Adhyaya 94
Pacification/Removal of Sin — The Preta Narrative (Vaiśākha Māhātmya)
အမ္ဗရီရှ မင်းကြီးသည် နာရဒ မုနိထံမှ “ကြားရုံဖြင့်ပင် ပာပ (အပြစ်) ပျောက်ကင်းစေသော” ပာပ-ပရရှမန စတိုးတရကို တောင်းခံသည်။ နာရဒက ဟရီ-ကထာနှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့၏ သာသနာဆွေးနွေးမှုသည် မဟာတန်ခိုးရှိ၍ ဝိုင်သာခ လအတွင်း ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၏ ဖလထက်တောင် ကျော်လွန်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ထည့်သွင်းပုံပြင်တွင် မုနိရှာမာ ရှင်ရသေ့သည် မာဓဝ/ဝိုင်သာခ လတွင် ရေဝါ (နရမဒါ) မြစ်၌ စနာန (ရေချိုးသန့်စင်) ပြုရန် ခရီးသွားစဉ် အပြစ်ကြီးသူ ငါးဦးကို တွေ့ပြီး လွတ်မြောက်ရေးကို တောင်းပန်ကြသည်။ လမ်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတာတူ သတ္တဝါများကို တွေ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပျက်ယွင်းမှုသည် သီလနှင့် ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ၊ အရိုအသေမရှိမှု၊ အထူးသဖြင့် အစားအစာကို မလေးစားခြင်းနှင့် မသန့်ရှင်းမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ မုနိရှာမာသည် ထိုပင်နစ်တင့်များကို ရေဝါမြစ်ကမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ဝိုင်သာခ-စနာန ပြုစေသည်။ ပူဇော်နည်းလမ်းများ၊ နာမဓာတ်အော်ခေါ်ခြင်းနှင့် ဝိෂ္ဏု စတိုးတရ (ပာပ-ပရရှမန) ကို ရွတ်ဖတ်/နားထောင်ခြင်းကြောင့် ပရေတာများ လွတ်မြောက်ပြီး အပြစ်ရှိသူများ သန့်စင်လာသည်။ အဆုံးတွင် စတိုးတရ၏ ဖလအဖြစ် ရွတ်ဖတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြားနာခြင်းက အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝိෂ္ဏု-ဓာမကို ရစေသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.