Adhyaya 78

Verse 1

वैशम्पायन उवाच । भगवंस्त्वत्प्रसादाच्च श्रुतं मे पावनं व्रतं । अपरं श्रोतुमिच्छामि ब्रध्नस्य च प्रियं च यत्

ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– “အို ဘဂဝန်၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် သန့်စင်စေသော ဝရတကို ကျွန်ုပ် နားထောင်ပြီးပါပြီ။ ယခု ထပ်မံ၍ နားထောင်လိုသည်မှာ ဘရဓ္နအား ချစ်မြတ်နိုးရာ အရာလည်း ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 2

व्यास उवाच । कैलासशिखरे रम्ये सुखासीनं महेश्वरं । प्रणम्य शिरसा भूमौ स्कंदो वचनमब्रवीत्

ဗျာသက ပြောသည်– ကိုင်လာသ တောင်ထိပ်အလှပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေသော မဟေရှဝရရှေ့၌ စကန္ဒသည် ခေါင်းကို မြေပြင်ထိ ချ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ထိုစကားများကို ပြောကြား하였다။

Verse 3

अर्काङ्गाख्यविधिस्त्वत्तो मयैवं विस्तराच्छ्रुतः । वारादेर्यत्फलं नाथ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

အရှင်နာထာ၊ “အရ္ကာင်္ဂ” ဟုခေါ်သော ဝိဓိကို အရှင်ထံမှ ကျွန်ုပ်သည် အသေးစိတ်ကြားနာပြီးပါပြီ။ ယခု အရှင်ဘုရား၊ ဝါရ (နေ့ရက်) အစရှိသည့် အစဉ်အလာဖြင့် စတင်သော ဝရတ၏ အကျိုးကို တတ္တဝါအတိုင်း အမှန်တကယ် ကြားလိုပါသည်။

Verse 4

ईश्वर उवाच । रक्तपुष्पै रवेर्वारे त्वर्घ्यं दद्याद्व्रती नरः । नक्ताहारं हविष्यान्नं कृत्वा स्वर्गान्न हीयते

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်— တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဝရတထိန်းသူသည် အနီရောင်ပန်းများဖြင့် နေရောင်သခင် (সূর্যदेဝ) ထံ အရ္ဃျ ပူဇော်ရမည်။ ညအချိန်တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ ဟဝိෂျာန်န (သန့်ရှင်းအာဟာရ) ကို သုံးဆောင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံမှ မကျဆင်းရ။

Verse 5

सप्तम्याश्च सदाचारं सर्वमेवार्कवासरे । कुर्वतः प्रीतिमाप्नोति सगणः परमेश्वरः

သတ္တမီတိထိ၌—အထူးသဖြင့် အာရ္ကဝါဆရ (တနင်္ဂနွေ) နှင့် တိုက်ဆိုင်သော်—စည်းကမ်းကောင်းမွန်မှုအားလုံးကို လိုက်နာသူအပေါ် ပရမေශ්ဝရသည် မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူ ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 6

शूरस्य सदृशं याति तिथिवारस्य पालनात् । एकेन गाणपत्यस्य यावत्सूरो नभस्तले

တိထိနှင့် ဝါရကို သင့်လျော်စွာ စောင့်ထိန်းလျှင် လူသည် သူရဲကောင်းနှင့်တူသော အခြေအနေကို ရရှိသည်။ ဂဏပတိဝရတကို တစ်ကြိမ်တည်း ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်ပင် နေမင်းက မိုးကောင်းကင်ပေါ်၌ ရှိနေသမျှကာလ ပုဏ္ဏ်သည် တည်တံ့နေ၏။

Verse 7

सर्वकामप्रदं पुण्यमैश्वर्यं रोगनाशनम् । स्वर्गदं मोक्षदं पुण्यं रवेर्वारे व्रतं हितम्

တနင်္ဂနွေနေ့ ဝရတသည် မင်္ဂလာရှိ၍ အကျိုးပြုသော သာသနာပုဏ္ဏ်ဖြစ်သည်—လိုအင်အားလုံးကို ပေးစွမ်း၍ အိုင်ශ්ဝရယ (စည်းစိမ်) ကို ချီးမြှင့်ကာ ရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးသကဲ့သို့ မောက္ခသို့ပါ ဦးတည်စေသည်။

Verse 8

रविवारेण संक्रांत्या सप्तम्या तद्दिने शिवे । व्रतपूजादिकं चाप्यं सर्वं चाक्षयतां व्रजेत्

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် သင်္ကြန်တိကျရောက်ပြီး ထိုနေ့တည်းမှာပင် ရှိဝအား သန့်ရှင်းမြတ်နိုးသော သပ္တမီလည်း ဖြစ်လာပါက ဝရတ၊ ပူဇာ စသည့် အကျင့်ပူဇာအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖလကို ရရှိစေသည်။

Verse 9

आदित्यवासरे शुभ्रे ग्रहाधिपप्रपूजनम् । प्राणादहतवक्त्रेण निःसार्य मंडले न्यसेत्

မင်္ဂလာရှိသော တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဂြိုဟ်တို့၏ အධိပတိဖြစ်သော နေဘုရားကို နည်းတကျ ပူဇာပြုရမည်။ အသက်ရှုထိန်းညှိခြင်းဖြင့် ပါးစပ်ကို သန့်စင်ကာ အသက်ကို ထုတ်၍ (မန္တရ/ဓာတ်အား) ကို မဏ္ဍလအတွင်း တင်သွင်းထားရမည်။

Verse 10

द्विभुजं रक्तपद्मस्थं सुगलं रक्तवाससं । सर्वरक्ताभरणं ध्यात्वा हस्ताभ्यां पुष्पं विधृतसंघ्रायैशान्यां क्षिपेत्

လက်နှစ်ဖက်ရှိ၍ အနီရောင် ကြာပန်းပေါ်၌ ထိုင်နေသော၊ ကိုယ်အင်္ဂါလှပ၍ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ အနီရောင်အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် အပြည့်အဝ တန်ဆာဆင်ထားသော ဒေဝတাকে ဓ్యာန်ပြု၍၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပန်းကို ကိုင်ကာ နံ့ကို ရှူ၍ ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ဣရှာန (မြောက်အရှေ့) သို့ ပစ်လှူရမည်။

Verse 11

आदित्याय विद्महे भास्कराय धीमहि । तन्नो भानुः प्रचोदयात्

ကျွန်ုပ်တို့သည် အာဒိတျယ (နေဘုရား) ကို သိမြင်လို၍ ဆုတောင်းပါ၏။ ဘာස්ကရ (တောက်ပသူ) ကို ဓ്യာန်ပြုပါ၏။ ထို ဘာနု (နေ) သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဉာဏ်ကို လှုံ့ဆော်၍ လမ်းညွှန်ပါစေ။

Verse 12

ततो गुरूपदिष्टेन विधिना च विलेपनम् । विलेपनांते सद्धूपं धूपांते च प्रदीपकम्

ထို့နောက် ဂုရုက သင်ကြားပေးသော နည်းလမ်းအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော လိမ်းဆေးကို လိမ်းရမည်။ လိမ်းပြီးဆုံးလျှင် သန့်ရှင်းကောင်းမွန်သော အမွှေးတိုင် (ဓူပ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်၊ ဓူပပူဇာပြီးဆုံးလျှင် မီးအလင်း (ပရဒီပ) ကို တင်ပြရမည်။

Verse 13

प्रदीपांते च नैवेद्यं ततो वारि निवेदयेत् । ततो जप्यं स्तुतिं मुद्रां नमस्कारं तु कारयेत्

မီးပူဇော်ပွဲအဆုံးတွင် နైవေဒျ (အစာပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်၍၊ ထို့နောက် ရေကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဂျပ် (japa)၊ စတုတိ (stuti)၊ မုဒြာ (mudrā) ပြု၍ နောက်ဆုံး နမස්ကာရ (namaskāra) ပြုရမည်။

Verse 14

अंजलि प्रथमा मुद्रा द्वितीया धेनुका स्मृता । एवं यः पूजयेदर्कं रविसायुज्यमाव्रजेत्

ပထမ မုဒြာကို အဉ္ဇလိ (Añjali) ဟု ခေါ်ပြီး၊ ဒုတိယ မုဒြာကို ဓေနုကာ (Dhenukā) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤသို့ အရ္က (နေမင်း) ကို ပူဇော်သူသည် ရဝိ (နေမင်း) နှင့် စာယုဇျ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 15

मम ब्रह्मवधं घोरं कपालं करलग्नकम् । रवेस्तस्यप्रसादात्तु मुक्तं वाराणसीतटे

ဤကြောက်မက်ဖွယ် ခေါင်းခွံသည်—ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်၍—ကျွန်ုပ်လက်တွင် ကပ်ငြိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ရဝိ၏ ကရုဏာကြောင့် ဝါရာဏသီ ကမ်းခြေ၌ လွတ်မြောက်သွားသည်။

Verse 16

रवेः परतरं दैवं त्रैलोक्ये तु न विद्यते । यस्य प्रसादतो घोरान्मुक्तोहं गुरुकिल्बिषात्

သုံးလောက၌ ရဝိထက် မြင့်မြတ်သော ဒေဝတာ မရှိ။ သူ၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဂုရုအပေါ် ပြစ်မှားမှုကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 17

स्कंद उवाच । श्रुत्वा त्वत्तो गिरं नाथ विस्मयो मेऽभवत्प्रभो । त्वदन्योस्ति न को देवः कथं ब्रह्मवधं त्वयि

စကန္ဒက ဆိုသည်—“အို နာထ၊ သင်၏ နှုတ်မှ ထွက်သော ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် အို ပရဘု၊ ကျွန်ုပ် အလွန်အံ့ဩမိပါသည်။ သင်မှတပါး အခြားဒေဝ မရှိလျှင်၊ သင်၌ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်သည် မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း?”

Verse 18

त्वं च ज्ञानीश्वरो योगी लोके भोक्ताऽक्षरोऽव्ययः । देवानां गुरुरेकस्त्वं व्याप्तरूपी महेश्वरः

သင်သည် ဉာဏ်၏အရှင်နှင့် ယောဂီဖြစ်၏။ လောက၌ သင်သည် အတွေ့အကြုံခံစားသူ—အက္ခရာ၊ မပျက်မယွင်း။ ဒေဝတားတို့၏ တစ်ပါးတည်းသော ဂုရုသည် သင်ပင်၊ အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့သော မဟေရှဝရ။

Verse 19

सर्वज्ञो वरदो नित्यं सर्वेषां प्राणिनां प्रभुः । दुष्कृतं ते कुतो नाथ तथा क्रोधो विशेषतः

သင်သည် အရာအားလုံးကိုသိသောသူ၊ အမြဲတမ်း ကောင်းချီးပေးသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်၏။ အို နာထ၊ သင်၌ မကောင်းမှုသည် မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း—အထူးသဖြင့် ဒေါသကဲ့သို့?

Verse 20

शिव उवाच । लोकानां च हितार्थाय पृथग्भूता युगे युगे । सर्वं कुर्मो वयं पुत्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်– လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် ယုဂတိုင်း ယုဂတိုင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုံသဏ္ဍာန်ကွဲပြားစွာ ပေါ်ထွန်းကြ၏။ သားရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ—အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်စေကြ၏။

Verse 21

नास्माकं बंधमोक्षौ च नाकार्यं कार्यमेव वा । तथा लोकस्य रक्षार्थं चरामो विधिपूर्वकम्

ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ချည်နှောင်ခြင်းလည်း မရှိ၊ လွတ်မြောက်ခြင်းလည်း မရှိ; မလုပ်သင့်သည့်အရာလည်း မရှိ၊ လုပ်ရမည့်အရာလည်း မရှိ။ သို့သော် လောကကို ကာကွယ်ရန် အမိန့်တော်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကျင့်ကြံဆောင်ရွက်၏။

Verse 22

सर्वं च परमं चैव सर्वविघ्नविनाशनम् । सर्वरोगप्रशमनं सर्वार्थप्रतिसाधकम्

ဤအရာသည် အရာအားလုံးဖြစ်သကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံးလည်း ဖြစ်၏။ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ရောဂါအားလုံးကို သက်သာစေပြီး အလိုအလျောက် အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 23

एकोसौ बहुधा भूत्वा कालभेदादनिंदितः । मासे मासे तु तपति एको द्वादशतां व्रजेत्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း ကာလ၏ခွဲခြားမှုကြောင့် အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ လစဉ်လတိုင်း ထိုတစ်ပါးတည်းသည် တပ (တေဇောဓာတ်) ဖြင့် တောက်လောင်၍ ထို့ကြောင့် တစ်ပါးတည်းသည် တစ်ဆယ်နှစ်ပါးသောအခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 24

मित्रो मार्गशिरे मासि पौषे विष्णुः सनातनः । वरुणो माघमासे तु सूर्यो वै फाल्गुने तथा

မာဂရှီရ္ဩ (အဂ္ရဟာယဏ) လတွင် ပရမတ္ထသည် မိတ္တရ ဖြစ်တော်မူ၏။ ပေါဿ လတွင် အနန္တသော ဝိෂ္ဏု ဖြစ်တော်မူ၏။ မာဃ လတွင် ဝရုဏ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ဖာလ္ဂုဏ လတွင် အမှန်တကယ် စူရျ (နေမင်း) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 25

चैत्रे मासि तपेद्भानुर्वैशाखे तापनः स्मृतः । ज्येष्ठमासे तपेदिंद्र आषाढे तपते रविः

ချိုင်တြ လတွင် ဘာနု (နေမင်း) တပ၍ လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ဝိုင်ရှာခ လတွင် “တာပန” (လောင်ပူစေသူ) ဟု မှတ်မိကြ၏။ ဇျေဋ္ဌ လတွင် အိန္ဒြ တပ၏၊ အာဿာဍ လတွင် ရဝိ (နေမင်း) ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်၏။

Verse 26

गभस्तिः श्रावणे मासि यमो भाद्रपदे तथा । हिरण्यरेताश्वयुजि कार्तिके तु दिवाकरः

ရှရဝဏ လတွင် (နေမင်း) ကို “ဂဘස්တိ” ဟု ခေါ်၏။ ဘာဒြပဒ လတွင် “ယမ” ဖြစ်၏။ အာရှဝယုဇ လတွင် “ဟိရဏ္ယရေတသ” ဖြစ်ပြီး၊ ကာရ္တိက လတွင် “ဒိဝါကရ” ဖြစ်၏။

Verse 27

इत्येते द्वादशादित्या मासि मासि प्रकीर्तिताः । उरुरूपा महातेजा युगांतानलवर्चसः

ဤသို့ လစဉ်လတိုင်း ဤအာဒိတျ တစ်ဆယ်နှစ်ပါးကို ကြေညာကာ သီဆိုကြ၏—ရုပ်သဏ္ဌာန်ကျယ်ဝန်း၍ မဟာတေဇောဓာတ်ပြည့်စုံကာ ယုဂအဆုံး၏ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော အလင်းရောင်ရှိကြ၏။

Verse 28

य इदं पठते नित्यं तस्य पापं न विद्यते । न रोगो न च दारिद्र्यं नावमानो भवेत्क्वचित्

ဤပုဒ်ကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူအတွက် အပြစ်မကျန်တော့။ ရောဂါမဖြစ်၊ ဆင်းရဲမတက်၊ အချိန်မရွေး အရှက်ခွဲခြင်းမခံရ။

Verse 29

अक्षयं लभते स्वर्गं सुखं राज्यं यशः क्रमात् । महामंत्रं प्रवक्ष्यामि सर्वप्रीतिकरं परम्

အဆင့်ဆင့် အဖျက်မခံသော ကောင်းကင်ဘုံ၊ ချမ်းသာ၊ အာဏာပိုင်မှုနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိသည်။ ယခု ငါသည် အမြင့်မြတ်၍ အားလုံးကို ပီတိပေးသော မဟာမန္တရကို ကြေညာမည်။

Verse 30

ऊं नमः सहस्रबाहवे आदित्याय नमोनमः । नमस्ते पद्महस्ताय वरुणाय नमोनमः

အိုံ—လက်တစ်ထောင်ရှိသူအား နမස්ကာရ; အာဒိတျ (နေမင်း) အား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။ ကြာပန်းလက်ရှိတော်မူသောအရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ; ဝရုဏအား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။

Verse 31

नमस्तिमिरनाशाय श्रीसूर्याय नमोनमः । नमः सहस्रजिह्वाय भानवे च नमोनमः

အမှောင်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ဂုဏ်ရောင်နေမင်းအား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။ လျှာတစ်ထောင်ရှိသော ဘာနု (နေမင်း) အားလည်း ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။

Verse 32

त्वं च ब्रह्मा त्वं च विष्णू रुद्रस्त्वं च नमोनमः । त्वमग्निः सर्वभूतेषु वायुस्त्वं च नमोनमः

သင်သည် ဘြဟ္မာ၊ သင်သည် ဗိဿဏု၊ သင်သည် ရုဒြ—သင့်အား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်းရှိ မီးဖြစ်၍ သင်သည် လေဖြစ်—သင့်အား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။

Verse 33

सर्वगः सर्वभूतेषु नहि किंचित्त्वया विना । चराचरे जगत्यस्मिन्सर्वदेहे व्यवस्थितः

အို ဘုရားသခင်၊ သင်သည် အရာအားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း တည်ရှိတော်မူ၏။ သင်မရှိလျှင် မည်သည့်အရာမျှ မရှိနိုင်။ လှုပ်ရှားသည့်နှင့် မလှုပ်ရှားသည့် စကြဝဠာ၌ သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာတိုင်းအတွင်း တည်မြဲစွာ စံနေတော်မူ၏။

Verse 34

इति जप्त्वा लभेत्कामं स्वर्गभोग्यादिकं क्रमात् । आदित्यो भास्करः सूर्यो अर्को भानुर्दिवाकरः

ဤသို့ ဂျပ (မန္တရား) ကို ရွတ်ဆိုလျှင် လူသည် အလိုရှိသော အကျိုး—ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပျော်အပါးတို့ကဲ့သို့—ကို အဆင့်ဆင့် ရရှိတတ်သည်။ ထိုသခင်ကို အာဒိတျယ၊ ဘာස්ကရ၊ စူရျယ၊ အရ్క၊ ဘာနု၊ ဒိဝာကရ ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။

Verse 35

सुवर्णरेता मित्रश्च पूषा त्वष्टा च ते दश । स्वयंभूस्तिमिराशश्च द्वादशः परिकीर्तितः

သုဝဏ္ဏရေတား၊ မိတ္တရ၊ ပူရှာ၊ တွရှ္ဋြ—ဤတို့သည် ဆယ်ပါးအတွင်း ပါဝင်ကြ၏။ ထို့ပြင် စွဝယံဘူ နှင့် တိမိရာရှ ကိုလည်း ဖော်ပြထားသဖြင့်—ဤသို့ ဆယ့်နှစ်နာမတော်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 36

नामान्येतानि सूर्यस्य शुचिर्यस्तु पठेन्नरः । सर्वपापाच्च रोगाच्च मुक्तो याति परां गतिम्

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ စူရျယ၏ ဤနာမတော်များကို ဖတ်ရွတ်သူသည် အပြစ်အားလုံးနှင့် ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 37

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि भास्करस्य महात्मनः । रक्ताख्याये रक्तनिभास्सिंदूरारुणविग्रहाः

ယခု ထပ်မံ၍ မဟာအတ္တမ ဘာස්ကရ (နေမင်း) အကြောင်း အခြားကഥာတစ်ပုဒ်ကို ပြောကြားမည်။ ‘ရက္တ’ ဟုခေါ်သော အပိုင်း၌ သူတို့သည် သွေးနီရောင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားကာ စင်ဒူးရ်ကဲ့သို့ အနီအရုဏ်ရောင် ရုပ်ကာယဖြင့် ပေါ်လွင်ကြသည်။

Verse 38

यानि नामानि मुख्यानि तच्छृणुष्व षडानन । तपनस्तापनश्चैव कर्त्ता हर्त्ता ग्रहेश्वरः

မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသူရေ၊ အဓိကနာမတော်များကို နားထောင်ပါ—တပန၊ တာပန၊ ထို့ပြင် ကရ္တာ (ပြုလုပ်သူ)၊ ဟရ္တာ (ဖယ်ရှားသူ) နှင့် ဂြဟေရှ္ဝရ (ဂြိုဟ်တို့၏ အရှင်)။

Verse 39

लोकसाक्षी त्रिलोकेषु व्योमाधिपो दिवाकरः । अग्निगर्भो महाविप्रः स्वर्गः सप्ताश्ववाहनः

သူသည် သုံးလောက၌ လောကတို့၏ သက်သေဖြစ်၍ ကောင်းကင်၏ အရှင်၊ နေမင်း (ဒိဝါကရ) ဖြစ်သည်။ သူသည် မီး၏ ဂರ್ಭ (အဂ္နိဂರ್ಭ)၊ မဟာဝိပရ (ကြီးမြတ်သော ရှင်ရဟန်း-ပုရောဟိတ်) ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်ကာ မြင်းခုနစ်ကောင်ဆွဲသော ရထားကို စီးနင်းတော်မူသည်။

Verse 40

पद्महस्तस्तमोभेदी ऋग्वेदो यजुस्सामगः । कालप्रियं पुंडरीकं मूलस्थानं च भावितम्

ကြာပန်းကို လက်တွင်ကိုင်၍ အမှောင်ကို ခွဲဖောက်တော်မူသူ—ဋ္ဌာနအားဖြင့် ရိဂ္၊ ယဇု၊ သာမ ဝေဒတို့၏ သရုပ်ဖြစ်သည်။ ကာလ (အချိန်) ကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသူ; ဖြူစင်သော ပုဏ္ဍရိက ကြာပန်းနှင့် မူလအခြေတည်ရာကိုလည်း သူ၏ နေရာတော်ဟု စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စဉ်းစားသမားတော်မူကြသည်။

Verse 41

यः स्मरेच्च सदा भक्त्या तस्य रोगभयं कुतः । शृणु कार्तिक यत्नेन सर्वपापहरं शुभम्

ဘုရားကို ဘက္တိဖြင့် အမြဲတမ်း သတိရသူအတွက် ရောဂါကြောက်ရွံ့မှု ဘယ်ကနေ ရှိနိုင်မလဲ။ အို ကာရ္တိက၊ အားထုတ်၍ နားထောင်ပါ—ဤမင်္ဂလာတရားသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 42

न संदेहो मनाक्कार्य आदित्यस्य महामते । ऊं इंद्राय नमः ऊं विष्णवे नमः

အို ပညာရှိကြီး၊ အာဒိတျ (နေမင်း) နှင့်ပတ်သက်၍ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ၌ သံသယ အနည်းငယ်မျှ မရှိပါ။ (ရွတ်ဆိုပါ) ‘အိုးမ် အိန္ဒြာယ နမဟ; အိုးမ် ဝိષ્ણဝေ နမဟ’။

Verse 43

एष जप्यश्च होमश्च संध्योपासनमेव च । सर्वशांतिकरश्चैव सर्वविघ्नविनाशनः

ဤမంత్రသည် ဇပ (မంత్రကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်း) နှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်အဟုတိ) အတွက်လည်း သင့်တော်ပြီး၊ သန္ဓျာဥပာသနာ အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံသော ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးကာ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 44

नाशयेत्सर्वरोगांश्च लूताविस्फोटकादिकान् । कामलादिकरोगांश्च ये रोगाश्चैव दारुणाः

၎င်းသည် ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်—အရေပြားရောဂါများဖြစ်သော လူတာ၊ အဖုအပေါက်ပေါက် (ဗစ်ဖိုတက) စသည်တို့၊ ကာမလာ (အသားဝါ) စသည့်ရောဂါများနှင့် အခြားကြောက်မက်ဖွယ် ရောဂါများအားလုံးကိုပါ။

Verse 45

एकाहिकं त्र्यहिकं च ज्वरं चातुर्थिकं तथा । कुष्ठं रोगं क्षयं रोगं कुक्षिरोगं ज्वरं तथा

၎င်းသည် တစ်ရက်တည်းဖြစ်သော ဖျားနာခြင်း၊ သုံးရက်တစ်ကြိမ် ဖျားခြင်းနှင့် လေးရက်တစ်ကြိမ် ဖျားခြင်းကိုပါ ဖယ်ရှားသည်။ ထို့ပြင် ကုဋ္ဌ (လက်ပရာ)၊ ခ္ရှယ (ခန္ဓာကိုယ်ပျက်ယွင်းရောဂါ)၊ ဝမ်းဗိုက်ရောဂါများနှင့် ဖျားနာမှုများကိုလည်း။

Verse 46

अश्मरीमूत्रंकृच्छ्रांश्च नानारोगामयांस्तथा । ये वातप्रभवा रोगा ये रोगा गर्भसंभवाः

၎င်းသည် ဆီးလမ်းကြောင်းကျောက် (အရှ္မရီ) နှင့် ဆီးသွားရာတွင် နာကျင်ခက်ခဲခြင်းတို့ကို ဖယ်ရှားသည်။ ထို့အပြင် ရောဂါမျိုးစုံ—ဝါတ (vāta) မညီမျှမှုကြောင့် ဖြစ်သောရောဂါများနှင့် ကိုယ်ဝန်မှ စတင်ဖြစ်ပေါ်သော (မွေးရာပါ) ရောဂါများကိုလည်း။

Verse 47

मर्दयन्तो महारोगा मर्दिता वेदनात्मकाः । विलयं यांति ते सर्व आदित्योच्चारणेन तु

လူကို ဖိနှိပ်ချေမှုန်းသော မဟာရောဂါများ၊ နာကျင်မှုကို သဘာဝအဖြစ် ဆောင်ထားသော ရောဂါများပင် ချေမှုန်းခံရသည်။ အာဒိတျယ၏ နာမကို ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 48

रक्ष मां देवदेवेश ग्रहरोगभयेषु च । प्रशमं यांति ते सर्वे कीर्तिते तु दिवाकरे

အို နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုနှင့် ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုများအတွင်း၌လည်း ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ဒိဝါကရ—နေမင်း—ကို ချီးမွမ်းကီർത്തနာပြုလျှင် ထိုကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကလေးရှ်အားလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းသို့ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။

Verse 49

मूलमंत्रं प्रवक्ष्यामि सर्वकामार्थसाधकम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नित्यं भास्करस्य महात्मनः

မဟာအတ္မာ ဘာස්ကရ—နေမင်း—၏ မူလမန္တရကို ကျွန်ုပ် ကြေညာမည်။ ထိုမန္တရသည် ဆန္ဒနှင့် ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး၊ အမြဲတမ်း ဘုက္တိ (လောကီအပျော်) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 50

मंत्रश्चायं ॐ ह्रां ह्रीं सः सूर्याय नमः । अनेन मंत्रेण सदा सर्वसिद्धिर्भवेद्ध्रुवं

ဤသည်မှာ မန္တရဖြစ်သည်— “အိုမ် ဟြာံ ဟြီံ ဆး၊ စူရျာယ နမဟ်”။ ဤမန္တရဖြင့် အမြဲတမ်း အမှန်တကယ် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) အားလုံး ရရှိလာမည်။

Verse 51

व्याधयो वै न बाधंते न चानिष्टं भयं भवेत् । सूर्यावर्तोदकं यस्तु गृहीत्वा तु क्रमेण तु

ရောဂါများက သူ့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်၊ အမင်္ဂလာကြောက်ရွံ့မှုလည်း မပေါ်ပေါက်—စူရျာဝရ္တ ရေကို သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း နည်းလမ်းတကျ ယူသောက်သူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 52

तस्य प्राशनमात्रेण नरो रोगात्प्रमुच्यते । न दातव्यं न ख्यातव्यं जप्तव्यं च प्रयत्नतः

ထိုကို သောက်သုံးရုံဖြင့်ပင် လူသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်သည်။ အခြားသူအား မပေးရ၊ မကြော်ငြာရ၊ နှင့် ဂျပ (japa) ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိန်းသိမ်းစွာ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 53

अभक्तेष्वनपत्येषु पाषण्डलौकिकेषु च । कटुतैलसमायुक्तं नस्ये पाने च दापयेत्

သဒ္ဓါတရားကင်းမဲ့သူများ၊ သားသမီးမရှိသူများနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိများအား နှာခေါင်းဆေးရန်နှင့် သောက်ရန် ဆီစပ်ကို ပေးသင့်သည်။

Verse 54

सूर्यावर्तजलं पुत्र सर्वरोगाद्विमुच्यते । मूलमंत्रस्तु जप्तव्यः संध्यायां होमकर्मसु

အို သား၊ နေမင်းကို ရစ်ပတ်ပူဇော်ထားသော ရေသည် ရောဂါခပ်သိမ်းမှ ကင်းဝေးစေ၏။ မူလမန္တန်ကို ညနေချမ်းနှင့် မီးပူဇော်ပွဲများတွင် ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 55

जप्यमाने तु नश्यंति रोगाः क्रूरग्रहास्तथा । किमन्यैर्बहुभिः शास्त्रैर्मंत्रैर्वा बहुविस्तरैः

ဤမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုသောအခါ ရောဂါများနှင့် ရက်စက်သော ဂြိုဟ်ဆိုးများသည် ပျက်စီးကုန်၏။ အခြားသော ကျမ်းဂန်များ သို့မဟုတ် ရှည်လျားသော မန္တန်များဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။

Verse 56

सर्वशांतिरियं वत्स सर्वार्थप्रतिसाधिका । नास्तिकाय न दातव्या देवब्राह्मणनिंदके

ချစ်သား၊ ဤအရာသည် ငြိမ်းချမ်းမှုအပေါင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေ၏။ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗြာహ్မဏများကို စော်ကားသူအား မပေးအပ်ရ။

Verse 57

गुरुभक्ताय दातव्या नान्येभ्योपि कदाचन । प्रातरुत्थाय यो नित्यं कीर्तयिष्यति मानवः

ဆရာသမားကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသူအားသာ ပေးအပ်သင့်သည်၊ အခြားသူများအား မည်သည့်အခါမျှ မပေးရ။ နံနက်စောစောထ၍ နေ့စဉ် ရွတ်ဆိုသောသူသည်...

Verse 58

गोघ्नः कृतघ्नकश्चैव मुच्यते सर्वपातकैः । शरीरारोग्यकृच्चैव धनवृद्धियशस्करः

နွားကိုသတ်သူနှင့် ကျေးဇူးမသိသူပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်; ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာစေ၍ ဥစ္စာတိုးပွားစေကာ ဂုဏ်သတင်းပေးတော်မူသည်။

Verse 59

जायते नात्र संदेहो यस्य तुष्येद्दिवाकरः । एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव च

သံသယမရှိပါ—ဒိဝါကရ (နေမင်း) ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သောသူအတွက်၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် သို့မဟုတ် အမြဲတမ်းဖြစ်စေ၊ ကုသိုလ်နှင့် မင်္ဂလာရလဒ်များ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 60

यः पठेद्रविसान्निध्ये सोऽभीष्टं फलमाप्नुयात् । पुत्रार्थी लभते पुत्रं कन्यार्थी कन्यकां लभेत्

နေမင်း၏ရှေ့မှောက်၌ ဤကို ဖတ်ရွတ်သူသည် မိမိလိုအင်ဆန္ဒရှိသည့် အကျိုးကို ရရှိမည်။ သားလိုသူသည် သားရ; သမီးလိုသူသည် သမီးရသည်။

Verse 61

विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनं । शृणुयात्संयुतो भक्त्या शुद्धाचारसमन्वितः

ပညာလိုသူသည် ပညာရ; ဥစ္စာလိုသူသည် ဥစ္စာရသည်။ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သော ဘက္တိဖြင့်၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းကာ၊ သန့်ရှင်းသော အကျင့်အကြံနှင့်အတူ နားထောင်သင့်သည်။

Verse 62

सर्वपापविनिर्मुक्तस्सूर्यलोकं व्रजत्यपि । भास्करस्य व्रते यच्च व्रताचारमखेषु च

အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်ပြီးနောက် လူသည် အမှန်တကယ် နေမင်း၏လောက (Sūryaloka) သို့ ရောက်သည်။ ဤသည်မှာ ဘာස්ကရ၏ ဝရတ (vrata) ကို စောင့်ထိန်းခြင်း၌လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ရိတုအခမ်းအနားအားလုံး၌ ဝရတအကျင့်ကို စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာခြင်း၌လည်းကောင်း ရရှိသော အကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 63

पुण्यस्थानेषु तीर्थेषु पठेत्कोटिगुणं भवेत् । ग्रहे भोज्येषु पूजायां ब्रह्मभोज्ये द्विजाग्रतः

ပုဏ္ဏိယနေရာများနှင့် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးသန့်ရှင်းရာ) များတွင် ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်သူ၏ ကုသိုလ်သည် သန်းပေါင်းများစွာ ဆတိုးတက်၏။ ထို့အတူ အိမ်တွင် အစားအစာပူဇော်ရာ၌၊ ပူဇော်ပွဲ၌၊ အထူးသဖြင့် ဘြာဟ္မဏတို့အား အစာကျွေးသည့် ဘြဟ္မဘောဇ (brahma-bhojya) ပွဲတွင်၊ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့၏ ရှေ့မှောက်၌လည်း မဟာဖလ ဖြစ်၏။

Verse 64

य इदं पठते विप्रस्तस्यानंतफलं भवेत् । तपस्विनां च विप्राणां देवानामग्रतः सुधीः

အို ဘြာဟ္မဏာ၊ ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်သူ မည်သူမဆို အဆုံးမရှိသော ဖလကို ရရှိ၏။ ပညာရှိသူသည် တပသ္ဝီ ဘြာဟ္မဏတို့၏ ရှေ့မှောက်၌လည်းကောင်း၊ ဒေဝတားတို့၏ ရှေ့တော်၌လည်းကောင်း ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်၏။

Verse 65

यः पठेत्पाठयेद्वापि सुरलोके महीयते

ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်သူ—သို့မဟုတ် အခြားသူအား ရွတ်ဖတ်စေသူပင်—သုရလောက (Svarga) တွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 78

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे सूर्यशांतिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ အပိုင်းပထမ (စೃષ્ટိခဏ္ဍ) တွင် “သူရျ-ရှာန္တိ” ဟူသော အခန်း ၇၈ (နေမင်းကို သာယာစေသည့် ပူဇော်နည်း) သည် ပြီးဆုံး၏။