Adhyaya 66

Verse 1

व्यास उवाच । भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कालेयो नाम दानवः । चित्ररथं प्रदुद्राव धृत्वा बाणं सकार्मुकम्

ဗျာသ မိန့်ကြားသည်– မိမိအစ်ကို သတ်ခံရသည်ကို မြင်လျှင် ကာလေယာ ဟုခေါ်သော ဒာနဝသည် မြားနှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ စိတြရထ ထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။

Verse 2

दृष्ट्वासुरं विधावंतं कालमृत्युसमप्रभम् । अरौत्सीत्तं महावीर्यो जयंतः पाकशासनिः

ကာလနှင့် မရဏတရားကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ပြေးဝင်လာသော အသူရကို မြင်လျှင် မဟာသူရဲကောင်း ဂျယန္တ—ပာကရှာသန (အိန္ဒြ) ၏ သား—သည် သူ့ထံသို့ စစ်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။

Verse 3

अब्रवीच्च महातेजा दैतेयं सुरसत्तमः । तथ्यं धर्माभिसंयुक्तं लोकद्वयहितं ध्रुवम्

ထို့နောက် တေဇောတောက်ပသော ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ဒိုင်တျကို မိန့်ဆိုသည်—အမှန်တရားဖြစ်၍ ဓမ္မနှင့် ဆက်စပ်ကာ လောကနှစ်ပါး၏ အကျိုးအတွက် မပြောင်းမလဲ တည်ကြည်သော စကားများဖြစ်သည်။

Verse 4

शस्त्राभिघातदुःखार्तं कश्मलं चान्यसंयुतम् । प्रभग्नं च निरस्तं च यो हंति स च बालिशः

လက်နက်ဒဏ်ရာများကြောင့် နာကျင်နေသူ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အခြားဒုက္ခများ ခံစားနေရသူ၊ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးပြီး လဲကျနေသူကို တိုက်ခိုက်သောသူသည် အမှန်တကယ် လူမိုက်ဖြစ်သည်။

Verse 5

सुचिरं रौरवं भुक्त्वा तस्य दासो भवेच्चिरम् । तस्मान्मामुं प्रयुध्यस्व युद्धधर्मस्थितो भव

Raurava ငရဲတွင် ကြာမြင့်စွာ ခံစားရပြီးနောက် သင်သည် သူ၏ကျွန် ဖြစ်ရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါနှင့် တိုက်ခိုက်ပါ၊ စစ်တိုက်ခြင်း တရားဓမ္မ၌ တည်ကြည်ပါ။

Verse 6

जयंतमब्रवीद्वाक्यं कालेयः क्रोधमूर्च्छितः । निहत्य भ्रातृहंतारमथ त्वांहन्मि सांप्रतम्

ဒေါသကြောင့် သတိလစ်လုမတတ်ဖြစ်နေသော ကာလေယသည် ဇယန္တအား ဤစကားကို ဆို၏ - 'ငါ့အစ်ကိုကို သတ်သောသူကို သတ်ပြီးနောက်၊ ယခု ငါသည် သင့်ကို သတ်မည်။'

Verse 7

ततस्तं चासुरश्रेष्ठं कालानलसमप्रभम् । जयंतो निशितैर्बाणैर्जघान सुरसत्तमः

ထို့နောက် နတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဇယန္တသည် ကာလမီးကဲ့သို့ တောက်ပသော ထိုအသူရာကို ထက်မြက်သော မြှားတို့ဖြင့် ပစ်ခတ်လေ၏။

Verse 8

निचकर्त्त शरान्सोपि त्रिभिर्विव्याध चासुरः । यथावृष्टिगणं प्राप्य नदी गैरिकवाहिनी

သူသည်လည်း မြှားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အသူရာက သူ့ကို မြှားသုံးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ မိုးရေကို ရရှိပြီးနောက် မြေနီရောင် ရေအလျဉ် စီးဆင်းသော မြစ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 9

तथा तौ च महावीर्यौ न क्षीणौ न च कातरौ । न शर्म परिलेभाते परस्परजयैषिणौ

ဤသို့ အင်အားကြီးမားသော သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် မပျော့နွမ်း မကြောက်ရွံ့ဘဲ၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အနိုင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သက်သာမှုကို မရရှိကြ။

Verse 10

अथ तस्य च दैत्यस्य धनुश्चिच्छेद चेषुणा । यंतारं पंचभिर्बाणैः पातयामास भूतले

ထို့နောက် သူသည် မြားတစ်စင်းဖြင့် ဒေဝ်၏ လေးကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ မြားငါးစင်းဖြင့် ရထားမောင်းကို မြေပြင်သို့ လဲကျစေ하였다။

Verse 11

अष्टाभिर्निशितैर्बाणैश्चतुरोश्वानपातयात् । शक्तिं संगृह्य भूमिष्ठः कुमारं च जघान ह

မြားချွန်ရှစ်စင်းဖြင့် သူသည် မြင်းလေးကောင်ကို လဲကျစေ하였다။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ လှံကို ကိုင်ယူပြီး ကုမာရကိုလည်း ထိုးလဲစေ하였다။

Verse 12

गदया पीडितं साश्वं सवरूथं सकूबरम् । पातयित्वा धरण्यां च सिंहनादं ननाद ह

ဂဒါဖြင့် ဖိနှိပ်ထိုးနှက်ခံရ၍—မြင်းများ၊ ရထားဘောင်နှင့် ယိုက်တံအပါအဝင်—သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ၊ ထို့နောက် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်하였다။

Verse 13

लाघवात्स धरां गत्वा गदापाणिरुपस्थितः । वज्रपाताद्यथा शब्दो लोकानां दुःसहो भवेत्

လျင်မြန်စွာ သူသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းလာကာ ဂဒါကို ကိုင်လျက် ရပ်နေ하였다။ ဗဇ္ဇရပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့သော အသံသည် လူအများအတွက် မခံနိုင်အောင် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 14

तथा तयोर्गदापाते शब्दः स्यात्तु मुहुर्मुहुः । एवं तयोर्गदायुद्धं यावदब्दचतुष्टयम्

၎င်းတို့၏ နှုတ်သီးတုတ်များ ရိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း အသံများ ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤနည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ နှုတ်သီးတုတ် တိုက်ပွဲသည် လေးနှစ်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 15

प्रभग्ने ते गदे खस्थौ खड्गचर्मधरावुभौ । तदा पदातिनोर्युद्धमद्भुतं लोमहर्षणं

၎င်းတို့၏ နှုတ်သီးတုတ်များ ကျိုးသွားသောအခါ တိုက်ခိုက်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် စစ်မြေပြင်တွင် ရပ်လျက် ဓားနှင့် ဒိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ခြေလျင်စစ်သည်များ၏ တိုက်ပွဲသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး ကြက်သီးထဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 16

दृष्ट्वा च विस्मयं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः । खड्गपातैर्मुहूर्तांते तयोश्छिन्ने तु वर्मणी

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်များ၊ အသူရာများနှင့် နဂါးကြီးများသည် အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ဓားချက်များကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး၏ သံချပ်ကာများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

Verse 17

अभवत्खड्गयुद्धं च तयोर्युद्धातिशीलिनोः । दधार चिकुरे तस्य जयंतो भीमविक्रमः

ထို့နောက် စစ်ပွဲတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ထိုနှစ်ဦးကြားတွင် ဓားတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးမားသော ဇေယျန္တသည် သူ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

Verse 18

शिरश्छित्वास्य खड्गेन पातयामास भूतले । ततस्तु जयशब्देन देवाः सर्वे ननंदिरे

ဓားဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် "အောင်ပွဲ" ဟု ကြွေးကြော်ကာ နတ်ဘုရားများ အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 19

प्रभग्ना दैत्यसंघाश्च दिशः सर्वाः प्रदुद्रुवुः

ရှုံးနိမ့်၍ ပျက်စီးသွားသော ဒೈတျာတပ်စုများသည် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 66

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे कालेयवधोनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမ စೃષ્ટိခဏ္ဍ၌ “ကာလေယ သတ်ဖြတ်ခြင်း” ဟူသော ခြောက်ဆယ်ခြောက်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။