Adhyaya 5

Verse 1

भीष्म उवाच । कथं सती दक्षसुता देहं त्यक्तवती शुभा । दक्षयज्ञस्तु रुद्रेण विध्वस्तः केन हेतुना

ဘီရှ္မက ဆိုသည်– ဒက္ခ၏သမီး မင်္ဂလာရှိသော စတီသည် မည်သို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ရုဒ္ဒရက မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သနည်း။

Verse 2

एतन्मे कौतुकं ब्रह्मन्कथं देवो महेश्वरः । जगामाथ क्रोधवशं त्रिपुरारिर्महायशाः

အို ဗြဟ္မဏ၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုမှုဖြစ်သည်– မဟေရှ္ဝရဒေဝ၊ တြိပုရာရီ မဟာယశရှိသူသည် မည်သို့ ကရုဏာမဟုတ်ဘဲ က怒သို့ လွှမ်းမိုးခံရသနည်း။

Verse 3

पुलस्त्य उवाच । गंगाद्वारे पुरा भीष्म दक्षो यज्ञमथारभत् । तत्र देवासुरगणाः पितरोथ महर्षयः

ပုလஸ္တျက ဆိုသည်– အတိတ်ကာလ၌၊ အို ဘီရှ္မ၊ ဒက္ခသည် ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ယဇ္ဉကို စတင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အစုအဝေးများ၊ ပိတೃများနှင့် မဟာရိရှီများ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 4

समाजग्मुर्मुदायुक्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । नागा यक्षाः सुपर्णाश्च वीरुदोषधयस्तथा

ဒေဝအားလုံး—အင်္ဒြာနှင့်တကွ—ပျော်ရွှင်စွာ ရောက်လာကြသည်။ ထို့အပြင် နာဂများ၊ ယက္ခများ၊ စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) များနှင့် လျားပင်များ၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များလည်း ရောက်လာကြသည်။

Verse 5

कश्यपो भगवानत्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । प्रचेतसोंगिराश्चैव वसिष्ठश्च महातपाः

ဘဂဝန် ကရှ္ယပ၊ အတြိ၊ ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ပရချေတသ၊ အင်္ဂိရသ နှင့် ဝသိဋ္ဌ—ဤသူတို့အားလုံးလည်း မဟာတပသ္ဝီ အကြီးအကျယ် တပပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 6

तत्र वेदीं समां कृत्वा चातुर्होत्रं न्यवेशयत् । होता वसिष्ठस्तत्रासीदंगिराध्वर्युसत्तमः

ထိုနေရာ၌ ယဇ်ပူဇော်ရာ ဝေဒီကိုညီညာစွာ ပြုလုပ်၍ ချာတုရ္ဟောတရ (ယဇ်ပူဇော်ပုရောဟိတ်လေးပါး) အခမ်းအနားကို စီမံတည်ထောင်하였다။ ထိုယဇ်တွင် ဝသိဋ္ဌသည် ဟောတೃ ဖြစ်ပြီး အင်္ဂိရာသည် အဓ္ဝရျုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအဖြစ် တက်ရောက်하였다။

Verse 7

बृहस्पतिरथोद्गाता ब्रह्मा वै नारदस्तथा । यज्ञकर्मप्रवृत्तौ तु हूयमानेषु चाग्निषु

ထို့နောက် ဘృဟஸပတိသည် ဥဒ္ဂာတೃ (သာမဂီတ သီဆိုသူ) ဖြစ်လာပြီး ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒလည်း ပါဝင်တက်ရောက်하였다။ ယဇ်ကర్మ စတင်လှုပ်ရှားသည့်အခါ မီးများထဲသို့ အာဟုတိများကို လောင်းချနေကြသည်။

Verse 8

आगता वसवः सर्व आदित्या द्वादशैव तु । अश्विनौ मरुतश्चैव मनवश्च चतुर्दश

ဝသုတို့အားလုံး ရောက်လာကြပြီး အာဒိတျ ၁၂ ပါးလည်း အမှန်တကယ် ရောက်လာ하였다။ အရှွင်နှစ်ပါးနှင့် မရုတ်တို့လည်း ပါဝင်ကာ မနု ၁၄ ပါးလည်း စုံလင်စွာ တက်ရောက်하였다။

Verse 9

एवं यज्ञे प्रवृत्ते तु हूयमानेषु चाग्निषु । विभूतिं तां परां तत्र भक्ष्यभोज्यकृतां शुभाम्

ဤသို့ ယဇ်ပူဇော်မှု စတင်ပြီး မီးများထဲသို့ အာဟုတိများ ဆက်လက်ထည့်သွင်းနေစဉ်၊ ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဝိဘူတိတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာပြီး စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ပေါက်ဖွားစေ하였다။

Verse 10

आलोक्य सर्वतो भूमिं समंताद्दशयोजनम् । महावेदी कृता तत्र सर्वैस्तत्र समन्वितैः

ပတ်လည်မြေပြင်ကို ဒသယောဇန အတိုင်းအတာအထိ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာသူအားလုံးက တညီတညွတ်တည်း မဟာဝေဒီ (ယဇ်ဝေဒီကြီး) ကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 11

सर्वान्देवान्शक्रमुख्यान्यज्ञे दृष्ट्वा सती शुभा । तदासानुनयं वाक्यं प्रजापतिमभाषत

ယဇ္ဉပူဇာ၌ အိန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတားအားလုံး တက်ရောက်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် မင်္ဂလာရှိသော စတီသည် ပရဇာပတိထံသို့ ပြေလည်စေသော နူးညံ့သည့် စကားများဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 12

सत्युवाच । ऐरावतं समारूढो देवराजः शतक्रतुः । पत्न्या शच्या सहायातः कृतावासः शतक्रतुः

စတျာက ဆိုသည်– အဲရာဝတ ဆင်ပေါ်တက်စီး၍ ဒေဝရာဇာ ရာဇာသတကရတု (အိန္ဒြာ) သည် မိဖုရား ရှချီနှင့်အတူ ရောက်လာ၏။ ထို့ပြင် ကෘတဝါသ အမည်ရှိ ရှင်ရသေ့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေ하였다။

Verse 13

पापानां यो यमयिता धर्मेणाधर्मिणां प्रभुः । पत्न्या धूमोर्णया सार्द्धमिहायातः स दृश्यते

အပြစ်ရှိသူတို့ကို တားဆီး၍ အပြစ်ဒဏ်ပေးသူ၊ ဓမ္မအားဖြင့် အဓမ္မပြုသူတို့အပေါ် အရှင်ဖြစ်သူ—ထိုအရှင်ကို ဤနေရာ၌ မိဖုရား ဓူမောဏ္ဏာနှင့်အတူ ရောက်လာသည်ဟု မြင်ရသည်။

Verse 14

यादसां च पतिर्द्देवो वरुणो लोकभावनः । गौर्य्या पत्न्या सहायातः प्रचेता मंडपे त्विह

ထို့ပြင် ရေသတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဒေဝ ဝရုဏ၊ လောကတို့ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် မိဖုရား ဂေါရီနှင့်အတူ ပရချေတသ်၏ ဤမဏ္ဍပသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 15

सर्वयक्षाधिपो देवः पुत्रो विश्रवसो मुनेः । पत्न्या त्विह समायातः सह देव्या धनाधिपः

ယက္ခတို့၏ အရှင် ဒေဝ၊ ရသေ့ ဝိශ්ရဝသ၏ သားတော်—ဓန၏ အရှင်—သည် ဤနေရာသို့ မိဖုရားနှင့်အတူ ရောက်လာ၏။ ဒနာဓိပသည် ဒေဝီနှင့်အတူ လာရောက်하였다။

Verse 16

मुखं यः सर्वदेवानां जंतूनामुदरे स्थितः । वेदा यदर्थमुत्पन्नास्सोयं यज्ञमुपागतः

ဒေဝတားအပေါင်းတို့၏ ပါးစပ်ဖြစ်၍ သတ္တဝါတို့၏ ဝမ်းအတွင်း၌ တည်ရှိသောသူ—သူ့အတွက်ပင် ဝေဒများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်—ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ယခု ယဇ్ఞအဖြစ် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 17

निऋती राक्षसेन्द्रोऽसौ दिक्पतित्वे नियोजितः । स च त्विहागतस्तात पत्न्या सार्द्धं क्रताविह

နိရ္ဍတီဟူသော ရာක්ෂသတို့၏ အရှင်ကို တစ်ဘက်ဒిశာ၏ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ခန့်အပ်ထားသည်။ ချစ်သားရေ၊ သူလည်း မိမိဇနီးနှင့်အတူ ဤယဇ్ఞသို့ ဤနေရာတွင် ရောက်လာ၏။

Verse 18

आयुःप्रदो जगत्यस्मिन्ब्रह्मणा निर्मितः पुरा । प्राणोपानोव्यानौदानस्समानाह्वयस्तथा

ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာသည် ဤလောက၌ အသက်တမ်းပေးသူကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပရాణ၊ အပာန၊ ဗျာန၊ ဥဒာန နှင့် သမာန ဟူသော အသက်ရှုလေများကိုလည်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 19

एकोनपंचाशत्केन गणेन परिवारितः । यज्ञे प्रजापतिश्चासौ वायुर्देवःसमागतः

လေးဆယ့်ကိုး (၄၉) ယောက်ပါသော အဖွဲ့အစုဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ထို ပရဇာပတိ—ဒေဝ ဝါယု—သည် ယဇ్ఞသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 20

द्वादशात्मा ग्रहाध्यक्षःचक्षुषी जगतस्त्विह । पाति वै भुवनं सर्वं देवानां यः परायणः

ဒွါဒသသဘောရှိ၍ ဂြိုဟ်တို့၏ အုပ်ချုပ်သူ၊ ဤလောက၏ မျက်စိတော်ဖြစ်သောသူ—သူသည် ဘုံလောကအားလုံးကို ကာကွယ်တော်မူ၏၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ဒေဝတားတို့၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဖြစ်သည်။

Verse 21

आयुषश्च वनानां च दिवसानां पतिर्हि यः । संज्ञा पतिरिहायातो भास्करो लोकपावनः

အသက်ကာလ၊ တောတောင်များနှင့် နေ့ရက်များ၏ အရှင်ဖြစ်သော—လောကကို သန့်စင်ပေးသော ဘာස්ကရ၊ သံညာ၏ ခင်ပွန်း—ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူပြီ။

Verse 22

अत्रिवंशसमुद्भूतो द्विजराजो महायशाः । नयनानंदजननो लोकनाथो धरातले

အတြိ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ဂုဏ်သတင်းကြီးသည့် ဒွိဇရာဇာသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၍—မျက်စိကို ပီတိပေးသူ၊ လောက၏ နာထာနှင့် ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်လာတော်မူ၏။

Verse 23

ओषधीनां पतिश्चापि वीरुधामपि सर्वशः । उडुनाथः सपत्नीक इहायातः शशी तव

အို ရှရှီ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့၏ အရှင်ဖြစ်၍ အပင်ပေါင်းနှင့် လျားပင်တို့အားလုံး၏ အဓိပတိဖြစ်သော လမင်းသည် မိဖုရားနှင့်တကွ သင့်အတွက် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူပြီ။

Verse 24

वसवोष्टौ समायाता अश्विनौ च समागतौ । वृक्षो वनस्पतिश्चापि गन्धर्वाप्सरसां गणाः

ဝသုရှစ်ပါးတို့ ရောက်လာကြပြီး အရှွင်နှစ်ပါးလည်း ကြွလာတော်မူ၏။ ထို့အတူ သစ်ပင်များနှင့် အပင်တို့၏ အရှင်၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့၏ အဖွဲ့အစုများလည်း စုဝေးလာကြ၏။

Verse 25

विद्याधरा भूतसंघा वेताला यक्षराक्षसाः । पिशाचाश्चोग्रकर्माणस्तथान्ये जीवहारकाः

ဝိဒ္ဓာဓရများ၊ ဘူတအစုများ၊ ဝေတාලများ၊ ယက္ခနှင့် ရက္ခသများ၊ ကြမ်းတမ်းသော ကర్మရှိ ပိသာချများ—ထို့ပြင် အသက်ကို လုယူတတ်သော အခြားသတ္တဝါများလည်း (ထိုနေရာ၌) ရှိနေကြ၏။

Verse 26

नद्यो नदाः समुद्राश्च द्वीपाश्च सह पर्वतैः । ग्राम्यारण्याश्च पशवो यदिङ्गं यच्च नेङ्गति

မြစ်များနှင့် ချောင်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောင်တန်းများပါသော ကျွန်းများ; အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နှင့် တောနေတိရစ္ဆာန်—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ—အားလုံး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

Verse 27

कश्यपो भगवानत्रिर्वसिष्ठश्चापरैः सह । पुलस्त्यः पुलहश्चैव सनकाद्या महर्षयः

ဘုရားကশ্যပ၊ အတြိနှင့် ဝသိဋ္ဌ၊ အခြား ရှင်သန်သူ ရှင်တော်များနှင့်အတူ; ပုလස්တျ၊ ပုလဟ နှင့် စနက အစရှိသော မဟာရိရှီတို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 28

पुण्या राजर्षयश्चैव पृथिव्यां ये च पार्थिवाः । वर्णाश्चाश्रमिणश्चैव सर्वे ये कर्मकारिणः

ပုဏ္ဏ ရာဇရိရှီများနှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သော မင်းများ; ထို့ပြင် ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమအလိုက် လူအပေါင်း—တာဝန်နှင့် ကမ္မကို ဆောင်ရွက်သူအားလုံး—ပါဝင်သည်။

Verse 29

किमत्र बहुनोक्तेन ब्राह्मी सृष्टिरिहागता । भगिन्यो भागिनेयाश्च भगिनीपतयस्त्विमे

ဤနေရာတွင် အများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအကျိုးရှိမည်နည်း? ဘြဟ္မာ၏ စೃષ્ટိသည် ဤသို့ ရောက်လာပြီ—ဤတို့သည် အစ်မ/ညီမများ၊ အစ်မ/ညီမတို့၏ သားများ၊ ထို့ပြင် အစ်မ/ညီမတို့၏ ခင်ပွန်းများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 30

स्वभार्यासहिताः सर्वे सपुत्रास्सह बांधवाः । त्वया समर्चिताः सर्वे दानमानपरिग्रहैः

သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ ဇနီးများ၊ သားများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့်အတူ—သင်၏ ဒါန၊ ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုနှင့် ကြည်နူးဖွယ် ဧည့်ဝတ်ပြုမှုတို့ဖြင့် သင့်လျော်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 31

आमंत्रणा मंत्रितानां सर्वेषां मानना कृता । एक एवात्र भगवान्पतिर्मे न समागतः

ဖိတ်ကြားထားသူအားလုံးကို သင့်လျော်စွာ ကြိုဆိုကာ ဂုဏ်ပြုခဲ့ပြီးပြီ; သို့သော် ဤနေရာသို့ မလာသေးသူမှာ ကျွန်မ၏ အလွန်လေးစားအပ်သော အရှင်—ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း—တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 32

विना तेन त्विदं सर्वं शून्यवत्प्रतिभाति मे । मन्ये चाहं तु भवता पतिर्मे न निमंत्रितः

သူမရှိလျှင် ဤအရာအားလုံးသည် ကျွန်မအတွက် ဗလာကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်။ ထို့ပြင် သင်က ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းကို မဖိတ်ကြားခဲ့ဟု ကျွန်မ ထင်သည်။

Verse 33

विस्मृतस्ते भवेन्नूनं सर्वं शंसतु मे भवान् । पुलस्य उवाच । तस्यास्तदुक्तं वचनं श्रुत्वा दक्षः प्रजापतिः

“သေချာပေါက် သင် မေ့သွားခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို ကျွန်မအား ပြန်လည်ပြောပြပါ” ဟု ပုလஸ္တျက ဆိုသည်။ သူမ၏ စကားကို ကြားသော် ပရာဇာပတိ ဒက္ခ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်) က တုံ့ပြန်하였다။

Verse 34

पतिस्नेह समायुक्तां प्राणेभ्योपि गरीयसीम् । अंकमारोप्य तां बालां साध्वीं पतिपरायणाम्

ခင်ပွန်းအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးမှုဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အသက်ထက်ပင် ပိုတန်ဖိုးထားရသော၊ သီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းပြီး ခင်ပွန်းကိုသာ အားကိုးတည်မြဲသော ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို မိမိပေါင်ပေါ်တင်ကာ နီးကပ်စွာ ဖက်ထား하였다။

Verse 35

पतिव्रतां महाभागां पतिप्रियहितैषिणीम् । प्राह गंभीरभावेन शृणु वत्से यथातथम्

ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော မဟာကံကောင်းရှင်၊ ခင်ပွန်းအတွက် နှစ်သက်ဖွယ်နှင့် အကျိုးရှိရာကိုသာ လိုလားသူမအား သူမက တည်ငြိမ်လေးနက်သော စိတ်ထားဖြင့် ပြောသည်—“နားထောင်ပါ၊ ချစ်သမီး၊ အမှန်အတိုင်းပဲ။”

Verse 36

येनाद्य कारणेनेह पतिस्ते न निमंत्रितः । कपालपात्रधृक्चर्मी भस्मावृत तनुस्तथा

ယနေ့ ဤနေရာသို့ သင်၏ခင်ပွန်းကို အဘယ်အကြောင်းကြောင့် မဖိတ်ကြားခဲ့သနည်း—ခေါင်းခွံခွက်ကို ကိုင်ဆောင်၍ အရေပြားဝတ်စုံဝတ်ကာ ကိုယ်တော်လည်း သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူကို။

Verse 37

शूली मुण्डी च नग्नश्च श्मशाने रमते सदा । विभूत्याङ्गानि सर्वाणि परिमार्ष्टि च नित्यशः

သုံးခွဆူး (တရီရှူလ) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ခေါင်းမုတ်ကာ အဝတ်မဝတ်ဘဲ၊ အမြဲတမ်း သင်္ချိုင်းမြေ၌ ပျော်မွေ့နေသူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် မိမိကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးပေါ်သို့ သန့်ရှင်းသော ဝိဘူတိ (ပြာ) ကို လိမ်းပွတ်နေသည်။

Verse 38

व्याघ्रचर्मपरीधानो हस्तिचर्मपरिच्छदः । कपालमालं शिरसि खट्वागं च करे स्थितं

ကျားအရေပြားကို ဝတ်ဆင်၍ ဆင်အရေပြားဖြင့်လည်း ဖုံးအုပ်ထားကာ၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ခေါင်းခွံမော်လီကို ဆင်ထားပြီး၊ လက်တွင် ခဋ္ဝါင်္ဂ (khaṭvāṅga) တံတောင်ကို ကိုင်ထားသည်။

Verse 39

कट्यां वै गोनसं बध्वा लिंगेऽस्थ्नां वलयं तथा । पन्नगानां तु राजानमुपवीतं च वासुकिम्

ခါးတွင် ဂိုနသ (gonasa) မြွေကို ချည်နှောင်၍၊ လိင်္ဂပေါ်တွင် အရိုးကွင်းကို တပ်ဆင်ကာ၊ မြွေတို့၏ဘုရင် ဝါစုကီ (Vāsuki) ကို အုပ်ဝီတ (ယဇ္ဉိုပဝီတ) သန့်ကြိုးအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 40

कृत्वा भ्रमति चानेन रूपेण सततं क्षितौ । नग्ना गणाः पिशाचाश्च भूतसंघा ह्यनेकशः

ဤသဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်၍ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ အဝတ်မဝတ်သော အုပ်စုများ—ပိသာချ (piśāca) များနှင့် များပြားသော ဘူတ (bhūta) အစုအဖွဲ့များ—လည်း အလွန်များစွာ လှည့်လည်ကြသည်။

Verse 41

त्रिनेत्रश्च त्रिशूली च गीतनृत्यरतस्सदा । कुत्सितानि तथान्यानि सदा ते कुरुते पतिः

မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ တြိရှူလကိုင်ဆောင်ကာ သီချင်းနှင့်အက၌ အမြဲမပြတ် စိတ်နှစ်မြုပ်နေသူ—သင်၏ခင်ပွန်းသည် အမြဲတမ်း အပြစ်တင်စရာကောင်းသော အပြုအမူများနှင့် ထိုသဘောတူ အခြားအရာများကိုလည်း ပြုလုပ်နေသည်။

Verse 42

त्रपाकरो भवेन्मह्यं देवानां संनिधिः कथं । कीदृक्च वसनं तस्य केतनं प्रति नार्हति

ကျွန်မက အရှက်ရစရာအကြောင်းရင်းဖြစ်နေသော်၊ ဒေဝတাদের၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုက ကျွန်မထံ ဘယ်လိုလာနိုင်မလဲ။ ထို့ပြင် သူ၏အဝတ်အစားက ဘယ်လိုမျိုးလဲ—ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အိမ်တော်တွင် ဝတ်ဆင်ရန် မသင့်တော်သောအရာပင်။

Verse 43

एतैर्दोषैर्मया वत्से लोकानां चैव लज्जया । नाह्वानं तु कृतं तस्य कारणेन मया सुते

ဤအပြစ်အနာအဆာများကြောင့်၊ ချစ်လှစွာသောကလေးမ၊ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ကြောင့်လည်း—သမီးရေ—ကျွန်မက သူ့ကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ; ထိုကြောင့်ပင်။

Verse 44

यज्ञस्यास्य समाप्तौ तु पूजां कृत्वा त्वया सह । आनीय तव भर्त्तारं त्वया सह त्रिलोचनम्

ဤယဇ္ဉာပွဲ ပြီးဆုံးသည့်အခါ၊ သင်နှင့်အတူ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ သင်၏ခင်ပွန်း တြိလိုචန—မျက်စိသုံးလုံးရှိသော သခင်—ကို သင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာမည်။

Verse 45

त्रैलोक्यस्याधिकां पूजां करिष्यामि च सत्कृतैः । एतत्ते सर्वमाख्यातं त्रपायाः कारणं महत्

ဂုဏ်ပြုအလှူပစ္စည်းများဖြင့် တြိလောကသုံးလောကထက်ပင် မြင့်မြတ်သော ပူဇော်မှုကို ကျွန်မ ပြုမည်။ ထို့ကြောင့် သင်အား အရာအားလုံးကို ပြောပြပြီးပြီ—ဤသည်ပင် (ကျွန်မ၏) အရှက်၏ အကြောင်းရင်းကြီး ဖြစ်သည်။

Verse 46

नात्र मन्युस्त्वया कार्यः सर्वः स्वं भागमर्हति । अन्यजन्मनि यैर्यादृक्कृतं कर्म शुभाशुभम्

ဤနေရာ၌ ဒေါသကို မပေါက်စေပါနှင့်; လူတိုင်းသည် မိမိ၏ အပိုင်းအခွဲကိုသာ ရရှိသည်။ အတိတ်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သော ကုသိုလ် သို့မဟုတ် အကုသိုလ်ကမ္မအတိုင်း ထိုသို့ပင် အကျိုးကို ခံစားရသည်။

Verse 47

इह जन्मनि ते तादृक्पुत्रिके भुंजते फलम् । परितापं मा कृथास्त्वं फलं भुंक्ष्व पुराकृतम्

ဤဘဝ၌ပင်၊ သမီးရေ၊ ထိုကဲ့သို့သော ကမ္မ၏ အကျိုးကို သင်ခံစားနေရသည်။ စိတ်ပူမနေပါနှင့်; အတိတ်က ပြုခဲ့သော ကမ္မ၏ အကျိုးကို တည်ငြိမ်စွာ ခံယူပါ။

Verse 48

श्रियं परगतां दृष्ट्वा रूपसौभाग्यशोभनाम् । रूपं च कांतिसौभाग्यं रम्याण्याभरणानि च

သူသည် သရီ (လက္ခမီ) သည် အခြားသူထံသို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ—အလှတရား၊ မင်္ဂလာဆောင်သော ဆွဲဆောင်မှုနှင့် တောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်—သူမ၏ လှပသော ရုပ်သွင်၊ တောက်ပသည့် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ချစ်ဖွယ် အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုပါ မြင်တွေ့하였다။

Verse 49

कुलेमहतिवैजन्मवपुश्चातीवसुंदरम् । पूर्वभाग्यैस्तु लभ्यंते नरैरेतानि सुव्रते

မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားခြင်းနှင့် အလွန်လှပသော ကိုယ်ခန္ဓာ—ဤအရာတို့ကို၊ သီလဝတ္တရားကောင်းမြတ်သူမရေ၊ လူတို့သည် အတိတ်က ပုဏ္ဏကံ၏ အကျိုးကြောင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 50

मात्मानं परिनिंदेथामाच भाग्यानि सुव्रते । फलं चैवं विधिकृतं दातुं कस्य तु कः क्षमः

သီလဝတ္တရားကောင်းမြတ်သူမရေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မပြစ်တင်ပါနှင့်၊ ကံကြမ္မာကိုလည်း မအပြစ်တင်ပါနှင့်။ အကျိုးသည် ဗိဓိ (ကံနိယာမ) အတိုင်း သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်လျှင်၊ မည်သူက မည်သူ့အတွက် ပေးနိုင် သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း။

Verse 51

नास्ति वै बलवान्कश्चिन्नमूढो न च पंडितः । पांडित्यं च बलं चैव जायते पूर्वकर्मणः

အမှန်တကယ်အားဖြင့် မည်သူမျှ မွေးကတည်းက အင်အားကြီးသူမဟုတ်၊ မွေးကတည်းက မိုက်မဲသူ သို့မဟုတ် ပညာရှိသူလည်း မဟုတ်။ ပညာနှင့် အင်အားတို့သည် အတိတ်က ကမ္မ (အတိတ်အလုပ်) မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 52

एते देवा दिवं प्राप्ताः शोभमानाः स्थिताश्चिरम् । पुण्येन तपसा चैव क्षेत्रेषुविविधेषुच

ဤဒေဝတားတို့သည် ပုဏ္ဏ (ကောင်းမှု) နှင့် တပဿ (တပသ) အားဖြင့်၊ ထို့ပြင် တီရ္ထ-က்ஷೇತ್ರ အမျိုးမျိုးသော သန့်ရှင်းရာနေရာများနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိကာ တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်နေခဲ့ကြသည်။

Verse 53

यदेभिरार्जितं पुण्यं तस्यैते फलभागिनः । एवमुक्ता ततः सा तु सती भीष्मरुषान्विता

“ဤသူတို့က ရရှိအောင် စုဆောင်းထားသော ပုဏ္ဏ (ကောင်းမှု) မည်သည့်အရာမဆို၊ ဤအခြားသူတို့လည်း ထိုကောင်းမှု၏ အကျိုးဖလကို ဝေမျှခံစားရမည်” ဟု ဆိုကြသဖြင့်၊ ထိုစတီ သန့်ရှင်းသည့် မိန်းမသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်လာ하였다။

Verse 54

विनिंदमाना पितरं क्रोधेनारुणितेक्षणा । एवमेतद्यथा तात त्वया चोक्तं ममाग्रतः

အဖကို ရှုတ်ချပြောဆိုလျက်၊ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲသွားပြီး၊ သူမက “အဖေကြီးရေ—ဟုတ်ပါသည်၊ သင်က ကျွန်မရှေ့မှာ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 55

सर्वो जनः पुण्यभागी पुण्येन लभते श्रियं । पुण्येन लभते जन्म पुण्ये भोगाः प्रतिष्ठिताः

လူသားအားလုံးသည် ပုဏ္ဏ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိသူ ဖြစ်ကြသည်။ ပုဏ္ဏအားဖြင့်သာ သရီ (ချမ်းသာတိုးတက်မှု) ကို ရရှိသည်။ ပုဏ္ဏအားဖြင့် မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိပြီး၊ ပျော်ရွှင်ခံစားမှု အားလုံးသည် ပုဏ္ဏပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

Verse 56

तदयं जगतामीशः सर्वेषामुत्तमोत्तमः । स्थानान्येतानि सर्वेषां दत्तान्येतेन धीमता

ထိုအရှင်သည် လောကအပေါင်းတို့၏ အရှင်ဖြစ်၍ အားလုံးထက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတော်မူ၏။ ပညာရှိတော်မူသော ထိုအရှင်က သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ဤနေရာဋ္ဌာနများကို ချမှတ်ပေးတော်မူ၏။

Verse 57

ये गुणास्तस्य देवस्य वक्तुं जिह्वापि वेधसः । न शक्ता ख्यापने तस्य देवस्य परमेष्ठिनः

ဖန်ဆင်းရှင် ဗြဟ္မာ (ဝေဓသ) ၏ လျှာတောင် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—ပရမေဋ္ဌင်—၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်၊ မကြေညာနိုင်ပါ။

Verse 58

भस्मास्थि च कपालानि श्मशाने वसतिस्तथा । गोनसाद्याश्च ये सर्पाः सर्वे ते भूषणीकृताः

ပြာမှုန့်၊ အရိုးများနှင့် ခေါင်းခွံများ၊ သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ဂိုနသ စသည့် မြွေများ—ဤအရာအားလုံးကို ထိုအရှင်က အလှဆင်အဖြစ် ပြုလုပ်ထားတော်မူ၏။

Verse 59

भूतप्रेतगणास्तस्य पिशाचा गुह्यकास्तथा । एष धाता विधाता च एष पालयिता दिशः

ဘူတ၊ ပရေတ အစုအဖွဲ့များသည် ထိုအရှင်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင်ရှိပြီး၊ ပိသာချာနှင့် ဂုဟျကတို့လည်း ထိုအရှင်၏ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအရှင်သည် ဓာတာ၊ ဝိဓာတာ ဖြစ်၍ ဒిశအပေါင်းတို့ကို ကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 60

प्रसादेन च रुद्रस्य प्राप्तस्वर्गः पुरंदरः । यदि रुद्रेस्ति देवत्वं यदि सर्वगतः शिवः

ရုဒြ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိခဲ့သည်။ ရုဒြ၌ပင် ဒေဝတော်သဘောရှိသည်ဆိုလျှင်၊ ရှိဝသည် အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့နေသည်ဆိုလျှင်—ဤအမှန်တရားကို ဆင်ခြင်လော့။

Verse 61

सत्येन तेन ते यज्ञं विध्वंसयतु शंकरः । यद्यस्ति मे तपः किंचित्कश्चिद्धर्मोथवा कृतः

ထိုသစ္စာစကားကြောင့် သျှင်္ကရဘုရားသည် သင်၏ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဖျက်ဆီးပါစေသား။ အကယ်၍ ငါသည် အနည်းငယ်မျှသော ခြိုးခြံမှုအကျင့်ကို ကျင့်ခဲ့လျှင်...

Verse 62

फलेन तस्य धर्मस्य यज्ञस्ते नाशमर्हति । प्रियाहं यदि देवस्य यदि मां तारयिष्यति

ထိုတရားဓမ္မ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် သင်၏ယဇ်ပူဇော်ပွဲသည် ပျက်စီးထိုက်ပေသည်။ အကယ်၍ ငါသည် ဘုရားရှင်၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရသူဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။

Verse 63

तेन सत्येन ते गर्वः समाप्तिमभिगच्छतु । इत्युक्त्वा योगमास्थाय स्वदेहस्थेन तेजसा

“ထိုသစ္စာစကားကြောင့် သင်၏မာန်မာန ချုပ်ငြိမ်းပါစေ။” ဟု ဆိုပြီးနောက် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးအရှိန်အဝါဖြင့် ယောဂသမာဓိသို့ ဝင်စားလေ၏။

Verse 64

निर्ददाह तदात्मानं सदेवासुरपन्नगैः । किंकिमेतदिति प्रोक्ते गंधर्वगणगुह्यकैः

နတ်ဒေဝါများ၊ အသူရာများနှင့် နဂါးများရှေ့မှောက်တွင် သူမသည် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့လေ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့က “ဒါဘာလဲ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ” ဟု မေးမြန်းကြသောအခါ...

Verse 65

गंगाकूले तदा मुक्तो देहो वै क्रुद्धया तया । सौनकं नाम तत्तीर्थं गंगायाः पश्चिमे तटे

ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပါးတွင် သူမ၏အမျက်ဒေါသကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ ထိုမြင့်မြတ်သောဆိပ်ကမ်းကို သောနက ဟုခေါ်သည်။

Verse 66

श्रुत्वा रुद्रस्तु तद्वार्त्तां पत्न्यानाश सुदुःखितः । हंतुं यज्ञं धीरभवत्देवानामिह पश्यताम्

ထိုသတင်းကို ကြားသော် ရုဒြသည် ဇနီးဆုံးရှုံးခြင်းကြောင့် အလွန်ဝမ်းနည်းကာ၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားတို့ကြည့်ရှုနေစဉ်ပင် ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 67

गणकोटिः समादिष्टा ग्रहा वैनायकास्तथा । भूतप्रेतपिशाचाश्च दक्षयज्ञ विनाशने

ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးရန် ဂဏတစ်ကုဋေကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဂြဟများ၊ ဝိုင်နာယကများနှင့်အတူ ဘူတ၊ ပရိတ်၊ ပိသာချတို့ကိုလည်း ခေါ်ယူစေ하였다။

Verse 68

तैर्गत्वा विबुधास्सर्वे यज्ञे निर्जित्य नाशिताः । हते यज्ञे तदा दक्षो निरुत्साहो निरुद्यमः

သူတို့သွားရောက်ကာ ယဇ္ဉနေရာ၌ ဒေဝတားအားလုံးကို အနိုင်ယူ၍ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ယဇ္ဉပျက်စီးသွားသော် ဒက္ခသည် စိတ်အားလျော့၍ လှုပ်ရှားမှုမရှိ—စိတ်ဓာတ်မရှိ၊ ကြိုးပမ်းမှုမရှိ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 69

उपगम्याब्रवीत्त्रस्तो देवदेवं पिनाकिनम् । न ज्ञातोसि मया देव देवानां प्रभुरीश्वरः

ကြောက်ရွံ့လျက် သူသည် နီးကပ်လာပြီး ဒေဝတားတို့၏ ဒေဝ ပိနာကင်ကို လျှောက်တင်သည်—“အရှင်ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ် မသိမမှတ်ခဲ့ပါ; အရှင်သည် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ ဣရှ္ဝရ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 70

त्वमस्य जगतोधीशः सुरास्सर्वे त्वया जिताः । कृपां कुरु महेशान गणान्सर्वान्निवर्त्तय

အရှင်သည် ဤလောက၏ အဓိပတိဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတားအားလုံးကို အရှင်က အနိုင်ယူပြီးပြီ။ မဟေရှာန အရှင်၊ ကရုဏာပြုပါ—အရှင်၏ ဂဏအားလုံးကို ပြန်ခေါ်၍ တားဆီးပေးပါ။

Verse 71

गणैर्नानाविधैर्घोरैर्नानाभूषणभूषितैः । नानावदनदंतौष्ठैर्नाना प्रहरणोद्यतैः

—အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဏများ၏ အစုအဝေးနှင့်အတူ၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ မျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍; မျက်နှာ၊ သွား၊ နှုတ်ခမ်း မျိုးစုံရှိကာ လက်နက်မျိုးစုံကို မြှောက်ကိုင်ထားကြ၏။

Verse 72

नाना नागेंद्रसंदष्ट जटाभारोपशोभितैः । सुदृढोद्धत दर्पाढ्यैर्घोरैर्घोरनिघातिभिः

အမျိုးမျိုးသော နဂါးမင်းတို့က ကိုက်၍ ပတ်လည်ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဆံပင်ဂျဉ်း (ဇဋာ) အလေးအနက်ဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍; အလွန်ခိုင်မာ၊ ကြမ်းတမ်း၊ မာနထူထဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ထိုးနှက်ချက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 73

कामरूपैरकांतैश्च सर्वकामसमन्वितैः । अनिवार्यबलैश्चोग्रैर्योगिभिर्योगगामिभिः

စိတ်အလိုအတိုင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သော ယောဂီများနှင့်အတူ၊ ကာမတဏှာ၏ ချည်နှောင်မှုမရှိဘဲ၊ စိဒ္ဓိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍; တားမရသော အင်အားကြီးမားကာ ကြမ်းတမ်းပြီး ယောဂလမ်းကြောင်းပေါ်၌ လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။

Verse 74

व्यालोलकेसरजटैर्दंष्ट्रोत्कटहसन्मुखैः । करींद्रकरटाटोप पाटवैः सिंहदेहिभिः

…ခြင်္သေ့ကိုယ်ထည်ရှိသော သတ္တဝါများနှင့်အတူ၊ မျက်နှာဖုံးဆံ (ကေသရ) နှင့် ဇဋာတို့ အရိုင်းဆန်စွာ လှုပ်ယမ်း၍; ထွက်ပေါ်နေသော အစွယ်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရယ်သံကြောင့် မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းကာ; မုဿ (rut) ဝင်နေသော ဆင်မင်း၏ ဂုဏ်မာန်ပြင်းထန်မှုကဲ့သို့သော အဟုန်တွင် ကျွမ်းကျင်ကြ၏။

Verse 75

केचित्परमदाघ्राण घूर्णद्दीपसमप्रभैः । विचित्रचित्रवसनैर्द्धीरधीरवारदिभिः

အချို့မှာ အလွန်မူးယစ်၍ မတည်မငြိမ် လှုပ်ယမ်းကာ၊ သူတို့၏ တောက်ပမှုသည် မီးအိမ်တောက်လက်လက် လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏; အလှပုံစံထူးဆန်း၍ အရောင်စုံ ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ လူစုလူဝေး ရောနှောသကဲ့သို့—အချို့ တည်ငြိမ်၊ အချို့ မတည်မငြိမ်၊ အချို့ကား စကားတွင် ဝါကြွားသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 76

मृगव्याघ्रसिंहरुतैस्तरक्ष्वजिनधारिभिः । भुजंगहारवलयकृतयज्ञोपवीतकैः

သူတို့သည် သမင်၊ ကျားနှင့် ခြင်္သေ့တို့၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းကြပြီး၊ ဟိုင်ယီနာအရေကို ဝတ်ဆင်ကာ မြွေများကို လည်ဆွဲနှင့် လက်ကောက်အဖြစ် ဆင်ယင်၍၊ ကွေးလိမ်နေသော နာဂများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကိုလည်း ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 77

शूलासिपट्टिशधरैः परशुप्रासहस्तकैः । वज्रक्रकचकोदंडकालदंडास्त्रपाणिभिः

သူတို့သည် သုံးချွန် (သူလ)၊ ဓားနှင့် ပတ္တိရှ (လှံမျိုး) ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ပရရှု (တံစဉ်/ပုဆိန်) နှင့် ပရာသ (လှံ) ကိုလည်း လက်ထဲတွင် ထားကာ၊ ဝဇ္ရ (မိုးကြိုး)၊ ကရကချ (လွှ)၊ ကိုဒဏ္ဍ (ဓနု)၊ ကာလဒဏ္ဍ (ယမ၏တံတား) စသည့် အစွမ်းထက် အာယုဓများကို ကိုင်ထားကြသည်။

Verse 78

गणेश्वरैः सुदुर्द्धर्षैर्वृतः सूर्यो ग्रहैरिव । देवदेवमहादेव नष्टो यज्ञो दिवं गतः

မတားဆီးနိုင်သော ဂဏေရှဝရ အဖွဲ့များက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည်မှာ နေကို ဂြိုဟ်များ ဝိုင်းလည်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အို နတ်တို့၏နတ် မဟာဒေဝ! ယဇ္ဉ (ပူဇော်ပွဲ) သည် ပျက်စီးသွား၍ ကောင်းကင်/သုဝဏ္ဏဘုံသို့ ရောက်သွားပြီ။

Verse 79

मृगरूपधरो भूत्वा भयभीतस्तु शंकर । नमः शङ्खाभदेवाय सगणाय सनंदिने

သမင်ရုပ်ကို ဆောင်ယူသဖြင့် ရှင်ကရ (သင်္ကရာ) သည် ကြောက်လန့်သွား၏။ (ထို့နောက် ဆို၏:) “သင်္ခာကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒေဝတော်အား နမස්ကာရ—ဂဏများနှင့်အတူရှိ၍ အမြဲ အာနန္ဒဖြစ်တော်မူသောအရှင်”။

Verse 80

वृषासनाय सोमाय क्रतुकालांतकाय च । नमो दिक्चर्मवस्त्राय नमस्ते तीव्रतेजसे

နွားပေါ်၌ အာසနတင်တော်မူသော၊ ဆိုမ (Soma) အဖြစ်တော်မူသော၊ ကရတု (ယဇ္ဉပွဲ) နှင့် ကာလကို အဆုံးသတ်စေတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ ဆင်အရေကို ဝတ်ရုံအဖြစ် ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ; အို တောက်ပပြင်းထန်သော တေဇောဓာတ်ရှိတော်မူသောအရှင်၊ ပရဏာမ။

Verse 81

ब्रह्मणे ब्रह्मदेहाय ब्रह्मण्यायामिताय च । गिरीशाय सुरेशाय ईशानाय नमोनमः

ဗြဟ္မန်တော်ဖြစ်တော်မူသော၊ ဗြဟ္မန်တော်၏ ကိုယ်တော်ဖြစ်သော၊ ဗြဟ္မန်တော်၌ တည်ကြည်၍ အတိုင်းအတာမရှိသော အရှင်အား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။ ဂိရီရှ၊ သုရေးရှ၊ ဣရှာန အရှင်အား မကြာခဏ ပဏာမပြု၏။

Verse 82

रुद्राय प्रतिवज्राय शिवाय क्रथनाय च । सुरासुराधिपतये यतीनां पतये नमः

ရုဒ္ဒရအား နမස්ကာရ—မအနိုင်ယူနိုင်သော ပရတိဝဇ္ရကဲ့သို့သော အရှင်; ရှိဝအား၊ အနှိမ်နင်းတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အဓိပတိ၊ ယတီတို့၏ ပတိအား ပဏာမပြု၏။

Verse 83

धूम्रोग्राय विरूपाय यज्वने घोररूपिणे । विरूपाक्षाशुभाक्षाय सहस्राक्षाय वै नमः

မီးခိုးရောင် အုဂ္ဂရ အရှင်အား နမස්ကာရ; ရုပ်သဏ္ဌာန်ကွဲပြားသော အရှင်အား; ယဇ္ဉပြုတော်မူသော အရှင်အား; ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်တော်ရှိသော အရှင်အား။ မညီမညာနှင့် မင်္ဂလာမရှိသကဲ့သို့သော မျက်စိရှိသူအား၊ ထောင်မျက်စိ အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 84

मुंडाय चंडमुण्डाय वरखट्वाङ्गधारिणे । कव्यरूपाय हव्याय सर्वसंहारिणे नमः

ခေါင်းမုတ်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ; ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍကို သတ်ဖြတ်သော ကြမ်းတမ်းအရှင်အား ပဏာမ; မြတ်သော ခဋ္ဝာင်္ဂ တံတောင်ကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမස්ကာရ။ ပိတೃတို့အတွက် ကဗျ (kavya) အလှူနှင့် ဒေဝတို့အတွက် ဟဗျ (havya) အာဟုတိ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား၊ အရာအားလုံးကို ပျက်သိမ်းတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 85

भक्तानुकंपिनेत्यर्थं रुद्रजाप्यस्तुताय च । विरूपाय सुरूपाय रूपाणां शतकारिणे

ဘက္တားတို့အပေါ် ကရုဏာတော်သည် အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သော အရှင်အား နမස්ကာရ; ရုဒ္ဒရမန်တရားများကို ဂျာပပြုခြင်းဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော အရှင်အား ပဏာမ။ ရုပ်မဲ့အရှင်နှင့် လှပသောရုပ်ရှိအရှင်—ရုပ်ပေါင်းရာချီကို ခံယူတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 86

पंचास्याय शुभास्याय चंद्रास्याय नमो नमः । वरदाय वरार्हाय कूर्माय च मृगाय च

မျက်နှာငါးပါးရှိတော်မူသော၊ မင်္ဂလာမျက်နှာရှိတော်မူသော၊ လမင်းမျက်နှာရှိတော်မူသော အရှင်အား ထပ်ထပ်နမസ്കာရ။ ပရသဒပေးတော်မူသော၊ ပရသဒခံယူရန် အထူးထိုက်တန်သော အရှင်အား၊ ကုရ္မ(လိပ်)နှင့် မೃဂ(သမင်)ရূপဖြင့် ထင်ရှားတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမို နမဟ။

Verse 87

लीलालकशिखंडाय कमंडलुधराय च । विश्वनाम्नेथ विश्वाय विश्वेशाय नमोनमः

လီလာအလှဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသော ဇဋာ-ရှိခဏ္ဍရှိတော်မူ၍ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်သန့်) ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမို နမဟ။ ‘ဗိශ්ဝ’ ဟု အမည်ရ၍ ကိုယ်တိုင်ပင် ဗိශ්ဝဖြစ်တော်မူကာ ဗိශ්ဝ၏ အရှင် (ဗိශ්ဝေရှ) ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား ထပ်ထပ်နမಸ್ಕာရ။

Verse 88

त्रिनेत्रत्राणमस्माकं त्रिपुरघ्नविधीयतां । वाङ्मनः कायभावैस्तु प्रपन्नस्य महेश्वर

သုံးမျက်စိရှင်၊ တြိပုရကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်—ကျွန်ုပ်တို့အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ မဟေရှဝရ အရှင်၊ စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်၏ အနေအထားတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အရှင်ထံ အပြည့်အဝ အလျှော့ပေး၍ ရှရဏာဂတ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 89

एवं स्तुतस्तदा देवो दक्षेणापन्नदेहिना । दिव्येनानेन स्तोत्रेण भृशमाराधितस्तदा

ဤသို့ ထိုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာအသစ်ကို ခံယူထားသော ဒက္ခသည် ဒေဝကို စတုတိပြုလေ၏။ ဤ ဒိဗ္ဗ စတိုးတရဖြင့် ထိုအခါ အရှင်သည် အလွန်ပင် နှစ်သက်တော်မူလေ၏။

Verse 90

समग्रं ते यज्ञफलं मया दत्तं प्रजापते । सर्वकामप्रसिर्द्ध्य्थंफलंप्राप्स्यस्यनुत्तमम्

ပရဇာပတိ အရှင်၊ ယဇ္ဉ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးဖလကို ကျွန်ုပ်က အရှင်ထံ ပေးအပ်ပြီးပြီ။ အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေရန် အရှင်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 91

एवमुक्तो भगवता प्रणम्याथ सुरेश्वरम् । जगाम स्वनिकेतं तु गणानामेव पश्यताम्

ဘုရားသခင်၏ မိန့်ကြားချက်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ သူသည် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ဂဏာတို့ ကြည့်ရှုနေစဉ် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ပြန်လည်သွားလေ၏။

Verse 92

पत्न्याः शोकेन वै देवो गंगाद्वारे तदास्थितः । तां सतीं चिंतयानस्तु क्व नु सामेप्रियागता

ဇနီး၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်နာကျင်နေသော ဒေဝတော်သည် ဂင်္ဂါတံခါးဝ၌ ထိုအခါ ရပ်တည်လျက်ရှိ၏။ သီလသန့်ရှင်းသော စတီကို အမြဲသတိရကာ “ငါ့ချစ်သူသည် အမှန်တကယ် ဘယ်သို့ သွားလေသနည်း” ဟု တွေးမိ၏။

Verse 93

तस्य शोकाभिभूतस्य नारदो भवसंन्निधौ । सा ते सती या देवेश भार्या प्राणसमामृता

သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ဖိစီးခံနေရစဉ်၊ ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့မှောက်၌ နာရဒက ပြောလေ၏—“ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ထို စတီ—အရှင်တော်၏ မဟာသမီး—သည် အရှင်တော်၏ အသက်တော်နှင့် တူသကဲ့သို့ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 94

हिमवद्दुहिता सा च मेनागर्भसमुद्भवा । जग्राह देहमन्यं सा वेदवेदार्थवेदिनी

သူမသည် ဟိမဝန်၏ သမီး၊ မေနာ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ခံယူလေ၏။ သူမသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်နားလည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 95

श्रुत्वा देवस्तदा ध्यानमवतीर्णामपश्यत । कृतकृत्यमथात्मानं कृत्वा देवस्तदास्थितः

ဤစကားကို ကြားသော် ဒေဝတော်သည် ဓျာန (Dhyāna) ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လေ၏။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးစီးသူ (kṛtakṛtya) ဟု ပြုကာ ထိုအခြေအနေဖြင့် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ၏။

Verse 96

संप्राप्तयौवना देवी पुनरेव विवाहिता । एवं हि कथितं भीष्म यथा यज्ञो हतः पुरा

ဒေဝီသည် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်သောအခါ ထပ်မံ အိမ်ထောင်ပြုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အို ဘီရှ္မ၊ ယခင်က ယဇ္ဉာ ပျက်စီးခဲ့သကဲ့သို့ ဟူ၍ ဤသို့ ပြောကြားထားသည်။