
The Mantra-cintāmaṇi of Kṛṣṇa and the Dhyāna of Rādhā-Kṛṣṇa in Vṛndāvana (Provisional Title)
ဤအধ্যာယာတွင် ရှေးဓမ္မပညာရှင်များက စူတကို ချီးမွမ်းကာ ကృష్ణ၏ လီလာကို နေ့စဉ်လိုက်လံဟောပြောပေးရန် တောင်းဆိုပြီး၊ ထို့နောက် ဂုရု၊ ရှိရှျနှင့် မန္တရ၏ လက္ခဏာများနှင့် မန္တရ-ဝိဓိကို အထူးမေးမြန်းကြသည်။ စူတက ယမုနာကမ်းပါးရှိ အတွင်းဇာတ်ကွက်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ နာရဒသည် လောကဂုရု စဒာရှီဝ (ရှီဝ) ထံသို့ သွားရောက်၍ လျှို့ဝှက်ဩဝါဒကို တောင်းခံသည့်အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ရှီဝက “မန္တရ-စိန္တာမဏိ” ဟုခေါ်သော ကృష్ణ၏ လျှို့ဝှက်မန္တရကို ဖော်ပြပြီး (စကား ၅ လုံး/အက္ခရာ ၁၀/အက္ခရာ ၁၆) စသည့် ပုံစံကွဲများကို ဆိုသည်။ တစ်ကြိမ်တည်း ဂျပလုပ်ခြင်းဖြင့်ပင် အကျိုးရှိကြောင်း အာမခံထားသည်။ ဘက္တိအခြေခံဖြင့် အခွင့်အရေးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ချပြသော်လည်း ယုံကြည်မှုမရှိသူ သို့မဟုတ် ဘက္တမဟုတ်သူထံ မပေးရန် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ ထို့နောက် ṛṣi၊ chandas၊ devatā၊ viniyoga၊ bīja/śakti၊ nyāsa နှင့် ပူဇာ စသည့် စာဓနာအထောက်အကူ အင်္ဂါရပ်များကို ရှင်းလင်းပြီး၊ ဝೃန္ဒာဝန၌ ရာဓာ-ကృష్ణနှင့်အတူ ကృష్ణ၏ ရှည်လျားသော ဓျာနကို ပေးထားသည်။ မန္တရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို “ယုဂလార్థ” နှင့် အပြည့်အဝ ရှရဏာဂတိအဖြစ် ဖော်ပြကာ—အရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော ဒိဗ္ဗယုဂလအတွက်သာ ရှိကြောင်း ဆိုသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.