नारीसन्देहभञ्जक-शम्भ्ववतारकथा (The Account of Śambhu’s Incarnation that Dispels Doubts Concerning Women)

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । अथ वक्ष्ये मुनिश्रेष्ठ शम्भोः शृण्ववतारकम् । स्वभक्तदयया विप्र नारीसन्देहभंजकम्

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်။ ယခု မုနိအထူးမြတ်ရေ၊ သမ္ဘု၏ အဝတားတစ်ပါးကို ငါဖော်ပြမည်—နားထောင်လော့—ဗြာဟ္မဏာရေ၊ မိမိ၏ ဘက္တများအပေါ် ကရုဏာကြောင့် ဆင်းသက်လာသည့် အဝတားဖြစ်၍ မိန်းမတို့၏ သံသယကို ချိုးဖျက်ပေးသည်။

Verse 2

आसीत्सत्यरथो नाम्ना विदर्भविषये नृपः । धर्म्मात्मा सत्यशीलश्च महाशैवजनप्रियः

ဝိဒರ್ಭဒေသ၌ တစ်ခါက စတျရထဟု အမည်ရသော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ သစ္စာတည်ကြည်ကာ သီဝ၏ မဟာဘက်တော်သားများ ချစ်ခင်ကြသူဖြစ်သည်။

Verse 3

तस्य राज्ञस्सुधर्मेण महीं पालयतो मुने । महान्कालो व्यतीयाय सुखेन शिवधर्म्मतः

အို မုနိ၊ ထိုဘုရင်သည် သုဓမ္မဖြင့် မြေကြီးကို ကာကွယ်အုပ်ချုပ်နေစဉ်၊ သီဝဓမ္မကို အခြေခံသော အကျင့်နှင့် သီဝဘက်တော်ကြောင့် အချိန်ကာလရှည်ကြာသည် ပျော်ရွှင်စွာ ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 4

कदाचित्तस्य राज्ञस्तु शाल्वैश्च पुररोधिभिः । महान्रणो बभूवाथ बहुसैन्यैर्बलोद्धतैः

တစ်ခါသော် ထိုမင်းကြီးအား မြို့ကိုဝိုင်းရံထားသော ရှာလ်ဝတို့နှင့်အတူ ကြီးစွာသောစစ်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အင်အားကို ဂုဏ်ယူကာ စစ်သည်အများအပြားဖြင့် ဝန်းရံထားကြ၏။

Verse 5

स विदर्भनृपः कृत्वा सार्धं तैर्दारुणं रणम् । प्रनष्टोरुबलः शाल्वैर्निहतो दैवयोगतः

ဝိဒဗ္ဘမင်းကြီးသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့၏။ သို့သော် သူ၏ကြီးမားသောစစ်တပ် ပျက်စီးသွားသဖြင့် ကံကြမ္မာအလိုအရ ရှာလ်ဝတို့၏လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရလေသည်။

Verse 6

तस्मिन्नृपे हते युद्धे शाल्वैस्तु भयविह्वलाः । सैनिका हतशेषाश्च मन्त्रिभिस्सह दुद्रुवुः

ထိုမင်းကြီးသည် စစ်ပွဲတွင် ရှာလ်ဝတို့၏လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသောအခါ၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော ကျန်ရစ်သည့်စစ်သည်များသည် အမတ်များနှင့်အတူ ထွက်ပြေးကြလေသည်။

Verse 7

अथ तस्य महाराज्ञी रात्रौ स्वपुरतो मुने । संरुद्धा रिपुभिर्यत्नादन्तर्वत्नी बहिर्ययौ

ထို့နောက် မုနိယေ၊ ထိုဘုရင်၏ မဟာမိဖုရားသည် ကိုယ်ဝန်ရှိလျက်၊ ရန်သူတို့က ကြိုးစား၍ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားကြ၏။ သို့သော် ညအခါ၌ အားထုတ်ကာ မိမိမြို့အပြင်သို့ ထွက်သွားလေ၏။

Verse 8

निर्गता शोकसंतप्ता सा राजमहिषी शनैः । प्राचीं दिशं ययौ दूरं स्मरन्तीशपदाम्बुजम्

ဝမ်းနည်းပူလောင်ခြင်းဖြင့် ထိုမဟာမိဖုရားသည် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွား၏။ အရှေ့ဘက်သို့ အဝေးကြီး သွားရင်း၊ ဣဿ (သခင်ရှီဝ) ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို အစဉ်အမြဲ သတိရနေ၏။

Verse 9

अथ प्रभाते सा राज्ञी ददर्श विमलं सरः । अतीता दूरमध्वानं दयया शङ्करस्य हि

မိုးလင်းချိန်တွင် မိဖုရားသည် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော ရေကန်ကို မြင်တွေ့하였다။ အလွန်ဝေးလံသော ခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီး—သင်္ကရ (ရှီဝ) ဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်—ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 10

तत्रागत्य प्रिया राज्ञस्संतप्ता सुकुमारिणी । निवासार्थं सरस्तीरे छायावृक्षमुपाश्रयत्

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ ဘုရင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မိဖုရားသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း ဝမ်းနည်းပူပန်မှုဖြင့် နှိပ်စက်ခံနေရသည်။ နေထိုင်ရန်အတွက် ရေကန်ကမ်းနားရှိ အရိပ်ရသော သစ်ပင်အောက်၌ ခိုလှုံ하였다။

Verse 11

तत्र दैववशाद्राज्ञी मुहूर्त्ते सद्गुणान्विते । असूत तनयं दिव्यं सर्वलक्षणलक्षितम्

ထိုနေရာတွင် ကံကြမ္မာ၏ စီမံချက်အရ မိဖုရားသည် ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံသည့် မင်္ဂလာအချိန်၌ တောက်ပမြင့်မြတ်သော သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။ ထိုသားတော်သည် မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် ထင်ရှား하였다။

Verse 12

अथ तज्जननी दैवात्तृषिताति नृपाङ्गना । सरोवतीर्णा पानार्थं ग्रस्ता ग्राहेण पाथसि

ထို့နောက် ကံကြမ္မာ၏ လှည့်ကွက်ကြောင့် ဘုရင်၏ မြင့်မြတ်သော မိဖုရား—သူ၏ မိခင်—သည် အလွန်အမင်း ရေငတ်လာ하였다။ ရေသောက်ရန် ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းသက်စဉ် ရေထဲတွင် မိကျောင်းက ဖမ်းဆီးယူသွား하였다။

Verse 13

स सुतो जातमात्रस्तु क्षुत्पिपासार्द्दितो भृशम् । रुरोद च सरस्तीरे विनष्ट पितृमातृकः

ထိုသားသည် မွေးဖွားချင်းမကြာသေးဘဲ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် အလွန်ပင် နာကျင်ခဲ့သည်။ အဖေမိခင် နှစ်ပါးလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ရေကန်ကမ်းနားတွင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 14

तस्मिन्वने क्रन्दमाने जातमात्रे सुते मुने । कृपान्वितो महेशोऽभूदन्तर्यामी स रक्षक

အို မုနိ၊ ထိုတောအတွင်း၌ မွေးဖွားချင်းမကြာသေးသော သားငယ်က ငိုကြွေးနေစဉ် မဟာဒေဝသည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားကာ အန္တర్యာမိ (အတွင်းနေသခင်) အဖြစ် တည်ရှိ၍ သူ၏ ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 15

प्रेरिता मनसा काचिदीशेन त्रासहारिणा । अकस्मादागता तत्र भ्रमन्ती भैक्ष्यजीविनी

ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်၏ စိတ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်းကြောင့်၊ အလှူခံစားသောက်၍ လှည့်လည်နေသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ထိုနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာ하였다။

Verse 16

सा त्वेकहायनं बालं वहन्ती विधवा निजम् । अनाथमेकं क्रंदन्तं शिशुन्तत्र ददर्श ह

ထိုမိန်းမသည် မုဆိုးမဖြစ်၍ မိမိ၏ တစ်နှစ်အရွယ် ကလေးကို ချီထားလျက်၊ ထိုနေရာ၌ အကာအကွယ်မဲ့ အားကိုးရာမရှိသော အခြားကလေးငယ်တစ်ဦး တစ်ယောက်တည်း ငိုယိုနေသည်ကို မြင်하였다။

Verse 17

सा दृष्ट्वा तत्र तम्बालं वने निर्मनुजे मुने । विस्मिताति द्विजस्त्री सा चिचिन्तं हृदये बहु

အို မုနိ၊ လူမရှိသော တောအတွင်း၌ ထိုနေရာတွင် တမ္ဗာလ (အဆောက်အဦ/နေရာတည်ဆောက်မှု) ကို မြင်သောအခါ ထိုဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် အလွန်အံ့ဩသွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးအခေါ်များစွာ စဉ်းစားနေ하였다။

Verse 18

अहो सुमहदाश्चर्य्यमिदं दृष्टम्मयाधुना । असंभाव्यमकथ्यं च सर्वथा मनसा गिरा

အဟို! ယခုတင်ပင် ငါမြင်တွေ့လိုက်သော အံ့ဩဖွယ်သည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းသည် မစဉ်းစားနိုင်သကဲ့သို့ မဖော်ပြနိုင်လည်း ဖြစ်၍ စိတ်နှင့် စကားနှစ်ပါးလုံးကို ကျော်လွန်နေသည်။

Verse 19

अच्छिन्ननाभिनालोयं रसायां केवलं शिशुः । शेते मातृविहीनश्च क्रन्दंस्तेजस्विनां वरः

ချက်ကြိုးမဖြတ်ရသေးသော ကလေးငယ်သည် ရေဓာတ်အနှစ်သာရပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း လဲလျောင်းနေ၏။ မိခင်မရှိသဖြင့် ငိုကြွေးသော်လည်း တောက်ပသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 20

अस्य पित्रादयः केऽपि न सन्तीह सहायिनः । कारणं किं बभूवाथ ह्यहो दैवबलं महत्

ဤနေရာ၌ ဖခင်မှစ၍ သူ၏ဆွေမျိုးတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကူညီသူအဖြစ် မရှိကြ။ ထို့နောက် အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း? အို၊ ဒိုင်ဝ (ကံကြမ္မာ) ၏ အင်အားသည် အလွန်ကြီးမားလှ၏။

Verse 21

न जाने कस्य पुत्रोऽयमस्य ज्ञातात्र कोपि न । यतः पृच्छाम्यस्य जन्य जाता च करुणा मयि

ဤကလေးသည် မည်သူ၏သားဖြစ်သည်ကို မသိ၊ ဤနေရာ၌လည်း သူ့ကို သိမြင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ ထို့ကြောင့် သူ၏မွေးဖွားရာကို မေးမြန်းမိပြီး၊ သူ့အပေါ် ကရုဏာစိတ်သည် ငါ့အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 22

इच्छाम्येनं पोषितुं हि बालमौरसपुत्रवत् । संप्रष्टुं नोत्सहेऽज्ञात्वा कुलजन्मादि चास्य वै

«ဤကလေးကို မိမိ၏သားအရင်းကဲ့သို့ ပြုစုမွေးမြူလိုသည်။ သို့သော် သူ၏မျိုးရိုး၊ မွေးဖွားရာနှင့် အစအဆုံးကို မသိသေးသဖြင့် မေးမြန်းရန် မရဲတတ်» ဟု ဆို၏။

Verse 23

नन्दीश्वर उवाच । इति संचिन्त्यमानायां तस्यां विप्रवरस्त्रियाम् । कृपां चकार महतीं शंकरो भक्तवत्सल

နန္ဒီဣශ්ဝရက ဆိုသည်– ထိုမြတ်သော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် ထိုသို့ စိတ်တွင် စဉ်းစားနေစဉ်၊ ဘက္တဝတ္စလ သင်္ကရသည် သူမအပေါ် မဟာကရုဏာကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 24

दध्रे भिक्षुस्वरूपं हि महालीलो महेश्वरः । सर्वथा भक्तसुखदो निरुपाधिः स्वयं सदा

မဟာလီလာရှိသော မဟေဣશ્વရ မဟာဒေဝသည် ဘိက္ခုရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။ အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင်တည်ရှိ၍ အုပ်ာဓိမရှိသဖြင့် ဘက္တတို့အား နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် သုခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 25

तत्राजगाम सहसा स भिक्षुः परमेश्वरः । यत्रास्ति संदेहवती द्विजस्त्री ज्ञातुमिच्छती

ထိုနေရာသို့ပင် ဘိက္ခုရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ပရမေဣશ્વရသည် ချက်ချင်း ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာတွင် သံသယရှိသော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် အမှန်တရားကို သိလိုလျက်ရှိ၏။

Verse 26

भिक्षुवर्य्यस्वरूपोऽसावविज्ञातगतिः प्रभुः । तामाह विप्रवनितां विहस्य करुणानिधिः

ထိုသခင်သည် သာမန်အသိဉာဏ်ဖြင့် မသိနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုရှိ၍ အထူးကောင်းမြတ်သော ဘိက္ခုရုပ်ကို ဆောင်ယူထား၏။ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်သည် ပြုံးလျက် ဗြာဟ္မဏ၏ မယားအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

भिक्षुवर्य्य उवाच । सन्देहं कुरु नो चित्ते विप्रभामिनि मा खिद । रक्षैनम्बालकं प्रीत्या सुपवित्रं स्वपुत्रकम्

အလွန်မြတ်သော ဘိက္ခုက မိန့်တော်မူသည်—“ဗြာဟ္မဏ မိန်းမရေ၊ စိတ်ထဲ၌ သံသယ မဖြစ်စေပါနှင့်၊ မဝမ်းနည်းပါနှင့်။ ဤကလေးငယ်ကို ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ—အလွန်သန့်ရှင်းသော ဤကလေးကို ကိုယ့်သားကဲ့သို့”။

Verse 28

अनेन शिशुना श्रेयः प्राप्स्यसे न चिरात्परम् । पुष्णीहि सर्वथा ह्येनं महातेजस्विनं शिशुम्

ဤကလေးငယ်ကြောင့် သင်သည် မကြာမီ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ဤတောက်ပသန်မာသော ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 29

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तवन्तं तं भिक्षुस्वरूपं करुणानिधिम् । सा विप्रवनिता शम्भुं प्रीत्या पप्रच्छ सादरम्

နန္ဒီဣရှွရက မိန့်သည်—ထိုကရုဏာ၏ خزانہဖြစ်သော သမ္ဘုသည် ဘိက္ခုရုပ်ကို ခံယူ၍ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် လေးစားစွာ မေးမြန်းလေ၏။

Verse 30

विप्रवनितोवाच । त्वदाज्ञयैनं बालं हि रक्षिष्यामि स्वपुत्रवत् । पौक्ष्यामि नात्र सन्देहो मद्भाग्यात्त्वमिहागतः

ဗြာဟ္မဏမိန်းမက ပြောသည်—“သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ဤကလေးကို ကိုယ့်သားကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါမည်။ ငါသည် သူ့ကို ပြုစုမွေးမြူ၍ ကြီးပြင်းစေမည်—သံသယ မရှိပါ။ ငါ၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာတော်မူ၏။”

Verse 31

तथापि ज्ञातुमिच्छामि विशेषेण तु तत्त्वतः । कोयं कस्य सुतश्चायं कस्त्वमत्र समागतः

သို့သော်လည်း အမှန်တရား၏ သဘောတရားအတိုင်း ထူးထူးခြားခြား သိလိုပါသည်။ ဤသူသည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏ သားနည်း၊ ထို့ပြင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော သင်သည် မည်သူနည်း။

Verse 32

मुहुर्मम समायाति ज्ञानं भिक्षुवर प्रभो । त्वं शिवः करुणासिन्धुस्त्वद्भक्तोयं शिशुः पुरा

အကြိမ်ကြိမ်၊ အို ဘိက္ခုတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ အမှန်တရားသိမြင်မှုသည် ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သင်သည် ကရုဏာသမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ရှီဝဖြစ်ပြီး၊ ဤကလေးသည် ယခင်က သင်၏ ဘက္တဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 33

केनचित्कर्मदोषेण सम्प्राप्तोयं दशामिमाम् । तद्भुक्त्वा परमं श्रेयः प्राप्स्यते त्वदनुग्रहात्

အတိတ်က ကမ္မအပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဤသူသည် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုကမ္မဖလကို ခံစား၍ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သင်၏ ကရုဏာအနုဂ्रहကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 34

त्वन्माययैव साहं वै मार्गभ्रष्टा विमोहिता । आगता प्रेषिता त्वत्तो ह्यस्य रक्षणहेतुतः

သင်၏ မာယာတော်ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်လည်း မောဟဖြစ်ကာ မှန်ကန်သော လမ်းမှ လွဲချော်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ဤသူကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သင်က ပို့လွှတ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 35

नन्दीश्वर उवाच । इति तद्दर्शनप्राप्तविज्ञानां विप्रकामिनीम् । ज्ञातुकामां विशेषेण प्रोचे भिक्षुतनुश्शिवः

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်။ ထိုသို့ ထိုသူကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် ဉာဏ်သိမြင်မှု ရရှိလာသော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် အထူးသဖြင့် အမှန်တရားကို သိလိုသောအခါ၊ ဘိက္ခုရုပ်ကို ဆောင်ထားသော ရှီဝသည် အသေးစိတ် ဟောကြားလေ၏။

Verse 36

भिक्षुवर्य्य उवाच । शृणु प्रीत्या विप्रपत्नि बालस्यास्य पुरेहितम् । सर्वमन्यस्य सुप्रीत्या वक्ष्यते तत्त्वतोऽनघे

အထူးမြတ်သော ဘိက္ခုက မိန့်သည်။ «ဗြဟ္မဏ၏ ဇနီးရေ၊ ဤကလေး၏ အတိတ်အကြောင်းကို ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် နားထောင်ပါ။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ မေတ္တာကောင်းစိတ်ကြောင့် အရာအားလုံးကို အမှန်တရားအတိုင်း တိတိကျကျ ပြောပြမည်»။

Verse 37

सुतो विदर्भराजस्य शिवभक्तस्य धीमतः । अयं सत्यरथस्यैव स्वधर्मनिरतस्य हि

ဤသူသည် ဗိဒರ್ಭနိုင်ငံ၏ ဘုရင် စတျရထ၏ သားဖြစ်သည်။ ထိုဘုရင်သည် ဉာဏ်ပညာရှိ၍ ရှိဝဘုရားကို ဘက္တဖြစ်ကာ မိမိ၏ ဓမ္မတာဝန်၌ တည်ကြည်သူဖြစ်သည်။

Verse 38

शृणु सत्यरथो राजा हतः शाल्वे रणे परैः । तत्पत्नी निशि सुव्यग्रा निर्ययौ स्वगृहाद्द्रुतम्

နားထောင်ပါ။ စတျရထ ဘုရင်သည် ရန်သူတို့ကြောင့် ရဏပွဲ၌ ရှာလ္ဝဒေသတွင် သတ်ဖြတ်ခံရသည်။ ထို့နောက် ညအချိန်၌ အလွန်စိတ်ပူပန်သော မိဖုရားသည် မိမိအိမ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွား하였다။

Verse 39

असूत तनयं चैनं समायाता प्रगेऽत्र हि । सरोवतीर्णा तृषया ग्रस्ता ग्राहेण दैवतः

သူမသည် သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပြီးနောက် ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။ ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းသက်ကာ ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေစဉ်၊ ဘုရားသခင်၏ စီမံကိန်းအရ မိကျောင်းက ဖမ်းဆီးယူသွား하였다။

Verse 40

नन्दीश्वर उवाच । इति तस्य समुत्पत्तिं तत्पितुः संगरे मृतिम् । तन्मातृमरणं ग्राहात्सर्वं तस्य न्यवेदयत्

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—“ဤသို့ပင်၊ သူ၏ မွေးဖွားလာပုံ၊ သူ၏ အဖေသည် စစ်မြေပြင်၌ သေဆုံးသွားပုံ၊ နှင့် သူ၏ အမေသည် မိကျောင်းဖမ်းယူသဖြင့် သေဆုံးသွားပုံတို့ အားလုံးကို ငါက သူ့အား အသိပေးခဲ့သည်။”

Verse 41

अथ सा ब्रह्माणी सा हि विस्मिताति मुनीश्वर । पुनः पप्रच्छ तं भिक्षुं ज्ञानिनं सिद्धरूपकम्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာဏီမဟာမိန်းမသည် အံ့ဩသွား၍ မုနိအရှင်ရေ၊ ထိုဘိက္ခု—သစ္စာဉာဏ်ရှိသူ၊ စိဒ္ဓရূপကို ဆောင်သူ—အား ထပ်မံမေးမြန်း하였다။

Verse 42

ब्राह्मण्युवाच । स राजोऽस्य पिता भिक्षो वरभोगान्तरेव हि । कस्माच्छाल्वैस्स्वरिपुभिस्स्वल्पेहैश्च विघातितः

ဗြာဟ္မဏီက ပြောသည်။ “အို ဘိက္ခု၊ သူ၏အဖေသည် မင်းဖြစ်၍ ရရှိထားသော အပေးအယူကောင်းချီးများကို ခံစားနေသူပင်။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် ရန်သူများဖြစ်သော သာလ္ဝတို့—စိတ်ဓာတ်သေးငယ်သူများ—က သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးခဲ့သနည်း?”

Verse 43

कस्मादस्य शिशोर्माता ग्राहेणाशु सुभक्षिता । यस्मादनाथोयं जातो विबन्धुश्चैव जन्मतः

“အဘယ်ကြောင့် ဤကလေးငယ်၏ မိခင်ကို မိကျောင်းက ချက်ချင်း ကိုက်စားသွားသနည်း။ ထိုကြောင့်ပင် ဤကလေးသည် အကူအညီမဲ့သူအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး မွေးကတည်းက ဆွေမျိုးမရှိသူ ဖြစ်လာသည်။”

Verse 44

कस्मात्सुतो ममापीह सुदरिद्रो हि भिक्षुकः । भवेत्कथं सुखं भिक्षो पुत्रयोरनयोर्वद

«ငါ့သားက ဒီမှာ အလွန်ဆင်းရဲတဲ့ တောင်းစားသူ ဖြစ်နေရတာ ဘာကြောင့်လဲ။ အို သံဃာတောင်းစားသူ၊ ဒီသားနှစ်ယောက်အတွက် ပျော်ရွှင်မှု ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ ပြောပါ»

Verse 45

नन्दीश्वर उवाच । इति तस्या वचः श्रुत्वा स भिक्षुः परमेश्वरः । विप्रपत्न्याः प्रसन्नात्मा प्रोवाच विहसंश्च ताम्

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ထိုတောင်းစားသူ—ပရမေශ්ဝရ၊ သီဝဘုရားတော် ကိုယ်တိုင်—သည် ဗြာဟ္မဏမယားအပေါ် ကြည်နူးတော်မူကာ ပြုံးလျက် သူမအား မိန့်ဆို하였다။

Verse 46

भिक्षुवर्य्य उवाच । विप्रपत्नि विशेषेण सर्वप्रश्नान्वदामि ते । शृणु त्वं सावधानेन चरित्रमिदमुत्तमम्

အထွတ်အမြတ်သော ဘိက္ခုက ပြောသည်— “ဗြာဟ္မဏ၏ ဇနီးရေ၊ သင်မေးသော မေးခွန်းအားလုံးကို အထူးသဖြင့် အသေးစိတ် ဖြေကြားမည်။ ဤအလွန်မြတ်သော သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်းကို သတိထား၍ နားထောင်လော့။”

Verse 47

अमुष्य बालस्य पिता स विदर्भमहीपतिः । पूर्वजन्मनि पाण्ड्योऽसौ बभूव नृपसत्तमः

ထိုကလေး၏ အဖေသည် ဝိဒರ್ಭပြည်၏ အရှင်မင်းဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝတွင် ထိုသူတည်းဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပாண்டျယပြည်၏ မင်းမြတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး မင်းတို့အနက် အထူးကောင်းမြတ်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 48

स शैवनृपतिर्धर्मात्पालयन्निखिला महीम् । स्वप्रजां रंजयामास सर्वोपद्रवनाशनः

ထိုရှైవမင်းသည် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။ အပဒြဝအန္တရာယ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် မိမိပြည်သူတို့ကို ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စေ하였다။

Verse 49

कदाचित्स हि सर्वेशं प्रदोषे पर्यपूजयत् । त्रयोदश्यां निराहारो दिवानक्तव्रती शिवम्

တစ်ခါတစ်ရံ ပရဒోషညနေခင်းတွင် သူသည် အရှင်အမြတ်ဆုံး သဗ္ဗေရှ (သခင်ရှီဝ) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ တရယောဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက်) တွင် အစာမစားဘဲ နေ့ညဝရတကို ထိန်းကာ စည်းကမ်းတကျ သဒ္ဓါဖြင့် ရှီဝကို ပူဇော်하였다။

Verse 50

तस्य पूजयतः शम्भुं प्रदोषे गिरिशं रते । महाञ्छब्दो बभूवाथ विकटस्सर्वथा पुरे

သူသည် သန့်ရှင်းသော ပရဒိုးရှ အချိန်၌ တောင်ရှင် ဂိရိရှ—ရှမ္ဘုကို သဒ္ဓါပျော်ရွှင်စွာ ပူဇော်နေစဉ် မြို့တော်အနှံ့ အရပ်ရပ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံတုန်လှုပ်မှု တစ်ခဏတည်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 51

तमाकर्ण्य रवं सोऽथ राजा त्यक्तशिवार्चनः । रिप्वागमनशंकातो निर्ययौ भवनाद्बहिः

အော်ဟစ်သံကြီးကို ကြားသော် ဘုရင်သည် ချက်ချင်းပင် ရှီဝပူဇာကို စွန့်လွှတ်၍ ရန်သူလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နန်းတော်မှ အလျင်အမြန် အပြင်သို့ ထွက်သွား၏။

Verse 52

एतस्मिन्नेव काले तु तस्यामात्यो महाबली । गृहीतशस्त्रसामन्तो राजान्तिकमुपाययौ

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အင်အားကြီးသော အမတ်သည် လက်နက်ကိုင်ထားသော သာမန်တော် (အောက်ခံမင်းများ) များနှင့်အတူ ဘုရင်၏ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 53

तन्दृष्ट्वा शत्रुसामन्तं महाक्रोधेन विह्वलः । अविचार्य वृषन्तस्य शिरश्छेदमकारयत्

ရန်သူဖြစ်သော သာမန်တမင်းကို မြင်သော် ပြင်းထန်သော ဒေါသကြီးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မစဉ်းစားဘဲ ဝೃṣန္တ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်စေ하였다။

Verse 54

असमाप्ये शपूजान्तामशुचिर्नष्टधीर्नृपः । रात्रौ चकार सुप्रीत्या भोजनन्नष्टमंगलः

ပူဇော်ပွဲ မပြီးသေးခင် ဘုရင်သည် မသန့်ရှင်း၍ စိတ်မတည်ကာ ညအချိန်တွင် စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ခဲ့သဖြင့် မင်္ဂလာကံကောင်းမှု ပျက်စီးသွား하였다။

Verse 56

तत्पुत्रो यः पूर्वभवे सोऽस्मिञ्जन्मनि तत्सुतः । अहमेव हतैश्वर्य्यः शिवपूजा व्यतिक्रमात्

အတိတ်ဘဝ၌ သူ၏သားဖြစ်ခဲ့သူသည် ဤဘဝ၌လည်း ထို၏သားဖြစ်လာ하였다။ ထို့ပြင် ငါကိုယ်တိုင်သည် သီဝပူဇော်မှုကို ချိုးဖောက်ခဲ့သဖြင့် စည်းစိမ်နှင့် အာဏာဂုဏ် ပျောက်ဆုံးခဲ့ရသည်။

Verse 57

अस्य माता पूर्वभवे सपत्नीं छद्मनाहरत् । भक्षिता तेन पापेन ग्राहेणाऽस्मिन्भवे हि सा

အတိတ်ဘဝတွင် ဤသူ၏ မိခင်သည် လှည့်ဖြားကာ မိမိ၏ အခြားမယားကို ခိုးယူသွား하였다။ ထိုအပြစ်၏ အကျိုးကြောင့်ပင် ယခုဘဝတွင် သူမသည် မိကျောင်းက စားသောက်ခံရ하였다။

Verse 59

एष ते तनयः पूर्वजन्मनि ब्राह्मणोत्तमः । प्रतिग्रहैर्वयो निन्ये न यज्ञाद्यैस्सुकर्मभिः

«သင်၏ သားတော်သည် အတိတ်ဘဝတွင် ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ္ဉာတို့ကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများမပြုဘဲ၊ လက်ခံလှူဒါန်းသည့် အလှူပစ္စည်းများကိုသာ အလုပ်အကိုင်လို သုံးစွဲကာ ဘဝကို ကုန်ဆုံးစေ하였다»။

Verse 60

अतो दारिद्र्यमापन्नः पुत्रस्ते द्विजभामिनि । तद्दोषपरिहारार्थं शरणं शंकरं व्रज

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏ မိသားစု၏ တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ သင်၏သားသည် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုသို့ ကျရောက်လေပြီ။ ထိုအပြစ်နှင့် အကျိုးဆက်ကို ဖယ်ရှားရန် ရှင်ကရ (သီဝ) ထံသို့ အားကိုးခိုလှုံပါ။

Verse 61

एताभ्यां खलु बालाभ्यां शिवपूजाविधीयताम् । उपवीतानन्तरं हि शिवः श्रेयः करिष्यति

အမှန်တကယ်ပင် ဤကလေးယောက်ျားနှစ်ယောက်အတွက် သီဝပူဇာကို ချမှတ်စေပါ။ အကြောင်းမှာ ဥပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) ဆင်မြန်းပြီးနောက် သီဝသည် အမြင့်မားဆုံး ကောင်းကျိုးနှင့် မင်္ဂလာကို မုချ ပြုစေလိမ့်မည်။

Verse 62

नन्दीश्वर उवाच । इति तामुपदिश्याथ भिक्षुवर्ण्यतनुः शिवः । स्वरूपं दर्शयामास परमं भक्तवत्सलः

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြောသည်—ဤသို့ သင်ကြားပေးပြီးနောက်၊ ဘိက္ခု၏အသွင်ကို ဆောင်ထားသော ရှိဝသည် ဘက္တတို့ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စစ်မှန်သော ရူပကို ထင်ရှားပြတော်မူ၏။

Verse 63

अथ सा विप्रवनिता ज्ञात्वा तं शंकरम्प्रभुम् । सुप्रणम्य हि तुष्टाव प्रेम्णा गद्गदया गिरा

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် ထိုသူကို ရှင်ကရ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ဟု သိမြင်သဖြင့် အလွန်လေးစားစွာ ဦးချပြီး ချစ်မြတ်နိုးမှုဖြင့် ဘာဝနာတုန်လှုပ်သော အသံဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 64

ततस्स भगवाञ्च्छम्भुर्धृतभिक्षुतनुर्द्रुतम् । पश्यन्त्या विप्रपन्त्यास्तु तत्रैवान्तरधीयत

ထို့နောက် ဘဂဝန် ရှမ္ဘု (ရှီဝ) သည် ဘိက္ခုရုပ်ကို ဆောင်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏၊ ဗြာဟ္မဏ၏ ဇနီးက ကြည့်နေစဉ်။

Verse 65

अथ तस्मिन् गते भिक्षौ विश्रब्धा ब्राह्मणी च सा । तमर्भकं समादाय सस्वपुत्रा गृहं ययौ

ဘိက္ခုသည် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် စိတ်ချသွား၍ ထိုကလေးငယ်ကို ချီယူကာ မိမိသားနှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 66

एकचक्राह्वये रम्ये ग्राम्ये कृत निकेतना । स्वपुत्रं राजपुत्रं च वरान्नैश्च व्यवर्द्धयत्

အဲကချကရာဟု ခေါ်သော လှပသည့်ရွာ၌ နေထိုင်ရာတည်ကာ မိမိသားနှင့် မင်းသားကိုလည်း အကောင်းဆုံး အစားအစာနှင့် စားနပ်ရိက္ခာတို့ဖြင့် ဂရုတစိုက် ကြီးပြင်းစေ하였다။

Verse 67

ब्राह्मणै कृतसंस्कारौ कृतोपनयनौ च तौ । ववृधाते स्वगेहे च शिवपूजनतत्परौ

ဗြာဟ္မဏများက သန့်စင်ပွဲများကို ပြုလုပ်ပေး၍၊ ဥပနယန (သင်္ကာလိပ်) အစပြုအခမ်းအနားကိုလည်း သင့်တော်စွာ ခံယူပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ဦးသည် မိမိတို့အိမ်တွင် ကြီးပြင်းလာကာ သီဝဘုရားကို ပူဇော်ခြင်း၌ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်နေ하였다။

Verse 68

तौ शाण्डिल्यमुनेस्तात निदेशान्नियम स्थितौ । प्रदोषे चक्रतुः शम्भोः पूजां कृत्वा व्रतं शुभम्

ချစ်လှစွာသောသူရေ၊ ရှာဏ္ဍိလျ မုနိ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း စည်းကမ်းနိယမ၌ တည်မြဲကာ၊ ပရဒိုးရှ အချိန်မြတ်၌ သမ္ဘူ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် မင်္ဂလာရှိသော ဝရတကို ခံယူကြ하였다။

Verse 69

कदाचिद्द्विजपुत्रेण विनाऽसौ राजनन्दनः । नद्यां स्नातुं गतः प्राप निधानकलशं वरम्

တစ်ခါတစ်ရံ ထိုမင်းသားသည် ဗြာဟ္မဏ၏သား မလိုက်ပါဘဲ မြစ်၌ ရေချိုးရန် သွားရာ၊ ထိုနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဥစ္စာရတနာ၏ အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် အိုးတစ်လုံးကို ရရှိ하였다။

Verse 70

एवं पूजयतोः शम्भुं राजद्विजकुमारयोः । सुखेनैव व्यतीयाय तयोर्मासचतुष्टयम्

ဤသို့ မင်းသားနှင့် ဗြာဟ္မဏလူငယ်တို့သည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို ဆက်လက်ပူဇော်နေစဉ်၊ လေးလကြာကာလသည် သူတို့အတွက် အေးချမ်းပျော်ရွှင်စွာ ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 71

एवमर्चयतोः शम्भुं भूयोपि परया मुदा । सम्वत्सरो व्यतीयाय तस्मिन्नेव तयोर्गृहे

ဤသို့ သူတို့နှစ်ဦးသည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို အလွန်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ပူဇော်ကြသဖြင့်၊ ထိုသူတို့၏ အိမ်တော်အတွင်း၌ပင် တစ်နှစ်ပြည့် ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 72

सम्वत्सरे व्यतिक्रान्ते स राजतनयो मुने । गत्वा वनान्ते विप्रेण शिवस्यानुग्रहाद्विभोः

အို မုနိ၊ တစ်နှစ်ကျော်လွန်သွားသောအခါ ထိုမင်းသားသည် အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော သခင် ရှိဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးနှင့်အတူ တောအတွင်းသို့ ဝင်သွား하였다။

Verse 73

अकस्मादागतां तत्र दत्तां तज्जनकेन ह । विवाह्य गन्धर्वसुतां चक्रे राज्यमकण्टकम्

ထိုနေရာ၌ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်လာသော ဂန္ဓဗ္ဗသမီးကို သူမ၏ဖခင်က အမှန်တကယ် သူ့အား ပေးအပ်하였다။ ဂန္ဓဗ္ဗ၏သမီးနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် သူသည် မိမိနိုင်ငံကို “ဆူးမရှိ” သကဲ့သို့ အတားအဆီးနှင့် ပင်ပန်းနာကျင်မှုကင်းစေ하였다။

Verse 74

या विप्रवनिता पूर्वंतमपुष्णात्स्वपुत्रवत् । सैव माताभवत्तस्य स भ्राता द्विजनन्दनः

အရင်က သူ့ကို ကိုယ့်သားကဲ့သို့ ပြုစုမွေးမြူခဲ့သော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် အမှန်တကယ် သူ၏ မိခင်ဖြစ်လာ하였다။ ထို့ပြင် သူမမွေးဖွားထားသော ဒွိဇလူငယ်သည်လည်း သူ၏ ညီအစ်ကိုဖြစ်လာ하였다၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အထွဋ်အမြတ်။

Verse 76

भिक्षुवर्य्यावतारस्ते वर्णितश्च मयाधुना । शिवस्य धर्मगुप्ताह्व नृपबालसुखप्रदः

ယခု ငါသည် သင်တို့အား ရှိဝ၏ အလွန်မြတ်သော အဝတားကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ထိုအဝတားသည် အမြတ်ဆုံး ဘိက္ခုအဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ «ဓမ္မဂုပ္တ» ဟူသော နာမရှိကာ မင်းသားငယ်အား ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ ပေးတော်မူ၏။

Verse 77

एतदाख्यानमनघं पवित्रं पावनं महत् । धर्मार्थकाममोक्षाणां साधनं सर्वकामदम्

ဤအကြောင်းအရာသည် အပြစ်ကင်းသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် ပုံပြင်တော်ဖြစ်၍ အလွန်ပင် သန့်စင်ပေးသော အထွတ်အမြတ်တော်တည်း။ ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ် (artha)၊ ကာမ (kāma) နှင့် မောက္ခ (mokṣa) ကို ရရှိစေသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 78

य एतच्छ्रृणुयान्नित्यं श्रावयेद्वा समाहितः । स भुक्त्वेहाखिलान्कामान्सोन्ते शिवपुरम्व्रजेत्

ဤသင်ခန်းစာကို နေ့စဉ် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အခြားသူတို့အား နားထောင်စေသူသည်၊ ဤလောက၌ လိုလားသင့်သော အကျိုးအမြတ်များအားလုံးကို ခံစားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သီဝါ၏ နေရာတော် (သီဝပုရ) သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 95

विदर्भे सोभवद्राजा जन्मनीह शिवव्रती । शिवार्चनान्तरायेण परैर्भोगांन्तरे हतः

ဝိဒರ್ಭဒေသ၌ သူသည် မင်းအဖြစ် မွေးဖွား၍ ရှိဝဘုရားအား သစ္စာဝတ္တရားကို दृঢ়စွာ ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် အခြားသူတို့က ရှိဝပူဇာကို အတားအဆီး ပြုသဖြင့် လောကီအာရုံပျော်ရွှင်မှုအလယ်၌ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။