Adhyaya 70

Verse 1

व्यास उवाच । ततो देवांतको दैत्यो व्यनदत्समरं प्रति । रणं चकार धर्मेण संदष्टौष्ठपुटो बली

ဗျာသမုနိက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ဒေဝါန္တက ဒေတ္တသည် စစ်ပွဲသို့ မာန်တကြီး ဟိန်းဟောက်လေ၏။ အင်အားကြီးသူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်ကာ ဓမ္မယုဒ္ဓ၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ရန်ပွဲဝင်လေ၏။

Verse 2

स गत्वा चाब्रवीद्वाक्यं सर्वलोकविगर्हितं । न जानासि महद्धर्मं दुष्ट मोहाद्यथाक्रमम्

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက်၊ လောကအားလုံးက ရှုတ်ချသော စကားကို ပြောလေ၏– “မကောင်းသော မောဟကြောင့် သင်သည် မဟာဓမ္မကို ၎င်း၏ အစဉ်အလာတကျ အမှန်တရားအတိုင်း မသိနားမလည်ပါ” ဟု။

Verse 3

पापपुण्यप्रयोगेण निग्रहानुग्रहे प्रभुः । अहं च निर्मितो धात्रा करोमि तव शासनम्

အို အရှင်ဘုရား၊ အပြစ်နှင့် ကုသိုလ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် အပြစ်ဒဏ်နှင့် ကရုဏာကို ပေးတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်လည်း ဖန်ဆင်းရှင်က ဖန်ဆင်းထားသူဖြစ်၍ သင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါသည်။

Verse 4

न जानासि यतो धर्मं कालमृत्यु पुरःसरः । न रोगो न जरा कालो न मृत्युर्न च किंकरः

သင်သည် ဓမ္မကို မသိနားမလည်သဖြင့် ကာလနှင့် မရဏသည် သင့်ရှေ့တွင် အရှေ့ဆောင်ကဲ့သို့ ရပ်တည်နေသည်။ ရောဂါမရှိ၊ အိုမင်းမရှိ; ကာလမရှိ၊ သေခြင်းမရှိ—နှင့် သင့်အလိုကို ဆောင်ရွက်ပေးမည့် အစေခံလည်း မရှိ။

Verse 5

धर्मात्प्रचलितः कर्मी कष्टं याति दिवानिशम् । उक्तं वसुं महावीर्यं यमं धर्मैकसाक्षिकम्

ဓမ္မမှ လွဲချော်သွားသော ကမ္မပြုသူသည် နေ့ညမပြတ် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် ယမကို ဆိုထားသည်—ဗသု၊ အင်အားကြီးမားသူ—ဓမ္မ၏ တစ်ဦးတည်းသော သက်သေဖြစ်သည်။

Verse 6

स जघान त्रिभिर्बाणैः कालमृत्युसमप्रभैः । प्रचिच्छेद स धर्मात्मा ते त्वन्यैर्विशिखैस्त्रिभिः

သူသည် ကာလနှင့် မရဏကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိုးခတ်하였다။ ထို့နောက် ဓမ္မစိတ်ရှိသူက ၎င်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်; သို့သော် သူတို့ကလည်း ထပ်မံ များပြားသော ချွန်ထက်သည့် လက်နက်မြားသုံးစင်းဖြင့် ပြန်လည်ထိုးခတ်하였다။

Verse 7

ततस्तूच्चैः शरैः प्राज्यैर्युगांतानलसप्रभैः । निजघान यमं संख्ये स चिच्छेद शरैः शरान्

ထို့နောက် သူသည် ယုဂအဆုံးမီးကဲ့သို့ တောက်ပသော မြားများကို အမြင့်မှ များစွာ ပစ်လွှတ်၍ စစ်မြေပြင်၌ ယမကို ထိုးခတ်하였다။ ယမကလည်း မိမိ၏ မြားများဖြင့် ထိုမြားများကို ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धौ परस्परजयैषिणौ । जघ्नतुः समरेन्योन्यं महाबलपराक्रमौ

ထိုအချိန်တွင် အမျက်ဒေါသထွက်နေပြီး အချင်းချင်း အနိုင်ယူလိုသော သူရဲကောင်းနှစ်ဦးတို့သည် ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် စွမ်းရည်သတ္တိတို့ဖြင့် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

Verse 9

अहोरात्रं तयोर्युद्धमवर्त्तत सुदारुणम् । एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धः शक्त्या प्रशमनं रुषा

နေ့ရောညပါ သူတို့၏ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးသည် အမျက်ဒေါသထွက်ကာ လှံတံတန်ခိုးဖြင့် ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားလေသည်။

Verse 10

बिभेद दैत्यशार्दूलो ह्यहंकारयुतो बली । तामेवाथ रुषा धर्मो गृहीत्वा शक्तिकां द्रुतं

မာန်မာနကြီးပြီး အားကြီးသော နတ်ဆိုးသည် တိုက်ခိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ဓမ္မသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ထိုလှံတံကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

Verse 11

निजघान तयैवामुंस्तनयोरंतरे भृशम् । स विह्वलित सर्वांगो मुखादागतशोणितः

ထိုလက်နက်ဖြင့် သူသည် ရင်ဘတ်အလယ်တည့်တည့်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

Verse 12

ततः क्रुद्धो महातेजा धृत्वा दंडं सुदारुणम् । अमोघं पातयामास तस्य दैत्यस्य विग्रहे

ထို့နောက် အမျက်ဒေါသထွက်နေသော တန်ခိုးကြီးမားသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုတ်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ ထိုနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မလွဲမသွေ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

Verse 13

साश्वं रथं तथा सूतं योद्धारं शस्त्रसंचयम् । चकार भस्मसात्तं च शमनः क्रोधमूर्च्छितः

ဒေါသအလွန်တက်ကြွသဖြင့် ရှမနသည် မြင်းပါသော ရထား၊ ရထားမောင်း၊ စစ်သူရဲနှင့် လက်နက်အစုအဝေးအားလုံးကို မီးလောင်၍ ပြာဖြစ်အောင် ပြုလေ၏။

Verse 14

पतिते च तथा दैत्ये दुर्धर्षो नाम दानवः । शमनं शूलहस्तस्तु प्रदुद्राव जिघांसया

ဒೈత్యသည် လဲကျသွားသောအခါ မအနိုင်ယူလွယ်သော ဒုර්ဓර්ရှ အမည်ရှိ ဒာနဝသည် လှံကိုင်ထားသော ရှမနကို သတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြေးဝင်လာ၏။

Verse 15

शूलहस्तं समायांतं बडवानलसन्निभम् । आससाद रणे मृत्युः शक्तिहस्तोतिनिर्भयः

ထို့နောက် မကြောက်မရွံ့သော မရဏ (မৃত्यु) သည် လှံကိုင်လျက် စစ်မြေပြင်၌ ပင်လယ်အောက်မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်လာသော တြိရှူလကိုင်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လေ၏။

Verse 16

स च दृष्ट्वाऽसुरो मृत्युं शूलेनैव जघान ह । शक्तिं चैव ततो मृत्युः प्रचिक्षेप रणाजिरे

အဆုရသည် မရဏကိုမြင်၍ တြိရှူလဖြင့်ပင် ထိုးနှက်လေ၏။ ထို့နောက် မရဏသည် စစ်မြေပြင်၌ မိမိ၏ လှံအာယုဓ ‘သက္တိ’ ကို ပစ်လွှတ်၍ တုံ့ပြန်လေ၏။

Verse 17

संदह्य सहसा शूलं वह्निकूटसमप्रभम् । दैत्यस्य हृदयं भित्वा गता सा च धरातलम्

ခဏချင်းတွင် မီးတောင်ပုံကဲ့သို့ တောက်ပလောင်ကျွမ်းသော တြိရှူလသည် ဒိုင်တျ၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်မီးလောင်စေပြီး နောက်တစ်ဖန် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားလေ၏။

Verse 18

सरथः स पपातोर्व्यां शक्तिजर्जरविग्रहः । अथान्यो दुर्मुखो मृत्युं कृष्टचापो महाबलः

သူသည် ရထားနှင့်အတူ မြေပြင်သို့ လဲကျသွား၍ လှံ၏ထိုးချက်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးကြေမွသွားသည်။ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ဒုർമုခ သည် လေးကို ဆွဲကာ သေမင်းသို့ တိုးဝင်လာသည်။

Verse 19

खड्गचर्मधरः कालो रथ एव गतोभवत् । दृष्ट्वा तं विशिखैः प्राज्यैर्जघान स यमं रणे

ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်သော ကာလ (အချိန်/သေမင်း) သည် ရထားစစ်သူရဲကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုသူကို မြင်သော် ယမသည် စစ်မြေပြင်၌ အားပြင်းမြားများစွာဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 20

स चाप्लत्य रथाद्देवो ह्यसिना च सकुंडलम् । शिरश्चिच्छेद सहसा पातयित्वा च भूतले

ထို့နောက် ထိုဒေဝတားသည် ရထားမှ ခုန်ဆင်းကာ ဓားဖြင့် နားကပ်အလှဆင်ထားသေးသော ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျစေ하였다။

Verse 21

हतशेषं बलं सर्वं प्रदुद्राव दिशो दश

သတ်ဖြတ်မှုအပြီး ကျန်ရစ်သည့် အင်အားအနည်းငယ်ပါသော တပ်စုတစ်ခုလုံးသည် ဒသဒిశာသို့ ပြေးလွှားထွက်ပြေးသွားသည်။

Verse 70

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे देवांतकर्दुर्धर्षदुर्मुखवधोनाम सप्ततिमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော ရှရီ ပဒ္မပုရာဏာ၏ ပထမပိုင်း စೃષ્ટိခဏ္ဍ အခန်း ၇၀ “ဒေဝါန္တက၊ ဒုර්ဓර්ෂ နှင့် ဒုർമုခ ကို သတ်ပစ်ခြင်း” ဟူသော အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။