Adhyaya 74

Verse 1

व्यास उवाच । चतुर्भिस्तुरगैर्जुष्टं रथं सूर्यसमप्रभं । त्रैपुरिः संरुरोहाथाब्रवीद्वाक्यं गणाधिपं

ဗျာသက ဆို၏ - နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပပြီး မြင်းလေးကောင်ကသော ရထားပေါ်သို့ တက်၍ တြေပုရိသည် ဂဏာဓိပအား စကားဆိုလေ၏။

Verse 2

पिता मे निहतः पित्रा तव यस्माद्गणाधिप । तस्मात्त्वामद्य विशिखैर्नयामि यमसादनं

အို ဂဏတို့၏ အရှင်သခင်၊ သင်၏ဖခင်သည် ငါ၏ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ယနေ့တွင် ငါသည် ငါ၏မြှားများဖြင့် သင့်အား ယမမင်းထံသို့ ပို့ဆောင်အံ့။

Verse 3

ततस्तमब्रवीद्देवो गणेशस्त्रिपुरात्मजं । तव तातेन दुष्टेन सुराणामहितं पुरा

ထို့နောက် ဒေဝဂဏေရှသည် တြိပုရ၏သားအား မိန့်တော်မူသည်— “ရှေးကာလ၌ သင်၏ မကောင်းသောဖခင်သည် ဒေဝတားတို့၏ အကျိုးကို ဆန့်ကျင်၍ ပြုခဲ့၏။”

Verse 4

कृतं कर्ममहत्पापं श्रुतं नो जनकेन हि । पापकर्मरतं दुष्टं ज्ञात्वा ज्ञानबलेन च

အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိဘတော်ထံမှ ကြားရသည်မှာ မဟာအပြစ်တရားတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ဉာဏ်ပညာ၏ အားဖြင့် စိစစ်သိမြင်ကာ သူသည် မကောင်းသူဖြစ်၍ အပြစ်ကမ္မ၌ မျှောလျက်ရှိသည်ဟု…

Verse 5

अवधीत्तं शरैकेन पितरं ते बलेन च । पंकात्प्रतारितो मोहात्प्रेषितो यममंदिरं

မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် သူသည် သင်၏ဖခင်ကို သတ်ခဲ့ပြီး အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်လည်း ဖြစ်၏; ထို့နောက် မောဟကြောင့် ရွံ့နွံထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံရကာ ယမမင်း၏ နန်းတော်သို့ ပို့ဆောင်ခံရ၏။

Verse 6

त्वां चाहं तत्पथं दैत्य प्रेषयामि क्षणादिह । उक्तवंतं महाप्राज्ञं सुराणां च गणाधिपं

ထို့ပြင် သင်ကိုလည်း၊ ဟေ ဒೈတျ၊ ဤခဏတွင်ပင် ထိုလမ်းတစ်လျှောက်သို့ ငါပို့မည်—ဤသို့ မိန့်တော်မူသော မဟာပညာရှင်၊ ဒေဝတားတို့၏ ဂဏာဓိပတိ ဖြစ်သူ။

Verse 7

विव्याध दशभिस्तीक्ष्णैः कालानलसमप्रभैः । ततः शरसहस्रैस्तु दैत्यं विव्याध साहसात्

သူသည် ကာလနှင့် ပရလယ၏ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားစူးဆယ်စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏; ထို့နောက် ရဲရင့်စွာ မြားတစ်ထောင်ဖြင့် ထိုဒိုင်တျကို ထပ်မံ ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 8

यमदंडसमैर्बाणैः क्षुरप्रैश्च शिलीमुखैः । कंकपत्रैर्महातीक्ष्णैर्वज्रानलसमप्रभैः

ယမ၏ဒဏ္ဍာတံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မြားများဖြင့်—ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားတံများနှင့် ရှိလီမုခ မြားများ—ထို့ပြင် အလွန်ထက်မြက်သော ကင်ကပတ်ရ အာယုဓများဖြင့်၊ ဝဇ္ဇရနှင့် မီးကဲ့သို့ တောက်ပလျက်။

Verse 9

विचकर्त शरांश्चास्य लंबोदरः सुरार्चितः । पुनर्विव्याध विशिखैः सहसाभि दुरोपमैः

ထို့နောက် နတ်တို့က ပူဇော်အာရုံပြုသော လမ္ဗోదရသည် သူ၏ မြားများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။ ထို့ပြင် ချက်ချင်းပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်၍ တားမရသော မြားတစ်ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ထပ်မံ ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 10

शरैरर्दितसर्वांगो मूर्च्छितस्त्वपतद्भुवि । ततो भद्रश्च सौभद्रो भीषणो निर्जरांतकः

မြားများဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ထိုးဖောက်နှိပ်စက်ခံရ၍ သူသည် မူးလဲကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားလေ၏။ ထို့နောက် ဘဒ္ဒရ၊ စောဘဒ္ဒရ၊ ဘီရှဏ နှင့် နိရ္ဇရာန္တက တို့ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

Verse 11

स्वां स्वां गदां समादाय दुद्रुवुस्तं विनायकम् । युगपत्ते गदापातैर्निजघ्नुर्गणनायकम्

တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိ၏ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထို ဝိနာယက ထံသို့ ပြေးဝင်ကြ၏။ ထို့နောက် တပြိုင်နက်တည်း ဂဒါထိုးနှက်မှုများဖြင့် ဂဏနာယကကို လဲကျစေကြ၏။

Verse 12

लाघवात्तु वृथा कृत्वा गदास्तेषां महाबलः । भद्रकस्य तु शीर्षे चाहनत्परशुना तदा

သို့ရာတွင် သူ၏ လျင်မြန်မှုကြောင့် မဟာဗလရှိသူသည် သူတို့၏ ဂဒါများကို အကျိုးမဲ့စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုခဏတွင်ပင် ဘဒ္ဒရက၏ ခေါင်းပေါ်ကို ပရရှု (ပုဆိန်) ဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 13

सौभद्रस्योत्तमांगं च असिनाग्रे निपातितम् । भीषणस्य कुठारेण खड्गेन निर्जरांतकम्

ဆောဘဒြ၏ ဦးခေါင်းကို ဓားသွားအနားဖြင့် ခုတ်ချ၍ ကျသွားစေ၏။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်တို့ကို သတ်သူကို ပုဆိန်နှင့် ဓားဖြင့် ခွဲဖြတ်သတ်ပစ်၏။

Verse 14

पातयित्वा च हेरम्बो महागिरिसमांस्तदा । चतुरो गणमुख्यांश्च अन्यांश्चापातयद्द्विषः

ထို့နောက် ဟေရမ္ဘသည် မဟာတောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားသူတို့ကို လဲကျစေ၏။ ရန်သူလည်း ဂဏမုಖ್ಯ လေးဦးနှင့် အခြားသူတို့ကိုပါ မြေပြင်သို့ ပစ်ချလေ၏။

Verse 15

ततः संज्ञां समालभ्य त्रैपुरिश्चासुरोत्तमः । समारुह्य रथं स्वं च जघान सुरसत्तमम्

ထို့နောက် သတိပြန်ရလာသော အဆုရတို့အနက် အထူးမြတ်သည့် တြိုင်ပူရီသည် မိမိရထားပေါ် တက်၍ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးကို ထိုးနှက်လဲကျစေ၏။

Verse 16

विशिखैरर्धचंद्रैश्च क्षुरप्रैर्भल्लकैस्तथा । तांस्तु चिच्छेद धर्मात्मा पुनर्विव्याध तं शरैः

ကောက်ချွန်မပါသော မြားများ၊ လကွေးခေါင်းမြားများ၊ မုတ်ဆိတ်ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်နက်များနှင့် ဘ္ဟလ္လက မြားများဖြင့် ဓမ္မရှိသူသည် သူတို့ကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်၏။ ထို့နောက် ရန်သူကို မြားများဖြင့် ထပ်မံ ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 17

चतुर्भिः सैंधवांश्चैव शरैकेन च सारथिम् । शरैः संपातयामास धरण्यां गणनायकान्

မြားလေးစင်းဖြင့် စိုင်န္ဓဝ စစ်သည်တို့ကို လဲကျစေပြီး၊ မြားတစ်စင်းဖြင့် ရထားမောင်းကိုလည်း လဲကျစေ၏။ ထို့နောက် မြားများဖြင့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များကို မြေပြင်သို့ ကျစေ၏။

Verse 18

लाघवात्तु रथं चान्यं गत्वा त्रिपुरनंदनः । विशिखैर्वज्रसंकाशैः संबिभेद गणाधिपम्

သို့သော် လျင်မြန်သွက်လက်စွာ တြိပုရနန္ဒနသည် အခြားရထားတစ်စီးသို့ ပြောင်းတက်ကာ ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ တောက်ပသော မြားများဖြင့် ဂဏာတို့၏ အධిపတိကို ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 19

रुधिरेणावसिक्तांगो रुषा घोर यमप्रभः । ललाटे च त्रिभिर्बाणैस्सप्तभिश्च स्तनांतरे

ယမပရဘာသည် သွေးဖြင့်စိုစွတ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဒေါသကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ကာ နဖူးတွင် မြားသုံးစင်း၊ ရင်ဘတ်အလယ်၌ မြားခုနစ်စင်း ထိုးဝင်ထားလေ၏။

Verse 20

चतुर्भिर्नाभिदेशे च पंचभिर्मुष्टिमस्तके । संबिभेद महाक्रोधो बलिनं शंभुनंदनः

မဟာဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ရှမ္ဘု၏သားသည် အင်အားကြီးသူကို ထိုးနှက်လေ၏—နာဗီအပိုင်း၌ လေးချက်၊ ခေါင်းပေါ်၌ လက်မုဋ္ဌိဖြင့် ငါးချက်။

Verse 21

शरैरर्दितसर्वांगः स दैत्यो रणमूर्धनि । कश्मलं परमं गत्वा संपपात रथोपरि

မြားများကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ထိုးဖောက်၍ နာကျင်ပင်ပန်းနေသော ထိုဒေဝ်တသည် စစ်ပွဲအထွတ်အထိပ်၌ အလွန်အမင်း မောဟသို့ ကျရောက်ကာ ရထားပေါ်တွင်ပင် လဲကျလေ၏။

Verse 22

ततः सूतेन धीरेण अपनीतो रणाजिरात् । विमुखं नाहनच्छूरो विनायकः सुरार्चितः

ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော ရထားမောင်းက ဗိနာယက—ဒေဝတားတို့က ပူဇော်အာရాధနာပြုသောသူ—ကို စစ်မြေပြင်မှ ခေါ်ထုတ်သွားလေ၏; သို့ရာတွင် ထိုသူရဲကောင်းသည် ရှုံးနိမ့်သကဲ့သို့ မျက်နှာမလှည့်ခဲ့။

Verse 23

चिरात्संज्ञां समालभ्य यंतारं चाब्रवीद्वचः । गच्छ सूत रणे भीरुं विनायकं हरात्मजम्

အချိန်ကြာပြီးနောက် သတိပြန်ရလာသဖြင့် သူသည် ရထားမောင်းသူအား ပြောသည်— “ဟေ စူတ၊ သွားလော့; စစ်မြေပြင်၌ ကြောက်ရွံ့နေသော ဟရ (ရှီဝ) ၏သား ဝိနာယကကို ခေါ်လာလော့။”

Verse 24

ततो यंताब्रवीद्वाक्यं सत्यं पथ्यं च कोमलम् । हरात्मजशरान्सोढुं कस्समर्थो रणाजिरे

ထို့နောက် ရထားမောင်းသူသည် အမှန်တရားဖြစ်၍ အကျိုးရှိကာ နူးညံ့သောစကားကို ပြောသည်— “စစ်မြေပြင်၌ ဟရ၏သား၏ မြားများကို ခံနိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း?”

Verse 25

तस्मान्मोहगतस्त्वं च मयानीतः प्रभासुत । एतज्ज्ञात्वा त्विदानीं भो यद्युक्तं तद्विधीयताम्

ထို့ကြောင့် သင်သည် မောဟ၌ ကျရောက်ခဲ့သဖြင့်၊ ဟေ ပရဘာ၏သား၊ ငါသည် သင့်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။ ယခု ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက်၊ ဟေ ချစ်သူ၊ သင့်လျော်သမျှကို ဆောင်ရွက်စေ။

Verse 26

एतस्मिन्नंतरे राज्ञा प्रेरितः कविसत्तमः । औषधादिप्रयोगेण गजः संज्ञामबोधयत्

ထိုအချိန်အတွင်း ရာဇာ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ကဗိအမြတ်ဆုံးသည် ဆေးဝါးနှင့် အခြားကုထုံးများဖြင့် ဆင်၏ သတိကို ပြန်လည်နိုးထစေ하였다။

Verse 27

अकारयच्छतगुण प्राणं च जयमादिशत् । प्राग्जलं मंत्रितं दत्वा रुरोधास्याङ्गकव्रणान्

သူသည် ပရాణအားကို ရာဆတိုးမြှင့်ကာ အောင်ပွဲကို အမိန့်ပေး하였다; ထို့နောက် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေကို အရင်ပေးပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများရှိ အနာများကို ပိတ်ကာ ကုသ하였다။

Verse 28

स गजो दशनैरेव स्फोटयामास वै गिरिम् । एवं शतसहस्राणि सैन्यानि सैन्यपालकान्

ထိုဆင်သည် မိမိ၏ဆင်တံများသာဖြင့် တောင်ကိုပင် ချိုးဖျက်ကြေမွစေ하였다။ ထိုနည်းတူ စစ်တပ်အစုအဝေး သိန်းချီနှင့် သူတို့၏ စစ်ခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ပျက်စီးစေ하였다။

Verse 29

पातयामास समितौ गजः परमदुर्जयः । स दैत्यस्तस्य पृष्ठस्थः शरैः कालानलप्रभैः

စစ်မြေပြင်၌ အလွန်မအနိုင်ယူနိုင်သော ဆင်သည် သူ့ကို လဲကျစေ하였다။ သို့သော် ဆင်၏ကျောပေါ်တွင် တည်နေသော ဒೈတျာသည် ကာလမီးနှင့် ပရလယမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားများဖြင့် ရန်သူကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 30

हत्वा त्वपातयच्चोर्व्यां मुख्यमुख्यान्सुराधिपान् । शरैस्तस्य तदा देवा यमदंडसमप्रभैः

သူတို့ကို သတ်ပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ အထွတ်အမြတ် အධိပတိများကို မြေပြင်သို့ ပစ်ချ하였다။ ထို့နောက် ဒေဝများသည် ယမဒဏ္ဍကဲ့သို့ တောက်ပသော မြားများဖြင့် သူ့ကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 31

निपतंति महावीर्या रुधिरौघपरिप्लुताः । यस्मिन्यस्मिंश्च मार्गे तु स दैत्यः सगजो गतः

မဟာဗီရ စစ်သူရဲများသည် သွေးရေစီးကြောင်းများဖြင့် စိုစွတ်လျက် လဲကျသွားကြ하였다။ ဒိုင်တျာသည် ဆင်နှင့်အတူ သွားသည့် လမ်းတိုင်းတွင် သေဆုံးသူများ ပြန့်ကျဲနေ하였다။

Verse 32

तत्र तत्र चकाराशु भीषणं संचितं शरैः । गजेन पातिताः केचिद्गजारोहेण चापरे

ဒီနေရာဒီနေရာတွင် သူသည် မြားများကို စုပုံ၍ ချက်ချင်း ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်하였다။ အချို့ကို ဆင်က လဲကျစေပြီး အချို့ကို ဆင်စီးသူက သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 33

वेगेन भ्रमणेनैव सुराः केचित्प्रतापिताः । एवं सुरगणाध्यक्षाः शस्त्रास्त्रैर्विविधैश्च तम्

သူ၏ လျင်မြန်စွာ လှည့်ဝိုင်းသွားလာသော အရှိန်တင် လှုပ်ရှားမှုကြောင့်သာ တချို့သော ဒေဝတားတို့သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်၍ နာကျင်နှိပ်စက်ခံရကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဒေဝများသည် လက်နက်မျိုးစုံနှင့် အမြှားအာစတြာတို့ဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 34

सगजं युद्धनिर्भीता निजघ्नुर्बहुभिः शरैः । तथापि तद्गजं योद्धुं न शक्तास्ते महाबलाः

စစ်ပွဲ၌ မကြောက်မရွံ့ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ဆင်နှင့် ဆင်စီးသူကို အမြှားများစွာဖြင့် ထိုးနှက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မဟာအားကြီးကြသော်လည်း ထိုဆင်ကို တိုက်ခိုက်၍ အနိုင်မယူနိုင်ကြ။

Verse 35

क्षिप्रं तांस्तु गजो दंतैस्त्रैपुरोऽपातयच्छरैः । न गता ये धरण्यां च देवा जर्जरविग्रहाः

ချက်ချင်းပင် တြိုင်ပုရ ဂဇသည် မိမိ၏ ဆင်စွယ်နှင့် လက်နက်ပစ်အာစတြာတို့ဖြင့် သူတို့ကို လဲကျစေ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာကွဲကြေသွားသော ဒေဝတားတို့သည် မြေပြင်သို့ မကျရောက်သေးချေ။

Verse 36

शरण्यं गणपं जग्मुर्भीतास्ते वेदनातुराः । देवानां कदनं दृष्ट्वा गणाधीशः प्रतापवान्

ကြောက်ရွံ့၍ နာကျင်ဝေဒနာကြောင့် စိတ်မငြိမ်ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့သည် အကာအကွယ်ပေးသူ ဂဏပ (ဂဏေရှ) ထံသို့ သွားရောက်ခိုလှုံကြ၏။ ဒေဝတားတို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်လျှင် တန်ခိုးကြီး ဂဏာဓိရှသည် တုံ့ပြန်လှုပ်ရှား၏။

Verse 37

स गजं ताडयामास वज्रानलसमैः शरैः । स गजो वेगसंरुद्धः शरेण च समुत्थितः

သူသည် ဆင်ကို ဝဇ္ဇရနှင့် မီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အမြှားများဖြင့် ထိုးနှက်၏။ ဆင်၏ အရှိန်ကို တားဆီးခံရပြီး အမြှားထိုးဝင်သဖြင့် ထ၍ အပေါ်သို့ မြောက်တက် (ပြန်လှန်ထ) လာ၏။

Verse 38

अथोतौ द्वौ शरैरेव बिभिदाते परस्परम् । उभौ तौ नर्दमानौ च अन्योन्यं जयमैच्छताम्

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် မြားများဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးဖောက်ကြ၏။ ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနိုင်ရလိုကြ၏။

Verse 39

शोणितैर्लिप्तसर्वांगौ वीरमुख्यौ सुरासुरौ । अथाखुं स गजो मत्तो बिभेद दशनैः स्वकैः

ဒေဝနှင့် အသူရတို့အနက် အထက်မြတ်သော သူရဲကောင်းနှစ်ဦး၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး သွေးဖြင့်လိမ်းကျံနေ၏။ ထို့နောက် မူးယစ်မောသော ဆင်သည် မိမိ၏ ဆင်စွယ်များဖြင့် ကြွက်ကို ခွဲဖျက်လိုက်၏။

Verse 40

आखुनाभिद्रुतो नागो घोरयुद्धं तयोः परम् । अधोर्ध्वं संविभागे च चतुर्भिर्युद्धमद्भुतम्

နွယ်လ်၏ လိုက်လံနှင်ထုတ်ခြင်းကြောင့် မြွေသည် ထိုကောင်နှင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ရောက်လေ၏။ အပေါ်နှင့် အောက် အနေအထား ခွဲခြားရာတွင် လေးဖက်လုံးမှ တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်လေ၏။

Verse 41

सशब्दं तुमुलं युद्धं सर्वलोकभयंकरम् । दशनैर्दशनैरेव शरैरेव शरोत्तमैः

ထို့နောက် အသံဟိန်းဟောက်၍ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်သော တိုက်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာကာ လောကအားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏—သွားနှင့်သွား ထိခိုက်ကြပြီး၊ မြားကောင်းမြတ်တို့ဖြင့် မြားကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 42

तद्घोरमभवद्युद्धं देवदानवसंगरे । आखुको भेदयांचक्रे महानांगं महाबलम्

ထို့နောက် ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အင်အားကြီးသော အာခုကသည် မဟာဗလ မဟာနာင်္ဂကို ထိုးနှက်၍ ခွဲဖျက်လေ၏။

Verse 43

पर्शुना पृष्ठवंशाग्रे स्थित्वा तेनाहनत्पुनः । दैत्यस्य दशनद्वारे हृदिस्कंधेथ लाघवात्

ဒေဝတန်၏ ကျောရိုးအရှေ့ဖက်တွင် ရပ်ကာ၊ သူသည် ပုဆိန်ဖြင့် ထပ်မံ ခုတ်ထိုး하였다။ လျင်မြန်စွာ သွားပေါက်အဝမှတစ်ဆင့် နှလုံးနှင့် ပခုံးပေါ်သို့ ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 44

सगजः स पपातोर्व्यां गतासुर्लोहितं वमन् । शशंसुर्मुनयो देवास्साधुसाध्विति चाब्रुवत्

သူသည် ဆင်နှင့်အတူ မြေပြင်သို့ လဲကျ၍ အသက်ထွက်သွားကာ သွေးကို အန်ထုတ်လေ၏။ မုနိတို့က ချီးမွမ်းကြပြီး ဒေဝတော်တို့လည်း “သာဓု! သာဓု!” ဟု ကြွေးကြော်လေ၏။

Verse 45

अत्रान्येस्त्रैरमोघैश्च दैत्यानाजघ्नुराहवे । यावत्तु सेनयोर्नैव जययुद्धं समापयेत्

ထို့နောက် မလွဲမသွေသော အခြားလက်နက်များဖြင့် သူတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ဒိုင်တျများကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ကြလေ၏—တပ်နှစ်ဖက်က အောင်ပွဲပြိုင်စစ်ကို မပြီးဆုံးသေးသမျှ။

Verse 74

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे त्रैपुरिविमर्दोनाम चतुस्सप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြတ်သော သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမစာအုပ် စೃષ્ટိခဏ္ဍ၌ “ထရိုင်ပူရီ-ဝိမရ္ဒန (ထရိုင်ပူရတို့ကို ချေမှုန်းခြင်း)” ဟု အမည်ရသော ၇၄ မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။