Adhyaya 36
Narration of Rāma’s Deeds (with calendrical chronology of key events)
ဤအဓျာယတွင် သေṣ၏ ဖရိမ်ကഥာအတွင်း လောမရှ မုနိသည် ရှာရဏျက/အာရဏျက၏ တပည့်သဘောမေးခွန်း—“သင်တရားထိုင်၍ ဓ్యာန်ပြုသော ရာမသည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် အဝတားဆင်းသနည်း”—ကို ဖြေကြားသည်။ လောမရှက သီရိရာမသည် ဒုက္ခတွင် နစ်မြုပ်နေသော သတ္တဝါတို့ကို ကရုဏာဖြင့် ကယ်တင်ရန် အဝတားဆင်းလာခြင်းဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ရာမாயဏ၏ အဓိကဖြစ်ရပ်များကို အကျဉ်းချုပ်တင်ပြသည်—တာဋကာကို သတ်ခြင်း၊ အဟလျာကို ကယ်မြှောက်ခြင်း၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ယဇ్ఞကို ကာကွယ်ခြင်း၊ စီတာနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း၊ တောထွက်နေထိုင်ခြင်း၊ စီတာကို ခိုးယူသွားခြင်း၊ လင်္ကာသို့ စစ်ဆင်ခြင်းနှင့် ရာဝဏကို သတ်ခြင်း။ ထူးခြားချက်မှာ ဖြစ်ရပ်များစွာကို တိထိ၊ ပက္ခ၊ မာသ အလိုက် အချိန်သတ်မှတ်ဖော်ပြ၍ ကထာကို ပူဇော်ရေးပြက္ခဒိန်တစ်စုံတစ်ရာကဲ့သို့ ပြောင်းလဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် ဘက္တိ၏ အကျိုးကို ကြေညာသည်—ရာမ၏ ပဒုမ္မခြေတော်ကို အမြဲသတိရ၍ ပူဇော်ခြင်းသည် သံသရာကို ဖြတ်ကျော်ရန် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရာမာශ්ဝမေဓ ဖရိမ်သို့ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ကာ အဂஸ္တျ၏ အမိန့်အကြံ၊ ယဇ్ఞမြင်းသည် အာရှရမ်တစ်ခုသို့ ရောက်လာခြင်းနှင့် အယောဓျာတွင် ရှင်ရသီတို့က ရာမကထာကို ဟောပြောခြင်းတို့ကို ဆိုထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.