Adhyaya 78

အဓ್ಯಾಯ ၇၈ တွင် ပာရဝတီက ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့သည် သံသရာကို မည်သည့်ဓမ္မဖြင့် ကူးမြောက်နိုင်သနည်းဟု မေးမြန်းခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဣရှ္ဝရက ဝိုင်ရှ္ဏဝ သန့်စင်မှုကို သင်ကြားကာ ဘက္တိ (bhakti) သည် အိမ်၊ ကိုယ်အင်္ဂါ၊ စကားနှင့် အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို သန့်စင်ပေးသော အဓိကအရာဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်း၊ ခြေသန့်စင်ခြင်း၊ ပန်းစုဆောင်းခြင်း၊ နာမကီရတန် သီဆိုခြင်းနှင့် ဟရီ၏ လီလာ၊ ပွဲတော်များကို ကြားနာမြင်တွေ့ခြင်းတို့ကို သန့်စင်နည်းလမ်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ပူဇာကို ငါးမျိုးခွဲ၍ စနစ်တကျ ပြထားသည်—အဘိဂမန (ဘုရားနေရာသန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ ချဉ်းကပ်ခြင်း), ဥပဒါန (ပူဇာပစ္စည်း စုဆောင်းခြင်း), ယောဂ (အတွင်းစိတ် တရားရှု), စွာဓျာယ (အဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ ဂျပ်၊ စတိုးတရ၊ သံကီရတန်), နှင့် အိဇျာ (ပုံမှန်ဝိဓိဖြင့် အာရ္ချနာ)။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှာလဂြာမ ပူဇာကို ဖော်ပြပြီး လက်လေးလက်ရှိ ရူပများကို လက်နက်အစဉ်အတိုင်း ကေရှဝ၊ နာရာယဏ၊ မာဓဝ၊ ဂိုဝိန္ဒ စသည်ဖြင့် အမည်ခေါ်ကာ နမസ്കာရ ပြုရန် ဆိုသည်။ ကျောက်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများဖြင့် ဗျူဟ/အဝတာရ လက္ခဏာ ခွဲခြားနည်း၊ အကူအညီဒေဝတာများ၏ တည်နေရာချထားမှုတို့ကို ပြီးဆုံးစေပြီး ပုရုသာရ္ထများ ရရှိမည်ဟု ဖလသရုတိ ပေးထားသည်။