
ဤအধ্যာယတွင် ဆက်လက်လက်ဆင့်ကမ်းသင်ကြားမှုအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ နန္ဒီဣශ්ဝရက စနတ်ကုမာရအား၊ ရုဒြာက ဘြဟ္မာထံသို့ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးအမြတ်အတွက် ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော Śaṃkara-carita ကို ယခုဆက်လက်ဟောကြားမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သီဝ၏အသံဖြင့် ပုရာဏကာလကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ကာ—ကလ္ပ ၇ (ဝါရာဟ) နှင့် မန်ဝန္တရတစ်ခု၊ ယုဂအစဉ်အဆက်ကို ရှင်းပြသည်။ သီဝသည် လောကအနုဂ္ဂဟနှင့် အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုး (ဗြာဟ္မဏဟိတ) အတွက် ဒွာပရယုဂအဆုံးပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြသခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအကြောင်းကို ကလိယုဂအခြေအနေများထိ ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ အနာဂတ်ပရောဖက်စကားအရ သီဝသည် ဟိမဝတ်ဒေသ (Chāgala တောင်ထိပ်) တွင် Śveta ဟုခေါ်သော မဟာမုနိအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်၊ śikhā ဆံထုံးရှိပြီး “Śveta-” အမည်များ (Śveta, Śvetaśikha, Śvetāśva, Śvetalohita) ကို ဆောင်သော တပည့်များနှင့်အတူ ဓျာနယောဂကို ကျင့်ကာ နောက်ဆုံး သီဝ၏ နေရာသို့ ဝင်ရောက်မည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် သီဝကို မဖျက်မပျက် အမှန်တရားအဖြစ် သိမြင်ခြင်းက ပရဗြဟ္မ-သမာဓိနှင့် မွေး၊ သေ၊ အိုခြင်းကို ကျော်လွန်သော အခြေအနေသို့ ပို့ဆောင်ကြောင်း အကျဉ်းချုပ်သင်ကြားသည်။
Verse 1
नन्दीश्वर उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ चरितं शांकरं मुदा । रुद्रेण कथितं प्रीत्या ब्रह्मणे सुखदं सदा
နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်– «အရာအားလုံးကို သိမြင်သော စနတ်ကုမာရရေ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ငါသည် သင့်အား သင်္ကရာ၏ သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်း၊ အရှင် သီဝ၏ ဒေဝတော်အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ပြောမည်။ ယင်းကို ရုဒြာက မေတ္တာဖြင့် ဘြဟ္မာအား ပြောခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း အာနန္ဒ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်»။
Verse 2
शिव उवाच । सप्तमे चैव वाराहे कल्पे मन्वन्तराभिधे । कल्पेश्वरोऽथ भगवान्सर्वं लोकप्रकाशनः
ရှီဝက ပြောတော်မူသည်။ “ခုနှစ်မြောက်သော—အမှန်တကယ်—ဝရာဟ ကလ္ပ၌၊ မန္ဝန္တရ ဟူ၍ ခေါ်သော ကာလအတွင်း၊ ကလ္ပ၏ အရှင်ဖြစ်သော ဘဂဝန်၊ လောကအားလုံးကို ထင်ရှားစေသော အလင်းပေးရှင်သည် (ထိုအခါ) မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ၏။”
Verse 3
मर्नोर्वैवस्वतस्यैव ते प्रपुत्रो भविष्यति । तदा चतुर्युगाश्चैव तस्मिन्मन्वन्तरे विधे
အို ဗိဓေ (ဖန်ဆင်းရှင်)၊ သင်သည် ဝိုင်ဝသွတ မနု၏ မြေးမြစ်ကြီး ဖြစ်လာမည်။ ထိုမနွန္တရ၌ပင် ယုဂလေးပါး၏ စက်ဝန်းသည် အစီအစဉ်တကျ ဆက်လက်လည်ပတ်မည်။
Verse 4
अनुग्रहार्थं लोकानां ब्राह्मणानां हिताय च । उत्पश्यामि विधे ब्रह्मन्द्वापराख्ययुगान्तिके
လောကတို့အား ကရုဏာတော်ပြရန်နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ အို ဗိဓေ၊ အို ဗြဟ္မာ၊ ဒွာပရဟု ခေါ်သော ယုဂ၏ အဆုံးနီးကပ်ချိန်၌ ငါသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 5
युगप्रवृत्त्या च तदा तस्मिंश्च प्रथमे युगे । द्वापरे प्रथमे ब्रह्मन्यदा व्यासः स्वयंप्रभुः
ထို့ကြောင့် ယုဂစက်ဝန်း စတင်လည်ပတ်သည့်အခါ ထိုပထမယုဂ၌ပင်—ထို့ပြင် အို ဗြဟ္မဏ၊ ဒွာပရယုဂ၏ အစတွင်လည်း—ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော ဗျာသသည် မိမိ၏ ဒေဝီယအာနုဘော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 6
तदाहं ब्राह्मणार्थाय कलौ तस्मिन्युगान्तिके । भविष्यामि शिवायुक्तः श्वेतो नाम महामुनिः
ထို့ကြောင့် ဘြာဟ္မဏများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ကလိယုဂ၏ အဆုံးအချိန်နီးပါး၌၊ ငါသည် ရှိဝနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လျက် «ရှွေတ» ဟု အမည်ရသော မဟာမုနိအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 7
हिमवच्छिखरे रम्ये छागले पर्वतोत्तमे । तदा शिष्याः शिखायुक्ता भविष्यन्ति विधे मम
ဟိမဝတ်၏ လှပသော ထိပ်တောင်ပေါ်၊ «ချာဂလ» ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော တောင်၌၊ ထိုအခါ—အမိန့်တော်ရှင်—ငါ၏ တပည့်များသည် ရှိခါ (śikhā) သန့်ရှင်းသော ထိပ်ဆံပင်ကို ဆောင်ထားသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
Verse 8
श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेताश्वः श्वेतलोहितः । चत्वारो ध्यानयोगात्ते गमिष्यन्ति पुरं मम
«သွေတ၊ သွေတသိခ၊ သွေတအရှွ၊ သွေတလိုဟိတ—ဤလေးဦးသည် ဓျာနယောဂ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ငါ၏ မြို့တော်၊ ငါ၏ သာသနာတော်အဘိဓမ္မ နေရာသို့ ရောက်လိမ့်မည်»။
Verse 9
ततो भक्ता भविष्यन्ति ज्ञात्वा मां तत्त्वतोऽव्ययम् । जन्ममृत्युजराहीनाः परब्रह्मसमाधयः
ထို့နောက် ငါကို အမှန်တကယ် အပျက်မပျက်သော သတ္တဝါအဖြစ် သိမြင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဘက္တများ ဖြစ်လာမည်။ မွေးဖွားခြင်း၊ သေခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း မရှိဘဲ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်—ရှီဝ၊ မောက္ခပေးသော ပတိ—အပေါ် သမာဓိ၌ စူးစိုက်တည်နေမည်။
Verse 10
द्रष्टुं शक्यो नरैर्नाहमृते ध्यानात्पितामह । दानधर्मादिभिर्वत्स साधनैः कर्महेतुभिः
အို ပိတာမဟ (အဘိုး ဘြဟ္မာ)၊ လူတို့သည် ဓျာနမရှိလျှင် ငါကို မမြင်နိုင်။ ချစ်သောကလေး၊ ဒါန၊ ဓမ္မကိစ္စများနှင့် အခြားသော စာဓနာများကဲ့သို့ ကမ္မ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ငါကို အမှန်တကယ် မမြင်နိုင်။
Verse 11
द्वितीये द्वापरे व्यासः सत्यो नाम प्रजापतिः । यदा तदा भविष्यामि सुतारो नामतः कलौ
ဒုတိယ ဒွာပရယုဂ၌ ဗျာသသည် “သတ္တျ” ဟူသော အမည်ရှိ ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကလိယုဂ၌လည်း အခါအခွင့်အရေး ပေါ်လာသမျှတွင် ငါသည် “သုတာရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် စူတအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 12
तत्रापि मे भविष्यन्ति शिष्या वेदविदो द्विजाः । दुन्दुभिः शतरूपश्च हृषीकः केतुमांस्तथा
ထိုနေရာ၌လည်း ငါ့အတွက် သင်္ခန်းသားများ ဖြစ်ကြမည်—ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဒွိဇပညာရှိများဖြစ်၍ ဒုန္ဒုဘိ၊ သတရူပ၊ ဟ္ရစီက နှင့် ထို့အတူ ကေတုမာန် တို့ဖြစ်ကြမည်။
Verse 13
चत्वारो ध्यानयोगात्ते गमिष्यन्ति पुरं मम । ततो मुक्ता भविष्यन्ति ज्ञात्वा मां तत्त्वतोऽव्ययम्
ထိုလေးဦးသည် သမာဓိဓျာနယောဂ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ငါ၏ သာသနာမြို့တော်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် ငါကို အပျက်မပျက်သော တတ္တဝအဖြစ် အမှန်တကယ် သိမြင်၍ မောက္ခကို ရလိမ့်မည်။
Verse 14
तृतीये द्वापरे चैव यदा व्यासस्तु भार्गवः । तदाप्यहं भविष्यामि दमनस्तु पुरान्तिके
တတိယ ဒွာပရယုဂ၌ ဗျာသ ရှင်သည် ဘာရ္ဂဝ ဖြစ်လာသည့်အခါ၊ ငါလည်း ပေါ်ထွန်းမည်—မြို့အပြင်ဘက်နီးနီးတွင် «ဒမန်» ဟူ၍ ဖြစ်လာမည်။
Verse 15
तत्रापि च भविष्यन्ति चत्वारो मम पुत्रकाः । विशोकश्च विशेषश्च विपापः पापनाशनः
ထိုနေရာ၌လည်း ငါ၏ သားလေးဦး ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်—ဝိသောက၊ ဝိသေသ၊ ဝိပါပ၊ နှင့် ပါပနာသန—ဝမ်းနည်းခြင်းကင်း၍ ထူးခြားသဘောရှိကာ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူများဖြစ်သည်။
Verse 16
शिष्यैः साहाय्यं व्यासस्य करिष्ये चतुरानन । निवृत्तिमार्गं सुदृढं वर्त्तयिष्ये कलाविह
အို မျက်နှာလေးပါး ဘြဟ္မာတော်၊ ငါသည် ငါ၏တပည့်များနှင့်အတူ ဗျာသကို ကူညီမည်၊ ထို့ပြင် လောကရေးကပ်ငြိမှုမှ ပြန်လှည့်သည့် နိဝတ္တိမဂ္ဂကို ဤကာလတစ်လျှောက် ခိုင်မာစွာ တည်ထောင်မည်။
Verse 17
चतुर्थे द्वापरे चैव यदा व्यासोंऽगिराः स्मृतः । तदाप्यहं भविष्यामि सुहोत्रो नाम नामतः
ဒွာပရယုဂ် စတုတ္ထကာလ၌လည်း ဗျာသကို «အင်္ဂိရာသ» ဟု မှတ်မိကြသည့်အခါ ငါလည်း ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ နာမတော်မှာ «စုဟိုထရ» ဖြစ်သည်။
Verse 18
तत्रापि मम ते पुत्राश्चत्वारो योगसाधकाः । भविष्यंति महात्मानस्तन्नामानि ब्रुवे विधे
ထိုနေရာ၌လည်း အမိန့်တော်ရှင် ဘြဟ္မာ (Vidhe) အို—သင်၏သားလေးပါးသည် ယောဂကျင့်စဉ်ကို အားထုတ်သော မဟာအတ္တမများအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ယခု သူတို့၏အမည်များကို ငါပြောမည်။
Verse 19
सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुदर्भो दुरतिक्रमः । शिष्यैः साहाय्यं व्यासस्य करिष्येऽहं तदा विधे
စုမုခ၊ ဒုရ္မုခ၊ ဒုဒರ್ಭ၊ ဒုရတိက్రమ—ဤအမည်တို့နှင့်၊ ငါ၏တပည့်များနှင့်အတူ၊ ထိုအခါ ဗျာသအား ကူညီထောက်ပံ့မည်၊ အို ဖန်ဆင်းရှင် (Vidhe)။
Verse 20
पञ्चमे द्वापरे चैव व्यासस्तु सविता स्मृतः । तदा योगी भविष्यामि कंको नाम महातपाः
ဒွာပရယုဂ ပဉ္စမကာလ၌ ဗျာသသည် “သဝိတာ” ဟု မှတ်ယူကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် တပဿာကြီးမားသော မဟာတပသ ယောဂီ “ကင်္က” အမည်ဖြင့် ဖြစ်လာမည်။
Verse 21
तत्रापि मम ते पुत्राश्चत्वारो योगसाधकाः । भविष्यन्ति महात्मानस्तन्नामानि शृणुष्व मे
«အဲဒီနေရာမှာလည်း ငါ၏သားတော် လေးပါးသည် သင်၏သားအဖြစ် မွေးဖွားလာမည်—မဟာအတ္တမ၊ ယောဂကျင့်စဉ်ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်သူများ။ ယခု ငါထံမှ သူတို့၏ အမည်များကို နားထောင်လော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 22
सनकः सनातनश्चैव प्रभुर्यश्च सनन्दनः । विभुः सनत्कुमारश्च निर्मलो निरहंकृतिः
စနက၊ စနာတန၊ ပရဘု၊ စနန္ဒန; ထို့ပြင် ဗိဘုနှင့် စနတ်ကုမာရ—ဤမုနိများသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အဟင်္ကာရကင်း၊ ရှီဝကို ချစ်မြတ်နိုးသိမြင်သော အထွဋ်အမြတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 23
तत्रापि कंकनामाहं साहाय्यं सवितुर्विधे । व्यासस्य हि करिष्यामि निवृत्तिपथवर्द्धकः
ထိုနေရာ၌လည်း ငါ—ကင်္ကနာဟူသောနာမဖြင့်—နေကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းတော်မူသော စီမံခန့်ခွဲရှင် ဘြဟ္မာအား ကူညီမည်။ အမှန်တကယ် ငါသည် ဗျာသအား နိဝတ္တိလမ်း—အတွင်းသို့ပြန်လှည့်၍ မုက္ခသို့သွားရာ လမ်းကို တိုးပွားစေသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်မည်။
Verse 24
परिवर्ते पुनः षष्ठे द्वापरे लोककारकः । कर्ता वेदविभागस्य मृत्युर्व्यासो भविष्यति
ထပ်မံ၍ ဆဋ္ဌမအလှည့်တွင်၊ ဒွာပရယုဂ၌၊ လောကဖန်ဆင်းရှင်သည် «မృတျု-ဗျာသ» အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ သတ္တဝါတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဝေဒများကို စီစဉ်ခွဲဝေသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 25
तदाऽप्यहं भविष्यामि लोकाक्षिर्नाम नामतः । व्यासस्य सुसाहा य्यार्थं निवृत्तिपथवर्द्धनः
ထိုအခါ၌လည်း ငါသည် «လောကာက္ခိ» ဟူသောနာမဖြင့် ပေါ်ထွန်းမည်။ ဗျာသအား မြတ်နိုးဖွယ် ကူညီရန်အတွက် ငါသည် နိဝတ္တိလမ်း—အတွင်းသို့ပြန်လှည့်သော စွန့်လွှတ်မှုလမ်းကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်မည်။
Verse 26
तत्रापि शिष्याश्चत्वारो भविष्यन्ति दृढव्रताः । सुधामा विरजाश्चैव संजयो विजयस्तथा
ထိုနေရာ၌လည်း သစ္စာဝန်ခံမှု ခိုင်မာသော တပည့်လေးဦး ရှိလိမ့်မည်—သုဓာမာ၊ ဝိရာဇာ၊ သံဇယ နှင့် ဝိဇယ။
Verse 27
सप्तमे परिवर्ते तु यदा व्यासः शतक्रतुः । तदाप्यहं भविष्यामि जैगीषव्यो विभुर्विधे
အို ဗိဓေ (အလုံးစုံကို စီမံခန့်ခွဲသော ဘြဟ္မာ)၊ ပြောင်းလဲမှု၏ သတ္တမ စက်ဝန်း၌ ဝေဒကို စုစည်းသူ ဗျာသသည် သတကရတု (အိန္ဒြ) ဖြစ်လာသောအခါ၊ ငါလည်း ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမည်—ဂျိုင်ဂီရှဗျဟု ခေါ်ကြမည်—သမ္မတိဗ္ဗ အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်။
Verse 28
योगं संद्रढयिष्यामि महायोगविचक्षणः । काश्यां गुहान्तरे संस्थो दिव्यदेशे कुशास्तरिः
မဟာယောဂကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော ငါသည် ယခု ငါ၏ယောဂကို ခိုင်မာ၍ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်စေမည်—ကာရှီ၌ နတ်မြတ်ဒေသ၏ ဂူအတွင်း နေထိုင်ကာ သန့်ရှင်းသော ကုရှမြက်ခင်းပေါ်၌ ထိုင်နေမည်။
Verse 29
साहाय्यं च करिष्यामि व्यासस्य हि शतक्रतोः । उद्धरिष्यामि भक्तांश्च संसारभयतो विधे
ငါသည် ဗျာသနှင့် စတကရတု (အိန္ဒြာ) တို့ကို အမှန်တကယ် ကူညီထောက်ပံ့မည်။ အို ဝိဓီ (ဗြဟ္မာ)၊ ငါ၏ ဘက္တများကိုလည်း သံသရာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကယ်တင်မည်။
Verse 30
तत्रापि मम चत्वारो भविष्यन्ति सुता युगे । सारस्वतश्च योगीशो मेघवाहः सुवाहनः
ထိုနေရာ၌ပင် ထိုယုဂ၌ ငါ၌ သားလေးယောက် ဖြစ်လာမည်—သာရသ္ဝတ၊ ယောဂီရှ၊ မေဃဝါဟ၊ နှင့် သုဝါဟန။
Verse 31
अष्टमे परिवर्ते हि वसिष्ठो मुनिसत्तमः । कर्त्ता वेदविभागस्य वेदव्यासो भविष्यति
အမှန်တကယ်ပင် ပေါ်ထွန်းခြင်း၏ အဋ္ဌမအလှည့်တွင် မုနိတို့အထဲ၌ အထွတ်အမြတ် ဝသိဋ္ဌ သည် ဝေဒဗျာသ ဖြစ်လာမည်၊ ဝေဒများကို ခွဲဝေစီစဉ်တင်ပြမည့် စီမံသူဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 32
तत्राप्यहं भविष्यामि नामतो दधिवाहनः । व्यासस्य हि करिष्यामि साहाय्यं योगवित्तम
ထိုနေရာ၌ပင် ငါလည်း ပေါ်ထွန်းမည်၊ အမည်အားဖြင့် ဒဓိဝါဟန ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ ယောဂကို သိမြင်သူ ဗျာသ၏ လုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်စေရန် ငါကူညီပံ့ပိုးမည်။
Verse 33
कपिलश्चासुरिः पञ्चशिखः शाल्वलपूर्वकः । चत्वारो योगिनः पुत्रा भविष्यन्ति समा मम
«ကပိလ၊ အာသုရီ၊ ပဉ္စသိခ၊ နှင့် သာလ္ဝလ—ဤလေးဦးသည် ငါ၏သားများ ဖြစ်လာမည်၊ ငါနှင့်တူညီသော ယောဂီများ ဖြစ်ကြမည်»။
Verse 34
नवमे परिवर्ते तु तस्मिन्नेव युगे विधे । भविष्यति मुनिश्रेष्ठो व्यासः सारस्वताह्वयः
အို ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာရေ၊ ထိုယုဂ၌ပင် ပြောင်းလဲမှု စက်ဝန်း ကိုးမြောက်တွင် မုနိအထွဋ်အမြတ် ဗျာသ ပေါ်ထွန်းမည်၊ “သာရသ္ဝတ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။
Verse 35
व्यासस्य ध्यायतस्तस्य निवृत्तिपथवृद्धये । तदाप्यहं भविष्यामि ऋषभो नामतः स्मृतः
ဗျာသ၏ နိဝတ္တိလမ်း (စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ လမ်း) တိုးပွားစေရန်၊ သူ တရားထိုင်၍ သတိပြုနေစဉ်၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ငါလည်း ပေါ်ထွန်းမည်—“ဣဿဘ” ဟူသော နာမဖြင့် မှတ်မိကြလိမ့်မည်။
Verse 36
पराशरश्च गर्गश्च भार्गवो गिरिशस्तथा । चत्वारस्तत्र शिष्या मे भविष्यन्ति सुयोगिनः
“ပရာရှရ၊ ဂါရ္ဂ၊ ဘာရ္ဂဝ နှင့် ဂိရိရှ—ဤလေးဦးသည် ထိုနေရာ၌ ငါ၏ တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည်၊ ယောဂီကောင်းများ ဖြစ်ကြမည်” ဟု ဆို၏။
Verse 37
तैः साकं द्रढयिष्यामि योगमार्गं प्रजापते । करिष्यामि साहाय्यं वै वेदव्यासस्य सन्मुने
“သူတို့နှင့်အတူ၊ အို ပ္ရဇာပတိ၊ ယောဂလမ်းကြောင်းကို ခိုင်မာစွာ တည်ထောင်မည်။ ထို့ပြင် အို ဂုဏ်ထူးရှင် မုနိ၊ သန့်ရှင်းမြတ်သော ဝေဒဗျာသအား အကူအညီ ပေးမည်” ဟု ဆို၏။
Verse 38
तेन रूपेण भक्तानां बहूनां दुःखिनां विधे । उद्धारं भवतोऽहं वै करिष्यामि दयाकरः
အို ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာ (ဝိဓေ)၊ ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်တည်းဟူ၍ ဒုက္ခရောက်နေသော ဘက္တများ အများအပြားကို ငါသည် မေတ္တာကရုဏာရှိသူဖြစ်သဖြင့် အမှန်တကယ် ကယ်တင်မည်။
Verse 39
सोऽवतारो विधे मे हि ऋषभाख्यस्सुयोगकृत् । सारस्वतव्यासमनः कर्त्ता नानोतिकारकः
အို ဝိဓေ (ဘြဟ္မာ)၊ ငါ၏ အဝတာရသည် “ဋ္ဌသဘ” (Ṛṣabha) ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး ယောဂ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး စည်းကမ်းကို တည်ထောင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် စာရස්ဝတ-ဗျာသ သာသနာစဉ်လာ၏ ရေးသားသူဖြစ်၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော သို့မဟုတ် ကျူးလွန်မှုတို့ကို မပြုလုပ်သူဖြစ်သည်။
Verse 40
अवतारेण मे येन भद्रायुर्नृपबालकः । जीवितो हि मृतः क्ष्वेडदोषतो जनकोज्झितः
ငါ၏ ထိုအဝတာရကြောင့် မင်းသားကလေး ဘဒ္ဒရာယု (Bhadrāyu) သည် အဆိပ်ဒုက္ခကြောင့် သေသလိုဖြစ်ပြီး ကိုယ့်အဖေကပင် စွန့်ပစ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ် အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့သည်။
Verse 41
प्राप्तेऽथ षोडशे वर्षे तस्य राजशिशोः पुनः । ययौ तद्वेश्म सहसा ऋषभः स मदात्मकः
ထိုမင်းသားကလေးသည် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပြည့်သောအခါ၊ ထပ်မံ၍ ဥဿဘဟာ—မာန်မာနနှင့် ကာမရဂါကြောင့် စိတ်လောင်ကျွမ်းနေသူ—ထိုအိမ်သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့၏။
Verse 42
पूजितस्तेन स मुनिः सद्रूपश्च कृपानिधिः । उपादिदेश तद्धर्मान्राज्ययोगान्प्रजापते
သူက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသဖြင့် ထိုမုနိသည်—ရုပ်သဏ္ဌာန်မြတ်၍ ကရုဏာ၏ သိုလှောင်ရာ—ပရာဇာပတိအား ထိုဓမ္မတာဝန်များနှင့် တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်ရေး၏ လေ့ကျင့်ခန်းများ (ရာဇ္ယယောဂ) ကို သင်ကြားညွှန်ပြ하였다။
Verse 43
ततः स कवचं दिव्यं शंखं खङ्गं च भास्वरम् । ददौ तस्मै प्रसन्नात्मा सर्वशत्रुविनाशनम्
ထို့နောက် စိတ်ကြည်နူးသက်သာ၍ ကရုဏာပြည့်ဝသောအရှင်သည် ကာဝච်တန်ခိုးရှိသောကာကွယ်အင်္ကျီ၊ သင်္ခါနှင့် တောက်ပသောဓားကို ပေးအပ်၍ ရန်သူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးစေတော်မူ၏။
Verse 44
तदङ्ग भस्मनामृश्य कृपया दीनवत्सलः । स द्वादशसहस्रस्य गजानां च बलं ददौ
ထို့နောက် ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ကာကွယ်ရှင်သည် ကရုဏာဖြင့် သူ၏ကိုယ်ကို ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ဖြင့်ထိ၍ ဆင်တစ်သောင်းနှစ်ထောင်၏ အင်အားကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 45
इति भद्रायुषं सम्यगनुश्वास्य समातृकम् । ययौ स्वैरगतस्तस्यां पूजितस्त्वृषभः प्रभुः
ဤသို့ ဘဒ္ရာယုသနှင့် သူ၏မိခင်ကို သင့်တော်စွာ သက်သာစေပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ ကောင်းစွာပူဇော်ခံရသော အရှင် ဝೃષဘ (ဗೃષဘ) သည် မိမိအလိုအလျောက် ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။
Verse 46
भद्रायुरपि राजर्षिर्जित्वा रिपुगणान्विधे । राज्यं चकार धर्मेण विवाह्य कीर्त्तिमालिनीम्
အို ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ)၊ ရာဇဋ္ဌာန ရှင်ဘဒ္ရာယု (Bhadrāyu) သည်လည်း ရန်သူအစုအဝေးတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ကီရ္တ္တိမာလိနီ (Kīrtimālinī) နှင့် လက်ထပ်ကာ ဓမ္မအတိုင်း နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်하였다။
Verse 47
इत्थं प्रभावं ऋषभोऽवतारः शङ्करस्य मे । सतां गतिर्दीनबन्धुर्नवमः कथितस्तव
ဤသို့ဖြင့် သင်အား ငါ၏ သင်္ကရ (Śaṅkara) ၏ အဝတာရ ရိဿဘ (Ṛṣabha) ၏ မဟာအာနုဘော်ကို ငါဖော်ပြပြီးပြီ—သူသည် သုတိသတ္တဝါတို့၏ အားကိုးရာ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ကရုဏာမိတ်ဆွေ ဖြစ်၍ ကိုးမြောက်အဝတာရဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 48
ऋषभस्य चरित्रं हि परमं पावनं महत् । स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं श्रोतव्यं च प्रयत्नतः
ဧကန်အားဖြင့် ဩဇာသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ရိဿဘ၏ ဇာတ်ကြောင်းသည် အလွန်သန့်စင်၍ မဟာတန်ခိုးရှိ၏။ ကောင်းကင်ဘုံပုဏ္ဏား၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးသဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးစားနားထောင်သင့်၏။
The chapter advances a theological argument via prophetic narrative: Śiva intentionally manifests in a future yuga-context (near Dvāpara’s end / into Kali conditions) as the muni Śveta, to benefit the world and sustain brāhmaṇic tradition—demonstrating that divine descent functions as pedagogical grace rather than mere mythic spectacle.
The repeated “Śveta-” naming and the emphasis on śikhā and Himalayan locale encode purity, ascetic discipline, and lineage-markers of Vedic transmission; together they signal that liberation here is mediated by disciplined dhyāna-yoga and correct tattva-jñāna, not by external power alone.
Śiva is highlighted in a sage-form (muni-rūpa) as Śveta, accompanied by four disciples (Śveta, Śvetaśikha, Śvetāśva, Śvetalohita) whose yogic practice leads to Śiva’s abode; Gaurī is not foregrounded in the provided chapter sample.