Adhyaya 13
Kroṣṭu–Yādava Lineages, the Syamantaka Jewel, Krishna’s Birth Context, and the Māyāmoha Account
အဓ್ಯಾಯ ၁၃ သည် ပုရာဏသဘောအရ မျိုးရိုးစာရင်းနှင့် ပုံပြင်အစုကို ပေါင်းစည်းထားသော အခန်းဖြစ်သည်။ အစတွင် Kroṣṭu မှ ဆင်းသက်လာသော မျိုးဆက်များကို တည်ဆောက်ဖော်ပြကာ Sātvata/Vṛṣṇi–Andhaka–Yādava မျိုးရိုးသို့ ရောက်အောင် ဆက်စပ်ပြသည်။ ထို့အပြင် ဘုရင်အာဏာ၏ တရားဝင်မှုကို ယဇ္ဈ၊ ဒါန နှင့် ဘြာဟ္မဏများအား ပံ့ပိုးကာကွယ်ခြင်းတို့နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့နောက် Syamantaka ရတနာပုံပြင်—Prasena, Satrājit, Jāmbavān နှင့် Govinda/Kṛṣṇa—ကို ထည့်သွင်းကာ ကృష్ణ၏ အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြမှု၊ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီသော ထိန်းချုပ်မှု၊ တရားမျှတမှု ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းတို့ကို ထင်ရှားစေသည်။ ဆက်လက်၍ Bhṛgu ၏ ကျိန်စာနှင့် ဒေဝ–အဆုရ စကြဝဠာပဋိပက္ခကို နောက်ခံထားကာ “ဗိဿဏုသည် လူ့လောက၌ အဝတာရအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် မွေးဖွားသနည်း” ဟူသော အဝတာရသဒ္ဓါကို ချဲ့ထွင်ရှင်းလင်းသည်။ နိဂုံးတွင် Māyāmoha အဖြစ်အပျက်က Daitya များကို အားနည်းစေရန် ဟရီ၏ ဘုရားရေးရာ မဟာဗျူဟာအဖြစ် လှည့်ဖြားသော သဒ္ဓါများ မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ဖော်ပြပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေး/ဂိုဏ်းရေး လွဲချော်မှုကိုပါ ဘုရား၏ စီမံကိန်းအောက်တွင် ထားရှိသည်။
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । क्रोष्टोः शृणु त्वं राजेंद्र वंशमुत्तमपूरुषम् । यस्यान्ववाये संभूतो विष्णुर्वृष्णिकुलोद्वहः
ပုလස්တျက မိန့်တော်မူသည်– အို ရာဇင်ဒြ၊ က္ရိုෂ္ဋု၏ မြတ်သော မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို နားထောင်လော့။ ထိုစဉ်ဆက်အတွင်း၌ ဗိෂ္ဏုသည် ပေါ်ထွန်း၍ ဝೃષ္ဏိကူလ၏ အထွဋ်အမြတ် အလှဆင်တန်ဆာ ဖြစ်၏။
Verse 2
क्रोष्टोरेवाभवत्पुत्रो वृजिनीवान्महायशाः । तस्य पुत्रोभवत्स्वातिः कुशंकुस्तत्सुतोभवत्
ကရိုးෂ္ဋု၌ ဗြဇိနီဝန် အမည်ရှိ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွား၍ မဟာကီર્તိရှိသူ ဖြစ်하였다။ ထို၏ သားမှာ စွာတိ ဖြစ်ပြီး စွာတိ၏ သားမှာ ကုရှင်ကူ ဖြစ်하였다။
Verse 3
कुशंकोरभवत्पुत्रो नाम्ना चित्ररथोस्य तु । शशबिंदुरिति ख्यातश्चक्रवर्ती बभूव ह
ကုရှင်ကောရ၏ သားတော်မှာ ချိတြရထ အမည်ဖြင့် မွေးဖွား하였다။ ထိုသူသည် ရှရှဘိန္ဒု ဟူ၍ ထင်ရှားကာ စကြဝတိ မဟာဘုရင် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 4
अत्रानुवंशश्लोकोयं गीतस्तस्य पुराभवत् । शशबिंदोस्तु पुत्राणां शतानामभवच्छतम्
ဤနေရာ၌ ယခင်က သူ့အကြောင်း မျိုးဆက်သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုခဲ့ကြသည်။ ရှရှဘိန္ဒု၏ သားတော်များသည် တစ်ရာရှိ၍ တကယ်တမ်း တစ်ရာပြည့် ဖြစ်하였다။
Verse 5
धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम् । तेषां शतप्रधानानां पृथुसाह्वा महाबलाः
သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာရှိ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ဓနနှင့် တေဇောဓာတ် အလွန်ပေါများသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့အနက် တစ်ရာသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်လာပြီး ထိုခေါင်းဆောင်များအနက် ‘ပृथု’ ဟူသော မဟာဗလရှိသူများ ပါဝင်하였다။
Verse 6
पृथुश्रवाः पृथुयशाः पृथुतेजाः पृथूद्भवः । पृथुकीर्तिः पृथुमतो राजानः शशबिंदवः
ရှရှဘိန္ဒု၏ မျိုးရိုး၌ ပृथုရှရဝါ၊ ပृथုယရှာ၊ ပृथုတေဇာ၊ ပृथူဒ္ဘဝ၊ ပृथုကီရတိ နှင့် ပृथုမတော ဟူသော မင်းများ ရှိခဲ့ပြီး၊ အားလုံးသည် ရှရှဘိန္ဒု မျိုးဆက်၏ အုပ်စိုးရှင်များ ဖြစ်하였다။
Verse 7
शंसंति च पुराणज्ञाः पृथुश्रवसमुत्तमम् । ततश्चास्याभवन्पुत्राः उशना शत्रुतापनः
ပုရာဏသိပ္ပံကျွမ်းကျင်သူတို့သည် အထူးမြတ်သော ပෘထုශ්ရဝသ ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏သားများမှာ—ဦရှနာ နှင့် ရှတရုတာပန ဖြစ်ကြသည်။
Verse 8
पुत्रश्चोशनसस्तस्य शिनेयुर्नामसत्तमः । आसीत्शिनेयोः पुत्रो यः स रुक्मकवचो मतः
ဦရှနာ၏သားမှာ ‘ရှိနေယု’ ဟူသော အထူးမြတ်သူ ဖြစ်သည်။ ရှိနေယုမှ မွေးဖွားသောသားကို ‘ရုက္မကဝච’ ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
Verse 9
निहत्य रुक्मकवचो युद्धे युद्धविशारदः । धन्विनो विविधैर्बाणैरवाप्य पृथिवीमिमाम्
စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သော မြားပစ်သူသည် မြားမျိုးစုံဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ ရုက္မကဝချ ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဤကမ္ဘာမြေကို ရယူအောင်မြင်하였다။
Verse 10
अश्वमेधे ऽददाद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणां । जज्ञे तु रुक्मकवचात्परावृत्परवीरहा
အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၌ ဘုရင်သည် ဘြာဟ္မဏများအား ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။ ထို့နောက် ရုက္မကဝချ မှ ပရာဝෘတ် မွေးဖွားလာပြီး ရန်သူသူရဲကောင်းများကို သတ်နိုင်သူ ဖြစ်하였다။
Verse 11
तत्पुत्रा जज्ञिरे पंच महावीर्यपराक्रमाः । रुक्मेषुः पृथुरुक्मश्च ज्यामघः परिघो हरिः
သူ့ထံတွင် အင်အားကြီးမား၍ သတ္တိပြင်းထန်သော သားငါးယောက် မွေးဖွားလာသည်—ရုက္မေရှု၊ ပෘထုရုက္မ၊ ဂျျာမဃ၊ ပရိဃ၊ နှင့် ဟရိ။
Verse 12
परिघं च हरिं चैव विदेहे स्थापयत्पिता । रुक्मेषुरभवद्राजा पृथुरुक्मस्तथाश्रयः
သူတို့၏ဖခင်သည် ပရိဃနှင့် ဟရိကို ဝိဒေဟ နိုင်ငံတွင် တည်ထောင်ပေး하였다။ ရုက္မေṣu တွင် ပೃထုရုက္မ သည် မင်းဖြစ်လာပြီး ထိုနေရာ၌ အာဏာစင်္ဟာသနကို အခြေချ하였다။
Verse 13
ताभ्यां प्रव्राजितो राज्याज्ज्यामघोवसदाश्रमे । प्रशांतश्चाश्रमस्थस्तु ब्राह्मणेन विबोधितः
သူနှစ်ဦးကြောင့် နိုင်ငံတော်မှ နှင်ထုတ်ခံရသော ဂျျာမဃ သည် အာရှရမ်သို့ သွား၍ နေထိုင်하였다။ အာရှရမ်တွင် နေစဉ် စိတ်ငြိမ်းချမ်းလာပြီး ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ သင်ကြားညွှန်ပြမှုကို ရရှိ하였다။
Verse 14
जगाम धनुरादाय देशमन्यं ध्वजी रथी । नर्मदातट एकाकी केवलं वृत्तिकर्शितः
မြားလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်၍ အလံတင် ရထားစီး စစ်သူရဲကောင်းသည် အခြားပြည်သို့ ထွက်ခွာ하였다။ နရ္မဒါ မြစ်ကမ်း၌ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏ ခက်ခဲမှုကြောင့်သာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့သည်။
Verse 15
ऋक्षवंतं गिरिं गत्वा मुक्तमन्यैरुपाविशत् । ज्यामघस्याभवद्भार्या शैब्या परिणता सती
နាងသည် ဣက္ခဝတ် တောင်သို့ သွားကာ အခြားသူများက စွန့်ပစ်ထားသဖြင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်하였다။ အချိန်ကြာလာသော် သီလသန့်ရှင်းသော ရှိုင်ဗျာ သည် ဂျျာမဃ ၏ မိဖုရားဖြစ်လာ하였다။
Verse 16
अपुत्रोप्यभवद्राजा भार्यामन्यामचिंतयन् । तस्यासीद्विजयो युद्धे तत्र कन्यामवाप्य सः
မင်းသည် သားမရှိသော်လည်း အခြားမိဖုရားတစ်ပါးကို ယူရန် စဉ်းစားလာ하였다။ စစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ကညာတစ်ဦးကို ရရှိ하였다။
Verse 17
भार्यामुवाच संत्रासात्स्नुषेयं ते शुचिस्मिते । एवमुक्त्वाब्रवीदेनं कस्य केयं स्नुषेति वै
ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူသည် မိမိဇနီးအား “အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော အပြုံးရှိသူရေ၊ ဤသူမသည် သင်၏ ချွေးမ ဖြစ်၏” ဟု ဆို하였다။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် “အမှန်တကယ် ဤသူမသည် မည်သူ၏ ချွေးမနည်း” ဟု ထပ်မံမေး하였다။
Verse 18
राजोवाच । यस्ते जनिष्यते पुत्रस्तस्य भार्या भविष्यति । तस्याः सा तपसोग्रेण कन्यायाः संप्रसूयत
မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်— “သင်ထံမှ မွေးဖွားလာမည့် သားတော်၏ ဇနီးသည် ဤသူမ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူမထံမှ ပြင်းထန်သော တပဿာ၏ အာနုභာဝကြောင့် ထိုကညာသည် သားသမီးကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။”
Verse 19
पुत्रं विदर्भं सुभगं शैब्या परिणता सती । राजपुत्र्यां तु विद्वांसौ स्नुषायां क्रथकौशिकौ
သီလဝတီ ရှိုင်ဗျာသည် ဇနီးဖြစ်ပြီးနောက် ကံကောင်းသော သားတော် “ဝိဒರ್ಭ” ကို မွေးဖွား하였다။ ထို့ပြင် မင်းသမီးမှ ဆင်းသက်၍ သူတို့၏ ချွေးမထံတွင် ပညာရှိ သားတော်နှစ်ပါး—“ကရဋ” နှင့် “ကောသိက”—မွေးဖွားလာ하였다။
Verse 20
लोमपादं तृतीयं तु पुत्रं परमधार्मिकम् । पश्चाद्विदर्भो जनयच्छूरं रणविशारदम्
တတိယသားတော်မှာ လောမပာဒ ဖြစ်၍ အလွန်တရားသမာဓိရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဝိဒರ್ಭသည် စစ်မြေပြင်၌ ကျွမ်းကျင်၍ အတွေ့အကြုံပြည့်ဝသော သူရဲကောင်းတစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။
Verse 21
लोमपादात्मजो बभ्रुर्धृतिस्तस्य तु चात्मजः । कौशिकस्यात्मजश्चेदिस्तस्माच्चैद्यनृपाः स्मृताः
လောမပာဒ၏ သားတော်မှာ ဘဗ္ရူ ဖြစ်၍၊ သူ၏ သားတော်မှာ ဓြတိ ဖြစ်သည်။ ကောသိက၏ သားတော်မှာ စေဒီ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှ ဆင်းသက်သော ချိုင်ဒျ မင်းဆက်တို့ကို အစဉ်အလာအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်၍ သတိရကြသည်။
Verse 22
क्रथो विदर्भपुत्रो यः कुंतिस्तस्यात्मजोभवत् । कुंतेर्धृष्टस्ततो जज्ञे धृष्टात्सृष्टः प्रतापवान्
ဝိဒರ್ಭ၏သား ကရထ သည် ကုန္တီ အမည်ရှိ သားတော်ကို ရရှိ၏။ ကုန္တီမှ ဓೃಷ್ಟ ပေါ်ထွန်း၍၊ ဓೃષ્ટမှ တန်ခိုးပြောင်မြောက်သော စೃષ્ટ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 23
सृष्टस्य पुत्रो धर्मात्मा निवृत्तिः परवीरहा । निवृत्तिपुत्रो दाशार्हो नाम्ना स तु विदूरथः
စೃಷ್ಟ၏သားမှာ ဓမ္မစိတ်ရှိသော နိဝෘတ္တိ ဖြစ်၍ ရန်သူဗီရတို့ကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်၏။ နိဝෘတ္တိ၏သားမှာ ဒာရှာရဟ မျိုးရိုးဝင် ဗိဒူရထ အမည်ရှိသူ ဖြစ်၏။
Verse 24
दाशार्हपुत्रो भीमस्तु भीमाज्जीमूत उच्यते । जीमूतपुत्रो विकृतिस्तस्यभीमरथः सुतः
ဒာရှာရဟ၏သားမှာ ဘီမ ဖြစ်၍၊ ဘီမမှ ဂျီမူတ ဟု ခေါ်သောသူ ပေါ်ထွန်း၏။ ဂျီမူတ၏သားမှာ ဝိကෘတိ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏သားမှာ ဘီမရထ ဖြစ်၏။
Verse 25
अथ भीमरथस्यापि पुत्रो नवरथः किल । तस्य चासीद्दशरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः
ထို့နောက် ဘီမရထ၌လည်း နဝရထ အမည်ရှိ သားတော်တစ်ပါး ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ နဝရထမှ ဒశရထ ပေါ်ထွန်း၍၊ ဒశရထ၏သားမှာ ရှကునီ ဖြစ်၏။
Verse 26
तस्मात्करंभस्तस्माच्च देवरातो बभूव ह । देवक्षत्रोभवद्राजा देवरातान्महायशाः
ထိုသူမှ ကရံဘ ပေါ်ထွန်း၍၊ ထိုမှပင် ဒေဝရာတ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဒေဝရာတမှ မဟာဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော ဘုရင် ဒေဝက္ෂတြ ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 27
देवगर्भसमो जज्ञे देवक्षत्रस्य नंदनः । मधुर्नाममहातेजा मधोः कुरुवशः स्मृतः
ဒေဝက္ခတ္ရ၌ ဒေဝဂರ್ಭနှင့်တူညီသော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ အမည်မှာ မဓုရ၊ တေဇောအလွန်ကြီးမားသူ ဖြစ်ပြီး မဓုမှ ဆင်းသက်သော ကုရုဝంశ၏ အမျိုးအနွယ်ဟု မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။
Verse 28
आसीत्कुरुवशात्पुत्रः पुरुहोत्रः प्रतापवान् । अंशुर्जज्ञेथ वैदर्भ्यां द्रवंत्यां पुरुहोत्रतः
ကုရုဝသာမှ တန်ခိုးပြင်းသော သားတော် ပုရုဟိုထရ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် ပုရုဟိုထရမှ ဝိဒರ್ಭမင်းသမီး ဒရဝန္တီ၏ ဗိုက်ထဲမှ အံရှု မွေးဖွားလာသည်။
Verse 29
वेत्रकी त्वभवद्भार्या अंशोस्तस्यां व्यजायत । सात्वतः सत्वसंपन्नः सात्वतान्कीर्तिवर्द्धनः
ဝေထရကီသည် အံရှု၏ မဟာမိဖုရား ဖြစ်လာ၍ ထိုမိဖုရားမှ စာတ္ဝတ မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် စတ္တဝဂုဏ်ပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်ကာ စာတ္ဝတဝంశ၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်သည်။
Verse 30
इमां विसृष्टिं विज्ञाय ज्यामघस्य महात्मनः । प्रजावानेति सायुज्यं राज्ञः सोमस्य धीमतः
မဟာအတ္မာ ဂျျာမဃ၏ စೃષ્ટိနှင့် မျိုးဆက်အကြောင်းကို နားလည်သိမြင်ပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘုရင် ဆိုမသည် ‘ပရဇာဝန်’ ဟု ခေါ်ကြကာ စာယုဇ္ဇ—လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ပေါင်းစည်းမှု—ကို ရရှိ하였다။
Verse 31
सात्वतान्सत्वसंपन्ना कौसल्या सुषुवे सुतान् । तेषां सर्गाश्च चत्वारो विस्तरेणैव तान्शृणु
စတ္တဝဂုဏ်နှင့် ကောင်းမြတ်မှု ပြည့်ဝသော ကောသလျာသည် စာတ္ဝတတို့အတွင်း သားတော်များကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။ ထိုသူတို့၏ မျိုးဆက်ခွဲများမှာ လေးမျိုးရှိသဖြင့် ယခု အသေးစိတ် နားထောင်လော့။
Verse 32
भजमानस्य सृंजय्यां भाजनामा सुतोभवत् । सृंजयस्य सुतायां तु भाजकास्तु ततोभवन्
ဘဇမာန၏ မိဖုရား စೃဉ္ဇယီ ထံမှ “ဘாஜန” အမည်ရှိ သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် စೃဉ္ဇယ၏ သမီးမှ နောက်တစ်ခါ “ဘாஜက” မျိုးနွယ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 33
तस्य भाजस्य भार्ये द्वे सुषुवाते सुतान्बहून् । नेमिं चकृकणं चैव वृष्णिं परपुरंजयं
ထို “ဘాజ” ၏ မိဖုရားနှစ်ပါးသည် သားတော်များစွာကို မွေးဖွားခဲ့ရာ—နေမိ၊ စကೃကဏ၊ ဝೃෂ္ဏိ နှင့် ရန်သူမြို့များကို အောင်နိုင်သူ ပရပုရံဇယ တို့ဖြစ်၏။
Verse 34
ते भाजकाः स्मृता यस्माद्भजमानाद्वि जज्ञिरे । देवावृधः पृथुर्नाम मधूनां मित्रवर्द्धनः
သူတို့ကို “ဘாஜက” ဟု မှတ်တမ်းတင်ကြသည်မှာ ဘဇမာနမှ အမွှာအဖြစ် မွေးဖွားလာသောကြောင့်ဖြစ်၏။ တစ်ဦးမှာ ဒေဝာဝೃဓ; တစ်ဦးမှာ ပೃထု အမည်ရှိ၍ မဓုမျိုးနွယ်အတွင်း မိတ်သဟာယကို တိုးပွားစေသူဖြစ်၏။
Verse 35
अपुत्रस्त्वभवद्राजा चचार परमं तपः । पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्पृहन्
သားမရှိသဖြင့် မင်းကြီးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာကို ကျင့်ဆောင်၍ “ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသော သားတော်ကို ငါရပါစေ” ဟု ဆန္ဒပြင်းပြခဲ့၏။
Verse 36
संयोज्य कृष्णमेवाथ पर्णाशाया जलं स्पृशन् । सा तोयस्पर्शनात्तस्य सांनिध्यं निम्नगा ह्यगात्
ထို့နောက် (သူမကို) ကృష్ణနှင့် ပေါင်းစည်းစေပြီး၊ ရွက်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ရေကို ထိတွေ့하였다။ ထိုရေ၏ ထိတွေ့မှုသာဖြင့်ပင် နိမ့်စီးမြစ် (နိမနဂါ) သည် အရှင်၏ သန့်ရှင်းသော စာနိဓိကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့၏။
Verse 37
कल्याणं चरतस्तस्य शुशोच निम्नगाततः । चिंतयाथ परीतात्मा जगामाथ विनिश्चयम्
သူသည် မင်္ဂလာအကျိုးကို ရှာဖွေရန် လှည့်လည်သွားလာစဉ် မြစ်ရေစီးနိမ့်ကျသည့် လမ်းကြောင်းကိုမြင်၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲ하였다။ စိုးရိမ်ပူပန်သော အတွေးများက စိတ်ကိုဖုံးလွှမ်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်သို့ ရောက်하였다။
Verse 38
भूत्वा गच्छाम्यहं नारी यस्यामेवं विधः सुतः । जायेत तस्मादद्याहं भवाम्यस्य सुतप्रदा
“ငါသည် သွား၍ မိန်းမအဖြစ် ပြောင်းလဲမည်၊ ထိုမိန်းမ၏ ဝမ်းမှ ဤသဘောတူသော သားတော်မွေးဖွားမည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့မှစ၍ ငါသည် သူ့အား သားတော်ပေးသူ ဖြစ်မည်။”
Verse 39
अथ भूत्वा कुमारी सा बिभ्रती परमं वपुः । ज्ञापयामास राजानं तामियेष नृपस्ततः
ထို့နောက် သူမသည် ကညာအဖြစ် ဖြစ်လာ၍ အလွန်တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကာ မင်းကြီးအား အသိပေး하였다။ ထိုနောက် မင်းကြီးသည် သူမထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ하였다။
Verse 40
अथसानवमेमासिसुषुवेसरितांवरा । पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधात्परम्
ထို့နောက် ကိုးလမြောက်တွင် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူမသည် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다—“ဘဗ္ဘရု” ဟူသောအမည်ရှိ၍ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ ဒေဝာဝೃဓထက်ပင် မြင့်မြတ်하였다။
Verse 41
अत्र वंशे पुराणज्ञा ब्रुवंतीति परिश्रुतम् । गुणान्देवावृधस्याथ कीर्त्तयंतो महात्मनः
ဤမျိုးဆက်အတွင်း၌ ပုရာဏကို သိမြင်သူတို့က ဤသို့ဆိုကြသည်ဟု ကျော်ကြားလျက်ရှိသည်—မဟာအတ္တမ ဒေဝာဝೃဓ၏ ဂုဏ်တရားများကို ကီർത്തနာပြုရာတွင် ဖြစ်သည်။
Verse 42
बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः । षष्टिः शतं च पुत्राणां सहस्राणि च सप्ततिः
ဘဗ္ဘရုသည် လူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ ဒေဝတို့အနက်လည်း ဒေဝာဝೃဓနှင့် တန်းတူဟု ဆိုကြသည်။ သူ၏ သားများမှာ ၁၆၀ ယောက်နှင့် ထပ်မံ ၇၀,၀၀၀ ယောက်ရှိ၏။
Verse 43
एतेमृतत्वं संप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि । यज्ञदानतपोधीमान्ब्रह्मण्यस्सुदृढव्रतः
ဤသူတို့လည်း မသေမမြဲသော အမတత్వကို ရရှိကြ၏—ဒေဝတို့၏ ဂုဏ်တိုးစေသူ ဘဗ္ဘရု၏ အကျိုးကြောင့်ပင်။ သူသည် ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ တပဿာတို့၌ အလွန်တည်ကြည်၍ ပညာရှိ၊ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ဘြဟ္မန်ကိုလည်း ရိုသေမြတ်နိုးကာ ဝတ်သစ္စာ၌ မခိုင်မခန့်မရှိ အတည်တကျဖြစ်၏။
Verse 44
रूपवांश्च महातेजा भोजोतोमृतकावतीम् । शरकान्तस्य दुहिता सुषुवे चतुरः सुतान्
ထို ဘောဇသည်—ရုပ်ရည်လှပ၍ တေဇောဓာတ်ကြီးမားသူ—နောက်တဖန် ရှရကာန္တ၏ သမီး အမృతကာဝတီအားဖြင့် သားလေးယောက်ကို မွေးဖွားစေ၏။
Verse 45
कुकुरं भजमानं च श्यामं कंबलबर्हिषम् । कुकुरस्यात्मजो वृष्टिर्वृष्टेस्तु तनयो धृतिः
သူသည် ကုကုရကိုလည်း ဘုရားပူဇော်သကဲ့သို့ ဗဟုသဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်ခဲ့၏—အမဲရောင်ဖြစ်၍ စောင်ခြုံထားကာ ကုရှာသန (မြက်ကုရှာထိုင်ခုံ) ကို ဆောင်ထားသူ။ ကုကုရ၏ သားမှာ ဝೃଷ్టိ ဖြစ်၍၊ ဝೃଷ్టိ၏ သားမှာ ဓೃတိ ဖြစ်၏။
Verse 46
कपोतरोमा तस्यापि तित्तिरिस्तस्य चात्मजः । तस्यासीद्बहुपुत्रस्तु विद्वान्पुत्रो नरिः किल
သူထံမှပင် ကပိုတရောမာလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ သူ၏ သားမှာ တိတ္တိရိ ဖြစ်၏။ တိတ္တိရိတွင် သားများ များစွာရှိပြီး၊ ထိုအနက် ‘နရိ’ ဟူသော ပညာရှိသားတစ်ယောက် ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 47
ख्यायते तस्य नामान्यच्चंदनोदकदुंदुभिः । अस्यासीदभिजित्पुत्रस्ततो जातः पुनर्वसुः
သူ၏နာမတော်များကို မင်္ဂလာတီးဝိုင်းသံနှင့် စန္ဒနံ့ရေဖြင့် ကြေညာချီးမွမ်းကြသည်။ သူ့တွင် အဘိဇိတ် အမည်ရှိ သားတော်ရှိ၍ ထိုမှ ပုနရဝಸು မွေးဖွားလာသည်။
Verse 48
अपुत्रोह्यभिजित्पूर्वमृषिभिः प्रेरितो मुदा । अश्वमेधंतुपुत्रार्थमाजुहावनरोत्तमः
ယခင်က အဘိဇိတ် သားမရှိသူဖြစ်၍ ရှိသီတို့က ဝမ်းမြောက်စွာ လှုံ့ဆော်ကြသည်။ သားရရန်အတွက် လူမြတ်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉကို ကျင်းပ하였다။
Verse 49
तस्य मध्ये विचरतः सभामध्यात्समुत्थितः । अन्धस्तु विद्वान्धर्मज्ञो यज्ञदाता पुनर्वसुः
သူတို့အလယ်တွင် လှည့်လည်နေစဉ် အစည်းအဝေးအလယ်မှ လူတစ်ဦး ထ উঠেလာသည်—အန္ဓ၊ ပညာရှိ၊ ဓမ္မကိုသိသူ၊ ယဇ္ဉဒါနပေးသူ—ပုနရဝಸು ဟူသောအမည်ဖြင့်။
Verse 50
तस्यासीत्पुत्रमिथुनं वसोश्चारिजितः किल । आहुकश्चाहुकी चैव ख्याता मतिमतां वर
ဝစု၌ သားသမီးအတွဲရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်—အာရိဇိတ တကယ်ပင်; ထို့ပြင် နာမကျော် အာဟုက နှင့် အာဟုကီ တို့လည်းရှိသည်၊ ပညာရှိတို့အထဲက အမြတ်ဆုံးရေ။
Verse 51
इमांश्चोदाहरंत्यत्र श्लोकांश्चातिरसात्मकान् । सोपासंगानुकर्षाणां तनुत्राणां वरूथिनाम्
ဤနေရာ၌လည်း ရသအနှစ်သာရပြည့်ဝသော ရှလိုကာများကို ထပ်မံရွတ်ဆိုကြသည်—အာသက်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးချည်နှောင်မှုတို့ကြောင့် ဆွဲခေါ်ခံရသူများ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးအုပ်ကာကွယ်သော အကာအကွယ်ကဝတ်တန်ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်သူများအကြောင်း။
Verse 52
रथानां मेघघोषाणां सहस्राणि दशैव तु । नासत्यवादिनो भोजा नायज्ञा नासहस्रदाः
အမှန်တကယ် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမြည်သော ရထားတစ်သောင်း ရှိ၏။ ဘောဇာတို့သည် မုသာမပြော၊ ယဇ္ဈကို မလျစ်လျူရှု၊ ထောင်ချီသော ဒါန၌လည်း မကပ်စီးကြ။
Verse 53
नाशुचिर्नाप्यविद्वांसो न भोजादधिकोभवत् । आहुकां तमनुप्राप्त इत्येषोन्वय उच्यते
သူသည် မသန့်ရှင်းသူမဟုတ်၊ မပညာမဲ့သူမဟုတ်၊ ဘောဇာထက်လည်း မမြင့်မား။ အာဟုကာထံ ရောက်ရှိပြီးနောက်—ဤသည်ကို စကား၏ မှန်ကန်သော အနွယ (anvaya) ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 54
आहुकश्चाप्यवंतीषु स्वसारं चाहुकीं ददौ । आहुकस्यैव दुहिता पुत्रौ द्वौ समसूयत
အဝန္တီပြည်၌ အာဟုကသည် မိမိ၏နှမ အာဟုကီကို လက်ထပ်ပေး하였다။ ထို့နောက် အာဟုက၏ သမီးသည် သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွား하였다။
Verse 55
देवकं चोग्रसेनं च देवगर्भसमावुभौ । देवकस्य सुताश्चैव जज्ञिरे त्रिदशोपमाः
ဒေဝဂರ್ಭာမှ မွေးဖွားသော နှစ်ဦးမှာ ဒေဝကနှင့် ဥဂ္ဂရစေန ဖြစ်၏။ ဒေဝကထံ၌လည်း သားတော်များ မွေးဖွား၍ တိဒသ (နတ်) များကဲ့သို့ ဂုဏ်ရည်တူကြ၏။
Verse 56
देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः । तेषां स्वसारः सप्तैव वसुदेवाय ता ददौ
ဒေဝဝါန်၊ ဥပဒေဝ၊ စုဒေဝ နှင့် ဒေဝရက္ခိတ—ဤတို့ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နှမ ခုနစ်ယောက်ကို ဝစုဒေဝက (လက်ထပ်ရန်) ပေးအပ်하였다။
Verse 57
देवकी श्रुतदेवा च यशोदा च श्रुतिश्रवा । श्रीदेवा चोपदेवा च सुरूपा चेति सप्तमी
ဒေဝကီ၊ ရှရုတဒေဝါ၊ ယရှိုးဒါ နှင့် ရှရုတိရှရဝါ၊ ထို့ပြင် ရှရီဒေဝီ၊ ဥပဒေဝီ နှင့် စုရူပါ—ဤတို့သည် မိန်းမ ခုနှစ်ဦး၊ အုပ်စု ခုနှစ်မြောက် ဖြစ်သည်။
Verse 58
नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषां च पूर्वजः । न्यग्रोधस्तु सुनामा च कंकः शंकुः सुभूश्च यः
နဝ-ဦဂ္ရစေန၏ သားများမှာ—ကံဆ၊ သူတို့အနက် အကြီးဆုံး; ထို့ပြင် ညဂ္ရောဓ၊ စုနာမာ၊ ကင်က၊ ရှင်ကူ နှင့် စုဘူ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 59
अन्यस्तु राष्ट्रपालश्च बद्धमुष्टिः समुष्टिकः । तेषां स्वसारः पंचासन्कंसा कंसवती तथा
အခြားတစ်ဦးမှာ ရာဋ္ဌရပါလ ဖြစ်၍၊ (အခြားများမှာ) ဘဒ္ဓမုဋ္ဌိ နှင့် စမုဋ္ဌိက တို့ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် အစ်မ/ညီမ ငါးဦးရှိပြီး—ကံစာ နှင့် ကံစဝတီ လည်း ပါသည်။
Verse 60
सुरभी राष्ट्रपाली च कंका चेति वरांगनाः । उग्रसेनः सहापत्यो व्याख्यातः कुकुरोद्भवः
စူရဘီ၊ ရာဋ္ဌရပါလီ နှင့် ကင်ကာ—ဤတို့သည် အထူးမြတ်သော မိန်းမများ ဖြစ်သည်။ ဦဂ္ရစေနလည်း မိမိ၏ မျိုးဆက်နှင့်တကွ ကုကူ မှ ဆင်းသက်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
Verse 61
भजमानस्य पुत्रोभूद्रथिमुख्यो विदूरथः । राजाधिदेवः शूरश्च विदूरथसुतोभवत्
ဘဇမာန၏ သားမှာ ဝိဒူရထ ဖြစ်၍၊ ရထားစစ်သူရဲများအနက် အထူးထင်ရှားသူ ဖြစ်သည်။ ဝိဒူရထ၏ သားမှာ ရာဇာဓိဒေဝ ဖြစ်ပြီး၊ (သူသည်) ရှူရ ဟုလည်း ခေါ်သည်။
Verse 62
राजाधिदेवस्य सुतौ जज्ञाते वीरसंमतौ । क्षत्रव्रतेतिनिरतौ शोणाश्वः श्वेतवाहनः
ရာဇာဓိဒေဝ၏ အိမ်တော်၌ သားနှစ်ပါး မွေးဖွားလာကြ၍ နှစ်ပါးစလုံး သတ္တိဗလကြီးသော သူရဲကောင်းဟု ချီးမွမ်းခံရကာ က္ෂတ္တရိယဓမ္မဝရတ၌ တည်ကြည်သူ—ရှိုဏာရှွ နှင့် ရွှေတဝါဟန ဖြစ်၏။
Verse 63
शोणाश्वस्य सुताः पंच शूरा रणविशारदाः । शमी च राजशर्मा च निमूर्त्तः शत्रुजिच्छुचिः
ရှိုဏာရှွ၌ သားငါးပါး ရှိ၍ စစ်မြေ၌ ကျွမ်းကျင်သော သူရဲကောင်းများ—ရှမီ၊ ရာဇရှර්မာ၊ နိမူရ္တ္တ၊ ရှတ်ရုဇစ်၊ နှင့် ရှုချိ တို့ဖြစ်၏။
Verse 64
शमीपुत्रः प्रतिक्षत्रः प्रतिक्षत्रस्य चात्मजः । प्रतिक्षत्रसुतो भोजो हृदीकस्तस्य चात्मजः । हृदीकस्याभवन्पुत्रा दश भीमपराक्रमाः
ရှမီ၏ သားမှာ ပရတိက္ෂတ်ရ ဖြစ်၍ ပရတိက္ෂတ်ရ၌လည်း သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ ပရတိက္ෂတ်ရမှ ဘောဇ မွေးဖွားကာ သူ၏ သားမှာ ဟృဒီက ဖြစ်သည်။ ဟృဒီက၌ သားတော် ဆယ်ပါး ရှိ၍ အားလုံးပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ရဲရင့်သတ္တိကြီးသူများ ဖြစ်၏။
Verse 65
कृतवर्माग्रजस्तेषां शतधन्वा च सत्तमः । देवार्हश्च सुभानुश्च भीषणश्च महाबलः
သူတို့အနက် ကෘတဝರ್ಮာ၏ အကိုကြီး ရှတဓန္ဝာ သည် အထူးမြတ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဒေဝာर्ह၊ သုဘာနု နှင့် အလွန်အင်အားကြီးသော ဘီษဏ တို့လည်း ပါဝင်၏။
Verse 66
अजातश्च विजातश्च करकश्च करंधमः । देवार्हस्य सुतो विद्वान्जज्ञे कंबलबर्हिषः
အဇာတ၊ ဝိဇာတ၊ ကရက နှင့် ကရံဓမ တို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝာर्ह ၏ ပညာရှိသားတော် ကမ္ဗလဗर्हိષ လည်း မွေးဖွားလာ၏။
Verse 67
असमौजास्ततस्तस्य समौजाश्च सुतावुभौ । अजातपुत्रस्य सुतौ प्रजायेते समौजसौ
ထိုသူမှ အစမောဇစ် မွေးဖွားလာပြီး၊ စမောဇစ် ဟူသော အမည်တူ သားနှစ်ယောက်လည်း မွေးဖွားလာ하였다။ ထို့ကြောင့် အဇာတပုတရ အတွက်ပင် စမောဇစ် ဟူသော သားနှစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 68
समौजः पुत्रा विख्यातास्त्रयः परमधार्मिकाः । सुदंशश्च सुवंशश्च कृष्ण इत्यनुनामतः
စမောဇစ်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြား၍ အလွန်တရားသီလပြည့်ဝသော သားသုံးယောက်ရှိသည်—အမည်များမှာ စုဒံရှ၊ စုဝံရှ နှင့် ကృష్ణ ဟူ၍ အစဉ်လိုက်ဖြစ်၏။
Verse 69
अंधकानामिमं वंशं यः कीर्तयति नित्यशः । आत्मनो विपुलं वंशं प्रजामाप्नोत्ययं ततः
အန္ဓကတို့၏ ဤမျိုးရိုးကို နေ့စဉ် ရွတ်ဆိုကီရတန်ပြုသူသည် နောက်တစ်ခါ မိမိအတွက် သားသမီးအများအပြားနှင့် မျိုးရိုးအလွန်တိုးတက်ပွားများခြင်းကို ရရှိ၏။
Verse 70
गांधारी चैव माद्री च क्रोष्टोर्भार्ये बभूवतुः । गांधारी जनयामास सुनित्रं मित्रवत्सलम्
ဂန္ဓာရီနှင့် မာဒရီတို့သည် ကရိုෂ္ဋု၏ မယားနှစ်ဦး ဖြစ်လာ하였다။ ဂန္ဓာရီက မိတ်ဆွေများကို ချစ်ခင်သော စုနိတ္တရ ကို မွေးဖွား하였다။
Verse 71
माद्री युधाजितं पुत्रं ततो वै देवमीढुषं । अनमित्रं शिनिं चैव पंचात्र कृतलक्षणाः
မာဒရီက ယုဓာဇစ် ဟူသော သားကို မွေးဖွားပြီး၊ ထို့နောက် ဒေဝမီဍုရှ၊ ထို့ပြင် အနမိတ္တ နှင့် ရှိနီ ကိုလည်း မွေးဖွား하였다။ ထို့ကြောင့် သားငါးယောက်လုံး မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။
Verse 72
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि च द्वौ सुतौ । प्रसेनश्च महावीर्यः शक्तिसेनश्च तावुभौ
အနမိတ္ရမှ နိဃ္န ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ နိဃ္န၌လည်း သားနှစ်ယောက်ရှိသည်—မဟာဗီရိယရှိသော ပရစေန နှင့် သက္တိစေန—ထိုနှစ်ဦး။
Verse 73
स्यमंतकं प्रसेनस्य मणिरत्नमनुत्तमं । पृथिव्यां मणिरत्नानां राजेति समुदाहृतम्
ပရစေန၏ အတုမရှိသော မဏိရတန “စျမန္တက” သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရတနာအပေါင်းတို့အနက် ‘ဘုရင်’ ဟု ခေါ်ကြသဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သည်။
Verse 74
हृदि कृत्वा सुबहुशो मणिं तं स व्यराजत । मणिरत्नं ययाचेथ राजार्थं शौरिरुत्तमम्
ထိုမဏိကို အကြိမ်ကြိမ် နှလုံးပေါ်တင်ကာ ဆောင်ထားသဖြင့် သူသည် တောက်ပလင်းလက်လာ၏။ ထို့နောက် မင်း၏အရေးအတွက် ရှော်ရီအထွဋ် (ဗိෂ္ဏု/ကృష్ణ) ထံမှ အမြတ်ဆုံးရတနာကို တောင်းခံ하였다။
Verse 75
गोविंदश्च न तं लेभे शक्तोपि न जहार सः । कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनस्तेन भूषितः
ဂိုဝိန္ဒတော်ပင် ထိုရတနာကို မရရှိနိုင်ခဲ့; အင်အားရှိသော်လည်း မလုယူခဲ့။ တစ်ခါတစ်ရံ ပရစေနသည် ထိုမဏိကို ဆင်ယင်ကာ အမဲလိုက်ထွက်သွား하였다။
Verse 76
बिले शब्दं स शुश्राव कृतं सत्त्वेन केनचित् । ततः प्रविश्य स बिलं प्रसेनो ह्यृक्षमासदत्
ဂူအတွင်း၌ သတ္တဝါတစ်မျိုးမျိုးက ပြုလုပ်သော အသံကို သူကြားရ၏။ ထို့နောက် ဂူထဲဝင်သွားရာ ပရစေနသည် ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံ하였다။
Verse 77
ऋक्षः प्रसेनं च तथा ऋक्षं चापि प्रसेनजित् । आसाद्य युयुधाते तौ परस्परजयेच्छया
ရိက္ခသည် ပရစေနနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ကြုံခဲ့ပြီး၊ ပရစေနဇစ်လည်း ရိက္ခကို ထပ်မံတွေ့ဆုံ하였다။ နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် အောင်မြင်လိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။
Verse 78
हत्वा ऋक्षः प्रसेनं च ततस्तं मणिमाददात् । प्रसेनं तु हतं श्रुत्वा गोविंदः परिशंकितः
ပရစေနကို သတ်ပြီးနောက် ရိက္ခသည် ထိုမဏိကို ယူဆောင်သွား၏။ သို့သော် ပရစေန သေဆုံးကြောင်းကို ဂోవိန္ဒ ကြားသိသောအခါ သံသယနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်လာ၏။
Verse 79
सत्राजित्रा तु तद्भ्रात्रा यादवैश्च तथापरैः । गोविंदेन हतो नूनं प्रसेनो मणिकारणात्
သို့ရာတွင် စတြာဇစ်သည် မိမိညီအစ်ကိုနှင့် ယာဒဝများ အပါအဝင် အခြားသူများနှင့်တကွ မဏိကြောင့်ပင် ပရစေနကို ဂోవိန္ဒက သေချာပေါက် သတ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွား၏။
Verse 80
प्रसेनस्तु गतोरण्यं मणिरत्नेन भूषितः । तं दृष्ट्वा निजघानाथ न त्यजन्तं स्यमंतकम्
ပရစေနသည် မဏိရတနာဖြင့် အလှဆင်ကာ တောအုပ်သို့ သွား၏။ သူကို မြင်သောအခါ အရှင်—ခြင်္သေ့—က သူ့ကို လဲကျစေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ စျာမန္တက မဏိကို မစွန့်လွှတ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။
Verse 81
जघानैवाप्रदानेन शत्रुभूतं च केशवः । इति प्रवादस्सर्वत्र ख्यातस्सत्राजिता कृतः
မပြန်ပေးသဖြင့် ရန်သူဖြစ်လာသောသူကို ကေရှဝက အမှန်တကယ် သတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤဆိုရိုးစကားသည် နေရာအနှံ့ ကျော်ကြားလာပြီး စတြာဇစ်လည်း ထိုအကြောင်းကြောင့် လူသိများလာ၏။
Verse 82
अथ दीर्घेण कालेन मृगयां निर्गतः पुनः । यदृच्छया च गोविंदो बिलाभ्याशमथागमत्
အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ အမဲလိုက်ရန် ထွက်သွား၏။ ကံတော်တဆဖြင့် ဂోవိန္ဒသည် ဂူဝ၏ ဝင်ပေါက်အနီးသို့ ရောက်လာ၏။
Verse 83
ततश्शब्दं यथापूर्वं स चक्रे ऋक्षराड्बली । शब्दं श्रुत्वा तु गोविंदः खङ्गपाणिः प्रविश्य च
ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ဝက်ဝံဘုရင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ အသံတူကို ထပ်မံ ထုတ်လွှင့်၏။ ထိုအသံကို ကြားသော် ဂోవိန္ဒသည် ဓားကိုင်လျက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၏။
Verse 84
अपश्यज्जांबवंतं च ऋक्षराजं महाबलं । ततस्तूर्णं हृषीकेशस्तमृक्षमतिरंहसा
သူသည် အင်အားမဟာရှိသော ဝက်ဝံဘုရင် ဂျာမ္ဘဝန်ကို မြင်၏။ ထို့နောက် ဟೃಷီကေရှသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ထိုဝက်ဝံဆီသို့ တိုးဝင်သွား၏။
Verse 85
जांबवंतं स जग्राह क्रोधसंरक्तलोचनः । दृष्ट्वा चैनं तथा विष्णुं कर्मभिर्वैष्णवीं तनुं
ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက် သူသည် ဂျာမ္ဘဝန်ကို ဖမ်းဆီး၏။ ထို့နောက် သူ့ကို ဗိષ્ણုတော်တိုင်ဟု သိမြင်ကာ—ကర్మအားဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝရုပ်ကို ဆောင်ထားသူ—ထိုသို့တော်မူသင့်သလို ပြုမူ၏။
Verse 86
तुष्टाव ऋक्षराजोपि विष्णुसूक्तेन सत्वरं । ततस्तु भगवांस्तुष्टो वरेण समरोचयत्
ထို့နောက် ဝက်ဝံဘုရင်လည်း ဗိષ્ણု-သုက္တဖြင့် အလျင်အမြန် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်း၏။ ထိုအခါ ဘဂဝန်သည် ပီတိဖြစ်၍ သူ့အား ဝရတစ်ပါးကို ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 87
जाम्बवानुवाच । इष्टं चक्रप्रहारेण त्वत्तो मे मरणं शुभम् । कन्या चेयं मम सुता भर्त्तारं त्वामवाप्नुयात्
ဂျာမ္ဗဝန်က ဆိုသည်။ “သင်၏ စက်ရ (ဒစ္စက) ထိုးခတ်မှုကြောင့် ငါ၏ သေခြင်းသည် ငါအလိုရှိသော မင်္ဂလာအဆုံးဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် ဤကညာ—ငါ၏ သမီး—သည် သင်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိပါစေ။”
Verse 88
योयं मणिः प्रसेनात्तु हत्वा चैवाप्तवानहम् । स त्वया गृह्यतां नाथ मणिरेषोऽत्र वर्त्तते
“ဤမဏိရတနာကို—ပရစေနကို သတ်ပြီး—ငါပင် ရရှိခဲ့သည်။ အရှင်နာထ၊ ယူဆောင်တော်မူပါ; ဤမဏိသည် ဤနေရာ၌ ငါနှင့်အတူ ရှိသည်။”
Verse 89
इत्युक्तो जांबवंतं वै हत्वा चक्रेण केशवः । कृतकार्यो महाबाहुः कन्यां चैवाददौ तदा
ထိုသို့ ပြောဆိုသဖြင့် ကေရှဝသည် စက်ရဖြင့် ဂျာမ္ဗဝန်ကို ချေမှုန်းသတ်လိုက်သည်။ လုပ်ငန်းပြီးစီးသဖြင့် လက်တံကြီးမြတ်သော ဘုရားရှင်သည် ထိုအချိန်တွင်ပင် ကညာကိုလည်း လက်ခံယူတော်မူ၏။
Verse 90
ततः सत्राजिते चैतन्मणिरत्नं स वै ददौ । यल्लब्धमृक्षराजाच्च सर्वयादवसन्निधौ
ထို့နောက် ယာဒဝအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ငှက်မင်း (ဝက်ဝံမင်း) ထံမှ ရရှိခဲ့သော မဏိရတနာကို စတြာဇစ်ထံသို့ ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 91
तेन मिथ्याप्रवादेन संतप्तोयं जनार्दनः । ततस्ते यादवाः सर्वे वासुदेवमथाब्रुवन्
ထိုမမှန်သော အပြစ်တင်စကားကြောင့် ဇနာရဒနသည် စိတ်ပူပန်နာကျင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယာဒဝအားလုံးက ဝာစုဒေဝကို ခေါ်ဆို၍ ပြောကြား하였다။
Verse 92
अस्माकं मनसि ह्यासीत्प्रसेनस्तु त्वया हतः । एकैकस्यास्तु सुंदर्यो दश सत्राजितः सुताः
ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် “ပရစေနကို သင် သတ်ခဲ့သည်” ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် စတြာဇိတ်၏ လှပသော သမီးတော် ဆယ်ပါးကို ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးချင်းစီအား တစ်ပါးစီ ပေးအပ်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
Verse 93
सत्योत्पन्नास्सुतास्तस्य शतमेकं च विश्रुताः । विख्याताश्च महावीर्या भंगकारश्च पूर्वजः
သူထံမှ စတျာမှ မွေးဖွားသောဟု နာမည်ကြီးသည့် သားတော် တစ်ရာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ သူတို့အားလုံး ကေတုမင်္ဂလာကြီး၍ သတ္တိဗလကြီးမားကြပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ဘင်္ဂကာရ သည် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
Verse 94
सत्या व्रतवती स्वप्ना भंगकारस्य पूर्वजा । सुषुवुस्ताः कुमारांश्च शिनीवालः प्रतापवान्
စတျာ၊ ဗြတဝတီ နှင့် စွပ်ပနာ—ဘင်္ဂကာရ၏ အရင်မွေးဖွားသော သမီးတော်များ—သည် သားတော်များကို မွေးဖွားခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ရဲရင့်သတ္တိကြီးသော ရှိနီဝါလ သည် ထင်ရှား하였다။
Verse 95
अभंगो युयुधानश्च शिनिस्तस्यात्मजोभवत् । तस्माद्युगंधरः पुत्राश्शतं तस्य प्रकीर्तिताः
အဘင်္ဂ နှင့် ယုယုဓာန သည် ရှိနီ၏ သားတော်များအဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုသူထံမှ ယုဂန္ဓရ ဆက်လက်ပေါ်ထွန်းပြီး၊ သူ၏ သားတော် တစ်ရာပါးသည် နာမည်ကြီးဟု ဆိုကြသည်။
Verse 96
अनमित्राह्वयो यो वै विख्यातो वृष्णिवंशजः । अनमित्रात्शिनिर्जज्ञे कनिष्ठो वृष्णिनंदनः
ဝೃಷ္ဏိဝంశ၏ မျိုးဆက်အဖြစ် ထင်ရှားသော အနမိတ္ရ ထံမှ ရှိနီ မွေးဖွားလာ하였다—အငယ်ဆုံး သားတော်ဖြစ်၍ ဝೃಷ္ဏိအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်။
Verse 97
अनमित्राच्च संजज्ञे वृष्णिवीरो युधाजितः । अन्यौ च तनयौ वीरा वृषभश्चित्र एव च
အနမိတ္ရာမှ ဝೃષ္ဏိ မျိုးရိုး၏ သူရဲကောင်း ယုဓာဇိတ် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် သူရဲကောင်းသားနှစ်ဦးလည်း မွေးဖွားလာ၍—ဝೃષဘ နှင့် စိတ္ရ ဟူ၏။
Verse 98
ऋषभः काशिराजस्य सुतां भार्यामनिंदितां । जयंतश्च जयंतीं च शुभां भार्यामविंदत
ဋ္ဋရှဘသည် ကာသီဘုရင်၏ အပြစ်ကင်းသော သမီးကို မိဖုရားအဖြစ် ရရှိ၏။ ထို့နောက် ဂျယန္တသည် မင်္ဂလာရှိသော ဂျယန္တီကို မိဖုရားအဖြစ် ရယူ၏။
Verse 99
जयंतस्य जयंत्यां वै पुत्रः समभवत्ततः । सदा यज्वातिधीरश्च श्रुतवानतिथिप्रियः
ထို့နောက် အမှန်တကယ် ဂျယန္တနှင့် ဂျယန္တီတို့မှ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် ယဇ္ဉာကర్మ၌ အမြဲတမ်း အလေးထား၍ အလွန်ပညာရှိ၊ ရှရုတိဗေဒ၌ ကျွမ်းကျင်ကာ ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်၏။
Verse 100
अक्रूरः सुषुवे तस्मात्सुदक्षो भूरिदक्षिणः । रत्नकन्या च शैब्या च अक्रूरस्तामवाप्तवान्
ထိုသူမှ အကြူရ မွေးဖွားလာ၏။ အကြူရမှလည်း ဒါနနှင့် ဒက္ခိဏာ ပေါများခြင်းကြောင့် နာမည်ကြီးသော စုဒက္ခ မွေးဖွားလာ၏။ ရတနကညာ နှင့် ရှိုင်ဗျာ—အကြူရသည် ရှိုင်ဗျာကို မိဖုရားအဖြစ် ရရှိ၏။
Verse 101
पुत्रानुत्पादयामास एकादशमहाबलान् । उपलंभं सदालंभमुत्कलं चार्य्यशैशवं
သူသည် အင်အားကြီးမားသော သားတစ်ဆယ့်တစ်ဦးကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်—ဥပလမ္ဘ, စဒါလမ္ဘ, ဥတ္ကလ နှင့် အာရျရှိုင်ရှဝ (တို့အပါအဝင်)။
Verse 102
सुधीरं च सदायक्षं शत्रुघ्नं वारिमेजयं । धर्मदृष्टिं च धर्मं च सृष्टिमौलिं तथैव च
ထို့ပြင် (အဲဒီအခါ) သုဓီရ၊ စဒါယက္ခ၊ ရှတ်ရုဃ္န၊ ဝါရိမေဇယ၊ ဓမ္မဒೃಷ್ಟိ၊ ဓမ္မ နှင့် ထို့အတူ စೃષ્ટိမောလိ တို့လည်း ရှိကြ၏။
Verse 103
सर्वे च प्रतिहर्तारो रत्नानां जज्ञिरे च ते । अक्रूराच्छूरसेनायां सुतौ द्वौ कुलनंदनौ
ထို့ပြင် ရတနာတို့ကို ပြန်လည်ရယူမည့်သူတို့ အားလုံးလည်း မွေးဖွားလာကြ၏။ ရှူရစೇန နယ်မြေ၌ အကြူရမှ သားနှစ်ဦး မွေးဖွား၍—မျိုးရိုး၏ ပျော်ရွှင်ခြင်း ဖြစ်ကြ၏။
Verse 104
देववानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंमतौ । अश्विन्यां त्रिचतुः पुत्राः पृथुर्विपृथुरेव च
ဒေဝဝါန် နှင့် ဥပဒေဝ တို့ မွေးဖွားလာ၍—နှစ်ဦးစလုံးကို ဒေဝတော်များက သဘောတူချီးမွမ်းကြ၏။ အရှွိနီ နက္ခတ်၌ သား သုံးဦး သို့မဟုတ် လေးဦး မွေးဖွား၍—ပೃထု နှင့် ဝိပೃထု လည်း ပါ၏။
Verse 105
अश्वग्रीवो श्वबाहुश्च सुपार्श्वक गवेषणौ । रिष्टनेमिः सुवर्चा च सुधर्मा मृदुरेव च
အရှွဂရీవ၊ ရှွဗာဟု၊ စုပားရှွက နှင့် ဂဝေෂဏ; ထို့ပြင် ရိဋ္ဌနേမိ၊ စုဝර්ချာ၊ စုဓမ္မာ နှင့် မೃဒု လည်း ဖြစ်ကြ၏။
Verse 106
अभूमिर्बहुभूमिश्च श्रविष्ठा श्रवणे स्त्रियौ । इमां मिथ्याभिशप्तिं यो वेद कृष्णस्य बुद्धिमान्
အဘူမိ နှင့် ဘဟူဘူမိ၊ ထို့ပြင် မိန်းမနှစ်ဦးဖြစ်သော ရှရဝိဋ္ဌာ နှင့် ရှရဝဏာ; ကృష్ణနှင့် ဆက်နွယ်သော ဤမုသာအပျက်သဘောကျိန်စာ၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို ဉာဏ်ရှိသူ နားလည်လျှင် ထိုသူသည် အမှန်တကယ် विवेक ရှိသူ ဖြစ်၏။
Verse 107
न स मिथ्याभिशापेन अभिगम्यश्च केनचित् । एक्ष्वाकी सुषुवे पुत्रं शूरमद्भुतमीढुषम्
မမှန်ကန်သော ကျိန်စာဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ထံ မနီးကပ်နိုင်ခဲ့။ ထို့နောက် အိက္ရှဝာကီသည် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားခဲ့သည်—သူရဲကောင်း၊ အံ့ဩဖွယ်၊ ချီးမွမ်းထိုက်သူ မီဍုရှ။
Verse 108
मीढुषा जज्ञिरे शूरा भोजायां पुरुषा दश । वसुदेवो महाबाहुः पूर्वमानकदुंदुभिः
မီဍုရှမှ ဘောဇာပြည်တွင် သူရဲကောင်းသားတော် ဆယ်ပါး မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုသူတို့အနက် လက်မောင်းကြီးမားသော ဝသုဒေဝသည် ယခင်က ‘အာနကဒုန္ဒုဘိ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 109
देवभागस्तथा जज्ञे तथा देवश्रवाः पुनः । अनावृष्टिं कुनिश्चैव नंदिश्चैव सकृद्यशाः
ဒေဝဘာဂလည်း မွေးဖွားလာပြီး ထို့နောက် ဒေဝရှရဝါလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။ ထို့အတူ အနာဝೃဋ္ဋိ၊ ကုနိ၊ နန္ဒီ နှင့် စကೃဒ္ယရှသ လည်း မွေးဖွားလာ하였다။
Verse 110
श्यामः शमीकः सप्ताख्यः पंच चास्य वरांगनाः । श्रुतकीर्तिः पृथा चैव श्रुतदेवी श्रुतश्रवाः
ရှျာမ၊ ရှမီက နှင့် သပ္တာခ္ယ—ဤနာမများဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၌ မြတ်နိုးဖွယ် မဟာမိန်းမငါးဦးရှိ၍—ရှရုတကီရတိ၊ ပೃഥာ၊ ရှရုတဒေဝီ နှင့် ရှရုတရှရဝါ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 111
राजाधिदेवी च तथा पंचैता वीरमातरः । वृद्धस्य श्रुतदेवी तु कारूषं सुषुवे नृपम्
ရాజာဓိဒေဝီလည်း ပါဝင်၍—ဤငါးဦးသည် သူရဲကောင်းတို့၏ မိခင်များဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဝೃဍ္ဍ၏ ဇနီး ရှရုတဒေဝီသည် ‘ကာရူးෂ’ အမည်ရှိသော မင်းတော်ကို မွေးဖွား하였다။
Verse 112
कैकेयाच्छ्रुतकीर्तेस्तु जज्ञे संतर्दनो नृपः । श्रुतश्रवसि चैद्यस्य सुनीथः समपद्यत
ကိကေယ၏ သြရုတကီရတိမှ မင်းဆန်တရ္ဒန ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် ချိုင်ဒျ၏ သြရုတရှရဝသီမှ စုနီသ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 113
राजाधिदेव्याः संभूतो धर्माद्भयविवर्जितः । शूरः सख्येन बद्धोसौ कुंतिभोजे पृथां ददौ
ရာဇာဓိဒေဝီမှ မွေးဖွားသူသည် ဓမ္မတရားနှင့်ပြည့်စုံ၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်း၏။ မိတ်သဟာယချည်နှောင်မှုကြောင့် ရှူရသည် ပೃഥာကို ကုန္တီဘောဇထံ ပေးအပ်ခဲ့၏။
Verse 114
एवं कुंती समाख्या च वसुदेवस्वसा पृथा । कुंतिभोजोददात्तां तु पांडोर्भार्यामनिंदिताम्
ဤသို့ ပೃഥာဟူသည် ကုန္တီဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး ဝಸುဒေဝ၏ နှမဖြစ်၏။ ကုန္တီဘောဇသည် အပြစ်ကင်းသော ဇနီးအဖြစ် ပாண்டုထံ ပေးအပ်ခဲ့၏။
Verse 115
पाण्ड्वर्थेसूत देवी सा देवपुत्रान्महारथान् । धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे वाताज्जज्ञे वृकोदरः
ပாண்டုအတွက် ထိုဒေဝီသည် နတ်သား မဟာရထီတို့ကို မွေးဖွားခဲ့၏။ ဓမ္မမှ ယုဓိဋ္ဌိရ ပေါ်ထွန်း၍ ဝါယုမှ ဝೃကိုဒရ (ဘီမ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 116
इंद्राद्धनंजयश्चैव शक्रतुल्यपराक्रमः । योऽसौ त्रिपुरुषाज्जातस्त्रिभिरंशैर्महारथः
အိန္ဒြမှ ဓနဉ္ဇယလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၍ သူ၏ ရဲရင့်မှုသည် သက္ကရနှင့် တူညီ၏။ ထိုမဟာရထီသည် တြိပုရုಷမှ နတ်ဘုရားသတ္တိ သုံးပိုင်းဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။
Verse 117
देवकार्यकरश्चैव सर्वदानवसूदनः । अवध्याश्चापि शक्रस्य दानवा येन घातिताः
ထိုသူသည် ဒေဝတို့၏ အမှုကို ပြီးမြောက်စေသူ၊ ဒာနဝအစုအဝေးအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ သက္ကရ (အိန္ဒြ) မသတ်နိုင်သော ဒာနဝတို့ပင် ထိုသူ၏လက်ဖြင့် ပျက်စီးခဲ့ကြ၏။
Verse 118
स्थापितस्स तु शक्रेण लब्धवर्चास्त्रिविष्टपे । माद्रवत्यां तु जनितावश्विनाविति नः श्रुतम्
သို့သော် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ထိုသူကို တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် တည်ထောင်စေ၍၊ သူ၏တေဇောရောင်ခြည်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အရှွင်နှစ်ပါးသည် မာဒြဝတီမှ မွေးဖွားကြသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရ၏။
Verse 119
नकुलः सहदेवश्च रूपसत्वगुणान्वितौ । रोहिणी पौरवी नाम भार्या चानकदुंदुभेः
နကူလနှင့် သဟဒေဝတို့သည် ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် စတ္တဝဂုဏ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။ ရိုဟိဏီ—ပေါ်ရဝီဟုလည်း ခေါ်ကြသောသူ—သည် အာနကဒုန္ဒုဘိ၏ ဇနီးဖြစ်၏။
Verse 120
लेभे चेष्टं सुतं रामं सारणं च रणप्रियम् । दुर्धरं दमनं चैव पिंडारकमहाहनुं
သူမသည် သားတော်များကို ရရှိ၏—ချေဋ္ဌ၊ ရာမ၊ စာရဏ (စစ်ပွဲကို နှစ်သက်သူ) နှင့်အတူ ဒုရ္ဓရ၊ ဒမန၊ ထို့ပြင် မဟာမေးရိုးရှိသော သတ်ဖြတ်သူ ပိဏ္ဍာရက ကိုလည်း ရရှိ၏။
Verse 121
अथ मायात्वमावास्या देवकी या भविष्यति । तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं तु स प्रजापतिः
ထို့နောက် မာယာသဘောကို ခံယူ၍၊ နောင်တွင် မွေးဖွားလာမည့် ဒေဝကီအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထိုသူမထဲ၌ မဟာဗာဟုသည် မွေးဖွားလာပြီး၊ ယခင်က ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်ခဲ့သူတည်း။
Verse 122
अनुजाताभवत्कृष्णा सुभद्रा भद्रभाषिणी । विजयो रोचमानस्तु वर्धमानश्च देवलः
ထို့နောက် ကృష్ణာ (အမည်းရောင်သွေးသားရှိ သမီး)၊ မင်္ဂလာစကားပြောသော စုဘဒြာ နှင့် သားများဖြစ်သည့် ဝိဇယ၊ ရောစမာန၊ ဝဓ္ဓမာန၊ ဒေဝလ တို့ မွေးဖွားလာကြသည်။
Verse 123
एते सर्वे महात्मान उपदेव्यां प्रजज्ञिरे । अगावहं महात्मानं बृहद्देवी व्यजायत
ဤမဟာတ్మာတို့အားလုံးသည် အုပဒေဝာမှ မွေးဖွားကြပြီး၊ ဘೃಹဒ္ဒေဝီက မဟာတ్మာဖြစ်သော ငါ—အဂါဝဟ ကို မွေးဖွားပေး하였다။
Verse 124
बृहद्देव्यां स्वयं जज्ञे मन्दको नाम नामतः । सप्तमं देवकी पुत्रं रेमंतं सषुवे सुतम्
ဘೃಹဒ္ဒေဝီတွင် ကိုယ်တိုင်ပင် မန္ဒက ဟူသောအမည်ရှိသူ တစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝကီသည် သားတော် ခုနစ်မြောက် ရေမန္တ ဟူသောအမည်ရှိသူကို မွေးဖွား하였다။
Verse 125
गवेषणं महाभागं संग्रामेष्वपराजितम् । श्रुतदेव्या विहारे तु वने विचरता पुरा
ရှေးကာလ၌ သြရုတဒေဝီသည် အပန်းဖြေရန် တောတွင်း၌ လှည့်လည်နေစဉ် စစ်ပွဲများတွင် မရှုံးနိမ့်သော မဟာဘုန်းရှိ ဂဝေෂဏ ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။
Verse 126
वैश्यायां समधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमग्रजम् । श्रुतंधरा तु राज्ञी तु सौरगंधपरिग्रहः
ဝိုင်ရှျာ မိန်းမတစ်ဦးမှ သော်ရီသည် ကೌရှိက ဟူသော အကြီးဆုံးသားကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့နောက် မိဖုရား သြရုတန္ဓရာ ကို စော်ရဂန္ဓ သည် လက်ထပ်၍ လက်ခံ하였다။
Verse 127
पुत्रं च कपिलं चैव वसुदेवात्मजो बली । जनानां च विषादोभूत्प्रथमः स धनुर्द्धरः
ထို့အပြင် ကပိလ ဟူသော သားတော်တစ်ပါးလည်း ရှိ၏—ဝသုဒေဝ၏ အင်အားကြီးသော သားတော် ဖြစ်သည်။ လူထုအတွင်း ဝမ်းနည်းခြင်း ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ သူသည် လေးကိုင်သူတို့အနက် ပထမဦးဆုံး နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်၏။
Verse 128
सौभद्रश्चाभवश्चैव महासत्वौ बभूवतुः । देवभागसुतश्चापि प्रस्तावः स बुधः स्मृतः
ဆောဘဒြ နှင့် အဘဝ တို့သည် နှစ်ဦးစလုံး မဟာသတ္တဝါကြီးများအဖြစ် အင်အားကြီးစွာ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝဘာဂ၏ သားတော် ပရஸ္တာဝ လည်း ပညာရှိ (ဗုဓ) ဟူ၍ မှတ်မိကြသည်။
Verse 129
पण्डितं प्रथमं बाहु देवश्रवसमुत्तमम् । इक्ष्वाकुकुलतो यस्य मनस्विन्या यशस्विनी
ပထမဦးစွာ ပညာရှိ ဘာဟု မွေးဖွားလာ၏—အထူးမြတ်သော ဒေဝရှရဝသ။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကြီး၍ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော မိဖုရားသည် အိက္ခဝါကု မျိုးရိုးမှ ဖြစ်ကာ သီလဂုဏ်ကြောင့် ထင်ရှား၏။
Verse 130
निवृत्तशत्रुः शत्रुघ्नः श्रद्धा तस्मादजायत । गंडूषायामपत्यानि कृष्णस्तुष्टः शतं ददौ
သူထံမှ ရှရဒ္ဓာ မွေးဖွားလာပြီး၊ နိဝြတ္တရှတ္ရု ဟူသော သားတော်လည်း ရှိ၏—ထိုသူကို ‘ရှတ္ရုဃ္န’ အမည်ဖြင့်လည်း ခေါ်ကြပြီး ‘ရန်သူဖျက်ဆီးသူ’ ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ကృష్ణ သည် နှစ်သက်တော်မူ၍ ဂဏ္ဍူရှာ အား သားသမီး တစ်ရာ ပေးသနားတော်မူ၏။
Verse 131
स चंद्रं तु महाभागं वीर्यवंतं महाबलम् । रंतिपालश्च रंतिश्च नंदनस्य सुतावुभौ
ထို့အပြင် (သူ၌) ချန္ဒြ ဟူသော သားတော်လည်း ရှိ၏—ကံကောင်းမြတ်၍ အင်အားပြည့်ဝကာ မဟာဗလရှိသူ။ ထို့ပြင် ရန္တိပါလ နှင့် ရန္တိ တို့သည် နန္ဒန၏ သားတော် နှစ်ပါး ဖြစ်ကြ၏။
Verse 132
शमीकपुत्राश्चत्वारो विक्रांताः सुमहाबलाः । विरजश्च धनुश्चैव व्योमस्तस्य स सृंजयः
ရှာမီက၌ သားလေးယောက်ရှိ၍—ရဲရင့်ကာ အလွန်တန်ခိုးကြီးသူများဖြစ်ကြသည်။ ဗိရာဇ၊ ဓနု၊ ဗျိုးမ နှင့် စೃဉ္ဇယ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 133
अनपत्योभवद्व्योमः सृंजयस्य धनंजयः । यो जायमानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्
စೃဉ္ဇယ၏ သား ဓနဉ္ဇယကို ‘ဗျိုးမ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး သားသမီးမရှိသူဖြစ်하였다။ သို့သော် မွေးဖွားချိန်တည်းကပင် ဘောဇ အဆင့်နှင့် ရာဇရ္ဩီ (ရာဇရိရှီ) ဂုဏ်တော်ကို ရရှိ하였다။
Verse 134
कृष्णस्य जन्माभ्युदयं यः कीर्तयति नित्यशः । शृणोति वा नरो नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते
မည်သူမဆို နိစ္စတရားဖြင့် သီရိကృష్ణ၏ မင်္ဂလာမြတ်သော အဝတාර-မွေးဖွားခြင်းကို ကီရတန်ချီးမွမ်းသော်လည်းကောင်း၊ နိစ္စကြားနာသော်လည်းကောင်း၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရသည်။
Verse 135
अथ देवो महादेवः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः । विहारार्थं स देवोसौ मानुषेष्वप्यजायत
ထို့နောက် ထိုဒေဝ—မဟာဒေဝ—သည် ယခင်က ကృష్ణဖြစ်၍ ပ္ရဇာပတိ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်) ဖြစ်ခဲ့သူတည်း။ ဒေဝလီလာနှင့် အပန်းဖြေသဘောအတွက် လူသားတို့အတွင်း၌ပင် မွေးဖွားလာ하였다။
Verse 136
देवक्यां वसुदेवेन तपसा पुष्करेक्षणः । चतुर्बाहुस्तु संजातो दिव्यरूपो जनाश्रयः
ဝစုဒေဝ၏ တပဿာအာနုභာဝကြောင့် ဒေဝကီမှ ပုဏ္ဏားမျက်လုံး (ပုෂ్కရေක්ෂဏ) သခင်တော် မွေးဖွားလာသည်—လက်လေးဖက်ရှိ၍ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လူအပေါင်းတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သည်။
Verse 137
श्रीवत्सलक्षणं देवं दृष्ट्वा देवैः सलक्षणम् । उवाच वसुदेवस्तं रूपं संहर वै प्रभो
သီရိဝစ္ဆလက္ခဏာပါသော အရှင်မြတ်ကို မြင်လျှင် နတ်တို့သည်လည်း ကြည်ညိုကြကုန်၏။ ဝါသုဒေဝက 'အို အရှင်မြတ်၊ ဤပုံသဏ္ဌာန်ကို ဝှက်ထားတော်မူပါ' ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
Verse 138
भीतोहं देव कंसस्य ततस्त्वेतद्ब्रवीमि ते । मम पुत्रा हतास्तेन श्रेष्ठाः षड्भीमविक्रमाः
အို အရှင်မြတ်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကံသကို ကြောက်ရွံ့ပါ၏။ ထို့ကြောင့် လျှောက်ထားပါရစေ၊ အကျွန်ုပ်၏ ရဲရင့်သော သားခြောက်ယောက်တို့သည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပါပြီ။
Verse 139
वसुदेववचः श्रुत्वा रूपं संहरदच्युतः । अनुज्ञाप्य तु तं शौरिर्नन्दगोपगृहेनयत्
ဝါသုဒေဝ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အချုတသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ရှောရိသည် နန္ဒနွားကျောင်းသား၏ အိမ်သို့ ပို့ဆောင်လေ၏။
Verse 140
दत्वा तं नंदगोपाय रक्ष्यतामिति चाब्रवीत् । अतस्तुसर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति
နန္ဒနွားကျောင်းသားထံ အပ်နှံပြီးနောက် 'သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပါ' ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဒဝမျိုးနွယ်တို့အား ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 141
अयं तु गर्भो देवक्या यावत्कंसं हनिष्यति । तावत्पृथिव्यां भविता क्षेमो भारावहः परम्
ဒေဝကီ၏ ဝမ်း၌လွယ်သော ဤသူငယ်သည် ကံသကို သတ်ဖြတ်မည့်အချိန်တိုင်အောင် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လုံခြုံမှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ကင်းဝေးမှု ရှိလိမ့်မည်။
Verse 142
ये वै दुष्टास्तु राजानस्तांस्तु सर्वान्हनिष्यति । कौरवाणां रणे भूते सर्वक्षत्रसमागमे
အမှန်တကယ်ပင် မကောင်းသော မင်းများအားလုံးကို သူသည် သတ်ဖြတ်မည်။ ကောရဝတို့၏ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားသည့်အခါ၊ က္ଷတ္တရိယ စစ်သူရဲအမျိုးအနွယ်အားလုံး စစ်မြေပြင်၌ စုဝေးလာကြမည်။
Verse 143
सारथ्यमर्जुनस्यायं स्वयं देवः करिष्यति । निःक्षत्रियां धरां कृत्वा भोक्ष्यते शेषतां गताम्
ဤဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် အာర్జုန၏ ရထားမောင်း (သာရథီ) ဖြစ်မည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာမြေကို က္ଷတ္တရိယ မရှိအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သမျှ—အနည်းငယ်သော အကျန်—ကို အုပ်စိုး၍ ခံစားမည်။
Verse 144
सर्वं यदुकुलं चैव देवलोकं नयिष्यति । भीष्म उवाच । क एष वसुदेवस्तु देवकी का यशस्विनी
ထို့ပြင် သူသည် ယဒုဝంశတစ်လုံးလုံးကို ဒေဝလောက—နတ်ဘုံ—သို့ ခေါ်ဆောင်မည်။ ဘီရှ္မက ပြောသည်– “ဤ ဝಸುဒေဝ သည် မည်သူနည်း၊ ထင်ရှားဂုဏ်သတင်းရှိသော ဒေဝကီ သည် မည်သူနည်း?”
Verse 145
नंदगोपश्च कश्चैव यशोदा का महाव्रता । या विष्णुं पोषितवती यां स मातेत्यभाषत
နန္ဒဂోပ သည် မည်သူနည်း။ ထို့ပြင် ယရှိုဒါ သည် မည်သူနည်း—မဟာဝ్రတရှိသော မိန်းမ—ဗိෂ္ဏုကို ပြုစုမွေးမြူခဲ့ပြီး၊ သူ့အား “အမေ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သူ။
Verse 146
या गर्भं जनयामास या चैनं समवर्द्धयत् । पुलस्त्य उवाच । पुरुषः कश्यपश्चासावदितिस्तत्प्रिया स्मृता
ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သူနှင့် သူ့ကို ပြုစုမွေးမြူ၍ ကြီးပြင်းစေခဲ့သူ။ ပုလஸ္တျက ပြောသည်– “ထိုပုရုෂမှာ ကശ്യပ ဖြစ်ပြီး၊ အဒိတိကို သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။”
Verse 147
कश्यपो ब्रह्मणोंशस्तु पृथिव्या अदितिस्तथा । नंदो द्रोणस्समाख्यातो यशोदाथ धराभवत्
ကশ্যပသည် အမှန်တကယ် ဗြဟ္မာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ အဒိတီလည်း ထိုနည်းတူ ဓရာ (မြေကြီး)၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်၏။ နန္ဒသည် ဒ್ರೋဏ၏ အဝတားဟု ကျော်ကြားခဲ့ပြီး ယရှိုးဒါသည် ထို့နောက် ဓရာ (မြေကြီး) အဝတား ဖြစ်လာ၏။
Verse 148
अथकामान्महाबाहुर्देवक्याः समपूरयत् । ये तया कांक्षिताः पूर्वमजात्तस्मान्महात्मनः
ထို့နောက် မဟာဗာဟုသည် ဒေဝကီ၏ ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေ하였다—အရင်ကတည်းက သူမ လိုလားတမ်းတခဲ့သော ဆန္ဒများကို—ထို မဟာတ္မာထံမှ မွေးဖွားစေခြင်းဖြင့် ဖြစ်၏။
Verse 149
अचिरं स महादेवः प्रविष्टो मानुषीं तनुं । मोहयन्सर्वभूतानि योगाद्योगी समाययौ
မကြာမီ ထို မဟာဒေဝသည် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ဝင်ရောက်လာ၏။ ယောဂီသည် ယောဂအင်အားဖြင့် ရောက်ရှိလာကာ သတ္တဝါအားလုံးကို မောဟဖြစ်စေ၍ အံ့ဩစေ၏။
Verse 150
नष्टे धर्मे तथा यज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले विभुः । कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनम्
ဓမ္မနှင့် ယဇ္ဉကర్మတို့ ကျဆင်းပျောက်ကွယ်သည့်အခါ အစွမ်းထက်သည့် ဗိဿဏုသည် ဝೃṣṇi မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာ၏—ဓမ္မစည်းကမ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်နှင့် အသူရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်၏။
Verse 151
रुक्मिणी सत्यभामा च सत्या नाग्निजिती तथा । सुमित्रा च तथा शैब्या गांधारी लक्ष्मणा तथा
ရုက္မိဏီ၊ သတ္ယဘာမာ၊ သတ္ယာ နှင့် နာဂ္နဇိတီ; ထို့အပြင် စုမိတ္ရာ နှင့် ရှೈဗျာ; ထို့နောက် ဂန္ဓာရီ နှင့် လက္ခ္မဏာ တို့လည်း ဖြစ်၏။
Verse 152
सुभीमा च तथा माद्री कौशल्या विजया तथा । एवमादीनि देवीनां सहस्राणि च षोडश
သုဘီမာ၊ မာဒရီ၊ ကောသလျာ၊ ဝိဇယာ စသဖြင့်—ဤသို့ တေဝီ (ဒေဝီ) များသည် တစ်သောင်းခြောက်ထောင် ရှိကြသည်။
Verse 153
रुक्मिणी जनयामास पुत्रान्शृणु विशारदान् । चारुदेष्णं रणेशूरं प्रद्युम्नञ्च महाबलम्
ရုက္မိဏီသည် သားတော်များကို မွေးဖွားခဲ့သည်—ပညာရှိရေ၊ နားထောင်ပါ—ချာရုဒေဿဏ၊ ရန်နေးရှူရ မဟာသူရဲကောင်း၊ နှင့် မဟာဗလ ပရဒျုမန။
Verse 154
सुचारुं चारुभद्रञ्च सदश्वं ह्रस्वमेव च । सप्तमञ्चारुगुप्तञ्च चारुभद्रञ्च चारुकं
သုချာရု၊ ချာရုဘဒ္ဒရ၊ စဒသွ၊ နှင့် ဟရသွ; ထို့ပြင် စပ္တမ၊ ချာရုဂုပ္တ၊ (ထပ်မံ) ချာရုဘဒ္ဒရ၊ နှင့် ချာရုက။
Verse 155
चारुहासं कनिष्ठञ्च कन्याञ्चारुमतीं तथा । जज्ञिरे सत्यभामाया भानुर्भीमरथः क्षणः
သတ္တယဘားမာမှ ချာရုဟာသ၊ အငယ်ဆုံးသားတော်၊ နှင့် ချာရုမတီ အမည်ရှိ သမီးတော် မွေးဖွားခဲ့သည်; ထို့ပြင် ဘာနု၊ ဘီမရထ၊ နှင့် က္ෂဏ လည်း မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 156
रोहितो दीप्तिमांश्चैव ताम्रबंधो जलंधमः । चतस्रो जज्ञिरे तेषां स्वसारश्च यवीयसीः
ရိုဟိတ၊ ဒီပ္တိမာန်၊ တာမ္ရဘန္ဓ၊ နှင့် ဇလန္ဓမ မွေးဖွားခဲ့သည်; ထို့နောက် သူတို့တွင် အစ်မ/ညီမ လေးယောက်လည်း မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့၏ အငယ်ဆုံးညီမတစ်ယောက်လည်း ရှိ하였다။
Verse 157
जांबवत्याः सुतो जज्ञे सांबश्चैवातिशोभनः । सौरशास्त्रस्य कर्त्ता वै प्रतिमा मंदिरस्य च
ဇာမ္ဘဝတီမှ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍—သမ္ဗာဟူသည် အလွန်လှပသန့်ရှင်း၏။ ထိုသူသည် စူရ-ရှာස්တြ (နေဒေဝကိုးကွယ်သဒ္ဓာ) ကို ရေးသားသူဖြစ်ပြီး နေဒေဝ၏ ရုပ်တုနှင့် ဘုရားကျောင်းကိုလည်း တည်ဆောက်သူဖြစ်하였다။
Verse 158
मूलस्थाने निवेशश्च कृतस्तेन महात्मना । तुष्टेन देवदेवेन कुष्ठरोगो विनाशितः
ထိုမဟာတ္မာသည် သန့်ရှင်းသော မူလနေရာ၌ နေထိုင်ရာကို တည်ထောင်하였다။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်က ကုဋ္ဌရောဂါ (လက်ပရိုစီ) ကို ပျက်စီးစေ하였다။
Verse 159
सुमित्रं चारुमित्रं च मित्रविंदा व्यजायत । मित्रबाहुः सुनीथश्च नाग्नजित्यां बभूवतुः
မိတ္တရဝိန္ဒာမှ စုမိတ္တရ နှင့် ချာရုမိတ္တရ တို့ မွေးဖွားလာ하였다။ နာဂ္နဇိတီမှလည်း မိတ္တရဗာဟု နှင့် စုနီထ သားတော်နှစ်ပါး ပေါ်ထွန်း하였다။
Verse 160
एवमादीनि पुत्राणांसहस्राणि निशामय । अशीतिश्च सहस्राणां वासुदेवसुतास्तथा
ဤသို့သော သားတော်များ အထောင်အပေါင်းတို့၏ အကြောင်းကို နားထောင်လော့။ ထိုနည်းတူပင် ဝါစုဒေဝ၌လည်း သားတော် ရှစ်သောင်း ရှိခဲ့သည်။
Verse 161
प्रद्युम्नस्य च दायादो वैदर्भ्यां बुद्धिसत्तमः । अनिरुद्धो रणे योद्धा जज्ञेस्य मृगकेतनः
ဝိုင်ဒರ್ಭီမှ ပရဒျုမန၏ အမွေဆက်ခံသူ အနိရုဒ္ဓ မွေးဖွားလာ하였다—ဉာဏ်ပညာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ စစ်မြေပြင်၌ ယောဓာ; သူ၏ သင်္ကေတမှာ မೃဂ (သမင်) ဖြစ်သည်။
Verse 162
काम्या सुपार्श्वतनया सांबाल्लेभे तरस्विनम् । सत्त्वप्रकृतयो देवाः पराः पंच प्रकीर्तिताः
သုပာရှွ၏ သမီး ကာမျာသည် အားမာန်ပြင်းထန်သော တရස්ဝင်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိ하였다။ သတ္တဝ သဘောသဘာဝရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား ငါးပါးကို ဤသို့ ကြေညာထားသည်။
Verse 163
तिस्रः कोट्यः प्रवीराणां यादवानां महात्मनां । षष्टिः शतसहस्राणि वीर्यवंतो महाबलाः
မဟာအတ္တမ ယာဒဝတို့တွင် သူရဲကောင်း သုံးကုဋေ ရှိပြီး ထို့အပြင် ခြောက်ဆယ်လက္ခ ထပ်မံရှိ하였다။ အားလုံးသည် သတ္တိပြည့်ဝ၍ မဟာဗလရှိကြသည်။
Verse 164
देवांशाः सर्व एवेह उत्पन्नास्ते महौजसः । दैवासुरे हता ये वा असुरास्तु महाबलाः
ဤနေရာ၌ မွေးဖွားလာသူအားလုံးသည် နတ်ဘုရားတို့၏ အংশများပင်ဖြစ်၍ တေဇောဓာတ်ကြီးမားကြသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝ-အသူရ စစ်ပွဲတွင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော မဟာဗလ အသူရတို့လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 165
इहोत्पन्ना मनुष्येषु बाधंते सर्वमानवान् । तेषामुद्धरणार्थाय उत्पन्ना यादवे कुले
ဤနေရာ၌ လူတို့အကြား မွေးဖွားလာပြီး သူတို့သည် လူအားလုံးကို နှိပ်စက်ကြသည်။ သူတို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ရန်အတွက် (သူမ/သူ) သည် ယာဒဝ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာ하였다။
Verse 166
कुलानां शतमेकं च यादवानां महात्मनाम् । विष्णुस्तेषां प्रणेता च प्रभुत्वे च व्यवस्थितः
မဟာအတ္တမ ယာဒဝတို့တွင် မျိုးကွဲ ၁၀၁ မျိုး ရှိသည်။ သူတို့၏ လမ်းညွှန်နှင့် ခေါင်းဆောင်မှာ ဗိဿဏုဖြစ်၍ သူတို့အပေါ် အာဏာအုပ်ချုပ်မှု၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေသည်။
Verse 167
निदेशस्थायिनस्तस्य ऋद्ध्यंते सर्वयादवाः । भीष्म उवाच । सप्तर्षयः कुबेरश्च यक्षो मणिधरस्तथा
သူ၏ အမိန့်ကို နာခံတည်ကြည်နေသော ယာဒဝတို့ အားလုံးသည် စည်းစိမ်တိုးပွားကြ၏။ ဘီရှ္မက ဆိုသည်– “သပ္တရ္ရှီတို့၊ ကုဗေရ၊ နှင့် ယက္ခ မဏိဓရ တို့လည်း…”
Verse 168
सात्यकिर्नारदश्चैव शिवो धन्वंतरिस्तथा । आदिदेवस्तथाविष्णुरेभिस्तु सह दैवतैः
စာတျကီ၊ နာရဒ၊ ရှိဝ၊ နှင့် ဓနွန္တရိ—အာဒိဒေဝ ဗိဿဏုနှင့်တကွ—ဤဒေဝတော်များနှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။
Verse 169
किमर्थं सहसंभूताः सुरसम्भूतयः क्षितौ । भविष्याः कति वा चास्य प्रादुर्भावा महात्मनः
ဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဤဒေဝဇာတ သတ္တဝါများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွန်းလာကြသနည်း။ ထိုမဟာအတ္မာ၏ အနာဂတ် ပေါ်ထွန်းမှုများသည် မည်မျှရှိမည်နည်း။
Verse 170
सर्वक्षेत्रेषु सर्वेषु किमर्थमिह जायते । यदर्थमिह संभूतो विष्णुर्वृष्ण्यंधके कुले
သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအားလုံးတွင် ဤနေရာ၌ မွေးဖွားခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း။ ထို့ပြင် ဗိဿဏုသည် ဗೃṣṇိ–အန္ဓက မျိုးရိုးအတွင်း ဤနေရာ၌ မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။
Verse 171
पुनःपुनर्मनुष्येषु तन्मे त्वं ब्रूहि पृच्छतः । पुलस्त्य उवाच । शृणु भूप प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम् । यथा दिव्यतनुर्विष्णुर्मानुषेष्विह जायते
“လူသားတို့အတွင်း ထပ်ခါထပ်ခါ—ကျွန်ုပ်မေးမြန်းသဖြင့် သင်ပြောပါ။” ပုလஸ္တျက ဆိုသည်– “နားထောင်ပါ၊ အို မင်းကြီး; အလွန်လျှို့ဝှက်သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါရှင်းပြမည်—ဒေဝတန်ခိုးရှိသော ကိုယ်တော် ဗိဿဏုသည် ဤနေရာ၌ လူသားတို့အတွင်း မည်သို့ မွေးဖွားလာသည်ကို။”
Verse 172
युगांते तु परावृत्ते काले प्रशिथिले प्रभुः । देवासुरमनुष्येषु जायते हरिरीश्वरः
ယုဂအဆုံး၌ ကာလသည် ပြန်လှည့်၍ စည်းကမ်းတည်ငြိမ်မှု လျော့ယွင်းလာသောအခါ၊ အရှင်—ဟရီ၊ အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်—သည် ဒေဝ၊ အဆုရနှင့် လူသားတို့အတွင်း၌ မွေးဖွားအဝတားတော်မူ၏။
Verse 173
हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्त्रैलोक्यस्य प्रशासिता । बलिनाधिष्ठिते चैव पुनर्लोकत्रये क्रमात्
ဒೈတျ ဟိရဏ္ယကသိပု သည် သုံးလောကကို အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ဘလီလည်း အာဏာကို ကိုင်စွဲသောအခါ၊ သုံးလောကအပေါ် အုပ်စိုးမှုသည် အစဉ်လိုက် ပြန်လည်လွှဲပြောင်းသွား၏။
Verse 174
सख्यमासीत्परमकं देवानामसुरैः सह । युगाख्या दश संपूर्णा आसीदव्याकुलं जगत्
ဒေဝတို့နှင့် အဆုရတို့အကြား အလွန်မြတ်သော မိတ်သဟာယရှိခဲ့သည်။ ယုဂ ဆယ်ခု ပြည့်စုံသည့်ကာလတိုင်အောင် လောကသည် မရှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေ၏။
Verse 175
निदेशस्थायिनश्चापि तयोर्देवासुरा स्वयं । बद्धो बलिर्विमर्दोयं सुसंवृत्तः सुदारुणः
ထိုနှစ်ဖက်၏ အမိန့်အောက်၌ တည်နေကြသည့် ဒေဝနှင့် အဆုရတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဘလီကို ချည်နှောင်လိုက်ပြီး၊ ဤဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးသော တိုက်ပွဲသည် ဖြစ်ပွားလာကာ—အလွန်ပြင်းထန်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။
Verse 176
देवानामसुराणां च घोरः क्षयकरो महान् । कर्तुं धर्मव्यवस्थां च जायते मानुषेष्विह
ဒေဝနှင့် အဆုရ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက်၊ ဤနေရာ၌ လူသားတို့အတွင်းမှ အလွန်ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးသူတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုသည်မှာ ဓမ္မ၏ မှန်ကန်သော စည်းကမ်းတည်ဆောက်ရန် ဖြစ်၏။
Verse 177
भृगोः शापनिमित्तं तु देवासुरकृते तदा । भीष्म उवाच । कथं देवासुरकृते हरिर्देहमवाप्तवान्
ထိုအခါ ဘ္ရိဂု၏ ကျိန်စာကြောင့်၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အရေးကိစ္စနှင့် ဆက်နွယ်၍—ဘီရှ္မက မေးလေသည်။ “ဒေဝနှင့် အသူရတို့အတွက် ဟရီသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို မည်သို့ ခံယူခဲ့သနည်း?”
Verse 178
दैवासुरं यथावृत्तं तन्मे कथय सुव्रत । पुलस्त्य उवाच । तेषां जयनिमित्तं वै संग्रामा स्युः सुदारुणाः
“အို သီလဝတ္တရားကောင်းသူ၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ ပဋိပက္ခတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အတိအကျ ပြောပြပါ။” ပုလஸ္တျက ပြန်လည်ဆိုသည်။ “အနိုင်ရခြင်းအတွက် သူတို့အကြား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။”
Verse 179
अवतारा दशद्वौ च शुद्धा मन्वंतरे स्मृताः । नामधेयं समासेन शृणु तेषां विवक्षितम्
မန်ဝန္တရ တစ်ခါစီတွင် သန့်ရှင်းသော အဝတာရ ဆယ့်နှစ်ပါးကို မှတ်မိကြသည်။ ထိုအဝတာရတို့၏ အမည်များကို အကျဉ်းချုပ်၍ နားထောင်လော့။
Verse 180
प्रथमो नारसिंहस्तु द्वितीयश्चापि वामनः । तृतीयस्तु वराहश्च चतुर्थोऽमृतमंथनः
ပထမမှာ နရစിംဟ၊ ဒုတိယမှာ ဝါမန။ တတိယမှာ ဝရာဟ၊ စတုတ္ထမှာ အမရိတ ထွက်ပေါ်စေသော သမုဒ္ဒရမန်ထန ဖြစ်သည်။
Verse 181
संग्रामः पंचमश्चैव सुघोरस्तारकामयः । षष्ठो ह्याडीबकाख्यश्च सप्तमस्त्रैपुरस्तथा
“ပဉ္စမ (စစ်ပွဲ) ကို ‘သင်ဂြာမ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ‘တာရကာမယ’ လည်း ရှိသည်။ ဆဋ္ဌမကို ‘အာဍီဘက’ ဟု သိကြပြီး၊ သတ္တမမှာ ‘ထရိုင်ပုရ’ စစ်ပွဲလည်း ဖြစ်သည်။”
Verse 182
अष्टमश्चांधकवधो नवमो वृत्रघातनः । ध्वजश्च दशमस्तेषां हालाहलस्ततः परं
အဋ္ဌမအပိုင်းမှာ အန္ဓကကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်၏; နဝမမှာ ဝෘတြကို ချေမှုန်းခြင်း ဖြစ်၏။ ဒသမမှာ ဓွဇ (အလံတော်) အကြောင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဟာလာဟလ အဖြစ်အပျက် လာ၏။
Verse 183
प्रथितो द्वादशस्तेषां घोरः कोलाहलस्तथा । हिरण्यकशिपुर्दैत्यो नरसिंहेन सूदितः
ထိုအထဲတွင် ဒွါဒသမအပိုင်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ‘ကိုလာဟလ’ ဟု ထင်ရှားကြ၏; ထိုနေရာ၌ ဒေဝ်တ ဟိရဏ္ယကသိပုကို နရစിംဟက သတ်ဖြတ်တော်မူ၏။
Verse 184
वामनेन बलिर्बद्धस्त्रैलोक्याक्रमणे पुरा । हिरण्याक्षो हतो द्वंद्वे प्रतिवादे तु दैवतैः
ရှေးကာလ၌ သုံးလောကကို ခြေလှမ်းဖြင့် လွှမ်းမိုး၍ (ပြန်လည်ရယူ) သောအခါ ဝာမနက ဘလိကို ချည်နှောင်တော်မူ၏; ဟိရဏ္ယာක්ෂသည် ဒေဝတများကို ဆန့်ကျင်ရပ်တည်သဖြင့် စစ်ပွဲတွင် ဒေဝတတို့က သတ်ဖြတ်ကြ၏။
Verse 185
दंष्ट्रया तु वराहेण समुद्रस्थो द्विधा कृतः । प्रह्लादो निर्जितो युद्धे इंद्रेणामृतमंथने
သို့သော် ဝရာဟက သန့်ရှင်းသော ဒံသ္ထရာ (စွယ်) ဖြင့် ပင်လယ်အတွင်းရှိသူကို နှစ်ပိုင်း ခွဲဖြတ်တော်မူ၏; အမృతမန်သနကာလတွင် စစ်ပွဲ၌ ပရဟ္လာဒကို အိန္ဒြက အနိုင်ယူခဲ့၏။
Verse 186
विरोचनस्तु प्राह्लादिर्नित्यमिन्द्रवधोद्यतः । इंद्रेणैव च विक्रम्य निहतस्तारकामये
ပရဟ္လာဒ၏ မျိုးဆက် ဝိရောစနသည် အမြဲတမ်း အိန္ဒြကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်နေ၏; သို့သော် တာရကာ စစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြကိုယ်တိုင် ပရက్రమကို ပြသကာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။
Verse 187
अशक्नुवत्सु देवेषु त्रिपुरं सोढुमासुरम् । मोहयित्वाऽमृते पीते गोरूपेणासुरारिणा
နတ်တို့သည် အဆုရ၏ တြိပုရကို မခံနိုင်သဖြင့်၊ အဆုရတို့၏ ရန်သူသည် နွားရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ မောဟဖြစ်စေပြီး ထို့ကြောင့် အမృతကို သောက်ယူခဲ့သည်။
Verse 188
नासन्जीवयितुं शक्या भूयो भूयोमृतासुराः । निहता दानवाः सर्वे त्रैलोक्ये त्र्यंबकेण तु
အကြိမ်ကြိမ် သတ်ခံရသော အဆုရတို့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်း၍ မရနိုင်ခဲ့။ အမှန်တကယ် သုံးလောကလုံးတွင် တြျမ်ဗက (ရှီဝ) သည် ဒါနဝအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Verse 189
असुराश्च पिशाचाश्च दानवाश्चांधके वधे । हता देवमनुष्यैस्ते पितृभिश्चैव सर्वशः
အန္ဓကကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အဆုရ၊ ပိသာချာ နှင့် ဒါနဝတို့ အားလုံး ပျက်စီးသွားကြပြီး၊ နတ်များ၊ လူသားများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့က အရပ်ရပ်မှ သတ်ခဲ့ကြသည်။
Verse 190
संपृक्तो दानवैर्वृत्रो घोरे कोलाहले हतः । तदा विष्णुसहायेन महेंद्रेण निपातितः
ဒါနဝတို့နှင့် ရောယှက်နေသော ဝෘတြသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆူညံသံကြားတွင် သတ်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် ဗိဿဏု၏ အကူအညီဖြင့် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) က သူ့ကို လဲကျစေ하였다။
Verse 191
हतस्ततो महेंद्रेण मायाछन्नस्तु योगवित् । वज्रेण क्षणमाविश्य विप्रचित्तिः सहानुगः
ထို့နောက် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) က သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မာယာဖြင့် ဖုံးကွယ်နေသော ယောဂီသည် ခဏတာ ဝဇ္ရအတွင်း ဝင်ရောက်ကာ၊ ဝိပရချိတ္တိသည် သူ၏ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။
Verse 192
दैत्याश्च दानवाश्चैव संयुताः कृत्स्नशस्तु ते । एते दैवाऽसुरावृत्ताः संग्रामाद्वा दशैव तु
ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့လည်း အားလုံးပေါင်းစည်း၍ ပြည့်စုံစွာ စုဝေးလာကြ၏။ စစ်ပွဲမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ ကိစ္စရပ်များသည် အမှန်တကယ် ဆယ်ဆတိုးဟု ဆိုကြ၏။
Verse 193
देवासुरक्षयकराः प्रजानां च हिताय वै । हिरण्यकशिपू राजा वर्षाणामर्बुदं बभौ
ပြည်သူတို့၏ အကျိုးအတွက်—ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကို ပျက်စီးစေသော အကြောင်းတရားအဖြစ်လည်း—ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပု သည် အရ္ဗုဒ (သန်းတစ်ဆယ်) နှစ်ကြာ အုပ်စိုးခဲ့၏။
Verse 194
द्विसप्ततिं तथान्यानि नियुतान्यधिकानि तु । अशीति च सहस्राणि त्रैलोक्यैश्वर्यवानभूत्
သူသည် ခုနစ်ဆယ်နှစ်နှစ်နှင့် ထပ်တိုးသော နိယုတ (သောင်းများ) တို့အပါအဝင်၊ ထို့ပြင် ရှစ်သောင်းနှစ်တိုင်အောင် သုံးလောက၏ အာဏာအမြတ်ကို ရရှိခဲ့၏။
Verse 195
पर्यायेण तु राजाभूद्बलिर्वर्षार्बुदं पुनः । षष्ठिं चैव सहस्राणि नियुतानि च विंशतिं
အလှည့်ကျအတိုင်း ဘလီသည် ထပ်မံဘုရင်ဖြစ်လာ၍ အရ္ဗုဒ (သန်းတစ်ဆယ်) နှစ်ကြာ၊ ထို့ပြင် ခြောက်သောင်းနှင့် နိယုတ နှစ်ဆယ် ထပ်တိုးကာ အုပ်စိုးခဲ့၏။
Verse 196
बलिराज्याधिकारे तु यावत्कालश्च कीर्तितः । तावत्कालं तु प्रह्लादो निर्वृतो ह्यसुरैः सह
ဘလီ၏ အုပ်စိုးခွင့်နှင့် အာဏာအတွက် ကြေညာထားသမျှ ကာလတစ်လျှောက်လုံး၊ ထိုကာလတည်းဟူသောအတိုင်း ပရဟ္လာဒသည်လည်း အသူရတို့နှင့်အတူ စိတ်အေးချမ်း၍ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။
Verse 197
जयार्थमेते विज्ञेया असुराणां महौजसः । त्रैलोक्यमिदमव्यग्रं महेंद्रेणानुपाल्यते
ဤကြီးမားသော တန်ခိုးကြီးမားသော အသူရာများသည် အောင်ပွဲအတွက် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သိမှတ်လော့။ ဤလောကသုံးပါးလုံးသည် မဟေန္ဒြာ (သိကြားမင်း) ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ တည်ရှိနေသည်။
Verse 198
असम्पन्नमिदं सर्वं यावद्वर्षायुतं पुनः । पर्यायेणैव सम्प्राप्ते त्रैलोक्यं पाकशासने
ဤအရာအားလုံးသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် မပြီးမစီးဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အုပ်ချုပ်ရန် အလှည့်ကျရောက်သောအခါ လောကသုံးပါးသည် ပါကသာသန (သိကြားမင်း) ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
Verse 199
ततोऽसुरान्परित्यज्य यज्ञो देवानगच्छत । यज्ञे देवानथ गते दितिजाः काव्यमब्रुवन्
ထို့နောက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် အသူရာများကို စွန့်ခွာ၍ နတ်များထံသို့ ရောက်သွားလေသည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် နတ်များထံသို့ ရောက်သွားသောအခါ ဒိတိ၏ သားများသည် ကာဗျ (သုကြာဆရာ) ကို လျှောက်ထားကြသည်။
Verse 200
दैत्या ऊचुः । हृतं मघवता राज्यं त्यक्त्वा यज्ञः सुरान्गतः । स्थातुं न शुक्नुमो ह्यत्र प्रविशामो रसातलम्
ဒေတျာတို့က ဆိုကြသည်မှာ "မဃဝ (သိကြားမင်း) သည် ငါတို့၏ တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ငါတို့ကို စွန့်ခွာ၍ နတ်များထံသို့ ရောက်သွားပြီ။ ငါတို့ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် မနေနိုင်တော့ပါ၊ ရသတလ (မြေအောက်ကမ္ဘာ) သို့ ဝင်ရောက်ကြစို့။"