Adhyaya 99
Counsel to King Mahīratha: Lust, Impermanence, and the Saving Power of the Vaiśākha (Mādhava) Observance
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ရှင်ဘုရင် မဟီရထသည် အတိတ်က ကုသိုလ်အကျိုးကြောင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာရှိသော်လည်း ကာမအာသက်အလွန်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သူသည် နိုင်ငံရေးကို အခြားသူများထံ လွှဲအပ်ကာ ဓမ္မကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂုရု/ပုရောဟိတ်၏ တာဝန်ကို ထင်ရှားစေသည်—ဘုရင်ကို မတားဆီးမညွှန်ကြားသော ဂုရုသည် အပြစ်ကို မျှဝေခံရပြီး၊ အကြံဉာဏ်ကို မနာခံသော ဘုရင်ကတော့ အပြစ်အလုံးစုံကို ကိုယ်တိုင်ခံရသည်။ ကာရှျပက နီတိ–ဝైరাগျ သဘောတရားဖြင့် သင်ကြားသည်—လောကသည် မတည်မြဲ၊ ငွေကြေးနှင့် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုတို့သည် မယုံကြည်ရ၊ အင်ဒြိယထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်ပြီး သေမင်းအချိန်တွင် ဓမ္မသာ မိတ်ဖက်ဖြစ်သည်။ ကာမမောဟကို ချိုးဖျက်ရန် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပျက်စီးလွယ်မှုနှင့် မသန့်ရှင်းမှုကို ရုပ်ပုံဖော်ကာ စိတ်ကို အာရုံခံအလိုဆန္ဒမှ လှည့်ပေးသည်။ အဆုံးတွင် ကယ်တင်ရာ လက်တွေ့နည်းလမ်းကို ပြသည်—မဓဝ (ဝိုင်ရှာခ) လ၏ ဝတ်အကျင့်များဖြစ်သော မနက်စောစောထခြင်း၊ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ခြင်းတို့သည် မဟာအပြစ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း ချီးမွမ်းပြီး၊ ဘက်တတို့ကို ဟရီ၏ ဓာမသို့ ပို့ဆောင်သည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.