
Initiation Rite, the Five Vaiṣṇava Saṃskāras, and the Dharma of Surrender (within the Greatness of Vṛndāvana)
အဓ್ಯಾಯ ၈၂ တွင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဒိက္ခာနှင့် ရှရဏာဂတိ (အပြည့်အဝ အားကိုးအပ်နှံခြင်း) ၏ လမ်းစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ လောက၏ မတည်မြဲမှုနှင့် သုံးမျိုးသော ဒုက္ခကို သိမြင်ရာမှ ဝိရာဂျ (အလိုမက်မှုလျော့ခြင်း) ပေါ်ပေါက်ပြီး၊ ရှာဖွေသူသည် အမှန်တကယ်သော အာစာရျ-ဂုရုထံ သက်သာရာယူရသည်။ ထို့နောက် ဂုရုနှင့် သစ္ရှ၏ လက္ခဏာများ၊ ဒိက္ခာအမှတ်အသားများကို သတ်မှတ်ပြသည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စ-ဝိုင်ရှ္ဏဝ သံစ్కာရများကို ရှင်းလင်းသည်—သင်္ခ-ချက်ကရ အမှတ်တံဆိပ်ကို ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် ထိုးမှတ်ခြင်း၊ ဥဓ္ဝ-ပုဏ္ဍရ တင်ဆောင်ခြင်း၊ မန္တရ လက်ခံခြင်း၊ “ဒာသ” အမည်ခံယူခြင်း၊ နှင့် ယာဂ/ပူဇာဖြင့် ဂုရုနှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့ကို အာရాధနာ-ဝန်ဆောင်ခြင်း။ ရှရဏာဂတိဓမ္မတွင် ဟရီတစ်ပါးတည်းကိုသာ အပြည့်အဝ အားကိုးခြင်း၊ ယှဉ်ပြိုင်သဘောရှိသော ဒေဝတာပူဇာကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ရိုသေခြင်းတို့ကို အလေးပေးသည်။ နိဂုံးတွင် ဝೃန္ဒာဝန်၌ ကృష్ణ၏ ဒർശနကို ရှိဝက ရရှိသည့် အလင်းပွင့်ကာလကഥာ ပါဝင်သည်။ ကృష్ణသည် ရုဒြအား nirguṇa သဘောတရားနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအဖြစ်ရှိသော ဘဂဝန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သင်ကြားကာ၊ ရာဓာ-ဘာဝ၏ အမြင့်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို ထင်ရှားစေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အဘိသေကနှင့် သန့်စင်ရေးရိတုများနှင့်အတူ အမြင့်ဆုံး ယုဂလ-မန္တရကို ပေးအပ်သည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.