Adhyaya 55

Verse 1

श्रीभगवानुवाच । अपरं च प्रवक्ष्यामि कामेनाधिष्ठितस्य च । पुरा भागीरथी तीरे द्विजः परमहंसकः

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်– “ကာမကြောင့် အုပ်စိုးခံရသူတစ်ဦးအကြောင်းကိုလည်း နောက်ထပ် ပြောကြားမည်။ ရှေးကာလ၌ ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်ကမ်း၌ ဘြာဟ္မဏ ပရမဟံသ သံဃာတော်တစ်ပါး နေထိုင်ခဲ့သည်။”

Verse 2

उपदेष्टा सहस्राणां द्विजानां शांतिदः परः । एकदंडधरः साक्षात्कूर्मवद्धरणी स्थितः

သူသည် ဒွိဇများ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ဆရာတော်ဖြစ်၍ သူတို့အား ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးသနားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ တုတ်တံတစ်ချောင်း (ဧကဒဏ္ဍ) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် တည်နေ၍—ကမ္ဘာကို ထမ်းထားသော ကူර්မအဝတာရကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 3

एकाकिनः सतस्तस्य देवागारे विनिष्कृते । पत्युर्गृहात्परं गेहं गंतुं सायं समुद्यता

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် တစ်ယောက်တည်း အပြင်သို့ ထွက်သွားစဉ်၊ သူမသည် ဘုရားကျောင်း (ဒေဝာဂါရ) တွင် ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ ညနေခင်းတွင် ခင်ပွန်းအိမ်မှ အခြားအိမ်တစ်အိမ်သို့ သွားရန် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 4

अकस्माद्युवती नारी मिलिता रूपधारिणी । दृष्ट्वा तां भगवान्विप्रो मन्मथस्य भयार्दितः

ရုတ်တရက် အလှပသောရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူထားသည့် မိန်းမငယ်တစ်ဦး လာရောက်တွေ့ဆုံ하였다။ သူမကိုမြင်သော် သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏသည် ကာမဒေဝ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွား၏။

Verse 5

अगारजठरे कृत्वा स चैनां प्राक्षिपत्क्षपाम् । अर्गलं सा दृढं कृत्वा देवागारे सुशोभने

အိမ်၏အတွင်းခန်းကို ‘ဝမ်းဗိုက်’ ကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ သူမကို ညအမှောင်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူမကလည်း လှပသော ဘုရားကျောင်းအတွင်း တံခါးကွင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ချိတ်ကာ နေထိုင်하였다။

Verse 6

कदाचिदपि तं द्वारादागंतुं न ददाति ह । एवंभूतः समाधिस्थः क्षपां क्षिप्त्वा विलप्य सः

သူမသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တံခါးမှတစ်ဆင့် သူ့ကို ဝင်ခွင့်မပေးခဲ့။ ထို့ကြောင့် သူသည် သမာဓိ၌ တည်နေကာ ညကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ငိုကြွေးဝမ်းနည်း하였다။

Verse 7

चिंतयंस्तां वरारोहां द्वारि किं वा कृतं मम । एवं संचिंत्यतामाह द्वारं देहीह नः प्रिये

တင်ပါးလှပသော မိန်းမကို စဉ်းစားရင်း သူက “တံခါးဝမှာ ငါ ဘာလုပ်မိသလဲ” ဟု တွေးတော하였다။ ထို့နောက် “ချစ်သူရေ၊ ဒီမှာ ငါတို့အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးပါ” ဟု ပြော하였다။

Verse 8

पतिश्च वशगः कांते दयितस्ते भविष्यति । ततस्तं प्राह सा विप्रं वृद्धं कामप्रलालसम्

“ချစ်သူရေ၊ သင့်ခင်ပွန်းသည် သင့်အောက်တွင် နာခံကာ သင့်ကိုချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လာမည်” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သူမသည် ဗြာဟ္မဏကို မိန့်ကြား하였다—အသက်ကြီးသော်လည်း ကာမလိုလားမှုဖြင့် လှည့်ဖျားသည့်စကားများ ပြောနေသူ။

Verse 9

अनन्विता गिरःस्तात वक्तुं त्वं नार्हसि प्रभो । अथासौ भगवान्प्राह प्रचुरं चास्ति मे वसु

“ချစ်သူရေ၊ သင်၏စကားများ မညီမညာဖြစ်နေသည်; အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ပြောဆိုရန် မသင့်တော်ပါ။” ထိုအခါ ဘဂဝန်က “ငါ၌လည်း ဥစ္စာဓန အလွန်ပေါများရှိသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 10

तव दास्यामि कल्याणि प्रस्फोटय कपाटिकाम् । विप्रमाह पुनः सा च त्वं वै मे धर्मतः पिता

“မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါပေးမည်—တံခါးငယ်ကို ဖွင့်လော့!” ဟု ဗြာဟ္မဏက ထပ်မံဆို၏။ သို့ရာတွင် သူမက “ဓမ္မအရ သင်သည် ကျွန်မ၏ ဖခင်ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်ဆို၏။

Verse 11

मा गच्छ पुत्रिकां मां च परयोषां च धार्मिक । मनसा स समालोच्य सुषिरेण पथा गृहान्

“ဓမ္မရှိသူရေ၊ ငါ့သမီးကို မနီးကပ်နှင့်၊ ငါ့ကိုလည်း မနီးကပ်နှင့်၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကိုလည်း မနီးကပ်နှင့်။” ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ သူသည် လျှို့ဝှက်သော လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အိမ်များသို့ သွားလေ၏။

Verse 12

बाहुनोद्धाट्यते नैव गंतुं चैव समुद्यतः । गच्छतश्चार्द्धमरर उत्तमांगं सुसंकटे

လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသော်လည်း မသွားနိုင်ခဲ့; ထို့ပြင် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ရာတွင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အန္တရာယ်ထဲ၌ ခေါင်းသည် တစ်ဝက်ခန့် ဒဏ်ရာရလေ၏။

Verse 13

प्रविष्टं न पुनश्चैति पंचत्वमगमत्तदा । उषःकाले समायाता रक्षिणो ये च किंकराः

ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ထပ်မံပြန်မလာတော့; ထိုအခါ သူသည် ပဉ္စတတ္တဝအခြေအနေသို့ ရောက်၍ အနိစ္စသို့ လွန်သွားသည်။ မိုးလင်းချိန်တွင် ကာကွယ်သူများနှင့် အမှုထမ်းများ ရောက်လာကြ၏။

Verse 14

अद्भुतं तं शवं दृष्ट्वा तामुचुस्ते च विस्मिताः । कथं च निधनं त्वस्य संभूतं ब्रूहि सुंदरि

ထိုအံ့ဩဖွယ်အလောင်းကို မြင်ကြသဖြင့် သူတို့သည် အံ့အားသင့်ကာ သူမအား မေးလေသည်– “သူ၏ သေဆုံးမှုသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ အို လှပသောမိန်းမ၊ ပြောပြပါ။”

Verse 15

कथयित्वा तु तद्वृत्तमभीष्टं देशमागता । एवं कामस्य महिमा दुर्निवारो जनेषु च

ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို ပြောပြပြီးနောက် သူမသည် မိမိလိုလားသည့်နေရာသို့ ပြန်သွားလေသည်။ ဤသို့ပင် ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု) ၏ အာနုභာဝသည် လူတို့အကြား တားဆီးရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 16

सर्वेषामपि जंतूनां सुरासुरनृणां भवेत् । दृष्ट्वाऽमोघां वरारोहां सर्वलोकपितामहः

သတ္တဝါအားလုံး—ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူသားတို့အကြား၌ပင်—မလွဲမသွေ အင်္ဂါရပ်လှပသော အမောဃာကို မြင်သော် လောကအားလုံး၏ ပိတామဟ ဘြဟ္မာတော်ပင် မောဟဖြစ်လေ၏။

Verse 17

च्युतबीजोभवत्तत्र लौहित्यसंभवस्मृतः । पुनाति सकलान्लोकान्सर्वतीर्थमयो हि सः

ထိုနေရာ၌ ကျသွားသော မျိုးစေ့မှ ‘လောဟိတျယ၏ မူလ’ ဟု မှတ်မိကြသည့် သန့်ရှင်းသော စီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုစီးကြောင်းသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သဖြင့် လောကအားလုံးကို သန့်စင်ပေး၏။

Verse 18

यमाश्रित्य नरो याति ब्रह्मलोकमनामयम् । द्विज उवाच । कथं च ब्रह्मणो मोहो ह्यमोघा का वरांगना

ယမကို အားကိုးလျက် လူသည် ရောဂါကင်းသော ဘြဟ္မလောကသို့ ရောက်နိုင်၏။ ဒွိဇက ပြောသည်– “ဘြဟ္မာတော်၌ မောဟသည် မည်သို့ ပေါ်လာသနည်း။ ထိုအမောဃာ အထူးမြတ်သော မိန်းမသည် မည်သူနည်း။”

Verse 19

उद्भवं तीर्थराजस्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः । श्रीभगवानुवाच । मुनिर्देवैः समाराध्यः पद्मयोनिसमप्रभः

“တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်၏ မူလအစကို အမှန်တကယ် ကြားလိုပါသည်။” သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်– “ထိုမုနိသည် ဒေဝတို့က ပူဇော်အရိုအသေပြုကြပြီး၊ ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) နှင့်တူသော တောက်ပမှုဖြင့် ထင်ရှားလင်းလက်နေ၏။”

Verse 20

शंतनुश्चेति विख्यातः पत्नी तस्य पतिव्रता । अमोघेति समाख्याता रूपयौवनशालिनी

သူသည် “ရှန္တနု” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။ သူ၏ဇနီးသည် ပတိဝရတာ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သူ—ဖြစ်ပြီး “အမိုးဃာ” ဟု ခေါ်ကြကာ အလှအပနှင့် ယောဝန်၏ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 21

अस्याश्च पतिमन्वेष्टुं यातो ब्रह्मा च तद्गृहम् । तस्मिन्काले मुनिश्रेष्ठः पुष्पाद्यर्थं वनं गतः

ထို့နောက် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ရှာဖွေရန် ဗြဟ္မာသည်လည်း ထိုအိမ်သို့ ရောက်လာ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မုနိအထူးမြတ်သည် ပန်းနှင့် အခြားအရာများ စုဆောင်းရန် တောသို့ ထွက်သွားခဲ့၏။

Verse 22

सा तं दृष्ट्वा सुरश्रेष्ठमर्घ्यपाद्यादिकं ददौ । दूरेभिवादनं कृत्वा सा गृहं प्रविवेश ह

သူမသည် ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးကို မြင်သဖြင့် အရ္ဃျ၊ ပာဒျ စသည့် ကြိုဆိုပူဇော်မှုများကို ဆက်ကပ်၏။ သင့်တော်သော အကွာအဝေးမှ ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြု၍ နောက်တဖန် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 23

तां च दृष्ट्वा नवद्यांगीं धाता कामवशं गतः । स्रष्टात्मानं समाधायाचिंतयत्तां पुरोगताम्

သူမ၏ ယောဝန်သစ်လွင်သော အင်္ဂါအလှကို မြင်သော် ဓာတာ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် ကာမ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်၏။ ထို့နောက် ဖန်ဆင်းသဘောတရားကို စိတ်၌ စုစည်းကာ သမာဓိဖြင့် တည်ငြိမ်စေပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသူမကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်တော်မူ၏။

Verse 24

बीजं पपात खट्वायां ब्रह्मणः परमात्मनः । ततो ब्रह्मा गतस्त्रस्तस्त्वरया परिपीडितः

ပရမအတ္တမန်ဖြစ်သော ဘြဟ္မာ၏ မျိုးစေ့သည် အိပ်ရာပေါ်သို့ ကျသွား၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ကြောက်လန့်ကာ အလျင်အမြန်မှု၏ ဖိအားကြောင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 25

अथायातो मुनिर्गेहं शुक्रं पीठे ददर्श ह । तमपृच्छद्वरारोहां कश्चाप्यत्रागतः पुमान्

ထို့နောက် မုနိသည် အိမ်သို့ ရောက်လာ၍ သုကြကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့၏။ ထိုမိန်းမမြတ်အား “ဤနေရာသို့ မည်သူသော ယောက်ျားလာသနည်း” ဟု မေး၏။

Verse 26

तमुवाच ततोऽमोघा ब्रह्मा ह्यत्रागतः पते । त्वामेवान्वेषितुं नाथ मया दत्तोत्र पीठकः

ထို့နောက် အမောဃာက “အရှင်၊ ဘြဟ္မာသည် အမှန်တကယ် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ပါသည်။ အို နာထ၊ သင်တော်မူသူကိုသာ ရှာဖွေရန်အတွက် ဤနေရာတွင် အာသနတစ်ခုကို ကျွန်မ တင်ထားပါသည်” ဟု ပြော၏။

Verse 27

शुक्रस्य कारणं चात्र तपसा ज्ञातुमर्हसि । ततो ध्यानात्परिज्ञातं तेनैव च द्विजन्मना

ဤနေရာ၌ သုကြနှင့် ဆက်နွယ်သော အကြောင်းရင်းကို တပဿာဖြင့် သိမြင်သင့်၏။ ထို့နောက် သမာဓိဓ्यानဖြင့် ထိုဒွိဇသည် ထိုအရာကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်သိမြင်ခဲ့၏။

Verse 28

ब्रह्मरेतः परं साध्वी पालयस्व ममाज्ञया । उत्पद्यते सुतस्ते तु सर्वलोकैकपावनः

အို သီလရှင်မ၊ ကျွန်ုပ်၏ အမိန့်အတိုင်း ဘြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မျိုးစေ့ဤကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်လော့။ ထိုမှ သင်၌ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်—လောကအားလုံးကို တစ်ဦးတည်းပင် သန့်စင်ပေးမည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 29

आवयोः सर्वकल्याणं फलिष्यति मनोगतम् । ततः पतिव्रता तस्य आज्ञामागृह्य संभवात्

ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးအတွက် စိတ်ထဲတွင်ထားရှိသော မင်္ဂလာဆန္ဒအားလုံးသည် အကျိုးဖြစ်ထွန်းမည်။ ထို့နောက် ပတိဝရတာ မယားသည် သူ၏အမိန့်ကို လက်ခံကာ ထိုအတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။

Verse 30

पपौ रेतो महाभागा ब्रह्मणः परमात्मनः । आवर्त इव संजज्ञे रौद्रगर्भ इति स्फुरन्

မဟာဘဂါဖြစ်သောသူမသည် ပရမာတ္မန် ဘြဟ္မာ၏ မျိုးရည်ကို သောက်ခဲ့သည်။ ထိုနောက် အတွင်း၌ လှိုင်းဝိုင်းကဲ့သို့ လှည့်ဝန်းတက်လာကာ တောက်ပ၍ “ရော်ဒ္ရဂರ್ಭ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ하였다။

Verse 31

प्रसोढुं नैव शक्ता सा शंतनुं चाब्रवीत्ततः । गर्भं धारयितुं नाथ न शक्नोम्यधुना प्रभो

သူမသည် မခံနိုင်တော့သဖြင့် ရှန္တနုအား ပြော하였다— “အို နာထ၊ အို ပရဘု၊ ယခု ဤကိုယ်ဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်တော့ပါ။”

Verse 32

किं करिष्यामि धर्मज्ञ प्राणो मे संचलत्यपि । आज्ञापय महाभाग गर्भं त्यक्ष्यामि यत्र च

အို ဓမ္မကိုသိသောအရှင်၊ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ။ အသက်ရှူသံတောင် လှုပ်ယမ်းနေပါသည်။ အို မဟာဘဂါ၊ အမိန့်ပေးပါ—ဤကိုယ်ဝန်ကို ဘယ်နေရာတွင် စွန့်လွှတ်ရမည်နည်း။

Verse 33

पत्युराज्ञां समादाय मुक्तो गर्भो युगंधरे । पयस्तेजोमयं शुद्धं सर्वधर्मप्रतिष्ठितम्

ခင်ပွန်း၏ အမိန့်ကို လက်ခံပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်သားကို ယုဂန္ဓရ တောင်ပေါ်၌ လွှတ်ချခဲ့သည်—နို့နှင့် တေဇောအလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သန့်ရှင်းမှု၊ ဓမ္မအားလုံး၏ အခြေခံအဖြစ် တည်မြဲသောအရာ။

Verse 34

तन्मध्ये पुरुषः शुद्धः किरीटी नीलवाससा । रत्नदाम्ना च विद्धांगो दुःप्रेक्ष्यो ज्योतिषां गणः

ထိုအလယ်၌ သန့်ရှင်းသော ပုရုෂတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏—မကွတ်ဆောင်း၍ အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ကာ၊ ရတနာမാലာဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါတို့ အလှဆင်ထားသည်။ ရောင်ခြည်များ၏ အစုအဝေးကဲ့သို့ တောက်ပသဖြင့် မျက်နှာမူကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲ၏။

Verse 35

ततो देवगणाः स्वर्गात्पुष्पवर्षमवाकिरन् । प्रसूतः सर्वतीर्थेषु तीर्थराज इति स्मृतः

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဒေဝတော်အစုအဝေးတို့သည် ပန်းမိုးကို ရွာချလိုက်ကြ၏။ သူသည် တီရ္ထများအားလုံးအတွင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး “တီရ္ထရာဇ” ဟူ၍—တီရ္ထတို့၏ မင်း—အဖြစ် မှတ်မိကြသည်။

Verse 36

ततो राम इति ख्यातः प्रजातोहं भृगोः कुले । क्षत्रियान्पितृहंतॄंस्तु ससैन्यबलवाहनान्

ထို့နောက် ငါသည် ဘൃဂုဝంశ၌ မွေးဖွားလာ၍ “ရာမ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ ထို့ပြင် ငါ၏ ဘိုးဘွားတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ က္ṣတ္ရိယများကို သူတို့၏ စစ်တပ်၊ အင်အားနှင့် ယာဉ်ပို့ဆောင်များနှင့်တကွ ငါ ဖျက်ဆီးခဲ့၏။

Verse 37

हत्वा युद्धगतान्भीतान्पंकैः सर्वैर्युतो ह्यहम् । ब्रह्महत्यासमं घोरं मद्गेहे समुपस्थितम्

စစ်မြေသို့ ထွက်သွားပြီး ယခု ကြောက်ရွံ့နေသူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အမျိုးမျိုးသော အညစ်အကြေးတို့ဖြင့် လိမ်းကျံနေသော ငါသည် မိမိအိမ်အတွင်း၌ပင် ဘြဟ္မဟတ္ယာနှင့် တူညီသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးတစ်ရပ်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မြင်ရ၏။

Verse 38

पंकयुक्तं कुठारं मे क्षालितं नैव शुद्ध्यति । ततः खे चाभवद्वाणी राम मद्वचनं कुरु

“ငါ၏ ပုဆိန်သည် ရွံ့ဖြင့် လိမ်းကျံနေ၏; ဆေးကြောသော်လည်း မသန့်စင်နိုင်” ဟုဆိုရာတွင်၊ ထို့နောက် ကောင်းကင်ထက်မှ အသံတော်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၍ “ရာမ၊ ငါ၏ စကားအတိုင်း ပြုလော့” ဟု မိန့်၏။

Verse 39

यत्र तीर्थे कुठारं ते निर्मलं च भवेदिह । तत्र ते सर्वपापानां जातानां च क्षयो भवेत्

ဤနေရာ၌ မည်သည့် တီရ္ထ၌မဆို သင်၏ ပုဆိန်သည် သန့်ရှင်းကြည်လင်လာလျှင် ထိုနေရာ၌ပင် သင်ကျူးလွန်ထားသော အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 40

जनानां तत्र सर्वेषां हितार्थं तिष्ठ मानद । चपलं गच्छ तीर्थानि सर्वाणि सुमहांति च

“လူအပေါင်းတို့၏ အကျိုးအတွက် ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်လော့၊ ဂုဏ်ပေးသူရေ; သို့ရာတွင် သင်၊ မငြိမ်မသက်သူရေ၊ တီရ္ထအပေါင်းတို့သို့—အလွန်ကြီးမြတ်သော တီရ္ထများသို့ပါ—သွားလော့”။

Verse 41

तेषां मध्ये महातीर्थे पर्शुः शुद्धो भवेद्यदि । तं च जानीहि तीर्थेषु मुक्तिदं परिकीर्तितम्

ထိုတီရ္ထများအနက် မဟာတီရ္ထ၌ ပုဆိန် (ပရရှု) သန့်ရှင်းလာပါက ထိုနေရာကို တီရ္ထများအတွင်း မောက္ခပေးသောနေရာဟု ကြေညာထားသည်ဟု သိမှတ်လော့။

Verse 42

तच्छ्रुत्वा जामदग्न्यस्तु तीर्थानि प्रययौ तदा । गंगां सरस्वतीं शुभ्रां कावेरीं सरयूं तथा

ထိုစကားကို ကြားသော် ဂျာမဒဂ္နျ (Jāmadagnya) သည် ထိုခဏ တီရ္ထများသို့ ထွက်ခွာသွား၏—ဂင်္ဂါ၊ ဖြူစင်တောက်ပသော စရஸဝတီ၊ ကာဝေရီ နှင့် ထို့အတူ စရယုသို့။

Verse 43

गोदावरीं च यमुनां कद्रूं च वसुदां तथा । अन्यां च पुण्यदां रम्यां गौरीं पूर्वां स्थितां शुभाम्

ထို့ပြင် ဂိုဒာဝရီနှင့် ယမုနာ၊ ကဒြူနှင့် ဝစုဒါတို့လည်းရှိ၏; ထို့အတူ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိသော မင်္ဂလာဂေါရီဟူသည့် လှပ၍ ကုသိုလ်ပေးသော မြစ်တစ်စင်းလည်း ရှိ၏။

Verse 44

गच्छतस्तस्य धीरस्य सदागतिसमस्य च । क्षालितः सर्वतीर्थेषु न पुनर्निर्मलोऽभवत्

ထိုတည်ငြိမ်သတ္တိရှိသူသည် စိတ်ညီမျှစွာ ခရီးဆက်သွားလျက်၊ တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံးတွင် သန့်စင်ရေချိုးခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်သန့်ရှင်းမလာခဲ့။

Verse 45

ततो गिरिगुहां दुर्गां महारण्यं च पर्वतम् । गिरिकूटं च दुर्लभ्यं ययौ तीर्थमसौ हरिः

ထို့နောက် ဟရီသည် ထိုတီရ္ထသို့ ဆက်လက်သွားရာ၊ ဝင်ရောက်ရန်ခက်ခဲသော တောင်ဂူခံတပ်၊ မဟာတောအုပ်နှင့် တောင်တန်း၊ ထို့ပြင် ဂိရိကူဋ (Girikūṭa) ဟုခေါ်သော ရောက်ရန်ခက်သော တောင်ထိပ်သို့ သွားခဲ့သည်။

Verse 46

न च निर्मलतामेति कुठारस्तस्य तेन च । विषादमगमत्तत्र रामः परपुरंजयः

ထိုသူကြောင့်ပင် ထိုကူဋာရ (ပုဆိန်) သည် မူလသန့်ရှင်းမှုသို့ မပြန်ရောက်နိုင်ခဲ့; ထို့ကြောင့် ရန်သူမြို့များကို အောင်နိုင်သူ ရာမသည် ထိုနေရာ၌ ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်သွားသည်။

Verse 47

हाहेति विविधं कृत्वा चोपविश्य धरातले । प्रचिंतामगमद्वीरस्तमुवाच पुनस्तथा

“ဟာဟာ” ဟု အမျိုးမျိုးအော်ဟစ်ကာ သူရဲကောင်းသည် မြေပြင်ပေါ် ထိုင်ချလိုက်သည်; စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ထိုသူကို ထပ်မံ အတူတူပင် ပြောဆိုလေသည်။

Verse 48

पूर्वस्यां दिशि देवेश तीर्थं चास्ति गुहोदरे । तच्छ्रुत्वा नरशार्दूलो गत्वा कुंडं ददर्श सः

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အရှေ့ဘက်ဦးတည်ရာတွင် ဂူအတွင်း၌ တီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားသော် လူတို့အတွင်း ကျားကဲ့သို့သောသူသည် သွားရောက်ကာ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ (ရေကန်) ကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 49

प्रदक्षिणं जलावर्तं शुभ्रं पापहरं शुभम् । तज्जलस्पर्शमात्रेण कुठारः शुद्धतां गतः

ညာဘက်သို့လှည့်ဝိုင်းသော ရေဝိုင်းသည် သန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာရှိကာ အပြစ်ကိုဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုရေကို ထိမိရုံသာဖြင့်ပင် ပုဆိန်တောင် သန့်စင်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 50

ततो रामोभिषेकं तु कृतवान्प्रमुदान्वितः । शुद्धात्मनस्त्वपापस्य बुद्धिर्जाता प्रपाविनी

ထို့နောက် ရာမသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် အဘိသေက (သန့်စင်အလှူအတင်) ကို ပြုလုပ်하였다။ သန့်ရှင်းသောစိတ်ဝိညာဉ်၊ အပြစ်ကင်းသူအတွက် ကြည်လင်၍ သန့်စင်စေသော ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 51

स रामः सुचिरं स्थित्वा तीर्थराजं प्रसाद्य तम् । ततस्ततोऽचलात्प्राप्य पुरं वेगसमन्वितः

ရာမသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ တီရ္ထရာဇကို ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ထို့နောက် တောင်တစ်လုံးမှ တောင်တစ်လုံးသို့ ဆက်လက်ရွှေ့ကာ အလွန်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် မြို့သို့ ရောက်하였다။

Verse 52

ख्यातं कृत्वा ततश्चोर्व्यां गतोसौ लवणार्णवम् । अयं तीर्थवरः साक्षात्पितामहकृतो भुवि

ထိုသန့်မြတ်ရာကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျော်ကြားစေပြီးနောက် ရာမသည် လဝဏာရ္ဏဝ၊ ဆားပင်လယ်သို့ သွား하였다။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်ပြီး ပိတာမဟ ဘြဟ္မာက တိုက်ရိုက် တည်ထောင်ထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 53

सुखदः सर्वतः शुद्धो मुक्तिमार्गप्रदः किल । एवं कामप्रभावं च विद्धि दुर्वारदुःसहम्

ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းပြီး အလုံးစုံ သန့်ရှင်းကာ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ သွားရာလမ်းကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် သိထားလော့—ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု) ၏ အာနိသင်သည် တားမရ၊ ခံနိုင်ရည်ခက်လှသည်။

Verse 54

कामाज्जातं वृषं पापं पुण्यं पुण्यप्रयोगतः । स जातश्चैव लौहित्यो विरंचेश्चैव चौरसः

ကာမတဏှာမှ အပြစ်ရှိသော နွားထီး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ကုသိုလ်ကို ကျင့်သုံးခြင်းမှ ကုသိုလ်တရားကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသူသည် “လောဟိတျယ” ဟူသောနာမဖြင့်လည်း မွေးဖွား၍၊ ဝိရဉ္စ (ဗြဟ္မာ) ၏ သားတော်ဖြစ်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါညီညာ သင့်တော်သောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၏။

Verse 55

शंतनो क्षेत्र संजातस्त्वमोघागर्भसंभवः । विरिञ्चिना जितः कामः शांतनोरप्यमत्सरात्

အို သန္တနု၊ သင်သည် က္ෂೇತ್ರ (လယ်မြေ) မှ မွေးဖွား၍ အမောဃာ၏ ဗိုက်ကလေးမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ကာမ (အလိုဆန္ဒ) ကို ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) က အနိုင်ယူခဲ့သကဲ့သို့၊ သန္တနုလည်း မနာလိုမရှိသောစိတ်ဖြင့် ထိုကာမကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့၏။

Verse 56

तस्याः पतिव्रतात्वाच्च तीर्थात्तीर्थवरो हि सः । एवं यस्तु पठेन्नित्यं पुण्याख्यानमिदं शिवम्

သူမ၏ ပတိဝြတာ—ခင်ပွန်းအပေါ် မလျော့မလျှော့ သစ္စာတည်ကြည်မှု—ကြောင့် ထိုတိရ္ထ (သန့်ရှင်းသောကူးကန်) သည် တိရ္ထအပေါင်းတို့ထဲ၌ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် မည်သူမဆို နေ့စဉ် ဤသီဝ၏ ကုသိုလ်မင်္ဂလာ အကြောင်းအရာကို ရွတ်ဖတ်လျှင် မဟာကုသိုလ် ရရှိ၏။

Verse 57

शृणुयाद्वा मुदा पृथ्व्यां मुक्तिमार्गं स गच्छति

မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်စဉ် ပီတိဖြင့် ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းကို လိုက်လျှောက်သွား၏။