖြင့် ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 48

कायावतार इत्येवं सिद्धक्षेत्रं परं तदा । भविष्यति सुविख्यातं यावद्भूमिर्धरिष्यति

ထို့ကြောင့် ထိုအခါ အမြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓခ္ෂೇತ್ರ သန့်မြတ်ရာဌာနသည် ‘ကာယာဝတာရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။ မြေကြီး တည်တံ့နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ထင်ရှားကျော်ကြားနေမည်။

Verse 49

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपस्विनः । कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रः कौरुष्य एव च

ထိုနေရာ၌လည်း တပသီတို့သည် ငါ၏ တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည်—ကူရှိက၊ ဂါရ္ဂ၊ မိတ္တရ၊ နှင့် ကောရုရှျယ တို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 50

योगिनो ब्राह्मणा वेदपारगा ऊर्द्ध्वरेतसः । प्राप्य माहेश्वरं योगं गमिष्यंति शिवं पुरम्

ယောဂီများ—ဝေဒတို့၏ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ပြီး သက်စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းသော ဗြဟ္မဏများ—မဟေရှ္ဝရ၏ ယောဂကို ရရှိကာ ရှိဝ၏ မြို့တော် (နိဝါသ) သို့ သွားကြမည်။

Verse 51

वैवस्वतेऽन्तरे सम्यक् प्रोक्ता हि परमात्मना । योगेश्वरावताराश्च सर्वावर्तेषु सुव्रताः

ဝိုင်ဝသွတ မန်ဝန္တရ၌ ဤအကြောင်းအရာများကို ပရမాత္မာက အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းစွာ သင်ကြားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာလှည့်ဝန်းတိုင်းတွင်လည်း သန့်ရှင်းသော ဝရတရှိသည့် ယောဂေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ၏ အဝတာရများ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 52

व्यासाश्चैवाष्टविंशत्का द्वापरेद्वापरे विभो । योगेश्वरावतारश्च प्रारंभे च कलौ कलौ

အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ ဒွာပရယုဂ်တိုင်းတွင် ဝျာသ ၂၈ ပါး အမှန်တကယ် ရှိသည်။ ထို့ပြင် ကလိယုဂ်တိုင်း၏ အစတွင်လည်း ယောဂေရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် အဝတာရဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 53

योगेश्वरावताराणां योगमार्गप्रवर्द्धकाः । महाशैवाश्च चत्वारः शिष्याः प्रत्येकमव्यया

ယောဂေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ၏ အဝတာရများအတွက် ယောဂမဂ္ဂကို မြှင့်တင်၍ ချဲ့ထွင်ပေးသော မဟာရှိုင်ဝ သစ္စာတော်ခံ တပည့် ၄ ပါး ရှိပြီး၊ တစ်ပါးချင်းစီသည် မပျက်မယွင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 54

एते पाशुपताः शिष्या भस्मोद्धूलितविग्रहाः । रुद्राक्षमालाभरणास्त्रिपुण्ड्रांकितमस्तकाः

ဤသူတို့သည် ပါရှုပတ သစ္စာတော်ခံ တပည့်များဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ဗိဘူတိ) ဖြင့် လိမ်းထားပြီး၊ ရုဒြာක්ෂ မာလာကို ဆင်မြန်းကာ၊ ခေါင်းပေါ်တွင် တြိပုဏ္ဍရ (ဗိဘူတိ အလျားလိုက် သုံးကြောင်း) အမှတ်အသားကို တင်ထားကြသည်—ရုဒြာသခင်အား ဆည်းကပ်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

Verse 55

शिष्या धर्मरताः सर्वे वेदवेदांगपारगाः । लिंगार्चनरता नित्यं बाह्याभ्यन्तरतः स्थिताः

တပည့်အားလုံးသည် ဓမ္မ၌တည်ကြည်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်ကြသည်။ သီဝလင်္ဂကို နေ့စဉ်ပူဇော်အာရాధနာပြုလျက် အပြင်အပြုအမူနှင့် အတွင်းစိတ်နှစ်ပါးလုံး၌ မတုန်မလှုပ်တည်မြဲကြသည်။

Verse 56

भक्त्या मयि च योगेन ध्याननिष्ठा जितेन्द्रियाः । संख्यया द्वादशाधिक्य शतं च गणिता बुधैः

ငါ့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ယောဂအားဖြင့်လည်း သမาธိ၌ တည်ကြည်ကာ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူတို့ကို—ပညာရှိတို့က အရေအတွက်အားဖြင့် တစ်ရာတစ်ဆယ့်နှစ် ဟု ရေတွက်ထားကြသည်။

Verse 57

इत्येतद्वै मया प्रोक्तमवतारेषु लक्षणम् । मन्वादिकृष्णपर्यन्तमष्टाविंशद्युगक्रमात्

ဤသို့ပင် ငါသည် အဝတာရများ၏ လက္ခဏာများကို အမှန်တကယ် ဟောကြားခဲ့သည်။ ယုဂ ၂၈ ခု၏ အစဉ်အလာတကျ အစီအစဉ်အရ၊ မနုခေတ်မှ စ၍ ကృష్ణ၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအထိ (ဤအကြောင်းအရာသည်) ဆက်လက်သက်ရောက်သည်။

Verse 58

तत्र श्रुतिसमूहानां विधानं ब्रह्मलक्षणम् । भविष्यति तदा कल्पे कृष्णद्वैपायनो यदा

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မ၏လက္ခဏာကို ဆောင်ထားသော သြုတိများစွာ၏ စနစ်တကျ စီစဉ်မှုသည် ထိုကလ္ပ၌ ကృష్ణ-ဒွೈပာယန (ဗျာသ) ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 59

इत्येवमुक्त्वा ब्रह्माणमनुगृह्य महेश्वरः । पुनः संप्रेक्ष्य देवेशस्तत्रैवान्तरधीयत

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မဟာဒေဝ မဟေရှ்வရသည် ဗြဟ္မာကို ကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ထပ်မံကြည့်ရှု၍ ထိုနေရာတင် မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။