Adhyaya 64

Verse 1

व्यास उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं गणाधिपस्य च । सर्वसिद्धिकरं पूतं सर्वाभीष्टफलप्रदं

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– ယခုတဖန် ဂဏာဓိပ (ဂဏေရှ) အတွက် စတိုးတရတစ်ပုဒ်ကို ထပ်မံဟောကြားမည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၍ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားကာ အလိုရှိသမျှ အကျိုးဖလကို ချီးမြှင့်သည်။

Verse 2

एकदंतं महाकायं तप्तकांचनसन्निभम् । लंबोदरं विशालाक्षं वंदेहं गणनायकं

ငါသည် ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—တစ်စွယ်တော်ရှိ၍ ကိုယ်တော်ကြီးမား၊ ပူလောင်ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ; ဝမ်းတော်ကြီး (လမ္ဗోదရ) နှင့် မျက်စိတော်ကျယ်ဝန်းတော်မူသော အရှင်။

Verse 3

मुंजकृष्णाजिनधरं नागयज्ञोपवीतकम् । बालेंदुकलिकामौलिं वंदेहं गणनायकं

မုဉ္ဇခါးပတ်နှင့် အနက်ရောင် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်တော်မူ၍၊ ယဇ္ဉောပဝီတသည် နဂါးသဏ္ဌာန်ဖြစ်ကာ၊ မော်လိ၌ နုနယ်သော လဆန်းလကွေးကလား တင်ဆင်တော်မူသော ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) ကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 4

सर्वविघ्नहरं देवं सर्वविघ्नविवर्जितम् । मूषकोत्तममारुह्य देवासुरमहाहवे

အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်တိုင်လည်း အတားအဆီးကင်းစင်သော ဒေဝတော်သည်—အထူးမြတ်သော ကြွက်ကို စီးနင်း၍—ဒေဝနှင့် အဆုရတို့၏ မဟာစစ်ပွဲ၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 5

योद्धुकामं महाबाहुं वंदेहं गणनायकम् । अंबिकाहृदयानंदं मातृकापरिवेष्टितम्

စစ်တိုက်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ လက်မောင်းကြီးမားသော ဂဏနာယကကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—အမ္ဗိကာ၏ နှလုံးသားအပျော်အပါးဖြစ်တော်မူပြီး၊ မာတෘကာတို့က ဝန်းရံထားတော်မူ၏။

Verse 6

भक्तिप्रियं मदोन्मत्तं वंदेहं गणनायकम् । चित्ररत्नविचित्रांगं चित्रमालाविभूषणम्

ဘက္တိကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ပျော်ရွှင်သက်ဝင် မဒေါန်မတ်တဖြစ်တော်မူသော ဂဏနာယကကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—အရောင်စုံ ရတနာတို့၏ တောက်ပမှုကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ အံ့ဩဖွယ်လှပပြီး၊ လှပသော ပန်းမော်လီဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။

Verse 7

कामरूपधरं देवं वंदेहं गणनायकम् । गजवक्त्रं सुरश्रेष्ठं चारुकर्णविभूषितम्

အလိုတော်အတိုင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူသော ဒေဝ ဂဏနာယကကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—ဆင်မျက်နှာတော်ရှိ၍ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ လှပသော နားတော်များဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။

Verse 8

पाशांकुशधरं देवं वंदेहं गणनायकम् । यक्षकिन्नरगंधर्वैः सिद्धविद्याधरैस्सदा

ပာရှာနှင့် အင်ကူရှာကို ကိုင်ဆောင်သော သာသနာတော်မြတ် ဂဏနာယက (ဂဏအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်) ကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ယက္ခ၊ ကိန္နရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ သိဒ္ဓ နှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့က အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကန်တော့ကြ၏။

Verse 9

स्तूयमानं महादेहं वंदेहं गणनायकम् । गणाष्टकमिदं पुण्यं भक्तितो यः पठेन्नरः

အလုံးစုံက ချီးမွမ်းနေသော မဟာဒေဝ (မဟာဒေဟ) ဂဏအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ဤ ‘ဂဏာဋ္ဌက’ သည် ပုဏ္ဏမြတ်၏; ဘက္တိဖြင့် ဖတ်ရွတ်သူသည်…

Verse 10

सर्वसिद्धिमवाप्नोति रुद्रलोके महीयते । न निःस्वतां तथाभ्येति सप्तजन्मसु मानवः

သူသည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ရရှိပြီး ရုဒ္ဒရလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ထိုလူသည် ခုနှစ်ဘဝတိုင်အောင် ဆင်းရဲမွဲတေမှုသို့ မကျရောက်။

Verse 11

य इदं पठते नित्यं महाराजो भवेन्नरः । वश्यं करोति त्रैलोक्यं पठनाच्छ्रवणादपि । स्तोत्रं परं महापुण्यं गणपस्य महात्मनः

ဤကို နေ့စဉ် ဖတ်ရွတ်သူသည် လူတို့အတွင်း မဟာရာဇာ ဖြစ်လာ၏။ ဖတ်ရွတ်ခြင်းကြောင့်—နားထောင်ရုံဖြင့်ပင်—သုံးလောကကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆောင်နိုင်၏။ ဤသည် မဟာစိတ်ရှိသော ဂဏပ (ဂဏေရှ) အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ မဟာပုဏ္ဏ စတိုးတရ ဖြစ်၏။

Verse 64

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गणपतिस्तोत्रं नाम । चतुष्षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃષ્ટိခဏ္ဍ၌ ‘ဂဏပတိစတိုးတရ’ ဟူသော အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏—၆၄ မြောက် အခန်း။