Adhyaya 66
The Recitation of the Ramayana
အခန်း ၆၆ တွင် စီတာကို တောထဲတွင် စွန့်ပစ်ပြီးနောက် ဝါလ္မီကိ၏ အာရှရမ်၌ ကြီးပြင်းလာသော ကုရှနှင့် လဝ တို့ကို ဝေဒ၊ မြားပစ်ပညာနှင့် ဂီတပညာတို့ဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးသဖြင့် ရာမာယဏကို သီဆိုဖတ်ရွတ်ရာတွင် နာမည်ကြီးလာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သူတို့၏ သီဆိုမှုသည် ဝရုဏနှင့် လောကပာလတို့ကိုတောင် စွဲမက်စေပြီး၊ စီတာ၏ သန့်ရှင်းမှုကို ဓမ္မအရ အတည်ပြုကာ ပြန်လည်ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ထူထောင်ရန် တိုက်တွန်းကြသည်။ ဝါလ္မီကိ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ရာမသည် လက္ခမဏကို စီတာနှင့် သားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူရန် စေလွှတ်သည်။ လက္ခမဏသည် နောင်တဖြင့် အာရှရမ်သို့ ရောက်လာပြီး၊ စီတာက ဝမ်းနည်းသော်လည်း သမာဓိနှင့် သစ္စာကို ထိန်းကာ သားတို့ကို ဖခင်အား ဂုဏ်ပြုရန် ပို့လွှတ်ပြီး မိမိသည် တပသ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ရန် ရွေးချယ်သည်။ နန်းတော်အစည်းအဝေးတွင် သားနှစ်ယောက် ရာမာယဏကို သီဆိုရာ ရာမက သူတို့ကို သိမြင်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝါတ္စျာယနက ဝါလ္မီကိသည် ရာမာယဏကို မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ရေးဖွဲ့ခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းကာ ကရောဉ္စငှက်ဖြစ်ရပ်နှင့် ဘြဟ္မာ/ဆရஸဝတီ၏ အားပေးပွားပွားမှုကို စတင်ဖော်ထုတ်သည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.