Adhyaya 53

Verse 1

द्विज उवाच । तुलाधारस्य चरितं प्रभावमतुलं प्रभो । वक्तुमर्हस्यशेषेण यदि मय्यस्त्यनुग्रहः

ဒွိဇက ပြောသည်– “အို ပရဘု! ကျွန်ုပ်အပေါ် အနုဂ्रहရှိပါက တုလာဓာရ၏ ချရိတ္တ—နှိုင်းမရသော မဟာသြဇာနှင့် ဂုဏ်မဟာတရားကို အပြည့်အစုံ မိန့်ကြားပေးပါ။”

Verse 2

श्रीभगवानुवाच । सत्यभावादलोभाच्च दद्याद्यो वै त्वमत्सरात् । नित्यं यज्ञशतं तस्य सुनिष्पन्नं सुदक्षिणम्

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်– စိတ်ရင်းမှန်ကန်၍ လောဘကင်း၊ မနာလိုမရှိဘဲ ဒါနပြုသူ၏ ဒါနသည် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပါဝင်သည့် ကောင်းစွာပြီးမြောက်သော ယဇ္ဉာတစ်ရာကို အမြဲပြုလုပ်သကဲ့သို့ တန်ဖိုးတူဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 3

सत्येनोदयते सूरो वाति वातस्तथैव च । न लंघयेत्समुद्रस्तु वेलां कूर्मो धरां तथा

သစ္စာကြောင့် နေမင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လေကလည်း ထိုနည်းတူ တိုက်ခတ်သည်။ သမုဒ္ဒရာသည် ကမ်းရိုးတန်းအကန့်အသတ်ကို မကျော်လွန်၊ ကူရ္မ (Kūrma) သည် ထောက်ထားသော မြေကြီးကို မစွန့်ပစ်။

Verse 4

सत्येन लोकास्तिष्ठंति सर्वे च वसुधाधराः । सत्याद्भ्रष्टोथ यः सत्वोप्यधोवासी भवेद्ध्रुवम्

သစ္စာကြောင့်သာ လောကအားလုံး တည်တံ့ပြီး မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သူများလည်း မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်ကြသည်။ သို့သော် သစ္စာမှ လွဲချော်သူသည်—သီလရှိသော်လည်း—အောက်လောက၏ နေထိုင်သူ ဖြစ်သွားမည်မှာ မလွဲ။

Verse 5

सत्यवाचिरतोथस्तु सत्यकार्यरतः सदा । सशरीरेण स्वर्लोकमागत्याच्युततां व्रजेत्

သစ္စာစကားကို နှစ်သက်၍ သစ္စာအကျင့်၌ အမြဲတမ်း အားထုတ်သူသည် ဤကိုယ်တိုင်နှင့်ပင် စွဝဂ္ဂလောကသို့ ရောက်ကာ အချျုတ (acyuta) ဟူသော မကျဆုံးမပျက် အခြေအနေကို ရရှိသည်။

Verse 6

सत्येन मुनयः सर्वे मां च गत्वा स्थिरं गताः । सत्याद्युधिष्ठिरो राजा सशरीरो दिवं गतः

သစ္စာကြောင့် မုနိအားလုံးသည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာကာ တည်ငြိမ်သော ဂတိကို ရရှိကြသည်။ သစ္စာကြောင့်ပင် ရာဇာ ယုဓိဋ္ဌိရလည်း ကိုယ်တိုင်နှင့်အတူ ကောင်းကင်လောကသို့ တက်ရောက်하였다။

Verse 7

सर्वशत्रुगणं जित्वा लोको धर्मेण पालितः । अकरोच्च मखं शुद्धं राजसूयं सुदुर्लभम्

ရန်သူအဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ သူသည် ဓမ္မအတိုင်း ပြည်သူကို စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်하였다။ ထို့နောက် သန့်ရှင်း၍ အလွန်ရှားပါးသော ရာဇသူယ ယဇ္ဉကို ကျင်းပ하였다။

Verse 8

चतुरशीतिसहस्राणि ब्राह्मणानां च नित्यशः । भोजयेद्रुक्मपात्रेषु राजोपकरणेषु च

နေ့စဉ် ပုဏ္ဏား ၈၄,၀၀၀ ဦးကို အစာကျွေးသင့်သည်—ရွှေခွက်ပန်းကန်များနှင့် မင်းတော်ပစ္စည်းများဖြင့် စေတနာတော်တင်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 9

भोजयित्वोपकरणांस्तेभ्यो दत्वा विसर्जयेत् । यदभीष्टं द्विजातीनामतोन्यद्दापयेद्धनम्

သူတို့ကို အစာကျွေးပြီး လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ပေးကာ လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒွိဇတို့၏ ဆန္ဒအတိုင်း ထပ်မံ ဓနကိုလည်း ဒါနပြုရမည်။

Verse 10

अदरिद्रं ततो ज्ञात्वा द्विजव्यूहं परित्यजेत् । तथैव स्नातकानां तु सहस्राणि तु षोडश । नित्यं संभोजयेद्राजा सत्येनैव विमत्सरः

ထို့နောက် ပုဏ္ဏားတို့အနက် မဆင်းရဲသူ မည်သူမည်ဝါကို သိရှိပြီး၊ အစုအဝေးအဖြစ်သာ လာရောက်သော ပုဏ္ဏားအုပ်စုကို ခွဲထားရမည်။ ထိုနည်းတူ အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်း၍ မနာလိုကင်းသော မင်းသည် နေ့စဉ် စနာတက ၁၆,၀၀၀ ဦးကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 11

अतिष्ठंत गृहे पूर्वं चिरं तस्य जिगीषया । जितं तेन जगत्सर्वं प्राणानुग्रहकारणात्

ယခင်က သူသည် အနိုင်ယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် အိမ်၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သက်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ကရုဏာနှင့် စိတ်ချမ်းသာမှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ကမ္ဘာလောက အားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

Verse 12

सत्येन चासुरो राजा बलिरिंद्रो भविष्यति । पातालस्थस्य तस्यैव भूयस्तिष्ठामि वेश्मनि

သူ၏ သစ္စာတရားကြောင့် အဆုရဘုရင် ဘလီ သည် အိန္ဒြာ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ပာတာလာ၌ နေထိုင်သော ဘလီ၏ အိမ်တော်တည်းဟူသော နေရာ၌ ငါသည် ထပ်မံ ကိန်းဝပ်မည်။

Verse 13

निरंतरं च तिष्ठामि स्वांते पुण्यैककर्मणः । यद्वा पुरा मया बद्धो दैत्ययोनेर्विमोक्षणात्

ကောင်းမှုတရားသာ ပြုလုပ်သောသူ၏ နှလုံးအတွင်း၌ ငါသည် အမြဲတမ်း ကိန်းဝပ်နေ၏။ သို့မဟုတ် အတိတ်ကာလ၌ ဒೈတျယ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသူတစ်ဦးကို လွတ်မြောက်စေရန် သစ္စာကတိဖြင့် ငါသည် ချည်နှောင်ခံခဲ့ရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 14

तलं चैवामरत्वं हि शक्रत्वं प्रददाम्यहम् । हरिश्चंद्रो नृपस्सत्यात्सवाहनपरिच्छदः

“ငါသည် တလလောက၏ အာဏာ၊ အမရత్వ၊ နှင့် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) အဖြစ် အုပ်စိုးခွင့်ကို အမှန်တကယ် ပေးမည်။ သစ္စာတရားကြောင့် ဘုရင် ဟရိရှ္ချန္ဒြ သည် ယာဉ်နှင့် ရာဇသင်္ကေတများပါဝင်လျက် ဂုဏ်ပြုခံရမည်။”

Verse 15

स्वशरीरेण शुद्धेन सत्यलोके प्रतिष्ठितः । राजानो बहवश्चान्ये ये च सिद्धा महर्षयः

မိမိ၏ သန့်စင်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် စတျယလောက၌ တည်မြဲစွာ အခြေချပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ဘုရင်များနှင့် အခြားသူများလည်း များစွာ ရှိကြသည်—စိဒ္ဓများနှင့် မဟာရိရှီများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 16

ज्ञानिनो यतयश्चैव सर्वे सत्येऽच्युताऽभवन् । तस्मात्सत्यरतो लोके संसारोद्धरणक्षमः

ပညာရှိများနှင့် တပသီယတီများ အားလုံးသည် သစ္စာတရားကြောင့် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ သစ္စာကို ချစ်မြတ်နိုးသူသည် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ အခြားသူများကိုလည်း ကူးမြောက်စေနိုင်၏။

Verse 17

तुलाधारो महात्मा वै सत्यवाक्ये प्रतिष्ठितः । लोके तत्सदृशो नास्ति सत्यवाक्यस्य कारणात्

တူလာဓာရသည် အမှန်တကယ် မဟာအတ္တမဖြစ်၍ သစ္စာဝါစၥာ၌ တည်ကြည်ခိုင်မြဲသူ ဖြစ်သည်။ လောက၌ သူနှင့်တူသူ မရှိ၊ သစ္စာပြောဆိုမှုကို အကြောင်းပြု၍ ထူးမြတ်သဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 18

अश्वमेधसहस्रेण सत्यं तु तुलया धृतम् । अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते

အရှွမေဓယဇ္ဈာ တစ်ထောင်နှင့် သစ္စာကို တူလျှင် ချိန်တင်ကြည့်သော် သစ္စာပင် ပိုမိုလေးလံသည်။ အမှန်တကယ် သစ္စာသည် အရှွမေဓတစ်ထောင်ထက်ပင် ထူးမြတ်လွန်ကဲ၏။

Verse 19

सर्वं सत्याद्भवेत्साध्यं सत्यो हि दुरतिक्रमः । सत्यवाक्येन सा धेनुर्बहुला स्वर्गगामिनी

အရာအားလုံးသည် သစ္စာကြောင့်သာ အောင်မြင်နိုင်သည်၊ သစ္စာကို လွန်ကျူးရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သစ္စာဝါစၥာတစ်ခွန်းကြောင့်ပင် နွားမ ဘဟုလာသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 20

सर्वं राष्ट्रं समाधाय पुनरावृत्तिदुर्लभा । तथायं सर्वदा साक्षी मृषा नास्ति कदाचन

နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ စီမံတည်ဆောက်ပြီးနောက် ထိုသို့သောအခွင့်အရေး ပြန်လည်ရရန် ခက်ခဲလှသည်။ ဤသဘောတရားသည် အမြဲတမ်း သက်သေဖြစ်၍ ၎င်း၏ရှေ့တွင် မုသာသည် မည်သည့်အခါမျှ မတည်ရှိ။

Verse 21

बह्वर्घमल्पमर्घं च क्रयविक्रयणे सुधीः । सत्यवाक्यं प्रशस्तं च विशेषात्साक्षिणो भवेत्

အဝယ်အရောင်း လုပ်ငန်းတွင် စျေးနှုန်းမြင့်မားသော်လည်း နိမ့်သော်လည်း ပညာရှိသည် အထူးသဖြင့် သစ္စာပြောဆို၍ ကောင်းသတင်းရှိသော သက်သေဖြစ်သင့်၏။

Verse 22

साक्षिणः सत्यमुक्त्वा च अक्षयं स्वर्गमाययुः । वावदूकः सभां प्राप्य सत्यं वदति वाक्पतिः

သက်သေများသည် သစ္စာကို ပြောဆိုပြီးနောက် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဝာဝဒူက သဘင်သို့ ရောက်လာကာ သစ္စာကိုပင် ပြောသည်—ဝါစာ၏ အရှင်။

Verse 23

स याति ब्रह्मणो गेहं यज्ञैरन्यैश्च दुर्लभम् । सभायां यो वदेत्सत्यमश्वमेधफलं लभेत्

သူသည် အခြားယဇ္ဉများဖြင့်ပင် ရခဲသော ဘြဟ္မာ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်၏။ ထို့ပြင် သဘင်တွင် သစ္စာပြောသူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရ၏။

Verse 24

लोभाद्द्वेषान्मृषोक्त्वा च रौरवं नरकं व्रजेत् । सर्वसाक्षी तुलाधारो जनानां शूर एव च

လောဘနှင့် မုန်းတီးမှုကြောင့် မုသာပြောသူသည် ရောရဝ နရကသို့ သွားရ၏။ သူသည် အရာအားလုံး၏ သက်သေ၊ တရားမျှတမှု၏ ချိန်ခွင်ကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ လူတို့အတွင်း သူရဲကောင်းတည်း။

Verse 25

विशेषाल्लोभसंत्यागान्नाके निर्जरतां व्रजेत् । कश्चिच्छूद्रो महाभागो न लोभे वर्तते क्वचित्

အထူးသဖြင့် လောဘကို စွန့်လွှတ်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမတတို့၏ အခြေအနေကို ရောက်၏။ အချိန်မရွေး လောဘမဝင်သော မဟာကံကောင်းသည့် ရှူဒ္ဒရ တစ်ဦးသည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 26

वृत्तिश्शाकेन दुःखेन तथा शिलोंछतो भृशम् । जर्जरं वस्त्रयुग्मं च करौ पात्रे च सर्वदा

သူသည် ဟင်းရွက်သာဖြင့် ဆင်းရဲစွာ အသက်မွေးကာ၊ ကျသွားသော စပါးစေ့များကို ကောက်ယူသူကဲ့သို့ အလွန်ဒုက္ခခံရ၏။ သူ့တွင် စုတ်ပြတ်သော အဝတ်နှစ်ထည်သာရှိပြီး လက်များတွင် အမြဲတမ်း ဆွမ်းခံခွက်ကို ကိုင်ထား၏။

Verse 27

सदापि लाभविरहो न परस्वं गृहीतवान् । तस्य जिज्ञासयैवाहं गृहीत्वा वस्त्रयुग्मकम्

အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ်မရဘဲနေရသော်လည်း သူသည် အခြားသူ၏ပစ္စည်းကို မယူခဲ့။ သူ၏စိတ်ကို စမ်းသပ်၍ သိလိုသဖြင့် ငါကိုယ်တိုင် အဝတ်အစားတစ်စုံကို ယူခဲ့သည်။

Verse 28

अवकोटे नदीतीरे स्थितस्संस्थाप्य सादरम् । स दृष्ट्वा वस्त्रयुग्मं तन्न लोभे कुरते मनः

အဝကိုဋာ မြစ်ကမ်းနားတွင် လေးစားစွာ နေရာချ၍ ထိုင်နေလျက် သူသည် အဝတ်အစားတစ်စုံကို မြင်သော်လည်း လောဘစိတ် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့။

Verse 29

इतरस्य परिज्ञाय तत्क्षांत्या स्वगृहं ययौ । ततो विचिंतयित्वा तु हृदा स्वल्पमिति द्विज

အခြားသူ၏အခြေအနေကို နားလည်သိမြင်ပြီး သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ကာ ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။ ထို့နောက် နှလုံးသားထဲတွင် စဉ်းစား၍ “အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ဤသည်က သေးငယ်သောကိစ္စသာ” ဟု ထင်၏။

Verse 30

उदुंबरं हेमगर्भं मया तत्रैव पातितम् । किंकरे च नदीतीरे विकोणे जनवर्जिते

ထိုနေရာတင်ပင် ငါသည် ရွှေဂర్భ (ဘဏ္ဍာ) ပါဝင်သော ဥဒုမ္ဗရ သစ်ပင်ကို လဲကျစေခဲ့သည်—ကင်ကရာ မြစ်ကမ်းနားရှိ လူကင်းသော ကွေ့ဝိုင်းတစ်နေရာ၌။

Verse 31

तस्य यातस्य देशे तु दृष्टं तेन तदद्भुतम् । अलं विधानमेतत्तु कृत्रिमं चोपलक्ष्यते

သူသည် ထိုဒေသသို့ ရောက်သွားသောအခါ အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခုကို ထိုနေရာ၌ မြင်တွေ့하였다။ သို့သော် ဤအစီအစဉ်သည် ဖန်တီးထားသော လှည့်ကွက်တစ်ရပ်သာဟု ထင်ရှားသည်။

Verse 32

ग्रहणे वाधुना चास्य अलोभं नष्टमेव मे । अस्यैव रक्षणे कष्टमहंकारपदं त्विदम्

ဤအရာကို ယူယူချင်းနှင့် ယခုတိုင်အောင်ပင် မလောဘသောစိတ်အခြေအနေသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားပြီ။ ထို့အပြင် ဤအရာကိုပင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာတွင် ခက်ခဲဒုက္ခရှိသည်—ဤသည်ကား အဟင်္ကာရ၏ အနေအထားတည်း။

Verse 33

यतो लोभस्ततो लाभो लाभाल्लोभः प्रवर्तते । लोभग्रस्तस्य पुंसश्च शाश्वतो निरयो भवेत्

လောဘရှိရာတွင် အကျိုးအမြတ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အကျိုးအမြတ်မှ လောဘသည် ထပ်မံတိုးပွားလာသည်။ လောဘက ဖမ်းဆီးထားသော လူအတွက် အမြဲတမ်းသော နရကသည် ကံကြမ္မာဖြစ်လာမည်။

Verse 34

यदि नो विगुणं वित्तं यदा वेश्मनि तिष्ठति । तदा मे दारपुत्राणामुन्मादो ह्युपपद्यते

အပြစ်အနာအဆာရှိ၍ မသင့်တော်သော ငွေကြေးသည် ကျွန်ုပ်တို့အိမ်၌ တည်နေသည့်အခါ၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့အပေါ် အရူးအမူးနှင့် စိတ်ဒုက္ခ ကျရောက်လာသည်။

Verse 35

उन्मादात्कामसंजात विकारान्मतिविभ्रमः । भ्रमान्मोहोप्यहंकारः क्रोधलोभावतः परं

အရူးအမူးမှ ကာမကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပြောင်းလဲမှုများ ပေါ်လာသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုများမှ ဉာဏ်၏ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်လာသည်။ ရှုပ်ထွေးမှုမှ မောဟ၊ မောဟမှ အဟင်္ကာရ; ထို့နောက် ကရောဓနှင့် လောဘ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 36

एषां प्रचुरभावाच्च तपः क्षयं गमिष्यति । क्षीणे तपसि वर्तंते पंकाश्चित्तप्रमोहकाः

ဤအရာတို့၏ အလွန်အကျွံ ပြင်းထန်မှုကြောင့် တပဿ (အကျင့်တရားပြုခြင်း) သည် လျော့နည်းပျက်စီးသွားမည်။ တပဿ လျော့နည်းသည့်အခါ စိတ်ကို မောဟဖြစ်စေသော ရွှံ့ကဲ့သို့ အညစ်အကြေးများက ကပ်ငြိ၍ ဖမ်းဆီးထားသည်။

Verse 37

तैश्च शृंखलयोगैश्च बद्धो नैवोद्धृतिं व्रजेत् । एतद्विमृश्य शूद्रोऽसौ परित्यज्य गृहं गतः

ထိုချည်နှောင်မှုများနှင့် စွဲလမ်းမှုချည်ကြိုးများဖြင့်ပင် ချည်နှောင်ခံရသဖြင့် သူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ မရောက်နိုင်။ ဤအရာကို စဉ်းစား၍ ထိုရှုဒြသည် အိမ်ကို စွန့်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 38

स्वस्था देवा मुदा तत्र साधुसाध्विति चाब्रुवन् । निर्ग्रंथिरूपमादाय तस्यांतिक गृहं तथा

ထိုနေရာ၌ သာယာငြိမ်းချမ်းလာသော ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ “သာဓု! သာဓု!” ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့နောက် လောကီချည်နှောင်မှုကင်းသော ရဟန်းတော်ပုံစံကို ဆောင်ယူကာ သူမအနီးရှိ အိမ်တစ်လုံးသို့ သွားကြ၏။

Verse 39

गत्वाहं दैवसंवादमवदं भूतवर्तनम् । ततोभ्यासप्रसंगाच्च जनानां च परिप्लवात्

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ငါသည် ဒေဝတားတို့၏ သာသနာဆန်သော ဆွေးနွေးစကားကို ပြောပြ၍ ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကိုလည်း ရှင်းလင်းတင်ပြ၏။ ထို့နောက် ထပ်ခါထပ်ခါ ဆွေးနွေးမှု ဆက်လက်ဖြစ်လာခြင်းနှင့် လူအများ စိတ်ရှုပ်ထွေးလှုပ်ရှားခြင်းကြောင့် အကြောင်းအရာသည် ဆက်လက်တိုးတက်သွား၏။

Verse 40

तस्य योषा तदागत्य पप्रच्छ दैवकारणम् । ततोहमवदं तस्य यद्वा चेतोगतं द्रुतम्

ထို့နောက် သူ၏ဇနီးသည် လာရောက်၍ ထိုအရာ၏ ဒေဝတားဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်း၏။ ထိုအခါ ငါသည် စိတ်ထဲ၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာသမျှကို အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်၏။

Verse 41

निभृतोथ निनादस्य कारणं कथितं मया । हृद्गतं पतिना तेद्य विधिना दत्तमज्ञवत्

ထိုအသံတိတ်တိတ်၏ အကြောင်းရင်းကို ငါသည် သင်အား တိတ်တဆိတ် ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယနေ့ သင်၏ခင်ပွန်းသည် ကံကြမ္မာ၏ စီမံချက်အရ မသိမသာပင် သင်၏နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်တည်နေသော အရာတစ်ခုကို သင်အား ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 42

परित्यक्तं महाभागे पुनर्नास्तीह ते वसु । यावज्जीवति दौर्विध्यं तस्य भोक्ता न संशयः

အို မဟာကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ သင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သော ဥစ္စာသည် ဤနေရာ၌ ယခု မသင်၏ မဟုတ်တော့။ မသင့်လျော်သော ဒုက္ခပေးသူက အသက်ရှင်နေသမျှ၊ ထိုဥစ္စာကို သူပဲ ခံစားသုံးစွဲမည်—သံသယမရှိ။

Verse 43

गच्छ मातर्गृहं शून्यमलब्धं तत्प्रपृच्छतम् । श्रुत्वा तद्वै शिवं सा च वचनं पत्युरंतिके

“မိခင်အိမ်သို့ သွားလော့; အိမ်က လွတ်လပ်ဗလာဖြစ်ပြီး အဲဒီမှာ ဘာမှ မရခဲ့လျှင်၊ သူ့ကို အကြောင်းကို မေးမြန်းလော့။” ထိုအလွန်မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သူမသည် ခင်ပွန်း၏ဘေး၌ ပြောဆို하였다။

Verse 44

गत्वा प्रोवाच दुर्वृत्तं तच्छ्रुत्वा विस्मयं गतः । स विचिंत्य तया सार्धमागतोसौ ममांतिकम्

သူ သွားပြီး ထိုအကျင့်ဆိုးကို ပြန်လည်တင်ပြ하였다။ ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ သူသည် အံ့ဩသွား၏။ ထို့နောက် စဉ်းစားပြီး သူမနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်၏ရှေ့သို့ လာရောက်하였다။

Verse 45

निभृतं मामुवाचेदं क्षपणत्वं च कीर्तय । क्षपणक उवाच । चाक्षुषं चिरसंशुद्धं हेलया तृणवत्कथम्

သူသည် တိတ်တဆိတ် ကျွန်ုပ်အား “ကṣပဏက ဖြစ်ခြင်း၏ အခြေအနေကိုလည်း ဖော်ပြပါ” ဟု ပြော၏။ ကṣပဏက က “ရှည်လျားစွာ သန့်စင်ထားသော Cākṣuṣa မနွန္တရကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ မြက်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်မည်နည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 46

त्वया त्यक्तं यतस्तात नास्ति भाग्यमकंटकम् । ऐश्वर्यमतुलं शौर्यं शीर्यते भावुकं पुनः

အို ချစ်သား၊ သင်က ထိုအရာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သဖြင့် ဆူးမရှိသော ကံကောင်းခြင်းဟူ၍ မရှိ။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အာဏာနှင့် သတ္တိတောင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်၍ အလျင်အမြန်လိုက်သူတွင် ထပ်မံ ခြောက်သွေ့ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 47

स्वबंधूनां महद्दुःखमाजन्ममरणांतिकम् । द्रक्ष्यसे चात्मना नित्यं मृतानां या गतिर्ध्रुवम्

သင်သည် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့၏ မဟာဒုက္ခကို မြင်ရမည်၊ ထိုဒုက္ခသည် မွေးဖွားခြင်းမှ စ၍ သေခြင်း၏ အဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိ၏; ထို့ပြင် သင်သည် မိမိကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း သေသူတို့အပေါ် ကျရောက်သော သေချာတည်ငြိမ်သော ကတိ(ကံကြမ္မာ)ကို မြင်တွေ့ရမည်။

Verse 48

तस्मात्तद्गृह्यतां तूर्णं भुंक्ष्व भोग्यमकंटकम् । ऐश्वर्यमतुलं शौर्यं लोकानां विस्मयं वरम्

ထို့ကြောင့် ထိုအရာကို ချက်ချင်း လက်ခံယူလော့—မြန်မြန်။ အတားအဆီးမရှိ၊ ဆူးမရှိသော ဘောဂကို ခံစားလော့; နှိုင်းယှဉ်မရသော အိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာစိုးမိုးမှု) နှင့် သော်ရယ (သူရဲကောင်းမှု) သည် လောကတို့၏ မျက်စိတွင် အမြတ်ဆုံး အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 49

शूद्र उवाच । न मे वित्ते स्पृहा चास्ति धनं संसार वागुरा । तद्विधौ पतितो मर्त्यो न पुनर्मोक्षकं व्रजेत्

ရှုဒြာက ပြောသည်– “ငါ့တွင် ငွေကြေးအပေါ် လောဘမရှိ။ ဓနသည် သံသရာ၏ ထောင်ချောက်ဖြစ်၏။ ထိုလိုက်လံရှာဖွေမှု၏ ကွန်ယက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသော မရဏသတ္တဝါသည် မိုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) သို့ သွားရာလမ်းကို ထပ်မံ မရောက်နိုင်တော့။”

Verse 50

शृणु वित्तस्य यद्दोषमिहलोके परत्र च । भयं चोराच्च ज्ञातिभ्यो राजभ्यस्तत्करादपि

ဓန၏ အပြစ်ကို နားထောင်လော့—ဤလောက၌လည်း၊ ပရလောက၌လည်း။ ၎င်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေ၏—ခိုးသူတို့မှ၊ မိမိ၏ ဆွေမျိုးတို့မှ၊ မင်းတို့မှ၊ ထို့ပြင် သူတို့၏ အမတ်အရာရှိ (ကိုယ်စားလှယ်) တို့မှပင်။

Verse 51

सर्वे जिघांसवो मर्त्याः पशुमत्स्यविविष्किराः । तथा धनवतां नित्यं कथमर्थास्सुखावहाः

မရဏသတ္တဝါအားလုံးသည် သတ်လိုစိတ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရ—တိရစ္ဆာန်၊ ငါး၊ ငှက်တို့ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဓနရှိသူတို့အတွက် ဓနသည် မည်သို့ နိစ္စတမ်း အမှန်တကယ် သုခပေးနိုင်မည်နည်း။

Verse 52

प्राणस्यांतकरो ह्यर्थस्साधको दुरितस्य च । कालादीनां प्रियं गेहं निदानं दुर्गतेः परम्

ဥစ္စာဓနသည် အမှန်တကယ် အသက်ကို အဆုံးသတ်စေပြီး အပြစ်ကိုလည်း တိုးပွားစေသည်; ၎င်းသည် ကာလ (အချိန်) စသည့်အရာတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အိမ်တော်ဖြစ်၍ ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာ၏ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

Verse 53

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे शूद्रस्यालोभाख्यानं नाम त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃṣṭိခဏ္ဍ၌ “ရှုဒြ၏ လောဘကင်းခြင်း အကြောင်းအရာ” ဟူသော ၅၃ မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 54

धनेन तु विहीनस्य पुत्रदारोज्झितस्य च । कथं मित्रं कथं धर्मं दीनानां जन्मनः कथं

ဓနမရှိသူ၊ သားနှင့် ဇနီးက စွန့်ပစ်ထားသူအတွက်—မိတ်ဆွေ ဘယ်မှာရှိမည်နည်း၊ ဓမ္မ ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။ ဆင်းရဲသူအတွက် မွေးဖွားခြင်းတောင် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 55

सत्वादिक्रतुकार्यं च पुष्करिण्युपकारकं । दानं नाकस्य सोपानं निःस्वस्य च न सिद्ध्यति

ဒါနသည် သာသနာရေး အခမ်းအနားများနှင့် ကောင်းမှုကိစ္စများကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး၊ ပုရှ္ကရိဏီ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်) နှင့် လူထုအကျိုးပြု လုပ်ငန်းများကိုလည်း အကျိုးပြုသည်။ ဒါနသည် သုဝဏ္ဏ (ကောင်းကင်) သို့တက်ရာ လှေကားဖြစ်သော်လည်း၊ အလွန်နိစ္စဝသူအတွက် မပြည့်စုံနိုင်။

Verse 56

व्रतकार्यस्य रक्षा च धर्मादिश्रवणं भृशम् । पितृयज्ञादितीर्थं च निर्वित्तस्य न सिद्ध्यति

ဓနမရှိသူအတွက် ဝရတ (သစ္စာဝတ်) ဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်း မအောင်မြင်၊ ဓမ္မ စသည့် သင်ကြားချက်များကို အလွန်အကျွံ နားထောင်ခြင်းလည်း မပြည့်စုံ၊ ပိတೃယဇ్ఞ နှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သို့ သွားရောက်ခြင်းတို့ပါ မအောင်မြင်နိုင်။

Verse 57

तथा रोगप्रतीकारः पथ्यमौषधसंचयं । रक्षणं विग्रहश्चैव शत्रूणां विजयो ध्रुवम्

ထိုနည်းတူ ရောဂါ၏ကုထုံးသည် သင့်လျော်သောအာဟာရနှင့် ဆေးဝါးတို့ကို စုစည်းခြင်းဖြင့် ရရှိ၏။ ကာကွယ်မှုလည်းရှိပြီး တိုက်ခိုက်မှုလည်းရှိကာ ထိုကြောင့် ရန်သူတို့အပေါ် အောင်ပွဲသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

Verse 58

स्त्रीणां च जन्मना वार्ता वसुयोगेन लभ्यते । भूतभव्यप्रवृत्तानां सुकृतं दुष्कृतं च यत्

ထို့ပြင် မိန်းမတို့၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို ဝသုတို့နှင့် ဆက်နွယ်မှုဖြင့် ရရှိနိုင်၏။ ထိုနည်းတူ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်သို့ ဆက်လက်ဖြန့်ကျက်သည့် လမ်းကြောင်းရှိသူတို့၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကိုလည်း သိမြင်နိုင်၏။

Verse 59

तस्माद्बहुधनं यस्य तस्य भोग्यं यदृच्छया । स्वर्गं वितरणादेव लप्स्यसे ह्यचिरादितः

ထို့ကြောင့် ငွေကြေးဥစ္စာများသူသည် မိမိထံသို့ အလိုလိုရောက်လာသည့်အရာကိုသာ သုံးဆောင်ခံစားသင့်၏။ ထိုဥစ္စာကို ဒါနပြု၍ ဝေမျှပေးလျှင် မလွဲမသွေ မကြာမီကာလတွင် သုဂတိ(ကောင်းကင်)ကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 60

शूद्र उवाच । अकामाच्च व्रतं सर्वमक्रोधात्तीर्थसेवनम् । दया जप्यसमा शुद्धं संतोषो धनमेव च

ရှုဒြက ပြောသည်– “အလိုဆန္ဒမရှိခြင်းဖြင့်သာ ဝရတအားလုံး ပြည့်စုံ၏။ ဒေါသကင်းခြင်းဖြင့်သာ တီရ္ထ(ဘုရားဖူး)နေရာများကို ဆည်းကပ်ခြင်း အမှန်တကယ် ပြည့်ဝ၏။ ကရုဏာသည် မန္တရဇပနှင့် တူ၏။ သန့်ရှင်းမှုသည် အစစ်အမှန် ‘သန့်’ ဖြစ်၏။ စိတ်ကျေနပ်မှုတစ်ခုတည်းကသာ ဥစ္စာဖြစ်၏။”

Verse 61

अहिंसा परमा सिद्धिः शिलोंछवृत्तिरुत्तमा । शाकाहारः सुधातुल्य उपवासः परंतप

အဟിംသာ(မဟာမေတ္တာ မဟာကရုဏာဖြင့် မထိခိုက်စေခြင်း) သည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိဖြစ်၏။ ရှီလိုဉ္စ ဝတ္တိဖြင့် အသက်မွေးခြင်းသည် အကောင်းဆုံး။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အာဟာရသည် အမృతတူ၏၊ အစာရှောင်ခြင်းသည်—ဟေ ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေသူ—အမြတ်ဆုံး တပ ဖြစ်၏။

Verse 62

संतोषो मे महाभोग्यं महादानं वराटकम् । मातृवत्परदाराश्च परद्रव्याणि लोष्ठवत्

တင်းတိမ်မှုသည် ငါ၏ အမြင့်ဆုံးသော အာနন্দဖြစ်၏; ကော်ရီခွံတစ်လုံးမျှပင် ငါ၏ မဟာဒါနဖြစ်၏။ အခြားသူ၏ ဇနီးတို့ကို မိခင်ကဲ့သို့ မြင်၍ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို မြေတုံးကဲ့သို့ သဘောထား၏။

Verse 63

परदारा भुजंगाभाः सर्वयज्ञ इदं मम । तस्मादेनं न गृह्णामि सत्यं सत्यं गुणाकर

အခြားသူ၏ ဇနီးသည် ငါအတွက် မြွေကဲ့သို့ ဖြစ်၏; ယဇ္ဉာနှင့် သာသနာရေး အခမ်းအနားတိုင်း၌ ဤသည် ငါ၏ ဗြတဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါမလက်ခံ—ဤသည် အမှန်၊ အမှန်၊ ဂုဏ်ရည်ပင်လယ်ကြီးရေ။

Verse 64

प्रक्षालनाद्धि पंकस्य दूरादस्पर्शनं वरं । इत्युक्ते तु नरश्रेष्ठ पुष्पवर्षं पपात ह

“ရွံ့ကို ဆေးကြောဖယ်ရှားခြင်းထက် အဝေးမှပင် မထိမတွေ့ဘဲ ရှောင်ရှားခြင်းက ပိုကောင်း၏။” ဟုဆိုသည့်အခါ၊ လူအမြတ်တော်မူရေ၊ ပန်းမိုးကျလာ၏။

Verse 65

मूर्ध्रिदेशे तनौ तस्य सर्वदेवेरितं द्विज । देवदुंदुभयो नेदुर्नृत्यंत्यप्सरसां गणाः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ သူ၏ ခေါင်းပိုင်း၌—နတ်အားလုံး၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်—ကောင်းကင်ဒုန္ဒုဘီသံများ မြည်ဟည်း၍ အပ်ဆရာအုပ်စုတို့ ကပြကြ၏။

Verse 66

जगुर्गंधर्वपतयो विमानं चापतद्दिवः । ऊचुर्देवगणास्तत्र विमानमिदमारुह

ဂန္ဓဗ္ဗအရှင်တို့ သီချင်းဆိုကြ၍ ကောင်းကင်မှ ဒိဗ္ဗဝိမာန်တစ်စင်း ဆင်းလာ၏။ ထိုနေရာ၌ စုဝေးနေသော နတ်အုပ်စုတို့က “ဤဝိမာန်ပေါ် တက်လော့” ဟုဆိုကြ၏။

Verse 67

सत्यलोकं समासाद्य भुंक्ष्व भोग्यं महेंद्रवत् । संख्या तेनापि वर्तेत भोग्यकालस्य धार्मिक

သတ္တျလောကသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) ကဲ့သို့ ခံစားထိုက်သော သုခများကို ခံစားလော့။ အို ဓမ္မရှိသူ၊ ခံစားသည့်ကာလ၏ အချိန်အတိုင်းအတာကို သူတော်ကောင်းတောင် ရေတွက်ထား၏။

Verse 68

इत्युक्तेषु च देवेषु शूद्रो वचनमब्रवीत् । कथं निर्ग्रंथकस्यास्य ज्ञानं चेष्टास्य भाषणम्

နတ်တို့က ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ရှူဒြက ပြောသည်— “ဤသူသည် နိရ္ဂ္ရန္ထ (ကျမ်းမရှိ/ချည်နှောင်မှုမရှိ) ဖြစ်လျက်နှင့် ဤမျှ ဉာဏ်ပညာ၊ ဤမျှ အပြုအမူ၊ ဤမျှ စကားပြောပုံကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း?”

Verse 69

किं वा हरिहरौ ब्रह्मा किं वा शक्रो बृहस्पतिः । किं वा मच्छलनादेव साक्षाद्धर्म इहागतः

ဤသူသည် ဟရီ-ဟရ (ဗိဿဏုနှင့် ရှိဝ) လား၊ သို့မဟုတ် ဘြဟ္မာလား၊ သို့မဟုတ် သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့် ဗြဟ္စပတိလား။ သို့မဟုတ် ငါ လှည့်ဖြားခံရခြင်းကြောင့် ဓမ္မတော်ကိုယ်တိုင် စက္ကန့်တင် ဒီနေရာသို့ ရောက်လာသလား?

Verse 70

इत्युक्ते क्षपणश्चासौ स्मितो वचनमब्रवीत् । विज्ञातुं चैव वो धर्ममहं विष्णुरिहागतः

ထိုသို့ဆိုသော် ထိုတပသီသည် ပြုံး၍ ပြောသည်— “သင်တို့၏ ဓမ္မကို သိမြင်ရန်ပင် ငါ—ဗိဿဏု—ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။”

Verse 71

विमानेन दिवं गच्छ सकुटुंबो महामुने । मत्प्रसादाच्च युष्माकं सदैव नवयौवनम्

အို မဟာမုနိ၊ မိသားစုနှင့်အတူ ဝိမာနဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလော့။ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်တို့အတွက် အမြဲတမ်း အသစ်ပြန်လည်သော ယೌဝန်တရား ရှိနေလိမ့်မည်။

Verse 72

भविष्यति महाप्राज्ञ भाग्यानंत्यं प्रलप्स्यथ । दिव्याभरणसंयुक्ता दिव्यवस्त्रोपशोभिताः

အို မဟာပညာရှိရေ၊ အနာဂတ်ကာလ၌ သင်သည် အဆုံးမရှိသော ကံကောင်းခြင်းကို ဟောကြားမည်—ဒေဝအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ကောင်းကင်ဝတ်ရုံများဖြင့် တောက်ပလှပ၏။

Verse 73

गतास्ते सहसा नाकं सर्वैर्बंधुजनैर्वृताः । एवं द्विजवरश्रेष्ठ लोभत्यागाद्ययुर्दिवम्

သူတို့သည် ဆွေမျိုးသားချင်းအားလုံး ဝိုင်းရံလျက် ချက်ချင်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်ဆုံး၊ လောဘကို စွန့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် ဒေဝလောကကို ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 74

तुलाधारस्तथाधीमान्सत्यधर्म प्रतिष्ठितः । ये न जानाति तद्वृत्तं देशांतरसमुद्भवम्

တူလာဓာရသည် ပညာရှိ၍ သစ္စာနှင့် ဓမ္မ၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိသူဖြစ်၏။ သို့သော် လူတို့သည် သူ၏အတ္ထုပ္ပတ္တိကို မသိကြ၊ အကြောင်းမှာ ထိုဇာတ်ကြောင်းသည် အခြားပြည်မှ ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 75

तुलाधारसमो नास्ति सुरलोके प्रतिष्ठितः । तस्मात्त्वमपि भूदेव समं गत्वा दिवं व्रज

ဒေဝလောက၌ တူလာဓာရနှင့် တန်းတူတည်မြဲသူ မရှိ။ ထို့ကြောင့် အို ဘူဒေဝ၊ သင်လည်း သူနှင့်တန်းတူဖြစ်အောင် ရောက်ရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ချီတက်လော့။

Verse 76

य इदं शृणुयान्मर्त्यः सर्वधर्मप्रतिष्ठितः । जन्मजन्मार्जितं पापं तत्क्षणात्तस्य नश्यति

ဤဟောကြားချက်ကို နားထောင်သော မနုဿသည် ဓမ္မအားလုံး၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိလျှင်—မွေးဖွားမှုတိုင်းမှ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များသည် ထိုခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 77

सकृत्पठनमात्रेण सर्वयज्ञफलं लभेत् । लोकानां पुरतो विप्र देवानामर्च्यतां व्रजेत्

တစ်ကြိမ်သာ ဖတ်ရွတ်ရုံဖြင့် ယဇ္ဉပူဇာအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။ အို ဗိပ္ပ (ဗြာဟ္မဏ)၊ လောကတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်၍ ဒေဝတို့အကြား ပူဇော်ခံရသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည်။