Adhyaya 90
The Devaśarmā Episode in the Glorification of Vaiśākha
ဒေဝရှာမာသည် ယခင်ဘဝ၌ ရှုဒ္ဒရဖြစ်စဉ် မသင့်တော်သောနည်းဖြင့် ငွေကြေးစုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး နောက်ဘဝတွင် ဘြာဟ္မဏအဆင့်ကို မည်သို့ရခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဝသိဋ္ဌက အဆုံးအဖြတ်ပုဏ္ဏာကောင်းမှုမှာ တစ်ယောက်တည်း ခရီးသွားလာသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ဧည့်ခံကာ စေဝာပြုခြင်း—တည်းခိုခွင့်ပေးခြင်း၊ ခြေသုတ်ခြင်း၊ နှိပ်နယ်ပေးခြင်း၊ နို့နှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းများကို ဒါနပြုခြင်း—ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထို့နောက် မိသားစုနှင့်အတူ ဝိုင်ရှာခ လဝတ် (vrata) ကို ဆောင်ရွက်၍ မနက်စောစော ရေချိုးကာ မာဓဝကို ပူဇော်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဤအခန်းတွင် လူဖြစ်ရခြင်း၊ ဘြာဟ္မဏဖြစ်ရခြင်းနှင့် သီလရှိသော ဇနီးကောင်းရခြင်းတို့၏ ရှားပါးတန်ဖိုးကို ချီးမွမ်းပြီး မိန်းမ၏ အကောင်းဆုံးဂုဏ်သတ္တိများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဒါနမပါဘဲ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းသာ ပြုလျှင် လောဘမပျောက်သေးကြောင်း သတိပေး၍ အကျိုးဖလရရန် ပေးကမ်းခြင်းသည် မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်း ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် ဝိုင်ရှာခနှင့် ကာရ္တ္တိက လတွင် ဒာမိုဒရကို ပူဇော်ခြင်းကို ချီးမြှောက်ကာ ဘြဟ္မာ၏ စကားအရ မာဓဝ-ရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း ဆိုပြီး နာရဒက အကြောင်းအရာကို ပိတ်သိမ်းသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.