एकादशरुद्रावतारकथनम् / Account of the Eleven Rudra Manifestations (Rudrāvatāras)

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । एकादशवतारान्वै शृण्वथो शांकरान्वरान् । याञ्छ्रुत्वा न हि बाध्येत बाधासत्यादिसम्भवा

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်— «သံကရ၏ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အဝတား တစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို နားထောင်ကြလော့။ ထိုအဝတားတို့ကို ကြားနာပြီးလျှင် ‘အမှန်တရားဟု ထင်မှတ်သောအရာများ’ မှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အနှောင့်အယှက်ဒုက္ခတို့ကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရတော့ပေ»။

Verse 2

पुरा सर्वे सुराश्शक्रमुखा दैत्यपराजिताः । त्यक्त्वामरावतीम्भीत्याऽपलायन्त निजाम्पुरीम्

ရှေးကာလ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် ဒိုင်တျာတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရ၏။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် အမရာဝတီကို စွန့်လွှတ်ကာ မိမိတို့၏ မြို့သို့ ခိုလှုံရန် ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 3

दैत्यप्रपीडिता देवा जग्मुस्ते कश्यपा न्तिकम् । बद्ध्वा करान्नतस्कन्धाः प्रणेमुस्तं सुविह्वलम्

ဒေဝတော်များသည် ဒေတျာတို့၏ နှိပ်စက်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်ကာ ကശ്യပထံသို့ သွားကြ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ ပခုံးကို နိမ့်ချကာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းနည်းနေသဖြင့် ထိုသူအား ဦးချကန်တော့ကြ၏။

Verse 4

सुनुत्वा तं सुरास्सर्व्वे कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् । सर्वं निवेदयामा स्स्वदुःखन्तत्पराजयम्

ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ဒေဝတော်အားလုံးသည် လေးစားစွာဖြင့် တောင်းပန်လျှောက်ထားကြပြီး အရာအားလုံးကို တင်ပြကြ၏—မိမိတို့၏ ဒုက္ခနှင့် ခံရသော ရှုံးနိမ့်မှုကိုပါ။

Verse 5

कपाली १ पिंगलो २ भीमो ३ विरूपाक्षो ४ विलोहितः

သူသည် ကပာလီ—ခေါင်းခွံကို ဆောင်သူ၊ ပင်္ဂလ—အဝါညိုရောင်ရှိသူ၊ ဘီမ—ကြောက်မက်ဖွယ် အရှင်၊ ဝိရူပါက္ရှ—အံ့သြဖွယ် မြင်နိုင်သော မျက်စိရှိသူ၊ နှင့် ဝိလိုဟိတ—နီရဲသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဤတို့သည် ရှိဝ၏ မျိုးစုံသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့၏ နာမတော်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 6

तानाश्वास्य मुनिस्सोऽथ धैर्यमाधाय शान्तधीः । काशीं जगाम सुप्रीत्या विश्वेश्वरपुरीम्मुने

ထိုသူတို့ကို သက်သာစေပြီးနောက် စိတ်တည်ငြိမ်သော မုနိသည် သတ္တိကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ၊ ပျော်ရွှင်သော ဘက္တိဖြင့် ဝိශ්ဝေရှ್ವರ (သီဝ) ၏ မြို့တော် ကာရှီသို့ သွားရောက်လေ၏၊ အို မုနိ။

Verse 7

गंगाम्भसि ततः स्नात्वा कृत्वा तं विधिमादरात् । विश्वेश्वरं समानर्च साम्बं सर्वेश्वरम्प्रभुम्

ထို့နောက် ဂင်္ဂါရေတွင် ရေချိုးကာ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို လေးစားစွာ ပြီးစီးစေပြီး၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ—စాంబ သီဝ၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ အရာအားလုံး၏ အရှင်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 8

शिवलिंगं सुसंस्थाप्य चकार विपुलन्तपः । शम्भुमुद्दिश्य सुप्रीत्या देवानां हितकाम्यया

သီဝလင်္ဂကို သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်၍ များပြားသော တပသကို ကျင့်လေ၏။ သမ္ဘုကို ရွှင်လန်းသော စိတ်ဖြင့် ဦးတည်ကာ ဒေဝတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားလေ၏။

Verse 9

महान्कालो व्यतीयाय तपतस्तस्य वै मुनेः । शिवपादाम्बुजासक्तमनसो धैर्य्यशालिनः

ထိုမုနိသည် တပသကို ကျင့်နေစဉ် အလွန်ရှည်လျားသော အချိန်ကာလ တစ်လျှောက် ကုန်လွန်သွား၏။ သတ္တိနှင့် တည်ကြည်မှုရှိကာ စိတ်သည် သီဝ၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ တင်းကျပ်စွာ ကပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 10

अथ प्रादुरभूच्छम्भुर्वरन्दातुन्तदर्षये । स्वपदासक्तमनसे दीनबन्धुस्सतांगतिः

ထို့နောက် ကောင်းချီးပေးတတ်သော သမ္ဘူသည်၊ မိမိ၏ခြေတော်၌ စိတ်အမြဲကပ်လျက်ရှိသော ရိရှိ၏ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 11

वरम्ब्रूहीति चोवाच सुप्रसन्नो महेश्वरः । कश्यपं मुनिशार्दूलं स्वभक्तं भक्तवत्सलः

အလွန်ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟေရှ్వరသည် မုနိတို့အနက် ကျားကဲ့သို့သော ကശ്യပ—မိမိ၏ဘက်တော်—အား «သင်လိုသော ကောင်းချီးကို ပြောလော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဘက်တော်ချစ်မြတ်နိုးသော သခင်သည် ထိုသို့ ဖိတ်ခေါ်၏။

Verse 12

दृष्ट्वाथ तं महेशानं स प्रणम्य कृताञ्जलिः । तुष्टाव कश्यपो हृष्टो देवतातः प्रस न्नधीः

ထိုအခါ မဟေရှာန (မဟာသခင်) ကို မြင်သော် ကശ്യပ—ဒေဝတားတို့၏ မူလဘိုးဘွား—သည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်ငြိမ်သက် ပျော်ရွှင်လျက် သခင်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုရန် စတင်하였다။

Verse 13

कश्यप उवाच । देवदेव महेशान शरणागतवत्सल । सर्वेश्वरः परात्मा त्वं ध्यानगम्योद्वयोऽव्ययः

ကശ്യပက ဆိုသည်—“ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှာန၊ အားကိုးခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်ခင်ကာကွယ်တော်မူသော အရှင်။ အရှင်သည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမ—ဓ്യာနဖြင့် ရောက်နိုင်သော—အဒွယ၊ မပျက်မယွင်းတော်မူ၏။”

Verse 14

बलनिग्रह कर्ता त्वं महेश्वर सतां गतिः । दीनबन्धुर्दयासिन्धुर्भक्तरक्षणदक्षधीः

အို မဟေရှ္ဝရ၊ အရှင်သည် အင်အားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်တားဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် သတ္တဝါသန့်ရှင်းသူတို့၏ အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာ ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် ဆင်းရဲသူတို့၏ ဆွေမျိုး၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ၊ ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရာ၌ မလျော့သော ဉာဏ်ပညာရှိတော်မူ၏။

Verse 15

एते सुरास्त्वदीया हि त्वद्भक्ताश्च विशेषतः । दैत्यैः पराजिताश्चाथ पाहि तान्दुःखितान् प्रभो

ဤဒေဝတော်တို့သည် အမှန်တကယ် သင်၏အပိုင်ဖြစ်ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် သင့်အား ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခု ဒေဝါနတ်တို့သည် အဆုရတို့ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သဖြင့်၊ အရှင်ဘုရား၊ ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်နေသူတို့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 16

असमर्थो रमेशोपि दुःखदस्ते मुहुर्मुहुः । अतः सुरा मच्छरणा वेदयन्तोऽसुखं च तत्

ဤကိစ္စ၌ အရှင်ဖြစ်သော်လည်း ရာမေရှ (ဗိဿနု) ပင် မစွမ်းနိုင်ဘဲ၊ မကြာခဏ ဒုက္ခပေးသူကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတော်တို့၊ ငါ့ထံ၌ ခိုလှုံကြလော့; ငါ့ကရုဏာကြောင့် ထိုဒုက္ခနှင့် ၎င်း၏ ဖြေရှင်းနည်းကို သင်တို့ သိမြင်လာမည်။

Verse 17

तदर्थं देवदेवेश देवदुःखविनाशकः । तत्पूरितुं तपोनिष्ठां प्रसन्नार्थं तवासदम्

ထို့ကြောင့် အို ဒေဝတို့၏ အရှင်—ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်—ဤအရာ ပြည့်စုံစေရန်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ တပသ္ယာအတည်တကျသည် အကျိုးပွားစေရန်၊ သနားကြင်နာသော အလှူတော်ကို တောင်းခံလျက် သင့်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပါသည်။

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां एकादशावतारवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော «ရှရီရှီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ တတိယပိုင်း «ရှတရုဒြ သံဟိတာ» တွင် “အဝတာရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော အမည်ရှိ အဋ္ဌာဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 19

पुत्रदुःखैश्च देवेश दुःखितोऽहं विशेषतः । सुखिनं कुरु मामीश सहाय स्त्वन्दिवौकसाम्

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်နေပါသည်၊ အထူးသဖြင့် သားများကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခများကြောင့်ပါ။ အို ဣရှာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ပျော်ရွှင်စေပါ; ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့၏ အကူအညီနှင့် ခိုလှုံရာမှာ သင်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 20

भूत्वा मम सुतो नाथ देवा यक्षाः पराजिताः । दैत्यैर्महाबलैश्शम्भो सुरानन्दप्रदो भव

အို အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ သားအဖြစ် ဖြစ်လာပါ။ ဒေဝါတို့နှင့် ယက္ခတို့သည် အင်အားကြီး ဒာနဝတို့ကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။ အို သမ္ဘု၊ နတ်တို့အား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် စိတ်ချမ်းသာမှု ပေးတော်မူပါ။

Verse 21

सदैवास्तु महेशान सर्वलेखसहायकः । यथा दैत्यकृता बाधा न बाधेत सुरान्प्रभो

အို မဟေရှာန (Maheśāna)၊ သန့်ရှင်းသော မှတ်တမ်းရေးသားမှုနှင့် အလုပ်အကိုင်တိုင်း၏ နောက်ခံအကူအညီအဖြစ် အမြဲတမ်း ရှိပါစေ။ ဒါကြောင့် ဒိုင်တျများက ပြုသော အနှောင့်အယှက်တို့သည် ဒေဝများကို မတားဆီးနိုင်ပါစေ၊ အရှင်။

Verse 22

नंदीश्वर उवाच । इत्युक्तस्स तु सर्वेशस्तथेति प्रोच्य शंकरः । पश्यतस्तस्य भगवांस्तत्रैवांतर्दधे हरः

နန္ဒီဣශ්ဝရ ပြောသည်– ထိုသို့ လျှောက်ထားကြသော်၊ အရှင်အားလုံး၏ အရှင်သည် “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ပြန်ဆိုတော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ သင်္ကရ—ဘဂဝန် ဟရ—သည် ကြည့်နေသည့်အခါတောင် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 23

कश्यपोऽपि महाहृष्टः स्वस्थानमगमद्द्रुतम् । देवेशः कथयामास सर्ववृत्तान्तमादरात्

ကဿယပလည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ မိမိနေရာသို့ အမြန်ပြန်သွား၏။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင် (ဒေဝေရှ) သည် အဖြစ်အပျက်အလုံးစုံကို လေးစားစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 24

ततस्स शंकरश्शर्वस्सत्यं कर्तुं स्वकं वचः । सुरभ्यां कश्यपाज्जज्ञे एकादशस्वरूपवान्

ထို့နောက် သင်္ကရ—ရှရဝ—သည် မိမိ၏ဝचनကို အမှန်ဖြစ်စေရန် အလိုရှိ၍ ကဿယပအားဖြင့် စုရဘီမှ မွေးဖွားကာ ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ဆယ့်တစ်ပါးဖြင့် ထင်ရှားလာ၏။

Verse 25

महोत्सवस्तदासीद्वे सर्वं शिवमयं त्वभूत् । आसन्हृष्टाः सुराश्चाथ मुनिना कश्यपेन च

ထိုအခါ မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၍ အရာအားလုံးသည် ရှိဝမယ ဖြစ်သွား၏။ ဒေဝတို့လည်း ဝမ်းမြောက်ကြပြီး မုနိ ကဿယပလည်း ထိုနည်းတူ ဝမ်းမြောက်လေ၏။

Verse 26

शास्ताऽ ६ जपाद ७ हिर्बुध्न्य ८ श्शंभु ९ श्चण्डो १० भवस्तथा ११

ဤတို့လည်း သူ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်များ ဖြစ်ကြသည်—Śāstā, Japāda, Hirbudhnya, Śambhu, Caṇḍa နှင့် Bhava။

Verse 27

एकादशैते रुद्रास्तु सुरभतिनयाः स्मृताः । देवकार्य्यार्थमुत्पन्नाश्शिवरूपास्सुखास्पदम्

ဤတစ်ဆယ့်တစ်ပါးသည် ရုဒြာများဟု မှတ်ယူကြပြီး စုရဘတီ၏ သားတော်များဟု ဆိုကြသည်။ နတ်တို့၏ လုပ်ငန်းတာဝန် ပြည့်စုံစေရန် ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး၊ သူတို့သည် ရှီဝ၏ ကိုယ်တိုင်ပုံရိပ်များ ဖြစ်ကာ မင်္ဂလာချမ်းသာ၏ အာသရမဖြစ်သည်။

Verse 28

ते रुद्राः काश्यपा वीरा महाबलपराक्रमाः । दैत्याञ्जघ्नुश्च संग्रामे देवसाहाय्यकारिणः

ထို ရုဒြာတို့သည်—ကာရှျပ၏ သူရဲကောင်းသားများဖြစ်၍ အင်အားနှင့် သတ္တိဗီရိယ အလွန်ကြီးမားကြ—စစ်မြေပြင်၌ ဒိုင်တျယတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ ဒေဝတို့၏ အကူအညီဖြစ်ကြသည်။

Verse 29

तद्रुद्रकृपया देवा दैत्याञ्जित्वा च निर्भयाः । चक्रुस्वराज्यं सर्वे ते शक्राद्यास्स्वस्थमानसाः

ရုဒြာ၏ ကရုဏာကြောင့် ဒေဝတို့သည် ဒိုင်တျယတို့ကို အနိုင်ယူပြီး မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာကြသည်။ ထို့နောက် ရှက္ကရ (အိန္ဒြ) မှစ၍ အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အာဏာတော်ကို ပြန်လည်ရရှိကာ စိတ်နှလုံး အေးချမ်းသက်သာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 30

अद्यापि ते महारुद्रास्सर्वे शिवस्वरूपकाः । देवानां रक्षणार्थाय विराजन्ते सदा दिवि

ယနေ့တိုင် ထို မဟာရုဒြာတို့သည်—အားလုံး ရှိဝ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ကို ကိုယ်စားပြုကြ၍—ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ တောက်ပလျက် ရှိကြသည်။

Verse 31

ऐशान्याम्पुरि ते वासं चक्रिरे भक्तवत्सलाः । विरमन्ते सदा तत्र नानालीलाविशारदाः

ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်ကာကွယ်သော ဘက္တတို့သည် အရှေ့မြောက်မြို့၌ နေထိုင်ရာကို တည်ဆောက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ အမြဲတည်နေ၍ သန့်ရှင်းသော လီလာမျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆက်လက်ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။

Verse 32

तेषामनुचरा रुद्राः कोटिशः परिकीर्तिताः । सर्वत्र संस्थितास्तत्र त्रिलोकेष्वभिभागशः

သူတို့၏ အနုချာ ရုဒ္ဒရများကို ကောဋိပေါင်းများစွာဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ သူတို့သည် နေရာအနှံ့ တည်ရှိကာ သုံးလောကအတွင်း မိမိအပိုင်းအခြားအလိုက် ခွဲဝေတည်နေ၍ ရှိဝ၏ စကြဝဠာအုပ်ချုပ်မှုကို ထောက်ပံ့ကြ၏။

Verse 33

इति ते वर्णितास्तातावताराश्शंकरस्य वै । एकादशमिता रुद्रास्सर्वलोकसुखावहाः

ထို့ကြောင့် ချစ်သားရေ၊ ရှင်ကရ၏ အဝတားများကို သင်အား ဖော်ပြပြီးပြီ။ ရုဒ္ဒရတို့သည် ဆယ့်တစ်ပါးဖြစ်၍ လောကအားလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 34

इदमाख्यानममलं सर्वपापप्रणाशकम् । धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामप्रदायकम्

ဤသန့်ရှင်းသော အာখ্যာနသည် အညစ်အကြေးကင်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ကံကောင်းခြင်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးကာ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေး၏။

Verse 35

य इदं शृणुयात्तात श्रावयेद्वै समाहितः । इह सर्वसुखम्भुक्त्वा ततो मुक्तिं लभेत सः

ချစ်သားရေ၊ ဤအကြောင်းကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်သူ သို့မဟုတ် အခြားသူများအတွက် ရွတ်ဖတ်စေသူသည် ဤလောက၌ ကောင်းမြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးကို ခံစားပြီးနောက် မောက္ခကို ရရှိလိမ့်မည်။