Adhyaya 67
Commencement of Rāma’s Aśvamedha Sacrifice
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် သခင်ရားမ၏ အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဈ၏ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ စည်းကမ်းနှင့် သဘောတရားကို တည်မြဲစေသည့် အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ သောမိတ္ရီ/လက္ခမဏသည် ဝါလ္မီကိ အာရှရမ်မှ စီတာကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး စီတာသည် ပြန်လည်သင့်မြတ်မှုကို လက်ခံကာ အယောဓျာသို့ ပြန်လာ၍ မိခင်မင်းသမီးများ၏ အာရှီဝါဒကို ခံယူပြီး ရားမနှင့်အတူ ယဇ္ဈတွင် ပါဝင်သည်။ ဝသိဋ္ဌက ဗြာဟ္မဏပူဇာနှင့် ဒါန/ဒက္ခိဏာတို့က ယဇ္ဈကို ပြည့်စုံစေသည်ဟု သင်ကြားသည်။ ရားမသည် အဂස්တျ၊ ဗျာသ၊ ချျဝန စသည့် ရှင်ရသီများကို မဟာဒါနဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ မြို့တော်တစ်မြို့လုံး ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားသည်။ ယဇ္ဈအတွင်း သန့်စင်အပ်နှံထားသော ဓားသွား၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် မြင်းတစ်ကောင်သည် တောက်ပသော ဒေဝတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။ သူသည် မိမိ၏ အတိတ်က လိမ်လည်ကပတ်မှု၊ ဒုရဝါသာ၏ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် တိရစ္ဆာန်ရုပ်သို့ ကျရောက်ခဲ့မှုနှင့် ရားမ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် လွတ်မြောက်မှုကို ရှင်းပြသည်။ နိဂုံးတွင် ဟရီ/ရားမကို သတိရခြင်းသည်—ဘက္တိ စတင်ချိန် မပြည့်စုံသေးလည်း—အလွန်ကြီးမားသော ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီး၊ ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌက ကမ္ဖော်ကို ယူလာစေ၍ ဒေဝများကို အာဟုတီခံယူရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.