Adhyaya 27

Verse 1

भीष्म उवाच । तटाकारामकूपेषु वापीषु नलिनीषु च । विधिं वदस्व मे ब्रह्मन्देवतायतनेषु च

ဘီရှ္မက ပြောသည်– “အို ဘြဟ္မဏ၊ ရေကန်များ၊ ရေသိုလှောင်ကန်များ၊ ရေတွင်းများ၊ ဝါပီ (လှေကားပါရေတွင်း) နှင့် နလိနီ (ကြာကန်) များအကြောင်း၊ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့၏ အာယတန (ဘုရားကျောင်း) များအကြောင်းပါ သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 2

के तत्र ऋत्विजो विप्रा वेदी वा कीदृशी भवेत् । दक्षिणाबलयः कालः स्थानमाचार्य एव च

ထိုနေရာ၌ ရိတွိဇ် (ပွဲတော်ဆောင် ပုရောဟိတ်) ဖြစ်သော ပညာရှိ ဘြဟ္မဏများသည် မည်သူတို့နည်း။ ဝေဒီ (ယဇ်ပလ္လင်) သည် မည်သို့ဖြစ်သင့်သနည်း။ ဒက္ခိဏာနှင့် ဘလိ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများသည် မည်သို့ရှိသင့်သနည်း။ သင့်လျော်သော အချိန်နှင့် နေရာသည် မည်သည်၊ ထို့ပြင် ဦးဆောင်အာစာရျသည် မည်သူနည်း။

Verse 3

द्रव्याणि कानि शस्तानि सर्वमाचक्ष्व सुव्रत । पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्महाबाहो तटाकादिषु यो विधिः

“အို သုဝြတ၊ သင့်လျော်၍ ကောင်းမွန်သည်ဟု သတ်မှတ်သော ပစ္စည်းများသည် မည်သည်တို့နည်း၊ အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပါ။” ပုလஸ္တျက ပြောသည်– “အို မဟာဗာဟု ရာဇာ၊ နားထောင်လော့—ရေကန်တို့နှင့် အလားတူအရာများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို။”

Verse 4

पुराणेष्वितिहासोयं पठ्यते राजसत्तम । प्राप्य पक्षं शुभं शुक्लं संप्राप्ते चोत्तरायणे

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော အလင်းဘက် (သုက္လပက္ခ) ရောက်လာပြီး နေ၏ မြောက်ဘက်သို့ သွားရာ အုတ္တရာယဏ (Uttarāyaṇa) စတင်သောအခါ ဤသန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ပုရာဏများတွင် ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 5

पुण्येह्नि विप्रैः कथिते कृत्वा ब्राह्मणवाचनम् । अशुभैर्वर्जिते देशे तटाकस्य समीपतः

ကောင်းမြတ်သောနေ့၌ ဗြာဟ္မဏများ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဗြာဟ္မဏများက ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ရန် စီစဉ်ပြီး အမင်္ဂလာအကျိုးသက်ရောက်မှုကင်းသော နေရာ၊ ရေကန်အနီးတွင် (ဤပူဇော်မှုကို) ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 6

चतुर्हस्तां समां वेदीं चतुरश्रां चतुर्मुखीम् । तथा षोडशहस्तः स्यान्मंडपश्च चतुर्मुखः

လက်လေးလက်အတိုင်းအတာရှိ၍ ပြားညီကာ စတုရန်းပုံ၊ မျက်နှာလေးဖက်ပါသော ဝေဒီ (ပူဇော်ပလက်ဖောင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ မဏ္ဍပသည် လက်တစ်ဆယ့်ခြောက်လက်အတိုင်းအတာရှိပြီး မျက်နှာလေးဖက်ပါရမည်။

Verse 7

वेद्यास्तु परितो गर्तारत्निमात्रास्त्रिमेखलाः । नव सप्ताथ वा पंच ऋजुवक्त्रा नृपात्मज

အို မင်းသား၊ ဝေဒီပတ်လည်တွင် လက်တစ်လက်အတိုင်းအတာရှိသော အပေါက်များကို ဝိုင်းပတ်သုံးတန်းဖြင့် စီရမည်။ အရေအတွက်မှာ ၉ ခု သို့မဟုတ် ၇ ခု သို့မဟုတ် ၅ ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး အပေါက်ဝများကို တည့်တည့်ဖြစ်စေရမည်။

Verse 8

वितस्तिमात्रा योनिः स्यात्षट्सप्तांगुलि विस्तृता । गर्ताश्च हस्तमात्राः स्युस्त्रिपर्वोच्छ्रितमेखलाः

ယိုးနီသည် ဗိတတ္သီ (လက်တစ်ဆန့်) အတိုင်းအတာရှိပြီး လက်ချောင်း ၆ သို့မဟုတ် ၇ လက်ချောင်းအကျယ်အထိ ချဲ့ရမည်။ အပေါက်များသည် လက်တစ်လက်အတိုင်းအတာရှိရမည်၊ မေခလာ (ပတ်လည်တန်း) သည် လက်ချောင်းအဆစ် ၃ ဆစ်အမြင့်အထိ မြှင့်ထားရမည်။

Verse 9

सर्वतस्तु सवर्णाः स्युः पताकाध्वजसंयुताः । अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटशाखाकृतानि तु

အရပ်ရပ်၌ အရောင်တူညီစေ၍ ပတាកာနှင့် ဓွဇတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် အရှွတ္ထ၊ ဥဒုမ္ဗရ၊ ပလက္ခ၊ ဝဋ သစ်ပင်တို့၏ ကိုင်းခက်များဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 10

मंडपस्य प्रतिदिशं द्वाराण्येतानि कारयेत् । शुभास्तत्राष्टहोतारो द्वारपालास्तथाष्ट वै

မဏ္ဍပ၏ တစ်တစ်ဦးတစ်တစ်ဘက်အရပ်တိုင်းတွင် ဤတံခါးများကို ဆောက်လုပ်စေရမည်။ ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော ဟောတೃ (ဖိတ်ခေါ်ယဇ်ပုရောဟိတ်) ရှစ်ဦးနှင့် တံခါးစောင့် ဒွာရပာလ ရှစ်ဦးကိုလည်း ခန့်အပ်ရမည်။

Verse 11

अष्टौ तु जापकाः कार्या ब्राह्मणा वेदपारगाः । सर्वलक्षणसंपूर्णान्मंत्रज्ञान्विजितेंद्रियान्

ဂျာပက (မന്ത്രရွတ်သူ) ရှစ်ဦးကို ခန့်အပ်ရမည်—ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဘြာဟ္မဏများ—လက္ခဏာအရည်အချင်း ပြည့်စုံ၍ မန္တရသိကျွမ်းကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများ ဖြစ်ရမည်။

Verse 12

कुलशीलसमायुक्तान्स्थापयेद्वै द्विजोत्तमान् । प्रतिगर्तेषु कलशा यज्ञोपकरणानि च

အမှန်တကယ် ကုလသီလပြည့်စုံသော ဒွိဇအုတ်တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အထဲမှ အကောင်းဆုံး) များကို ထိုင်စေ၍၊ ပြင်ဆင်ထားသော အပေါက်များတွင် ကလသ (ရေခွက်အိုး) နှင့် ယဇ်ပစ္စည်းကိရိယာများကို ထားရမည်။

Verse 13

व्यजने चासनं शुभ्रं ताम्रपात्रं सुविस्तरम् । ततस्त्वनेकवर्णास्युर्बलयः प्रतिदैवतम्

ဗျဇန (ပန်ကာ) တစ်ခုနှင့် သန့်ရှင်းဖြူစင်သော အာသန၊ ထို့ပြင် ကျယ်ဝန်းသော ကြေးပန်းကန်ကို ထားရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားတစ်ပါးချင်းစီအတွက် အရောင်စုံသော ဘလိ (ပူဇာအပိုင်း) များကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 14

आचार्यः प्रक्षिपेद्भूमावनुमंत्र्य विचक्षणः । अरत्निमात्रो यूपः स्यात्क्षीरवृक्षविनिर्मितः

မန္တရဖြင့် ခွင့်ပြုချက်ယူပြီးနောက် ပညာရှိ အာစာရျသည် မြေထဲသို့ စိုက်ထူရမည်။ ယူပ (ယဇ္ဉာတိုင်) သည် လက်မောင်းတစ်လုံးအမြင့်သာ ဖြစ်၍ နို့ရည်ထွက်သော သစ်ပင်မှ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

यजमानप्रमाणो वा संस्थाप्यो भूतिमिच्छता । हेमालंकारिणः कार्याः पंचविंशति ऋत्विजः

သို့မဟုတ် စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို လိုလားသူသည် ယဇမာန၏ အရွယ်အစားနှင့် ကိုက်ညီအောင် စိုက်ထူတည်ဆောက်ရမည်။ ရွှေအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရ္ဋ္ဝိဇ် ၂၅ ဦးကို ခန့်အပ်ရမည်။

Verse 16

कुंडलानि च हैमानि केयूरकटकानि च । तथांगुलिपवित्राणि वासांसि विविधानि च

ရွှေနားကပ်များ၊ လက်မောင်းကွင်းနှင့် လက်ကောက်များ၊ ထို့ပြင် လက်ချောင်းပေါ် ပဝိတ্ৰ လက်စွပ်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အစားများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 17

दद्यात्समानि सर्वेषामाचार्ये द्विगुणं स्मृतम् । दद्याच्छयनसंयुक्तमात्मनश्चापि यत्प्रियम्

အားလုံးကို တူညီသော ဒါနပေးရမည်။ သို့သော် အာစာရျအတွက်တော့ ဒါနကို နှစ်ဆပေးရသည်ဟု ဆိုထားသည်။ အိပ်ရာနှင့် အစုံအလင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပေးကာ၊ ကိုယ်တိုင်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည့်အရာကိုပါ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 18

सौवर्णौ कूर्ममकरौ राजतौ मत्स्यडुण्डुभौ । ताम्रौ कुंभीरमंडूका वायसः शिंशुमारकः

ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော နှစ်ခုမှာ လိပ်နှင့် မကရ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။ ငွေဖြင့် ပြုလုပ်သော နှစ်ခုမှာ ငါးနှင့် ဒုဏ္ဍုဘ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။ ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်သော နှစ်ခုမှာ မိကျောင်းနှင့် ဖား ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး၊ ကာကအရောင်သတ္တုဖြင့် တစ်ခုမှာ ရှိṃရှုမာရ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။

Verse 19

एवमासाद्य तत्सर्वमादावेव विशांपते । शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लंगंधानुलेपनः

ဤသို့ အစဦးကတည်းက အရာအားလုံးကို ရရှိပြီးနောက်၊ လူတို့၏အရှင်တော်၊ သူသည် အဖြူရောင်ပန်းကုံးနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်း၍ အဖြူရောင်မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးဖြင့် အဘိသိက္ခတော်ခံရ၏။

Verse 20

सर्वौषध्युदकैः सर्वैः स्नापितो वेदपारगैः । यजमानः सपत्नीकः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ဗေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သူတို့က ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးရောစပ်ထားသော ရေများဖြင့် သူ့ကို ရေချိုးအပ်ကြ၏။ ယဇမာနသည် ဇနီးနှင့်အတူ သားများ မြေးများပါဝင်၍ စုံလင်စွာ ရှိနေ၏။

Verse 21

पश्चिमद्वारमासाद्य प्रविशेद्यागमंडपम् । ततो मंगलशब्देन भेरीणां निःस्वनेन च

အနောက်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်ပြီးနောက် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်ရမည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာအော်ဟစ်သံများနှင့် ဘေရီဒုံဒုံသံကြီး၏ ပဲ့တင်ထပ်သံကြားတွင် ဆက်လက်သွားရ၏။

Verse 22

रजसा मंडलं कुर्यात्पंचवर्णेन तत्त्ववित् । षोडशारं ततश्चक्रं पद्मगर्भं चतुर्मुखम्

တတ္တဝကို သိမြင်သူသည် ရဇသ (အနီရောင်မှုန့်) ဖြင့် အရောင်ငါးမျိုးအသုံးပြုကာ စက်ဝိုင်းမဏ္ဍလကို ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် အမြှားတံ ၁၆ ချောင်းပါသော စက်ဝိုင်းကို ပြုလုပ်၍ အတွင်း၌ ပဒ္မဂರ್ಭရှိသော လေးမျက်နှာရုပ်ကို တည်ဆောက်ရ၏။

Verse 23

चतुरश्रं तु परितो वृत्तं मध्ये सुशोभनम् । वेद्याश्चोपरितः कृत्वा ग्रहान्लोकपतींस्ततः

ပတ်လည်ကို စတုရန်းအဖြစ် ပြုလုပ်၍ အလယ်တွင် လှပသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ထားရမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဝေဒီ (ပူဇော်ပလ္လင်) ပေါ်တွင် စီစဉ်တင်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ဂြိုဟ်များနှင့် လောကပာလ (လောကကာကွယ်ရှင်များ) ကို တည်ထောင်ရ၏။

Verse 24

संन्यसेन्मंत्रतः सर्वान्प्रतिदिक्षु विचक्षणः । कलशं स्थापयेन्मध्ये वारुणं मंत्रमाश्रितम्

ကျွမ်းကျင်သော ပူဇော်ပွဲပြုသူသည် မန္တရဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို အရပ်တစ်ပါးစီ၌ စနစ်တကျ ချထားရမည်။ ထို့နောက် အလယ်၌ ဝရုဏ မန္တရကို အားကိုး၍ ရေကလသ (kalaśa) ကို တင်တော်မူရမည်။

Verse 25

ब्रह्माणं च शिवं विष्णुं तत्रैव स्थापयेद्बुधः । विनायकं च विन्यस्य कमलामंबिकां तथा

ထိုနေရာတည်း၌ ပညာရှိသည် ဘြဟ္မာ၊ ရှိဝ၊ ဗိဿဏုတို့ကို တင်တော်မူရမည်။ ထို့ပြင် ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကိုလည်း နျာသပြု၍ ကမလာနှင့် အမ္ဗိကာတို့ကိုပါ ထိုနည်းတူ တင်တော်မူရမည်။

Verse 26

शांत्यर्थं सर्वलोकानां भूतग्रामं न्यसेत्ततः । पुष्पभक्ष्यफलैर्युक्तमेवं कृत्वाधिवासनम्

ထို့နောက် လောကအားလုံး၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဘူတဂြာမ—သတ္တဝါအစုအဝေး—ကို ထိုနေရာ၌ တင်ထားရမည်။ ထိုသို့ အဓိဝာသန သင်္ကာရကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ပန်းများ၊ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) နှင့် သစ်သီးများဖြင့် ပြည့်စုံစေရာ၏။

Verse 27

कुंभांश्च रत्नगर्भांस्तान्वासोभिः परिवेष्टयेत् । पुष्पगंधैरलंकृत्य द्वारपालान्समंततः

ရတနာများဖြင့် ပြည့်ဝသော ကုಂಭများကို အဝတ်အစားဖြင့် ပတ်လည်ပတ်ပတ် ထုပ်ပိုးရမည်။ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ပြီးနောက် အရပ်ပတ်လည်၌ တံခါးစောင့်များကို တင်ထားရမည်။

Verse 28

यजद्ध्वमिति तान्ब्रूयादाचार्यमभिपूजयेत् । बह्वृचौ पूर्वतः स्थाप्यौ दक्षिणेन यजुर्विदौ

သူသည် သူတို့အား “ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ကြလော့” ဟု ဆိုပြီး အာချာရျကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ဣဂ္ဂဝေဒကို သိသူများ (bahvṛca) ကို အရှေ့ဘက်၌ တင်ထား၍ ယဇုဝေဒကျွမ်းကျင်သူများကို တောင်ဘက်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 29

सामगौ पश्चिमे स्थाप्यावुत्तरेण अथर्वणौ । उदङ्मुखो दक्षिणतो यजमान उपाविशेत्

သာမဂီတသံတော်ဆိုသူ နှစ်ဦးကို အနောက်ဘက်၌ တည်စေ၍၊ အထရဝဏ ပုရောဟိတ်တို့ကို မြောက်ဘက်၌ ထားပြီးနောက်၊ ယဇမာန်သည် တောင်ဘက်၌ ထိုင်ကာ မြောက်မျက်နှာပြုရမည်။

Verse 30

यजध्वमिति तान्ब्रूयाद्याजकान्पुनरेव तान् । उत्कृष्टमंत्रजाप्येन तिष्ठध्वमिति जापकान्

သူသည် ယဇ္ဍပွဲကို ဆောင်ရွက်သော ယာဇကပုရောဟိတ်တို့အား ထပ်မံ၍ “ယဇ္ဍကို ဆောင်ရွက်ကြလော့” ဟု ဆိုကာ၊ မန္တရားဇပသူတို့အား “အမြတ်ဆုံး မန္တရားဇပဖြင့် ဆက်လက်တည်ကြလော့” ဟု မိန့်ရမည်။

Verse 31

एवमादिश्य तान्सर्वान्संधुक्ष्याग्निं समंत्रवित् । जुहुयादाहुतीर्मंत्रैराज्यं च समिधस्तथा

ဤသို့ အားလုံးကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် မန္တရားသိကျွမ်းသူသည် မန္တရားဖြင့် မီးကို ထွန်းညှိကာ၊ ထို့နောက် မန္တရားနှင့်အတူ အာဟုတီများကို ဆက်ကပ်ရမည်—ဃီနှင့် သမိဓ် (မီးထိုးတုတ်) တို့ကိုလည်း ထပ်တူ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 32

ऋत्विग्भिश्चैव होतव्यं वारुणैरेव सर्वतः । ग्रहेभ्यो विधिवद्धुत्वा तथेंद्रायेश्वराय च

အာဟုတီကို ရ္တဝိဇ် ပုရောဟိတ်တို့ကသာ အရပ်ရပ်၌ ဝရုဏနှင့် ဆက်နွယ်သော ဝိဓိနှင့် မန္တရားများဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။ ဂြဟဒေဝတား (ဂြိုဟ်) များထံသို့ စည်းကမ်းတကျ ဟောမပြုပြီးနောက် အိန္ဒြာနှင့် ဣශ්ဝရ ထံသို့လည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 33

मरुद्भ्यो लोकपालेभ्यो विधिवद्विश्वकर्मणे । शान्तिसूक्तं च रौद्रं च पावमानं च मंगलम्

မရုတ်တို့၊ လောကပာလတို့နှင့် ဝိශ්ဝကර්မန် ထံသို့ စည်းကမ်းတကျ ဆက်ကပ်/ရွတ်ဆိုလျက်၊ ရှာန္တိ-သုက္တ၊ ရော်ဒြ (ရုဒြသံတော်ချီးမွမ်း)၊ ပာဝမာန (သန့်စင်သံတော်) နှင့် မင်္ဂလာအာသီသများကို ရွတ်ဆို/အర్పণရမည်။

Verse 34

जपेच्च पौरुषं सूक्तं पूर्वतो बह्वृचः पृथक् । शाक्रं रौद्रं च सौम्यं च कौश्मांडं जातवेदसम्

သူသည် အရင်ဆုံး ပေါဠုရှ စူက္တကို ဂျပ်ရွတ်ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် ရိဂ္ဝေဒ ပုဒ်ရွတ်သူ ဘဟ္ဝೃချတို့၏ သာကရ၊ ရော်ဒြ၊ သော်မယ၊ ကೌရှ္မာဏ္ဍ နှင့် ဇာတဝေဒသ စူက္တများကို သီးသန့်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 35

सौरं सूक्तं जपेयुस्ते दक्षिणेन यजुर्विदः । वैराजं पौरुषं सूक्तं सौपर्णं रुद्रसंहितम्

တောင်ပိုင်း ယဇုရဝေဒကို သိသူတို့သည် ဆော်ရ စူက္တကို ဂျပ်ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ရာဇ နှင့် ပေါဠုရှ စူက္တများ၊ ဆော်ပရဏ စူက္တနှင့် ရုဒြ-သံဟိတာကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 36

शैशवं पंचनिधनं गायत्रं ज्येष्ठसाम च । वामदेव्यं बृहत्साम रौरवं च रथंतरम्

ထို့ပြင် ‘ရှိုင်းရှဝ’, ‘ပဉ္စနိဓန’, ‘ဂါယတြ’, ‘ဇျေဋ္ဌ-သာမန်’; ‘ဝာမဒေဝျ’, ‘ဗြဟတ်-သာမန်’, ‘ရော်ရဝ’, ‘ရထန္တရ’ ဟူသော သာမန်သီချင်းပုံစံများလည်း ရှိသည်။

Verse 37

गवां व्रतं विकीर्णं च रक्षोघ्नं च यमं तथा । गायेयुः सामगा राजन्पश्चिमद्वारमाश्रिताः

အို မင်းကြီး၊ အနောက်ဘက်တံခါး၌ တည်နေသော သာမဂါ (သာမန်သီချင်းဆိုသူ) တို့သည် ‘နွားတို့၏ ဝရတ’, ‘ဝိကီර්ဏ’, ‘ရက္ခသိုဃ္န’ နှင့် ‘ယမ’ သာမန်တို့ကို သီဆိုကြသည်။

Verse 38

आथर्वणाश्चोत्तरतः शांतिकं पौष्टिकं तथा । जपेयुर्मनसा देवमाश्रिता वरुणं प्रभुम्

ထို့ပြင် အထရဝေဒ ပုရောဟိတ်တို့သည် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ငြိမ်းချမ်းစေသောနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားစေသော ကర్మများကို စိတ်ထဲတွင် ဂျပ်ရွတ်ကာ၊ အရှင် ဝရုဏကို အားကိုးခိုလှုံရမည်။

Verse 39

पूर्वे द्युरभितो रात्रावेवं कृत्वाधिवासनम् । गजाश्वरथवल्मीक संगमाद्व्रजगोकुलात्

ဤသို့ ညတစ်ညလုံး မိုးလင်းအထိ အဓိဝာသန မင်္ဂလာအကြိုပူဇော်ကာလကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဂဇ၊ အရှဝ၊ ရထ၊ ဝာလ္မီက ဟုခေါ်သော စုံဆုံသန့်ရှင်းရာနေရာများကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ဗြဇနှင့် ဂိုကုလမှ ထွက်ခွာ၍ ဆက်လက်သွားလေသည်။

Verse 40

मृदमादाय कुंभेषु प्रक्षिपेदोषधीस्तथा । रोचनां च ससिद्धार्थां गंधान्गुग्गुलुमेव च

မြေညှိကို ယူ၍ အိုးများထဲသို့ ထည့်ရမည်။ ထို့အတူ ဆေးဖက်ဝင် အော်ရှဓိများကိုလည်း ထည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ရိုချနာ၊ စိဒ္ဓာရ္ထ (မတ်စတာဒ်ဖြူစေ့)၊ မွှေးကြိုင်သော အနံ့သာများနှင့် ဂုဂ္ဂုလု သစ်စေးကိုပါ ပေါင်းထည့်ရမည်။

Verse 41

स्नापनं तस्य कर्त्तव्यं पंचगव्यसमन्वितं । पूर्वं कर्तुर्महामंत्रैरेवं कृत्वा विधानतः

သူ၏ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပဉ္စဂဝျ (နွားမှရသော ငါးပါး) နှင့်အတူ ပြုလုပ်ရမည်။ အရင်ဆုံး အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူ၏ မဟာမန္တရများဖြင့် စည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 42

अतिवाह्य क्षपामेवं विधियुक्तेन कर्मणा । ततः प्रभाते विमले संजाते तु शतं गवां

ဤသို့ စည်းကမ်းနှင့်ကိုက်ညီသော ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရင်း ညကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော မိုးလင်းချိန် ရောက်လာသော် နွားတစ်ရာ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 43

ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्यमष्टषष्ट्यथवा पुनः । पंचाशद्वाथ षट्त्रिंशत्पंचविंशति वा पुनः

ဤပူဇော်ဒါနကို ဗြာဟ္မဏများအား ပေးအပ်ရမည်—၆၈ ဦး သို့မဟုတ် ၅၀; သို့မဟုတ် ၃၆; သို့မဟုတ် ထပ်မံ ၂၅ အရေအတွက်ဖြင့် ပေးလှူရမည်။

Verse 44

ततश्चावसरप्राप्ते शुद्धे लग्ने सुशोभने । वेदशब्दैः सगंधर्वैर्वाद्यैश्च विविधैः पुनः

ထို့နောက် သန့်ရှင်း၍ လှပသော လဂ္နာ၌ မင်္ဂလာအချိန်ရောက်လာသော်၊ ဝေဒမంత్రသံများသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အမျိုးမျိုးသော တူရိယာသံများနှင့်တကွ ထပ်မံမြည်ဟည်းလာ၏။

Verse 45

कनकालंकृतां कृत्वा जले गामवतारयेत् । सामगाय च सा देया ब्राह्मणाय विशांपते

နွားကို ရွှေဖြင့် အလှဆင်ပြီး ရေထဲသို့ ဆင်းစေကာ၊ အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်၊ ထိုနွားကို စာမဝေဒ သီဆိုတတ်သော ဗြာဟ္မဏအား ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 46

पात्रीमादाय सौवर्णी पंचरत्नसमन्विताम् । ततो निक्षिप्य मकरान्मत्स्यादींश्चैव सर्वशः

ရတနာငါးပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရွှေခွက်ကို ယူပြီးနောက်၊ ထိုအတွင်းသို့ မကရ (မိကျောင်း)၊ ငါးတို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော ရေတွင်းသတ္တဝါများကို ထည့်ထား၏။

Verse 47

धृतां चतुर्भिर्विप्रैश्च वेदवेदांगपारगैः । महानदीजलोपेतां दध्यक्षतविभूषिताम्

ထိုပစ္စည်းကို ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏ လေးဦးက ထမ်းယူခဲ့ပြီး၊ မဟာမြစ်ရေဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဒဓိ (ယိုဂတ်) နှင့် အက္ခတ (မကွဲသန်) ဆန်စေ့များဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 48

उत्तराभिमुखां न्युब्जां जलमध्ये तु कारयेत् । आथर्वणेन सुस्नातां पुनर्मायां तथैव च

သူမကို မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေ၍ ရေ၏ အလယ်၌ (မြုပ်အောင်) တင်ထားစေရမည်။ အထာဗ္ဗဏ ပူဇာနည်းဖြင့် ကောင်းစွာ ရေချိုးစင်ကြယ်စေပြီးနောက်၊ မာယာကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြန်လည် စီမံရမည်။

Verse 49

आपोहिष्ठेति मंत्रेण क्षिप्त्वागत्य च मंडपं । पूजयित्वा सदस्यान्वै बलिं दद्यात्समंततः

“āpohiṣṭhā…” ဟူသော မန္တရဖြင့် ရေဖြန်းပြီးနောက် မဏ္ဍပသို့ ဝင်လာကာ စုဝေးနေသော ပါဝင်သူများကို ပူဇော်၍ အရပ်လုံးပတ်လည်၌ ဗလိ (ပူဇော်သကာ) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 50

पुनर्दिनानि होतव्यं चत्वारि राजसत्तम । चतुर्थीकर्म कर्त्तव्यं देयं तत्रापि शक्तितः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထပ်မံ၍ လေးရက်တိုင်တိုင် ဟောမအာဟုတိများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ လေးရက်မြောက်နေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေရာ၌လည်း ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ဒါနပေးရမည်။

Verse 51

कृत्वा तु यज्ञपात्राणि यज्ञोपकरणानि च । ऋत्विग्भ्यस्तु समं दद्यान्मंडपं विभजेत्पुनः

ယဇ్ఞပုံးများနှင့် ယဇ్ఞအသုံးအဆောင်များကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ ရ္တဝိဇ် (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်) များအား တန်းတူညီမျှ ခွဲဝေပေးကာ၊ ထို့နောက် မဏ္ဍပကို ထပ်မံ သင့်လျော်သလို ခွဲခြားစီမံရမည်။

Verse 52

हेमपात्रीं च शय्यां च विप्राय च निवेदयेत् । ततः सहस्रं विप्राणामथवाऽष्टशतं तथा

ဗြာဟ္မဏတစ်ပါးအား ရွှေခွက်တစ်လုံးနှင့် အိပ်ရာတစ်လုံးကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ တစ်ထောင်ဦး—သို့မဟုတ် ထိုနည်းတူ ရှစ်ရာဦး—ထံသို့လည်း ပူဇော်အလှူ ပြုရမည်။

Verse 53

भोजनीयं यथाशक्ति पंचाशद्वाथ विंशतिः । एवमेष पुराणेषु तटाकविधिरुच्यते

ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ အစားအစာဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်—လူ ၅၀ ဦး သို့မဟုတ် မဖြစ်လျှင် ၂၀ ဦး။ ဤသို့ပင် ပုရာဏများတွင် တဋာက (ရေကန်) ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းကို ဆိုထားသည်။

Verse 54

कूपवापीषु सर्वासु तथा पुष्करिणीषु च । एष एव विधिर्दृष्टः प्रतिष्ठासु तथैव च

ရေတွင်းများနှင့် အဆင့်ဆင့်ရေတွင်းများအားလုံးတွင်လည်းကောင်း၊ ကြာကန်များတွင်လည်းကောင်း၊ ဤတူညီသော ပူဇော်နည်းလမ်းကိုပင် သတ်မှတ်ထားသည်ဟု မြင်ရ၏။ ထို့အတူ ပရတိဋ္ဌာ (သန့်ရှင်းစွာ တည်ထောင်/အဘိသေက) အခမ်းအနားများတွင်လည်း ဤနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 55

मंत्रतस्तु विशेषः स्यात्प्रासादोद्यानभूमिषु । अयं त्वशक्तावर्धेन विधिर्दृष्टः स्वयंभुवा

သို့သော် မန္တရ၏ အခြေခံအရ ပရသာဒ် (နန်းတော်)၊ ဥယျာဉ်နှင့် မြေယာတို့တွင် အထူးကွာခြားချက် ရှိသည်။ ဤနည်းလမ်းကိုမူ အင်အားမရှိသူအတွက် လျော့ပေါ့ခွင့်နှင့်တကွ၊ စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 56

स्वल्पेष्वेकाग्निवत्कार्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः । प्रावृट्काले स्थितं तोयमग्निष्टोमसमं स्मृतम्

ဓနနှင့်ပတ်သက်၍ လိမ်လည်မှုကင်းသူတို့သည် အနည်းငယ်သော အရင်းအမြစ်ဖြင့်ပင် သတ်မှတ်ထားသော ရိတုအခမ်းအနားကို တစ်မီးတည်းသော သန့်ရှင်းမီးကို ထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မိုးရာသီတွင် သိုလှောင်ထားသော ရေသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 57

शरत्कालस्थितं यत्स्यात्तदुक्तफलदायकम् । वाजपेयातिरात्राभ्यां हेमंते शिशिरे स्थितम्

ဆရတ်ကာလ (ဆောင်းဦး) တွင် ပြုလုပ်သမျှသည် ပြောထားသည့် အကျိုးကို ပေးတတ်၏။ ထို့ပြင် ဟေမန္တနှင့် ရှိရှိရ (ဆောင်းရာသီ) တွင် ဆောင်ရွက်သည့် အနုဋ္ဌာန်သည် ဝါဇပေယနှင့် အတိရာတြ ယဇ్ఞတို့၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 58

अश्वमेधसमं प्राहुर्वसंतसमये स्थितम् । ग्रीष्मेपि यत्स्थितं तोयं राजसूयाद्विशिष्यते

နွေဦးရာသီ (ဝသန္တ) တွင် ရရှိသော ရေကို အရှွမေဓ ယဇ్ఞနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် နွေရာသီတွင်ပင် ရေရှိနေသေးလျှင်၊ ၎င်းသည် ရာဇသူယ ယဇ్ఞထက်ပင် ထူးမြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 59

एतान्महाराज विशेषधर्मान्करोति चोर्व्यामतिशुद्धबुद्धिः । स याति ब्रह्मालयमेव शुद्धः कल्पाननेकान्दिवि मोदते च

အို မဟာရာဇာ၊ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်စိတ်ဖြင့် ဤထူးမြတ်သော ဓမ္မများကို ကျင့်သုံးသူသည် ကိုယ်တိုင်လည်း သန့်စင်ကာ ဘြဟ္မာ၏ အာလယသို့ တကယ်တမ်း ရောက်ပြီး ကလ္ပများစွာကြာ သုဝဏ္ဏဘုံ၌ ပျော်မြူးလေ၏။

Verse 60

अनेकलोकान्विचरन्स्वरादीन्भुक्त्वा परार्धद्वयमङ्गनाभिः । सहैव विष्णोः परमं पदं यत्प्राप्नोति तद्योगबलेन भूयः

သုဝဏ္ဏဘုံမှ စ၍ လောကများစွာကို လှည့်လည်ကာ ကောင်းကင်နတ်သမီးများနှင့်အတူ ပရာအာဓ္ဓ နှစ်ခုတိုင်အောင် သာယာမှုကို ခံစားပြီးနောက်၊ ယောဂအင်အားကြောင့် ထပ်မံ၍ ဗိෂ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပဒကို ရောက်ရှိလေ၏။