Adhyaya 19

Verse 1

ब्राह्मण उवाच । इति श्रुत्वा तु तद्वाक्यं भिल्लानामहमद्भुतम् । अत्याश्चर्यमिदं मत्वा प्रहृष्टोऽभवमित्युत

ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်— “ဤသို့ ဘီလ္လာတို့၏ အံ့ဩဖွယ်စကားကို ကြားပြီး၊ အလွန်အံ့ဩစရာဟု ထင်မြင်ကာ၊ ကျွန်ုပ်သည် အမှန်တကယ် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်လာခဲ့သည်” ဟု။

Verse 2

गंगासागरसंयोगे स्नात्वा पुण्यकलेवरः । शृंगमारुरुहे तत्र मणिमाणिक्यचित्रितम्

ဂင်္ဂါနှင့် သမုဒ္ဒရာတို့ ဆုံရာ ပုဏ္ဏစုံဂမ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာသည် သန့်စင်ပူဇော်ထိုက်လာ၏။ ထို့နောက် မဏိနှင့် ရူဘီတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ တက်ရောက်လေ၏။

Verse 3

तत्रापश्यं महाराज देवं देवादिवंदितम् । नमस्कृत्वा कृतार्थोऽहं जातोन्नप्राशनेन च

အဲဒီနေရာမှာ မဟာရာဇာရေ၊ နတ်တို့အထက်မြတ်သူများကပင် ဝတ်ပြုချီးမွမ်းသော ဘုရားရှင်ကို ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုဘုရားရှင်အား နမസ്കာရပြုလျက် ကျွန်ုပ်၏ဘဝ ကൃതာर्थ ဖြစ်လာ၏—ကလေး၏ ပထမအခဲအစာကျွေးပွဲ ‘ဇာတာန်နပရာရှန’ သံစကာရကြောင့်လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 4

चतुर्भुजत्वं संप्राप्तः शंखचक्रादिचिह्नितम् । पुरुषोत्तमदर्शनेन न पुनर्गर्भमाविशम्

ကျွန်ုပ်သည် လက်လေးဖက်ရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိ၍ သင်္ခ၊ စက္ကရ နှင့် အခြား သာသနာတော်လက္ခဏာများဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ထား၏။ ပုရုရှိုတ္တမကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ထပ်မံ ဂರ್ಭသို့ မဝင်ရတော့—အနက်အားဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 5

राजंस्त्वमपि तत्राशु गच्छ नीलाभिधं गिरिम् । कृतार्थं कुरु चात्मानं गर्भदुःखविवर्जितम्

အို မင်းကြီး၊ သင်လည်း အလျင်အမြန် အဲဒီနေရာသို့—‘နီလာ’ ဟုခေါ်သော တောင်သို့ သွားပါ။ ကိုယ်တိုင်ကို ကൃതာर्थ ဖြစ်စေ၍ ဂರ್ಭဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်ပါ—အနက်အားဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားရသော ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ပါ။

Verse 6

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य वाडवाग्र्यस्य धीमतः । पप्रच्छ हृष्टगात्रस्तु तीर्थयात्राविधिं मुनिम्

ထိုသို့ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ ဝာဍဝတို့အတွင်း အထက်မြတ်ဆုံးသူ၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ သူသည်—ပီတိကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ရွှင်လန်းတုန်လှုပ်လျက်—မုနိအား သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီး၏ နည်းလမ်းကို မေးမြန်း၏။

Verse 7

राजोवाच । साधु विप्राग्र्य हे साधो त्वया प्रोक्तं ममानघ । पुरुषोत्तममाहात्म्यं शृण्वतां पापनाशनम्

မင်းကြီးက ဆို၏—“ကောင်းလှ၏၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း အထက်မြတ်ဆုံးသူရေ၊ သာဓုပါ၊ သာဓုရေ။ အပြစ်ကင်းသော မုနိရေ၊ သင်သည် ပုရုရှိုတ္တမ၏ မဟာတမိယကို ကျွန်ုပ်အား ဟောပြောပေးခဲ့၏—ထိုကို ကြားနာသူတို့၏ အပြစ်များကို ပျောက်ကင်းစေသည်”။

Verse 8

ब्रूहि तत्तीर्थयात्रायां विधिं श्रुतिसमन्वितम् । विधिना केन संपूर्ण फलप्राप्तिर्नृणां भवेत्

ထိုတီရ္ထ (tīrtha) သို့ သွားရောက်ပူဇော်သည့် ယာဉ်တော်ခရီး၏ ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသော နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ; မည်သို့သော विधि ဖြင့် လူတို့သည် အပြည့်အဝ အကျိုးဖလ ရနိုင်သနည်း။

Verse 9

ब्राह्मण उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि तीर्थयात्राविधिं शुभम् । येन संप्राप्यते देवः सुरासुरनमस्कृतः

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ တီရ္ထသို့ သွားရောက်သည့် မင်္ဂလာရှိသော ယာဉ်တော်နည်းလမ်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ထိုနည်းဖြင့် ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ပါ ဦးညွှတ်နမස්ကာရသော ဘုရားသခင်ကို ရောက်နိုင်သည်။”

Verse 10

वलीपलितदेहो वा यौवनेनान्वितोऽपि वा । ज्ञात्वा मृत्युमनिस्तीर्यं हरिं शरणमाव्रजेत्

ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အရေးအကြောင်းနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြစ်နေစေ၊ သို့မဟုတ် ယောဝနဖြင့် ပြည့်စုံနေစေ—သေခြင်းသည် မလွဲမရှောင်ဟု သိပြီး ဟရီ၏ အရိပ်အာရုံ (ရှရဏ) သို့ ဝင်ရောက်ရမည်။

Verse 11

तत्कीर्तने तच्छ्रवणे वंदने तस्य पूजने । मतिरेव प्रकर्तव्या नान्यत्र वनितादिषु

စိတ်ကို သူ၏ ကီර්တန (ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း)၊ သူ့အကြောင်း နားထောင်ခြင်း၊ သူ့အား ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်ခြင်းတို့၌သာ တည်စေ; မိန်းမတို့စသည့် အခြားအရာများသို့ မလှည့်စေ။

Verse 12

सर्वं नश्वरमालोक्य क्षणस्थायि सुदुःखदम् । जन्ममृत्युजरातीतं भक्तिवल्लभमच्युतम्

အရာအားလုံးသည် နశ్వర—ခဏတာသာတည်ပြီး ဒုက္ခကြီးပေးတတ်သည်ဟု မြင်သိလျှင်၊ မွေးဖွားခြင်း၊ သေခြင်း၊ အိုမင်းခြင်းတို့ကို လွန်ကဲပြီး ဘက္တိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အချျုတ (Acyuta) ထံသို့ ရှရဏဝင်ရမည်။

Verse 13

क्रोधात्कामाद्भयाद्द्वेषाल्लोभाद्दंभान्नरः पुनः । यथाकथंचिद्विभजन्न स दुःखं समश्नुते

ဒေါသ၊ ကာမ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မုန်းတီးမှု၊ လောဘ သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်မှုတို့ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသောသူသည် မည်သို့မဆို ခွဲဝေပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ထိုကြောင့် ဒုက္ခမှ မလွတ်မြောက်နိုင်။

Verse 14

स हरिर्जायते साधुसंगमात्पापवर्जितात् । येषां कृपातः पुरुषा भवंत्यसुखवर्जिताः

အပြစ်ကင်းသော သာဓုတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းကြောင့် ထိုအရှင် ဟရီသည် ပေါ်ထွန်းလာသည်; သူတို့၏ ကရုဏာကြောင့် လူတို့သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။

Verse 15

ते साधवः शांतरागाः कामलोभविवर्जिताः । ब्रुवंति यन्महाराज तत्संसारनिवर्तकम्

ထိုသာဓုတို့သည် ရာဂကို ငြိမ်းသက်စေပြီး ကာမနှင့် လောဘကင်းစင်ကြသည်; မဟာရာဇာအရှင်၊ သူတို့ ပြောကြားသမျှသည် သံသရာဝဋ်မှ ပြန်လှည့်စေသော နည်းလမ်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 16

तीर्थेषु लभ्यते साधू रामचंद्र परायणः । यद्दर्शनं नृणां पापराशिदाहाशुशुक्षणिः

တီရ္ထနေရာများတွင် ရာမချန္ဒရအား အပြည့်အဝ အားထားသော သာဓုကို တွေ့နိုင်သည်; သူ၏ ဒർശနသာဖြင့် လူတို့၏ အပြစ်အစုအဝေးကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေ၍ ခြောက်သွေ့စေသည်။

Verse 17

तस्मात्तीर्थेषु गंतव्यं नरैः संसारभीरुभिः । पुण्योदकेषु सततं साधुश्रेणिविराजिषु

ထို့ကြောင့် သံသရာဝဋ်ကို ကြောက်ရွံ့သော လူတို့သည် တီရ္ထများသို့ သွားသင့်သည်—သာဓုအစုအဝေးတို့ဖြင့် တောက်ပနေသော ပုဏ္ဏရေများအနီးသို့ အမြဲသွားရမည်။

Verse 18

तानि तीर्थानि विधिना दृष्टानि प्रहरंत्यघम् । तं विधिं नृपशार्दूल कुरुष्व श्रुतिगोचरम्

ထိုတီရ္ထများကို သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓိအတိုင်း သွားရောက်ဖူးမြော်လျှင် အပြစ်ကို ချေဖျက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော မင်းကြီး၊ ဝေဒသရုတိ၌ ဆိုထားသည့် ဗိဓိကို လိုက်နာကျင့်သုံးလော့။

Verse 19

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । रत्नग्रीवस्य तीर्थप्रयाणंनामैकोनविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ပာတာလခဏ္ဍ၌—ရှေသနှင့် ဝါတ္စျာယနတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုအတွင်း၊ ရာမ၏ အရှွမေဓ အကြောင်းအရာတွင်—“ရတ္နဂရီဝ၏ တီရ္ထယာတရာ” ဟူသော ဆယ့်ကိုးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 20

क्रोशमात्रं ततो गत्वा रामरामेति च ब्रुवन् । तत्र तीर्थादिषु स्नात्वा क्षौरं कुर्याद्विधानवित्

ထို့နောက် ကရိုးရှ တစ်ကရိုးရှ အကွာအဝေးသို့ သွားကာ “ရာမ၊ ရာမ” ဟု ရွတ်ဆိုလျက်၊ ဗိဓိကို သိသူသည် ထိုနေရာရှိ တီရ္ထများတွင် ရေချိုးပြီး သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ခေါင်းမုတ် (ခေါင်းရိတ်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 21

मनुष्याणां च पापानि तीर्थानि प्रति गच्छताम् । केशानाश्रित्य तिष्ठंति तस्माद्वपनमाचरेत्

တီရ္ထသို့ သွားရောက်သူတို့၏ အပြစ်များသည် ဆံပင်ကို အားထားကာ ကပ်လျက်နေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ခေါင်းရိတ်ခြင်း (မုတ်ဒန) ကို ကျင့်သုံးသင့်သည်။

Verse 22

ततो दंडं तु निर्ग्रन्थिं कमंडलुमथाजिनम् । बिभृयाल्लोभनिर्मुक्तस्तीर्थवेषधरो नरः

ထို့နောက် လောဘကင်းစင်၍ တီရ္ထယာတရီ၏ ဝတ်စုံကို ဆောင်ထားသော ယောက်ျားသည် အဖုမရှိသော တံတောင် (ဒဏ္ဍ), ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) နှင့် သမင်အရေကို ဆောင်ယူရမည်။

Verse 23

विधिना गच्छतां नॄणां फलावाप्तिर्विशेषतः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तीर्थयात्राविधिं चरेत्

နည်းလမ်းတကျ စည်းကမ်းအတိုင်း ခရီးသွားသော လူတို့အတွက် ကုသိုလ်ဖလ ရရှိခြင်းသည် အထူးသဖြင့် သေချာတည်ငြိမ်၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီး၏ သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းကို လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်သည်။

Verse 24

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंहितम् । विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते

လက်နှင့်ခြေတို့အပြင် စိတ်ကိုပါ ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ပညာ၊ တပဿ (အကျင့်တရား) နှင့် ကောင်းသတင်းကောင်းနာမည်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် တီရ္ထဘုရားဖူး၏ ဖလကို ရရှိစားသုံး၏။

Verse 25

हरेकृष्ण हरेकृष्ण भक्तवत्सल गोपते । शरण्य भगवन्विष्णो मां पाहि बहुसंसृतेः

ဟရေ ကృష్ణ ဟရေ ကൃഷ്ണ—ဘက္တဝတ္ဆလ ဂိုပတေ၊ ဘုရားရှင် ဗိဿဏု အရှင်၊ အားကိုးရာပေးတော်မူသော အရှင်၊ ဤအလွန်ကျယ်ပြန့်သော သံသရာလည်ပတ်မှုမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 26

इति ब्रुवन्रसनया मनसा च हरिं स्मरन् । पादचारी गतिं कुर्यात्तीर्थं प्रति महोदयः

ဤသို့ လျှာဖြင့် ဆိုမြွက်ကာ စိတ်ဖြင့် ဟရီကို သတိရလျက်၊ မဟာကံကောင်းသူသည် ခြေလျင်ဖြင့် တီရ္ထသို့ ဦးတည်၍ လမ်းလျှောက်သင့်၏။

Verse 27

यानेन गच्छन्पुरुषः समभागफलं लभेत् । उपानद्भ्यां चतुर्थांशं गोयाने गोवधादिकम्

ယာဉ်ဖြင့် သွားသော ပုရుషသည် ကုသိုလ်ဖလကို တန်းတူအပိုင်း ရရှိ၏။ ဖိနပ်စီး၍ သွားလျှင် လေးပုံတစ်ပုံသာ ရ၏။ သို့ရာတွင် နွားလှည်းဖြင့် သွားလျှင် နွားသတ်ခြင်းစသည့် အပြစ်ဒုက္ခတို့ကို ခံယူရ၏။

Verse 28

व्यवहर्ता तृतीयांशं सेवयाष्टमभागभाक् । अनिच्छया व्रजंस्तत्र तीर्थमर्धफलं लभेत्

လောကရေးရာ အလုပ်အကိုင်များတွင် မူးမော်နေသူသည် ကုသိုလ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ရသည်။ ဝန်ဆောင်မှုအတွက်သာ သွားသူသည် ရှစ်ပုံတစ်ပုံသာ ရသည်။ သို့သော် မလိုလားဘဲ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ သွားသူသည် အကျိုး၏ တစ်ဝက်သာ ရရှိမည်။

Verse 29

यथायथं प्रकर्तव्या तीर्थानामभियात्रिका । पापक्षयो भवत्येव विधिदृष्ट्या विशेषतः

တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အမှန်တကယ် ပാപကင်းစင်ခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်—အထူးသဖြင့် စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်လျှင်။

Verse 30

तत्र साधून्नमस्कुर्यात्पादवंदनसेवनैः । तद्द्वारा हरिभक्तिर्हि प्राप्यते पुरुषोत्तमे

ထိုနေရာတွင် သာဓုများကို နမസ്കာရပြုရမည်—ခြေတော်ကို ဂါရဝပြုခြင်းနှင့် ဝန်ဆောင်ခြင်းတို့ဖြင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့မှတစ်ဆင့်ပင်၊ အို ပုရုရှိုတ္တမ၊ ဟရီအပေါ် ဘက္တိသည် အမှန်တကယ် ရရှိလာသည်။

Verse 31

इति तीर्थविधिः प्रोक्तः समासेन न विस्तरात् । एवं विधिं समाश्रित्य गच्छ त्वं पुरुषोत्तमम्

ဤသို့ တီရ္ထဆိုင်ရာ နည်းလမ်းကို အကျဉ်းချုပ်သာ ပြောကြားခဲ့ပြီး အသေးစိတ်မဟုတ်။ ထိုနည်းလမ်းကို အားကိုး၍ သွားလော့၊ အို လူအကောင်းဆုံး၊ ပုရုရှိုတ္တမထံသို့။

Verse 32

तुभ्यं तुष्टो महाराज दास्यते भक्तिमच्युतः । यथा संसारनिर्वाहः क्षणादेव भविष्यति

အို မဟာရာဇာ၊ သင်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူသော အချျုတ မပျက်စီးသော ဘုရားသည် သင့်အား ဘက္တိကို ပေးသနားမည်။ ထိုဘက္တိကြောင့် သံသရာလမ်းခရီး၏ နေထိုင်ဖြတ်သန်းမှုသည် ခဏချင်းတည်းက မှန်ကန်သွားမည်။

Verse 33

तीर्थयात्राविधिं श्रुत्वा सर्वपातकनाशनम् । मुच्यते सर्वपापेभ्य उग्रेभ्यः पुरुषर्षभ

အို လူမြတ်သူရေ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီး၏ နည်းလမ်းကို ကြားသိလျှင်—အကြီးမားဆုံး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သောကြောင့်—ကြောက်မက်ဖွယ်အပြစ်များအပါအဝင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 34

सुमतिरुवाच । इति वाक्यं समाकर्ण्य ववंदे चरणौ महान् । तत्तीर्थदर्शनौत्सुक्य विह्वलीकृतमानसः

စုမတိက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် မဟာသူသည် ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ဦးချကန်တော့၏။ တီရ္ထကို မြင်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် စိတ်သည် လှုပ်ရှား၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လေ၏။

Verse 35

आदिदेश निजामात्यं मंत्रवित्तममुत्तमम् । तीर्थयात्रेच्छया सर्वान्सह नेतुं मनो दधत्

တီရ္ထဘုရားဖူးသွားလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အမတ်—အကြံဉာဏ်၌ ကျွမ်းကျင်သည့် အထူးမြတ်သူ—ကို အမိန့်ပေး၍ လူအားလုံးကို အတူခေါ်သွားမည်ဟု စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 36

मंत्रिन्पौरजनान्सर्वानादिश त्वं ममाज्ञया । पुरुषोत्तमपादाब्जदर्शनप्रीतिहेतवे

ငါ၏ အမိန့်ဖြင့် မင်းသည် ဝန်ကြီးများနှင့် မြို့သူမြို့သားအားလုံးကို ညွှန်ကြားလော့။ ပုရုရှိုတ္တမ (ဗိဿဏု) ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်ကို မြင်ရသဖြင့် သူတို့ ပီတိဖြစ်စေရာအတွက်။

Verse 37

ये मदीये पुरे लोका ये च मद्वाक्यकारकाः । सर्वे निर्यांतु मत्पुर्या मया सह नरोत्तमाः

ငါ၏ မြို့တွင်ရှိသော လူအပေါင်းနှင့် ငါ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူတို့အားလုံးသည် ငါနှင့်အတူ ငါ၏ မြို့မှ ထွက်ခွာကြစေ—အို လူမြတ်သူရေ။

Verse 38

ये तु मद्वाक्यमुल्लंघ्य स्थास्यंति पुरुषा गृहे । ते दंड्या यमदंडेन पापिनोऽधर्महेतवः

သို့ရာတွင် ငါ၏အမိန့်ကို လွန်ကျူး၍ အိမ်၌ပင် နေထိုင်နေသော လူတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်၍ အဓမ္မ၏အကြောင်းရင်း ဖြစ်သဖြင့် ယမမင်း၏ ဒဏ်တံဖြင့် အပြစ်ပေးခံရမည်။

Verse 39

किं तेन सुतवृंदेन बांधवैः किं सुदुर्नयैः । यैर्नदृष्टः स्वचक्षुर्भ्यां पुण्यदः पुरुषोत्तमः

သားသမီးများစွာရှိခြင်းက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ လမ်းမှားနေသော ဆွေမျိုးများက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ မိမိမျက်စိဖြင့်ပင် ပုဏ္ဏယပေးတော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှိုတ္တမကို မမြင်ဖူးသူတို့အတွက်။

Verse 40

सूकरीयूथवत्तेषां प्रसूतिर्विट्प्रभक्षिका । येषां पुत्राश्च पौत्रा वा हरिं न शरणं गताः

မိခင်ဝက်အုပ်ကဲ့သို့ သူတို့၏မျိုးဆက်သည် အညစ်အကြေးကိုစားသောက်သူ ဖြစ်လာသည်—သား သို့မဟုတ် မြေးတို့က ဟရီ၏ အရိပ်အာရုံသို့ မဝင်ရောက်မီသူတို့အတွက်။

Verse 41

यो देवो नाममात्रेण सर्वान्पावयितुं क्षमः । तं नमस्कुरुत क्षिप्रं मदीयाः प्रकृतिव्रजाः

နာမတော်ကိုသာ အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် သတ္တဝါအားလုံးကို သန့်စင်စေနိုင်သော ထိုဘုရားကို—ငါ၏ သဘာဝအဖွဲ့ဝင်တို့၊ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကြလော့။

Verse 42

इति वाक्यं मनोहारि भगवद्गुणगुंफितम् । प्रजहर्ष महामात्य उत्तमः सत्यनामधृक्

ဘုရား၏ဂုဏ်တော်များဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော စိတ်နှလုံးဖမ်းစားသည့် ဤစကားကို ကြားသော် ‘သစ္စာ’ ဟူသောနာမကို ဆောင်သော မဟာဝန်ကြီး ဥတ္တမသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်လျှံသွား၏။

Verse 43

हस्तिनं वरमारोप्य पटहेन व्यघोषयत् । यदादिष्टं नृपेणेह तीर्थयात्रां समिच्छता

မြတ်သောဆင်ပေါ်တက်၍ သူသည် ဒုံးတီးသံဖြင့် ကြေညာကာ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးထွက်လိုသော မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို ဤနေရာတွင် ထုတ်ဖော်ကြေညာ하였다။

Verse 44

गच्छंतु त्वरिता लोका राज्ञा सह महागिरिम् । दृश्यतां पापसंहारी पुरुषोत्तमनामधृक्

ပြည်သူတို့သည် မင်းကြီးနှင့်အတူ မဟာတောင်သို့ အမြန်သွားကြပါစေ။ ပാപကိုဖျက်ဆီးသော ‘ပုရုရှိုတ္တမ’ အမည်ကို ဆောင်သူ၏ ဒർശနကို ရကြပါစေ။

Verse 45

क्रियतां सर्वसंसारसागरो गोष्पदं पुनः । भूष्यतां शंखचक्रादिचिह्नैः स्वस्व तनुर्नरैः

သံသရာ၏ ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို နွားခြေရာတစ်စက်ကဲ့သို့ သေးငယ်စေပါစေ။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သင်္ခ၊ စက္ကရ အစရှိသော အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် အလှဆင်ကြပါစေ။

Verse 46

इत्यादिघोषयामास राज्ञादिष्टं यदद्भुतम् । सचिवो रघुनाथांघ्रि ध्याननिर्वारितश्रमः

ဤသို့ မင်းကြီးထုတ်ပြန်သော အံ့ဩဖွယ် အမိန့်ကို ဝန်ကြီးက ကြေညာ하였다။ ရဃုနာထ၏ ခြေတော်ကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုသဖြင့် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ပျောက်ကင်းခဲ့သည်။

Verse 47

तच्छ्रुत्वा ताः प्रजाः सर्वा आनंदरससंप्लुताः । मनो दधुः स्वनिस्तारे पुरुषोत्तमदर्शनात्

ထိုသတင်းကို ကြားသော် ပြည်သူအားလုံးသည် အာနန္ဒရသတွင် နစ်မြုပ်ကြ၏။ ‘ပုရုရှိုတ္တမ’ ကို ဒർശနရသဖြင့် မိမိတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စိတ်ကို တည်ကြည်စေ하였다။

Verse 48

निर्ययुर्ब्राह्मणास्तत्र शिष्यैः सह सुवेषिणः । आशिषं वरदानाढ्यां ददतो भूमिपं प्रति

ထိုနေရာ၌ ဝတ်စားဆင်ယင်ကောင်းမွန်သော ဗြာဟ္မဏများသည် တပည့်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာကြ၍ မြေရှင်မင်းထံသို့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ဝရဒာန်ပြည့်ဝသော အာသီသဝါဒကို ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 49

क्षत्त्रिया धन्विनो वीरा वैश्या वस्तुक्रयाञ्चिताः । शूद्राः संसारनिस्तारहर्षित स्वीयविग्रहाः

က்ஷတ္ရိယတို့သည် ဓနုကိုင်သတ္တိရှိသော သူရဲကောင်းများဖြစ်၍၊ ဝိုင်ရှျယတို့သည် ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ပစ္စည်းအဝယ်အရောင်း၌ လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ရှူဒြတို့သည် သံသရာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုကర్మ၌ တည်ကြည်ကြ၏။

Verse 50

रजकाश्चर्मकाः क्षौद्राः किराता भित्तिकारकाः । सूचीवृत्त्या च जीवंतस्तांबूलक्रयकारकाः

အဝတ်လျှော်သမားများ၊ အရေပြားလုပ်ငန်းသမားများ၊ နိမ့်ကျသော အလုပ်အကိုင်များလုပ်သူများ၊ ကိရာတများ၊ နံရံတည်ဆောက်သူများ၊ အပ်ချည်အလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ အထည်ချုပ်များ၊ နှင့် ကွမ်းရွက် အဝယ်အရောင်းလုပ်သူများ—အားလုံးကို ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 51

तालवाद्यधरा ये च ये च रंगोपजीविनः । तैलविक्रयिणश्चैव वस्त्रविक्रयिणस्तथा

ထို့ပြင် လက်တီး (တාල) စသည့် တူရိယာများကို ကိုင်ဆောင်သူများ၊ ဇာတ်ရုံအနုပညာဖြင့် အသက်မွေးသူများ၊ ဆီရောင်းသူများနှင့် ထိုနည်းတူ အထည်ရောင်းသူများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 52

सूता वदंतः पौराणीं वार्तां हर्षसमन्विताः । मागधा बंदिनस्तत्र निर्गता भूमिपाज्ञया

ထိုနေရာ၌ စူတများသည် ပုရာဏအဟောင်းကഥာကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောဆိုလျက်၊ မာဂဓ ဘာဒ်များနှင့် ချီးမွမ်းသီဆိုသူများနှင့်အတူ မင်း၏ အမိန့်တော်အရ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 53

भिषग्वृत्त्या च जीवंतस्तथा पाशककोविदाः । पाकस्वादुरसाभिज्ञा हास्यवाक्यानुरंजकाः

သူတို့သည် ဆရာဝန်အလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကြပြီး၊ အန်စာတုံးကစားရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ၊ ချက်ပြုတ်ပညာနှင့် အရသာမျိုးစုံကို သိမြင်သူများဖြစ်၍၊ ဟာသပြောစကားဖြင့် လူတို့ကို စိတ်ချမ်းသာစေရာတွင်လည်း လိမ္မာကြသည်။

Verse 54

ऐंद्रजालिकविद्याध्रास्तथा वार्तासुकोविदाः । प्रशंसंतो महाराजं निर्ययुः पुरमध्यतः

အိုင်န္ဒြဇာလ မန္တရပညာကို ကိုင်ဆောင်သူများနှင့် စကားဝိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မဟာရာဇာကို ချီးမွမ်းကာ မြို့အလယ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 55

राजापि तत्र निर्वर्त्य प्रातःसंध्यादिकाः क्रियाः । ब्राह्मणं तापसश्रेष्ठमानिनाय सुनिर्मलम्

ထိုနေရာ၌ပင် ဘုရင်သည် မနက်ခင်း စန္ဓျာမှ စ၍ နိယမကရိယာများကို စည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အလွန်သန့်ရှင်းသည့် ဗြာဟ္မဏကို ဂုဏ်ပြု၍ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

Verse 56

तदाज्ञया महाराजो निर्जगाम पुराद्बहिः । लोकैरनुगतो राजा बभौ चंद्र इवोडुभिः

သူမ၏ အမိန့်အတိုင်း မဟာဘုရင်သည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး၊ လူထုတို့ လိုက်ပါလာသဖြင့် ဘုရင်သည် ကြယ်များအလယ်ရှိ လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 57

क्रोशमात्रं स गत्वाथ क्षौरं कृत्वा विधानतः । दंडं कमंडलुं बिभ्रन्मृगचर्म तथा शुभम्

ကရိုးရှာ တစ်ကရိုးရှာအကွာအဝေး သွားပြီးနောက် စည်းကမ်းအတိုင်း ဆံပင်ကို ရိတ်ကာ၊ ထို့နောက် ဒဏ္ဍနှင့် ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ဆောင်၍ မင်္ဂလာရှိသော မೃဂချမ်း (သမင်အရေ) ကိုလည်း ယူဆောင်하였다။

Verse 58

शुभवेषेण संयुक्तो हरिध्यानपरायणः । कामक्रोधादिरहितं मनो बिभ्रन्महायशाः

မင်္ဂလာဝတ်စုံဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ကာ ဟရိကို သမာဓိဖြင့် ဂရုတစိုက် ဓ്യာနပြုသူ၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသူသည် ကာမ၊ က্ৰောဓ စသည့် အညစ်အကြေးများကင်းသော စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထား၏။

Verse 59

तदा दुंदुभयो भेर्य आनकाः पणवास्तथा । शंखवीणादिकाश्चैवाध्मातास्तद्वादकैर्मुहुः

ထို့နောက် ဒုန္ဒုဘီ၊ ဘေရီ၊ အာနက၊ ပဏဝ စသည့် တီးဝိုင်းဒရမ်များနှင့်အတူ သင်္ခ၊ ဝီဏာ စသည့် တူရိယာများကိုလည်း တီးဝိုင်းသမားတို့က မကြာခဏ ထပ်ထပ်တီးခတ်ကြ၏။

Verse 60

जय देवेश दुःखघ्न पुरुषोत्तमसंज्ञित । दर्शयस्व तनुं मह्यं वदंतो निर्ययुर्जनाः

“ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဒုက္ခဖျက်ရှင်၊ ပုရုရှောတ္တမဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူ အရှင်—ကျွန်ုပ်အား အရှင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြသပါ” ဟုဆိုကာ လူတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြ၏။