Adhyaya 29

Verse 1

एकोनत्रिंशोऽध्यायः । पुलस्त्यौवाच । तथैवान्यत्प्रवक्ष्यामि सर्वकामफलप्रदम् । सौभाग्यशयनंनाम यत्पुराणविदो विदुः

အခန်း ၂၉။ ပုလஸ္တျက ပြောသည်– “ဤနည်းတူ ယခု ငါသည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသော အခြားသင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ဟောပြမည်။ ပုရာဏကို သိမြင်သူတို့က ၎င်းကို ‘စောဘဂျ်-ရှယန’ (ကံကောင်းခြင်း၏ အိပ်ရာ) ဟု ခေါ်ကြ၏။”

Verse 2

पुरा दग्धेषु लोकेषु भूर्भुवः स्वर्महादिषु । सौभाग्यं सर्वभूतानामेकस्थमभवत्तदा

ရှေးကာလ၌ ဘူḥ၊ ဘုဝḥ၊ စွဝḥ၊ မဟာ စသည့် လောကများ မီးလောင်ပျက်စီးသွားသောအခါ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ကံကောင်းမင်္ဂလာသည် တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးသွား하였다။

Verse 3

वैकुंठं सर्वमासाद्य विष्णोर्वक्षस्थले स्थितम् । ततः कालेन कियता पुनः सर्गविधौ नृपः

ဝိုင်ကుంఠ အလုံးစုံသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ အရာนั้นသည် သီရိဗိෂ္ဏု၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ တည်နေ하였다။ ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီး၊ အို မင်းကြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ နည်းလမ်းသည် ပြန်လည် စတင်လာ하였다။

Verse 4

अहंकारवृतेलोके प्रधानपुरुषान्विते । स्पर्द्धायां च प्रवृद्धायां कमलासनकृष्णयोः

လောကသည် အဟင်္ကာရ (ကိုယ်တိုင်အတ္တ) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ပရဓာန (မူလပစ္စည်း) နှင့် ပုရုષ (ဝိညာဉ်) တရားသဘောများ လည်ပတ်နေစဉ်၊ ကမလာသန ဘြဟ္မာနှင့် ကృష్ణ (ဗိෂ္ဏု) တို့အကြား ပြိုင်ဆိုင်မှု ပေါ်ပေါက်၍ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ하였다။

Verse 5

पिंगाकारा समुद्भूता वह्निज्वालातिभीषणा । तयाभितप्तस्य हरेर्वक्षसस्तद्विनिःसृतम्

အဝါညိုရောင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာပြီး မီးလျှံတောက်လောင်သကဲ့သို့ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်하였다။ ထိုအပူကြောင့် ဟရိ၏ ရင်ဘတ်မှ ထိုတောက်ပမှု/အနှစ်သာရသည် ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 6

यद्वक्षःस्थलमाश्रित्य विष्णोः सौभाग्यमास्थितम् । रसरूपं न तद्यावदाप्नोति वसुधातले

ဗိෂ္ဏု၏ ရင်ဘတ်ကို အားကိုး၍ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေသော မင်္ဂလာကံကောင်းမှုသည်၊ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် သာမန်လောကီ “ရသ-ရုပ်” အဖြစ် မဖြစ်ပေါ်လာနိုင်။

Verse 7

उत्क्षिप्तमंतरिक्षात्तु ब्रह्मपुत्रेण धीमता । दक्षेण पीतमात्रं तद्रूपलावण्यकारकम्

ဗြဟ္မာ၏ ပညာရှိသော သားတော် ဒက္ခက ၎င်းကို ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှင့်သော်လည်း ဒက္ခသည် ထိုအရာကိုသာ သောက်ယူခဲ့သည်။ ထိုကမ္မကြောင့်ပင် သူ၏ ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 8

बलंतेजोमहज्जातं दक्षस्य परमेष्ठिनः । शेषं यदपतद्भूमावष्टधा तद्व्यजायत

အမြင့်မြတ်သော ပရမေဋ္ဌိန် ဒက္ခထံမှ အလွန်ကြီးမားသော အင်အားနှင့် တေဇောရောင်ခြည် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းသည် မြေပြင်သို့ကျ၍ အပိုင်းရှစ်ပိုင်း ခွဲကာ ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 9

ततस्त्वोषधयो जाताः सप्त सौभाग्यदायिकाः । इक्षवस्तरुराजश्च निष्पवावश्शालिधान्यकम्

ထို့နောက် ကံကောင်းခြင်းပေးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင် ခုနစ်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အိက္ရှု (ကြံ), တရုရာဇ (သစ်ပင်တို့၏ မင်း), နိဿပဝ (ပဲမျိုး), နှင့် ရှာလီ ဆန်သီးနှံ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 10

विकारवच्च गोक्षीरं कुसुंभं कुसुमं तथा । लवणं चाष्टमं तद्वत्सौभाग्याष्टकमुच्यते

ထို့အတူ ပြောင်းလဲသွားသော နွားနို့၊ ကုသုမ္ဘ (safflower)၊ ပန်းများ၊ နှင့် အဋ္ဌမအဖြစ် ဆားတို့ရှိသည်။ ထိုအရာတို့ကို ‘စောဘဂျာ-အဋ္ဌက’ ဟူသော မင်္ဂလာပစ္စည်း ရှစ်မျိုးဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 11

पीतं यद्ब्रह्मपुत्रेण योगज्ञानविदा पुरा । दुहिता साभवत्तस्माद्या सतीत्यभिधीयते

ယခင်က ယောဂနှင့် သာသနာဉာဏ်ကို သိမြင်သူ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်က သောက်ခဲ့သော အရာမှပင် သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ ‘စတီ’ ဟု အမည်တွင်ကြားသည်။

Verse 12

लोकानतीत्य लालित्याल्ललिता तेन चोच्यते । त्रैलोक्यसुंदरीं देवीमुपयेमे पिनाकधृत्

မိမိ၏ကရုဏာနှင့် လှပသိမ်မွေ့မှုကြောင့် လောကများကို ကျော်လွန်သဖြင့် ထို့ကြောင့် “လလိတာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပိနာကသံကိုင်ရှင် သီဝ (Pinākadhṛt) သည် သုံးလောက၏ အလှတရားဖြစ်သော ထိုဒေဝီကို မဟေသီအဖြစ် လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 13

त्रिविश्वसौभाग्यमयीं भुक्तिमुक्तिफलप्रदाम् । तामाराध्य पुमान्भक्त्या नारी वा किं न विंदति

နတ်မသည် သုံးလောကလုံး၏ ကံကောင်းခြင်းအနှစ်သာရဖြစ်၍ လောကီပျော်ရွှင်မှုနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။ ယောကျာ်းဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ဘက္တိဖြင့် အာရాధနာပြုလျှင် မရနိုင်သည့်အရာ မည်သို့ရှိမည်နည်း။

Verse 14

भीष्म उवाच । कथमाराधनं तस्या ललिताया मुने वद । यद्विधानं च जगतः शांतये तद्वदस्व मे

ဘီရှ္မက ပြောသည်— “အို မုနိ၊ လလိတာကို မည်သို့ အာရాధနာပြုရမည်နည်း ဆိုပါ။ ထို့ပြင် လောကသည် ငြိမ်းချမ်းမှုရရန် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 15

पुलस्त्य उवाच । वसंतमासमासाद्य तृतीयायां जनप्रियः । शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्णे तिलैः स्नानं समाचरेत्

ပုလஸ္တျက ပြောသည်— “နွေဦးလ (ဝသန္တမాస) ရောက်လာသော်၊ အို လူထုချစ်ခင်သူ၊ လင်းပကၡ (śukla-pakṣa) ၏ တတိယတိထိနေ့ မနက်ပိုင်းတွင် နှမ်းစေ့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ရေချိုးရမည်။”

Verse 16

तस्मिन्नहनि सा देवी किल विश्वात्मना सती । पाणिग्रहणिकैर्मंत्रैरुदूढा वरवर्णिनी

ထိုနေ့တည်းဟူ၍ ဆိုကြသကဲ့သို့၊ ဝိශ්ဝာတ္မနာသည် လက်ခံယူခြင်း (pāṇigrahaṇa) အခမ်းအနားအတွက် သတ်မှတ်မန်တရများဖြင့် စတီဒေဝီကို စည်းကမ်းတကျ လက်ထပ်တော်မူ၏—အရောင်အဆင်းအလွန်ကောင်းမြတ်သော မိဖုရား။

Verse 17

तया सहैव विश्वेशं तृतीयायामथार्चयेत् । फलैर्नानाविधैर्दीपैर्धूपैर्नैवेद्यसंयुतैः

ထို့နောက် သူမနှင့်အတူ တတိယနေ့တွင် ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ကို ပူဇော်ရမည်။ အသီးအနှံမျိုးစုံ၊ မီးအိမ်အမျိုးမျိုး၊ နံ့သာမီး (ဓూప) နှင့် နိုင်ဝေဒျ (အစားပူဇော်) တို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 18

प्रतिमां पंचगव्येन तथा गंधोदकेन च । स्नापयित्वार्चयेद्गौरीमिंदुशेखरसंयुताम्

နွားမှရသော ပဉ္စဂဝျ (အရာငါးမျိုး) နှင့် နံ့သာရေဖြင့် ရုပ်ပုံကို ရေချိုးပေးပြီးနောက်၊ လမောက်တင်သခင် ရှိဝ (Induśekhara) နှင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော မယ်တော် ဂေါရီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

नमोस्तु पाटलायै तु पादौ देव्याः शिवस्य च । शिवायेति च संकीर्त्य जयायै गुल्फयोर्द्वयोः

“နမောස්တု ပာဋလာယဲ” ဟုဆိုကာ မယ်တော်နှင့် ရှိဝ၏ ခြေတော်တို့ကို နမಸ್ಕာရပြုရမည်။ “ရှီဝါ” ဟုသံကီးတန်၍ ပူဇော်ကာ၊ “ဇယာ” ဟုဆို၍ ခြေခလယ်နှစ်ဖက်ကို နမန်ပြုရမည်။

Verse 20

त्र्यंबकायेति रुद्रस्य भवान्यै जंघयोर्युगम् । शिरो रुद्रेश्वरायेति विजयायै च जानुनी

“တြျမ်ဗကာယ” ဟုဆိုကာ ရုဒြအား ခြေထောက်အောက်ပိုင်း (ပင်ဒလီ) နှစ်ဖက်ကို အပ်နှံပူဇော်ရမည်။ “ဘဝါနီ” ဟုဆိုကာ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို၊ “ရုဒြေရှွရာယ” ဟုဆိုကာ ခေါင်းကို၊ “ဝိဇယာ” ဟုဆိုကာ ဒူးနှစ်ဖက်ကို နிவေဒန်ပြုရမည်။

Verse 21

संकीर्त्य हरिकेशाय तथोरुवरदे नमः । ईशायेति कटिं रत्यै शंकरायेति शंकरम्

“ဟရိကေရှ” ဟုသံကီးတန်ပြီးနောက် “ဥရူဝရဒေ နမಃ” ဟုဆိုကာ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုရမည်။ “ဣရှာယ” ဟုဆိုကာ ရတီအတွက် ခါးကို ထိရမည်။ “ရှင်ကရာယ” ဟုဆိုကာ ရှင်ကရကို စပর্শပြုရမည်။

Verse 22

कुक्षिद्वयं च कोटव्यै शूलिनं शूलपाणये । मंगलायै नमस्तुभ्यमुदरं चाभिभूजयेत्

ခါးဘက်နှစ်ဖက်ကို «ကိုဋဝီ» ဟူ၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ တြိရှူးလ်ကိုင်ဆောင်သော «ရှူလင်/ရှူလပါဏီ» ကိုလည်း နမස්ကာရ ပြုရမည်။ «မင်္ဂလာ» ထံ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ ဝမ်းဗိုက် (ဥဒရ) ကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

सर्वात्मने नमो रुद्रमीशान्यै च कुचद्वयम् । शिवं वेदात्मने तद्वद्रुद्राण्यै कंठमर्चयेत्

အရာအားလုံး၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော «ရုဒ္ဒရ» ကို နမස්ကာရပြု၍၊ «ဣရှာနီ» ၏ နို့အုံနှစ်ဖက်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ဝေဒ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော «ရှီဝ» ကို အာရဓနာပြု၍ «ရုဒ္ဒရာဏီ» ၏ လည်ချောင်းကိုလည်း အర్చနာပြုရမည်။

Verse 24

त्रिपुरघ्नाय विश्वेशमनंतायै करद्वयम् । त्रिलोचनायेति हरं बाहू कालानलप्रिये

«တိပုရဃ္န»—တိပုရကို ဖျက်ဆီးသူ—ဟေ «ဝိශ්ဝေရှ»၊ နាងသည် «အနန္တာ» ထံ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆက်ကပ်하였다။ “သုံးမျက်စိရှင်ထံ” ဟု ဆိုကာ၊ ဟေ ကာလမီးကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ နားလည်၍ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် «ဟရ» ကို ဖက်တွယ်하였다။

Verse 25

सौभाग्यभवनायेति भूषणानि सदार्चयेत् । स्वाहास्वधायै च मुखमीश्वरायेति शूलिनम्

«စောဘဂျ္ယ-ဘဝန» မန္တရဖြင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို အမြဲအర్చနာပြုရမည်။ «စွာဟာ၊ စွာဓာ» ဟူ၍ မျက်နှာကို ပူဇော်ပြီး၊ «ဣရှ္ဝရာယ» မန္တရဖြင့် တြိရှူးလ်ကိုင် «ရှူလင်» ကို အာရဓနာပြုရမည်။

Verse 26

अशोकवनवासिन्यै पूज्यावोष्ठौ च भूतिदौ । स्थाणवे च हरं तद्वदास्यं चंद्रमुखप्रिये

အရှိုကာတောတွင် နေထိုင်သော ဒေဝီထံသို့၊ ကောင်းကျိုးနှင့် စည်းစိမ်ပေးသော ပူဇော်ထိုက်သည့် နှုတ်ခမ်းနှစ်ဖက်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ «သ္ထာဏု» (ရှီဝ) ထံနှင့် ထို့အတူ «ဟရ» ထံသို့လည်း ဆက်ကပ်၍၊ ဟေ လမင်းမျက်နှာကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ပါးစပ်ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 27

नमोर्धनारीशहरमसितांगीति नासिकाम् । नम उग्राय लोकेशं ललितेति पुनर्भ्रुवौ

အဓနာရီဣရှ္ဝရနှင့် ဟရ (ရှီဝ) ထံ နမസ്കာရ။ ‘အသိတောင်းဂီ’ ဟုဆို၍ နှာခေါင်းကို ပူဇော်နမ။ ‘ဩဂြာ’ နှင့် လောကေရှ (လောက၏အရှင်) ထံ နမস্কာရ။ ‘လလိတာ’ ဟုဆို၍ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ထပ်မံပူဇော်နမ။

Verse 28

शर्वाय पुरहर्त्तारं वासुदेव्यै तथालकम् । नमः श्रीकंठनाथाय शिवकेशांस्तथार्चयेत्

ရှရဝ (Śarva) ကို တြိပုရဟန္တာ—မြို့သုံးမြို့ဖျက်သမား အဖြစ် ပူဇော်ရမည်၊ ဝါစုဒေဝီကိုလည်း ဆံပင်တစ်လက် (လော့ခ်) ကို အနုဂ္ဂဟာအဖြစ် ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။ “ရှရီကဏ္ဍနာထ ထံ နမ” ဟုဆိုပြီးနောက် ‘ရှီဝကေရှ’ ဟူသောရုပ်ကိုလည်း အာရ္ချနာပြုရမည်။

Verse 29

भीमोग्रभीमरूपिण्यै शिरः सर्वात्मने नमः । हरमभ्यर्च्य विधिवत्सौभाग्याष्टकमग्रतः

ခေါင်းညွှတ်၍ အလွန်ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဒေဝီထံ နမ; စကြဝဠာအတ္တမ (All-Self) ထံလည်း နမ။ ဟရ (ရှီဝ) ကို ဗိဓိအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အရှေ့တော်၌ စောဘဂျာအဋ္ဌက (Saubhāgya-aṣṭaka) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 30

स्थापयेत्स्निग्धनिष्पावान्कुसुंभक्षीरजीरकम् । तरुराजेक्षुलवणं कुस्तुंबुरुमथाष्टमम्

ပစ္စည်းများအဖြစ် ဆီပြန်နိṣပာဝ (ပဲမျိုး), ကုသုမ္ဘ (safflower), နို့နှင့် ဇီရာ (cumin) ကို ထားရမည်။ ထို့ပြင် တရုရာဇ, ကြံ (ikṣu), ဆားနှင့် အဋ္ဌမ—ကုස්တုမ္ဘုရု (နံနံ/ကော်ရိအန်ဒါ) ကိုပါ ထည့်ရမည်။

Verse 31

दद्यात्सौभाग्यकृद्यस्मात्सौभाग्याष्टकमित्युत । एवंनिवेद्य तत्सर्वमग्रतः शिवयोः पुनः

ဤနိဝေဒနကို ဆက်ကပ်ပေးရမည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် စောဘဂျာ (ကံကောင်းခြင်း) ကို ဖြစ်စေသောကြောင့် ‘စောဘဂျာအဋ္ဌက’ ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသို့ အားလုံးကို နိဝေဒနပြုပြီးနောက်၊ ရှီဝနှင့် အဖော်ဒေဝီ၏ အရှေ့တော်၌ ထပ်မံတင်ထားရမည်။

Verse 32

चैत्रे शृंगाटकान्प्राश्य स्वपेद्भूमावरिंदम । पुनः प्रभाते च तथा कृतस्नानजपः शुचिः

ချိုင်တြာလတွင် ရေကန်စေ့ (စင်္ဃာဋက) ကို စားပြီးနောက်၊ အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ အိပ်စေ။ ထို့နောက် မိုးလင်းအခါ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ ရေချိုးသန့်စင်ကာ မန္တရဇပ် (japa) ကို ရွတ်ဆိုစေ။

Verse 33

संपूज्य द्विजदांपत्यं माल्यवस्त्रं विभूषणैः । सौभाग्याष्टकसंयुक्त सौवर्णं प्रतिमाद्वयम्

ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံကို ပန်းမော်လီ၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ကံကောင်းခြင်း၏ မင်္ဂလာရှစ်ပါးနှင့်အတူ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပုံတော်နှစ်ပါးကို လှူဒါန်းစေ။

Verse 34

प्रीयतां मेत्र ललिता ब्राह्मणाय निवेदयेत् । एवं संवत्सरं यावत्तृतीयायां सदा नृप

“လလိတာသည် ငါ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ; ဤပူဇော်ပဏ္ဏာကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးထံ ဆက်ကပ်ပါစေ။” ထိုသို့ပင် အို မင်းကြီး၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိတိယတိထီ (tṛtīyā) နေ့တိုင်း မပြတ်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 35

प्राशने दानमंत्रे च विशेषोयं निबोध मे । गोशृंगांबु मधौ प्रोक्तं वैशाखे गोमयं पुनः

စားသုံးခြင်း (သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပဏ္ဏာ) နှင့် လှူဒါန်းမန်တရအကြောင်း ဤထူးခြားသော စည်းကမ်းကို ငါ့ထံမှ သိမှတ်လော့။ မဓုလတွင် နွားချိုမှ ရေကို သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ဝိုင်ရှာခလတွင် နွားချေး (အသုံးပြုခြင်း) ကို ထပ်မံ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 36

ज्येष्ठे मंदारकुसुमं बिल्वपत्रं शुचौ स्मृतम् । श्रावणे दधिसंप्राश्यं नभस्ये तु कुशोदकम्

ဇျေဋ္ဌလတွင် မန္ဒာရပန်းကို သတ်မှတ်ထားပြီး၊ သုချိ (အာသာဍ) လတွင် ဘိလွာရွက်ကို ညွှန်ကြားထားသည်။ ရှရဝဏလတွင် ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကို သောက်သုံးရမည်၊ နဘသ (ဘဓ္ရပဒ) လတွင် ကုရှမြက်စိမ်ရေကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 37

क्षीरं चाश्वयुजे मासि कार्त्तिके पृषदाज्यकम् । मार्गशीर्षे तु गोमूत्रं पौषे संप्राशयेद्घृतम्

အာရှဝယုဇ လတွင် နို့ကို သောက်သုံးရမည်၊ ကာတ္တိက လတွင် pṛṣadājyaka ကို စားသုံးရမည်၊ မာရဂရှီရ္ෂ လတွင် နွားဆီးကို သောက်သုံးရမည်၊ ပေါုရှ လတွင် ဂျီ (ghee) ကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 38

माघे कृष्णतिलांस्तद्वत्पंचगव्यं च फाल्गुने । ललिता विजया भद्रा भवानी कुमुदा शिवा

မာဃ လတွင် အနက်နှမ်းကို ပူဇော်ရမည်၊ ထိုနည်းတူ ဖာလ္ဂုန လတွင် ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကို ပူဇော်ရမည်။ (သက္ကရာဇ်နာမများ) လလိတာ၊ ဝိဇယာ၊ ဘဒြာ၊ ဘဝါနီ၊ ကုမုဒါ၊ နှင့် ရှိဝါ။

Verse 39

वासुदेवी तथा गौरी मंगला कमला सती । उमा च दानकाले तु प्रीयतामिति कीर्त्तयेत्

ဒါနပြုချိန်တွင် ဤသို့ ရွတ်ဆိုရမည်— “ဝါစုဒေဝီ၊ ဂေါရီ၊ မင်္ဂလာ၊ ကမလာ၊ စတီ နှင့် ဥမာ တို့ ပီတိဖြစ်ပါစေ။”

Verse 40

तस्मिंस्तु द्वादशे मासि द्वादश्यां कृष्णमर्चयेत् । तथा लक्ष्मीं च तत्रैव भर्त्रा सार्धमथार्चयेत्

ထို့နောက် ဒွါဒသမြောက် လတွင် ဒွါဒသီ တိထီနေ့၌ သရီကృష్ణ ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာတည်းတွင်ပင် သရီလက္ခမီ ကိုလည်း သူမ၏ သခင် (ဝိෂ္ဏု) နှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 41

पौर्णमास्यामतस्तद्वत्सपत्नीकः पितामहः । उपासनीयो विदुषा परत्रा भीतिमिच्छता

ထို့ကြောင့် ပုဏ္ဏမီနေ့တွင်လည်း ဇနီးတော်နှင့်အတူ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ပညာရှိက ပူဇော်အုပ်သနာပြုရမည်—နောက်ဘဝ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလိုသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 42

सौभाग्याष्टकं तद्वच्च दातव्यं भूतिमिच्छता । मल्लिकाशोककमलं कदंबोत्पलचंपकम्

ထိုနည်းတူ ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို လိုလားသူသည် “Saubhāgyāṣṭaka” ကို ပူဇော်အပ်နှံရမည်။ ထို့ပြင် မယ်လီကာ(စံပယ်)၊ အရှိုကပန်း၊ ကြာပန်း၊ ကဒမ္ဗပန်း၊ ဥတ္ပလ(အပြာကြာ) နှင့် ချမ္ပကပန်းတို့ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 43

कुब्जकं करवीरं च बाणमम्लानपंकजम् । सिंदुवारं च सर्वेषु मासेषु कुसुमं स्मृतम्

ကုပ္ဗ္ဇက၊ ကရဝီရ(အိုလီအန်ဒါ)၊ ဘာဏ၊ မညှိုးမနွမ်းသော ကြာပန်း၊ နှင့် စိန္ဒုဝါရ—ဤပန်းများသည် လတိုင်းတွင် ပူဇော်ရန် သင့်တော်သောပန်းများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 44

जपाकुसुंभकुसुमं मालती शतपत्रिका । यथालाभं प्रशस्तानि करवीरं च सर्वदा

ဇပါပန်း(ဟီဘစ်ကပ်)၊ ကုသုမ္ဘပန်း၊ မာလတီ(စံပယ်) နှင့် ရာရွက်ပန်း—ရရှိသမျှအတိုင်း ပူဇော်လျှင် အားလုံးချီးမွမ်းထိုက်၏။ ကရဝီရ(အိုလီအန်ဒါ) ပန်းသည် အမြဲတမ်း လက်ခံတော်မူရာ ဖြစ်သည်။

Verse 45

एवं संवत्सरं यावदुपोष्य विधिवन्नरः । स्त्री च नक्तं कुमारी च शिवमभ्यर्च्य भक्तितः

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး အုပ်ဝါသ(အစာရှောင်) ကို စောင့်ထိန်း၍ ယောက်ျားသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ—ညဘက်သာ စားသောက်သော ကညာလည်းပါဝင်ကာ—ဘက္တိဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 46

व्रतांते शयनं दद्यात्सर्वोपस्करसंयुतम् । उमामहेश्वरौ हैमौ वृषभं च गवा सह

ဝ്രတအဆုံးတွင် ပစ္စည်းကိရိယာအစုံပါသော အိပ်ရာကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် ဥမာနှင့် မဟေရှဝရ၏ ရွှေရုပ်တုများကိုလည်းကောင်း၊ နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် နွားမတစ်ကောင်ကိုလည်းကောင်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 47

स्थापयित्वा च शयनं ब्राह्मणाय निवेदयेत् । द्वादश्यां वत्सरं त्वेकं महालक्ष्म्या च केशवम्

အိပ်ရာကို လှူဒါန်းရန် စီစဉ်တင်ဆက်ပြီး ဘြာဟ္မဏာထံ အပ်နှံလှူဒါန်းရမည်။ ဒွာဒသီနေ့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မဟာလက္ခမီနှင့်အတူ ကေရှဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 48

ब्रह्माणं सह सावित्र्या पूजयित्वा नरस्त्विह । सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा समभीप्सितान्

ဤလောက၌ စာဝိတြီနှင့်အတူ ဘြဟ္မာကို ပူဇော်သူသည် စိတ်ထဲက ဆန္ဒထားသမျှ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 49

अन्यान्यपि यथाशक्ति मिथुनान्यंबरादिभिः । धान्यालङ्कारगोदानैरन्यैश्च धनसञ्चयैः

ထို့ပြင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အခြားလှူဒါန်းမှုများကိုလည်း ပြုရမည်—အရာဝတ္ထုအတွဲများ၊ အဝတ်အစားစသည်၊ စပါးနှံ၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ နွားလှူ (ဂိုဒါန) နှင့် အခြား စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာမျိုးစုံ။

Verse 50

वित्तशाठयेन रहितः पूजयेद्गतविस्मयः । एवं करोति यः सम्यक्सौभाग्यशयनव्रतम्

ဥစ္စာအပေါ် လိမ်လည်မှုကင်းစင်၍ အလွန်အမင်းမပြသဘဲ နှိမ့်ချတည်ငြိမ်သောစိတ်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ “စောဘဂျ-ရှယန” ဝတ်ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်သူသည် တကယ်တမ်း သင့်လျော်စွာ ဆောင်ရွက်သူဖြစ်သည်။

Verse 51

सर्वान्कामानवाप्नोति पदं वा नित्यमश्नुते । फलस्यैकस्य च त्यागमेतत्कुर्वन्समाचरेत्

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လိုလားသမျှ ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ရရှိမည်၊ သို့မဟုတ် ထာဝရအဆင့်သို့ ရောက်မည်။ ထို့ကြောင့် ဆောင်ရွက်စဉ် အကျိုးတစ်ရပ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 52

यशः कीर्तिमवाप्नोति प्रतिमासं नराधिप । सौभाग्यारोग्यरूपैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः

အို မင်းမြတ်နရాధိပ! ထိုသူသည် လစဉ် ယသနှင့် ကီရတိကို ရရှိပြီး၊ ကံကောင်းခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်း၊ ရုပ်ရည်လှပခြင်းနှင့်အတူ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အာဘရဏာတို့ကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 53

न वियुक्तो भवेद्राजन्सौभाग्यशयनप्रदः । यस्तु द्वादशवर्षाणि सौभाग्यशयनव्रतम्

အို ရာဇန်! ထိုသူသည် ဇနီးမောင်နှံကွာကွဲခြင်းမရှိဘဲ နေတတ်၏။ ဤဝိဓိသည် “ဆောဘဂျ-ရှယန” ဟူသော မင်္ဂလာဒမ္ပတီအိပ်ရာကို ပေး၏။ သို့ရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင် “ဆောဘဂျ-ရှယန ဝရတ” ကို ဆောင်ရွက်လျှင်…

Verse 54

करोति सप्त चाष्टौ वा ब्रह्मलोके महीयते । पूज्यमानो वसेत्सम्यक्यावत्कल्पायुतं नरः

ခုနစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ ရှစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ (ဤကర్మကို) ပြုလုပ်လျှင် ထိုသူသည် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်မြင့်မား၏။ သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ခံရပြီး ထိုနေရာ၌ ကလ္ပတစ်သောင်းတိုင်အောင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်၏။

Verse 55

विष्णोर्लोकमथासाद्य शिवलोकगतस्तथा । नारी वा कुरुते या तु कुमारी वा नरेश्वर

ဗိဿနုလောကကို ရောက်ပြီးနောက် ထိုသူသည် ထို့အတူ ရှိဝလောကသို့လည်း ရောက်၏။ အို လူတို့၏အရှင်! အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမဖြစ်စေ၊ ကုမာရီမိန်းကလေးဖြစ်စေ ဤအမှုကို ပြုသူသည် ထိုအကျိုးကို ရ၏။

Verse 56

सापि तत्फलमाप्नोति देव्यनुग्रहलालिता । शृणुयादपि यश्चैव प्रदद्यादथवा मतिम्

နတ်သမီး၏ အနုဂ्रहဖြင့် ချစ်ခင်ထိန်းသိမ်းခံရသော နာရီသည်လည်း ထိုအကျိုးတူကို ရ၏။ ထို့ပြင် ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူ၊ အခြားသူတို့အား ပေးအပ်စေသူ၊ သို့မဟုတ် သဘောတူအားပေးသူလည်း ထိုပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 57

सोपि विद्याधरो भूत्वा स्वर्गलोके चिरं वसेत् । इदमिह मदनेन पूर्वसृष्टं शतधनुषा च कृतं नरेण तद्वत्

သူလည်း ဝိဒ္ယာဓရ ဖြစ်လာ၍ ကောင်းကင်လောက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်မည်။ ဤအစီအစဉ်ကို ယခင်က မဒနက ဖန်ဆင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှတဓနု အမည်ရှိ လူတစ်ဦးကလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 58

कृतमथ पवनेन नंदिना च किमु जननाथमहाद्भुतं न वा स्यात्

ဤသို့သော ကိစ္စကို လေ (ပဝန) နှင့် နန္ဒင် တို့က ပြီးမြောက်စေနိုင်လျှင်၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်အမြတ်အတွက် အံ့ဩဖွယ်အရာတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။