Adhyaya 46
The Departure of the Aśvamedha Horse
အধ্যာယ ၄၆ သည် သေရှ–ဝါတ္စျာယန မေးမြန်းဖြေကြားသည့် ဖရိမ်အတွင်း ရာမာအရှ္ဝမေဓ စက်ဝန်း၏ အပိုင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ရာမကြွလာသော် သတ္ရုဃ္ဏက ကြိုဆိုကာ၊ ဟနုမာန်၏ ရှိနေမှုကြောင့် ရိုသေကြည်ညိုမှု ပိုမိုမြင့်တက်ပြီး ရာမသည် ဘက္တများ၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် စတိုးတရပုံစံ ချီးမွမ်းသံများဖြင့် ပရကృతိကို ကျော်လွန်သော်လည်း ဖန်ဆင်း–ထိန်းသိမ်း–ပျက်သိမ်း သုံးပါးကို ဆောင်ရွက်သော အမြင့်ဆုံး ပုရုෂ၏ မဟိမကို ဆိုသည်။ ထို့အပြင် ရှိဝအရသာပါသော သုံးလုပ်ငန်းသဘောတရားလည်း ထင်ဟပ်လာသည်။ ပြစ်ပယ်ခြင်း (ပရာယရှ္စိတ္တ) နှင့် ယဇ်ပူဇာဖြင့် အပြစ်လျော့ခြင်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ပြောပြီးနောက်၊ ရှိဝနှင့် ဗိෂ္ဏုကို ခွဲခြားမြင်ခြင်းသည် နရကဒုက္ခသို့ ဦးတည်စေကြောင်း ပါရဝတီနှင့် ကျမ်းက သတိပေးကာ ညီညွတ်မှုသို့ လှည့်သည်။ ရှင်ဝက မင်းကြီး ဝီရမဏိနှင့် သားများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းကာ ရာမ၏ ခြေတော်၌ ဦးညွှတ်ရန် အမိန့်ပေးသည်; မင်းကြီးသည် နိုင်ငံကို စွန့်လွှတ်သည်။ အရှ္ဝမေဓ မြင်းကို လွှတ်ပြီး လိုက်လံကြသည်; ရာမသည် ရတနာရထားမှ အန္တရာဓာန်ဖြစ်သွားသည်။ နိဂုံးတွင် ဤလီလာများကို နားထောင်ခြင်းက လောကဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးကြောင်း သင်ကြားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.