Vāmadeva-mata: Rahasya-upadeśa (The Esoteric Teaching of Vāmadeva’s Doctrine)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभागस्त्वमस्मद्गुरुरुत्तमः । अतस्त्वां परिपृच्छामो भवतोऽनुग्रहो यदि

ရသီတို့က ပြောကြသည်– «အို စူတ၊ အို စူတ၊ မဟာကံကောင်းသူရေ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုရုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ကရုဏာတော် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ရှိပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့ သင့်အား မေးမြန်းလိုပါသည်»။

Verse 2

श्रद्धालुषु च शिष्येषु त्वादृशा गुरवस्सदा । स्निग्धभावा इतीदं नो दर्शितम्भवताधुना

ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝသော တပည့်များအပေါ် သင်ကဲ့သို့သော ဂုရုများသည် အမြဲတမ်း နူးညံ့ကြင်နာသော စိတ်ထားရှိကြသည်။ အမှန်ပင် ယခု သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သင်၏ မေတ္တာကရုဏာနှင့် အနုဂ्रहကို ပြသပေးခဲ့ပါပြီ။

Verse 3

विरजाहोमसमये वामदेवमतम्पुरा । सूचितम्भवतास्माभिर्न श्रुतं विस्तरान्मुने

အို မုနိရေ၊ ယခင်က ဝိရာဇာဟိုးမ အခါ၌ သင်သည် ဝာမဒေဝ သဒ္ဓန္တကို ကျွန်ုပ်တို့အား အနည်းငယ်သာ ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သင်ထံမှ အသေးစိတ်ပြည့်စုံစွာ မကြားရသေးပါ။

Verse 4

तदिदानीं श्रोतुकामाः श्रद्धया परमादरात् । वयं सर्व्वे कृपासिंधो प्रीत्या तद्वक्तुमर्हसि

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုဖြင့် ထိုအရာကို ကြားလိုကြပါသည်။ ကရုဏာပင်လယ်တော်၊ မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ထိုသို့ ပြောကြားပေးရန် သင့်တော်ပါသည်။

Verse 5

इति तेषां वचः श्रुत्वा सूतो हृष्टतनूरुहः । नमस्कृत्य महादेवं गुरोः परतरं गुरुम्

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် စူတာသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ရင်ခုန်တုန်လှုပ်ကာ ဆံပင်ထောင်လာသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝကို—ဂုရုအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော ဂုရုတော်ကို—နမസ്കာရပြုလေ၏။

Verse 6

महादेवीं त्रिजननीं गुरुं व्यासश्च भक्तितः । प्राह गम्भीरया वाचा मुनीनाह्लादयन्निदम्

ဗျာသသည် ဘက္တိဖြင့် မဟာဒေဝီ—သုံးလောက၏ မိခင်သုံးပါးနှင့် မိမိ၏ ဂုရုတော်—ထံသို့ လေးနက်တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ဤစကားများကို ပြောကြားကာ စုဝေးနေသော မုနိတို့ကို ပီတိဖြစ်စေ하였다။

Verse 7

सूत उवाच । स्वस्त्यस्तु मुनयस्सर्वे सुखिन स्सन्तु सर्व्वदा । शिवभक्ता स्थिरात्मानश्शिवे भक्तिप्रवर्तकाः

သုတက ပြောသည် — မုနိအပေါင်းတို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ၊ အမြဲတမ်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်ကြပါစေ။ သင်တို့သည် သီဝဘုရားကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူ၊ စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သူ ဖြစ်၍ သီဝဘုရားသဒ္ဓါကို ပျံ့နှံ့စေသူများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 8

तदतीव विचित्रं हि श्रुतं गुरुमुखाम्बुजात् । इतः पूर्वम्मया नोक्तं गुह्यप्राकट्यशंकया

အဲဒါက အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်—ကျွန်ုပ်၏ ဂုရု၏ ကြာပန်းနှုတ်မှ ကြားသိခဲ့ရသည်။ အရင်ကတော့ လျှို့ဝှက်သောအရာ ပေါ်လွင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ မပြောခဲ့ပါ။

Verse 9

यूयं खलु महाभागाश्शिवभक्ता दृढव्रताः । इति निश्चित्य युष्माकं वक्ष्यामि श्रूयताम्मुदा

သင်တို့သည် အမှန်တကယ် မဟာကံကောင်းသူများ—သီဝဘုရားကို ကိုးကွယ်သဒ္ဓါရှိ၍ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့ သေချာသိရှိသဖြင့် သင်တို့အတွက် ငါပြောမည်—ပျော်ရွှင်စွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 10

पुरा रथन्तरे कल्पे वामदेवो महामुनिः । गर्भमुक्तश्शिवज्ञानविदां गुरुतमस्स्वयम्

ရှေးက ရထန္တရ ကလ္ပ၌ မဟာမုနိ ဝာမဒေဝ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိခင်ဝမ်းအတွင်းကတည်းက လွတ်မြောက်သူဖြစ်၍၊ သီဝဉာဏ်ကို သိသူများအနက် ကိုယ်တိုင်ပင် အမြင့်ဆုံး ဂုရု ဖြစ်လာ하였다။

Verse 11

वेदागमपुराणादिसर्व्वशास्त्रार्थवत्त्ववित् । देवासुरमनुष्यादिजीवानां जन्मकर्म्मवित्

သူသည် ဝေဒ၊ အာဂမ၊ ပုရာဏ စသည့် သာသနာစာတမ်း အားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်နှင့် အတွင်းသဘောကို သိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူသား စသည့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ကမ္မလမ်းကြောင်းကိုလည်း သိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 12

भस्मावदातसर्व्वांगो जटामण्डललमंडितः । निराश्रयो निःस्पृहश्च निर्द्वन्द्वो निरहंकृतिः

သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (bhasma) ဖြင့် တောက်ပလင်းလက်၍၊ ဇဋာမဏ္ဍလ (ဆံထုံးမတ်တင်း) အဝိုင်းကဲ့သို့သော မကွတ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမှီခို၊ လိုချင်တပ်မက်မှုကင်း၊ ဆန့်ကျင်သဘောနှစ်ဖက်တို့မှ မထိခိုက်၊ အဟင်္ကာရကင်း—လွတ်မြောက်မှုကို ပေးသော အရှင်၏ တည်ငြိမ်သော ယောဂီမဟာတန်ခိုးကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Verse 13

दिगंबरो महाज्ञानी महेश्वर इवापरः । शिष्यभूतैर्मुनीन्द्रैश्च तादृशैः परिवारितः

သူသည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ ကောင်းကင်ကိုဝတ်ဆင်သကဲ့သို့ (ဒိဂမ္ဗရ) မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ မဟေရှ္ဝရတော်၏ အခြားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရှား၍၊ တူညီသဘောရှိကာ တပည့်ဖြစ်လာသော မုနိအရှင်ကြီးများက ဝိုင်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 14

पर्य्यटन्पृथिवीमेतां स्वपाद स्पर्शपुण्यतः । पवित्रयन्परे धाम्नि निमग्नहृदयोन्वहम्

သူသည် ဤကမ္ဘာမြေကို လှည့်လည်သွားလာကာ မိမိခြေတော်ထိတွေ့ခြင်း၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာကြောင့် မြေပြင်ကို သန့်ရှင်းစေ၏။ နေ့စဉ်လည်း စိတ်နှလုံးကို အမြင့်ဆုံးသော ဓာမ၌ နစ်မြုပ်ထား၍၊ သီဝတော်၏ အမြတ်ဆုံး သတ္တဝါတရား၌ စူးစိုက်နေ၏။

Verse 15

कुमारशिखरम्मेरोर्द्दक्षिणं प्राविशन्मुदा । यत्रास्ते भगवानीशतन यश्शिखिवाहनः

ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူသည် မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်တောင်ထိပ် “ကုမာရ-ရှိခရ” သို့ ဝင်ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ကောင်းမြတ်သော အရှင်—ဣဿတော် (သီဝ) ၏ အရုပ်သဘောတော်ဖြစ်သော မယုရယာန (မယုရစီး) ကုမာရ/စကန္ဒ တော် နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 16

ज्ञानशक्तिधरो वीरस्सर्वासुरविमर्दनः । गजावल्लीसमायुक्तस्सर्व्वैर्देवैर्नमस्कृतः

သူသည် ဉာဏ်အင်အားကို ကိုင်ဆောင်သော သူရဲကောင်းဖြစ်၍ အာသူရအားလုံးကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်သည်။ ဆင်မလားဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး နတ်အားလုံးက ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုကြသည်။

Verse 17

तत्र स्कन्दसरो नाम सरस्सागरसन्निभम् । शिशिरस्वादुपानीयं स्वच्छागाधबहूदकम्

ထိုနေရာ၌ «စကန္ဒ-ဆရသ်» ဟုခေါ်သော ရေကန်တစ်ကန် ရှိ၏၊ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းလှ၏။ ၎င်း၏ရေသည် အေးမြ၍ ချိုသာကာ သောက်သုံးရန်သင့်တော်ပြီး—ကြည်လင်၊ နက်ရှိုင်း၊ ရေများပြား၏။

Verse 18

सर्व्वाश्चर्य्यगुणोपेतं विद्यते स्वामिसन्निधौ । तत्र स्नात्वा वामदेवस्सहशिष्यैर्महामुनिः

သခင်၏ သန့်ရှင်သော နီးကပ်တော်မူရာ၌ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းမှု အရည်အသွေးအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော သာသနာတော်နေရာတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် မဟာမုနိ ဝာမဒေဝသည် တပည့်များနှင့်အတူ သတ်မှတ်ထားသော ဝတ္တရားများကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 19

कुमारं शिखरासीनं मुनिवृन्दनिषेवितम् । उद्यदादित्यसंकाशं मयूरवरवाहनम्

သူတို့သည် ကုမာရ (ကာရ္တိကေယ) ကို မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြ၏။ မုနိအစုအဝေးတို့က ဝန်းရံဆည်းကပ်လျက်ရှိပြီး၊ ထွန်းတောက်သော နေထွက်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပကာ၊ အထူးမြတ်သော မယူးရ (ပျားကောင်/ပျားမဟုတ်—မယူးရ) ကို စီးနင်းတော်မူ၏။

Verse 20

चतुर्भुजमुदारांगं मुकुटादिविभूषितम् । शक्तिरत्नद्वयोपास्यं शक्तिकुक्कुटधारिणम्

သူသည် လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါမြတ်နိုးလှကာ မကူဋ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသော သန့်ရှင်းသည့် အင်အားနှစ်ပါးအားဖြင့် ဆည်းကပ်ခံရပြီး၊ «သက္တိ» (လှံတံ) နှင့် ကြက်အမှတ်တံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်—ဘုရားဖူးနှင့် သမาธိအတွက် သင့်လျော်သော စဂုဏရုပ်ကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 21

वरदाभयहस्तञ्च दृष्ट्वा स्कन्दं मुनीश्वरः । सम्पूज्य परया भक्त्या स्तोतुं समुपचक्रमे

ဗိုလ်လောင်းပေးသည့်လက်နှင့် အကြောက်ကင်းစေသည့်လက်ကိုင်ထားသော စကန္ဒကို မြင်သော် မုနိအရှင်ကြီးသည် အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ ထို့နောက် စတုတ္ထာသီချင်းများကို စတင်ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 22

वामदेव उवाच । ॐ नमः प्रणवार्थाय प्रणवार्थविधायिने । प्रणवाक्षरबीजाय प्रण वाय नमोनमः

ဝါမဒေဝက ဆို၏— «အိုṁ၊ ပ္ရဏဝ (အိုṁ) ၏ အဓိပ္ပါယ်တော်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမസ്കာရ။ ပ္ရဏဝ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စီမံဖော်ပြပေးတော်မူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ။ ပ္ရဏဝအက္ခရာတို့၏ ဘီဇာဖြစ်သော အရှင်ထံ နမস্কာရ။ ပ္ရဏဝတော်တည်းဟူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ၊ နမস্কာရ ထပ်မံထပ်မံ»။

Verse 23

वेदान्तार्थस्वरूपाय वेदान्तार्थविधायिने । वेदान्तार्थविदे नित्यं विदिताय नमोनमः

ဝေဒാന്ത၏ အဓိပ္ပါယ်တော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမস্কာရ ထပ်မံထပ်မံ။ ဝေဒాంతအဓိပ္ပါယ်ကို တည်ထောင်၍ ဖော်ပြပေးတော်မူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ။ ဝေဒాంతအဓိပ္ပါယ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ။ အမြဲတမ်း သိရှိခံရသော အမြင့်ဆုံးအရှင်ထံ နမস্কာရ။

Verse 24

नमो गुहाय भूतानां गुहासु निहिताय च । गुह्याय गुह्यरूपाय गुह्यागमविदे नमः

သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း နေထိုင်သော လျှို့ဝှက်မြတ်စွာသော ရှိဝတော်ထံ နမস্কာရ။ နှလုံး၏ အတွင်းအနက် “ဂူ” များတွင် လျှို့ဝှက်တည်ရှိတော်မူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ။ လျှို့ဝှက်သူ၊ လျှို့ဝှက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူ၊ လျှို့ဝှက်သော ရှైవ အာဂမများ (ဂုဟျာဂမ) ကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမস্কာရ။

Verse 25

अणोरणीयसे तुभ्यं महतोपि महीयसे । नमः परावरज्ञाय परमात्मस्वरूपिणे

အလွန်သေးငယ်သည့်အရာထက်ပင် သေးငယ်တော်မူသော်လည်း အလွန်ကြီးမားသည့်အရာထက်ပင် ကြီးမားတော်မူသော သင့်ထံ နမস্কာရ။ အထက်တန်းနှင့် အောက်တန်း အဖြစ်အပျက်တို့ကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်ထံ၊ ပရမအတ္မာ၏ သဘာဝရုပ်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမস্কာရ။

Verse 26

स्कन्दाय स्कन्दरूपाय मिहिरारुणेतेजसे । नमो मन्दारमालोद्यन्मुकुटादिभृते सदा

စကန္ဒာအား—စကန္ဒရုပ်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား—အမြဲတမ်း နမောကာရပြုပါ၏။ နေ၏ နီမြန်းသော အရုဏ်တက်ရောင်ကဲ့သို့ တေဇောတောက်ပ၍၊ မန္ဒာရပန်းမော်လီဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ တောက်ပသော မကူဋ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ကို အစဉ် ဆောင်ထားတော်မူ၏။

Verse 27

शिवशिष्याय पुत्राय शिवस्य शिवदायिने । शिवप्रियाय शिवयोरानन्दनिधये नम

ရှီဝ၏တပည့်ဖြစ်သော သားတော်အား နမော; ဘက္တများအား မင်္ဂလာရှီဝကို ပေးအပ်သူအား နမော; ရှီဝ၏ချစ်မြတ်နိုးသူအား နမော; ရှီဝနှင့် ရှီဝါ တော်ဝင်စုံတွဲအတွက် အာနန္ဒရတနာသိုက်အား နမော။

Verse 28

गांगेयाय नमस्तुभ्यं कार्तिकेयाय धीमते । उमापुत्राय महते शरकाननशायिने

အို ဂါင်္ဂေယ—ဉာဏ်အလင်းတောက်ပသော ကာတ္တိကေယ၊ သင့်အား နမော; အုမာ၏ မဟာသားတော်၊ မြက်ပင်ရိဒ်တော၌ နေထိုင်သူအား နမော။

Verse 29

षडक्षरशरीराय षड्विधार्थविधायिने । षडध्वातीतरूपाय षण्मुखाय नमोनमः

ခြောက်အက္ခရာမန္တရားကို ကိုယ်တော်ခန္ဓာအဖြစ် ထားရှိသော သခင်အား နမောနမော; သာသနာ၏ အဓိပ္ပါယ်ခြောက်ပါးကို စီမံသတ်မှတ်သူအား နမော; ပေါ်ထွန်းမှု၏ ခြောက်လမ်း (ṣaḍ-adhvan) ကို ကျော်လွန်သော သဘာဝမှန်ကိုင်ဆောင်သူအား နမော; ခြောက်မျက်နှာရှင်အား နမောနမော။

Verse 30

द्वादशायतनेत्राय द्वादशोद्यतबाहवे । द्वादशायुधधाराय द्वादशात्मन्नमोस्तु ते

ဒွါဒသအာယတနတို့အနှံ့ မျက်စိဖြန့်ကျက်သော သခင်အား နမော; အာဏာတော်ဖြင့် လက်တော်ဒွါဒသကို မြှောက်တင်ထားသူအား နမော; ဒေဝအာယုဓ ဒွါဒသကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမော; ဒွါဒသပုံစံဖြင့် အတွင်းအတ္တမဖြစ် ထွန်းလင်းသူအား နမောပါစေ။

Verse 31

चतुर्भुजाय शान्ताय शक्तिकुक्कुट धारिणे । वरदाय विहस्ताय नमोऽसुरविदारिणे

လက်လေးဖက်ရှိ၍ ငြိမ်းချမ်းသောသူ၊ သက္တိလှံနှင့် ကြက်အမှတ်တံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ကောင်းချီးပေးသနားသူ၊ လက်မြှောက်၍ အမြဲအသင့်ရှိသူ—အဆုရ (အမှောင်အင်အား) များကို ခွဲဖျက်သူအား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 32

गजावल्लीकुचालिप्तकुंकुमांकितवक्षसे । नमो गजाननानन्दमहि मानंदितात्मने

ဂဇဝလ္လီ လျားပင်၏ ရင်ဘတ်မှ လိမ်းကျန်သော ကုင်ကုမ (ဇာဖရန်) အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ရင်ဘတ်တော် ထင်ရှားတော်မူသော အရှင်အား နမော။ ဂဇာနန (ဂဏေရှ) ၏ မဟာအာနန္ဒကြောင့် မိမိအတ္တကိုယ်တိုင် ပျော်ရွှင်တော်မူသော အရှင်အား နမော။

Verse 33

ब्रह्मादिदेवमुनिकिन्नरगीयमानगाथाविशेषशुचिचिंतितकीर्त्तिधाम्ने । वृन्दारकामलकिरीटविभूषणस्रक्पूज्याभिरामपदपंकज ते नमोस्तु

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ မုနိများ၊ ကိန္နရများက ရွေးချယ်သီဆိုသော ဂါထာအထူးများဖြင့် ချီးမွမ်းခံရ၍ သန့်ရှင်းသော စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်အောက်မေ့ခံရသော အမဲမရှိသော ကီရ్తိ၏ အာဝါသတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောရှိပါစေ။ ကောင်းကင်ဘုံသားတို့၏ ပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ သူတို့၏ ကြာပန်းသဖွယ် မကူဋများဖြင့် ထိပ်တင်ခံရသော သင်၏ လှပသော ကြာပန်းခြေတော်တို့အား နမော။

Verse 34

इति स्कन्दस्तवन्दिव्यं वामदेवेन भाषितम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि स याति परमां गतिम्

ဤသို့ဖြင့် ဝါမဒေဝက မိန့်ကြားသော စကန္ဒကို ချီးမွမ်းသည့် ဒိဗ္ဗသ္တဝသည် ပြီးဆုံး၏။ မည်သူမဆို ဖတ်ရွတ်ပါက သို့မဟုတ် နားထောင်ပါက ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ—သီဝ၏ ဒိဗ္ဗသားတော်အပေါ် ဘက္တိမှ စီးဆင်းသော ကရုဏာကြောင့် မောက္ခသို့ ရောက်၏။

Verse 35

महाप्रज्ञाकरं ह्येतच्छिवभक्तिविवर्द्धनम् । आयुरारोग्यधनकृत्सर्व्वकामप्रदं सदा

ဤသ္တဝသည် မဟာပညာကို ပေးစွမ်း၍ သီဝဘက္တိကို အမြဲတမ်း တိုးပွားစေသည်။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ဥစ္စာဓနကို ပေးကာ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို အစဉ်အမြဲ ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 36

इति स्तुत्वा वामदेवो देवं सेनापतिं प्रभुम् । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा प्रणम्य भुवि दण्डवत्

ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဝာမဒေဝသည် ဘုရားသခင်—ဒေဝတပ်မတော်အကြီးအကဲနှင့် အရှင်မင်းမြတ်—ကို ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြုခြင်း သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ကာ မြေပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် (တုတ်တန်းကဲ့သို့) လဲကျကန်တော့လေ၏။

Verse 37

साष्टांगं च पुनः कृत्वा प्रदक्षिणनमस्कृतम् । अभवत्पार्श्वतस्तस्य विनयावनतो द्विजाः

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ၊ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်၍ နမස්ကာရပြုကြသည်။ နှိမ့်ချသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို လေးစားစွာ ငုံ့၍ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေကြ၏။

Verse 38

वामदेवकृतं स्तोत्रम्परमार्थविजृम्भितम् । श्रुत्वाभवत्प्रसन्नो हि महे श्वरसुतः प्रभुः

ဝါမဒေဝ ရေးစပ်သော စတုတ္ထရ—အမြင့်ဆုံး အတ္ထတရားကို ဖွင့်လှစ်ပြသသော သီချင်းတော်ကို ကြားသော်၊ မဟေရှ్వర၏ သားတော် အာဏာရှင်ဘုရားသည် အမှန်တကယ် ပီတိဖြစ်၍ ကြည်နူးတော်မူ၏။

Verse 39

तमुवाच महासेनः प्रीतोस्मि तव पूजया । भक्त्या स्तुत्या च भद्रन्ते किमद्यकरवाण्यहम्

မဟာစေနက ပြောတော်မူသည်—“သင်၏ ပူဇော်မှုကြောင့် ငါ ပီတိဖြစ်၏။ သင်၏ ဘက္တိနှင့် စတုတ္ထရ ချီးမွမ်းခြင်းကြောင့်ပင်၊ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ယနေ့ ငါ သင့်အတွက် ဘာကို ပြုလုပ်ပေးရမည်နည်း?”

Verse 40

मुने त्वं योगिनान्मुख्यः परिपूर्णश्च निस्पृहः । भवादृशां हि लोकेस्मिप्रार्थनीयं न विद्यते

အို မုနိ၊ ယောဂီတို့အနက် သင်သည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ သိမြင်မှု ပြည့်စုံကာ ဆန္ဒကင်းလွတ်သူဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် ဤလောက၌ သင်ကဲ့သို့သူတို့အတွက် တောင်းဆိုရန် အရာမရှိပေ။

Verse 41

तथापि धर्म्मरक्षायै लोकानुग्रहकांक्षया । त्वादृशा साधवस्सन्तो विचरन्ति महीतले

သို့သော်လည်း ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန်နှင့် လောကတို့အား ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးလိုသော ဆန္ဒကြောင့် သင်ကဲ့သို့ သာဓုသန့်ရှင်းသူများ၊ သစ္စာရှိသော ဘက္တများသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 42

श्रोतव्यमस्ति चेद्ब्रह्मन्वक्तुमर्हसि साम्प्रतम् । तदिदानीमहं वक्ष्ये लोकानुग्रहहे तवे

အို ဗြဟ္မဏ (ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် မုနိ)၊ ကြားသင့်သည်ဟု သင်မြင်၍ ယခု ပြောရန်လည်း သင့်တော်ပါက၊ ထိုအခါ ငါသည် ယခုတင် ပြောမည်—လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးမြှင့်တင်မှုအတွက်လည်းကောင်း၊ သင်၏ အကျိုးအတွက်လည်းကောင်း။

Verse 43

इति स्कन्दवचः श्रुत्वा वामदेवो महामुनिः । प्रश्रयावनतः प्राह मेघगम्भीरया गिरा

ထိုသို့ စ္ကန္ဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မဟာမုနိ ဝာမဒေဝသည် ရိုသေစွာ ဦးညွတ်ကာ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 44

वामदेव उवाच । भगवन्परमेशस्त्वं परापरविभूतिदः । सर्व्वज्ञसर्वकर्त्ता च सर्व्वशक्तिधरः प्रभुः

ဝာမဒေဝက ပြောသည်— «အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံး အီရှ္ဝရ ဖြစ်၍ အထက်တန်းနှင့် အောက်တန်း ဗိဘူတိတို့ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် အလုံးစုံသိသူ၊ အလုံးစုံပြုသူ၊ သက္တိအားလုံးကို ကိုင်ဆောင်အသုံးချသော အရှင်ဖြစ်၏။»

Verse 45

जीवा वयं तु ते वक्तुं सन्निधौ परमेशितुः । तथाप्यनुग्रहो यन्ते यत्त्वं वदसि मां प्रति

ကျွန်ုပ်တို့သည် သက်ရှိဇီဝများသာ ဖြစ်ကြ၏။ အမြင့်ဆုံး အရှင်၏ ရှေ့တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ် စကားပြောရန် မသင့်တော်ပါ။ သို့သော်လည်း သင်သည် ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သင်၏ အနုဂြဟာပင် ဖြစ်၏။

Verse 46

कृतार्थोहं महाप्राज्ञ विज्ञानकणमात्रतः । प्रेरितः परिपृच्छामि क्षन्तव्योतिक्रमो मम

အို မဟာပညာရှိတော်၊ အမှန်တကယ်သော ဗိဇ္ဇာ၏ အမှုန်တစ်စိတ်သာ ရရှိခြင်းဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။ သို့သော် သဒ္ဓါနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်က လှုံ့ဆော်သဖြင့် ထပ်မံ မေးမြန်းပါသည်—ကျွန်ုပ်၏ မသင့်လျော်မှုရှိပါက ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 47

प्रणवो हि परः साक्षात्परमेश्वरवाचकः । वाच्यः पशुपतिर्देवः पशूनां पाशमोचकः

ပရဏဝ (အိုṁ) သည် အမြင့်ဆုံးသော သခင်တော်ကို တိုက်ရိုက်ညွှန်းဆိုသော သဒ္ဒါသံတော် ဖြစ်၏။ ထိုသံတော်က ညွှန်းဆိုသည့်သူမှာ ဒေဝ ပသုပတိ—ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါတို့၏ အရှင်—ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များကို ဖြုတ်ပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 48

वाचकेन समाहूतः पशून्मोचयते क्षणात् । तस्माद्वाचकतासिद्धिः प्रणवेन शिवम्प्रति

သူ၏ မှန်ကန်သော ညွှန်းသံဖြင့် ခေါ်ယူသော်၊ ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါတို့ကို ခဏချင်း လွတ်မြောက်စေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ပရဏဝ (အိုṁ) သည် ရှိဝသို့ ညွှန်းပြသော အတည်ပြုသင်္ကေတအဖြစ် တည်မြဲ၏။

Verse 49

ॐ मितीदं सर्वमिति श्रुतिराह सनातनी । ओमिति ब्रह्म सर्व्वं हि ब्रह्मेति च समब्रवीत्

အနန္တကာလရှိ သြုတိက «အိုṁ—ဤအရာအားလုံးပင် ဖြစ်သည်» ဟု ကြေညာ၏။ ထို့ပြင် «အိုṁ သည် ဘြဟ္မန် ဖြစ်၏; အရာအားလုံးသည် ဘြဟ္မန်ပင် ဖြစ်၏» ဟုလည်း အတည်ပြုကြေညာ၏။

Verse 50

देवसेनापते तुभ्यन्देवानाम्पतये नमः । नमो यतीनाम्पतये परिपूर्णाय ते नमः

ဒေဝတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သူကြီးအရှင်တော်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ယတီတို့၏ အရှင်တော်၊ အပြည့်စုံဆုံး (ပူရဏ) အမြင့်ဆုံးသခင်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 51

एवं स्थिते जगत्यस्मिञ्छिवादन्यन्न विद्यते । सर्व्वरूपधरः स्वामी शिवो व्यापी महेश्वरः

ဤလောကသည် ဤသို့ တည်ရှိနေသကဲ့သို့၊ သီဝမှတပါး အခြားအရာ မရှိ။ အရာအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူတော်မူသော အရှင် သီဝ—မဟာဒေဝ၊ အလုံးစုံ ပျံ့နှံ့တော်မူသော မဟေရှဝရ—သည် အထွဋ်အမြတ် အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 52

समष्टिव्यष्टिभावेन प्रणवार्थः श्रुतो मया । न जातुचिन्महासेन संप्राप्तस्त्वादृशो गुरुः

အို မဟာသေန၊ သင်ထံမှ ပရဏဝ (အိုမ်) ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စုစည်းသဘောနှင့် တစ်ဦးချင်းသဘော နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ကျွန်ုပ် ကြားသိခဲ့ပါသည်။ ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ သင်ကဲ့သို့သော ဂုရုကို မရရှိခဲ့ပါ။

Verse 53

अतः कृत्वानुकंपां वै तमर्थं वक्तुमर्हसि । उपदेशविधानेन सदाचारक्रमेण च

ထို့ကြောင့် ကရုဏာဖြင့် ထိုအကြောင်းကို သင်အမှန်တကယ် ရှင်းပြသင့်ပါသည်။ သာသနာတော်အညွှန်းနည်းလမ်းမှန်ကန်စွာနှင့် သဒ္ဓါကျင့်ဝတ်၏ အစဉ်အလာတကျဖြင့် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 54

स्वाम्येकः सर्ब्वजन्तूनां पाशच्छेदकरो गुरुः । अतस्त्वत्कृपया सोऽर्थः श्रोतव्यो हि मया गुरो

သင်တစ်ဦးတည်းသာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်ပြီး ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသော ဂုရုလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ကရုဏာကြောင့် ထိုသမ္မာတရားကို ကျွန်ုပ်သည် ကြားနာရမည်၊ အရှင်ဂုရု။

Verse 55

इति स मुनिना पृष्टः स्कन्दः प्रणम्य सदाशिवं प्रणववपुषं साष्टत्रिंशत्कलावरलक्षितम् । सहितमुमया शश्वत्पार्श्वे मुनिप्रवरान्वितं गदितुमुपचक्राम श्रेयः श्रुतिष्वपि गोपितम्

ဤသို့ မုနိက မေးမြန်းသဖြင့် စကန္ဒသည် ပရဏဝ (အိုမ်) ကိုယ်တော်ဖြစ်၍ ကလာ သုံးဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် လက္ခဏာတင်ထားသော စဒါရှီဝအား ဦးညွှတ်ပူဇော်လျက်၊ အမြဲ ဥမာသည် ဘေး၌ အတူရှိပြီး မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့ ဝန်းရံနေသည်ကို မြင်ကာ၊ သြရတိများတွင်ပင် လျှို့ဝှက်ထားသည်ဟု ဆိုသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ဟောကြားရန် စတင်လေ၏။