Adhyaya 34

Verse 1

। भीष्म उवाच । कस्मिन्काले भगवता ब्रह्मणा लोककारिणा । यज्ञियैर्यष्टुमारब्धं तद्भवान्वक्तुमर्हति

ဘီရှ္မက ဆို၏—“အို ဘဂဝန်၊ လောကတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘဂဝန် ဘြဟ္မာသည် ယဇ్ఞကర్మ ဗిధိများနှင့် ယဇ్ఞကို မည်သည့်ကာလ၌ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ပါသနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ ပြောကြားတော်မူပါ။”

Verse 2

किं नामान ऋत्विजस्ते ब्रह्मणा ये प्रकल्पिताः । का च वै दक्षिणा तेषां दत्ता तेन महात्मना

ဗြဟ္မာက ခန့်အပ်ထားသော ယဇ်ပူဇော်ရေး ရ္တဝိဇ် (ṛtvij) များ၏ အမည်များသည် မည်သည်တို့နည်း။ ထိုမဟာအတ္မာက သူတို့အား ပေးအပ်သော ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) သည် မည်သို့နည်း။

Verse 3

यथाभूतं यथावृत्तं तथा त्वं मे प्रकीर्तय । सुमहत्कौतुकं जातं यज्ञं पैतामहं प्रति

ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ပိတామဟ (ဘိုးဘွား) ယဇ်ပူဇော်ပွဲအကြောင်း ကျွန်ုပ်၏ စိတ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । पूर्वमेव मया ख्यातं यदा स्वायंभुवो मनुः । सृष्ट्वा प्रजापतीन्सर्वानुक्तः सृष्टिं कुरुष्व वै

ပုလஸ္တျက ပြောသည်—အရင်ကတည်းက ငါရှင်းပြခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။ စွာယံဘုဝ မနုသည် ပရာဇာပတိတို့အားလုံးကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် “အမှန်တကယ် စೃಷ್ಟိကို ဆောင်ရွက်လော့” ဟု အမိန့်ခံရသည်။

Verse 5

स्वयं तु पुष्करं गत्वा यज्ञस्याहृत्य विस्तरम् । ससंभारान्समानाय्य वह्न्यगारे स्थितोभवत्

ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်တိုင် ပုရှ္ကရသို့ သွား၍ ယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် လိုအပ်သမျှ အပြည့်အစုံကို ယူဆောင်လာသည်။ ပစ္စည်းကိရိယာများကို စုစည်းပြီး သန့်ရှင်းသော မီးတော်နေရာဖြစ်သည့် အဂ္နိဂೃಹ၌ တည်နေ하였다။

Verse 6

गायंति नित्यं गंधर्वा नृत्यंत्यप्सरसां गणाः । ब्रह्मोद्गाता होताध्वर्युश्चत्वारो यज्ञवाहकाः

ဂန္ဓဗ္ဗများသည် အမြဲတမ်း သီချင်းဆိုကြပြီး အပ္စရာအဖွဲ့များသည် ကပြကြသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဥဒ္ဂာတೃ၊ ဟောတೃ နှင့် အဓ္ဝရျု—ဤလေးပါးသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်တင်မြှောက်သူများဖြစ်သည်။

Verse 7

एकैकस्य त्रयश्चान्ये परिवाराः स्वयंकृताः । ब्रह्मा च ब्रह्मणाच्छंसी पोता चाग्नीध्र एव च

တစ်ဦးချင်းစီအတွက် ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားသော အကူအညီပေးသူ သုံးဦးလည်း ရှိ၏—ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မဏာချံစီ (ဗြဟ္မန်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုသူ)၊ ပိုတာ (ယဇ္ဉာအမှုထမ်း ပုရောဟိတ်) နှင့် အဂ္နီဓရလည်း ဖြစ်၏။

Verse 8

आन्वीक्षिकी सर्वविद्या ब्राह्मी ह्येषा चतुष्टयी । उद्गाता च प्रत्युद्गाता प्रतिहर्ता सुब्रह्मण्यः

အာန်ဝီක්ෂိကီ—စုံစမ်းမေးမြန်း၍ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သော ပညာ—ဗဟုသုတအားလုံး၏ အထွေထွေ အခြေခံဖြစ်၏။ ဤသည်ပင် ဗြဟ္မီ စတုဋ္ဌယီ လေးပါး—ဥဒ္ဂာတೃ၊ ပရတျုဒ္ဂာတೃ၊ ပရတိဟရ္တೃ၊ နှင့် သုဗြဟ္မဏျ ဖြစ်၏။

Verse 9

चतुष्टयी द्वितीयैषा तूद्गातुश्च प्रकीर्तिता । होता च मैत्रावरुणस्तथाऽच्छावाक एव च

ဤသည်ကို ဥဒ္ဂာတೃနှင့် သက်ဆိုင်သော ဒုတိယ စတုဋ္ဌယီဟု ကြေညာထားသည်—ဟိုတṛ၊ မૈထ္ရာဝရုဏ၊ ထို့ပြင် အချ္ချာဝာက လည်း ဖြစ်၏။

Verse 10

ग्रावस्तुच्च चतुर्थोत्र तृतीया च चतुष्टयी । अध्वर्युश्च प्रतिष्ठाता नेष्टोन्नेता तथैव च

ဤနေရာ၌ စတုတ္ထမှာ ဂြာဝස්တုတ် ဖြစ်၏; ဤသည်ပင် တတိယ စတုဋ္ဌယီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အဓ္ဝရျု၊ ပရတိဋ္ဌာတṛ၊ နေṣṭṛ နှင့် ဥန္နေတṛ လည်း ရှိ၏။

Verse 11

चतुष्टयी चतुर्थ्येषा प्रोक्ता शंतनुनंदन । एते वै षोडश प्रोक्ता ऋत्विजो वेदचिंतकैः

ရှန္တနု၏ သားတော်ရေ၊ ဤစတုတ္ထ စတုဋ္ဌယီကိုလည်း ဖော်ပြပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ဝေဒကို ဆင်ခြင်သိမြင်သူတို့က ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်သော ṛtvij ပုရောဟိတ် ဆယ့်ခြောက်ပါးဟု ကြေညာထား၏။

Verse 12

शतानि त्रीणि षष्टिश्च यज्ञाः सृष्टाः स्वयंभुवा । एतांश्चैतेषु सर्वेषु प्रवदंति सदा द्विजान्

သွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ယဇ္ဉ ၃၆၀ မျိုးကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ယဇ္ဉအားလုံးတွင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့က ဝေဒသဒ္ဓါတရားညွှန်ကြားချက်များကို အစဉ်မပြတ် ရွတ်ဖတ်၍ ရှင်းလင်းဟောကြားကြသည်။

Verse 13

सदस्यं केचिदिच्छंति त्रिसामाध्वर्युमेव च । ब्रह्माणं नारदं चक्रे ब्राह्मणाच्छंसि गौतमम्

အချို့က စဒသျ (Sadasya) ပုရောဟိတ်ကို လိုလားကြပြီး သုံးပါးသော သာမန်သီချင်းများကို ကျွမ်းကျင်သည့် အဓ္ဝရျုကိုလည်း တောင်းဆိုကြသည်။ နာရဒသည် ဗြဟ္မာကို ဘြဟ္မန်-ပုရောဟိတ်အဖြစ်၊ ဂေါတမကို ဗြာဟ္မဏာချ္ဆံစင် အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။

Verse 14

देवगर्भं च पोतारमाग्नीध्रं चैव देवलम् । उद्गातांगिरसः प्रत्युद्गाता च पुलहस्तथा

ထို့အပြင် ဒေဝဂರ್ಭနှင့် ပိုတာရ၊ အာဂ္နီဓြနှင့် ဒေဝလလည်း ရှိကြသည်။ ထို့တူ ဥဒ္ဂာတာ အင်္ဂိရသ၊ ပရတျုဒ္ဂာတာ နှင့် ပုလဟာလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

Verse 15

नारायणः प्रतिहर्ता सुब्रह्मण्योत्रिरुच्यते । तस्मिन्यज्ञे भृगुर्होता वसिष्ठो मैत्र एव च

ထိုယဇ္ဉတွင် နာရာယဏသည် ပရတိဟရ္တೃ (တုံ့ပြန်ဟောကြားသော ပုရောဟိတ်) အဖြစ် တာဝန်ယူ하였다။ အတြိကို သုဗြဟ္မဏျ ပုရောဟိတ်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုယဇ္ဉတည်းမှာပင် ဘ္ရိဂုသည် ဟိုတೃ ဖြစ်ပြီး ဝသိဋ္ဌနှင့် မૈတြလည်း ပါဝင်ရှိကြသည်။

Verse 16

अच्छावाकः क्रतुः प्रोक्तो ग्रावस्तुच्च्यवनस्तथा । पुलस्त्योद्ध्वर्युरेवासीत्प्रतिष्ठाता च वै शिबिः

အချ္ချာဝါက ပုရောဟိတ်အဖြစ် ကရတုကို ဆိုကြပြီး၊ ဂြာဝသ္တုတ် အဖြစ် ချျဝနကိုလည်း ဆိုကြသည်။ ပုလသ္တျသည် အဓ္ဝရျု ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ရှိဘိသည် ယဇ္ဉကို တည်မြဲစွာ ထူထောင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 17

बृहस्पतिस्तत्र नेष्टा उन्नेता शांशपायनः । धर्मः सदस्यस्तत्रासीत्पुत्रपौत्रसहायवान्

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္စပတိသည် နေṣṭā (ပူဇော်ပွဲ၏ အဓိက ယဇ္ဇက) အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်၍၊ ရှာံရှပာယနသည် unnetā (ဦးဆောင်လမ်းညွှန်) အဖြစ် ရပ်တည်하였다။ ဓမ္မသည်လည်း သားမြေးတို့၏ အထောက်အပံ့နှင့်အတူ အစည်းအဝေးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် တက်ရောက်하였다။

Verse 18

भरद्वाजः शमीकश्च पुरुकुत्सो युगंधरः । एनकस्तीर्णकश्चैव केशः कुतप एव च

Bharadvāja နှင့် Śamīka၊ Purukutsa နှင့် Yugaṃdhara၊ ထို့ပြင် Enaka၊ Tīrṇaka၊ Keśa နှင့် Kutapa တို့လည်း ပါဝင်ရှိကြသည်။

Verse 19

गर्गो वेदशिराश्चैव त्रिसामाद्ध्वर्यवः कृताः । कण्वादयस्तथा चान्ये मार्कंडो गंडिरेव च

Garga၊ Vedaśiras နှင့် Tri-sāman ၏ Adhvaryu ယဇ္ဇကများကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အတူ Kaṇva စသည့် အခြားသူများလည်း—Mārkaṇḍa နှင့် Gaṇḍira တို့ပါဝင်သည်။

Verse 20

पुत्रपौत्रसमेताश्च सशिष्याः सहबांधवाः । कर्माणि तत्र कुर्वाणा दिवानिशमतंद्रिताः

သားမြေးများနှင့်အတူ၊ တပည့်များနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများပါဝင်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ တာဝန်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်နေကြသည်—နေ့ည မပြတ်မနား၊ ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ။

Verse 21

मन्वंतरे व्यतीते तु यज्ञस्यावभृथोभवत् । दक्षिणा ब्रह्मणे दत्ता प्राची होतुस्तु दक्षिणा

Manvantara ကာလ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ယဇ္ဇပွဲ၏ avabhṛtha (အဆုံးသတ် ရေချိုးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်하였다။ dakṣiṇā ကို Brahmā ထံ ပေးအပ်ပြီး Hotṛ ယဇ္ဇကအတွက် အရှေ့ဘက်ဒေသကို ဒါနအဖြစ် ချီးမြှင့်하였다။

Verse 22

अद्ध्वर्यवे प्रतीची तु उद्गातुश्चोत्तरा तथा । त्रैलोक्यं सकलं ब्रह्मा ददौ तेषां तु दक्षिणाम्

အဓ္ဝရျုအား အနောက်ဘက်ဦးတည်ရာကို ပေးတော်မူ၍၊ ဥဒ္ဂာတೃအားလည်း မြောက်ဘက်ဦးတည်ရာကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ယဇ္ဉဒက္ခိဏာအဖြစ် တြိလောကလုံးစုံကို သူတို့အား ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 23

धेनूनां च शतं प्राज्ञैर्दातव्यं यज्ञसिद्धये । अष्टौ तु यज्ञवाहानां चत्वारिंशाधिकास्तथा

ယဇ္ဉအောင်မြင်စေခြင်းအတွက် ပညာရှိတို့သည် နို့ပေးနွားမ တစ်ရာကောင်ကို ဒါနပြုသင့်၏။ ထို့အပြင် ယဇ္ဉအတွက် သယ်ဆောင်အသုံးပြုသော ပဟာနတိရစ္ဆာန်များအတွက်လည်း လေးဆယ့်ရှစ်ကောင်ကို ပေးကမ်းသင့်၏။

Verse 24

द्वितीयस्थानिनां चैव चतुर्विंशत्प्रकीर्तिताः । षोडशैव तृतीयानां देया वै धेनवः शुभाः

ဒုတိယအဆင့်ရှိသူတို့အတွက် နွားမ နှစ်ဆယ့်လေးကောင်ဟု ဆိုထား၏။ တတိယအဆင့်ရှိသူတို့အတွက်မူ မင်္ဂလာရှိသော နို့ပေးနွားမ ဆယ့်ခြောက်ကောင်ကို အမှန်တကယ် ပေးကမ်းသင့်၏။

Verse 25

द्वादशैव तथा चान्या आग्नीध्रादिषु दापयेत् । अनया संख्यया चैव ग्रामान्दासीरजाविकं

ထို့အတူ အဂ္နီဓြနှင့် အခြားသူတို့အတွက်လည်း ဆယ့်နှစ် (၁၂) နှင့် အခြားခွဲဝေမှုများကို ပေးအပ်စေသင့်၏။ ထိုအရေအတွက်အတိုင်းပင် ရွာများ၊ အမျိုးသမီးကျွန်များ၊ ဆိတ်နှင့် သိုးအုပ်များကိုလည်း ပေးကမ်းသင့်၏။

Verse 26

सहस्रभोज्यं दातव्यं स्नात्वा चावभृथे क्रतौ । यजमानेन सर्वस्वं देयं स्वायंभुवोब्रवीत्

ယဇ္ဉ၏ အဆုံးသတ် အဝဘ္ဟෘထ စနာန်ကို ရေချိုးပြီးနောက် လူတစ်ထောင်အတွက် အလှူပွဲအစာကျွေးရမည်။ ယဇမာနသည် မိမိ၏ ဥစ္စာအားလုံးကို စွန့်လှူရမည်ဟု စွာယံဘ္ဟုဝက ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 27

अद्ध्वर्यूणां सदस्यानां स्वेच्छया दानमिष्यते । विष्णुं चाहूय वै ब्रह्मा वाक्यमाह मुदान्वितः

ယဇ္ဉပွဲကို ဆောင်ရွက်သော အဓ္ဝရယူ ပုရောဟိတ်များနှင့် ယဇ္ဉ-အစည်းအဝေး အဖွဲ့ဝင်များအတွက် မိမိစိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ဒါနပေးခြင်းကို ခွင့်ပြုထားသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဗိဿဏုကို ဖိတ်ခေါ်၍ ပီတိပြည့်ဝစွာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

अभिप्रसाद्य सावित्रीं त्वमिहानय सुव्रत । त्वयि दृष्टे न सा कोपं करिष्यति शुभानना

သာဝိတ္ရီကို စိတ်ပြေစေပြီး ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာပါ၊ အကျင့်သစ္စာကောင်းသူရေ။ သင်ကို မြင်လျှင် မျက်နှာလှသော ဒေဝီသည် အမျက်မထွက်တော့ပါ။

Verse 29

स्निग्धैः सानुनयैर्वाक्यैर्हेतुयुक्तैर्विशेषतः । त्वं सदा मधुराभाषी जिह्वा ते स्रवतेमृतम्

ချစ်ခင်နူးညံ့၍ သဘောပြေစေသော စကားများဖြင့်—အထူးသဖြင့် အကြောင်းအရင်းမှန်ကန်သည့် ယുക്തိနှင့်တကွ—သင်သည် အမြဲတမ်း ချိုမြိန်စွာ ပြောတတ်သည်။ သင်၏လျှာမှ အမృతရည် စီးထွက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 30

यः करोति न ते वाक्यं त्रैलोक्ये न स दृश्यते । गंधर्वैः सहितो गत्वा प्रियां मम समानय

သင်၏အမိန့်ကို မလိုက်နာသူသည် သုံးလောက၌ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရ။ ထို့ကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ သွား၍ ကျွန်ုပ်၏ချစ်သူကို ကျွန်ုပ်ထံ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာပါ။

Verse 31

त्वया प्रसादिता साद्ध्वी तुष्टा सा त्वेष्यति ध्रुवम् । विलंबो न त्वया कार्यो व्रज माधव माचिरम्

သင်ကြောင့် ထိုသီလရှင်မသည် စိတ်ကျေနပ်သွားပြီ; ပျော်ရွှင်လျှင် သင်ထံသို့ မလွဲမသွေ လာမည်။ နှောင့်နှေးမလုပ်ပါနှင့်—ဟေ မာဓဝ၊ ချက်ချင်း သွားပါ၊ မကြာစေပါနှင့်။

Verse 32

लक्ष्मीस्ते पुरतो यातु सावित्र्याः सदनं शुभा । तस्यास्त्वं पदवीं गच्छ सांत्वयस्व प्रियां मम

မင်္ဂလာရှိသော လက္ခမီဒေဝီသည် သင်၏ရှေ့မှ စာဝိတြီဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့ ဦးဆောင်သွားပါစေ။ သင်လည်း ထိုလမ်းကြောင်းကိုလိုက်၍ ကျွန်ုပ်၏ချစ်သူကို နှစ်သိမ့်ပေးပါ။

Verse 33

न च ते विप्रियं देवि विविक्तं कर्तुमीहते । मुखं प्रेक्ष्य सदा कालं वर्तते तव सुंदरि

အို ဒေဝီ၊ သူသည် တိတ်ဆိတ်ရာတွင်တောင် သင့်ကို မနှစ်သက်စေမည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကို မလုပ်လိုပါ။ အို လှပသူ၊ သူသည် သင့်မျက်နှာကို အမြဲကြည့်ရှုကာ အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေသည်။

Verse 34

एवंविधानि वाक्यानि मधुराणि बहूनि च । देवी श्रावयितव्या सा यथातुष्टाऽचिराद्भवेत्

ဒီလို ချိုမြိန်သော စကားများကို များစွာပင် ဒေဝီအား ကြားနာစေသင့်သည်၊ ထို့ကြောင့် မကြာမီပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လာစေရန်။

Verse 35

एवमुक्तस्तदा विष्णुर्ब्रह्मणा लोककारिणा । जगाम त्वरितो भूत्वा सावित्री यत्र तिष्ठति

လောကအကျိုးပြုသော ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ဗိဿဏုသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ စာဝိတြီ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 36

दूरादेवागच्छमानं पत्न्या सह च केशवम् । उत्तस्थौ सत्वरा भूत्वा विष्णुना चाभिवंदिता

အဝေးမှ ဇနီးနှင့်အတူ ကေရှဝ လာရောက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမသည် အလျင်အမြန် ထ၍ ရပ်ကာ ဗိဿဏုအား ထိုက်တန်သလို ဂါရဝပြု၍ ကြိုဆို하였다။

Verse 37

नमस्ते देवदेवेशि ब्रह्मपत्नि नमोस्तु ते । त्वां नमस्कृत्य सर्वो हि जनः पापात्प्रमुच्यते

နတ်တို့၏အရှင်မဟာဒေဝီ၊ ဒေဝဒေဝေရှီမယ်တော်၊ ဗြဟ္မာ၏မဟာမိဖုရားတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတိုင်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 38

पतिव्रता महाभागा ब्रह्मणस्त्वं हृदि स्थिता । अहर्निशं चिंतयंस्त्वां प्रसादं तेभिकांक्षति

အလွန်ကံကောင်းမြတ်သော ပတိဝရတာမယ်တော်၊ သင်သည် ဗြဟ္မာ၏နှလုံး၌ တည်ရှိ၏။ သူသည် နေ့ညမပြတ် သင့်ကို စိတ်ထဲတွင် ရှုမှတ်ကာ သင့်ကရုဏာပရသာဒကို မျှော်လင့်တောင့်တ၏။

Verse 39

सखीं चैनां प्रियां पृच्छ लक्ष्मीं भृगुसुतां सतीम् । यदि च श्रद्दधा नासि वाक्यादस्मात्सुलोचने

ထို့ပြင် သင်၏ချစ်ခင်သော မိတ်သဟာယ—ဘೃဂု၏သမီး သီလရှင် လက္ခမီကို မေးမြန်းလော့။ မျက်လုံးလှသူမယ်၊ ငါ့စကားကို မယုံကြည်သေးလျှင် သူမကိုပင် မေးလော့။

Verse 40

एवमुक्त्वा ततः शौरिः सावित्र्याश्चरणद्वयम् । उभाभ्यां चैव हस्ताभ्यां क्षम देवि नमोस्तु ते

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ရှော်ရီသည် ဆာဝိတြီ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ “ဒေဝီမယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏” ဟုဆို၏။

Verse 41

जगद्वंद्ये जगन्मातरिति स्पृष्ट्वाऽभ्यवन्दत । संकोच्य पादौ सा देवी स्वकरेण करौ हरेः

“လောကအားလုံးက ချီးမြှောက်ပူဇော်သော လောကမိခင်တော်” ဟုဆိုကာ ထိတွေ့၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် ခြေတော်ကို ပြန်ဆုတ်ကာ မိမိလက်ဖြင့် ဟရိ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လေ၏။

Verse 42

गृहीत्वोवाच तं विष्णुं सर्वं क्षान्तं मयाच्युत । इयं लक्ष्मीः सदा वत्स हृदये ते निवत्स्यति

သူ၏လက်ကိုကိုင်၍ မိမိက ဗိဿဏုအား ဆိုသည်– “အို အချျုတ၊ ကျွန်မပြုခဲ့သမျှကို သင် အားလုံး ခွင့်လွှတ်ပြီးပြီ။ ဤ လက္ခ္မီသည်၊ ချစ်သားရေ၊ သင်၏ နှလုံးတော်၌ အမြဲ နေထိုင်မည်”။

Verse 43

विना त्वया न चान्यत्र रतिं यास्यति कर्हिचित् । भृगोः पत्न्यां समुत्पन्ना पत्न्येषा तव सुव्रता

သင်မရှိလျှင် သူမ၏မေတ္တာသည် မည်သည့်အခါမျှ အခြားနေရာသို့ မလှည့်မည်။ ဘೃဂု၏ ဇနီးမှ မွေးဖွားလာသော ဤ သုဝရတား သီလကောင်းမိန်းမသည် သင်၏ ဇနီးတော် ဖြစ်သည်။

Verse 44

देवदानवयत्नेन संभूता चोदधौ पुनः । भगवान्यत्र तत्रैषा अवतारं च कुर्वती

ဒေဝနှင့် ဒါနဝတို့၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုကြောင့် သူမသည် သမုဒ္ဒရာမှ ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဤ သက္ကရာဇ်မြတ်သော ဒေဝီသည် လိုအပ်သည့် နေရာ၊ လိုအပ်သည့် အခါတိုင်း အဝတာရကို ဆက်လက် ခံယူတော်မူ၏။

Verse 45

देवत्वे देवदेहा वै मानुषत्वे च मानुषी । त्वत्सहाया न संदेहो दांपत्यव्रतिनी चिरम्

ဒေဝဘဝ၌ ကျွန်မသည် ဒေဝကိုယ်တော်ကို ရရှိမည်၊ လူဘဝ၌လည်း လူအဖြစ် ရှိမည်။ သံသယမရှိ၊ ကျွန်မသည် သင်၏ အဖော်အကူ ဖြစ်မည်၊ နှင့် အိမ်ထောင်ရေးဝရတကို ကြာရှည်စွာ သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းမည်။

Verse 46

यन्मया चात्र कर्त्तव्यं प्रभोतन्मां वदस्व वै । विष्णुरुवाच । यज्ञावसानं संजातं प्रेषितोहं तवांतिकं

“အို प्रभု၊ ဒီနေရာမှာ ကျွန်မ ဘာကို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ အမှန်တကယ် ပြောပြပါ။” ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– “ယဇ္ဉာသည် အဆုံးသတ်ပြီးပြီ; ငါကို သင်၏ အနီးသို့ စေလွှတ်ထားသည်”။

Verse 47

सावित्रीमानय क्षिप्रं मया स्नानं समाचरेत् । आगच्छ त्वरिता देवि याहि तत्र मुदान्विता

သဝိတြီကို အမြန်ယူလာပါ၊ ငါသည် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်နိုင်စေရန်။ အို ဒေဝီ၊ လျင်မြန်စွာ လာပါ၊ ပီတိပြည့်စုံစွာ ထိုနေရာသို့ သွားပါ။

Verse 48

पश्यस्व स्वपतिं गत्वा देवैः सर्वैस्समन्वितम् । लक्ष्मीरुवाच । आर्ये उत्तिष्ठ शीघ्रं त्वं याहि यत्र पितामहः

သင်၏ခင်ပွန်းကို သွား၍ ကြည့်ပါ၊ ဒေဝတားအားလုံးနှင့်အတူ ရှိနေသည်။ လက္ခ္မီက ပြောသည်– “အို မြတ်နိုးဖွယ် အာရျာ၊ အမြန်ထ၍ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာ ရှိရာသို့ သွားပါ။”

Verse 49

विना त्वया न यास्यामि स्पृष्टौ पादौ मया तव । उत्थाप्य साग्रहीद्धस्तं दक्षिणा दक्षिणे करे

သင်မရှိလျှင် ငါမသွားနိုင်; ငါသည် သင်၏ခြေတော်ကို ထိတွေ့ပြီးပြီ။ ထို့နောက် သူ့ကို ထူထောင်ကာ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်—သူမ၏ ညာလက်သည် သူ၏ ညာလက်ကို ကိုင်ထားသည်။

Verse 50

चिरायमाणां सावित्रीं ज्ञात्वा देवः पितामहः । समीपस्थं महादेवमिदमाह तदा वचः

သဝိတြီ လာရန် ကြာမြင့်နေသည်ကို သိမြင်သဖြင့် ဒေဝပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် အနီးတွင် ရပ်နေသော မဟာဒေဝအား ထိုအခါ ဤစကားကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 51

गच्छ त्वमनया सार्द्धं पार्वत्याऽसुरदूषण । गौरी त्वदग्रतो यातु पश्चात्त्वं गच्छ शंकर

အို အသူရဖျက်ဆီးရှင်၊ ဤ ပါဝတီနှင့်အတူ သွားပါ။ ဂေါရီသည် သင်၏ရှေ့မှ သွားစေ၊ သင်သည် အို ရှင်ကရ၊ သူမ၏နောက်မှ လိုက်သွားပါ။

Verse 52

प्रतिबोध्यानय यथा शीघ्रमायाति तत्कुरु । एवमुक्तौ तदा तौ तु पार्वतीपरमेश्वरौ

“သူ့ကို နိုးပြီး ဒီကို ခေါ်လာပါ—အမြန်ဆုံး ရောက်လာစေရန် လိုအပ်သမျှကို လုပ်ပါ။” ဟူ၍ မိန့်တော်မူသဖြင့် ထိုအခါ ပါဝတီနှင့် ပရမေရှဝရ (ရှီဝ) တို့သည် ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 53

गत्वादिष्टौ दंपती तां प्रोचतुर्ब्रह्मणः प्रियाम् । बृहत्कृत्यं त्वया तत्र करणीयं पतिव्रते

အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး ထိုဇနီးမောင်နှံသည် ဘြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီအား “အို ပတိဝြတား၊ ထိုနေရာ၌ သင်က ဆောင်ရွက်ရမည့် မဟာကိစ္စတစ်ရပ် ရှိသည်” ဟု ပြောကြ၏။

Verse 54

पृच्छस्वेमां वरारोहां गौरीं पर्वतनंदिनीम् । लक्ष्मीं चैतां विशालाक्षीमिंद्राणीं वा शुभानने

အို မျက်နှာသန့်ရှင်းလှပသူ၊ သူမကို မေးမြန်းလော့—တောင်တန်း၏ သမီး ဂေါရီ (Gaurī) အမတ်မြတ်မိဖုရားကိုလည်းကောင်း၊ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသော လက္ရှ္မီ (Lakṣmī) ကိုလည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် အိန္ဒြာဏီ (Indrāṇī) ကိုလည်းကောင်း။

Verse 55

यासां वा श्रद्धधासि त्वं पृच्छ देवि नमोस्तु ते । आशीर्वादस्तया दत्तो देवदेवस्य शूलिनः

အို ဒေဝီ၊ ထိုသူတို့အနက် သင် ယုံကြည်သဒ္ဓါ တည်ရာ မည်သူမဆို ထိုသူကို မေးမြန်းလော့၊ သင်အား နမස්ကာရ။ ထိုဒေဝီကပင် ဒေဝဒေဝ ရှူလင် (Śūlin) အား အာရှီဝါဒ ပေးသနားခဲ့၏။

Verse 56

शरीरार्धे च ते गौरी सदा स्थास्यति शंकर । अनया शोभसे देव त्वया त्रैलोक्यसुंदर

အို ရှင်ကရ (Śaṅkara)၊ ဂေါရီသည် သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အဝက်ပိုင်း၌ အစဉ်တည်နေမည်။ သူမနှင့်အတူ သင်သည် တောက်ပမြင့်မြတ်၏၊ အို ဒေဝ; သင်ကြောင့်ပင် သူမသည် တြိလောက၏ အလှတရား ဖြစ်လာ၏။

Verse 57

सुखभागि जगत्सर्वं त्वया नाथेन शत्रुहन् । एवं ब्रुवंती सावित्री गृहीता ब्रह्मणः प्रिया

အို ရန်သူနှိမ်နင်းသော နာထာရေ၊ သင်သည် အရှင်ဖြစ်သဖြင့် လောကအလုံးစုံသည် ချမ်းသာ၏ အစိတ်အပိုင်းကို မျှဝေခံစားရ၏။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဆာဝိထရီကို မဟာမိတ်သမီးအဖြစ် လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 58

गौर्य्या च वामहस्ते तु लक्ष्म्या वै दक्षिणे करे । अभिवंद्य तु तां देवीं शंकरो वाक्यमब्रवीत्

ဂေါရီကို ဘယ်လက်၌၊ လက္ခမီကို ညာလက်၌ အမှန်တကယ် ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ထိုဒေဝီအား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ရှင်ကရသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 59

एह्यागच्छ महाभागे यत्र तिष्ठति ते पतिः । तत्र गच्छ वरारोहे स्त्रीणां भर्ता परागतिः

လာပါ၊ ကံကောင်းမြတ်သူမရေ—သင်၏ ခင်ပွန်း တည်ရှိရာသို့ သွားလော့။ အလှတင့်တယ်သော မိန်းမရေ၊ ထိုနေရာသို့ သွားလော့; မိန်းမအတွက် ခင်ပွန်းသည် အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 60

बृहदाग्रहणे देवि प्रणयाद्गंतुमर्हसि । लक्ष्मीश्चैषा पार्वती च स्थिता देवि तवाग्रतः

အို ဒေဝီရေ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် ထိုမဟာ အလှမ်းဖက်အ拥抱ကို လက်ခံကာ သွားရန် သင့်တော်၏။ ထို့ပြင် အို ဒေဝီရေ၊ သင်၏ ရှေ့တွင် လက္ခမီနှင့် ပါရဝတီလည်း ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 61

एतयोर्वचसा देवि आवयोश्च शुभानने । मानभंगो न ते कर्तुं यज्यते ब्रह्मणः प्रिये

အို ဒေဝီရေ၊ မင်္ဂလာမျက်နှာရှင်မရေ—ဤနှစ်ပါး၏ စကားနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကတိတော်အရ၊ အို ဘြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူမရေ၊ သင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိုးဖောက်၍ အရှက်ရစေခြင်းသည် မသင့်တော်။

Verse 62

अस्मदभ्यर्थिता देवि तत्र याहि मुदान्विता । गौर्युवाच । अहं च ते प्रिया देवि सर्वदा वदसि स्वयम्

အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပန်ကြားချက်အရ ပျော်ရွှင်စွာ ထိုနေရာသို့ သွားပါ။ ဂေါရီက ဆိုသည်—“အို ဒေဝီ၊ ကျွန်မလည်း သင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်ဟု သင်ကိုယ်တိုင် အမြဲဆိုတတ်သည်။”

Verse 63

लक्ष्मीश्च ते करे लग्ना दक्षिणे च मया धृता । एह्यागच्छ महाभागे यत्र तिष्ठति ते पतिः

လက္ခ္မီသည် သင်၏ လက်တွင် ကပ်လျက်ရှိပြီး၊ ကျွန်မသည် သင်၏ ညာလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ လာပါ၊ မဟာကံကောင်းရှင်—သင်၏ ခင်ပွန်း ရပ်နေသော နေရာသို့ သွားကြစို့။

Verse 64

नीता सा तु तदा ताभ्यां देवी सा मध्यतः कृता । पुरस्सरौ विष्णुरुद्रौ शक्राद्याश्च तथा सुराः

ထိုအခါ ဒေဝီကို ထိုနှစ်ဦးက ခေါ်ဆောင်သွား၍ အလယ်တွင် ထားလေ၏။ ရှေ့တန်းတွင် ဝိෂ္ဏုနှင့် ရုဒ္ဒရ သွားကြပြီး၊ အင်္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့လည်း လိုက်ပါကြသည်။

Verse 65

गंधर्वाप्सरसश्चैव त्रैलोक्यं सचराचम् । तत्रायाता च सा देवी सावित्री ब्रह्मणः प्रिया

ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ်ဆရာတို့နှင့်အတူ သုံးလောကလုံး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ—အားလုံး ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီ စာဝိတြီလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။

Verse 66

सावित्रीं सुमुखीं दृष्ट्वा सर्वलोकपितामहः । गायत्र्या सहितो ब्रह्मा इदं वचनमब्रवीत्

မျက်နှာလှပသော စာဝိတြီကို မြင်၍ လောကအားလုံး၏ ပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် ဂါယတြီနှင့်အတူ ဤစကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 67

एषा देवी कर्मकरी अहं ते वशगस्थितः । समादिश वरारोहे यत्ते कार्यं मया त्विह

ဤဒေဝီသည် အမှုထမ်းမကဲ့သို့ အသင့်ရှိ၏။ ငါလည်း သင်၏အာဏာအောက်၌ ရပ်တည်၏။ အို တင်ပါးလှပသူ၊ ဤနေရာ၌ ငါ့အား လုပ်စေလိုသော အလုပ်ကို အမိန့်ပေးပါ။

Verse 68

एवमुक्ता च सा देवी स्वयं देवेन ब्रह्मणा । त्रपयाधोमुखी देवी न च किंचिदवोचत

ဤသို့ ကိုယ်တိုင် ဘြဟ္မာဒေဝက မိန့်ကြားသော်၊ ထိုဒေဝီသည် ရှက်ကြောက်၍ မျက်နှာကို ချ၍ နေ၏။ ဒေဝီသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့။

Verse 69

पादयोः पतिता देवी गायत्री ब्रह्मचोदिता । कृतवत्यपराधं ते क्षम देवि नमोस्तु ते

ဘြဟ္မာ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဒေဝီ ဂါယတရီသည် သင်၏ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျ၍ ဆို၏—“သင့်အပေါ် အပြစ်ပြုမိပါပြီ။ အို ဒေဝီ၊ ခွင့်လွှတ်ပါ; သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။”

Verse 70

आलिंग्य सादरं कंठे सा परिष्वज्य पीडितां । गायत्रीं सांत्वयामास मान्यश्चैष पतिर्मम

သူမသည် လေးစားစွာ လည်ပင်းကို ဖက်ကာ၊ စိတ်ပင်ပန်းနေသော ဂါယတရီကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်၍ နှစ်သိမ့်ကာ ဆို၏—“ငါ၏ ဤခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 71

कर्त्तव्यं वचनं तस्य स्त्रीणां प्राणेश्वरः पतिः । उक्तं भगवता पूर्वं सृष्टिकाले विरिंचिना

မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်းသည်—အသက်ရှူသက်တမ်း၏ အရှင်—သူ၏စကားကို လိုက်နာခြင်းသည် တာဝန်ဖြစ်၏။ ဤအကြောင်းကို ဖန်ဆင်းကာလ၌ ဘဂဝန် ဝိရိဉ္စိ (ဘြဟ္မာ) က ယခင်က ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 72

न च स्त्रीणां पृथग्यज्ञो न व्रतं नाप्युपोषणम् । भर्ता यद्वदते वाक्यं तत्तु कुर्यादकुत्सया

မိန်းမတို့အတွက် သီးခြားယဇ္ဈမရှိ၊ သီးခြားဗြတမရှိ၊ ကိုယ်တိုင်သီးသန့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) လည်းမရှိ။ ခင်ပွန်းပြောသော စကားကို မထီမဲ့မြင်မပြုဘဲ လိုက်နာရမည်။

Verse 73

भर्तृनिंदां या कुरुते स्वसृनिंदां तथैव च । परिवादं प्रलापं वा नरकं सा तु गच्छति

ခင်ပွန်းကို အပြစ်တင်နိန္ဒာပြောသူ၊ ထို့အတူ ကိုယ့်ညီမ/အစ်မကိုလည်း နိန္ဒာပြောသူ၊ အပြောအဆိုအပြစ်တင်ခြင်း၊ မကောင်းသတင်းဖြန့်ခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးမဲ့ မကောင်းသောစကားများတွင် လွန်ကျူးသူ မိန်းမသည် နရကသို့ သွားရသည်။

Verse 74

पत्यौ जीवति या नारी उपवासव्रतं चरेत् । आयुष्यं हरते भर्तुर्मृता नरकमिच्छति

ခင်ပွန်းအသက်ရှင်နေစဉ် မိန်းမတစ်ဦးက ဥပဝါသ-ဗြတ (အစာရှောင်ဗြတ) ကို ကျင့်လျှင် ခင်ပွန်း၏ အသက်တမ်းကို လုယူသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သေပြီးနောက် နရကသို့ ရောက်သည်။

Verse 75

एवं ज्ञात्वा त्वया भर्तुर्न कार्यं विप्रियं सति । न चास्य दक्षिणं त्वंगं त्वया सेव्यं कथंचन

ဤသို့ သိပြီးနောက်၊ သီလရှိသော မိန်းမအို၊ ခင်ပွန်းကို မနှစ်သက်စေသော အရာတစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ပါနှင့်။ ထို့ပြင် မည်သည့်အခါမျှ သူ၏ ညာဘက်အင်္ဂါ/ညာဘက်ကို သင်က မစောင့်ရှောက်မပြုရ။

Verse 76

सर्वकार्ये त्वहं चास्य दक्षिणं पक्षमाश्रिता । सव्यं त्वमायेस्साध्वि पार्श्वे नारदपुष्करौ

“အလုပ်အကိုင် အားလုံးတွင် ငါသည် သူ၏ ညာဘက်၌ တည်နေ၏။ သီလရှိသော မိန်းမအို၊ သင်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်သို့ လာပါ။ နှစ်ဖက်ဘေးတွင် နာရဒ နှင့် ပုဿကရ တို့ ရပ်နေကြ၏။”

Verse 77

ब्रह्मस्थानानि चान्यानि स्थितान्यायतनानि च । लभे वै शोभमानेह यावत्सृष्टिः प्रजायते

ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်နေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ဤနေရာရှိ တောက်ပသော ဗြဟ္မာနေရာတော်များနှင့် တည်မြဲထားသော သန့်ရှင်းရာအာသနများ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိပါစေ။

Verse 78

भवत्या च मया चैव स्थातव्यं च न संशयः । पुष्करे ब्रह्मणः पार्श्वे वामं च त्वं समाश्रय

သင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနေရာတွင် မလွဲမသွေ နေရမည်—သံသယမရှိ။ ပုရှ္ကရ၌ ဗြဟ္မာ၏ဘေးတွင် သင်သည် ဘယ်ဘက်၌ နေရာယူပါ။

Verse 79

अनेन चोपदेशेन सुखं तिष्ठ मयान्विता । गायत्र्युवाच । एवमेतत्करिष्यामि तव निर्देशकारिका

“ဤအကြံဉာဏ်အတိုင်း ငါနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ တည်နေပါ” ဟုဆို၏။ ဂါယတြီက “အဲဒီအတိုင်းပင်၊ သင်၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်မည်” ဟုဆို하였다။

Verse 80

तवैवाज्ञा मया कार्या त्वं मे प्राणसमा सखी । अहं ते त्वनुजा देवि सदा मां पातुमर्हसि

သင်၏အမိန့်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ကျွန်ုပ် လိုက်နာရမည်။ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏အသက်တူတန်ဖိုးရှိသော မိတ်သဟာယဖြစ်သည်။ အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ညီမငယ်—အမြဲတမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးပါ။

Verse 81

देवदेवस्तदा ब्रह्मा पुष्करे विष्णुना सह । स्नानावसाने देवानां सर्वेषां प्रददौ वरान्

ထို့နောက် နတ်တို့၏နတ် ဗြဟ္မာသည် ပုရှ္ကရ၌ ဗိဿဏုနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ပွဲ အဆုံးတွင် နတ်အားလုံးထံသို့ အရှင်ပေးသော ဆုတောင်းကောင်းချီးများကို ပေးအပ်하였다။

Verse 82

देवानां च पतिं शक्रं ज्योतिषां च दिवाकरं । नक्षत्राणां तथा सोमं रसानां वरुणं तथा

ဒေဝတော်တို့၏ အရှင်အဖြစ် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို၊ အလင်းတော်များအနက် အဓိကအဖြစ် ဒိဝါကရ နေမင်းကို၊ နက္ခတ်တော်တို့၏ အရှင်အဖြစ် ဆိုမ (လမင်း) ကို၊ ရေနှင့် ရသာတို့၏ အရှင်အဖြစ် ဝရုဏ ကို ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 83

प्रजापतीनां दक्षं च नदीनां चैव सागरं । कुबेरं च धनाध्यक्षं तथा चक्रे च रक्षसां

ပရဇာပတိတို့အနက် ဒက္ခကို၊ မြစ်များအနက် စာဂရကို; ကုဗေရကို ဓနအုပ်ချုပ်သူအဖြစ်; ထို့အတူ ရာက္ခသတို့အပေါ်လည်း အရှင်တစ်ပါးကို ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 84

भूतानां चैव सर्वेषां गणानां च पिनाकिनम् । मानवानां मनुं चैव पक्षिणां गरुडं तथा

သတ္တဝါအပေါင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးကို ချီးမြှောက်၍၊ ဂဏာတို့အနက် ပိနာကကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ကို အဓိကအဖြစ်ထား၏။ လူသားတို့အနက် မနုကို၊ ငှက်တို့အနက် ဂရုဍကိုလည်း ထိုနည်းတူ သတ်မှတ်တော်မူ၏။

Verse 85

ऋषीणां च वसिष्ठं च ग्रहाणां च प्रभाकरं । एवमादीनि वै दत्वा देवदेवः पितामहः

ရိရှီတို့အနက် ဝသိဋ္ဌကို ခန့်အပ်၍၊ ဂြိုဟ်တို့အနက် ပရဘာကရ (နေမင်း) ကို သတ်မှတ်တော်မူ၏။ ဤသို့ အစရှိသည့် တာဝန်ရာထူးများကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတော်တို့၏ ဒေဝ ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ဆက်လက်တော်မူ၏။

Verse 86

विष्णुं च शंकरं चैव ब्रह्मा प्रोवाच सादरम् । पृथिव्याः सर्वतीर्थेषु भवंतौ पूज्यसत्तमौ

ဘြဟ္မာသည် ဗိဿဏုနှင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ထံသို့ လေးစားစွာ မိန့်တော်မူသည်— “ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ အားလုံးတွင် သင်တို့နှစ်ပါးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ပူဇော်ထိုက်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 87

भवद्भ्यां न विना तीर्थं पुण्यतामेति कर्हिचित् । लिंगं वा प्रतिमा वापि दृश्यते यत्रकुत्रचित्

သင်တို့နှစ်ပါးမရှိလျှင် တီရ္ထ (tīrtha) သည် မည်သည့်အခါမျှ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှု မရနိုင်; မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လင်္ဂ သို့မဟုတ် ပရတိမာ မြင်ရသော်လည်း သင်တို့၏အာနုභာဝကြောင့်သာ ပဝါသန့်ရှင်းသည်။

Verse 88

तत्तीर्थं पुण्यतां याति सर्वमेव फलप्रदं । मानवा ह्युपहारैश्च ये करिष्यंति पूजनं

ထိုတီရ္ထသည် ပိုမိုပုဏ္ဏတရားရရှိကာ အလုံးစုံအကျိုးဖလပေးတတ်လာသည်၊ လူတို့က အလှူပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်သောအခါ။

Verse 89

युष्माकं मां पुरस्कृत्य तेषां रोगभयं कुतः । येषु राष्ट्रेषु युष्माकमुत्सवाः पूजनादिकाः

သူတို့က ကျွန်ုပ်ကို အရှေ့တန်းတွင် ထား၍ အဓိကအုပ်စိုးသည့် နတ်အဖြစ် ချီးမြှောက်သောအခါ၊ သူတို့အတွက် ရောဂါကြောက်ရွံ့မှု ဘယ်လိုရှိနိုင်မည်နည်း—သင်တို့၏ ပွဲတော်များ၊ ပူဇော်မှုများနှင့် ဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်သည့် နိုင်ငံများတွင်။

Verse 90

प्रवर्त्स्यंति क्रियाः सर्वा यत्फलं तेषु तच्छृणु । नाधयो व्याधयश्चैव नोपसर्गा न क्षुद्भयं

သတ်မှတ်ထားသော ကိရိယာများအားလုံး ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည်; ယခု ထိုအကျိုးဖလကို နားထောင်လော့—စိတ်ဒုက္ခမရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ အန္တရာယ်အပေါင်းမရှိ၊ ဆာလောင်မှုကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ။

Verse 91

विप्रयोगो न चापीष्टैरनिष्टैर्नापि संगतिः । नाक्षिरोगः शिरार्तिर्वा पित्तशूल भगंदराः

ချစ်ခင်သူများနှင့် ခွဲခွာရခြင်းမရှိ၊ မနှစ်သက်သူများနှင့် ပေါင်းသင်းရခြင်းလည်းမရှိ; မျက်စိရောဂါမရှိ၊ ခေါင်းကိုက်နာမရှိ၊ ပိတ္တရှူးလ်ကဲ့သို့သော ဝေဒနာများမရှိ၊ ဘဂန္ဒရာ (fistula) စသည့်ရောဂါများလည်းမရှိ။

Verse 92

नाभिचारं भयं तत्रापस्मारो न विषूचिका । वृद्धिर्निकामतस्तस्मिन्सम्यग्बुद्धिरनुत्तमा

ထိုနေရာ၌ မန္တရား/အဘိဓမ္မ မဟုတ်သော မန္တအာဏာကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှု မပေါ်ပေါက်၊ မူးယစ်တက်ရောဂါလည်း မရှိ၊ ကော်လရာလည်း မဖြစ်။ ထိုအရပ်၌ လိုသလို စည်းစိမ်တိုးတက်၍ မှန်ကန်သော ဉာဏ်အလင်း အထွတ်အထိပ် ရရှိသည်။

Verse 93

आरोग्यं सर्वतश्चैव दीर्घायुश्च प्रजाधनं । नाकाले भविता मृत्युर्गावो नाल्पपयोमुचः

ထိုနေရာ၌ အရပ်ရပ်၌ ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်၍ အသက်ရှည်ကာ လူထုနှင့် ဥစ္စာဓန စည်းစိမ်တိုးတက်သည်။ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်း မဖြစ်၊ နွားများလည်း နို့နည်းနည်းသာ မထုတ်ပေး။

Verse 94

नाकालफलिता वृक्षा नोत्पातभयमण्वपि । एतच्छ्रुत्वा ततो विष्णुर्ब्रह्माणं स्तोतुमुद्यतः

သစ်ပင်များသည် ရာသီမဟုတ်ဘဲ အသီးမပေါက်၊ အန္တရာယ်အပျက်အစီး၏ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း အနည်းငယ်မျှ မရှိ။ ဤသတင်းကို ကြားသော် ဗိဿဏုသည် ထို့နောက် ဘြဟ္မာကို ချီးမွမ်းရန် ထွက်ခွာလိုက်သည်။

Verse 95

विष्णुरुवाच । नमोस्त्वनंताय विशुद्धचेतसे स्वरूपरूपाय सहस्रबाहवे । सहस्ररश्मिप्रभवाय वेधसे विशालदेहाय विशुद्धकर्मणे

ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– အနန္တသခင်အား နမಸ್ಕာရ—စိတ်ဓာတ်အလွန်သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၊ မိမိ၏သဘာဝတရားတည်းဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံးရုပ်သဘောတော်၊ လက်တစ်ထောင်ရှိသောအရှင်၊ ရောင်ခြည်တစ်ထောင်၏ မူလရင်းမြစ်၊ ဝေဓသ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်၊ ကိုယ်တော်ကြီးမားသော ကောစမစ်ကာယတော်၊ နှင့် ကర్మတော်တို့ အလွန်သန့်စင်တော်မူသောအရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 96

समस्तविश्वार्तिहराय शंभवे समस्तसूर्यानलतिग्मतेजसे । नमोस्तु विद्यावितताय चक्रिणे समस्तधीस्थानकृते सदा नमः

စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး၏ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖယ်ရှားတော်မူသော သမ္ဘုအား နမಸ್ಕာရ—အရှင်၏ တောက်ပသောတေဇသည် နေများနှင့် မီးများအားလုံး၏ တေဇနှင့် တူညီသည်။ စက်ကရင် (ချကရကိုင်) အရှင်အား နမಸ್ಕာရ—ဗိဒ္ဓာအားလုံး၏ ပြန့်ကားမှုတော်; ဉာဏ်ပညာအားလုံး၏ အခြေခံအထောက်အကူဖြစ်တော်မူသောအရှင်အား အစဉ်နမস্কာရ။

Verse 97

अनादिदेवाच्युत शेखरप्रभो भाव्युद्भवद्भूतपते महेश्वर । महत्पते सर्वपते जगत्पते भुवस्पते भुवनपते सदा नमः

အစမရှိသော ဘုရားသခင်၊ အချျူတ၊ အာဏာမုကুটဆောင် ရောင်ပြန်တောက်ပသော အရှင်! မဟေရှဝရ၊ အနာဂတ်၊ ပေါ်ထွန်းဆဲ၊ ဖြစ်ပြီးသား သတ္တဝါတို့၏ အရှင်; မဟတ်၏ အရှင်၊ အားလုံး၏ အရှင်၊ လောက၏ အရှင်၊ မြေကြီး၏ အရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်—အမြဲတမ်း ငါက နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 98

यज्ञेश नारायण जिष्णु शंकर क्षितीश विश्वेश्वर विश्वलोचन । शशांकसूर्याच्युतवीरविश्वप्रवृत्तमूर्तेमृतमूर्त अव्यय

ယဇ္ဉေရှ၊ နာရာယဏ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော ဂျိရှ္ဏု၊ ရှင်ကရ; မြေကြီး၏ အရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်၊ အလုံးစုံမြင်သော မျက်စိတော်ရှင်! ပေါ်ထွန်းသော ရုပ်တော်သည် လောကတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ရှားစေ၍ လနှင့် နေကဲ့သို့ တောက်ပ၏; အချျူတ၊ စကြဝဠာ၏ သူရဲကောင်း၊ မပျက်မယွင်း အဗျယ—နမസ്കာရ။

Verse 99

ज्वलद्धुताशार्चि निरुद्धमंडल प्रदेशनारायण विश्वतोमुख । समस्तदेवार्तिहरामृताव्यय प्रपाहि मां शरणगतं तथा विभो

မီးလျှံတောက်ပသော မီးလျှာများကြောင့် ဝိုင်းဝန်းကန့်သတ်ထားသော မဏ္ဍလတော်ရှိသည့် နာရာယဏ၊ အရပ်အားလုံးသို့ မျက်နှာတော်ရှိသော စကြဝဠာအရှင်! ဒေဝအားလုံး၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော အမရ အမృత၊ မပျက်မယွင်း အဗျယ—အရှင်၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ၊ ဗိဘို။

Verse 100

वक्त्राण्यनेकानि विभो तवाहं पश्यामि यज्ञस्य गतिं पुराणम् । ब्रह्माणमीशं जगतां प्रसूतिं नमोस्तु तुभ्यं प्रपितामहाय

ဗိဘို အရှင်၊ အရှင်၏ မျက်နှာတော်များစွာကို ကျွန်ုပ်မြင်ရပါ၏။ ယဇ္ဉ၏ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်နှင့် အမှန်တကယ် အဆုံးသတ်ကိုလည်း မြင်ရပါ၏။ အရှင်သည် ဘြဟ္မာ—လောကများ၏ အရှင်၊ လောကများ၏ မွေးဖွားရာ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ပရပိတာမဟ (အဘိုးကြီး) အရှင်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 101

संसारचक्रक्रमणैरनेकैः क्वचिद्भवान्देववराधिदेवः । तत्सर्वविज्ञानविशुद्धसत्वैरुपास्यसे किं प्रणमाम्यहं त्वाम्

သံသာရာ စက်ဝိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် လှည့်လည်ရင်း တစ်ချိန်ချိန်တွင် လူသည် အရှင်ကို တွေ့ဆုံရသည်—ဒေဝအကောင်းဆုံးတို့ထက်ပင် မြင့်မြတ်သော အဓိဒေဝ။ ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ကြောင့် စိတ်သဘောသန့်ရှင်းသူတို့က အရှင်ကို ပူဇော်ကြ၏; ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အရှင်အား မနမ့်မနား ဦးညွှတ်မည်မဟုတ်သလော?

Verse 102

एवं भवंतं प्रकृतेः पुरस्ताद्यो वेत्त्यसौ सर्वविदां वरिष्ठः । गुणान्वितेषु प्रसभं विवेद्यो विशालमूर्तिस्त्विह सूक्ष्मरूपः

ဤသို့ ပရကృతိ မတိုင်မီကပင် သင်တော်မူကြောင်းကို သိမြင်သူသည် သိသူအပေါင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ဂုဏ်တို့ပါဝင်သည့် သတ္တဝါများအတွင်း၌လည်း သင်ကို အားကောင်းစွာ သိမြင်နိုင်သော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ သင်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ကျယ်ဝန်းကြီးမားပြီး အမှန်တကယ်သော သဘာဝသည် အလွန်သိမ်မွေ့၏။

Verse 103

वाक्पाणिपादैर्विगतेन्द्रियोपि कथं भवान्वै सुगतिस्सुकर्मा । संसारबंधे निहितेंद्रियोपि पुनः कथं देववरोसि वेद्यः

စကား၊ လက်၊ ခြေ မရှိသကဲ့သို့ အင်္ဒြိယမဲ့ဖြစ်နေသော်လည်း၊ အရှင်ဘုရား သင်သည် မည်သို့ပင် သုဂတိရသူ၊ သုကမ္မပြုသူ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း။ ထို့ပြင် အင်္ဒြိယတို့သည် သံသရာချည်နှောင်မှုအတွင်း ချုပ်နှောင်ထားသော်လည်း၊ သင်သည် မည်သို့ပင် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သိမြင်ထိုက်သူ ဟု ထပ်မံသိကြသနည်း။

Verse 104

मूर्त्तादमूर्त्तं न तु लभ्यते परं परं वपुर्देवविशुद्धभावैः । संसारविच्छित्तिकरैर्यजद्भिरतोवसीयेत चतुर्मुख त्वम्

ရုပ်ရှိသောအရာမှ အမြင့်ဆုံး အရုပ်ကို မရောက်နိုင်ပေ; သို့သော် ဘုရားသခင်အပေါ် သန့်ရှင်းသော ဘာဝ-ဘက္တိရှိသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဟေ စတုရမုခ၊ သံသရာကို ဖြတ်တောက်စေသော ယဇ္ဉပူဇာပြုသူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်လော့။

Verse 105

परं न जानंति यतो वपुस्ते देवादयोप्यद्भुतरूपधारिन् । विभोवतारेग्रतरं पुराणमाराधयेद्यत्कमलासनस्थम्

အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူတော်မူသော အရှင်ဘုရား၊ နတ်တို့အပါအဝင် အခြားသူများပင် သင်၏ အမြင့်ဆုံးသော ရုပ်သဘောကို အပြည့်အဝ မသိနိုင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် အလုံးစုံပြန့်နှံ့တော်မူသော သခင်၊ သင်၏ အဝတားများအနက် အထူးမြတ်ဆုံးသော ပုရာဏကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုသင့်၏—ကမလာသန (ဗြဟ္မာ) ပေါ်၌ တည်ရှိသော ပုရာဏကို။

Verse 106

न ते तत्त्वं विश्वसृजोपि योनिमेकांततो वेत्ति विशुद्धभावः । परं त्वहं वेद्मि कथं पुराणं भवंतमाद्यं तपसा विशुद्धम्

ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းသူတောင်မှ စိတ်ထားသန့်ရှင်းသော်လည်း သင်၏ တတ္တဝ—သင်၏ မူလအရင်းအမြစ်—ကို အပြည့်အဝ မသိနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် အရှင် အာဒိပုရုෂ၊ တပဿာဖြင့် သန့်စင်တော်မူသော သင်ကို ကျွန်ုပ် မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 107

पद्मासनो वै जनकः प्रसिद्ध एवं प्रसिद्धिर्ह्यसकृत्पुराणात् । संचिंत्य ते नाथ विभुं भवंतं जानाति नैवं तपसाविहीनः

ဇနကသည် “ပဒ္မာသန” ဟူ၍ အမှန်တကယ် ကျော်ကြားပြီး၊ ဤကျော်ကြားမှုကို ပုရာဏများတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ သက်သေပြထားသည်။ သို့သော် အို နာထာ၊ အရှင်—အာဏာရှင်ဗိဘု—ကို နက်ရှိုင်းစွာ သမาธိဖြင့် စဉ်းစားမှသာ အမှန်တကယ် သိနိုင်သည်; တပဿာမရှိသူသည် ထိုသို့ မသိနိုင်။

Verse 108

अस्मादृशैश्च प्रवरैर्विबोध्यं त्वां देवमूर्खाः स्वमतिं विभज्य । प्रबोद्धुमिच्छन्ति न तेषु बुद्धिरुदारकीर्तिष्वपि वेदहीनाः

အို ဒေဝ၊ အရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ အထူးကောင်းမြတ်သူများက နားလည်အောင် သင်ပြရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မိုက်မဲသူတို့သည် ကိုယ့်အမြင်ကို ခွဲခြားကပ်လျက် အရှင်ကိုပင် သင်ပေးလိုကြသည်။ သူတို့တွင် အမှန်တကယ်သော ဉာဏ်မရှိ; မြင့်မြတ်သံထွက် ချီးမွမ်းစကားပြောသော်လည်း ဝေဒဗေဒင်မရှိသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 109

जन्मांतरैर्वेद विवेकबुद्धिभिर्भवेद्यथा वा यदि वा प्रकाशः । तल्लाभलुब्धस्य न मानुषत्वं न देवगंधर्वपतिः शिवः स्यात्

မွေးဖွားမှုများစွာကြာပြီး ဝေဒ၏ ခွဲခြားသိမြင်ဉာဏ်ကို ရရှိစေကာမူ၊ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေး အလင်းတရားကိုပင် ရောက်ရှိစေကာမူ၊ ထိုရရှိမှု၏ အကျိုးအမြတ်ကို လောဘတကြီးလိုချင်သူသည် အမှန်တကယ် လူမဟုတ်။ ထိုသူသည် ဒေဝနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ မင်္ဂလာရှင် အရှင်—ရှီဝ—မဖြစ်နိုင်။

Verse 110

न विष्णुरूपो भगवान्सुसूक्ष्मः स्थूलोसि देवः कृतकृत्यतायाः । स्थूलोपि सूक्ष्मः सुलभोसि देव त्वद्बाह्यकृत्या नरकेपतंति

အို ဘုရားသခင်၊ ဗိဿဏုရုပ်ဖြင့် မပေါ်ထွန်းသော်လည်း အရှင်သည် အလွန်သိမ်မွေ့သော ဘဂဝန်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အို ဒေဝ၊ အရှင်သည် မြင်နိုင်သော ထင်ရှားရုပ် (စထူလ) အဖြစ်လည်း ပေါ်ထွန်းကာ သတ္တဝါတို့ကို ပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သည်။ စထူလဖြစ်လည်း သိမ်မွေ့၊ သိမ်မွေ့ဖြစ်လည်း လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် အပြင်ပန်းလုပ်ရပ်များသာ လုပ်၍ အတွင်းဘက် ဘက္တိမရှိသူတို့သည် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 111

विमुच्यते वा भवति स्थितेस्मिन्दस्रेन्दुवह्न्यर्कमरुन्महीभिः । तत्वैः स्वरूपैः समरूपधारिभिरात्मस्वरूपे वितत स्वभावः

ဤအခြေအနေတွင် လူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သော်လည်းကောင်း၊ အမှန်တကယ်သော တည်ရှိမှု၌ တည်မြဲသော်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ သဘာဝသည် အတ္တမန်၏ ကိုယ်ပိုင်ရုပ်သဘောအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တတ္တဝါများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်ရုပ်ပုံဖြင့် ကိုက်ညီသည့်ရုပ်ကို ဆောင်ကာ အရှွင်နီများ၊ လ၊ မီး၊ နေ၊ လေ နှင့် မြေကြီးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 112

इति स्तुतिं मे भगवन्ह्यनंत जुषस्व भक्तस्य विशेषतश्च । समाधियुक्तस्य विशुद्धचेतसस्त्वद्भावभावैकमनोनुगस्य

ဤသို့ဖြစ်၍ အရှင်ဘဂဝန် အနန္တ၊ ကျွန်ုပ်၏ ဤစ্তুတိကို ကရုဏာဖြင့် လက်ခံတော်မူပါ—အထူးသဖြင့် သင်၏ ဘက္တဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏—သမာဓိနှင့် ယုတ်ကာ စိတ်သန့်ရှင်း၍ သင်၏ အတ္တသဘောကိုသာ တစ်စိတ်တစ်မနက် အာရုံပြုနေသူ၏ ပူဇော်သံဖြစ်ပါသည်။

Verse 113

सदा हृदिस्थो भगवन्नमस्ते नमामि नित्यं भगवन्पुराण । इति प्रकाशं तव मे तदीशस्तवं मया सर्वगतिप्रबुद्ध

အရှင်ဘဂဝန်၊ ကျွန်ုပ်၏နှလုံး၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိတော်မူသောအရှင်၊ နမസ്കာရပါ၏။ အရှင်ဘဂဝန် ပုရာဏ၊ ကျွန်ုပ်သည် နိစ္စကာလ ပရဏာမပြုပါ၏။ ထို့ကြောင့် အရှင်မဟာပိုင်ရှင်၊ လမ်းစဉ်အမျိုးမျိုး၏ နားလည်မှု၌ နိုးကြားသူဖြစ်သော ကျွန်ုပ်အားဖြင့် သင်၏ ဤစ্তুဝကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေတော်မူပါ။

Verse 114

संसारचक्रे भ्रमणादियुक्ता भीतिं पुनर्नः प्रतिपालयस्व

သံသရာစက်ဝိုင်း၌ လှည့်လည်ခြင်းနှင့် ချည်နှောင်ခံရသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြောက်ရွံ့နေပါသည်—အရှင်၊ ထပ်မံကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။

Verse 115

ब्रह्मोवाच । सर्वज्ञस्त्वं न संदेहो प्रज्ञाराशिश्च केशव । देवानां प्रथमः पूज्यः सर्वदा त्वं भविष्यसि

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သောသူ ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ ဟေ ကေရှဝ၊ သင်သည် ပညာ၏ خزانہ ဖြစ်သည်။ ဒေဝတို့အတွင်း သင်သည် အမြဲတမ်း ပထမဆုံးနှင့် ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 116

नारायणादनंतरं रुद्रो भक्त्या विरिंचनम् । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

နာရာယဏနောက်တော်မှ ရုဒ္ဒရသည် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဦးညွှတ်ပရဏာမပြု၍ ကမလမှ ပေါက်ဖွားသော အရှင် ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) ကို စ্তুတိဖြင့် ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 117

नमः कमलपत्राक्ष नमस्ते पद्मजन्मने । नमः सुरासुरगुरो कारिणे परमात्मने

ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်စိရှိတော်မူသောအရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏; ကြာပန်းမှ မွေးဖွားတော်မူသောအရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏။ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ ဂုရု၊ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်တော်မူသော ပရမာတ္မာအား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 118

नमस्ते सर्वदेवेश नमो वै मोहनाशन । विष्णोर्नाभिस्थितवते कमलासन जन्मने

ဒေဝအားလုံး၏ အရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏; မောဟကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်၊ အမှန်တကယ် နမස්ကာရပါ၏။ ဗိဿဏု၏ နာဘိ၌ တည်သော ကြာပန်းမှ မွေးဖွားတော်မူသော ကမလာသန အရှင်။

Verse 119

नमो विद्रुमरक्तांग पाणिपल्लवशोभिने । शरणं त्वां प्रपन्नोस्मि त्राहि मां भवसंसृतेः

ပုလဲကျောက်ကဲ့သို့ နီမြန်းသော ကိုယ်အင်္ဂါရှိ၍ နုနယ်သော မျိုးပင်ပေါက်ကဲ့သို့ လှပသော လက်တော်ဖြင့် တင့်တယ်တော်မူသောအရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံ၌ အားကိုးဝင်ရောက်ပြီ; သံသရာဝဋ်မှ ကယ်တင်ပါ။

Verse 120

पूर्वं नीलांबुदाकारं कुड्मलं ते पितामह । दृष्ट्वा रक्तमुखं भूयः पत्रकेसरसंयुतम्

အို ပိတာမဟာ၊ အစောပိုင်း၌ မိုးတိမ်နက်ပြာကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြာပန်းဖူးကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့၏; ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အနီရောင်သွေးသန်းသော အဖွင့်အဝရှိပြီး ပွင့်ချပ်နှင့် အမှုန်တံများပါဝင်သည်ကို မြင်ခဲ့၏။

Verse 121

पद्मं चानेकपत्रान्तमसंख्यातं निरंजनम् । तत्र स्थितेन त्वयैषा सृष्टिश्चैव प्रवर्तिता

ထို့ပြင် ပွင့်ချပ်အနန္တရှိသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ရှိ၏—ရေတွက်မရအောင် များလှ၍ အညစ်အကြေးကင်းစင်၏။ ထိုပေါ်၌ သင်ထိုင်တော်မူသဖြင့် ဤစကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းသည် အမှန်တကယ် စတင်လှုပ်ရှားခဲ့၏။

Verse 122

त्वां मुक्त्वा नान्यतस्त्राणं जगद्वंद्य नमोस्तु ते । सावित्रीशापदग्धोहं लिंगं मे पतितं क्षितौ

သင့်ကို မလွဲဘဲ အခြားကယ်တင်ရာ မရှိပါ။ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးက ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုသော အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဆာဝိတြီ၏ ကျိန်စာကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပျက်စီး၍ ငါ၏ လင်္ဂ သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီ။

Verse 123

इदानीं कुरु मे शांतिं त्राहि मां सह भार्यया । ब्रह्मा वै पातु मे पादौ जंघे वै कमलासनः

ယခု ငါ့အား ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးတော်မူပါ; ငါ့ကို မယားနှင့်အတူ ကယ်တင်စောင့်ရှောက်ပါ။ ကြာပန်းအာසနပေါ် ထိုင်သော ဘြဟ္မာသည် ငါ၏ ခြေထောက်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ၊ ကြာပန်းအာសနရှင်သည် ငါ၏ ခြေခလယ်တို့ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပါစေ။

Verse 124

विरिंचो मे कटिं पातु सृष्टिकृद्गुह्यमेव च । नाभिं पद्मनिभः पातु जठरं चतुराननः

ဝိရိဉ္စ (ဘြဟ္မာ) သည် ငါ၏ ခါးကို ကာကွယ်ပါစေ၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်သည် ငါ၏ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါတို့ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပါစေ။ ကြာပန်းသဏ္ဍာန်ရှိသော အရှင်သည် ငါ၏ နာဘီကို ကာကွယ်ပါစေ၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော အရှင်သည် ငါ၏ ဝမ်းကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။

Verse 125

उरस्तु विश्वसृक्पातु हृदयं पातु पद्मजः । सावित्रीपतिर्मे कंठं हृषीकेशो मुखं मम

ဝိශ්ဝစೃက သည် ငါ၏ ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ပါစေ; ပဒ္မဇ သည် ငါ၏ နှလုံးကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။ ဆာဝိတြီ၏ ခင်ပွန်းသည် ငါ၏ လည်ချောင်းကို ကာကွယ်ပါစေ၊ ဟೃષီကေရှ သည် ငါ၏ မျက်နှာကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။

Verse 126

पद्मवर्णश्च नयने परमात्मा शिरो मम । एवं न्यस्य गुरोर्नाम शंकरो नामशंकरः

“ကြာပန်းရောင်ရှိသော အရှင်သည် ငါ၏ မျက်စိတို့၌ တည်ပါစေ; ပရမအတ္တမန်သည် ငါ၏ ခေါင်းကို ကာကွယ်ပါစေ။ ဤသို့ နျာသ (nyāsa) ပြု၍ ဂုရု၏ နာမကို တင်ထားလျှင်၊ သူသည် ‘ရှင်ကရ’ ဟူ၍ ဖြစ်လာသည်—နာမကိုပင် သန့်စင်ပေးသောသူ။”

Verse 127

नमस्ते भगवन्ब्रह्मन्नित्युक्त्वा विरराम ह । ततस्तुष्टो हरं ब्रह्मा वाक्यमेतदुवाच ह

ဤသို့ “အို ဘဂဝန် ဘြဟ္မန်၊ သင့်အား နမස්ကာရ” ဟုဆိုပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် ဟရ (ရှီဝ) အပေါ် စိတ်ကျေနပ်သော ဘြဟ္မာသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 128

कं ते कामं करोम्यद्य पृच्छ मां यद्यदिच्छसि । रुद्र उवाच । यदि प्रसन्नो मे नाथ वरदो यदि वा मम

“ယနေ့ သင်၏ ဆန္ဒအဘယ်ကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း။ သင်လိုသမျှကို ငါ့အား မေးလော့။” ရုဒြက မိန့်သည်—“အို နာထ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက—ကျွန်ုပ်အား ဝရ (ကောင်းချီး) ပေးပါက—ထိုအခါ ကျွန်ုပ်အတွက်…”

Verse 129

तदेकं मे वद विभो यस्मिन्स्थाने भवान्स्थितः । केषुकेषु च स्थानेषु त्वां पश्यंति सदा द्विजाः

အို အရှင်ဗိဘု၊ သင်တော်မူသော တစ်နေရာတည်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် မည်သည့်နေရာများတွင် ဒွိဇတို့သည် အမြဲတမ်း သင့်ကို ဒർശနပြုကြသနည်း။

Verse 130

नाम्ना च केन ते स्थानं शोभते धरणीतले । तन्मे वदस्व सर्वेश तव भक्तिरतस्य च

ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်၌ သင်၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသည် မည်သည့်နာမဖြင့် တင့်တယ်လင်းလက်သနည်း။ အို စರ್ವေရှ (အားလုံး၏ အရှင်) ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ရတနာကဲ့သို့ စွဲလမ်းနေပါသည်။

Verse 131

ब्रह्मोवाच । पुष्करेहं सुरश्रेष्ठो गयायां च चतुर्मुखः । कान्यकुब्जे देवगर्भो भृगुकक्षे पितामहः

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“ပုရှ္ကရ၌ ငါသည် စုရရှ္ရေဋ္ဌ ဟု ခေါ်ကြ၏; ဂယာ၌ ချတုရမုခ (မျက်နှာလေးပါး) ဟု။ ကာနျယကုဗ္ဇ၌ ဒေဝဂರ್ಭ ဟု; နှင့် ဘೃဂုကက္ခ၌ ပိတာမဟ (အဘိုးကြီး) ဟု ခေါ်ကြ၏။”

Verse 132

कावेर्य्यां सृष्टिकर्ता च नंदिपुर्य्यां बृहस्पतिः । प्रभासे पद्मजन्मा च वानर्यां च सुरप्रियः

ကာဝေရီမြစ်ကမ်း၌ သခင်သည် “သೃಷ್ಟိကর্তာ” ဟူ၍ ပူဇော်ခံရ၏၊ နန္ဒိပူရီ၌ “ဗృဟஸပတိ”၊ ပရဘာသ၌ “ပဒ္မဇန္မာ”၊ ဝါနရီ၌ “သုရပရိယ” ဟူ၍ ထင်ရှား၏။

Verse 133

द्वारवत्यां तु ऋग्वेदी वैदिशे भुवनाधिपः । पौंड्रके पुंडरीकाक्षः पिंगाक्षो हस्तिनापुरे

ဒ్వာရဝတီ၌ သခင်သည် “ဋဂ္ဝေဒီ” ဟူ၍ ပူဇော်ခံရ၏၊ ဝိဒိရှာ၌ “ဘုဝနာဓိပ” (လောကတို့၏ အရှင်)၊ ပေါဏ္ဍရ၌ “ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ” (ပဒ္မမျက်စိ)၊ ဟஸ္တိနာပူရ၌ “ပိင်္ဂာක්ෂ” (ရွှေရောင်မျက်စိ) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။

Verse 134

जयंत्यां विजयश्चास्मि जयंतः पुष्करावते । उग्रेषु पद्महस्तोहं तमोनद्यां तमोनुदः

ဇယန္တီ၌ ငါသည် “ဝိဇယ” ဟူ၍ သိကြ၏၊ ပုရှ္ကရာဝတ၌ “ဇယန္တ” ဖြစ်၏။ ဥဂ္ရတို့အတွင်း ငါသည် “ပဒ္မဟස්တ” (ပဒ္မလက်) ဖြစ်ပြီး၊ တမိုမြစ်၌ “တမိုနုဒ” — အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 135

अहिच्छन्ने जया नंदी कांचीपुर्यां जनप्रियः । ब्रह्माहं पाटलीपुत्रे ऋषिकुंडे मुनिस्तथा

အဟိစ္ဆန္န၌ ငါသည် “ဇယာ” ဖြစ်၏၊ ကာဉ္စီပူရီ၌ “နန္ဒီ” — လူထုချစ်ခင်သူ ဖြစ်၏။ ပာဋလီပုတ္တ၌ ငါသည် “ဗြဟ္မာ” ဖြစ်ပြီး၊ ရ္ဩသိကුණ္ဍ၌လည်း ငါသည် မုနိအဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 136

महितारे मुकुंदश्च श्रीकंठः श्रीनिवासिते । कामरूपे शुभाकारो वाराणस्यां शिवप्रियः

မဟိတာရ၌ သခင်သည် “မုကုန္ဒ” ဖြစ်၏၊ သြရီနိဝာသ၌ “သြရီကဏ္ဍ” ဖြစ်၏။ ကာမရူပ၌ “သုဘာကာရ” ဖြစ်ပြီး၊ ဝါရာဏသီ၌ “ရှိဝပရိယ” — ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 137

मल्लिकाक्षे तथा विष्णुर्महेंद्रे भार्गवस्तथा । गोनर्दे स्थविराकार उज्जयिन्यां पितामहः

မလ္လိကာක්ෂ၌ သခင်ကို ဗိဿဏုအဖြစ် ပူဇော်ကြသည်; မဟೇಂದ್ರ၌ ဘာရ္ဂဝအဖြစ်; ဂိုနර්ဒ၌ အိုမင်းသော တပသီရုပ်ဖြင့်; ဥဇ္ဇယိနီ၌ ပိတာမဟ၊ အနက် ဘြဟ္မာအဖြစ် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 138

कौशांब्यां तु महाबोधिरयोध्यायां च राघवः । मुंनींद्रश्चित्रकूटे तु वाराहो विंध्यपर्वते

ကೌရှಾಂဘီ၌ မဟာဗောဓိ၏ သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှုရှိ၏; အယောဓျာ၌ ရာဃဝ (သရီ ရာမ) ဖြစ်တော်မူ၏။ စိတ္ရကူဋ၌ မုနီန္ဒြ—ရသေ့တို့၏ အရှင်; ဗိန္ဓျ पर्वတ၌ ဝရာဟ အဝတား တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 139

गंगाद्वारे परमेष्ठी हिमवत्यपि शंकरः । देविकायां स्रुचाहस्तः स्रुवहस्तश्चतुर्वटे

ဂင်္ဂာဒ္ဝါရ၌ ပရမေဋ္ဌီ (ဘြဟ္မာ) တည်ရှိတော်မူ၏; ဟိမဝတ်၌ ရှင်ကရ (ရှီဝ) တည်ရှိတော်မူ၏။ ဒေဝိကာ၌ သခင်သည် စရုချာ (ဟောမကရိယာ လှည်းခွက်) ကို လက်၌ကိုင်၍၊ စတုရဝဋ၌ စရုဝ (ပူဇော်ဇွန်း) ကို လက်၌ဆောင်ထားတော်မူ၏။

Verse 140

वृंदावने पद्मपाणिः कुशहस्तश्च नैमिषे । गोप्लक्षे चैव गोपीन्द्रः सचंद्रो यमुनातटे

ဝೃန္ဒာဝန၌ သခင်သည် ပဒ္မပာဏိ—ကြာပန်းကိုင်ရှင်—ဖြစ်တော်မူ၏; နૈမိષ၌ ကုရှဟස්တ—ကုရှမြက်ကိုင်ရှင်—ဖြစ်၏။ ဂိုပလက္ษ၌ ဂိုပီန္ဒြ; ယမုနာမြစ်ကမ်း၌ စချန္ဒြ ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 141

भागीरथ्यां पद्मतनुर्जलानंदो जलंधरे । कौंकणे चैव मद्राक्षः कांपिल्ये कनकप्रियः

ဘ္ဟာဂီရထီ (ဂင်္ဂါ) ကမ်း၌ သခင်သည် ပဒ္မတနု ဖြစ်တော်မူ၏; ဇလန္ဓရ၌ ဇလာနန္ဒ ဖြစ်၏။ ကိုင်ကဏဒေသ၌ မဒြာက္ษ ဟုခေါ်ကြပြီး၊ ကာံပိလျ၌ ကနကပရိယ—ရွှေကိုနှစ်သက်တော်မူသော ရုပ်—အဖြစ် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 142

वेंकटे चान्नदाता च शंभुश्चैव क्रतुस्थले । लंकायां च पुलस्त्योहं काश्मीरे हंसवाहनः

ဝင်္ကဋ၌ ငါသည် အန္နဒာတာ—အစာပေးသူ—ဖြစ်၏။ ယဇ္ဉပွဲကျင်းပရာ ကရတုသ္ထလ၌ ငါသည် သမ္ဘူ ဖြစ်၏။ လင်္ကာ၌ ငါသည် ပုလස්တျ ဖြစ်၍ ကာရှမီးရ၌ ငါသည် ဟံသဝါဟန—ဟံသာပေါ်စီးသူ—ဖြစ်၏။

Verse 143

वसिष्ठश्चार्बुदे चैव नारदश्चोत्पलावते । मेलके श्रुतिदाताहं प्रपाते यादसांपतिः

အရ္ဗုဒ၌ ဝသိဋ္ဌ ရှိ၏၊ ဥတ္ပလာဝတ၌ နာရဒ ရှိ၏။ မေလက၌ ငါသည် သြရုတိဒာတာ—သန့်ရှင်းသော သင်ကြားမှု ပေးသူ—ဖြစ်၏။ ပရပါတ၌ ငါသည် ယဒသာံပတိ၊ ရေသတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဖြစ်၏။

Verse 144

सामवेदस्तथा यज्ञे मधुरे मधुरप्रियः । अंकोटे यज्ञभोक्ता च ब्रह्मवादे सुरप्रियः

ယဇ္ဉ၌ ငါသည် စာမဝေဒ ဖြစ်၏။ ချိုမြိန်မှု၌ ငါသည် မဓုရပရိယ—ချိုမြိန်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးသူ—ဖြစ်၏။ အင်္ကိုဋ၌ ငါသည် ယဇ္ဉဘောက္တာ—ယဇ္ဉပူဇာကို ခံယူသူ—ဖြစ်၏။ ဘြဟ္မဝါဒ၌ ငါသည် စုရပရိယ—ဒေဝတို့ချစ်ခင်သူ—ဖြစ်၏။

Verse 145

नारायणश्च गोमंते मायापुर्यां द्विजप्रियः । ऋषिवेदे दुराधर्षो देवायां सुरमर्दनः

ဂိုမန္တ၌ ငါသည် နာရာယဏ ဖြစ်၏။ မာယာပူရီ၌ ငါသည် ဒွိဇပရိယ—ဒွိဇတို့ချစ်ခင်သူ—ဖြစ်၏။ ရ္ဋရှိဝေဒ၌ ငါသည် ဒုရာဓရ္ဍ—မအနိုင်ယူနိုင်သူ—ဖြစ်၏။ ဒေဝာယာ၌ ငါသည် စုရမရ္ဒန—ဒေဝတို့၏ ရန်သူကို ချေမှုန်းသူ—ဖြစ်၏။

Verse 146

विजयायां महारूपः स्वरूपो राष्ट्रवर्द्धने । पृथूदरस्तु मालव्यां शाकंभर्यां रसप्रियः

ဝိဇယာ၌ ငါသည် မဟာရူပ—အလွန်ကြီးမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်—ဟု ခေါ်ကြ၏။ ရာෂ္ဋ္ရဝර්ဓန၌ ငါသည် စ္ဝရူပ ဖြစ်၏။ မာလဝာ၌ ငါသည် ပృထူဒရ ဖြစ်၍၊ ရှာကမ္ဘရီ၌ ငါသည် ရသပရိယ—အရသာကို ချစ်မြတ်နိုးသူ—ဖြစ်၏။

Verse 147

पिंडारके तु गोपालः शंखोद्धारेंगवर्द्धनः । कादंबके प्रजाध्यक्षो देवाध्यक्षः समस्थले

Piṇḍāraka တွင် ဘုရားသည် ဂိုပါလ (Gopāla) ဖြစ်တော်မူ၏; Śaṅkhoddhāra တွင် အင်္ဂ-ဝර්ဓန (Aṅga-varddhana) ဖြစ်တော်မူ၏။ Kādambaka တွင် ပ္ရဇာဓျက္ခ (Prajādhyakṣa)၊ Samasthala တွင် ဒေဝါဓျက္ခ (Devādhyakṣa) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 148

गंगाधरो भद्रपीठे जलशाप्यहमर्बुदे । त्र्यंबके त्रिपुराधीशः श्रीपर्वते त्रिलोचनः

Bhadrapīṭha တွင် ငါသည် ဂင်္ဂါဓရ (Gaṅgādhara) — ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဆောင်တော်မူသူ ဖြစ်၏; Arbuda တွင် ငါသည် ဇလရှာပျ (Jalaśāpy(a)) ဖြစ်၏။ Tryambaka တွင် ငါသည် တြိပုရာဓိဿ (Tripurādhīśa) ဖြစ်၍ Śrīparvata ပေါ်တွင် ငါသည် သုံးမျက်စိရှင် တြိလိုစန (Trilocana) ဖြစ်၏။

Verse 149

महादेवः पद्मपुरे कापाले वैधसस्तथा । शृंगिबेरपुरे शौरिर्नैमिषे चक्रपाणिकः

Padmapura တွင် ဘုရားသည် မဟာဒေဝ (Mahādeva) အဖြစ် ပူဇော်ခံ၏; Kāpāla တွင်လည်း ဗೈဓာသ (Vaidhāsa) ဟူသော နာမဖြင့် ထိုနည်းတူပင်။ Śṛṅgiberapura တွင် ရှော်ရီ (Śauri) ဖြစ်၍ Naimiṣa တွင် စက္ကရပာဏိ (Cakrapāṇi) — စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 150

दंडपुर्यां विरूपाक्षो गौतमो धूतपापके । हंसनाथो माल्यवति द्विजेंद्रो वलिके तथा

Daṇḍapurī တွင် ဘုရားသည် ဝိရူပါက္ခ (Virūpākṣa) ဖြစ်၏; Dhūtapāpaka တွင် ဂေါတမ (Gautama) ဖြစ်၏။ Mālyavatī တွင် ဟံသနာထ (Haṃsanātha) ဖြစ်၍ Valikā တွင်လည်း ဒွိဇိန္ဒြ (Dvijendra) ဖြစ်၏။

Verse 151

इंद्रपुर्यां देवनाथो द्यूतपायां पुरंदरः । हंसवाहस्तु लंबायां चंडायां गरुडप्रियः

Indrapurī တွင် ဘုရားသည် ဒေဝနာထ (Devanātha) ဟု ချီးမွမ်းခံ၏; Dyūtapā တွင် ပုရန္ဒရ (Purandara) ဖြစ်၏။ Laṃbā တွင် ဟံသဝါဟ (Haṃsavāha) — ဟံသာကို ယာဉ်တင်သူ ဖြစ်၍ Caṇḍā တွင် ဂရုဍပရိယ (Garuḍapriya) — ဂရုဍ၏ အချစ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 152

महोदये महायज्ञः सुयज्ञो यज्ञकेतने । सिद्धिस्मरे पद्मवर्णः विभायां पद्मबोधनः

မဟောဒယ၌ ဘုရားသည် “မဟာယဇ္ဉ” ဟု ထင်ရှား၏; ယဇ္ဉကေတန၌ “သုယဇ္ဉ” ဟု ခေါ်၏။ စိဒ္ဓိစမရ၌ “ပဒ္မဝဏ္ဏ”၊ ဝိဘာ၌ “ပဒ္မဘောဓန” ဟု သမုတ်ကြ၏။

Verse 153

देवदारुवने लिंगं महापत्तौ विनायकः । त्र्यंबको मातृकास्थाने अलकायां कुलाधिपः

ဒေဝဒါရုတော၌ ဘုရားသည် “လင်္ဂ” အဖြစ် ထင်ရှား၏; မဟာပတ္တိ၌ “ဝိနာယက” ဖြစ်၏။ မာတෘကာနေရာ၌ “တြျမ်ဗက”; အလကာ၌ “ကုလာဓိပ” — မျိုးရိုး၏ အရှင် ဖြစ်၏။

Verse 154

त्रिकूटे चैव गोनर्दः पाताले वासुकिस्तथा । पद्माध्यक्षश्च केदारे कूष्मांडे सुरतप्रियः

တြိကူဋ၌ ဘုရားသည် “ဂိုနရဒ” ဖြစ်၏; ပာတာလ၌လည်း “ဝါသုကိ” ဖြစ်၏။ ကေဒါရ၌ “ပဒ္မာဓျက္ခ”; ကူෂ္မာဏ္ဍ၌ “သုရတပရိယ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 155

कुंडवाप्यां शुभांगस्तु सारण्यां तक्षकस्तथा । अक्षोटे पापहा चैव अंबिकायां सुदर्शनः

ကုဏ္ဍဝါပီ၌ ဘုရားသည် “သုဘာင်္ဂ” ဖြစ်၏; စာရဏျာ၌ “တက္ခက” ဖြစ်၏။ အက္ခိုဋ၌ “ပါပဟာ”; အမ္ဗိကာ၌ “သုဒර්ရှန” ဟု ထင်ရှား၏။

Verse 156

वरदायां महावीरः कांतारे दुर्गनाशनः । अनंतश्चैव पर्णाटे प्रकाशायां दिवाकरः

ဝရဒါ၌ ဘုရားသည် “မဟာဝီရ” ဖြစ်၏; ကာန္တာရ၌ “ဒုರ್ಗနာရှန” — အခက်အခဲဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ ပရ္ဏာဋ၌ “အနန္တ”; ပရကာရှာ၌ “ဒိဝါကရ” — နေမင်းသဘော ဖြစ်၏။

Verse 157

विराजायां पद्मनाभः स्वरुद्रश्च वृकस्थले । मार्कंडो वटके चैव वाहिन्यां मृगकेतनः

ဗိရာဇာ၌ ပဒ္မနာဘ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ဝೃကသ္ထလ၌ စွဝရုဒြ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ဝဋက၌ မာရကဏ္ဍေယ ရှိ၍၊ ဝါဟိနီ၌ မೃဂကေတန သီတင်းသုံးတော်မူ၏။

Verse 158

पद्मावत्यां पद्मगृहो गगने पद्मकेतनः । अष्टोत्तरं स्थानशतं मया ते परिकीर्तितम्

ပဒ္မာဝတီ၌ ပဒ္မဂೃಹ ရှိ၏၊ ကောင်းကင်၌ ပဒ္မကေတန ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်အား သန့်ရှင်းသော သာသနာဌာန ၁၀၈ ခုကို ရွတ်ဆိုဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 159

यत्र वै मम सांनिध्यं त्रिसंध्यं त्रिपुरांतक । एतेषामपि यस्त्वेकं पश्यते भक्तिमान्नरः

အို တြိပုရာန္တက၊ နံနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ ဟူသော သုံးဆန္ဓျာကာလတို့၌ ငါ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ခံစားရသော နေရာများအနက်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိရှိသော လူသည် တစ်ခုတည်းကိုပင် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့နိုင်လျှင် (အကျိုးကို ရရှိ၏)။

Verse 160

स्थानं सुविरजं लब्ध्वा मोदते शाश्वतीः समाः । मानसं वाचिकं चैव कायिकं यच्च दुष्कृतम्

အလွန်သန့်ရှင်းသော နေရာတော်ကို ရရှိလျှင် ထာဝရနှစ်ကာလများတိုင် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ စိတ်ဖြင့်၊ စကားဖြင့်၊ ကိုယ်ဖြင့် ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုအားလုံး (ပျောက်ကွယ်သွား၏)။

Verse 161

तत्सर्वं नाशमायाति नात्र कार्या विचारणा । यस्त्वेतानि च सर्वाणि गत्वा मां पश्यते नरः

အရာအားလုံးသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၏—ဤအပေါ် စဉ်းစားရန် မလို။ သို့သော် ဤသန့်ရှင်းရာဌာနများအားလုံးသို့ သွားရောက်ပြီး ငါ့ကို ဒർശနပြုသော လူသည်…

Verse 162

भवते मोक्षभागी च यत्राहं तत्र वै स्थितः । पुष्पोपहारैर्धूपैश्च ब्राह्मणानां च तर्पणैः

သင်လည်း မောက္ခ၏ အခွင့်အရေးကို ရရှိမည်၊ အကြောင်းမှာ သင်နေထိုင်ရာ အရပ်တိုင်း၌ ငါသည် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသည်—ပန်းပူဇော်ခြင်း၊ အမွှေးတိုင် (ဓူပ) ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့အား တർပဏ ပေး၍ စိတ်ကျေနပ်စေခြင်းဖြင့် (ငါ့ကို) ပူဇော်ရာဖြစ်သည်။

Verse 163

ध्यानेन च स्थिरेणाशु प्राप्यते परमेश्वरः । तस्य पुण्यफलं चाग्र्यमंते मोक्षफलं तथा

တည်ငြိမ်သော ဓ్యာန (သမาธိ) ဖြင့် ပရမေဿဝရကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပုဏ္ဏယဖလသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မောက္ခဖလကိုလည်း ပေးတတ်သည်။

Verse 164

स ब्रह्मलोकमासाद्य तत्कालं तत्र तिष्ठति । पुनः सृष्टौ भवेद्देवो वैराजानां महातपाः

သူသည် ဘြဟ္မလောကကို ရောက်ပြီး ထိုကာလအတိုင်းအတာတစ်လျှောက် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေသည်။ ထို့နောက် စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှု ပြန်လည်စတင်သောအခါ မဟာတပသ္ဝီသူသည် ဝိုင်ရာဇာတို့အတွင်း တေဝတားတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။

Verse 165

ब्रह्महत्यादि पापानि इहलोके कृतान्यपि । अकामतः कामतो वा तानि नश्यंति तत्क्षणात्

ဤလောက၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဘြာဟ္မဏသတ်မှု စသည့် အပြစ်များပင်—မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ ရည်ရွယ်၍ဖြစ်စေ—ထိုခဏချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 166

इहलोके दरिद्रो यो भ्रष्टराज्योथवा पुनः । स्थानेष्वेतेषु वै गत्वा मां पश्यति समाधिना

ဤလောက၌ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ မင်းအာဏာမှ ကျဆုံးသူဖြစ်စေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော နေရာများသို့ သွားရောက်၍ သမాధိဖြင့် ငါ့ကို မြင်တွေ့ဒর্শနပြုနိုင်လျှင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရရှိမည်။

Verse 167

कृत्वा पूजोपहारं च स्नानं च पितृतर्पणम् । कृत्वा पिंडप्रदानं च सोचिराद्दुःखवर्जितः

ပူဇော်ပဏာမနှင့် လှူဒါန်းပူဇော်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီး၊ သန့်စင်ရေချိုးကာ ဘိုးဘွားပ祖先တို့အတွက် တර්ပဏ (pitr̥-tarpaṇa) ကို ဆောင်ရွက်၍ ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) ကိုပါ ပြုလျှင်—သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကင်းလွတ်နေ၏။

Verse 168

एकच्छत्रो भवेद्राजा सत्यमेतन्न संशयः । इह राज्यानि सौभाग्यं धनं धान्यं वरस्त्रियः

သူသည် တစ်ထီးတစ်မိုးအောက်၌ အာဏာတော်တစ်ပါးတည်းဖြင့် အုပ်စိုးသော မဟာဘုရင် ဖြစ်လာမည်—ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်၍ သံသယမရှိ။ ဤလောက၌ပင် နိုင်ငံများ၊ ကံကောင်းခြင်း၊ ဥစ္စာဓန၊ စပါးသီးနှံနှင့် အထူးကောင်းမွန်သော ဇနီးများကို ရရှိမည်။

Verse 169

भवंति विविधास्तस्य यैर्यात्रा पुष्करे कृता । इदं यात्राविधानं यः कुरुते कारयेत वा

ပုရှ္ကရသို့ ယာတရာ (pilgrimage) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးသူတို့အတွက် အမျိုးမျိုးသော ကုသိုလ်ဖလနှင့် အကျိုးရလဒ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤယာတရာနည်းလမ်းကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်သူ သို့မဟုတ် အခြားသူအား ပြုလုပ်စေသူလည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 170

शृणोति वा स पापैस्तु सर्वैरेव प्रमुच्यते । अगम्यागमनं येन कृतं जानाति मानवः

ဤအကြောင်းကို ကြားနာသူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ မသင့်လျော်သည့်အရာသို့ ချဉ်းကပ်ဝင်ရောက်ခြင်း (agamya-āgamana) အပြစ်ကို ကိုယ်တိုင်သိရှိထားသူတောင် (ဤကြားနာခြင်းကြောင့်) အပြစ်မှ လွတ်ကင်းရသည်။

Verse 171

ब्रह्मक्रियाया लोपेन बहुवर्षकृतेन च । यात्रां चेमां सकृत्कृत्वा वेदसंस्कारमाप्नुयात्

ဗြဟ္မကရိယာ (brahma-kriyā) များကို မပြုမီန့်ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျစ်လျူရှုခဲ့သော်လည်း၊ ဤယာတရာကို တစ်ကြိမ်တည်း ဆောင်ရွက်လျှင် ဝေဒနှင့်ဆိုင်သော သန့်စင်သည့် သံစ్కာရ (veda-saṃskāra) ကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 172

किमत्र बहुनोक्तेन इदमस्तीह शंकर । अप्राप्यं प्राप्यते तेन पापं चापि विनश्यति

ဤနေရာတွင် အများကြီးပြောရန် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း၊ ဟေ ရှင်ကရာ? အဓိကကတော့ ဤအရာကြောင့် မရနိုင်ဟုထင်သောအရာတောင် ရရှိလာပြီး အပြစ်လည်း ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 173

सर्वयज्ञफलैस्तुल्यं सर्वतीर्थफलप्रदम् । सर्वेषां चैव वेदानां समाप्तिस्तेन वै कृता

ဤအရာသည် ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးဖလနှင့် တူညီပြီး တီရ္ထသန့်ရှင်းရာနေရာအားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ပြင် ဤအရာကြောင့်ပင် ဝေဒအားလုံး၏ ပြည့်စုံမှုကို ရောက်စေသည်။

Verse 174

यैः कृत्वा पुष्करे संध्यां सावित्री समुपासिता । स्वपत्नीहस्तदत्तेन पौष्करेण जलेन तु

ပုရှ္ကရတွင် စန္ဓျာကర్మကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သာဝိတြီဒေဝီကို ပူဇော်ကာ၊ ကိုယ့်ဇနီး၏ လက်ဖြင့် ပေးအပ်သော ပုရှ္ကရရေဖြင့်—

Verse 175

भृंगारेण वरेणैव मृण्मयेनापि शंकर । आनीय तज्जलं पुण्यं संध्योपास्तिर्दिनक्षये

ဟေ ရှင်ကရာ၊ ထိုသန့်ရှင်းသောရေကို—လှပသော ရေခွက် (ဘ္ရင်္ဂါရ) ထဲဖြစ်စေ၊ မြေအိုးထဲဖြစ်စေ—ယူဆောင်လာပြီး နေ့ကုန်ချိန်တွင် စန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 176

समाधिना समाधेया सप्राणायामपूर्विका । तस्यां कृतायां यत्पुण्यं तच्छृणुष्व हराद्य मे

ဤအရာကို သမာဓိဖြင့် ပြီးမြောက်စေရမည်၊ ထို့မတိုင်မီ ပရာဏာယာမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဟေ ဟရာ၊ ထိုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကုသိုလ်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 177

तेन द्वादशवर्षाणि भवेत्संध्या सुवंदिता । अश्वमेधफलं स्नाने दाने दशगुणं तथा

ဤအကျင့်အားဖြင့် ဆန္ဓျာဝန္ဒန (Sandhyā-vandana) ကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ရေချိုးသန့်စင်ရာတွင် အශ්ဝမေဓ ယဇ်၏ အကျိုးဖလကို ရစေပြီး၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တွင်လည်း အကျိုးက ဆယ်ဆ တိုးပွားသည်။

Verse 178

उपवासेप्यनंतं च स्वयं प्रोक्तं मयानघ । सावित्र्याः पुरतो यस्तु दंपत्योर्भोजनं ददेत्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပင် အစာရှောင်နေ့များတွင်ပါ ‘အနန္တ’ ဟုခေါ်သော ဝတ်ကို ကြေညာထားသည်။ သို့ရာတွင် စာဝိတ္ရီ (Sāvitrī) ၏ ရှေ့မှောက်၌ လင်မယားစုံတွဲအား အစာပေးလှူသူမည်သူမဆို—

Verse 179

तेनाहं भोजितस्तत्र भवामीह न संशयः । द्वितीयं भोजयेद्यस्तु भोजितस्तेन केशवः

ထို့ကြောင့် ငါသည် ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် အစာကျွေးခံရသည်—သံသယမရှိ။ သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် အစာကျွေးသူမည်သူမဆို၊ သူ၏လှူဒါန်းမှုဖြင့် ကေရှဝ (ဗိဿနု) ကိုယ်တိုင်ပင် အစာကျွေးခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 180

लक्ष्मीसहायो वरदो वरांस्तस्य प्रयच्छति । उमासहायस्तार्तीये भोजितोसि न संशयः

လက္ခမီနှင့်အတူရှိသော ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ဘုရားသခင်သည် သူ့အား လိုလားသမျှ ဆုတောင်းအကျိုးများကို ပေးတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ဥမာနှင့်အတူရှိသော ဘုရားသခင်သည် တတိယအကြိမ် (သို့မဟုတ် တတိယနေ့) တွင် သင်၏လက်ဖြင့် အစာကျွေးခံရပြီးဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 181

अथवा या कुमारीणां भक्त्या दद्याच्च भोजनम् । तस्याः कुले भवेद्वंध्या न कदाचिच्च दुर्भगा

သို့မဟုတ် မိန်းမတစ်ဦးက ဘက္တိဖြင့် ကုမာရီ (အပျိုသန့်) မိန်းကလေးများအား အစာပေးလှူပါက၊ သူမ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ မျိုးမပွားခြင်း မဖြစ်ပေါ်ဘဲ၊ သူမလည်း မည်သည့်အခါမျှ ကံမကောင်းသူ မဖြစ်တော့။

Verse 182

न कन्या जननी क्वापि न भर्तुर्या न वल्लभा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सावित्र्यग्रे तु भोजनम्

သမီးကို မည်သည့်နေရာ၌မဆို မိခင်အဖြစ် မယူဆရ၊ ထို့ပြင် လင်၏ ဇနီး သို့မဟုတ် ချစ်သူအဖြစ်လည်း မယူဆရ။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ပထမဦးစွာ သာဝိတြီဒေဝီရှေ့၌ အစာကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 183

पारत्रमैहिकं वापि कामयद्भिर्नरैः सदा । दातव्यं सर्वदा भीष्म कटुतैलविवर्जितम्

အို ဘီရှ္မ၊ ဤလောကနှင့် ပရလောက၌ အမြဲကောင်းကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် အမြဲတမ်း ဒါနပြုရာတွင် စူးရှဟင်းဆီ(အနံ့ပြင်း) မပါသော အရာကိုပင် ပေးလှူရမည်။

Verse 184

न चाम्लं न च वै क्षारं स्त्रीणां भोज्यं कदाचन । भक्ष्यं पंचप्रकारं च रसैः सर्वैस्सुसंस्कृतम्

မိန်းမတို့အား အချဉ်သောအစာ သို့မဟုတ် အယ်လ်ကာလီသဘောရှိသောအစာကို မည်သည့်အခါမျှ မပေးရ။ ထိုအစား အရသာအမျိုးမျိုးဖြင့် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော စားဖွယ်ငါးမျိုးကို ပေးဆောင်ရမည်။

Verse 185

घृतपूर्यः सुपक्वाश्च बहुक्षीरसमन्विताः । शिखरिणी तथा पेया दधिक्षीरसमन्विता

ဃီ(နွားနို့ဆီ) ဖြည့်ထားသော မုန့်များသည် ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ပြီး နို့အများအပြားဖြင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဒဓိနှင့် နို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော ရှိခရိဏီနှင့် ပေယာလည်း ရှိသည်။

Verse 186

आह्लादकारिणी पुंसां स्त्रीणां चातीव वल्लभा । धनधान्यां जनोपेतं नारीणां च शताकुलम्

သူမသည် ယောက်ျားတို့ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး မိန်းမတို့အတွက်လည်း အလွန်ချစ်ခင်ရသောသူ ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ လူအများက ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး မိန်းမအိမ်ထောင်စု ရာချီကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

Verse 187

पूपकं शष्कुलं तस्यां जायते नात्र संशयः । न ज्वरो न च संतापो न दुःखं न वियोगिता

ထိုအခြေအနေ/နေရာ၌ pūpaka ကိတ်နှင့် śaṣkula မုန့်တို့ မသံသယဘဲ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုနေရာ၌ ဖျားနာမှုမရှိ၊ ပူလောင်သောဒုက္ခမရှိ၊ ဝမ်းနည်းမှုမရှိ၊ ခွဲခွာမှုမရှိ။

Verse 188

असौ तारयते स्वानां कुलानामेकविंशतिं । बंधुभिश्च सुतैश्चैव दासीदासैरनंतकैः

ထိုသို့သောသူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးတန်းစဉ် အဆက် ၂၁ ဆက်ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။ ဆွေမျိုးများ၊ သားများနှင့် အဆုံးမရှိသော ကျွန်ယောက်ျားကျွန်မများနှင့်အတူ။

Verse 189

पूरितं च कुलं तस्याः पूरिकां या प्रदास्यति । एधते च चिरं कालं पुत्रपौत्रसमन्वितम्

pūrikā ကို ပူဇော်အပ်နှံသော မိန်းမ၏ မျိုးရိုးသည် ပြည့်စုံလာပြီး၊ သားနှင့် မြေးတို့ပါဝင်ကာ အချိန်ကြာရှည်စွာ တိုးတက်繁栄 လေသည်။

Verse 190

कुलं च सकलं तस्य शष्कुलं यः प्रयच्छति । पुत्रिण्यो वै दुहितरो बंधुभिः सहितं कुलम्

śaṣkula ကို လှူဒါန်းသူ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံး—ခွဲမျိုးများအထိ—ကောင်းကျိုးရရှိသည်။ သမီးများသည် သားရရှိကာ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ မိသားစုတစ်စုလုံး စည်ပင်ဝပြောသည်။

Verse 191

शिखरिणीप्रदात्रीणां युवतीनां न संशयः । मोदते तु कुलं तस्याः सर्वसिद्धिप्रपूरितम्

śikhariṇī ဟုခေါ်သော အလှဆင်ပစ္စည်းကို လှူဒါန်းသော ယုဝတီများအကြောင်း မသံသယရှိပါ: သူမ၏ မျိုးရိုးသည် အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိအားလုံးဖြင့် ပြည့်ဝကာ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလေသည်။

Verse 192

मोदकानां प्रदानेन एवमाह प्रजापतिः । एतदेव तु गौरीणां भोजनं हर शस्यते

ဤသို့ ပရဇာပတိက မိန့်တော်မူ၏—မိုဒကာတို့ကို ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့်။ အမှန်တကယ် ဤအစာပင် ဂေါရီတို့အတွက် သင့်လျော်သော ဘောဇနဟု ဟရ (ရှီဝ) က ချီးမွမ်းတော်မူသည်။

Verse 193

सुभगा पुत्रिणी साध्वी धनऋद्धिसमन्विता । सहस्रभोजिनी शंभो जन्मजन्म भविष्यति

အို ရှမ္ဘု! သူမသည် ကံကောင်းသူ၊ သားသမီးရရှိသူ၊ သီလရှင်ကောင်းမြတ်သူ၊ ဓနနှင့် စည်းစိမ်ပြည့်စုံသူ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာကို အစာကျွေးနိုင်သော လှူဒါန်းရှင်—ဘဝတစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝ ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 194

पूपानि चैव पुण्यानि कृतानि मधुराणि च । द्राक्षारसप्रधानं च गुडखंडसमन्वितम्

ထို့ပြင် ပုဏ္ဏမြတ်သော ချိုမြိန်ပူပ (ကိတ်မုန့်) များကိုလည်း ပြုလုပ်ထားပြီး အရသာရှိသော အစားအစာများနှင့်တကွ၊ စပျစ်ရည်ရည်ကို အဓိကထားသော သောက်စရာနှင့် ဂုဍ (သကြားညို) နှင့် ခဏ္ဍ (သကြားတုံး) တို့ပါဝင်သည်။

Verse 195

शारदेन तु धान्येन कृत्वा खंडं विमिश्रितत् । स्त्रीणां चैव तु पेयानि भक्ष्याणि च द्विजन्मनाम्

ဆောင်းဦးရာသီ၏ သီးနှံဖြင့် ခဏ္ဍ (သကြား) ကို ရောနှောကာ ချိုမြိန်သော မిశ્રણကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် မိန်းမတို့အတွက် သင့်လျော်သော သောက်စရာများနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) များအတွက် စားသောက်နိုင်သော နైవေဒျ (ပူဇော်အဟာရ) များကို စီစဉ်ရမည်။

Verse 196

इह चाविकवासांसि वर्षायोग्यानि सर्वशः । यानियानि च पेयानि तानि योग्यानि दापयेत्

ဤနေရာ၌ မိုးရာသီနှင့် ကိုက်ညီသော သိုးမွေးအဝတ်အစားများကို အစုံအလင် ပေးအပ်စီစဉ်ရမည်။ ထို့အပြင် သင့်လျော်သော သောက်စရာများရှိသမျှကိုလည်း သင့်တော်သလို အေးမြသက်သာစေသော အရည်များအဖြစ် ပေးကမ်းရမည်။

Verse 197

प्रतिपूज्य विधानेन वसुदानैः सकंचुकैः । कुंकुमेनानुलिप्तांग्यः स्रग्दामभिरलंकृताः

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ထိုသူတို့ကို လေးမြတ်စွာ ပူဇော်ကာ ငွေကြေးနှင့် အဝတ်အစားတို့ကိုလည်း ဒါနပြု၍၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဇာဖရန်ဖြင့် လိမ်းကာ ပန်းမော်လီနှင့် ပန်းကွင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်하였다။

Verse 198

दत्वा तूपानहावङ्घ्र्योर्नारिकेलं करे तथा । अक्ष्णोश्चैवांजनं दत्वा सिंदूरं चैव मस्तके

ခြေထောက်တို့အတွက် ဖိနပ်ကို ဒါနပြု၍ လက်ထဲတွင် အုန်းသီးကိုလည်း ပေးကာ၊ မျက်စိအတွက် အဉ္ဇန (မျက်ကပ်) ကိုပေး၍ ခေါင်း/ဆံပင်ခွဲရာတွင် စင်ဒူးရ (အနီမှုန့်) ကိုလည်း ပေးလှူ၏။

Verse 199

गुडं फलानि हृद्यानि वांछितानि मृदूनि च । हस्ते दत्वा सपात्राणि प्रणिपत्य विसर्जयेत्

ဂုဒ် (သကြားညို) နှင့် နှလုံးပျော်စေသော သစ်သီးများ—လိုအပ်သလို ဆန္ဒရှိသမျှ၊ နူးညံ့သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို—သင့်တော်သော ပန်းကန်/အိုးများနှင့်အတူ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေး၍၊ ထို့နောက် ဦးချကန်တော့ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လွှတ်ရမည်။

Verse 200

स्वयं भुंजीत वै पश्चात्सबंधुर्बालकैः सह । अथवा नैव संपत्तिस्तीर्थे दानं च भाजनम्

အရင်ဆုံး မိမိအပေါ် မူတည်နေသူများ—ဆွေမျိုးများကို ကလေးများနှင့်အတူ—အစာကျွေးပြီးမှ နောက်မှ မိမိကိုယ်တိုင် စားသုံးရမည်။ မဟုတ်လျှင် ဥစ္စာသည် အကျိုးမရှိ: တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာရေကမ်း) တွင် ဒါနပစ္စည်းသာ ဖြစ်သွားပြီး၊ လူသည် ဒါန၏ ‘ပန်းကန်’ သာ ဖြစ်သင့်သူ ဖြစ်လာသည်။