Adhyaya 35
The Dialogue of Lomaśa and Āraṇyaka (Forest-Hermitage Episode) — Supreme Rāma-Bhakti and Meditation
အရှဝမేఓဓ မျိုးယဇ်၏ မြင်းကို ပြန်လည်ရယူပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေဝ်/အဆုရ Vidyunmālin ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် ရှတရုဃန မင်းကြီး၏ အာနုဘော်ကြောင့် လောက၌ မင်္ဂလာလက္ခဏာများ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာသည်။ မြစ်ရေများ သန့်စင်လာပြီး နေမင်းနှင့် လေထုတို့လည်း သာယာမင်္ဂလာဖြစ်လာကြသည်။ စစ်သူရဲများ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ မြင်းကို မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားစေရန် လွှတ်ပေးသည်။ Reva (Narmadā) ဒေသသို့ ရောက်သော် ပလားရှာရွက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် တောအာရှရမ်သို့ သွားရောက်ကာ ဝန်ကြီး Sumati ၏ ညွှန်ကြားမှုဖြင့် တောရသီ Āraṇyaka ကို တွေ့ဆုံသည်။ Āraṇyaka က ပစ္စည်းဥစ္စာဖြင့် အလှဆင်ထားသော ယဇ်ပူဇော်မှုများသည် အကျိုးကန့်သတ်ပြီး ပျက်ယွင်းနိုင်သော်လည်း Hari/ရామ အပေါ် ဘက္တိသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးကို ပေးကြောင်း ဆုံးမသည်။ ထို့နောက် လောမရှ ရသီ၏ အတွင်းရေးသင်ကြားမှုသို့ ပြောင်းလဲသည်—ရှာဖွေသူတစ်ဦးက သံသရာပင်လယ်ကို မည်သို့ကူးနိုင်မည်နည်းဟု မေးသည်။ လောမရှက အရည်အချင်းရှိသူအတွက်သာ ထိန်းသိမ်းထားသော ဂူဓသဒ္ဓာန်ကို ဖော်ပြ၍ “ရామသည် အမြင့်ဆုံးသခင်” ဟု ဆိုပြီး ရာမ-သတိရခြင်း၊ နာမဇပ်၊ ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဓျာနသည် ဝရတ၊ ယောဂနှင့် ယဇ်ထက်ပင် မြတ်ကြောင်း ပြောသည်။ အဆုံးတွင် အယောဓျာ၌ စင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်တော်မူသော သီရိရామ၏ ဓျာနပုံရိပ်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြကာ လက်တွေ့ စာဓနာအဖြစ် ချမှတ်ပေးသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.