
रावणस्य सीताप्रलोभनम् (Ravana’s Attempt to Allure Sita)
अरण्यकाण्ड
ဤသရဂတွင် လင်္ကာမြို့အတွင်း ရာဝဏ၏ စီတာကို လှည့်ဖြားဆွဲဆောင်ရန် စကားလုံးဖြင့်လည်းကောင်း နေရာအလှအပဖြင့်လည်းကောင်း ဖိအားပေးသည့် အစဉ်လိုက်ဖြစ်စဉ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ကြမ်းတမ်းသန်မာသော ရက္ခသ ၈ ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီးနောက် ရာဝဏသည် မမှန်ကန်သော အကဲဖြတ်မှုကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကို “အောင်မြင်ပြီးပြီ” ဟု ထင်မြင်ကာ စီတာကို တွေ့ရန် နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ စီတာကို ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် အားမဲ့ခြင်းတို့၏ အလွှာလိုက် ဥပမာများဖြင့် ဖော်ညွှန်းထားပြီး—မုန်တိုင်းထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားမည့် လှေတစ်စင်းကဲ့သို့၊ အုပ်စုမှ ခွဲကွာသွားပြီး ခွေးလိုက်သမားများက ဝိုင်းရံထားသော သမင်မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ရာဝဏသည် စီတာကို အတင်းအကျပ် ခမ်းနားလှပသော အဆောက်အဦးစုကြီးအတွင်း လှည့်ပတ်ခေါ်ဆောင်သွားသည်—နန်းတော်များ၊ ရတနာတိုင်များ၊ ရွှေတံခါးများ၊ ဆင်စွယ်နှင့် ငွေပြတင်းပေါက်များ၊ ရွှေကွန်ယက်အလှဆင်၊ စဖటికကြမ်းပြင်များ၊ အဆင့်လိုက်ရေတွင်းများနှင့် ကြာကန်များ—ဤပစ္စည်းဓနအလှအပကို ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ဖိအားအဖြစ် အသုံးချသည်။ ထို့နောက် သူ၏စကားသည် နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးအာဏာအော်ဟစ်မှုသို့ ပြောင်းလဲကာ စစ်တပ်အင်အားကြီးမားမှု၊ အမှုထမ်းအများအပြားနှင့် မဖောက်ဖျက်နိုင်သော လင်္ကာကို ပြောကြားပြီး၊ ကိုယ်ကို မြင့်တင်ကာ ရာမကို လူသားသာဖြစ်၍ နန်းစွန့်ရသူဟု အပြစ်တင်လျှော့ချသည်။ စီတာကို မိမိအိမ်တော်၏ မဟာမိဖုရားအဖြစ်နှင့် လင်္ကာ၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ် ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းကာ၊ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့် ကုဗေရထံမှ ယူဆောင်ထားသော ပုရှ္ပက ဝိမာနကိုပါ ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ စီတာ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ စကားမရှိ—လမင်းကဲ့သို့ မျက်နှာကို ဖုံးကာ ငိုကြွေးပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် အလင်းရောင် မျော့သွားသည်။ ရာဝဏသည် ထပ်မံလှည့်ဖြားကာ ဤအမှုကို ကံကြမ္မာက ခွင့်ပြုသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး၊ မိမိပြောထားသော စံနှုန်းကိုပင် ဆန့်ကျင်၍ ခေါင်းများကို စီတာ၏ ခြေတော်အနီးတွင် ဦးညွှတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စီတာသည် “မိမိ၏သူ” ဖြစ်ပြီးသားဟု မောဟထဲတွင် ယုံကြည်ကာ မိမိ၏ သီလကျဆုံးမှုကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 1
सन्दिश्य राक्षसान्घोरान् रावणोऽष्टौ महाबलान्।आत्मानं बुद्धिवैक्लब्यात्कृतकृत्यममन्यत।।3.55.1।।
ရာဝဏသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ အင်အားကြီးမားသော ရက္ခသရှစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးကာ စေလွှတ်하였다။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာ မမှန်ကန်သွားခြင်းကြောင့် မိမိကိစ္စပြီးစီးပြီဟု ထင်မှတ်하였다။
Verse 2
स चिन्तयानो वैदेहीं कामबाणसमर्पितः।प्रविवेश गृहं रम्यं सीतां द्रष्टुमभित्वरन्।।3.55.2।।
သူသည် ဝိုင်ဒေဟီကို စဉ်းစားမိကာ ကာမဒေဝ၏ မြားတံများကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ စီတာကို မြင်လိုစိတ်ဖြင့် အလျင်အမြန် လှပသော အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 3
स प्रविश्य तु तद्वेश्म रावणो राक्षसाधिपः।अपश्यद्राक्षसीमध्ये सीतां शोकपरायणाम्।।3.55.3।।
ထို့နောက် ရာဝဏ၊ ရက္ခသတို့၏ အရှင်သည် ထိုအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရက္ခသမိန်းမများအလယ်တွင် ဒုက္ခဝမ်းနည်းမှု၌ နစ်မြုပ်နေသော စီတာကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 4
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभाराभिपीडिताम्।वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे।।3.55.4।।मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।अधोमुखमुखीं सीतामभ्येत्य च निशाचरः।।3.55.5।।तां तु शोकपरां दीनामवशां राक्षसाधिपः।स बलाद्दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम्।।3.55.6।।
စီတာ—မျက်နှာအပြည့် မျက်ရည်လွှမ်းကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ဝမ်းနည်းခြင်း၏အလေးချိန်ကြောင့် ဖိစီးခံနေရသကဲ့သို့—ပင်လယ်ပြင်၌ လေပြင်းများက တိုက်ခတ်သလို လှိုင်းလေထဲတွင် လှေတစ်စင်း မျော၍ နစ်မြုပ်သွားမည့်ပုံပေါ်လေ၏။
Verse 5
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभाराभिपीडिताम्।वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे।।3.55.4।।मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।अधोमुखमुखीं सीतामभ्येत्य च निशाचरः।।3.55.5।।तां तु शोकपरां दीनामवशां राक्षसाधिपः।स बलाद्दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम्।।3.55.6।।
မျက်နှာငုံ့ထားသော စီတာအနီးသို့ ညခရီးသွား ရာဝဏသည် ချဉ်းကပ်လာ၏။ သူမသည် အုပ်စုမှ ကွဲထွက်သွားသော မိခင်သမင်ကို ခွေးများ ဝိုင်းရံသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
Verse 6
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभाराभिपीडिताम्।वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे।।3.55.4।।मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।अधोमुखमुखीं सीतामभ्येत्य च निशाचरः।।3.55.5।।तां तु शोकपरां दीनामवशां राक्षसाधिपः।स बलाद्दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम्।।3.55.6।।
သို့သော် ရက္ခသတို့၏အရှင်သည် သူမကို ဝမ်းနည်းခြင်းတွင် နစ်မြုပ်၍ အားနည်းကာ သနားဖွယ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် မိမိအိမ်တော်—ဒေဝဗိမာန်ကဲ့သို့ တင့်တယ်သော နန်းတော်—ကို အတင်းအကျပ် ကြည့်စေ하였다။
Verse 7
हर्म्यप्रासादसम्बाधं स्त्रीसहस्रनिषेवितम्।नानापक्षिगणैर्जुष्टं नानारत्नसमन्वितम्।।3.55.7।।दान्तकैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि।वज्रवैडूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोहरैः।।3.55.8।।दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादं तप्तकाञ्चनतोरणम्।
ထိုနေရာသည် မဟာအိမ်တော်များနှင့် နန်းတော်များဖြင့် ထူထပ်ကျပ်တည်းနေပြီး၊ မိန်းမထောင်ပေါင်းများ၏ အမှုထမ်းအလှည့်အပြောင်းဖြင့် စည်ကားကာ၊ ငှက်အုပ်အစုမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။
Verse 8
हर्म्यप्रासादसम्बाधं स्त्रीसहस्रनिषेवितम्।नानापक्षिगणैर्जुष्टं नानारत्नसमन्वितम्।।3.55.7।।दान्तकैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि।वज्रवैडूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोहरैः।।3.55.8।।दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादं तप्तकाञ्चनतोरणम्।
ထိုနေရာတွင် မြင်သူ၏မျက်စိနှင့်စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော တိုင်တန်းများရှိ၍၊ ဆင်စွယ်နှင့် ရွှေဖြင့် ထည့်သွင်းအလှဆင်ထားကာ၊ ကြည်လင်သော စဖာတိက (ခရစ်စတယ်) နှင့် ငွေဖြင့်လည်း တင့်တယ်စေပြီး၊ စိန်နှင့် ဝိုင်ဒူရျ (vaidūrya) ရတနာပုံစံများဖြင့် အလှပန်းချီကာ တင်ဆက်ထားသည်။
Verse 9
सोपानं काञ्चनं चित्रमारुरोह तया सह।।3.55.9।।दान्तका राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः।हेमजालावताश्चासन्स्तत्र प्रासादपङ्क्तयः।।3.55.10।।
သူသည် သူမနှင့်အတူ အံ့ဩဖွယ်လှပသော ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် လှေကားကို တက်လှမ်း하였다။
Verse 10
सोपानं काञ्चनं चित्रमारुरोह तया सह।।3.55.9।।दान्तका राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः।हेमजालावताश्चासन्स्तत्र प्रासादपङ्क्तयः।।3.55.10।।
ထိုနေရာ၌ မြင်ရသည့်အခါ လှပသဘောကျဖွယ် နန်းတော်တန်းများ ရှိ၍၊ ပြတင်းပေါက်များကို ဆင်စွယ်နှင့် ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ ရွှေကွန်ယက်ကာရံများဖြင့် အလှဆင်ထား하였다။
Verse 11
सुधामणिविचित्राणि भूमिभागानि सर्वशः।दशग्रीवस्स्वभवने प्रादर्शयत मैथिलीम्।।3.55.11।।
မိမိ၏ မဟာနန်းတော်အတွင်း၌ ဒသဂ္ရီဝသည် မိုင်သီလီအား နေရာအနှံ့ရှိ ကြမ်းပြင်အပိုင်းအစများကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ထိုကြမ်းပြင်တို့သည် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်နှင့် မဏိရတနာများဖြင့် ထည့်သွင်းအလှဆင်ထား하였다။
Verse 12
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च नानावृक्षसमन्विताः।रावणो दर्शयामास सीतां शोकपरायणाम्।।3.55.12।।
ရာဝဏသည် ဝမ်းနည်းခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေသော စီတာအား လှေကားပါသော ရေတွင်းများနှင့် ကြာကန်များကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာများသည် အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား하였다။
Verse 13
दर्शयित्वा तु वैदेह्याः कृत्स्नं तद्भवनोत्तमम्।उवाच वाक्यं पापात्मा सीतां लोभितुमिच्छया।।3.55.13।।
ဝိဒေဟီမယ်တော်အား အလွန်မြတ်သော အိမ်တော်ကြီးတစ်လုံးလုံးကို ပြသပြီးနောက်၊ အပြစ်စိတ်ရှိသူသည် သီတာဒေဝီကို လှည့်ဖြား၍ ဆွဲဆောင်လိုသော အလိုဖြင့် စကားဆိုလေ၏။
Verse 14
दश राक्षसकोट्यश्च द्वाविंशतिरथापराः।तेषां प्रभुरहं सीते सर्वेषां भीमकर्मणाम्।।3.55.14।।वर्जयित्वा जरावृद्धान्बालांश्च रजनीचरान्।
သူကဆိုသည်— “သီတာဒေဝီရေ၊ ညအတွင်းလှည့်လည်သော ရာක්ෂသတို့တွင် အိုမင်းသူနှင့် ကလေးငယ်တို့ကို ချန်လှပ်ထားလျှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကာမကံရှိသော ရာක්ෂသ တစ်ဆယ်ကုဋိနှင့် ထပ်မံ နှစ်ဆယ့်နှစ်ကုဋိတို့အားလုံး၏ အရှင်သည် ငါပင် ဖြစ်၏။”
Verse 15
सहस्रमेकमेकस्य मम कार्यपुरस्सरम्।।3.55.15।।यदिदं राजतन्त्रं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्।जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे प्राणैर्गरीयसी।।3.55.16।।
“ငါတစ်ဦးတည်းအတွက်ပင် အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အဆင်သင့်ရပ်တည်နေသော အမှုထမ်းတစ်ထောင်ရှိ၏။ မျက်လုံးကျယ်သော မယ်တော်ရေ၊ ငါ့နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် အားလုံးသည် မင်းပေါ်တွင် တည်၏; မင်းသည် ငါ့အသက်ရှူသက်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။”
Verse 16
सहस्रमेकमेकस्य मम कार्यपुरस्सरम्।।3.55.15।।यदिदं राजतन्त्रं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्।जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे प्राणैर्गरीयसी।।3.55.16।।
“ငါ့အပိုင်အဖြစ်ရှိသော မိန်းမထောင်ပေါင်းများစွာအနက်၊ သီတာဒေဝီရေ၊ မင်းသည် သူတို့အားလုံး၏ အရှင်မ ဖြစ်လေ; ချစ်သူရေ၊ ငါ၏ မဟာမယ်တော် (ဇနီး) ဖြစ်ပါလော့။”
Verse 17
बहूनांस्त्रीसहस्राणां मम योऽसौ परिग्रहः।तासां त्वमीश्वरा सीते मम भार्या भव प्रिये।।3.55.17।।
“ငါ့အပိုင်အဖြစ်ရှိသော မိန်းမထောင်ပေါင်းများစွာအနက်၊ သီတာဒေဝီရေ၊ မင်းသည် သူတို့အားလုံး၏ အရှင်မ ဖြစ်လေ; ချစ်သူရေ၊ ငါ၏ မဟာမယ်တော် (ဇနီး) ဖြစ်ပါလော့။”
Verse 18
साधु किं तेऽन्यया बुद्ध्या रोचयस्व वचो मम।भजस्वमाभितप्तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि।।3.55.18।।
“အဘယ်ကြောင့် အခြားအတွေးဖြင့် စိတ်မတည်သနည်း? ငါ့စကားကို လက်ခံပါလော့။ ငါသည် ဆန္ဒ၏ မီးလောင်ကာ ပူလောင်နေရ၏; မင်းသည် ငါ့အပေါ် ကရုဏာတော်ဖြင့် အနုဂ्रहပေးရန် သင့်တော်၏။”
Verse 19
परिक्षिप्ता समुद्रेण लङ्केयं शतयोजना।नेयं धर्षयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः।।3.55.19।।
ဤလင်္ကာသည် ယောဇနာတစ်ရာကျယ်ဝန်း၍ သမုဒ္ဒရာက ဝိုင်းရံထားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်၊ အင်္ဒြာပါဝင်သည့် ဒေဝနှင့် အသူရတို့ပင် မအနိုင်ယူနိုင်။
Verse 20
न देवेषु न यक्षेषु न गन्धर्वेषु पक्षिषु।अहं पश्यामि लोकेषु यो मे वीर्यसमो भवेत्।।3.55.20।।
ဒေဝတို့အတွင်း၊ ယက္ခတို့အတွင်း၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့အတွင်း၊ သို့မဟုတ် ငှက်တို့အတွင်းပင်လျှင် လောကများအနှံ့၌ ငါ၏ သတ္တိဗလနှင့် တန်းတူသူကို မမြင်ရ။
Verse 21
राज्यभ्रष्टेन दीनेन तापसेन गतायुषा।किं करिष्यसि रामेण मानुषेणाल्पतेजसा।।3.55.21।।
ရာမမှ—လူသားတစ်ဦးဖြစ်၍ နိုင်ငံတော်မှ လွတ်ကျသွားသူ၊ စိတ်ညှိုးနွမ်းသူ၊ တပသကဲ့သို့ နေထိုင်သူ၊ အသက်တိုသူ၊ တေဇောနည်းသူ—သင်သည် အဘယ်အကျိုးကို ရမည်နည်း။
Verse 22
भजस्व सीते मामेव भर्ताहं सदृशस्तव।यौवनं ह्यध्रुवं भीरु रमस्वेह मया सह।।3.55.22।।
အို စီတာ၊ ငါတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ရွေးချယ်လော့။ ငါသည် သင်နှင့်တော်တန်သော ခင်ပွန်းဖြစ်၏။ အို ကြောက်ရွံ့သည့်သူမ၊ ယုဝနသည် မတည်မြဲပါ; ထို့ကြောင့် ရှိနေသရွေ့ ဤနေရာ၌ ငါနှင့်အတူ ပျော်မြူးလော့။
Verse 23
दर्शने माकृथा बुद्धिं राघवस्य वरानने।कास्य शक्तिरिहागन्तुमपि सीते मनोरथैः।।3.55.23।।
အို မျက်နှာလှသော စီတာ၊ ရာဃဝ (ရာမ) ကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင်တောင် မစဉ်းစားလော့။ အို စီတာ၊ ဤနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်မည့် အင်အားသည် သူ၌ ဘာရှိသနည်း—စိတ်ကူးထဲ၌ပင် မဟုတ်လော?
Verse 24
न शक्यो वायुराकाशे पाशैर्बद्धुं महाजवः।दीप्यमानस्य वाप्यग्नेर्गृहीतुं विमलां शिखाम्।।3.55.24।।
ကောင်းကင်၌ အလွန်လျင်မြန်သော လေကို ကြိုးများဖြင့် မချည်နှောင်နိုင်သကဲ့သို့၊ လောင်ကျွမ်းတောက်ပသော မီး၏ သန့်ရှင်းသည့် မီးလျှံကိုလည်း မဖမ်းဆုပ်နိုင်သကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ (သူဆိုလိုသည်မှာ) သူ၏အင်အားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အလဟသ ဖြစ်၏။
Verse 25
त्रयाणामपि लोकानां न तं पश्यामि शोभने।विक्रमेण नयेद्यस्त्वां मद्बाहुपरिपालिताम्।।3.55.25।।
အို လှပသောသူမ၊ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ငါမမြင်ရသူမရှိ—သင်သည် ငါ၏လက်မောင်းအောက်၌ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံနေရစဉ်၊ ရဲရင့်သတ္တိဖြင့် သင့်ကို ခိုးယူကာ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိ။
Verse 26
लङ्कायां सुमहद्राज्यमिदं त्वमनुपालय।त्वत्प्रेष्या मद्विधाश्चैव देवाश्चापि चराचराः।।3.55.26।।
ဤနေရာ၌ လင်္ကာ၏ အလွန်ကြီးမားသော နိုင်ငံတော်ကို အုပ်စိုးလော့။ ငါကဲ့သို့သောသူတို့သည် သင်၏အမိန့်ကို နာခံမည့် အစေခံများဖြစ်ကြမည်; ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့နှင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာ မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပင် သင်၏အမိန့်အောက်၌ ရှိကြမည်။
Verse 27
अभिषेकोदकक्लिन्ना तुष्टा च रमयस्व माम्।दुष्कृतं यत्परा कर्म वनवासेन तद्गतम्।।3.55.27।।यश्च ते सुकृतो धर्मस्तस्येह फलमाप्नुहि।
အဘိသေက မင်္ဂလာရေဖြင့် စိုစွတ်လျက် စိတ်ပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်ပြီးနောက် ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေပါ။ ယခင်က သင်၌ရှိခဲ့သော မကောင်းကံသည် တောဝင်နေထိုင်ခြင်းကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားပြီ; ယခု ဤနေရာတွင် သင်၏ ကုသိုလ်ဓမ္မ၏ အကျိုးကို ရယူပါ။
Verse 28
इह माल्यानि सर्वाणि दिव्यगन्धानि मैथिलि।।3.55.28।।भूषणानि च मुख्यानि सेवस्व च मया सह।।
အို မိုင်သီလီ၊ ဤနေရာတွင် နတ်သမီးဆန်သော အနံ့သင်းသင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော ပန်းကုံးများအားလုံးနှင့် အထူးမြတ်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများလည်း ရှိသည်—ငါနှင့်အတူ ဤနေရာတွင် ဝတ်ဆင်၍ ပျော်ရွှင်ခံစားပါ။
Verse 29
पुष्पकं नाम सुश्रोणि भ्रातुर्वैश्रवणस्य मे।।3.55.29।।विमानं सूर्यसङ्काशं तरसा निर्जितं मया।
အို ခါးတင်လှပသော မိန်းမရေ၊ ငါ့အစ်ကို ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) ၏ ‘ပုဿပက’ ဟုခေါ်သော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသည့် လေယာဉ်ဗိမာန်ကို ငါသည် အင်အားဖြင့် အနိုင်ယူ၍ ရယူခဲ့သည်။
Verse 30
विशालं रमणीयं च तद्विमानमनुत्तम्।।3.55.30।।तत्र सीते मया सार्धं विहरस्व यथासुखम्।
ထိုလေယာဉ်ဗိမာန်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ လှပလျက်ရှိသည်။ အို စီတာ၊ ထိုနေရာတွင် ငါနှင့်အတူ စိတ်ကြိုက် သက်သာပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ပါ။
Verse 31
वदनं पद्मसङ्काशममलं चारुदर्शनम्।शोकार्तंतु वरारोहे न भ्राजति वरानने।।3.55.31।।
အို ရုပ်သွင်လှပ၍ ဂုဏ်မြင့်မားသော မိန်းမမြတ်ရေ—သင်၏မျက်နှာသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ သန့်ရှင်း၍ ကြည့်ရှုချိုမြိန်လှ၏။ သို့ရာတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်နာကျင်နေသဖြင့် ယခုအခါ မူလကဲ့သို့ မတောက်ပတော့ပါ။
Verse 32
एवं वदति तस्मित्सा वस्त्रान्तेन वराङ्गना।पिधायेन्दुनिभं सीता मुखमश्रूण्यवर्तयत्।।3.55.32।।
သူက ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် စီတာ—မိန်းမမြတ်—သည် လကဲ့သို့သော မျက်နှာကို အဝတ်အနားဖြင့် ဖုံးကာ တိတ်တဆိတ် ရပ်နေပြီး မျက်ရည်များကို စီးဆင်းစေ하였다။
Verse 33
ध्यायन्तीं तामिवास्वस्थां दीनां चिन्ताहतप्रभाम्।उवाच वचनं पापो रावणो राक्षसेश्वरः।।3.55.33।।
သူမကို အတွေးနက်နက်ထဲ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့—မအေးချမ်း၊ စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် အလင်းရောင်မဲမှောင်သွားသကဲ့သို့—မြင်သော် အပြစ်ရှိသော ရာဝဏ၊ ရက္ခသတို့၏ အရှင်သည် ထပ်မံ၍ စကားဆိုလာ하였다။
Verse 34
अलं व्रीडेन वैदेहि धर्मलोपकृतेन च।।3.55.34।।आर्षोऽयं दैवनिष्यन्दो यस्त्वामभिगमिष्यति।
အို ဝိုင်ဒေဟီ၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းကြောင့် မတားဆီးပါနှင့်၊ ဓမ္မကို ချိုးဖောက်သည်ဟု စိတ်ထင်ခြင်းကြောင့်လည်း မတားဆီးပါနှင့်။ သင့်ထံသို့ လာမည့် ဤပေါင်းစည်းမှုသည် ဒေဝတားတို့က ပို့လာသော ကံကြမ္မာ၏ အနုဂ္ဂဟတော်ဖြစ်၍ ရှိသမျှ ရှိသီတို့က အတည်ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 35
एतौ पादौ मया स्निग्धौ शिरोभिः परिपीडितौ।।3.55.35।।प्रसादं कुरु मे क्षिप्रं वश्यो दासोऽहमस्मिते।
သင်၏ တောက်ပသော ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ငါသည် ဦးခေါင်းများဖြင့် ရိုသေစွာ ဖိနှိပ်ကာ ပူဇော်လျက်ရှိ၏။ အို အပြုံးလှသောသူမ၊ ငါ့အား အမြန်ကရုဏာပြုပါ; ငါသည် သင်၏ အမိန့်နာခံသော ကျွန်တော်ဖြစ်၍ သင်၏ အာဏာအောက်၌ ရှိ၏။
Verse 36
इमाश्शून्य मया वाचश्शुष्यमाणेन भाषिताः।।3.55.36।।न चापि रावणः काञ्चिन्मूर्ध्ना स्त्रीं प्रणमेत ह।
ဤအလွတ်သဘောစကားများကို ငါသည် လည်ချောင်းခြောက်သွေ့နေစဉ် ပြောထုတ်လိုက်ရသည်။ ရာဝဏသည် မည်သည့်မိန်းမတစ်ဦးကိုမျှ ဦးခေါင်းချ၍ ဂါရဝပြုဖူးခြင်းမရှိ။
Verse 37
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं जनकात्मजाम्।।3.55.37।।कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते।
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒသဂ္ရီဝသည် မိုင်သီလီ၊ ဇနကမင်း၏သမီးအား ပြောလေ၏။ သေမင်း၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်နေသူဖြစ်သဖြင့် မောဟဖြင့် “ဤသူမသည် ငါ၏အပိုင်” ဟု ထင်မှတ်လေ၏။
The pivotal action is coercive persuasion following abduction: Ravana combines physical compulsion (moving Sita through his residence) with psychological pressure (boasts, offers of sovereignty, denigration of Rama), testing whether Sita will compromise marital fidelity and moral agency under threat and allure.
The sarga contrasts external power with inner rectitude: wealth, numbers, and claims of invulnerability are shown as unstable foundations when driven by delusion and desire. Sita’s silent refusal emphasizes that dharma can be upheld through restraint even when speech is unsafe or futile.
Lanka is framed as an island-fortified polity surrounded by the sea and portrayed through courtly architecture: palace complexes, jeweled pillars, golden stairways, crystal floors, step-wells and lotus tanks, and the iconic Pushpaka vimāna—objects and spaces used as cultural markers of royal luxury and as instruments of intimidation.