चाण्डालीसद्गतिवर्णनम् (Cāṇḍālī-sadgati-varṇanam) — “Account of the Cāṇḍālī’s Attainment of a Good Destiny”

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग धन्यस्त्वं शैवसत्तमः । चाण्डाली का समाख्याता तत्कथां कथय प्रभो

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ «အို စူတ၊ မဟာဘဂါဝန်! သင်သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူ၊ ရှိဝဘက်တ၏ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏။ ‘ချဏ္ဍာလီ’ ဟု ခေါ်သောသူမသည် မည်သူနည်း။ အရှင်၊ သူမ၏ ပုံပြင်ကို ပြောပြပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । द्विजाः शृणुत सद्भक्त्या तां कथां परमाद्भुताम् । शिवप्रभावसंमिश्रां शृण्वतां भक्तिवर्द्धिनीम्

စူတက ဆိုသည်။ «ဒွိဇာ ရိရှီတို့၊ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်ကြလော့။ ဤအလွန်အံ့ဩဖွယ် ကထာသည် ရှိဝ၏ အာနုဘော်နှင့် ဂုဏ်တော်တို့ ပေါင်းစပ်လျက်ရှိပြီး၊ နားထောင်သူတို့၏ ဘက္တိကို တိုးပွားစေ၏»။

Verse 3

चांडाली सा पूर्वभरेऽभवद्ब्राह्मणकन्यका । सौमिनी नाम चन्द्रास्या सर्वलक्षणसंयुता

ထိုမိန်းမသည် ယခု ချန်ဒာလီဟု ခေါ်ကြသော်လည်း အတိတ်ဘဝတွင် ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏အမည်မှာ သောမိနီ ဖြစ်၍ မျက်နှာသည် လကဲ့သို့ တောက်ပကာ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ하였다။

Verse 4

अथ सा समये कन्या युवतिः सौमिनी द्विजाः । पित्रा दत्ता च कस्मैचिद्विधिना द्विजसूनवे

ထိုအချိန်၌ သောမိနီဟု အမည်ရသော ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးသည် အရွယ်ရောက်လာ၍ နူးညံ့မင်္ဂလာရှိသည်။ သူမကို ဖခင်က ဓမ္မရိတိအတိုင်း ဗြာဟ္မဏ၏ သားတစ်ဦးထံ သေချာစွာ ပေးအပ်하였다။

Verse 5

सा भर्तारमनुप्राप्य किंचित्कालं शुभव्रता । रेमे तेन द्विजश्रेष्ठा नवयौवनशालिनी

သူမသည် ခင်ပွန်းထံသို့ ရောက်ပြီးနောက် မင်္ဂလာဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် အချိန်အနည်းငယ် သူနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။ အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၊ နုပျိုသစ်လွင်သော ယောဝနအလင်းဖြင့် သူနှင့်အတူ ရမဏီကာ ပျော်မြူး하였다။

Verse 6

अथ तस्याः पतिर्विप्रस्तरुणस्सुरुजार्दितः । सौमिन्याः कालयोगात्तु पञ्चत्वमगमद्द्विजाः

ထို့နောက် အို ဒွိဇ ရှင်ပညာရှိတို့၊ သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သော လူငယ်ဗြာဟ္မဏသည် ပြင်းထန်သောရောဂါကြောင့် နာကျင်ကာ၊ ကာလ၏ သတ်မှတ်ထားသော ယောဂအလိုက် သေဆုံးသို့ ရောက်၍ စောမိနီကို မုဆိုးမအဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည်။

Verse 7

मृते भर्तरि सा नारी दुखितातिविषण्णधीः । किंचित्कालं शुभाचारा सुशीलोवास सद्मनि

ခင်ပွန်းသေဆုံးသွားသောအခါ ထိုမိန်းမသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ စိတ်နှလုံးအလွန်ကျဆင်းကာ၊ အချိန်တစ်ခဏအတွင်း မိမိအိမ်၌ နေထိုင်လျက် မင်္ဂလာသဘောရှိသော အကျင့်နှင့် သီလကောင်းမွန်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

Verse 8

ततस्सा मन्मथाविष्टहृदया विधवापि च । युवावस्थाविशेषेण बभूव व्यभिचारिणी

ထို့နောက် မုဆိုးမဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏နှလုံးသည် ကာမဒေဝ၏ ဆန္ဒကာမဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရ၏။ လူငယ်အရွယ်၏ အားပြင်းမှုကြောင့်လည်း သူမသည် မသန့်ရှင်းသော အကျင့်သို့ လွဲချော်သွား၏။

Verse 9

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां चाण्डालीसद्गतिवर्णनं नाम नवमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ စတုတ္ထ သံဟိတာဖြစ်သော «ကိုဋိရုဒြ သံဟိတာ» တွင် «ချဏ္ဍာလီ၏ ကောင်းမြတ်သော ဂတိရရှိခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော ကိုးမြောက်အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 10

कश्चिच्छूद्रवरस्तां वै विचरन्तीं निजेच्छया । दृष्ट्वा वने स्त्रियं चक्रे निनाय स्वगृहं तत

အကျင့်အနိမ့်သော သုဒ္ဒရတစ်ယောက်သည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း တောထဲလှည့်လည်နေသော မိန်းမကို မြင်၍ ဖမ်းဆီးကာ မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 11

अथ सा पिशिताहारा नित्यमापीतवारुणी । अजीजनत्सुतान्तेन शूद्रेण सुरतप्रिया

ထို့နောက် အသားစားသောက်၍ အရက်ကို အမြဲသောက်နေသော၊ ကာမရသာကို နှစ်သက်သူမသည် ထိုသုဒ္ဒရနှင့်အတူ သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 12

कदाचिद्भर्तरि क्वापि याते पीतसुराथ सा । इयेष पिशिताहारं सौमिनी व्यभिचारिणी

တစ်ခါတစ်ရံ ခင်ပွန်းသည် တစ်နေရာသို့ ထွက်သွားစဉ်၊ ဆောမိနီသည် အရက်သောက်ပြီး သစ္စာမရှိသူဖြစ်ကာ အသားစားလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 13

ततो मेषेषु बद्धेषु गोभिस्सह बहिर्व्रजे । निशामुखे तमोऽन्धे हि खड्गमादाय सा ययौ

ထို့နောက် သိုးထီးတို့ကို ချည်နှောင်ပြီးနောက်၊ နွားများနှင့်အတူ နွားခြံအပြင်သို့ ထွက်သွား하였다—ညဦးစတင်ချိန် အမှောင်ထုထဲတွင်—လက်၌ ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက်။

Verse 14

अविमृश्य मदावेशान्मेषबुद्याऽऽमिष प्रिया । एकं जघान गोवत्सं क्रोशंतमतिदुर्भगा

မူးယစ်မှုက လွှမ်းမိုး၍ မစဉ်းစားဘဲ လုပ်ဆောင်သဖြင့်၊ အလွန်ကံဆိုးသော ထိုမိန်းမ—အသားကို နှစ်သက်သူ—သည် သိုးထီးဟု မှားယွင်းထင်ကာ အော်ဟစ်နေသော နွားကလေးတစ်ကောင်ကို ထိုးသတ်လိုက်하였다။

Verse 15

हतं तं गृहमानीय ज्ञात्वा गोवत्समंगना । भीता शिवशिवेत्याह केनचित्पुण्यकर्मणा

နွားကလေးလို နူးညံ့သည့် မိန်းမသည် သူ့ကို အိမ်သို့ ခေါ်လာပြီး သတ်ခံထားရသည်ကို သိသွားသောအခါ ကြောက်လန့်သွား၍ ယခင်က စုဆောင်းခဲ့သော ကုသိုလ်အာနုဘော်ကြောင့် «ရှီဝ! ရှီဝ!» ဟု အော်ခေါ်လေ၏။

Verse 16

सा मुहूर्तं शिवं ध्यात्वामिषभोजनलालसा । छित्त्वा तमेव गोवत्सं चकाराहारमीप्सितम्

အသားစားလိုစိတ်ကြောင့် မိန်းမသည် ခဏလောက် သခင်ရှီဝကို စိတ်ထဲတွင် ဓ్యာနပြု၍၊ ထို့နောက် ထိုနွားကလေးကိုပင် ဖြတ်တောက်ကာ မိမိလိုချင်သော အစာကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 17

एवं बहुतिथे काले गते सा सौमिनी द्विजाः । कालस्य वशमापन्ना जगाम यमसंक्षयम्

ဤသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဘြာဟ္မဏ မိန်းမသည်၊ ဒွိဇာတို့ရေ၊ ကာလ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကာ ယမ၏ နေရာသို့—ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အဆုံးသို့—သွားရောက်လေ၏။

Verse 18

यमोऽपि धर्ममालोक्य तस्याः कर्म च पौर्विकम् । निवर्त्य निरयावासाच्चक्रे चाण्डालजातिकाम्

ယမမင်းသည်လည်း သူမ၏ ဓမ္မတရားနှင့် အတိတ်က ကမ္မကို ကြည့်မြင်၍ နရကအိမ်ရာမှ ပြန်လည်ထုတ်ယူကာ ချဏ္ဍာလ ဇာတိတွင် မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 19

साथ भ्रष्टा यमपुराच्चाण्डालीगर्भमाश्रिता । ततो बभूव जन्मान्धा प्रशांतांगारमेचका

ထို့နောက် ယမမြို့မှ ခွာကျသွား၍ ချဏ္ဍာလ မိန်းမ၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထိုမှ မွေးဖွားလာသောအခါ မွေးကတည်းက မျက်ကန်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသည် မီးခိုးမဲသကဲ့သို့ မဲမှောင်၍ အလင်းရောင်လည်း လုံးဝ မငြိမ်းမသက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 20

जन्मान्धा साथ बाल्येऽपि विध्वस्तपितृमातृका । ऊढा न केनचिद्दुष्टा महाकुष्ठरुजार्दिता

သူမသည် မွေးကတည်းက မျက်စိကန်း၍ ကလေးဘဝ၌ပင် မိဘနှစ်ပါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ မည်သူမျှ မင်္ဂလာမဆောင်လိုကြဘဲ၊ ပြင်းထန်သော ကုဋ္ဌရောဂါနှင့် နာကျင်မှုကြောင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေ하였다။

Verse 21

ततः क्षुधार्दिता दीना यष्टिपाणिर्गतेक्षणा । चाण्डालोच्छिष्टपिंडेन जठराग्निमतपर्यत्

ထို့နောက် ဆာလောင်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးကာ လက်၌ တုတ်ကိုင်လျက် မျက်စိချထားပြီး၊ ချန်ဒာလာ၏ အစာကျန်တစ်တုံးဖြင့် ဝမ်းဗိုက်မီးကို ငြိမ်းစေရန် ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 22

एवं कृच्छ्रेण महता नीत्वा स्वविपुलं वयः । जरयाग्रस्तसवार्ङ्गी दुःखमाप दुरत्ययम्

ဤသို့ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အခက်အခဲကြီးဖြင့် မိမိ၏ရှည်လျားသောအသက်ကာလကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ အိုမင်းခြင်းက ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဖမ်းဆီးသဖြင့် မလွယ်ကူသော ဒုက္ခထဲသို့ ကျရောက်လေ၏—ပတိ၊ သီဝဘုရား၌သာ ခိုလှုံရာရှိကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 23

कदाचित्साथ चांडाली गोकर्णं तं महाजनान् । आयास्यंत्यां शिवतिथौ गच्छतो बुबुधेऽन्वगान्

တစ်ခါက ချန်ဍာလီမိန်းမတစ်ဦးသည် မင်္ဂလာရှိသော သီဝတိထိနေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ဂိုကဏ္ဏသို့ သွားလို၍၊ လူအစုအဝေးကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ကာ နောက်မှလိုက်သွားလေ၏။

Verse 24

अथासावपि चांडाली वसनासनतृष्णया । महाजनान् याचयितुं संचचार शनैः शनैः

ထို့နောက် ထိုချန်ဍာလီမိန်းမသည်လည်း အဝတ်အစားနှင့် ထိုင်ရာအတွက် ဆာလောင်တောင့်တမှုကြောင့်၊ လူကောင်းလူမြတ်တို့ထံ တောင်းယမ်းရန် တဖြည်းဖြည်း လှည့်လည်သွားလာလေ၏။

Verse 25

गत्वा तत्राथ चांडाली प्रार्थयन्ती महाजनान् । यत्र तत्र चचारासौ दीनवाक्प्रसृताञ्जलिः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် ချန်ဍာလီမိန်းမသည် လူကြီးလူကောင်းတို့ကို တောင်းပန်လျက်၊ ဝမ်းနည်းသောစကားများနှင့် လက်အုပ်ချီကာ တစ်နေရာမှတစ်နေရာ လှည့်လည်သွားလာလေ၏။

Verse 26

एवमभ्यर्थयंत्यास्तु चांडाल्याः प्रसृताञ्जलौ । एकः पुण्यतमः पान्थः प्राक्षिपद्बिल्वमंजरीम्

ထိုသို့ ချန်ဒာလာမိန်းမသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဆုတောင်းအပူဇော်ပြုနေစဉ်၊ လူတို့အနက် အလွန်သီလရှိသော ခရီးသွားတစ်ဦးက သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော လင်္ဂပေါ်သို့ ဘိလ္ဝပန်းအစုကို ပစ်ချအပူဇော်ပြု하였다။

Verse 27

तामंजलौ निपतिता सा विमृश्य पुनः पुनः । अभक्ष्यमिति मत्वाथ दूरे प्राक्षिपदातुरा

၎င်းသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ပေါင်းထားသော အလယ်တွင် ကျသွားသောအခါ၊ နာကျင်စိတ်ဖြင့် မကြာခဏ ပြန်လည်စိစစ်ကြည့်ရှု하였다။ «မစားသင့်သောအရာ» ဟု ထင်မြင်ကာ စိတ်ပူပန်လျက် အဝေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 28

तस्याः कराद्विनिर्मुक्ता रात्रौ सा बिल्वमंजरी । पपात कस्यचिद्दिष्ट्या शिवलिंगस्य मस्तके

ညအချိန်၌ နာမည်ကြီး ဘိလွာပန်းအစုသည် သူမ၏လက်မှ လွတ်ကျသွားသည်။ ကံတရား၏ အံ့ဩဖွယ် စီမံချက်ကြောင့် ၎င်းသည် သီဝလိင်္ဂ၏ ထိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 29

सैवं शिवचतुर्दश्यां रात्रौ पान्थजनान्मुहुः । याचमानापि यत्किंचिन्न लेभे दैवयोगतः

ထို့ကြောင့် သီဝ-စတုရ္ဒသီ ည၌ နာမည်မသိ ခရီးသွားများကို မကြာခဏ တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း၊ ကံကြမ္မာ၏ စီမံချက်ကြောင့် မည်သည့်အရာမျှ မရရှိခဲ့။

Verse 30

एवं शिवचतुर्दश्या व्रतं जातं च निर्मलम् । अज्ञानतो जागरणं परमानन्ददायकम्

ဤသို့ဖြင့် «ရှီဝ-စတုရ္ဒသီ» ဝရတသည် သန့်ရှင်း၍ ပဝါဒဖြစ်လာ၏။ မသိမသာ ပြုလုပ်သည့် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ခြင်း (ဇာဂရဏ) ပင်လျှင် သခင်ရှီဝ၏ ကရုဏာကြောင့် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေးတတ်၏။

Verse 31

ततः प्रभाते सा नारी शोकेन महता वृता । शनैर्निववृते दीना स्वदेशायैव केवलम्

ထို့နောက် မိုးလင်းချိန်တွင် ထိုမိန်းမသည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရ၏။ သူမသည် စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လှည့်၍ မိမိ၏ မွေးရပ်မြေသို့သာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 32

श्रांता चिरोपवासेन निपतंती पदेपदे । अतीत्य तावतीं भूमिं निपपात विचेतना

ရှည်လျားသော အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လဲကျလဲထ။ ထိုမျှသော ခရီးကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သတိလစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 33

अथ सा शंभुकृपया जगाम परमं पदम् । आरुह्य सुविमानं च नीतं शिवगणैर्द्रुतम्

ထို့နောက် သမ္ဘု (Śambhu) ၏ ကရုဏာကြောင့် သူမသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်ကို ရောက်ရှိ၏။ လှပသော ဗိမာန်ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ ရှိဝဂဏ (Śiva-gaṇa) များက လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 34

आदौ यदेषा शिवनाम नारी प्रमादतो वाप्यसती जगाद । तेनेह भूयः सुकृतेन विप्रा महाबलस्थानमवाप दिव्यम्

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤမိန်းမသည် သီလမပြည့်စုံသော်လည်း အစတွင် မတော်တဆပင် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို ထုတ်ဆိုခဲ့သည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဤလောက၌ပင် «မဟာဗလ» ဟုခေါ်သော ဒိဗ္ဗအဘိုဒ်သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 35

श्रीगोकर्णे शिवतिथावुपोष्य शिवमस्तके । कृत्वा जागरणं सा हि चक्रे बिल्वार्चनं निशि

သန့်ရှင်းသော ဂိုကဏ္ဏ၌ သီဝနှစ်သက်သော သီတိနေ့တွင် သူမသည် ဥပိုးသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် သီဝ၏ ဦးထိပ်သန့်ရှင်းရာ (ဘုရားဌာန) တွင် ညလုံးပတ်လုံး ဂျာဂရဏ (နိုးကြားစောင့်) ပြုကာ ညအခါ ဘိလွာရွက်ဖြင့် ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြု하였다။

Verse 36

अकामतः कृतस्यास्य पुण्यस्यैव च तत्फलम् । भुनक्त्यद्यापि सा चैव महाबलप्रसादतः

ဤကောင်းမှုကို ကိုယ်ပိုင်လိုလားချက်မရှိဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် ယနေ့ထိပင် ထိုကောင်းမှု၏ အကျိုးကို ခံစားနေရသည်—မဟာဗလတော်ရှင် သီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 37

एवंविधं महालिंगं शंकरस्य महाबलम् । सर्वपापहरं सद्यः परमानन्ददायकम्

ဤသို့သော မဟာလိင်္ဂသည် သင်္ကရ၏ မဟာဗလကို ကိုယ်စားပြု၍ အပြစ်အားလုံးကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးကာ မောက္ခ၏ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 38

एवं वः कथितं विप्रा माहात्म्यं परमं मया । महाबलाभिधानस्य शिवलिंगवरस्य हि

ဤသို့ပင် ဗိပ္ပရာ ပုဏ္ဏားရဟန်းတို့၊ “မဟာဗလ” ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော ရှိဝလိင်္ဂ၏ အမြင့်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို ငါက သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 39

अथान्यदपि वक्ष्यामि माहात्म्यं तस्य चाद्भुतम् । श्रुतमात्रेण येनाशु शिवे भक्तिः प्रजायते

ယခုလည်း ထပ်မံ၍ ၎င်း၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာတန်ခိုးတစ်ပါးကို ငါကြေညာမည်။ ၎င်းကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် သီဝဘုရားအပေါ် ဘက္တိသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။