Adhyaya 20
Satarudra SamhitaAdhyaya 2040 Verses

हनूमत्प्रादुर्भावः (Hanūmat-prādurbhāvaḥ) — The Manifestation/Birth of Hanumān as Śiva’s Agency

အဓ್ಯಾಯ ၂၀ တွင် နန္ဒီဣශ්ဝရက မုနိတစ်ပါးအား ဟနုမာန်ကာရိတကို ရာမ၏ ကာရျအတွက် သီဝ၏ လီလာအဖြစ် ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ သမ္ဘူသည် ဗိෂ္ဏု၏ မိုဟိနီရုပ်ကို မြင်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အာရုံလှုပ်ရှားမှုကို လောကီကာမမဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော သာသနာတော်အလုပ်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ သီဝ၏ ဗီရျကို စပ္တရ္ရှိတို့က ရွက်အိုးတွင် ထိန်းသိမ်းကာ ကမ္ဘာလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် ဂေါတမမျိုးရိုးနှင့် “နားမှတဆင့်” လက်ခံခြင်းဆိုသည့် သဘောတရားဖြင့် အဉ္ဇနာထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ ဓမ္မအတွက် အသုံးချမှုကို ထင်ရှားစေသည်။ ဟနုမာန်သည် ကပိကိုယ်ဖြင့် သမ္ဘူ၏ ပေါ်ထွန်းမှုအဖြစ် မွေးဖွားပြီး မဟာဗလ၊ မဟာပရာက్రమရှိသည်။ ကလေးဘဝတွင် နေကို စားမည်ဟု ကြိုးစားခြင်းသည် အလွန်အမင်း အင်အား၏ လက္ခဏာဟု အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သည်။ ဒေဝတို့ ဝင်ရောက်တားဆီးကာ ဟနုမာန်ကို သီဝအဝတားဟု အသိအမှတ်ပြု၍ ဒေဝနှင့် ရှိတို့ထံမှ ပုဏ္ဏားများ ရရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိခင်ထံ ပြန်လာ၍ ဖြစ်ရပ်များကို ပြောကြားကာ သင်ခန်းစာနှင့် အဆုံးသတ်သည်။

Shlokas

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । अतः परं श्रुणु प्रीत्या हनुमच्चरितम्मुने । यथा चकाराशु हरो लीलास्तद्रूपतो वराः

နန္ဒီဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“ယခုမှစ၍ မုနိရေ၊ ဟနုမာန်၏ ပဝိသုဒ္ဓဇာတ်တော်ကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လော့။ ဟရ (သီဝ) သည် ထိုအထူးမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ မိမိ၏ လီလာတော်ကို လျင်မြန်စွာ ပြုတော်မူသကဲ့သို့ပင်။”

Verse 2

चकार सुहितं प्रीत्या रामस्य परमेश्वराः । तत्सर्वं चरितं विप्र शृणु सर्वसुखावहम्

အမြတ်ဆုံးသော အရှင် (သီဝ) သည် ချစ်ခင်ကရုဏာဖြင့် ရာမအတွက် အကျိုးအမြတ်အကောင်းဆုံးကို ပြုတော်မူ၏။ ဗိပရရေ၊ ထိုပဝိသုဒ္ဓဇာတ်တော် အလုံးစုံကို နားထောင်လော့—အမင်္ဂလာကင်း၍ ချမ်းသာမင်္ဂလာ အားလုံးကို ပေးဆောင်သူဖြစ်၏။

Verse 3

एकस्मिन्समये शम्भुरद्भुतोतिकरः प्रभुः । ददर्श मोहिनीरूपं विष्णोस्स हि वसद्गुणः

တစ်ခါတစ်ရံ၌ အံ့ဖွယ်အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်စုံသော အရှင် သမ္ဘူသည် ဗိဿဏု၏ မောဟိနီ အလှမောဟပုံရိပ်ကို မြင်တော်မူ၏၊ ထိုပုံရိပ်သည် ဗိဿဏု၏ အတွင်းကိန်းအင်အားမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 4

चक्रे स्वं क्षुभितं शम्भुः कामबाणहतो यथा । स्वम्वीर्यम्पातयामास रामकार्यार्थमीश्वरः

အရှင် သမ္ဘူသည် ကာမဒေဝ၏ မြားများထိခိုက်သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ အတွင်းကို လှုပ်ရှားစေတော်မူပြီး၊ ရာမ၏ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကိုယ်တော်၏ အင်အားတော် (vīrya) ကို ထုတ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 5

तद्वीर्यं स्थापयामासुः पत्रे सप्तर्षयश्च ते । प्रेरिता मनसा तेन रामकार्यार्थ मादरात

သူ၏ စိတ်အမိန့်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော ခုနှစ်ပါးသော ရှင်ရသီတို့သည် ထိုအင်အားတော် (vīrya) ကို ရွက်တစ်ရွက်ပေါ်၌ ဂရုတစိုက် ထားရှိကြပြီး၊ ရာမ၏ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ရိုသေစွာ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 6

तैर्गौतमसुतायां तद्वीर्यं शम्भोर्महर्षिभिः । कर्णद्वारा तथांजन्यां रामकार्यार्थमाहितम्

ထိုမဟာရသီတို့ကြောင့် သမ္ဘူ၏ အင်အားတော် (vīrya) သည် ဂေါတမ၏ သမီးထံသို့ ကူးစက်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ထို့အတူ နားပေါက်မှတစ်ဆင့် အဉ္ဇနာထံ၌လည်း ထည့်သွင်းတော်မူခဲ့သည်၊ ရာမ၏ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်၏။

Verse 7

ततश्च समये तस्माद्धनूमा निति नामभाक् । शम्भुर्जज्ञे कपितनुर्महाबलपराक्रमः

ထို့နောက် ထိုအချိန်၌ပင် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် ဟနုမာန်နိတိ ဟူသော နာမဖြင့် မျောက်ကိုယ်သဏ္ဌာန်ယူကာ မွေးဖွားတော်မူပြီး၊ အလွန်ကြီးမားသော အင်အားနှင့် သူရဲကောင်းသတ္တိဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။

Verse 8

हनूमान्स कपीशानः शिशुरेव महाबलः । रविबिम्बं बभक्षाशु ज्ञात्वा लघुफलम्प्रगे

ဟနုမာန်သည် မျောက်တို့၏အရှင်ဖြစ်၍ ကလေးပင်ဖြစ်သော်လည်း အင်အားမဟာရှိ၏။ မနက်အရုဏ်တွင် နေကို သေးငယ်သောအသီးဟုထင်ကာ လျင်မြန်စွာ ခုန်၍ နေရောင်ဝိုင်းကို မျိုသွားလေ၏။

Verse 9

देवप्रार्थनया तं सोऽत्यजज्ज्ञात्वा महाबलम् । शिवावतारं च प्राप वरान्दत्तान्सुरर्षिभिः

ဒေဝတို့၏ ပန်ကြားတောင်းပန်မှုကြောင့် သူသည် ထိုအရာကို လွှတ်ပေးကာ မဟာအင်အားကို သိမြင်လေ၏။ ထို့နောက် ရှိဝ၏ အဝတာရကို ရရှိပြီး ဒေဝများနှင့် သုရဣသီတို့ ပေးသနားသော ဝရများကိုလည်း ခံယူလေ၏။

Verse 10

स्वजनन्यन्तिकम्प्रागादथ सोतिप्रहर्षितः । हनूमान्सर्वमाचख्यौ तस्यै तद्वृत्तमादरात्

ထို့နောက် အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက် ဟနုမာန်သည် မိခင်ထံသို့ ချက်ချင်းသွားလေ၏။ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ရိုသေစွာ သူမအား အစအဆုံး ပြောပြလေ၏။

Verse 11

तदाज्ञया ततो धीरस्सर्वविद्यामयत्नतः । सूर्यात्पपाठ स कपिर्गत्वा नित्यं तदान्तिकम्

သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ထိုတည်ကြည်သူသည် အားထုတ်စရာမလိုဘဲ ပညာအမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်လေ၏။ မျောက်သူရဲကောင်းသည် နေမင်း၏ အနီးသို့ နေ့စဉ်သွားကာ ထံမှ သင်ယူလေ၏။

Verse 12

सूर्याज्ञया तदंशत्य सुग्रीवस्यान्तिकं ययौ । मातुराज्ञामनुप्राप्य रुद्रांशः कपिसत्तमः

နေမင်း၏ အမိန့်အရ ထိုမြင့်မြတ်သော အစိတ်အပိုင်းသည် သုဂရီဝထံသို့ သွားလေ၏။ မိခင်၏ အမိန့်ကို သေချာစွာ လက်ခံပြီးနောက် ရုဒြ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော မျောက်အထူးမြတ်သည် ထိုအတိုင်း ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 13

ज्येष्ठभ्रात्रा वालिना हि स्वस्त्रीभोक्त्रा तिरस्कृतः । ऋष्यमृकगिरौ तेन न्यवसत्स हनूमता

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် မိမိ၏ မယားကို ယူစားသော အစ်ကိုကြီး ဝါလီ၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် ဟနုမာန်နှင့်အတူ ရှျမ်မೃကဂိရိ (Ṛṣyamūka) တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 14

ततोऽभूत्स सुकण्ठस्य मन्त्री कपिवरस्सुधीः । सर्वथा सुहितं चक्रे सुग्रीवस्य हरांशजः

ထို့နောက် မျောက်တို့အထဲ၌ အလွန်ပညာရှိသော အရှင်သည် စုကဏ္ဌ၏ မန္တ្រីဖြစ်လာ၏။ ဟရ (သီဝ) ၏ အင်္ဂါတစ်စိတ်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် စုဂရీవ၏ ကောင်းကျိုးနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို အလုံးစုံဖြစ်စေ하였다။

Verse 15

तत्रागतेन सभ्रात्रा हृतभार्येण दुःखिना । कारयामास रामेण तस्य सख्यं सुखावहम्

ထိုနေရာသို့ မိမိအစ်ကိုနှင့်အတူ ရောက်လာသောအခါ—ဇနီးကို ခိုးယူခံရ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသဖြင့်—သူသည် ရာမအား သူနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့စေကာ ထိုမိတ်သဟာယသည် ပျော်ရွှင်မှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 16

घातयामास रामश्च वालिनं कपिकुञ्जरम् । भ्रातृपत्न्याश्च भोक्तारं पापिनम्वीरमानिनम्

ရာမသည် မျောက်တို့အထဲ၌ ဆင်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော အရှင် ဝါလိန်ကို သတ်ခဲ့၏။ အစ်ကို၏ ဇနီးကို ယူစားသဖြင့် အပြစ်ရှိသူ၊ ကျဆုံးနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို သူရဲကောင်းဟု ထင်မြင်သူဖြစ်၏။

Verse 17

ततो रामाऽऽज्ञया तात हनूमान्वानरेश्वरः । स सीतान्वेषणञ्चक्रे बहुभिर्वानरैस्सुधीः

ထို့နောက် ချစ်လှစွာသောသူရေ၊ ရာမ၏ အမိန့်တော်အရ ဝါနရခေါင်းဆောင်တို့အထဲ၌ အရှင် ဟနုမာန်သည် ပညာဖြင့် စီတာကို ရှာဖွေရန် ဝါနရစစ်သည်များ များစွာနှင့်အတူ စတင်ခဲ့၏။

Verse 18

ज्ञात्वा लङ्कागतां सीतां गतस्तत्र कपीश्वरः । द्रुतमुल्लंघ्य सिंधुन्तमनिस्तीर्य्यं परैस्स वै

စီတာသည် လင်္ကာသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိပြီးနောက်၊ မျောက်တို့၏ အရှင်သည် ထိုနေရာသို့ သွား၏။ သူသည် အခြားသူတို့ မဖြတ်ကူးနိုင်သော မဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် သမုဒ္ဒရာကို လျင်မြန်စွာ ခုန်လွှားကာ ဖြတ်ကူးသွား၏။

Verse 19

चक्रेऽद्भुतचरित्रं स तत्र विक्रमसंयुतम् । अभिज्ञानन्ददौ प्रीत्या सीतायै स्वप्रभोर्वरम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် သူရဲကောင်းသတ္တိနှင့်ပြည့်စုံသော အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် စီတာအား မိမိသခင်၏ အလွန်ကောင်းမြတ်သော ပိုင်ဆိုင်ရာ အမှတ်အသားလက်ဆောင်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးအပ်하였다။

Verse 20

सीताशोकं जहाराशु स वीरः कपिनायकः । श्रावयित्वा रामवृत्तं तत्प्राणावनकारकम्

သူရဲကောင်း မျောက်တပ်၏ခေါင်းဆောင်သည် စီတာ၏ဝမ်းနည်းမှုကို ချက်ချင်းပျောက်ကင်းစေ하였다။ ရာမ၏အကျင့်တရားနှင့် လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်ပြောကြားပေးခြင်းဖြင့်၊ ထိုအရာတို့သည် အသက်ကယ်တင်ကာ မျှော်လင့်ခြင်း၏အသက်ရှူကို ပြန်လည်ပေးစွမ်း하였다။

Verse 21

तदभिज्ञानमादाय निवृत्तो रामसन्निधिम् । रावणाऽऽराममाहत्य जघान बहुराक्षसान्

ထိုအမှတ်အသားကို ယူဆောင်ကာ သူသည် ရာမ၏အနီးအနားသို့ ပြန်လည်သွား하였다။ ထို့နောက် ရာဝဏ၏ဥယျာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးပြီး ရက္ခသများစွာကို သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 22

तदेव रावणसुतं हत्वा सबहुराक्षसम् । स महोपद्रवं चक्रे महोतिस्तत्र निर्भयः

ရာဝဏ၏သားကို ရက္ခသများစွာနှင့်အတူ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မဟိုးတီသည် မကြောက်မရွံ့ ထိုနေရာ၌ အကြီးမားဆုံးသော အလှုပ်အရှားကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 23

यदा दग्धो रावणेनावगुंठ्य वसनानि च । तैलाभ्यक्तानि सुदृढं महाबलवता मुने

အို မုနိရေ၊ အလွန်အားကြီးသော ရာဝဏက ဆီလိမ်းထားသော အဝတ်အစားများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် သူ့ကို မီးရှို့သည့်အခါ—

Verse 24

उत्प्लुत्योत्प्लुत्य च तदा महादेवांशजः कपिः । ददाह लंकां निखिलां कृत्वा व्याजन्तमेव हि

ထို့နောက် မဟာဒေဝ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားသော မျောက်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ခုန်လွှားကာ လင်္ကာမြို့တစ်မြို့လုံးကို မီးလောင်တောက်ပစေ၍ လုံးဝလောင်ကျွမ်းစေ하였다။

Verse 25

दग्ध्वा लंकां वंचयित्वा विभीषणगृहं ततः । अपतद्वारिधौ वीरस्ततस्स कपिकुञ्जरः

လင်္ကာကို မီးရှို့ပြီးနောက် ဝိဘီရှဏ၏ အိမ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ကျော်လွန်သွားကာ မျောက်တို့အနက် ဆင်ကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းသည် ထို့နောက် ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ချသွား하였다။

Verse 26

स्वपुच्छ तत्र निर्वाप्य प्राप तस्य परन्तटम् । अखिन्नस्स ययौ रामसन्निधिं गिरिशांशजः

ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ အမြီးဖြင့် မီးကို ငြိမ်းသတ်ပြီးနောက် အဝေးဘက်ကမ်းသို့ ရောက်하였다။ ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ဆောင်သော သူသည် မပင်ပန်းဘဲ ရာမ၏ ရှေ့တော်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 27

अविलंबेन सुजवो हनूमान् कपिसत्तमः । रामोपकण्ठमागत्य ददौ सीताशिरोमणिम्

နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်သော ဟနုမာန်—မျောက်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် သခင် ရာမ၏ အနီးသို့ ရောက်လာကာ စီတာ၏ ခေါင်းမဏိ (အလှမဏိ) ကို ဆက်ကပ်ပေး하였다။

Verse 28

ततस्तदाज्ञया वीरस्सिन्धौ सेतुमबन्धयत् । वानरस्स समानीय बहून्गिरिवरान्बली

ထို့နောက် ထိုအမိန့်အတိုင်း သူရဲကောင်းကြီးသည် သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် တံတားလမ်း (ဆေတု) ကို ဆောက်စေ하였다။ အင်အားကြီးသောသူသည် ဝါနရတို့ကို စုစည်းကာ တောင်မြတ်များစွာကို ယူဆောင်လာ၍ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေ하였다။

Verse 29

गत्वा तत्र ततो रामस्तर्तुकामो यथा ततः । शिवलिंगं समानर्च प्रतिष्ठाप्य जयेप्सया

ထိုနေရာသို့ ရာမသည် သွားရောက်ပြီး ကူးဖြတ်လိုသောစိတ်ဖြင့် သီဝလင်္ဂကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ အောင်ပွဲကို လိုလားသဖြင့် ထိုလင်္ဂကို အခမ်းအနားဖြင့် တည်ထောင်စေ하였다။

Verse 30

तद्वरात्स जयं प्राप्य वरं तीर्त्वोदधिं ततः । लंकामावृत्य कपिभी रणं चक्रे स राक्षसैः

ထိုကောင်းချီး၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် အောင်ပွဲကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ပေးအပ်သော အနုဂ्रहအတိုင်း သမုဒ္ဒရာကို ကူးဖြတ်ကာ မျောက်တပ်များဖြင့် လင်္ကာကို ဝိုင်းရံပြီး ရက္ခသတို့နှင့် စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲ하였다။

Verse 31

जघानाथासुरान्वीरो रामसैन्यं ररक्ष सः । शक्ति क्षतं लक्ष्मणं च संजीविन्या ह्यजीवयत्

ထိုသူရဲကောင်းသည် အသူရတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ ရာမ၏ တပ်ကို ကာကွယ်하였다။ ထို့ပြင် သက္တိလှံဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသော လက္ခမဏကို စံဇီဝိနီ ဆေးပင်ဖြင့် ပြန်လည် အသက်သွင်း하였다။

Verse 32

सर्वथा सुखिनं चक्रे सरामं लक्ष्मणं हि सः । सर्वसैन्यं ररक्षासौ महादेवात्मजः प्रभुः

နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် သူသည် ရာမနှင့်အတူ လက္ခ္မဏကို အပြည့်အဝ သက်သာချမ်းမြေ့စေ하였다။ မဟာဒေဝ၏ သားတော်ဖြစ်သော အရှင်သခင်သည် စစ်တပ်အလုံးစုံကိုလည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 33

रावणं परिवाराढ्यं नाशयामास विश्रमः । सुखीचकार देवान्स महाबलग्रहः कपि

အင်အားကြီးသော မျောက်သူရဲကောင်း ဝိශ්ရမသည် ရာဝဏကို သူ၏အဖွဲ့အပါအဝင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတော်များကို ထပ်မံ ပျော်ရွှင်သက်သာ၍ လုံခြုံစေ하였다။

Verse 34

महीरावणसंज्ञं स हत्वा रामं सलक्ष्मणम् । तत्स्थानादानयामास स्वस्थानम्परिपाल्य च

မဟီရာဝဏဟု ခေါ်သောသူကို သတ်ပြီးနောက်၊ ရာမနှင့် လက္ခ္မဏကို ထိုနေရာမှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာ하였다။ ထို့ပြင် မိမိ၏ နေရာတော်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ကာ သူတို့ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်하였다။

Verse 35

रामकार्यं चकाराशु सर्वथा कपिपुंगवः । असुरान्नमयामास नानालीलां चकार च

မျောက်တို့အထဲမှ အထွဋ်အမြတ်သူရဲကောင်းသည် ရာမ၏ တာဝန်ကို အလျင်အမြန် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ပြီးမြောက်စေ하였다။ သူသည် အဆုရတို့ကို နှိမ့်ချကာ အံ့ဖွယ်လီလာများစွာ ပြုလုပ်၍ ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်မြဲစေရာ၌ သာသနာတော်၏ အာနုဘော်ကို ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 36

स्थापयामास भूलोके रामभक्तिं कपीश्वरः । स्वयं भक्तवरो भूत्वा सीतारामसुखप्रदः

မျောက်တို့၏ အရှင်က ရာမဘက္တိကို မြေပြင်လောက၌ တည်ထောင်ပေး하였다။ မိမိကိုယ်တိုင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တဖြစ်လာကာ စီတာနှင့် ရာမတို့အား ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုကို ပေးသနားသူ ဖြစ်하였다။

Verse 37

लक्ष्मणप्राणदाता च सर्वदेवमदापहः । रुद्रावतारो भगवान्भक्तोद्धारकरस्स वै

သူသည် လက္ခ္မဏ၏ အသက်ကို ပြန်လည်ပေးသောသူ၊ နတ်တို့၏ မာနကို ဖယ်ရှားသောသူ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် သူသည် ရုဒြ၏ အဝတားဖြစ်သော ဘဂဝန်ဖြစ်၍၊ ဘက္တတို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ကာ မုက္ခကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 38

हनुमान्स महावीरो रामकार्यकरस्सदा । रामदूताभिधो लोके दैत्यघ्नो भक्तवत्सलः

ဟနုမာန်သည် မဟာဗီရသူရဲကောင်းဖြစ်၍ ရာမ၏ အမှုကို အစဉ်ပြုလုပ်သူ ဖြစ်သည်။ လောက၌ «ရာမ၏ သံတမန်» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒိုင်တျများကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ဘက္တတို့ကို အမြဲချစ်ခင်ကာ ကာကွယ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 39

इति ते कथितं तात हनुमच्चरितम्वरम् । धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामफलप्रदम्

ထို့ကြောင့် ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ ဟနုမာန်၏ မြတ်သော စရိတ္တကို သင်အား ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းချီးဖြစ်၍၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးကာ၊ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ချီးမြှင့်သည်။

Verse 40

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः । स भुक्त्वेहाखिलान्कामानन्ते मोक्षं लभेत्परम्

ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အခြားသူတို့အား ဖတ်ကြားစေသူသည်—ဤလောက၌ ဆန္ဒအားလုံးကို ခံစားပြီးနောက်ဆုံးတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး မုက္ခကို ရရှိမည်။

Frequently Asked Questions

It presents Hanumān’s manifestation as Śiva’s intentional līlā undertaken for Rāma’s task: Śiva beholds Viṣṇu’s Mohinī-form, his potency is ritually safeguarded by the Saptarṣis, transmitted to Añjanā, and results in Hanumān’s birth as a kapi-bodied Śiva-avatāra endowed with extraordinary power and boons.

The ‘leaf-vessel’ containment and ṛṣi-custodianship symbolize regulated tejas (spiritual potency) under dharmic governance; the ‘ear-door’ transmission motif encodes non-ordinary conception through sanctioned śakti-transfer rather than biological accident; the sun-consumption episode functions as a semiotic proof of avatāric energy and the necessity of divine/social regulation (devas’ intervention).

Śiva is highlighted as Śambhu/Hara acting through avatāra-agency culminating in Hanumān as a Śiva-avatāra; the chapter’s cited verses do not foreground a distinct Gaurī-form, focusing instead on Śiva’s purposeful embodiment and empowerment of Hanumān for the Rāma-kārya.