Adhyaya 51

Verse 1

नरोत्तम उवाच । त्रिदशानां च देवानामन्येषां जगदीश्वरः । प्रभुः कर्ता च हर्त्ता च गोप्ता भर्त्ता पिता प्रसूः

နရောတ္တမက ဆို၏—ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်သည် သုံးဆယ်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်လည်း ဖြစ်၏။ သူသည် အထွဋ်အမြတ် အာဏာရှင်၊ ဖန်ဆင်းသူနှင့် ဖျက်ဆီးသူ၊ ကာကွယ်သူနှင့် ပံ့ပိုးသူ၊ ဖခင်နှင့် မွေးဖွားခြင်းအားလုံး၏ အရင်းမြစ် ဖြစ်၏။

Verse 2

अस्माकं वाक्श्रमो विष्णोः कथनेनैव युज्यते । किंतु कौतूहलं मेऽस्ति पिपासा वा क्षुधापि वा

အို ဝိෂ္ဏု၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားပြောအားထုတ်မှုသည် သင်၏ ကထာကို ပြောဆိုခြင်းဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၌ စူးစမ်းလိုစိတ်တစ်ခုရှိသည်—ဤသည် ရေငတ်ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ဆာလောင်ခြင်းတောင်လား။

Verse 3

कृतं पृच्छति येनैव वक्तव्यं तत्प्रियेण हि । अतीतं चैव जानाति कथं नाथ पतिव्रता

သူသည် ပြုလုပ်ပြီးသောအရာကိုပင် မေးမြန်းသည်။ ပြောသင့်သောစကားလည်း သူနှစ်သက်သောအရာသာ ဖြစ်၏။ အတိတ်ကာလကိုပါ သိတတ်သူဖြစ်ရာ—အို နာထာ၊ ပတိဝရတာ သစ္စာရှိသော ဇနီးသည် မည်သို့ အခြားသို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 4

किं वा तस्यां प्रभावं च वक्तुमर्हस्यशेषतः । भगवानुवाच । कथितं मे पुरा वत्स पुनः कौतूहलं द्विज

“ထို့အပြင် ၎င်း၏ အာနုභာဝ (အင်အား) သည် မည်သို့နည်း၊ အကုန်အစင် ပြောပြပါ။” ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်—“ချစ်သား၊ ယခင်က မင်းက ငါ့အား ပြောပြီးသားပင်; သို့ရာတွင် အို ဒွိဇ၊ ကောတုဟလ (စိတ်ကူးယဉ်သိလိုမှု) သည် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။”

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं यत्ते मनसि वर्तते । पतिव्रता पतिप्राणा सदा पत्युर्हिते रता

မင်းစိတ်ထဲရှိသမျှကို ငါပြောမည်။ သူမသည် ပတိဝရတာ ဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို အသက်တော်တန်ဖိုးကဲ့သို့ ထားကာ၊ အမြဲတမ်း ခင်ပွန်း၏ အကျိုးအမြတ်အတွက်သာ အလုပ်လုပ်လျက် ရှိသည်။

Verse 6

देवानामपि साऽऽराध्या मुनीनां ब्रह्मवादिनां । धवस्यैकस्य या नारी लोके पूज्यतमा स्मृता

သူမသည် ဒေဝတားတို့ကပင် အာရాధနာပြုရန် ထိုက်တန်ပြီး၊ ဘြဟ္မကို ဟောကြားသော မုနိတို့ကလည်း ပူဇော်ထိုက်တန်သည်။ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းကိုသာ သစ္စာထားသော မိန်းမသည် လောက၌ အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ပြုထိုက်သူဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 7

तस्या संमानने गुर्वी निभृता न भविष्यति । मध्यदेशे पुरा तात नगरी चातिशोभना

သူမကို ဂုဏ်ပြုရာတွင် အလွန်အမင်း ရှက်ကြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိတော့မည်။ ယခင်က မဓျဒေသ၌၊ အို ချစ်သား၊ အလွန်တင့်တယ်လှပသော မြို့တစ်မြို့ ရှိခဲ့၏။

Verse 8

तस्यां च ब्रह्मजातीया सेव्या नाम्नी पतिव्रता । तस्या धवोऽभवत्कुष्ठी पूर्वकर्मविरोधतः

ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏ မျိုးနွယ်ဝင် ‘ဆေဝျာ’ အမည်ရှိ ပတိဝရတာ မယားကောင်းတစ်ဦး ရှိ하였다။ အတိတ်က ကမ္မ၏ ဆန့်ကျင်သော အကျိုးကြောင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ကုဋ္ဌရောဂါ (လက်ပရာ) ခံစားရ하였다။

Verse 9

गलद्व्रणास्य पत्युश्च नित्यं चर्यापरायणा । यद्यन्मनोरथं तस्य शक्त्या सा कुरुते भृशम्

ခင်ပွန်း၏ ပါးစပ်၌ အနာရည်ယိုနေသော်လည်း သူမသည် နေ့စဉ်ဝတ္တရားများနှင့် ခင်ပွန်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း၌ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေ하였다။ ခင်ပွန်း၏ စိတ်ထဲ ပေါ်လာသမျှ ဆန္ဒကိုလည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် အလွန်ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပေး하였다။

Verse 10

अर्चयेद्देववन्नित्यं स्नेहं कुर्यादमत्सरा । कदाचित्पथि गच्छंतीं वेश्यां परमसुंदरीम्

သူမသည် ခင်ပွန်းကို နေ့စဉ် နတ်တော်ကဲ့သို့ ပူဇော်ကာ မနာလိုစိတ်ကင်း၍ မေတ္တာနှင့် စောင့်ရှောက်ရမည်။ တစ်ခါက လမ်းပေါ်တွင် အလွန်လှပသော ကဏိကာ (ဝေရှာ) တစ်ဦး လျှောက်လာနေ하였다။

Verse 11

दृष्ट्वाऽतीवाभवन्मोहान्मन्मथाविष्टचेतनः । निश्श्वस्य सुतरां दीर्घं ततस्तु विमनाऽभवत्

သူမကို မြင်သော် သူသည် အလွန်မောဟဖြစ်၍ စိတ်သည် မန್ಮထ (ကာမဒေဝ) ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ကျရောက်하였다။ ထို့နောက် အလွန်ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချပြီး စိတ်ညစ်ညူးသွား하였다။

Verse 12

श्रुत्वा गृहाद्विनिःसृत्य साध्वी पप्रच्छ तं पतिं । उन्मनास्त्वं कथं नाथ निःश्वासस्ते कथं विभो

ထိုသို့ကြားသော် သာဓွီ မယားကောင်းသည် အိမ်မှ ထွက်လာ၍ ခင်ပွန်းကို မေးလေသည်— “အို နာထ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်း။ အို အင်အားကြီးသူ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ သက်ပြင်းချနေသနည်း”

Verse 13

ब्रूहि मे यच्च कर्तव्यमकर्तव्यं च यत्प्रियम् । दयितं ते करिष्यामि त्वमेको मे गुरुः प्रियः

အဘယ်အရာကို လုပ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အရာကို မလုပ်သင့်သနည်း၊ ထို့ပြင် သင်နှစ်သက်တော်မူသည့်အရာကို ကျွန်မအား ပြောပါ။ သင်ချစ်မြတ်နိုးသည့်အရာကို ကျွန်မ ပြုလုပ်မည်; သင်တစ်ဦးတည်းသာ ကျွန်မ၏ ချစ်ခင်ရသော ဂုရု ဖြစ်သည်။

Verse 14

अभीष्टं वद मे नाथ यथाशक्ति करोम्यहम् । इत्युक्ते तामुवाचेदं वृथा किं भाषसे प्रिये

“အို နာထာ၊ သင်လိုအင်ဆန္ဒကို ကျွန်မအား ပြောပါ; ကျွန်မ၏ အင်အားအတိုင်း လုပ်ဆောင်မည်” ဟု ပြောပြီးနောက်၊ သူက “ချစ်သူရေ၊ အဘယ်ကြောင့် အလဟသ စကားပြောသနည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 15

न शक्ता त्वं न चैवाहं मोघं वक्तुं न युज्यते । प्रष्टुं नाधिकरोषीति यथा दीर्घतरोः फलम्

သင်လည်း မစွမ်းနိုင်၊ ကျွန်ုပ်လည်း မစွမ်းနိုင်; အလဟသ စကားပြောခြင်း မသင့်တော်။ သင်မေးမြန်းခွင့် မရှိ—အလွန်မြင့်သော သစ်ပင်၏ အသီးကို လွယ်ကူစွာ မရနိုင်သကဲ့သို့။

Verse 16

भूमौ स्थित्वा तु खर्वात्मा समुद्धर्तुं प्रवांछति । तथा मे रमणी लोभान्मोहाद्यदभिवांछितम्

မြေပေါ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူက ကမ္ဘာကို မြှောက်တင်လိုသည်ဟု လိုလားတတ်သည်။ ထိုနည်းတူ၊ ချစ်သူရေ၊ လောဘနှင့် မောဟကြောင့် စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ကို သင်လိုချင်ခဲ့သည်။

Verse 17

दंपत्योरपि दुःसाध्यमपयानं वदाम्यहम् । पतिव्रतोवाच । ज्ञात्वा तु त्वन्मनोवृत्तं शक्ताहं कार्यसाधने

လင်မယားဖြစ်သော်လည်း အလွန်ခက်ခဲသော ထွက်ခွာခြင်းအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ပြောမည်။ ပတိဗြတား မိန်းမက “သင်၏ စိတ်သဘောကို သိပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စကို ကျွန်မ စွမ်းဆောင်နိုင်ပါသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 18

आदेशं कुरु मे नाथ कर्तव्यं येन केनचित् । यदि ते दुर्लभं कार्यं कर्तुं शक्नोमि यत्नतः

အရှင်နာထာ၊ ကျွန်ုပ်အား အမိန့်ပေးတော်မူပါ—မည်သည့်တာဝန်မဆို ချမှတ်ပေးပါ။ သင်၏ ခက်ခဲသောအလုပ်ရှိလျှင် ကျွန်ုပ်သည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပြီးမြောက်စေနိုင်ပါသည်။

Verse 19

तदा मे त्वतिकल्याणं फलिष्यति परे त्विह । इत्युक्ते परमः प्रीतः स्थितो वचनमब्रवीत्

“ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာသည် ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ ပရလောက၌လည်းကောင်း သေချာပေါက် အကျိုးဖြစ်ထွန်းမည်။” ဟုဆိုသော် သူသည် အလွန်ပီတိဖြစ်ကာ ထိုနေရာတွင်တည်၍ ဤစကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 20

पापाभ्यासाच्च पाप्मानं पृच्छतीति विनिश्चयः । पथ्यस्मिन्संप्रगच्छंतीं वेश्यां परमसुंदरीम्

အပြစ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျင့်သုံးခြင်းကြောင့် အပြစ်လမ်းကြောင်းကို မေးမြန်းလာသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ရသည်။ ထိုလမ်းပေါ်တွင် အလွန်လှပသော ပြည့်တန်ဆာမိန်းမတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လာသည်ကို သူတွေ့ဆုံ하였다။

Verse 21

सर्वतश्चानवद्यांगीं दृष्ट्वा मे दह्यते मनः । यदि तां त्वत्प्रसादाच्च प्राप्नोमि नवयौवनां

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ အပြစ်ကင်းစင်သူမကို မြင်သော် ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် အတွင်း၌ လောင်ကျွမ်းလေသည်။ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သူမကို နုပျိုသစ်သော ယောဝနနှင့်တကွ ပြန်လည်ရနိုင်ပါက…

Verse 22

तदा मे सफलं जन्म कुरु साध्वि हितं मम । यदि मां कुष्ठिनं दीनं पूतिगंधं नवव्रणम्

အို သာဓွီမိန်းမ၊ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏ မွေးဖွားခြင်းကို အကျိုးရှိစေပါ—ကျွန်ုပ်အတွက် အကျိုးပြုရာကို ပြုလုပ်ပေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ နံစော်သူ၊ အနာကိုးခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း။

Verse 23

न गच्छति वरारोहा तदा मे निधनं हितम् । श्रुत्वा तेनेरितं वाक्यं साध्वी वचनमब्रवीत्

“အလှတရားရှိသော မိန်းမ မသွားလျှင် ငါ့အတွက် သေခြင်းပင် ကောင်းမြတ်၏။” သူပြောသောစကားကို ကြားသော် သီလရှင်မက ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 24

यथाशक्ति करिष्यामि स्थिरी भव प्रभोऽधुना । मनसाथ समालोच्य क्षपांते ह्युषसि द्रुतम्

“ငါသည် ကိုယ်စွမ်းသမျှ ဆောင်ရွက်မည်။ အရှင်ဘုရား၊ ယခု တည်ငြိမ်ပါ။ စိတ်တွင် စဉ်းစားပြီးနောက် ည၏အဆုံး—အရုဏ်တက်ချိန်—တွင် မြန်မြန် ဆောင်ရွက်မည်။”

Verse 25

गोमयं सह शोधन्या गृहीत्वा सा ययौ मुदा । संप्राप्य गणिकागेहं शोधयित्वा च चत्वरम्

နွားချေးနှင့် သန့်စင်ရန် တံမြက်စည်းကို ယူ၍ သူမသည် ပျော်ရွှင်စွာ သွားလေ၏။ ကဏိကာ၏အိမ်သို့ ရောက်သော် အိမ်ဝင်း/လမ်းပြင်ကိုပါ သန့်စင်ပေးလေ၏။

Verse 26

प्रतोलीं वीथिकां चैव गोमयं प्रददौ मुदा । सा तूर्णमागता गेहे जनस्यालोकने भयात्

ပျော်ရွှင်စွာ တံခါးဝနှင့် လမ်းကြားတွင် နွားချေးလိမ်းလေ၏။ ထို့နောက် လူတို့၏အကြည့်ကို ကြောက်၍ အိမ်ထဲသို့ အမြန်ပြန်ဝင်လာလေ၏။

Verse 27

एवं क्रमेण सा साध्वी चरति स्म दिनत्रयम् । अथ सा वारमुख्या च चेटिकाश्चेटकानपि

ဤသို့ အစဉ်အလာအတိုင်း သီလရှင်မသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ထိုအကျင့်ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးလေ၏။ ထို့နောက် အဓိက ကဏိကာသည် မိန်းကလေးအမှုထမ်းများနှင့်အတူ—ယောက်ျားအမှုထမ်းများကိုပါ—နီးကပ်လာလေ၏။

Verse 28

अपृच्छत्कस्य कर्माणि शोभनानि च चत्वरे । मया नोक्तेप्युषः काले कस्य मत्प्रियकारणात्

လူထုစတုရန်း၌ သူက “ဤမြတ်နိုးဖွယ် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့သည် မည်သူ၏အလုပ်နည်း” ဟု မေးလေ၏—အရုဏ်တက်ချိန်၌ ငါမပြောခဲ့သော်လည်း—(ငါ့အတွက်) မည်သူကြောင့် သူသည် ငါ့ကိုနှစ်သက်အောင် ပြုလာသနည်းဟု စဉ်းစားလေ၏။

Verse 29

रुच्यकर्मणि दीप्यंते रथ्या चत्त्वर वीथिकाः । परस्परेण संचिंत्य वारमुख्यां च तेऽब्रुवन्

နှစ်သက်ဖွယ် ပွဲတော်များ တောက်ပလင်းလက်လာသဖြင့် လမ်းမများ၊ လမ်းဆုံများနှင့် လမ်းကြားများသည် ထွန်းလင်းတောက်ပလေ၏။ ထို့နောက် အချင်းချင်း တိုင်ပင်စဉ်းစားပြီး သူတို့သည် အထင်ကရ ကဏိကာမ (courtesan) ကို ခေါ်ဆိုပြောကြားလေ၏။

Verse 30

अस्माभिर्न कृतं भद्रे कर्म चैतत्प्रमार्जनम् । अथ सा विस्मयं गत्वा संचिंत्य रजनीक्षये

သူတို့က “အမေမြတ်သူမ၊ ဤအမှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော့ပွဲ) တစ်စုံတစ်ရာ မပြုခဲ့ပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် သူမသည် အံ့ဩသွား၍ ညအဆုံးနီးလာချိန်တွင် စဉ်းစားလေ၏။

Verse 31

तया च दृश्यते सा च तथैव पुनरागता । दृष्ट्वा तां महतीं साध्वीं ब्राह्मणीं च पतिव्रताम्

သူမက သူမကို မြင်လေ၏၊ ထိုသူမလည်း ထိုနည်းတူ ပြန်လည်ရောက်လာလေ၏။ ပတိဝရတာဖြစ်၍ ခင်ပွန်းအပေါ် ဘက္တိ၌ မယိမ်းမယိုင်သော မဟာသဒ္ဓါရှိ သာဓွီ ဘြာဟ္မဏီကို မြင်ကြသဖြင့် (လေးစားကြည်ညိုစိတ် ပေါ်ထွန်းလေ၏)။

Verse 32

दधार चरणे तस्या हा क्षमस्वेति भाषिणी । आयुर्देहं च संपत्तिर्यशोर्थः कीर्तिरेव च

“အို… ခွင့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောကာ သူမသည် ထိုသူမ၏ ခြေတော်ကို ဖက်တွယ်လေ၏။ (နိမ့်ချစွာ ဆက်ကပ်၍) အသက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စည်းစိမ်—ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဥစ္စာနှင့် ကီရ్తိနာမတော်ကိုပါ—အပ်နှံလေ၏။

Verse 33

एतासां मे विनाशाय स्फुरसीव पतिव्रते । यद्यत्प्रार्थयसे साध्वि नित्यं दास्यामि तद्दृढम्

အို သစ္စာရှိသော ဇနီးသည်၊ သင်သည် ငါ၏ ရန်သူများကို ချေမှုန်းရန် မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပါသည်။ အို မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီး၊ သင် တောင်းဆိုသမျှကို ငါ အမြဲတမ်း ပေးသနားပါမည်။

Verse 34

सुवर्णं मणिरत्नं वा चेलं वा यन्मनोरथं । तामुवाच ततः साध्वी न मे चार्थे प्रयोजनम्

ရွှေဖြစ်စေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာဖြစ်စေ၊ အဝတ်အစားဖြစ်စေ သင်အလိုရှိရာကို ယူလော့ ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးက ကျွန်ုပ်သည် ထိုစည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မလိုအပ်ပါ ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

Verse 35

अस्ति कार्यं च ते किञ्चिद्वदामि कुरुषे यदि । तदा मे हृदि संतोषः कृतं सर्वं त्वयाऽधुना

သင့်အတွက် ကျွန်ုပ်တွင် အလုပ်ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိပါသည်၊ ကျွန်ုပ်ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါက ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံး ကျေနပ်ပါလိမ့်မည်။ ယခုပင် သင်သည် ကျွန်ုပ်အတွက် အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 36

गणिकोवाच । सत्यं सत्यं करिष्यामि द्रुतं वद पतिव्रते । कुरु मे रक्षणं मातर्द्रुतं कृत्यं च मे वद

ပြည့်တန်ဆာက 'မှန်ပါသည်၊ မှန်ပါသည် - ကျွန်ုပ် လုပ်ဆောင်ပါမည်။ အို သစ္စာရှိသော ဇနီးသည်၊ အမြန် ပြောပါ။ အို အမိ၊ ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို အမြန် ပြောပါ' ဟု ဆိုလေသည်။

Verse 37

त्रपया निकृतं वाच्यं तस्यामुक्तं वरं प्रियम् । क्षणं विमृश्य सा वेश्या कृत्वा क्षांतिमुवाच च

ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမသည် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြောဆိုပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော စကားများကို ဆိုလေသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုပြည့်တန်ဆာသည် သည်းခံခြင်းဖြင့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ ပြန်လည် ပြောကြားလေသည်။

Verse 38

कुष्ठिनः पूतिगंधस्य संपर्के दुःखिता भृशम् । दिनैकं च करिष्यामि यद्यागच्छति मद्गृहम्

နံ့ဆိုးသော ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူနှင့် ထိတွေ့ရသဖြင့် ငါသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်၏။ သို့သော် သူသည် ငါ့အိမ်သို့ လာမည်ဆိုလျှင် တစ်နေ့တည်းသာ သည်းခံမည်။

Verse 39

पतिव्रतोवाच । आगमिष्यामि ते गेहमद्य रात्रौ च सुंदरि । भुक्तभोग्यं पतिं हृष्टं पुनर्नेष्यामि मद्गृहम्

ပတိဝြတား မယားက ပြောသည်– “အလှမယ်ရေ၊ ယနေ့ည ငါသည် နင့်အိမ်သို့ လာမည်။ သူသည် နင့်ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို ခံစားပြီးနောက် ငါသည် ငါ့ခင်ပွန်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ငါ့အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားမည်။”

Verse 40

गणिकोवाच । गच्छ शीघ्रं महाभागे स्वगृहं च पतिव्रते । पतिस्ते चार्द्धरात्रे स आगच्छतु च मद्गृहम्

ဂဏိကာက ပြောသည်– “ကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ ပတိဝြတားရေ၊ မြန်မြန် ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွား။ သင်၏ ခင်ပွန်းသည် အလယ်ညတွင် ငါ့အိမ်သို့ လာပါစေ။”

Verse 41

बहवो मे प्रियास्संति राजानस्तत्समाश्च ये । एकैको मद्गृहे नित्यं तिष्ठतीह निरंतरम्

ငါ့အတွက် ချစ်ခင်ရသောသူများ များစွာရှိသည်—ဘုရင်များနှင့် ဘုရင်နှင့်တန်းတူသူများလည်းရှိ၏။ ထိုသူတစ်ဦးချင်းစီသည် ငါ့အိမ်၌ အမြဲမပြတ် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 42

अद्याहं मे गृहं शून्यं करिष्यामि च त्वद्भयात् । स चागच्छतु ते भर्त्ता स चास्मान्प्राप्य गच्छतु

ယနေ့ သင်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ငါသည် ငါ့အိမ်ကို လွတ်လပ်အောင် ပြုမည်။ သင်၏ ခင်ပွန်း လာပါစေ; ငါတို့ကို တွေ့ပြီးနောက် သူသည် မိမိလမ်းကို ဆက်သွားပါစေ။

Verse 43

एतच्छ्रुत्वा तु सा साध्वी गतासौ स्वगृहे तथा । पत्यौ निवेदयामास कृत्यं ते फलितं प्रभो

ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သီလရှင်မကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော မိန်းမသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။ ထို့နောက် ခင်ပွန်းအား “အရှင်ဘုရား၊ သင်ရည်မှန်းသော ကိစ္စသည် အကျိုးဖွား၍ အောင်မြင်ပါပြီ” ဟု လျှောက်တင်하였다။

Verse 44

अद्य रात्रौ च तद्गेहं गंतुं ख्यातिं करोति सा । प्रभूताः पतयस्तस्यास्तव कालो न विद्यते

ယနေ့ညတွင်ပင် သူမသည် ထိုယောက်ျား၏အိမ်သို့ သွားကာ မိမိ၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို တိုးစေသည်။ သူမတွင် ခင်ပွန်းများစွာရှိပြီးသား—သင့်အတွက် အချိန်မရှိတော့။

Verse 45

विप्र उवाच । कथं यास्यामि तद्गेहं मया गंतुं न शक्यते । एतज्ज्ञात्वा कुतः क्षांतिः कृतं कार्यं कथं भवेत्

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“ငါသည် ထိုအိမ်သို့ မည်သို့သွားနိုင်မည်နည်း။ ငါ့အတွက် သွားရန် မဖြစ်နိုင်။ ဤအရာကို သိပြီးနောက် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုသည် ဘယ်ကရမည်နည်း။ ထို့ပြင် ကိစ္စကို မည်သို့ ပြီးစီးသည်ဟု ဆိုနိုင်မည်နည်း”

Verse 46

पतिव्रतोवाच । स्वपृष्ठस्थमहं कृत्वा नेष्यामि तद्गृहं प्रति । सिद्धे ह्यर्थे नयिष्यामि पुनस्ते नैव वर्त्मना

ပတိဗြတမိန်းမက ပြောသည်—“သင့်ကို ငါ့ကျောပေါ်တင်၍ ထိုအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်။ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသွားလျှင် သင့်ကို ပြန်လည်ခေါ်လာမည်—သို့သော် ဒီလမ်းတစ်လျှောက်တည်း မဟုတ်”

Verse 47

द्विज उवाच । कल्याणि त्वत्कृतेनैव सर्वं मे कृत्यमेष्यति । इदानीं यत्कृतं कर्म स्त्रीजनैरपि दुःसहम्

ဒွိဇက ပြောသည်—“မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်ပြုလုပ်သမျှကြောင့်သာ ငါ့၏ တာဝန်အားလုံး ပြည့်စုံမည်။ သို့သော် ယခု စတင်ယူထားသော ကိစ္စသည် မိန်းမများအတွက်တောင် ခက်ခဲလှသည်”

Verse 48

तस्मिंश्च नगरे रम्ये नित्यं च धनिनो गृहे । पौरेश्च प्रचुरं वित्तं हृतं राज्ञा श्रुतं तदा

ထို့နောက် ထိုလှပသော မြို့၌ မင်းကြီးသည် ချမ်းသာသူတို့၏ အိမ်များနှင့် မြို့သူမြို့သားတို့၏ များပြားသော ဥစ္စာကို အမြဲတမ်း သိမ်းယူနေကြောင်း ကြားရသည်။

Verse 49

श्रुत्वा सर्वान्निशाचारानाहूय नृपती रुषा । जीवितुं यदि वो वांछा चोरं मामद्य दास्यथ

ဤသတင်းကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ဒေါသထွက်၍ ညအချိန်လှည့်လည်သူတို့အားလုံးကို ခေါ်ယူကာ “အသက်ရှင်လိုလျှင် ယနေ့ပင် ထိုခိုးသူကို ငါ့ထံ အပ်နှံကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 50

गृहीत्वा तु नृपस्याज्ञां यत्तैर्जिघृक्षयाकुलैः । चारैश्चोरो गृहीतस्तैर्बलाच्चैव नृपाज्ञया

မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို လက်ခံပြီးနောက် ဖမ်းဆီးလိုစိတ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော စုံထောက်တို့သည် မင်းအမိန့်အတိုင်း အင်အားသုံးကာ ခိုးသူကို ဖမ်းဆီးလိုက်ကြသည်။

Verse 51

नगरोपांतदेशे च वृक्षमूले घने वने । समाधिस्थोमहातेजामांडव्योमुनिपुंगवः

မြို့အပြင်ဘက်ဒေသတစ်ခု၌ ထူထပ်သော တောအတွင်း သစ်ပင်အမြစ်အောက်တွင် တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မဟာတေဇရှိသော မုနိ မာဏ္ဍဝျ သည် သမာဓိ၌ နစ်မြုပ်နေ၏။

Verse 52

व्यातिष्ठद्वह्निसंकाशो योगिनां प्रवरो मुनिः । अंतर्नाडीगतो वायुः किंचिन्न प्रतिभाति च

ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မုနိသည် မီးကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ရပ်တည်နေ၏; သို့သော် အတွင်းနာဒီများသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ပရာဏဝါယုသည် အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ်လွင်ခဲ့။

Verse 53

तं ब्रह्मतुल्यं तिष्ठन्तं दृष्ट्वा दुष्टा महामुनिम् । चोरोयमद्भुताकारो धूर्तस्तिष्ठति कानने

ဗြဟ္မာနှင့်တူသကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်သော မဟာမုနိသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်၍ မကောင်းသူက “ဤသူသည် အံ့ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော သူခိုးပင်၊ တောအတွင်း လှည့်ကွက်သမားတစ်ယောက် ရပ်နေသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 54

एवमुक्त्वा तु तं पापा बबन्धुर्मुनिसत्तमम् । नोक्ताश्च नेक्षितास्तेन पुरुषा अतिदारुणाः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အပြစ်သားတို့သည် မုနိအမြတ်ကို ချည်နှောင်ကြ၏။ သို့သော် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော ထိုယောက်ျားတို့ကို သူက မပြောမဆို၊ မကြည့်မမြင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 55

ततो राजा उवाचेदं संप्राप्तस्तस्करो मया । उपांते च पथिद्वारे कुरुध्वं घोरदण्डनम्

ထို့နောက် ဘုရင်က “ငါက သူခိုးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိပြီ။ လမ်းဘက်တံခါးအနီး၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ကြ” ဟု မိန့်၏။

Verse 56

मांडव्यश्च मुनिस्तत्र पथिशूले च कीलितः । पायुदेशे च तैर्दत्तं शूलं यावच्च मस्तकम्

ထိုနေရာ၌ မုနိ မာဏ္ဍဝျကို လမ်းဘေးရှိ သံချွန်တိုင်ပေါ်တွင် ထိုးတင်ကာ ကီလိတ (တံခွန်တိုင်ဖြင့် ထိုးတင်) လုပ်ကြ၏။ သူတို့သည် ပယုဒေသမှ စ၍ သံချွန်ကို ထိုးသွင်းကာ ခေါင်းထိတိုင်အောင် ထိုးတင်လိုက်ကြသည်။

Verse 57

व्यथां स च न जानाति शूले विद्धतनुर्यमात् । अन्यैरपि कृतो दण्डः कृतस्तैस्तु मनोहितः

ယမ၏အမိန့်ကြောင့် သံချွန်တိုင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာ ထိုးဖောက်ခံရသော်လည်း သူသည် နာကျင်မှုကို မသိတတ်။ အခြားသူတို့ ချမှတ်သော ပြစ်ဒဏ်ပင်လည်း သူ့အတွက် စိတ်ကိုနှစ်သက်စေသော အကျိုးရှိရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे रात्रावंधकारे घनोन्नते । स्वपतिं पृष्ठतः कृत्वा प्रययौ सा पतिव्रता

ထိုအချိန်တွင် အမှောင်ထူထပ်သောည၌ ပတိဝရတာ မယားသည် မိမိခင်ပွန်းကို နောက်ဘက်တွင်ထားကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏။

Verse 59

मांडव्यस्य तनौ सङ्गात्कुष्ठिनो गंध आगतः । भग्नः समाधिस्तस्यैवं कुष्ठिसंसर्गतो ध्रुवम्

မဏ္ဍဝျ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထိတွေ့သဖြင့် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူ၏ အနံ့ဆိုးက သူ့ထံသို့ ကပ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူနှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် သူ၏ သမာဓိသည် မလွဲမသွေ ပျက်ကွက်လေ၏။

Verse 60

मांडव्य उवाच । एवं येनाधुना कृच्छ्रं कारितं गात्रवेदनम् । स एव भस्मतां यातु प्रोदिते च विरोचने

မဏ္ဍဝျက ပြောသည်— “ယခုလတ်တလော ငါ့အား ခက်ခဲသောဒုက္ခနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသူသည် နေရောင်တောက်ပသော နေထွက်ချိန်တွင်ပင် ပြာဖြစ်ပါစေ” ဟု။

Verse 61

मांडव्येनैवमुक्तस्स पपात धरणीतले । ततः पतिव्रता चाह ब्रध्नो नोदयतु ध्रुवं

မဏ္ဍဝျက ထိုသို့ဆိုသဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။ ထို့နောက် ပတိဝရတာ မယားက “ဘရဓ္န မထွက်ပါစေနှင့်၊ အမှန်တကယ် တည်ငြိမ်နေပါစေ” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 62

दिनत्रयं गृहं नीत्वा शापाद्वेश्मगता ततः । शयनीये स्थितं रम्ये धृत्वाऽतिष्ठत्पतिव्रता

သုံးရက်ကြာ သူ့ကို အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက်၊ ကျိန်စာ၏ အာနုභာဝကြောင့် သူမသည် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်လေ၏။ ပတိဝရတာ မယားသည် လှပသော အိပ်ရာဘေးတွင် သူ့ကို ထောက်ကူကိုင်ထားကာ ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 63

शप्त्वा तं च मुनिश्रेष्ठो गतो देशमभीष्टकम् । सूरो नोदयते लोके यावच्चैव दिनत्रयम्

သူ့ကို ကျိန်စာတင်ပြီးနောက် မုနိအထွဋ်အမြတ်သည် မိမိလိုလားသော နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့နောက် လောက၌ သုံးရက်တိုင်တိုင် နေမထွက်ခဲ့။

Verse 64

निखिलं व्यथितं दृष्ट्वा त्रैलोक्यं सचराचरम् । शतक्रतुं पुरस्कृत्य गता देवाः पितामहम्

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော တြိလောကအလုံးစုံ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်၍ ဒေဝတားတို့သည် သတကရတု (အိန္ဒြာ) ကို ရှေ့တန်းထားကာ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ သွားကြ၏။

Verse 65

वृत्तं न्यवेदयन्सर्वं पद्मयोनौ दिवौकसः । कारणं च न जानीमस्त्वं तु योग्यं विधेहि नः

ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့သည် ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို လျှောက်တင်ကြ၏။ “အကြောင်းရင်းကို မသိပါ; သင်သည် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ပေးပါ” ဟုဆို၏။

Verse 66

ब्रह्मोवाच । पतिव्रताया यद्वृत्तं मांडव्यस्य मुनेश्च यत् । यथा नोदयते ब्रध्नो धाता देवेष्ववेदयत्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ပတိဝြတာ မိန်းမ၏ အကြောင်းနှင့် မုနိ မာဏ္ဍဝျ၏ ဖြစ်ရပ်ကို နားထောင်ကြလော့။ ဓာတೃသည် ဒေဝတားတို့အကြား ထိုအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ကြေညာ၍ ဘြဓ္န မထွက်လာစေရန် ပြုခဲ့သည်။”

Verse 67

ततो देवा विमानैश्च पुरस्कृत्य प्रजापतिम् । गतास्तदंतिकं विप्र तूर्णं सर्वे च भूतलम्

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ပရဇာပတိကို ရှေ့တန်းထား၍ ဝိမာနများစီးကာ၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ အားလုံးတစ်စုတစ်စည်းတည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ သွားကြ၏။

Verse 68

तेषां श्रिया विमानानां मुनीनां किरणैस्तथा । शतसूर्यमिवाभाति नान्यत्र च गृहोदरे

ထိုဗိမာန်တို့၏ သီရိတောက်ပမှုနှင့် မုနိတို့၏ ရောင်ခြည်ကြောင့် အိမ်အတွင်းပိုင်းသည် နေရောင်တစ်ရာရှိသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပသွား၍ အခြားနေရာတွင် ထိုသို့သော အလင်းမမြင်ရ။

Verse 69

हा हतास्मि कथं सूरो मद्गृहे समुपस्थितः । अदृश्यंत तया देवा विमानैर्हंससन्निभैः

“အို၊ ငါပျက်စီးပြီ! နေမင်းက ငါ့အိမ်ထဲ ဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ?” သူမကြောင့် ဟံသာတူ ဗိမာန်များပေါ် စီးနင်းသော ဒေဝတော်များကို မြင်ရသည်။

Verse 70

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा तामुवाच पतिव्रताम् । अखिलानां च देवानां द्विजानां च गवां तथा

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာသည် ပတိဝရတားဖြစ်သော သစ္စာရှိဇနီးကို ခေါ်ဆို၍ ဒေဝတော်အားလုံး၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များနှင့် နွားများ၏ ကိုယ်စား စကားဆိုတော်မူ၏။

Verse 71

यथैव निधनं तेषां कथं ते परिरोचते । मातः क्रोधं त्यजस्वाद्य सूर्यस्योदयनं प्रति

သူတို့၏ သေဆုံးမှုက အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်ဆိုလျှင်၊ အဘယ်ကြောင့် သင့်အား နှစ်သက်စေနိုင်မည်နည်း? အမေ၊ ယနေ့ ဒေါသကို စွန့်လွှတ်၍ နေမင်း၏ ထွက်ပေါ်ခြင်းသို့ စိတ်ကို လှည့်ပါ။

Verse 72

पतिव्रतोवाच । सर्वलोकानतिक्रम्य पतिरेको गुरुर्मम । अस्य मृत्युर्मुनेश्शापादुदिते च विरोचने

ပတိဝရတားက ပြောသည်– “လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ ကျွန်မ၏ ဂုရုမှာ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ မုနိ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူ၏ သေဆုံးမှု ဖြစ်မည်이며၊ ဗိရောစန ထွက်ပေါ်သည့်အခါ၌ ထိုအရာ ဖြစ်ပေါ်မည်။”

Verse 73

तेनैव कारणेनैष मया शप्तो दिवाकरः । न कोपान्न च मोहाच्च लोभात्कामान्न मत्सरात्

ထိုအကြောင်းတရားတည်းကြောင့်ပင် ငါသည် ဒီဝါကရ၊ နေမင်းကို ကျိန်စာချခဲ့သည်—ဒေါသကြောင့်မဟုတ်၊ မောဟကြောင့်မဟုတ်၊ လောဘကြောင့်မဟုတ်၊ ကာမဆန္ဒကြောင့်မဟုတ်၊ မနာလိုမှုကြောင့်မဟုတ်။

Verse 74

ब्रह्मोवाच । एकस्य निधनेनैव त्रैलोक्यस्य हितं भवेत् । ततस्ते चाधिकं पुण्यं मातरेवं भविष्यति

ဗြဟ္မာမင်းက မိန့်တော်မူသည်—“လူတစ်ဦး၏ သေဆုံးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် တြိလောက၏ အကျိုးချမ်းသာ ပြည့်စုံနိုင်လျှင်၊ သင်သည် ပိုမိုကြီးမားသော ပုဏ္ဏိယကို ရရှိမည်—မိခင်အတွက်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်။”

Verse 75

सा चोवाच विधिं तत्र देवानामग्रतः सती । पतिं त्यक्त्वा च मे सत्यं शिवं मे नानुरोचते

ထို့နောက် သတီသည် နတ်တို့ရှေ့မှောက်၌ ထိုနေရာတွင် ဗြဟ္မာကို မိန့်ဆိုသည်—“အမှန်တကယ်ပင်၊ ငါသည် မိမိခင်ပွန်းကို စွန့်လွှတ်သော်လည်း ရှိဝသည် ငါ့နှလုံး၌ မနှစ်သက်ဖွယ် မဖြစ်နိုင်။”

Verse 76

ब्रह्मोवाच । उदिते च खगे सौम्ये पत्यौ ते भस्मतां गते । स्वस्थेभूते च त्रैलोक्ये करिष्यामि हितं तव

ဗြဟ္မာမင်းက မိန့်တော်မူသည်—“အေးမြနူးညံ့သူရေ၊ မင်္ဂလာငှက် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ သင်၏ ခင်ပွန်းသည် ပြာဖြစ်သွားပြီးနောက်၊ တြိလောက ပြန်လည်ကျန်းမာချမ်းသာလာသော် ငါသည် သင့်အကျိုးကို ဆောင်ရွက်မည်။”

Verse 77

भस्मनः पुरुषो भाव्यः कामदेवसमप्रभः । गुणैः सर्वैर्युतो भर्ता रतिवत्त्वं च सर्वदा

ထိုပြာမှ ယောက်ျားတစ်ဦးကို ပေါ်ထွန်းစေမည်—ကာမဒေဝကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍၊ ဂုဏ်သတ္တိ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံသော သင့်တော်သည့် ခင်ပွန်းဖြစ်ကာ၊ အမြဲတမ်း ချစ်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ရသာ၏ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။

Verse 78

यथापूज्यो हरिर्दैवैर्यथा लक्ष्मीश्च पूजिता । तथैव दंपती स्वर्गे तस्मान्मद्वचनं कुरु

ဒေဝတော်တို့က ဟရီကို ပူဇော်သကဲ့သို့၊ သီရိ လက္ခ္မီကိုလည်း ရိုသေစွာ ပူဇော်သကဲ့သို့ပင်၊ ဤလင်မယားစုံတွဲသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုခံရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားကို လိုက်နာလော့။

Verse 79

पतिव्रतोवाच । पत्युर्मे निधने ब्रह्मन्विधवा लोकनिंदिता । कांस्तु लोकान्गमिष्यामि भग्ना चारामलीमसा

ပတိဝရတား မိန်းမက ပြောသည်— “အို ဘြဟ္မဏ၊ ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း ကွယ်လွန်သဖြင့် ကျွန်မသည် မုဆိုးမ ဖြစ်၍ လောက၏ အပြစ်တင်နိန်ချမှုကို ခံရပါသည်။ ထိုသို့သော အကျင့်၏ မသန့်ရှင်းမှုကြောင့် စိတ်နှလုံးကျိုးပဲ့၍ အညစ်အကြေးကပ်လျက်၊ ယခု ကျွန်မသည် မည်သည့်လောကများသို့ သွားရမည်နည်း?”

Verse 80

ब्रह्मोवाच । अतस्ते नास्ति दोषो वै न मृतस्ते धवोऽधुना । अस्माकं वचनेनैव कुष्ठी मन्मथतां व्रजेत्

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “ထို့ကြောင့် သင်၌ အပြစ်မရှိပါ။ သင်၏ ခင်ပွန်းသည် ယခုတိုင် မသေသေး။ ငါ၏ မိန့်ခွန်းတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဤကူဋ္ဌရောဂါသည် မန္မထ (ကာမဒေဝ)၏ အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 81

वदत्येवंविधौ सा च विमृश्य क्षणमेव च । बाढमुक्तवती सा च ततस्सूर्योदयोऽभवत्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသည့်အခါ သူမသည် ခဏတစ်လောက် စဉ်းစားပြီးနောက် “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။ ထို့နောက် နေထွက်လာလေသည်။

Verse 82

अभवद्भस्मरूपोऽसौ मुनिशापप्रपीडितः । भस्मनो मध्यतो जातो द्विजो मन्मथपीडितः

မုနိ၏ ကျိန်စာကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်၍ သူသည် ပြာအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။ ထိုပြာအလယ်မှ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာပြီး ကာမ (ကာမဒေဝ)၏ ပူလောင်မှုကြောင့် ညှဉ်းဆဲခံရ၏။

Verse 83

दृष्ट्वा विस्मयपमापन्नाः सर्वे ते पुरवासिनः । मुदिता देवसंघाश्च जनः स्वस्थतरोऽभवत्

ထိုအရာကို မြင်ကြသော် မြို့သူမြို့သားအားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဒေဝတားတို့၏ အစုအဝေးများလည်း ဝမ်းမြောက်ကြပြီး လူထုသည် ပိုမိုကျန်းမာ၍ စိတ်ချမ်းသာသွား하였다။

Verse 84

विमानेनार्कवर्णेन स्वर्लोकादागतेन च । पतिना सह सा साध्वी सुरैः सार्द्धं गता दिवम्

ကောင်းကင်လောက (Svarga) မှ ရောက်လာသော နေရောင်ရောင်စုံ ဝိမာနဖြင့်၊ ထိုသီလရှင်မသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ဒေဝတားတို့နှင့်ပေါင်းကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်သွား하였다။

Verse 85

एवं पतिव्रता यस्माच्छुभा चैव तु मत्समा । तेन वृत्तं च जानाति भूतं भव्यं प्रवर्तनम्

သူမသည် ပတိဝရတားအဖြစ် သစ္စာတည်ကြည်၍ မင်္ဂလာရှိကာ ငါနှင့်တန်းတူသောကြောင့်၊ ဖြစ်ပြီးသောအရာ၊ ဖြစ်လာမည့်အရာနှင့် အဖြစ်အပျက်များ၏ လှုပ်ရှားစီးဆင်းမှုကို သိမြင်နိုင်သည်။

Verse 86

य इदं श्रावयेल्लोके पुण्याख्यानमनुत्तमम् । तस्य पापं क्षयं याति जन्मजन्मकृतं च यत्

ဤလောက၌ ဤအထူးမြတ်သော ကုသိုလ်ပြုရာ ဓမ္မကထာကို ဖတ်ကြားနားဆင်စေသူ၏ အပြစ်များသည် မွေးဖွားမှုတိုင်းတွင် ပြုခဲ့သမျှတိုင်အောင် ပျက်စီးကုန်သည်။

Verse 87

अक्षयं लभते स्वर्गं विबुधैः संप्रयुज्यते । ब्राह्मणो लभते वेदं जन्मजन्मसु बाडव

သူသည် မပျက်မယုတ်သော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိ၍ ဒေဝတားတို့နှင့် ပေါင်းစည်းရသည်။ အို ဘာဍဝ! ဗြာဟ္မဏသည် မွေးဖွားမှုတိုင်းတွင် ဝေဒကို ရရှိလေသည်။

Verse 88

सकृच्छृणोति यः पूतो दुष्कृतौघाद्विमुच्यते । सुरालयमवाप्नोति स्वर्गाद्भ्रष्टो धनी भवेत्

ဤတရားကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် နားထောင်သူသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာ၍ မကောင်းမှုကံ၏ လှိုင်းလုံးကြီးမှ လွတ်မြောက်သည်။ သူသည် ဒေဝတို့၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ကျသော်လည်း မြေပြင်တွင် ငွေကြေးချမ်းသာသူ ဖြစ်လာသည်။