Sarga 107

Verse 1

ततोयुद्धपरिश्रान्तंसमरेचिन्तयास्थितम् ।रावणंचाग्रतोदृष्टवायुद्धायसमुपस्थितम् ।।6.107.1।।दैवतैश्चसमागम्यद्रष्टुमभ्यागतोरणम् ।उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्योभगवान् ऋषिः ।।6.107.2।।

ထို့နောက် စစ်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ စဉ်းစားတော်မူလျက် ရပ်နေသော ရာမကိုလည်းကောင်း၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ စစ်ဆင်ရန် အဆင်သင့် ရပ်နေသော ရာဝဏကိုလည်းကောင်း မြင်ရ၏။ ထိုအခါ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ရန်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် ရောက်လာသော ဘဂဝန် ရှင်အဂஸတျ ရှင်ရသီသည် နီးကပ်လာ၍ ရာမအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 2

ततोयुद्धपरिश्रान्तंसमरेचिन्तयास्थितम् ।रावणंचाग्रतोदृष्टवायुद्धायसमुपस्थितम् ।।6.107.1।।दैवतैश्चसमागम्यद्रष्टुमभ्यागतोरणम् ।उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्योभगवान् ऋषिः ।।6.107.2।।

ထို့နောက် စစ်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ အတွေးအခေါ်တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ရာမကိုလည်းကောင်း၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ရပ်နေသော ရာဝဏကိုလည်းကောင်း မြင်သဖြင့်၊ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဘဂဝါန် ရှင်အဂස්တျယ ရှင်ရသီ ကြွလာတော်မူ၏။ နီးကပ်လာပြီးနောက် ရာမအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 3

राम राम महाबाहो शृणुगुह्यंसनातनम् ।येनसर्वानरीस्वत्ससमरेविजयिष्यसे ।।6.107.3।।

“ရာမ၊ လက်မောင်းကြီးမြတ်သူရေ၊ ချစ်သားရေ—ဤအဟောင်းအမြဲတမ်းသော လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာကို နားထောင်ပါ။ ဤအရာကြောင့် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူမည်။”

Verse 4

आदित्यहृदयंपुण्यंसर्वशत्रुविनाशनम् ।जयावहंजपेन्नित्यमक्षय्यंपरमंशिवम् ।।6.107.4।।सर्वमङ्गलमङ्गल्यंसर्वपापप्रणाशनम् ।चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ।।6.107.5।।

“ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ‘အာဒိတျဟృဒယ’ ဖြစ်၍ ရန်သူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ အမြဲတမ်း ဂျပ်ဆိုလော့; ၎င်းသည် အောင်ပွဲကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး မပျက်မယွင်း၊ အလွန်အမင်း မင်္ဂလာတရားဖြစ်၏။ မင်္ဂလာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အပြစ်ဒုစရိုက်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို သက်သာစေကာ အသက်တာနှင့် အင်အားကို တိုးပွားစေသည်။”

Verse 5

आदित्यहृदयंपुण्यंसर्वशत्रुविनाशनम् ।जयावहंजपेन्नित्यमक्षय्यंपरमंशिवम् ।।6.107.4।।सर्वमङ्गलमङ्गल्यंसर्वपापप्रणाशनम् ।चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ।।6.107.5।।

“ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ‘အာဒိတျဟృဒယ’ ဖြစ်၍ ရန်သူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ အမြဲတမ်း ဂျပ်ဆိုလော့; ၎င်းသည် အောင်ပွဲကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး မပျက်မယွင်း၊ အလွန်အမင်း မင်္ဂလာတရားဖြစ်၏။ မင်္ဂလာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အပြစ်ဒုစရိုက်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို သက်သာစေကာ အသက်တာနှင့် အင်အားကို တိုးပွားစေသည်။”

Verse 6

रस्मीमन्तंसमुद्यन्तंदेवासुरनमस्कृतम् ।पूजयस्वविवस्त्वन्तंभास्करंभुवनेश्वरम् ।।6.107.6।।

“ကိရဏများဖြင့် တောက်ပ၍ မိုးကောင်းကင်အနားမှ ထွက်ပေါ်လာသော၊ ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့ပါ နမස්ကာရပြုကြသော နေမင်းကို ပူဇော်ပါ—သူသည် ဝိဝස්ဝန်၊ ဘာස්ကရ၊ လောကများ၏ အရှင် ဘုဝနေရှွရ ဖြစ်၏။”

Verse 7

सर्वदेवात्मकोह्येषतेजस्वीरस्मीभावनः ।एषदेवासुरगणान्लोकान्पातिगभस्तिभिः ।।6.107.7।।

ဤအရှင်သည် တကယ်တမ်းအားဖြင့် နတ်အပေါင်းတို့၏ အတ္တဖြစ်၍ တောက်ပမြင့်မြတ်ကာ ရောင်ခြည်ကို ဖန်ဆင်း၍ ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် နတ်တပ်နှင့် အသူရတပ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ လောကအပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။

Verse 8

एषब्रह्मा च विष्णुश्चशिवःस्कन्धःप्रजापतिः ।महेन्द्रोधनदःकालोयमःसोमोह्यपांपतिः ।।6.107.8।।

သူသည် ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာလည်း ဖြစ်သည်; ဗိဿဏုလည်း ဖြစ်သည်; ရှိဝလည်း ဖြစ်သည်; စကန္ဒနှင့် ပရဇာပတိလည်း ဖြစ်သည်; မဟိန္ဒြလည်း ဖြစ်သည်; ဓနဒ (ကူဗေရ) လည်း ဖြစ်သည်; ကာလ—အချိန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်သည်; ယမလည်း ဖြစ်သည်; ဆိုမလည်း ဖြစ်သည်; ရေ၏ အရှင် ဝရုဏလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 9

पितरोवसवस्साध्याअश्विनौमरुतोमनुः ।वायुर्वह्निःप्रजाःप्राणऋतुकर्ताप्रभाकरः ।।6.107.9।।

သူသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) လည်း ဖြစ်၍ ဝစုနှင့် သာဓျာလည်း ဖြစ်သည်။ အရှွိနီကူမာရနှစ်ပါးလည်း ဖြစ်၍ မရုတ်နှင့် မနုလည်း ဖြစ်သည်။ ဝါယုနှင့် ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) လည်း ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအပေါင်းနှင့် သူတို့၏ အသက်ရှူသက်တမ်း—ပရာဏလည်း ဖြစ်သည်။ ရာသီများကို စီမံဖန်တီးသူ၊ တောက်ပသော နေဘုရားလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 10

आदित्यःसवितासूर्यःखगःपूषागभस्तिमान् ।सुवर्णसदृशोभानुर्हिरण्यरेतादिवाकरः ।।6.107.10।।

သင်သည် အာဒိတျ၊ သဝိတೃ၊ ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သွားလာသော နေမင်း (စူရျ) ဖြစ်၏။ သင်သည် ကိရဏများဖြင့် တောက်ပသော ပူෂန်—အာဟာရပေး၍ ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပသော ဘာနု၊ ဟိရဏ္ယရေတ၊ နှင့် နေ့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဒိဝာကရ ဖြစ်၏။

Verse 11

हरिदश्वस्सहस्रार्चिस्सप्तसप्तिर्मरीचिमान् ।तिमिरोन्मथनश्शम्भुस्त्वष्टामार्तण्डकोऽंशुमान् ।।6.107.11।।

အစိမ်းရောင်မြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်၍ မီးတောက်တစ်ထောင်ဖြာသော အရှင်! မြင်းခုနစ်ကောင်ဖြင့် ဆွဲယူသည့် ရထားတော်၊ ရောင်ခြည်ပြည့်ဝသော အရှင်; အမှောင်ကို ချေဖျက်သူ၊ သမ္ဘူ—ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပေးသနားသူ; တွဗෂ္ဌೃ၊ မာရတဏ္ဍ နှင့် တောက်ပသော အံရှုမာန်ဟူသည်လည်း အရှင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 12

हिरण्यगर्भश्शिशिरस्तपनोभास्करोरविः ।अग्निगर्भोऽदितेःपुत्रःशङ्घश्शिशिरनाशनः ।।6.107.12।।

အရှင်သည် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဖြစ်တော်မူ၏; အေးမြခြင်းလည်း အရှင်၊ ပူလောင်ခြင်းလည်း အရှင်; တပန၊ ဘာஸ్కရ၊ ရဝိ; မီးကို ဗိုက်ထဲတွင် ဆောင်ထားသူ၊ အဒိတိ၏ သားတော်—အာနန္ဒပေးသူ—နှင့် အအေးကို ဖျက်ဆီးသူလည်း အရှင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

व्योमनाथस्तमोभेदीऋग्यजुस्सामपारगः ।घनवृष्टिरपांमित्रोविन्ध्यवीथीप्लवङ्गमः ।।6.107.13।।

အရှင်သည် ကောင်းကင်၏ အရှင်နာထ ဖြစ်တော်မူ၍ အမှောင်ကို ခွဲဖောက်သူ; ရိဂ္၊ ယဇုစ်၊ သာမန် ဝేదသုံးပါး၏ အဆုံးတစ်ဖက်ကမ်းကို သိမြင်သူ; မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းစေသူ၊ ရေတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ဝိန္ဓျာလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ သွားလာသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

आतपीमण्डलेमृत्युःपिङ्गलस्सर्वतापनः ।कविर्विश्वोमहातेजारक्तस्सर्वभवोद्भव: ।।6.107.14।।

အရှင်သည် ရောင်ခြည်ဝိုင်းမဏ္ဍလဖြင့် တောက်လောင်သူ; ရန်သူတို့အတွက် သေမင်း; အဝါညိုရောင်ရှိသူ; အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသူ; ကဝိ—မြင်တော်မူသော ကဗျာရှင်—ဝိශ්ဝ၊ မဟာတေဇာ—အလွန်ကြီးမားသော တေဇောဓာတ်ရှိသူ; ချစ်မြတ်နိုးအပ်သူ၊ နှင့် ဖြစ်တည်မှုအားလုံး ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 15

नक्षत्रग्रहताराणामधिपोविश्वभावनः ।तेजसामपितेजस्वीद्वादशात्मन्नमोऽस्तुते ।।6.107.15।।

အရှင်သည် နက္ခတ်၊ ဂြဟ်နှင့် ကြယ်တို့၏ အဓိပတိ ဖြစ်တော်မူ၏; စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းပေးသူ; တေဇောဓာတ်တို့အနက် အတောက်ပဆုံး—ဒွါဒသအာတ್ಮန် (ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး) အရှင်၊ အရှင်အား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 16

नमःपूर्वायगिरयेपश्चिमायाद्रयेनमः ।ज्योतिर्गणानांपतयेदिनाधिपतयेनमः ।।6.107.16।।

အရှေ့ဘက်တောင်ပေါ်၌ ထွန်းတောက်တက်ရောက်တော်မူသော အရှင်သို့ နမော; အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်၌ ဝင်လျှောတော်မူသော အရှင်သို့ နမော။ အလင်းရောင်အစုအဝေးတို့၏ အရှင်၊ နေ့၏ အဓိပတိတော်မူသော အရှင်သို့ နမော။

Verse 17

जयायजयभद्रायहर्यश्वायनमोनमः ।नमोनमस्सहस्रांशोआदित्यायनमोनमः ।।6.107.17।।

အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၍ အောင်မြင်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော မင်္ဂလာကောင်းကျိုးကို ချီးမြှင့်တော်မူသော အရှင်သို့ နမောနမော။ စိမ်းရောင်မြင်းများဖြင့် ဆွဲသော ရထားတော်ရှိသော အရှင်သို့ နမောနမော။ ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ပိုင်ရှင် အာဒိတျယတော်သို့ နမောနမော။

Verse 18

नमउग्रायवीरायसारङ्गायनमोनमः ।नमःपद्मप्रबोधायमार्ताण्डायनमोऽस्तुते ।।6.107.18।।

အင်အားကြီး၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သူရဲကောင်းအရှင်သို့ နမော; “သာရင်္ဂ” ဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုခံရသော အရှင်သို့ နမောနမော။ ကြာပန်းကို နိုးထစေသော အရှင်၊ မာရ္တဏ္ဍ—နေမင်းတော်သို့ နမောအပ္တုတေ။

Verse 19

ब्रह्मेशानाच्युतेशायसूर्यायादित्यवर्चसे ।भास्वतेसर्वभक्षायरौद्रायवपुषेनमः ।।6.107.19।।

ဗြဟ္မာ၊ အီရှာန (ရှီဝ) နှင့် အချျုတ (ဗိဿဏု) တို့ကိုပါ အုပ်စိုးတော်မူသော အရှင်သို့ နမော; အာဒိတျယကဲ့သို့ တောက်ပသော ဆူရျယတော်သို့ နမော။ တောက်ပထွန်းလင်း၍ အရာအားလုံးကို စုပ်ယူလောင်ကျွမ်းစေသော၊ ရုဒြကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသည့် ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော အရှင်သို့ နမော။

Verse 20

तमोघ्नायहिमघ्नायशत्रुघ्नायामितात्मने ।कृतघ्नघ्नायदेवायज्योतिषांपतयेनमः ।।6.107.20।।

အမှောင်နှင့် အအေးကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူသော၊ ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းတော်မူသော၊ အနန္တသဘောရှိတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ မကျေးဇူးမသိမှုကို အပြစ်ပေးတော်မူသော ဒေဝ၊ အလင်းတို့၏ အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 21

तप्तचामीकराभायहरयेविश्मकर्मणे ।नमस्तमोभिनिघ्नायरुचयेलोकसाक्षिणे।।1.107.21।।

ပူလောင်သော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပတော်မူသော အရှင်၊ ဟရီ၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ကမ္မကာရိအား နမස්ကာရပါ၏။ အမှောင်ကို နှိမ်နင်းတော်မူသော၊ အလင်းတော်ကိုယ်တိုင်၊ လောက၏ သက်သေအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 21

तप्तचामीकराभायहरयेविश्मकर्मणे ।नमस्तमोभिनिघ्नायरुचयेलोकसाक्षिणे।।1.107.21।।

ပူလောင်သော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပတော်မူသော အရှင်၊ ဟရီ၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ကမ္မကာရိအား နမස්ကာရပါ၏။ အမှောင်ကို နှိမ်နင်းတော်မူသော၊ အလင်းတော်ကိုယ်တိုင်၊ လောက၏ သက်သေအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 22

नाशयत्येषवैभूतंतदेवसृजतिप्रभुः ।पायत्येषतपत्येषवर्षत्येष गभस्तिभिः ।1.107.22।।

ဤအရှင်သည် သတ္တဝါတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသကဲ့သို့၊ ထိုအရှင်တော်မူပင် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဤအရှင်တော်မူပင် သောက်စေတော်မူ၏၊ ဤအရှင်တော်မူပင် လောင်ကျွမ်းစေတော်မူ၏၊ ဤအရှင်တော်မူပင် ရောင်ခြည်တို့ဖြင့် မိုးရွာစေတော်မူ၏။

Verse 22

नाशयत्येषवैभूतंतदेवसृजतिप्रभुः ।पायत्येषतपत्येषवर्षत्येष गभस्तिभिः ।1.107.22।।

ဤအရှင်သည် သတ္တဝါတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသကဲ့သို့၊ ထိုအရှင်တော်မူပင် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဤအရှင်တော်မူပင် သောက်စေတော်မူ၏၊ ဤအရှင်တော်မူပင် လောင်ကျွမ်းစေတော်မူ၏၊ ဤအရှင်တော်မူပင် ရောင်ခြည်တို့ဖြင့် မိုးရွာစေတော်မူ၏။

Verse 23

एषसुप्तेषुजागर्तिभूतेषुपरिनिष्ठितः ।एषचैवाग्निहोत्रं च फलंचैवाग्निहोत्रिणाम् ।।6.107.23।।

အိပ်နေသူတို့အကြား၌ပင် ဤအရှင်သည် နိုးကြားတော်မူ၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ တည်မြဲစွာ စံဝင်တော်မူ၏။ ဤအရှင်တော်မူပင် အဂ္နိဟောတရ ယဇ్ఞဖြစ်ပြီး၊ အဂ္နိဟောတရ ပြုလုပ်သူတို့ ရရှိသော အကျိုးလည်း ဤအရှင်တော်မူပင် ဖြစ်၏။

Verse 24

वेदश्चक्रतवश्चैवक्रतूनांफलमेव च ।यानिकृत्यानिलोकेषुसर्वेषुपरमप्रभुः ।।6.107.24।।

ဤအရှင်တော်မူပင် ဝေဒဖြစ်၍ ယဇ్ఞများလည်း ဖြစ်၏၊ ယဇ్ఞတို့၏ အကျိုးလည်း ဤအရှင်တော်မူပင် ဖြစ်၏။ လောကအားလုံး၌ ဆောင်ရွက်ကြသော ကရ್ತဝျများ အားလုံးအပေါ်၌ ဤအရှင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမပရဘု ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 25

एनमापत्सुकृच्छ्रेषुकान्तारेषुभयेषु च ।कीर्तयन्पुरुषःकश्चिनावसीदतिराघव ।।6.107.25।।

အို ရာဃဝ၊ ဘေးအန္တရာယ်များ၊ ခက်ခဲဒုက္ခများ၊ တောကန္တာရများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများအတွင်း၌ ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုသူ မည်သူမဆို စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းသို့ မကျရောက်ပါ။

Verse 26

पूजयस्वैनमेकाग्रोदेवदेवंजगत्पतिम् ।एतत्त्रिगुणितंजप्त्वायुद्धेषुविजयिष्यसि ।।6.107.26।।

စိတ်ကို တစ်နေရာတည်း စုစည်း၍ ပူဇော်ပါ—ဒေဝတားတို့၏ ဒေဝ၊ လောက၏ အရှင်။ ဤစတုတ္တရကို သုံးကြိမ် ဂျပ်ဆိုပြီးလျှင် စစ်ပွဲများတွင် အောင်မြင်မည်။

Verse 27

अस्मिन् क्षणेमहाबाहोरावणंत्वंवधिष्यसि ।एवमुक्त्वाततोऽगस्त्योजगाम स यथागतम् ।।6.107.27।।

ဤခဏ၌ပင်၊ မဟာဗာဟု—လက်တံကြီးမြတ်သူရေ၊ သင်သည် ရာဝဏကို သတ်ဖြတ်မည်။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အဂတ်စျ ရှင်သည် မိမိလာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 28

एतच्छ्रुत्वामहातेजानष्टशोकोऽभवत्तदा ।धारयामाससुप्रीतोराघवःप्रयतात्मवान् ।।6.107.28।।

ဤစကားကို ကြားသော် မဟာတေဇရှိသော ရာဃဝသည် ထိုခဏ၌ပင် ဝမ်းနည်းမှု ပျောက်ကင်းသွားသည်။ အလွန်ပီတိဖြစ်၍ စိတ်ကိုသိမ်းဆည်းတည်ငြိမ်ကာ ထိုသင်ကြားချက်ကို မေတ္တာသဒ္ဓါဖြင့် ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းမှတ်သား하였다။

Verse 29

आदित्यंप्रेक्ष्यजप्त्वातुपरंहर्षमवाप्तवान् ।त्रिराचम्यशुचिर्भूत्वाधनुरादायवीर्यवान् ।।6.107.29।।रावणंप्रेक्ष्यहृष्टात्मायुद्धार्थंसमुपागमत् ।सर्वयत्नेनमहतावधेतस्यधृतोऽभवत् ।।6.107.30।।

အာဒိတျယ (နေမင်း) ကို မျက်နှာမူ၍ သီချင်းမန်တရကို ဂျပ်ဆိုသော် ရာမမဟာဝီရသည် အမြင့်ဆုံးပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသွားသည်။ ရေကို သုံးကြိမ် အာစမန ပြု၍ သန့်ရှင်းပြီးနောက် လက်နက်သမားကဲ့သို့ သံဓနုကို ကိုင်ယူသည်။ ရာဝဏကို မြင်လျှင် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် စစ်ပွဲသို့ ချီတက်ကာ အကြီးမားဆုံးကြိုးပမ်းမှုနှင့် ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် သူ့ကို သတ်ရန် တည်ကြည်သွားသည်။

Verse 30

आदित्यंप्रेक्ष्यजप्त्वातुपरंहर्षमवाप्तवान् ।त्रिराचम्यशुचिर्भूत्वाधनुरादायवीर्यवान् ।।6.107.29।।रावणंप्रेक्ष्यहृष्टात्मायुद्धार्थंसमुपागमत् ।सर्वयत्नेनमहतावधेतस्यधृतोऽभवत् ।।6.107.30।।

အာဒိတျယ (နေမင်း) ကို မျက်နှာမူ၍ သီချင်းမန်တရကို ဂျပ်ဆိုသော် ရာမမဟာဝီရသည် အမြင့်ဆုံးပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသွားသည်။ ရေကို သုံးကြိမ် အာစမန ပြု၍ သန့်ရှင်းပြီးနောက် လက်နက်သမားကဲ့သို့ သံဓနုကို ကိုင်ယူသည်။ ရာဝဏကို မြင်လျှင် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် စစ်ပွဲသို့ ချီတက်ကာ အကြီးမားဆုံးကြိုးပမ်းမှုနှင့် ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် သူ့ကို သတ်ရန် တည်ကြည်သွားသည်။

Verse 31

ထို့နောက် နေမင်းသည် ရာမကို မြင်၍ နှလုံးသား၌ ပီတိဖြစ်ကာ မဟာအပျော်အပါးဖြင့် ပြည့်ဝသွားသည်။ ညအတွင်း လှည့်လည်သူတို့၏ အရှင် (ရာဝဏ) ၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေဟု သိရှိသဖြင့် စုဝေးနေသော နတ်အပေါင်းတို့အလယ်မှ အသံထွက်၍ မိန့်တော်မူသည်—“မြန်မြန်လုပ်လော့!”