Adhyaya 77
Description of the Form of Śrī Kṛṣṇa (Vṛndāvana Vision and Rādhā’s Manifestations)
ပါဝတီသည် မဟာဒေဝအား သာသနာတော်မြတ်နာမများ၊ အဓိပ္ပါယ်များ၊ ဣශ්ဝရ၏ သဘောတရားနှင့် သန့်ရှင်းသော ဓာမများအကြောင်းကို အသေးစိတ် ဟောကြားပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ အစပိုင်းတွင် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး ဓာမ၊ ဟရိ၏ ဗျူဟာများနှင့် နိဗ္ဗာန်၏ အဓိပ္ပါယ်အပေါ် အတွင်းမေးခွန်းတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဣශ්ဝရက ဝೃန္ဒာဝန်ကို အာနန္ဒတောအဖြစ် ဖွင့်ဟပြသပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သီရိကృష్ణသည် ရတနာတောက်ပသည့် အလှအပနှင့် စင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်တော်မူကာ ဂိုပီများနှင့် ပွဲတော်ရသဖြင့် ပျော်ရွှင်မှု ပြည့်နှက်နေကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణ၏ သဘောတရားကို—ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ ပစ္စည်းမဟုတ်သော အမြဲတည် ရုပ်သဘောရှိပြီး၊ အနှိုင်းမဲ့ မတိုင်းတာနိုင်သော အတ္တသဘောဖြစ်ကြောင်း—အလေးထားဖော်ပြသည်။ ရာဓာသည် ဝೃန္ဒာဝနေရှဝရီအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပရဓာန/ရှက္တိအဖြစ်လည်းကောင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သူမ၏ နာမများနှင့် တီရ္ထများ၊ မြို့များ (ဝೃန္ဒာဝန်၊ ဒွာရကာ၊ ဝါရာဏသီ၊ ပုရုရှိုတ္တမ-ခ္ရှေတရ စသည်) တွင် ပေါ်ထွန်းပုံများကို စာရင်းပြုဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် သမาธိ-ဓ്യာန အညွှန်းကို ပေးကာ၊ သတိရခြင်း၊ နာမသမရဏနှင့် စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသော ကီရတန်သီချင်းများကြောင့် သန့်ရှင်းသော ပရေမ ပေါက်ဖွားကြောင်း ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.