Shloka 39
Śiva–Arjuna Yuddha and the Subjugation of Pride (Śiva-parīkṣā)
व्याघ्रचर्मोत्तरीयाय गजाम्बरविधारिणे । नागांगाय नमस्तुभ्यं गंगाधर नमोस्तु ते
vyāghracarmottarīyāya gajāmbaravidhāriṇe | nāgāṃgāya namastubhyaṃ gaṃgādhara namostu te
ကျားအရေကို အပေါ်ဝတ်အဖြစ် ဝတ်ဆင်တော်မူသော သခင်၊ ဆင်အရေကိုလည်း ခြုံလွှမ်းတော်မူသော သခင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ကိုယ်တော်တစ်လျှောက် မြွေများဖြင့် အလှဆင်တော်မူသော သခင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဂင်္ဂါကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော သခင်၊ သင့်အား အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါ၏။
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Nīlakaṇṭha
FAQs
The verse praises Śiva’s ascetic and transcendent marks—tiger-skin, elephant-hide, serpents, and Gaṅgā—teaching that the Lord is Pati (Supreme Master) who is untouched by fear and death, and that devotion to His visible (saguṇa) form leads the bound soul (paśu) toward liberation.
Though the Liṅga is the primary emblem of Śiva’s all-pervading reality, this hymn focuses on saguṇa contemplation—meditating on Śiva as Gaṅgādhara and the great ascetic—so the devotee’s mind becomes steady and fit for Liṅga worship and inner realization.
Use this as a dhyāna-śloka while offering water (as Gaṅgā-symbol) to the Śiva-liṅga, repeating “Om Namaḥ Śivāya,” and mentally visualizing Gaṅgādhara Śiva adorned with nāgas—supporting bhakti and focused japa.