Adhyaya 18

Verse 1

ब्राह्मण उवाच । राजंस्त्वं शृणु यद्वृत्तं नीले पर्वतसत्तमे । यच्छ्रद्दधानाः पुरुषा यांति ब्रह्म सनातनम्

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော နီလတောင်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို နားထောင်လော့။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် အနန္တသော ဗြဟ္မန်ကို ရောက်နိုင်ကြသည်။

Verse 2

मया पर्यटता तत्र गतं नीलाभिधे गिरौ । गंगासागरतोयेन क्षालितप्रांगणे मुहुः

အဲဒီမှာ လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် ငါသည် နီလဟု အမည်ရသော တောင်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုတောင်၏ အဝင်းအဝိုင်းများကို ဂင်္ဂါနှင့် သမုဒ္ဒရာရေတို့ဖြင့် မကြာခဏ ဆေးကြောသန့်စင်ထားကြသည်။

Verse 3

तत्र भिल्ला मया दृष्टाः पर्वताग्रे धनुर्भृतः । चतुर्भुजा मूलफलैर्भक्ष्यैर्निर्वाहितक्लमाः

ထိုနေရာ၌ ငါသည် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ လေးကိုင်ထားသော ဘီလ္လာမျိုးသားတို့ကို မြင်၏။ သူတို့သည် လက်လေးဖက်ရှိ၍ စားသင့်သော အမြစ်နှင့် အသီးတို့ကို စားကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေစေခဲ့ကြ၏။

Verse 4

तदा मे मनसि क्षिप्रं संशयः सुमहानभूत् । चतुर्भुजाः किमेते वै धनुर्बाणधरा नराः

ထိုအခါ ငါ၏စိတ်၌ ချက်ချင်း အလွန်ကြီးမားသော သံသယတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ “လက်လေးဖက်ရှိ၍ လေးနှင့် မြားကိုင်ထားသော ဤလူတို့သည် အမှန်တကယ် မည်သူနည်း?”

Verse 5

वैकुंठवासिनां रूपं दृश्यते विजितात्मनाम् । कथमेतैरुपालब्धं ब्रह्माद्यैरपि दुर्ल्लभम्

ဝိုင်ကుంఠ၌ နေထိုင်သူတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို အနိုင်ယူထားသူတို့သာ မြင်နိုင်၏။ ထိုသို့ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတို့အတွက်တောင် ရခဲသော ထိုဒർശနကို ဤသူတို့က မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြသနည်း?

Verse 6

शंखचक्रगदाशार्ङ्गपद्मोल्लसितपाणयः । वनमालापरीतांगा विष्णुभक्ता इवांतिके

သူတို့၏လက်များသည် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ၊ ရှာရင်္ဂ လေးနှင့် ပဒ္မတို့ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါတို့သည် ဝနမாலာဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ဗိဿဏုဘက္တတို့ နီးကပ်စွာ ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 7

संशयाविष्टचित्तेन मया पृष्टं तदा नृप । यूयं के बत युष्माभिर्लब्धं चातुर्भुजं कथम्

အို မင်းကြီး၊ သံသယက စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းနေစဉ် ငါသည် ထိုအခါ မေးလေ၏—“သင်တို့သည် အမှန်တကယ် မည်သူတို့နည်း? ထို့ပြင် ဤလက်လေးဖက် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြသနည်း?”

Verse 8

तदा तैर्बहु हास्यं तु कृत्वा मां प्रतिभाषितम् । ब्राह्मणोऽयं न जानाति पिंडमाहात्म्यमद्भुतम्

ထိုအခါ သူတို့သည် အလွန်ရယ်မောကာ ငါ့အား ပြောကြသည်—“ဤဗြာဟ္မဏသည် ပိဏ္ဍ (မေတ္တာပူဇာ/သေသူအတွက် အလှူ) ၏ အံ့ဖွယ်မဟိမကို မသိပါ” ဟု။

Verse 9

इति श्रुत्वाऽवदं चाहं कः पिंडः कस्य दीयते । तन्मम ब्रूत धर्मिष्ठाश्चतुर्भुजशरीरिणः

ဤသို့ကြားပြီးနောက် ငါလည်း ပြော၏—“ပိဏ္ဍသည် မည်သူ့အား မည်သို့ ပေးအပ်သနည်း?” အလွန်ဓမ္မနಿಷ್ಠသူတို့၊ လက်လေးဖက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူတို့၊ ငါ့အား ထိုအကြောင်း ပြောပြပါ။

Verse 10

तदा मद्वाक्यमाकर्ण्य कथितं तैर्महात्मभिः । सर्वं तत्र तु यद्वृत्तं चतुर्भुजभवादिकम्

ထိုနောက် ငါ၏စကားကို ကြားပြီး မဟာအတ္တမတို့သည် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြကြ၏—ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကို လက်လေးဖက်ရှိ သခင်မှ စ၍ အစဉ်လိုက်။

Verse 11

किराता ऊचुः । शृणु ब्राह्मण वृत्तांतमस्माकं पृथुकः शिशुः । नित्यं जंबूफलादीनि भक्षयन्क्रीडया चरन्

ကိရာတတို့က ပြောကြသည်—“ဗြာဟ္မဏရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းအရာကို နားထောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးငယ် ပೃထုက သည် နေ့စဉ် ကစားရင်း လှည့်လည်သွားလာကာ ဂျမ္ဗူသီးနှင့် အခြားအသီးများကို စားလေ့ရှိသည်။”

Verse 12

एकदा रममाणस्तु गिरिशृंगं मनोरमम् । समारुरोह शिशुभिः समंतात्परिवारितः

တစ်နေ့တွင် ကစားပျော်နေစဉ် အလွန်လှပသော တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်သွားပြီး ကလေးများက လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းရံထားကြ၏။

Verse 13

तदा तत्र ददर्शाहं देवायतनमद्भुतम् । गारुत्मतादिमणिभिः खचितं स्वर्णभित्तिकम्

ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ ငါသည် နတ်တို့၏ အံ့ဩဖွယ် ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင်ကို မြင်ရ၏။ ရွှေရောင်နံရံများသည် ဂရုဍမဏိတို့နှင့် အခြားတန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထည့်သွင်းထားသည်။

Verse 14

स्वकांत्यातिमिरश्रेणीं दारयद्रविवद्भृशम् । दृष्ट्वा विस्मयमापेदे किमिदं कस्य वै गृहम्

မိမိ၏တောက်ပမှုဖြင့် သူသည် နေမင်းကဲ့သို့ အမှောင်အစုအဝေးများကို ပြင်းထန်စွာ ခွဲဖောက်လေ၏။ ထိုကိုမြင်၍ ငါသည် အံ့ဩကာ “ဤအရာသည် အဘယ်နည်း—ဤအိမ်သည် မည်သူ၏နည်း” ဟု မေးမြန်းမိ၏။

Verse 15

गत्वा विलोकयामीति किमिदं महतां पदम् । इति संचिंत्य गेहांतर्जगाम बहुभाग्यतः

“ငါ သွားကြည့်မည်—ဤသည် မဟာသူတော်ကောင်းတို့၏ အဆင့်အတန်းမည်သို့နည်း” ဟု စဉ်းစားကာ၊ ထိုသို့ ဆင်ခြင်ပြီး မဟာကံကောင်းခြင်းကြောင့် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 16

ददर्श तत्र देवेशं सुरासुरनमस्कृतम् । किरीटहारकेयूरग्रैवेयाद्यैर्विराजितम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် နတ်တို့၏ အရှင်ကို မြင်ရ၏။ နတ်နှင့် အသူရတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက နမസ്കာရပြုကြသည်။ မကွတ်၊ လည်ဆွဲ၊ လက်မောင်းကွင်း၊ လည်ပင်းအလှဆင်နှင့် အခြားအလှတန်ဆာများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 17

मनोहरावतंसौ च धारयंतं सुनिर्मलौ । पादपद्मे तुलसिका गंधमत्तषडंघ्रिके

သူသည် စိတ်ကိုဖမ်းစားသော သန့်ရှင်းပြောင်မြောက်သည့် နားကပ်အလှတန်ဆာကို ဆောင်ထား၏။ ထို့ပြင် ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်အနီး၌ မွှေးကြိုင်သည့် တုလစီရှိ၍၊ အနံ့ကြောင့် မူးယစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော ပျားများကို ဆွဲဆောင်လေ၏။

Verse 18

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । ब्राह्मणोपदेशोनामाष्टादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ပာတာလခဏ္ဍ၌၊ ရှေရှနှင့် ဝါတ္စျာယနတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ သီရိရာမ၏ အရှွမေဓကഥာ၌ “ဗြာဟ္မဏအား ဩဝါဒ” ဟူသော အဋ္ဌာဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 19

केचिद्गायंति नृत्यंति हसंति परमाद्भुतम् । प्रीणयंति महाराजं सर्वलोकैकवंदितम्

အချို့က သီချင်းဆိုကြ၊ အချို့က ကကြ၊ အချို့က အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာကြောင့် ရယ်မောကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့် လောကအားလုံးက ဂုဏ်ပြုဝန္ဒနာပြုသော မဟာရာဇာကို ပီတိဖြစ်စေကြ၏။

Verse 20

हरिं वीक्ष्य मदीयोर्भस्तत्र संजग्मिवान्मुने । देवास्तत्र विधायोच्चैः पूजां धूपादिसंयताम्

အို မုနိ၊ ဟရီကို မြင်သော် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် တောက်ပသော တေဇောရောင်ခြည်တစ်ရပ်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်သွား၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ မီးခိုးတိုင်(ဓူပ) စသည့် အပူဇာပစ္စည်းများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်၍ မြင့်မြတ်သော ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 21

नैवेद्यं श्रीप्रियस्यार्थे कृत्वा नीराजनं ततः । जग्मुः स्वं स्वं गृहं राजन्कृपां पश्यंत आदरात्

သီရိ၏ ချစ်တော်မူသူ (ဝိෂ္ဏု) အတွက် နైవေဒျကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် နီရာဇန (မီးအလင်းလှည့်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ကြ၏။ အို ရာဇာ၊ (သူ၏) ကရုဏာကို လေးစားစွာ ကြည့်ရှုလျက် တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 22

महाभाग्यवशात्तेन प्राप्तं नैवेद्यसिक्थकम् । पतितं ब्रह्मदेवाद्यैर्दुर्ल्लभं सुरमानुषैः

မဟာကံကောင်းခြင်းကြောင့် သူသည် သန့်စင်အပ်နှံထားသော နైవေဒျ၏ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိခဲ့၏။ ထိုအရာသည် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ထံမှ ကျသွားသောအရာဖြစ်၍ ဒေဝနှင့် လူတို့အတွက်ပင် အလွန်ရခဲ၏။

Verse 23

तद्भक्षणं च कृत्वाथो श्रीमूर्तिमवलोक्य च । चतुर्भुजत्वमाप्तं वै पृथुकेन सुशोभिना

ထိုပရာသာဒကို စားသုံးပြီးနောက်၊ သီရိမူရတိ၏ မြတ်သောရုပ်တော်ကို ကြည့်မြင်ရာတွင်၊ လှပသော ပෘထုက ဖြင့် အလှဆင်လျက် အမှန်တကယ် လက်လေးဖက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ရရှိ하였다။

Verse 24

तदास्माभिर्गृहं प्राप्तो बालको वीक्षितो मुहुः । चतुर्भुजत्वं संप्राप्तः शंखचक्रादिधारकः

ထို့နောက် ကလေးက ကျွန်ုပ်တို့အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့က ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ သူသည် လက်လေးဖက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ရရှိပြီး၊ သင်္ခါ၊ စက္ကရ နှင့် အခြား သာသနာတော်အမှတ်တံဆိပ်များကို ကိုင်ဆောင်နေ하였다။

Verse 25

अस्माभिः पृष्टमेतस्य किमेतज्जातमद्भुतम् । तदा प्रोवाच नः सर्वान्बालकः परमाद्भुतम्

ကျွန်ုပ်တို့က သူ့ကို “ဤအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်က ဘာလဲ?” ဟု မေးမြန်းရာ၊ ထိုအလွန်အံ့ဩဖွယ် ကလေးက ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 26

शिखराग्रे गतः पूर्वं तत्र दृष्टः सुरेश्वरः । तत्र नैवेद्यसिक्थं तु मया प्राप्तं मनोहरम्

အရင်က ကျွန်ုပ်သည် တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို မြင်တွေ့하였다။ ထိုနေရာတွင်ပင် နైవေဒျ (naivedya) ပူဇော်အစားအစာ၏ ချိုမြိန်သော အကျန်—ပရာသာဒကို ရရှိ하였다။

Verse 27

तस्य भक्षणमात्रेण कारणेन तु सांप्रतम् । चतुर्भुजत्वं संप्राप्तो विस्मयेन समन्वितः

ယခုတော့ ထိုအရာကို စားသုံးခြင်းသာဖြင့်ပင်၊ အကြောင်းတရားကြောင့် ချက်ချင်း လက်လေးဖက်အဖြစ်ကို ရရှိပြီး အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 28

तच्छ्रुत्वा तु वचस्तस्य सद्यः संप्राप्तविस्मयैः । अस्माभिरप्यसौ दृष्टो देवः परमदुर्ल्लभः

သူ၏စကားကို ကြားသော် ချက်ချင်း အံ့ဩမှုကြီးစွာဖြင့် “အလွန်ရခက်သော ထိုဘုရားကို ကျွန်ုပ်တို့တောင် မြင်တွေ့ဒർശန ရခဲ့ပြီ” ဟု ဖြစ်၏။

Verse 29

अन्नादिकं तत्र भुक्तं सर्वस्वादसमन्वितम् । वयं चतुर्भुजा जाता देवस्य कृपया पुनः । गत्वा त्वमपि देवस्य दर्शनं कुरु सत्तम

အဲဒီမှာ အစာနှင့် ပူဇော်သက္ကာများကို အရသာစုံလင်စွာ စားသုံးခဲ့ကြသည်။ ဘုရား၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြန်လည် လက်လေးဖက်ရှိသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ သင်လည်း သွား၍ ဘုရား၏ ဒർശနကို ရယူပါ၊ သီလဝန်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။

Verse 30

भुक्त्वा तत्रान्नसिक्थं तु भव विप्र चतुर्भुजः । त्वया पृष्टं यदाश्चर्यं तदुक्तं वाडवर्षभ

အဲဒီမှာ ဂီ (ghee) ရောထားသော အစာကို စားပြီးနောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ လက်လေးဖက်ရှိသူ ဖြစ်လာပါစေ။ သင်မေးခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်ကိစ္စကို ရှင်းပြပြီးပြီ၊ အို ဝါဍဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။