Adhyaya 50
Dialogue of Suratha and the Messengers (Embassy over the Aśvamedha Horse)
ရာမ၏ အရှွမေဓ ယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွင်း သတ္တရုဃ္ဏသည် ယဇ်မြင်းကို ဖမ်းယူသွားကြောင်းနှင့် မိမိစစ်သားများကို အရှက်ခွဲစော်ကားကြောင်း သတင်းကြားရသည်။ ဒေါသထွက်လာသော်လည်း ဝန်ကြီး စုမတိက “ဒူတ-နီတိ” ကို သတိပေးကာ စစ်မတိုင်မီ သံတမန်ရေးဖြင့် ဖြေရှင်းခြင်းက အင်အားသုံးခြင်းထက် ပိုမိုအကျိုးရှိနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တရုဃ္ဏသည် ဝါလီ၏သား အင်္ဂဒ/ဟရိရှ္ဝရ ကို သံတမန်အဖြစ် ကုဏ္ဍလ မြို့သို့ စေလွှတ်သည်။ ထိုမြို့ကို ဓမ္မတရားနှင့်ညီသော က္ଷတ္တရိယ မင်း စုရထ က အုပ်ချုပ်ပြီး ရာမ၏ ခြေတော်ကို ကိုးကွယ်သည့် ဘက္တိကြောင့် နာမည်ကြီးသည်။ စုရထ၏ နန်းတော်တွင် သံတမန်က မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ကာ မြင်းကို ပြန်လည်အပ်နှံရန် တောင်းဆိုပြီး မအပ်လျှင် ကြီးမားသော စစ်ဘေးနှင့် ပျက်စီးမှုကို သတိပေးသည်။ အင်္ဂဒက စုရထ၏ အလွန်ယုံကြည်မိမှုကို တားမြစ်ကာ သတ္တရုဃ္ဏ၏ စွမ်းရည်နှင့် ဝါနရတပ်၏ သစ္စာတည်ကြည်မှုကို ရေတွက်ပြောဆိုပြီး ရာမအပေါ် ဓမ္မတရားဖြင့် လက်အောက်ခံကာ ယဇ်မြင်းကို ပြန်ပေးရန် ဖိအားပေးသည်။ အဆုံးတွင် ရာမသို့ ရှရဏာဂတိ (အကာအကွယ်တောင်းခံအပ်နှံခြင်း) သည် အမြင့်ဆုံးဖြေရှင်းချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေပြီး သတင်းကို သတ္တရုဃ္ဏထံ ပြန်ပို့ကာ လက်တွေ့ကျကျ အမှုကို ချုပ်ငြိမ်းစေသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.