
The Greatness of Vaiśākha: Mādhava Bath, Tulasī Worship, Water-Cow Charity, and Deliverance of Pretas
ဤအধ্যာယတွင် ဓမ္မရာဇ ယမက ဝိုင်သာခ/မာဓဝ ဝရတ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်ကြားသည်။ မနက်အရုဏ်တက်ချိန် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မာဓဝ (ဗိဿနု) ကို တူလစီဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို မုက္ခဒာယက သာဓနာဟု ဆိုသည်။ တူလစီသည် ကေရှဝ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့် မသန့်ရှင်းသည့်နည်းဖြင့် ခုတ်ယူခြင်းကို တားမြစ်ပြီး ပန်းမရနိုင်လျှင်လည်း ရိုးရိုးပူဇော်နည်းကို ခွင့်ပြုထားသည်။ ထို့ပြင် အရှဝတ္ထ (ပိပလ) သစ်ပင်ကို ရေလောင်း၍ ပတ်လည်လှည့်ကာ ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ တර්ပဏ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် တိထိ ၁၃၊ ၁၄ နှင့် ပုဏ္ဏမီနေ့များတွင် ဘြာဟ္မဏများကို အာဟာရပေးခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ အတွင်းကഥာတွင် ဓနရှರ್ಮာသည် ပရေတ သုံးယောက်—ကృతဃ္န၊ ဝိဒೈဝတ၊ အဝိုင်သာခ—နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ကျေးဇူးမသိခြင်း၊ မလေးစားခြင်းနှင့် ဝိုင်သာခကာလ တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့် ဒုက္ခခံရကြောင်း သူတို့က ဖော်ထုတ်ပြောသည်။ ဝိုင်သာခကာလ ဒါန—အထူးသဖြင့် ရေနှင့်ဆိုင်သော အလှူ (ဇလဓေနု၊ ရေအိုး)၊ နှမ်းနှင့်ပျားရည် ဒါန၊ ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးခြင်း—တို့ဖြင့် အပြစ်များ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းကာ ဘိုးဘွားမျိုးဆက်များ ကယ်တင်ခံရပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျော့နည်းသွားသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.