Adhyaya 17

Verse 1

शेष उवाच । शत्रुघ्नश्च्यवनस्याथ दृष्ट्वाऽचिंत्यं तपोबलम् । प्रशशंस तपो ब्राह्मं सर्वलोकैकवंदितम्

ရှေသက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် သတ္တရုဃနသည် ချျဝန၏ မစဉ်းစားနိုင်သော တပောဗလကို မြင်ပြီး၊ လောကအားလုံးက ချီးမြှောက်ဝန်ခံသော ဗြာဟ္မဏတပဿနာကို ချီးကျူးတော်မူ하였다။

Verse 2

अहो पश्यत योगस्य सिद्धिं ब्राह्मणसत्तमे । यः क्षणादेव दुष्प्रापं तद्विमानमचीकरत्

“အဟော! ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံးရေ၊ ယောဂ၏ စိဒ္ဓိကို ကြည့်ပါ; ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် ရယူရန်ခက်ခဲသော ဝိမာနကို ဖန်ဆင်းစေခဲ့သည်။”

Verse 3

क्व भोगसिद्धिर्महती मुनीनाममलात्मनाम् । क्व तपोबलहीनानां भोगेच्छा मनुजात्मनाम्

အညစ်အကြေးကင်းသော မုနိတို့အတွက် မြင့်မြတ်သော ဘောဂစိဒ္ဓိသည် ဘယ်မှာရှိသနည်း; တပောဗလမရှိသော လူ့အတ္တများတွင် ဘောဂကိုလိုချင်သော ဆန္ဒသည် ဘယ်မှာရှိသနည်း။

Verse 4

इति स्वगतमाशंसञ्छत्रुघ्नश्च्यवनाश्रमे । क्षणं स्थित्वा जलं पीत्वा सुखसंभोगमाप्तवान्

ဤသို့ မိမိစိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နှစ်သက်စွာ ပြောဆိုကာ သတ္တရုဃနသည် ချျဝန၏ အာရှရမ်၌ ခဏတစ်ခဏ ရပ်နား하였다; ရေသောက်ပြီးနောက် သာယာသော အေးချမ်းသက်သာမှုကို ရရှိ하였다။

Verse 5

हयस्तस्याः पयोष्ण्याख्या नद्याः पुण्यजलात्मनः । पयः पीत्वा ययौ मार्गे वायुवेगगतिर्महान्

ထိုမြင်းသည် နို့ရည်ကဲ့သို့ဖြူစင်သော ပယောရှ္ဏီ အမည်ရှိ သန့်ရှင်းမြစ်၏ ပုဏ္ဏတော်ရေကို သောက်ပြီးနောက် လေကဲ့သို့ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လမ်းခရီးကို ဆက်လက်သွားလေ၏။

Verse 6

योधास्तन्निर्गमं दृष्ट्वा पृष्ठतोऽनुययुस्तदा । हस्तिभिः पत्तिभिः केचिद्रथैः केचन वाजिभिः

သူထွက်ခွာသွားသည်ကို စစ်သည်တို့မြင်သော် ချက်ချင်း နောက်မှလိုက်လံလိုက်ကြသည်—အချို့သည် ဆင်စီး၍၊ အချို့သည် ခြေလျင်တပ်ဖြင့်၊ အချို့သည် ရထားစစ်ဖြင့်၊ အချို့သည် မြင်းစီး၍။

Verse 7

शत्रुघ्नोऽमात्यवर्येण सुमत्याख्येन संयुतः । पृष्ठतोऽनुजगामाशु रथेन हयशोभिना

သုမတိ အမည်ရှိ အမတ်ကြီးအကောင်းဆုံးနှင့်အတူ ရှတြုဃ္ဏသည် မြင်းများဖြင့် တင့်တယ်လှပသော စစ်ရထားဖြင့် နောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်လေ၏။

Verse 8

गच्छन्वाजीपुरं प्राप्तो विमलाख्यस्य भूपतेः । रत्नातटाख्यं च जनैर्हृष्टपुष्टैः समाकुलम्

ခရီးသွားရင်း သူသည် ဝိမလ အမည်ရှိ ဘုရင်၏ မြို့ ဝာဇီပုရသို့ ရောက်လာပြီး၊ ရတနာတဋ ဟူသောနေရာကိုလည်း မြင်ရသည်—ပျော်ရွှင်၍ စည်ပင်ဝပြောသော လူထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 9

स सेवकादुपश्रुत्य रघुनाथ हयोत्तमम् । पुरोंतिके हि संप्राप्तं सर्वयोधसमन्वितम्

အစေခံထံမှ ရဃုနာထ၏ အထူးကောင်းမြင်းသည် စစ်သည်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ အနီးသို့ တကယ်ရောက်လာပြီဟု ကြားသိသဖြင့်၊ သူသည် ထိုအတိုင်း သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်၍ စီမံလေ၏။

Verse 10

तदा गजानां सप्तत्या चंद्रवर्णसमानया । अश्वानामयुतैः सार्धं रथानां कांचनत्विषाम्

ထို့နောက် လမင်းရောင်ကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပသော ဆင် ခုနှစ်ဆယ်နှင့်အတူ၊ မြင်း တစ်သောင်းနှင့်တကွ၊ ရွှေရောင်တောက်ပလင်းလက်သော ရထားများပါ၍ ချီတက်သွားကြသည်။

Verse 11

सहस्रेण च संयुक्तः शत्रुघ्नं प्रति जग्मिवान् । शत्रुघ्नं स नमस्कृत्य सर्वान्प्राप्तान्महारथान्

လူတစ်ထောင်နှင့်အတူ သူသည် သတ္တရုဃ္န (Śatrughna) ထံသို့ သွားရောက်하였다။ သတ္တရုဃ္နအား ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုပြီး၊ ရောက်ရှိလာသော မဟာရഥီ အားလုံးကိုလည်း ဂါရဝပြု하였다။

Verse 12

वसुकोशं धनं सर्वं राज्यं तस्मै निवेद्य च । किं करोमीति राजा तं जगाद पुरतः स्थितः

ဓနဘဏ္ဍာတိုက်၊ ငွေကြေးအလုံးစုံနှင့် နိုင်ငံတော်ကိုပါ ထိုသူထံ ဆက်ကပ်နိဗేదပြီးနောက်၊ ရာဇာသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လျက် “ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု မေးလေ၏။

Verse 13

राजापि तं स्वीयपदे प्रणम्रं । दोर्भ्यां दृढं संपरिषस्वजे महान् । जगाम साकं तनये स्वराज्यं । निक्षिप्य सर्वं बहुधन्विभिर्वृतः

ရာဇာသည်လည်း သူ့ကို မိမိခြေတော်အနီး၌ ဦးညွှတ်နမ့်ကျနေသည်ကို မြင်သော်၊ မဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖက်လှုပ်ကာ။ ထို့နောက် မြားပစ်သူများစွာ ဝန်းရံလျက် သားတော်နှင့်အတူ မိမိနိုင်ငံတော်သို့ သွားပြီး အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီမံထားခဲ့သည်။

Verse 14

रामचंद्राभिधां श्रुत्वा सर्वश्रुतिमनोहराम् । सर्वे प्रणम्य तं वाहं ददुर्वसुमहाधनम्

“ရာမချန္ဒြ” ဟူသော နာမတော်ကို ကြားသော်—သြရုတိ (śruti) ကို နားထောင်သူအပေါင်း၏ စိတ်ကို မောဟိုက်စေသော—အားလုံး ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြပြီး၊ ထိုသူ (နှင့် ကျွန်ုပ်တို့) ထံသို့ မဟာဓန အဖြစ် ငွေကြေးဥစ္စာများကို ပေးအပ်လှူဒါန်းကြသည်။

Verse 15

राजानं पूजयित्वा तु शत्रुघ्नः परया मुदा । सेनया सहितोऽगच्छद्वाजिनः पृष्ठतस्तदा

မင်းကို ပူဇော်ကန်တော့၍ ရှတ်ရုဂ္ဃနသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက် စစ်တပ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုအခါ မြင်းသည် နောက်မှလိုက်လာ၏။

Verse 16

एवं स गच्छंस्तन्मार्गे पर्वताग्र्यं ददर्श ह । स्फाटिकैः कानकै रौप्यै राजितं प्रस्थराजिभिः

ဤသို့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားစဉ် သူသည် အထွတ်အထိပ်သော တောင်တစ်လုံးကို မြင်၏။ ၎င်း၏ တန်းလျားနှင့် တောင်ခေါင်များသည် စဖတိက၊ ရွှေ၊ ငွေ အလှဆင်တန်းများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 17

जलनिर्झरसंह्रादं नानाधातुकभूतलम् । गैरिकादिकसद्धातु लाक्षारंगविराजितम्

ရေစီးချောင်းများ၏ ဟုန်းဟုန်းသံဖြင့် တောင်တန်းသည် မြည်ဟည်း၏။ မြေပြင်မှာ သတ္တုမျိုးစုံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဂဲရိကာစသည့် အကောင်းဆုံးသတ္တုများ၊ လက်ခါရောင်ကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 18

यत्र सिद्धांगनाः सिद्धैः संक्रीडंत्यकुतोभयाः । गंधर्वाप्सरसो नागा यत्र क्रीडंति लीलया

ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓမိန်းကလေးများသည် စိဒ္ဓတို့နှင့် အကြောက်အလန့်မရှိ ကစားမြူးတမ်းကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ်ဆရာနှင့် နာဂတို့လည်း လီလာဖြင့် ကစားကြ၏။

Verse 19

गंगातरंगसंस्पर्श शीतवायुनिषेवितम् । वीणारणद्धंसशुकक्वणसुंदरशोभितम्

ဂင်္ဂါ၏ လှိုင်းလက်ထိတွေ့မှုဖြင့် နူးညံ့စွာ ထိတွေ့ခံရ၍ အေးမြသောလေညင်းဖြင့် သက်သာစေ၏။ ဗီဏာ၏ တုန်ခါသံနှင့် ဟင်္သာ၊ ကြက်တူရွေးတို့၏ ချိုမြိန်သံကြောင့် ပိုမိုလှပလျက်ရှိ၏။

Verse 20

पर्वतं वीक्ष्य शत्रुघ्न उवाच सुमतिं त्विदम् । तद्दर्शनसमुद्भूत विस्मयाविष्टमानसः

တောင်ကိုမြင်သော် သတ္တရုဃ္နက စုမတိအား ဤသို့ဆို၏။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အံ့ဩမှုက သူ၏စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနေ၏။

Verse 21

कोऽयं महागिरिवरो विस्मापयति मे मनः । महारजतसत्प्रस्थो मार्गे राजति मेऽद्भुतः

ဤမဟာတောင်တန်းတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်တောင်သည် မည်သူနည်း၊ ငါ၏စိတ်ကို အံ့ဩစေ၏။ ငွေရောင်ကဲ့သို့ သန့်မြတ်သော ကျယ်ပြန့်မှုဖြင့် လမ်းတလျှောက် အံ့ဖွယ်တောက်ပနေ၏။

Verse 22

अत्र किं देवतावासो देवानां क्रीडनस्थलम् । यदेतन्मनसः क्षोभं करोति श्रीसमुच्चयैः

ဤနေရာသည် ဒေဝတাদের နေထိုင်ရာလော၊ ဒေဝတို့၏ ကစားကွင်းလော။ အကြောင်းမူကား ဤအရပ်သည် စုဝေးသော သီရိတင့်တယ်မှုများကြောင့် စိတ်ကို လှုပ်ရှားအနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေ၏။

Verse 23

इति वाक्यं समाकर्ण्य जगाद सुमतिस्तदा । वक्ष्यमाणगुणागार रामचंद्र पदाब्जधीः

ထိုစကားကို ကြားသော် စုမတိသည် ထိုခဏ၌ ပြော၏။ ရာမချန္ဒြ၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ စိတ်ဉာဏ်တည်ကာ၊ ဂုဏ်တရား၏ خزန်ဖြစ်သော ထိုသခင်၏ ဂုဏ်ကို ချီးမွမ်းမည်ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 24

नीलोऽयं पर्वतो राजन्पुरतो भाति भूमिप । मनोहरैर्महाशृङ्गैः स्फाटिकाग्रैः समंततः

အရှင်မင်းကြီး၊ ဤနီလတောင်သည် အရှင်၏ရှေ့၌ တောက်ပနေ၏၊ မြေပြင်၏အရှင်။ ပတ်လည်အနှံ့ စိတ်မောဟာစေသော မြင့်မားသည့် တောင်ထိပ်များရှိ၍ ထိပ်ဖျားတို့သည် စဖတိက်ကြည်လင်၏။

Verse 25

एनं पश्यंति नो पापाः परदाररता नराः । विष्णोर्गुणगणान्ये वै न मन्यंते नराधमाः

သူတစ်ပါး၏ မယားကို လိုလားစွဲလမ်းနေသော အပြစ်သားတို့သည် ထိုဘုရားကို မမြင်နိုင်ကြ; ဗိဿဏု၏ အနန္တဂုဏ်တော်များကို မလေးစားမချီးမွမ်းသော အနိမ့်ဆုံးလူတို့လည်း ထိုဒർശနကို မရနိုင်ကြ။

Verse 26

श्रुतिस्मृतिसमुत्थं ये धर्मं सद्भिः सुसाधितम् । न मन्यंते स्वबुद्धिस्थ हेतुवादविचारणाः

ကိုယ့်ဉာဏ်တစ်ခုတည်းကိုသာ အားထား၍ အကြောင်းပြချက်အငြင်းပွားမှုတွင် မျောပါနေသူတို့သည်၊ သုတိနှင့် စမృతိမှ ပေါ်ထွန်း၍ သဒ္ဓါဝန်သူတော်ကောင်းတို့က ကောင်းစွာတည်ထောင်ထားသော ဓမ္မကို မလက်ခံကြ။

Verse 27

नीलीविक्रयकर्तारो लाक्षाविक्रयकारकाः । यो ब्राह्मणो घृतादीनि विक्रीणाति सुरापकः

အင်ဒီဂို (နီလ) ရောင်းဝယ်သူများ၊ လက် (lac) ရောင်းဝယ်သူများ၊ နှင့် ဂျီ (ghee) စသည့်အရာများကို ရောင်းချသော ဗြာဟ္မဏ—ဤသူတို့အားလုံးကို အရက်သောက်သူနှင့် တူသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရသည်။

Verse 28

कन्यां रूपेण संपन्नां न दद्यात्कुलशीलिने । विक्रीणाति द्रव्यलोभात्पिता पापेन मोहितः

အဖေသည် အလှအပပြည့်စုံသော သမီးကိုပင် မျိုးရိုးဂုဏ်နှင့် အကျင့်သီလမကောင်းသော ယောက်ျားထံ မပေးသင့်။ ငွေကြေးလောဘကြောင့် အပြစ်၏ မောဟတွင် မျောနေသော အဖေသည် အမှန်တကယ် သမီးကို ရောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 29

पत्नीं दूषयते यस्तु कुलशीलवतीं नरः । स्वयमेवात्ति मधुरं बंधुभ्यो न ददाति यः

မျိုးရိုးကောင်း၍ သီလကောင်းသော မယားကိုပင် အပြစ်တင်စော်ကားသူ၊ ကိုယ်တိုင် ချိုမြိန်သော အစားအစာကို စားသော်လည်း ဆွေမျိုးတို့အား မမျှဝေသူ—ထိုသူသည် အပြစ်တင်ထိုက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 30

भोजने ब्राह्मणार्थे च पाकभेदं करोति यः । कृसरं पायसं वापि नार्थिनं दापयेत्कुधीः

ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ဆွမ်းအဟာရချက်ရာတွင် ဟင်းချက်ပုံကို ခွဲခြားကွာခြားစေသူသည် မိုက်မဲသူဖြစ်၏။ ထိုသူသည် တောင်းခံသူအား kṛsara (ထမင်းပေါင်း/ထမင်းပျစ်) သို့မဟုတ် pāyasa (နို့ချိုထမင်း) ကိုတောင် မပေးသင့်။

Verse 31

अतिथीनवमन्यंते सूर्यतापादितापितान् । अंतरिक्षभुजो ये च ये च विश्वासघातकाः

ဧည့်သည်ကို မလေးစားသူများ—အထူးသဖြင့် နေရောင်အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်း၍ ပင်ပန်းနာကျင်သူများကိုပါ—နှင့် အခြားသူတို့ကို လုယူစားသောက်၍ အသက်မွေးသူများ၊ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူများသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်သို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 32

न पश्यंति महाराज रघुनाथ पराङ्मुखाः । असौ पुण्यो गिरिवरः पुरुषोत्तम शोभितः

အို မဟာရာဇာ၊ ရဃုနာထမှ မျက်နှာလွှဲသွားသူတို့သည် မမြင်နိုင်ကြ—ပုရုရှိုတ္တမ၏ တောက်ပမှုဖြင့် လှပထင်ရှားနေသော အလွန်ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်းသည့် တောင်မြတ်ကြီးကို။

Verse 33

पवित्रयति सर्वान्नो दर्शनेन मनोहरः । अत्र तिष्ठति देवानां मुकुटैरर्चितांघ्रिकः

မြင်ရသည်မှာ စိတ်ချမ်းသာဖွယ်၊ သူ၏ ဒർശနသာဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို သန့်စင်ပေးတော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ပင် တည်ရှိတော်မူသည်—ဒေဝတို့၏ မုကুটများဖြင့် ပူဇော်ခံရသော ခြေတော်တို့နှင့်။

Verse 34

पुण्यवद्भिर्दर्शनार्हः पुण्यदः पुरुषोत्तमः । श्रुतयो नेतिनेतीति ब्रुवाणा न विदंति यम्

ပုဏ္ဏားရှိသူတို့ မြင်တွေ့ရန်ထိုက်သော ပုရုရှိုတ္တမသည် ပုဏ္ဏားကို ပေးတော်မူ၏။ သြရတိများက ‘နేతိ နေတိ’ ဟုဆိုသော်လည်း အပြည့်အဝ မသိနိုင်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 35

यत्पादरज इंद्रादिदेवैर्मृग्यं सुदुर्ल्लभम् । वेदांतादिभिरन्यूनैर्वाक्यैर्विदंति यं बुधाः

အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့တောင် ရှာဖွေကြသည့်၊ အလွန်ရခက်သော သူ၏ခြေဖဝါးမြေမှုန့်ကို—ပညာရှိတို့သည် ဝေဒန္တနှင့် ဆက်စပ်သော သင်္ခန်းစာများ၏ အပြစ်ကင်းသော ဝါကျများဖြင့် သိမြင်ကြသည်။

Verse 36

सोऽत्र श्रीमान्नीलशैले वसते पुरुषोत्तमः । आरुह्य तं नमस्कृत्य संपूज्य सुकृतादिना

ဤနေရာ၌ နီလာတောင်ပေါ်တွင် ဂုဏ်တော်ပြည့်စုံသော ပုရုရှိုတ္တမ သခင်တော် နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုတောင်ကို တက်ရောက်ပြီး နမസ്കာရပြုကာ ကုသိုလ်ပြုသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 37

नैवेद्यं भक्षयित्वा वै भूप भूयाच्चतुर्भुजः । अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम्

အို မင်းကြီး၊ နైవေဒျ (ပူဇော်အဟာရ) ကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် လက်လေးဖက်ရှိသူ ဖြစ်လာ하였다။ ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍လည်း ရှေးဟောင်း အိတိဟာသကထာကို ဥပမာအဖြစ် ကိုးကားကြသည်။

Verse 38

तं शृणुष्व महाराज सर्वाश्चर्यसमन्वितम् । रत्नग्रीवस्य नृपतेर्यद्वृत्तं सकुटुंबिनः

အို မဟာမင်းကြီး၊ အံ့ဩဖွယ်အရာအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုအကြောင်းအရာကို နားထောင်ပါ—ရတနဂရီဝ မင်း၏ ဇာတ်ကြောင်းနှင့် မိသားစုတစ်စုလုံးနှင့်အတူ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဆိုလိုသည်။

Verse 39

चतुर्भुजादिकं प्राप्तं देवदानवदुर्लभम् । आसीत्कांची महाराज पुरी लोकेषु विश्रुता

အို မဟာမင်းကြီး၊ ကာဉ္စီမြို့သည် လောကများအတွင်း ထင်ရှားကျော်ကြားသော မြို့တော်တစ်မြို့ဖြစ်၍—လက်လေးဖက်ရှိ သခင်တော်၏ ဒေဝီယသဘောတရားမှ စတင်သော အလွန်ရှားပါးသည့် ဒေဝီယရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိထားသည်၊ ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့အတွက်တောင် ရခက်ခဲသည်။

Verse 40

महाजनपरीवारसमृद्धबलवाहना । यस्यां वसंति विप्राग्र्याः षट्कर्मनिरता भृशम्

ထိုမြို့သည် မဟာလူထုနှင့် အမှုထမ်းအဖွဲ့များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အင်အားနှင့် ယာဉ်ပို့ဆောင်ရေးတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝသည်။ ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့ နေထိုင်ကာ သတ်ကර්မ ခြောက်ပါးကို အလွန်တက်ကြွစွာ လိုက်နာကြသည်။

Verse 41

सर्वभूतहिते युक्ता रामभक्तिषु लालसाः । क्षत्रिया रणकर्तारः संग्रामेऽप्यपलायिनः

သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်၍ ရာမဘက္တိကို လွန်စွာလိုလားသူများဖြစ်သော က္ଷတ္တရိယတို့သည် စစ်ပွဲကို ဦးဆောင်သူများဖြစ်ပြီး၊ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ပင် မည်သည့်အခါမျှ မထွက်ပြေးကြ။

Verse 42

परदार परद्रव्य परद्रोहपराङ्मुखाः । वैश्याः कुसीदकृष्यादिवाणिज्यशुभवृत्तयः

ဝိုင်ရှျယတို့သည် အခြားသူ၏ ဇနီး၊ အခြားသူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် အခြားသူအပေါ် ရန်လိုမှုတို့မှ ဝေးကွာကြသည်။ သူတို့၏ မင်္ဂလာရှိသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ အတိုးချေးငွေ၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေး စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 43

कुर्वन्ति रघुनाथस्य पदाम्भोजे रतिं सदा । शूद्रा ब्राह्मणसेवाभिर्गतरात्रिदिनान्तराः

ဗြာဟ္မဏတို့ကို အမြဲတမ်း စေဝာပြုခြင်းအားဖြင့်—နေ့ညတို့သည် ထိုစေဝာ၌ပင် ကုန်လွန်သွားသကဲ့သို့—ရှုဒ္ဒရတို့ပင် ရဃုနာထ (ရာမ) ၏ ခြေဖဝါးကြာပန်း၌ အမြဲတမ်း ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိကို ပျိုးထောင်ကြသည်။

Verse 44

कुर्वंति कथनं रामरामेति रसनाग्रतः । प्राकृताः केऽपि नो पापं कुर्वंति मनसात्र वै

လူသာမန်အချို့သည် လျှာဖျားပေါ်၌ “ရာမ၊ ရာမ” ဟု အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုနေကြသည်။ အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် အပြုအမူဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ စိတ်ဖြင့်တောင် မဟုတ်၊ ပာပကို မပြုကြ။

Verse 45

दानं दया दमः सत्यं तत्र तिष्ठंति नित्यशः । वदते न पराबाधं वाक्यं कोऽपि नरोऽनघः

ထိုနေရာ၌ ဒါန၊ ကရုဏာ၊ ဒမ (ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှု) နှင့် သစ္စာတရားတို့သည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။ အပြစ်ကင်းသူသည် အခြားသူကို ထိခိုက်စေသော စကားကို မပြောကြ။

Verse 46

न पारक्ये धने लोभं कुर्वंति न हि पातकम् । एवं प्रजा महाराज रत्नग्रीवेण पाल्यते

သူတို့သည် အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို မလိုဘဲ၊ ပာပ (အပြစ်) ကိုလည်း မကျူးလွန်ကြ။ ထို့ကြောင့် မဟာရာဇာ၊ ရတနဂရီဝသည် ပြည်သူတို့ကို အုပ်ချုပ်ကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။

Verse 47

षष्ठांशं तत्र गृह्णाति नान्यं लोभविवर्जितः । एवं पालयमानस्य प्रजाधर्मेण भूपतेः

လောဘကင်းစင်၍ ထိုနေရာ၌ ခြောက်ပုံတစ်ပုံသာ ယူပြီး အခြားမယူ။ ထို့သို့ပင် မင်းကြီး၊ ပြည်သူ့ဓမ္မအတိုင်း အုပ်ချုပ်သူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 48

गतानि बहुवर्षाणि सर्वभोगविलासिनः । विशालाक्षीं महाराज एकदा ह्यूचिवानिदम्

နှစ်များစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး၊ သူတို့သည် ဘောဂ (အပျော်အပါး) နှင့် အလှအပအဆင်အယင် အားလုံးကို ခံစားနေကြသည်။ ထိုအခါ မဟာရာဇာသည် တစ်နေ့တွင် ဝိသာလာက္ခီအား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏—

Verse 49

पतिव्रतां धर्मपत्नीं पतिव्रतपरायणाम् । पुत्रा जाता विशालाक्षि प्रजारक्षा धुरंधराः

ပတိဝရတာဖြစ်သော ဓမ္မပတ္နီ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်၍ ဇနီးဓမ္မ၌ မယိမ်းမယိုင်သူ၊ ဝိသာလာက္ခီရေ—ထိုသူမထံမှ ပြည်သူကာကွယ်ရေးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သော သားတော်များ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 50

परीवारो महान्मह्यं वर्तते विगतज्वरः । हस्तिनो मम शैलाभा वाजिनः पवनोपमाः

ငါ့ကို ဝန်းရံသော အဖွဲ့အင်အားကြီးရှိ၍ ဒုက္ခပူလောင်မှုကင်းသည်။ ငါ့ဆင်တို့သည် တောင်တန်းကဲ့သို့၊ ငါ့မြင်းတို့သည် လေကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 51

रथाश्च सुहयैर्युक्ता वर्तंते मम नित्यशः । महाविष्णुप्रसादेन किंचिन्न्यूनं ममास्ति न

အလွန်ကောင်းသော မြင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ငါ့ရထားများသည် အမြဲတမ်း ငါ့အမှုတော်တွင် ရှိနေသည်။ မဟာဗိဿဏု၏ ကရုဏာကြောင့် ငါ့တွင် မည်သည့်အရာမျှ မလျော့နည်း။

Verse 52

एवं मनोरथस्त्वेकस्तिष्ठते मानसे मम । परं तीर्थं मया नाद्य कृतं परमशोभने

ဤသို့ ငါ့စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒတစ်ခုတည်းသာ တည်မြဲနေသည်။ အလွန်လှပသူရေ၊ ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီး မသွားရသေး။

Verse 53

गर्भवासविरामाय क्षमं गोविंदशोभितम् । वृद्धो जातोऽस्म्यहं तावद्वलीपलितदेहवान्

ထိုအချိန်တွင် ငါသည် အိုမင်းလာပြီး—ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အရေးအကြောင်းများနှင့် ဆံပင်ဖြူများ ထင်ရှား—သို့သော်လည်း “ဂರ್ಭတွင် နေထိုင်ခြင်း” ဟူသော အခြေအနေမှ ရပ်စဲခြင်း (မုတ်ခ) ကို ရှာဖွေရန် သင့်တော်နေပြီး၊ ဂోవින්ဒ၏ ကရုဏာဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ하였다။

Verse 54

करिष्यामि मनोहारि तीर्थसेवनमादृतः । यो नरो जन्मपर्यंतं स्वोदरस्य प्रपूरकः

အို စိတ်ကိုဖမ်းစားသူရေ၊ ငါသည် သဒ္ဓါဖြင့် တီရ္ထများကို သွားရောက်၍ ဆေဝါပြုမည်။ အကြောင်းမူကား မွေးကတည်းက သေဆုံးချိန်ထိ ကိုယ့်ဗိုက်ကိုသာ ဖြည့်တင်းနေသူ၏ ဘဝသည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သည်။

Verse 55

न करोति हरेः पूजां स नरो गोवृषः स्मृतः । तस्माद्गच्छामि भो भद्रे तीर्थयात्रां प्रति प्रिये

ဟရီကို မပူဇော်သော လူသည် နွားအုပ်ထဲ၌ နွားထီးတစ်ကောင်သာကဲ့သို့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်္ဂလာရှိသော ချစ်သူရေ၊ ငါသည် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများသို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်မည်။

Verse 56

सकुटुंबः सुते न्यस्य धुरं राज्यस्य निर्भृताम् । इति व्यवस्य संध्यायां हरिं ध्यायन्निशांतरे

မိသားစုနှင့်အတူ သူသည် နိုင်ငံတော်၏ တာဝန်အလုံးစုံကို စိတ်အေးအေးဖြင့် သားထံ အပ်နှံ하였다။ ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ဆည်းဆာချိန်၌ ည၏ တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း ဟရီကို ဓ్యာနပြု하였다။

Verse 57

अद्राक्षीत्स्वप्नमप्येकं ब्राह्मणं तापसं वरम् । प्रातरुत्थाय राजासौ कृत्वा संध्यादिकाः क्रियाः

သူသည် အိပ်မက်ထဲတွင် ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ တပသီတစ်ပါးကို မြင်တွေ့하였다။ မနက်အရုဏ်တက်၍ ထိုဘုရင်သည် စန္ဓျာမှစ၍ အခမ်းအနားကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 58

सभां मंत्रिजनैः सार्द्धं सुखमासेदिवान्महान् । तावद्विप्रं ददर्शाथ तापसं कृशदेहिनम्

မဟာသူသည် မန္တ្រីများနှင့်အတူ အစည်းအဝေးခန်းမ၌ သက်သာစွာ ထိုင်နေ하였다။ ထိုအခါပင် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်ပါးသော ဗြာဟ္မဏ တပသီတစ်ပါးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 59

जटावल्कलकौपीनधारिणं दंडपाणिनम् । अनेकतीर्थसेवाभिः कृतपुण्यकलेवरम्

သူသည် ဇဋာဆံပင်၊ သစ်ခွံအဝတ်နှင့် ကောပိန်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်၌ တောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားသည်။ တီရ္ထများစွာကို ဆည်းကပ်ခြင်းကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝလာ하였다။

Verse 60

राजा तं वीक्ष्य शिरसा प्रणनाम महाभुजः । अर्घ्यपाद्यादिकं चक्रे प्रहृष्टात्मा महीपतिः

ထိုသူကိုမြင်လျှင် လက်မောင်းခွန်အားကြီးသော မင်းကြီးသည် ခေါင်းငုံ့၍ ပဏာမပြု၏။ စိတ်ပျော်ရွှင်သော မြေရှင်မင်းသည် အရ္ဃျ၊ ပာဒျ စသည့် ဧည့်ခံပူဇော်ပစ္စည်းများကို စီစဉ်ပြုလုပ်하였다။

Verse 61

सुखोपविष्टं विश्रांतं पप्रच्छ विदितं द्विजम् । स्वामिंस्त्वद्दर्शनान्मेऽद्य गतं देहस्य पातकम्

ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏကို သက်သာစွာ ထိုင်၍ အနားယူနေသည်ကိုမြင်သော် မင်းကြီးက မေးလေ၏— “အရှင်၊ ယနေ့ အရှင်၏ ဒർശနကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်နှင့်ဆိုင်သော အပြစ်ပာပ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ”။

Verse 62

महांतः कृपणान्पातुं यांति तद्गेहमादरात् । तस्मात्कथय भो विप्र वृद्धस्य मम संप्रति

မဟာစိတ်ရှိသူတို့သည် ဆင်းရဲသူတို့ကို ကာကွယ်ရန် လေးစားစွာ ထိုသူ၏ အိမ်သို့ သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဟေ ဝိပရ၊ ယခု ငါ—အိုမင်းသူ—အတွက် ဘာကို ပြုသင့်သည်ကို ပြောပြပါ။

Verse 63

को देवो गर्भनाशाय किं तीर्थं च क्षमं भवेत् । यूयं सर्वगताः श्रेष्ठाः समाधिध्यानतत्पराः

ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်းကို တားဆီးရန် ဘယ်ဒေဝတাকে ပူဇော်အာဟွာန်ရမည်နည်း၊ ထို့အပြင် ဘယ်တီရ္ထ (tīrtha) သည် သင့်လျော်မည်နည်း။ သင်တို့သည် အမြတ်ဆုံးသူများ၊ စကြဝဠာတစ်လျှောက်ကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့၍ သမာဓိနှင့် ဓျာန၌ တက်ကြွသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 64

सर्वतीर्थावगाहेन कृतपुण्यात्मनोऽमलाः । यथावच्छृण्वते मह्यं श्रद्दधानाय विस्तरात्

တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးကာ ပုဏ္ဏိယဖြစ်သည့် အတ္တမနတို့သည် မလင်ကင်းစင်သူများဖြစ်ကြ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသူတို့၊ ငါက အသေးစိတ်ရှင်းပြမည်ဖြစ်သဖြင့် ငါ၏စကားကို မှန်ကန်စွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 65

कथयस्व प्रसादेन सर्वतीर्थविचक्षण । ब्राह्मण उवाच । शृणु राजेंद्र वक्ष्यामि यत्पृष्टं तीर्थसेवनम्

ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ရှင်းပြပါ၊ တီရ္ထများအားလုံးကို သိမြင်သောအရှင်။ ဘြာဟ္မဏက ပြောသည်– မင်းတို့၏မင်းမြတ်တော်၊ နားထောင်ပါ; သင်မေးမြန်းသကဲ့သို့ တီရ္ထသို့ အားကိုးဆည်းကပ်ခြင်း၏ အကျင့်ကို ငါဆိုမည်။

Verse 66

कस्य देवस्य कृपया गर्भनिर्वारणं भवेत् । सेव्यः श्रीरामचंद्रोऽसौ संसारज्वरनाशकः

ဘယ်ဒေဝတော်၏ ကရုဏာကြောင့် ကိုယ်ဝန်/ဂರ್ಭ၏ အတားအဆီး ပယ်ဖျက်နိုင်မည်နည်း။ ဆည်းကပ်ပူဇော်ထိုက်သူမှာ သီရိရာမချန္ဒြသာသာ ဖြစ်ပြီး၊ သံသရာ၏ ဖျားနာမှုကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 67

पूज्यः स एव भगवान्पुरुषोत्तमसंज्ञकः । नाना पुर्यो मया दृष्टाः सर्वपापक्षयंकराः

ပုရုရှိုတ္တမ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသည့် ဘဂဝန်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အမှန်တကယ် ပူဇော်ထိုက်၏။ ငါသည် ပုရိမြို့တော်သန့်ရှင်းများ များစွာကို မြင်ဖူးပြီး၊ ထိုအားလုံးသည် အပြစ်အားလုံးကို ချေဖျက်နိုင်ကြ၏။

Verse 68

अयोध्या सरयूस्तापी तथा द्वारं हरेः परम् । अवंती विमला कांची रेवा सागरगामिनी

အယောဓျာ၊ စရယူးမြစ်၊ တာပီမြစ်၊ ထို့ပြင် ဟရိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တံခါးဝ; အဝန္တီ၊ ဝိမလာ၊ ကာဉ္စီ၊ နှင့် ပင်လယ်သို့ စီးဆင်းသည့် ရေဝါမြစ်—ဤတို့ကို သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရာဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 69

गोकर्णं हाटकाख्यं च हत्याकोटिविनाशनम् । मल्लिकाख्यो महाशैलो मोक्षदः पश्यतां नृणाम्

ဂိုကဏ္ဏနှင့် ဟာဋက ဟူသော နေရာတို့သည် ကုဋိကုဋိ အပြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ မလ္လိကာ ဟူသော မဟာတောင်တန်းသည် ၎င်းကို မြင်သူ လူတို့အား မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 70

यत्रांगेषु नृणां तोयं श्यामं वा निर्मलं भवेत् । पातकस्यापहारीदं मया दृष्टं तु तीर्थकम्

ထိုတီရ္ထသည် လူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်သို့ ရေထိလျှင် တခါတရံ အမဲရောင်သို့ ပြောင်းလဲကာ တခါတရံ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသွားသည်; ငါကိုယ်တိုင် ဤသန့်ရှင်းသော ကမ်းဆိပ်ကို အပြစ်ဖယ်ရှားရာဟု မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 71

मया द्वारवती दृष्टा सुरासुर निषेविता । गोमती यत्र वहति साक्षाद्ब्रह्मजला शुभा

ငါသည် ဒွာရဝတီကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့ပါ လာရောက်ကာ ဆည်းကပ်နေကြသည်; ထိုနေရာ၌ ဂိုမတီမြစ် စီးဆင်း၍ မင်္ဂလာရှိကာ အမှန်တကယ် ဘြဟ္မရေတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 72

यत्र स्वापो लयः प्रोक्तो मृतिर्मोक्ष इति श्रुतिः । यस्यां संवसतां नॄणां न कलि प्रभवेत्क्वचित्

ထိုနေရာ၌ အိပ်ခြင်းကို လယ (ပျော်ဝင်ခြင်း) ဟု ဆိုကြပြီး၊ သေခြင်းကိုလည်း သြရုတိအရ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ဟု ကြားရသည်; ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သူတို့အပေါ် ကလိယုဂ်သည် မည်သည့်အခါမျှ အာဏာမရနိုင်။

Verse 73

चक्रांका यत्र पाषाणा मानवा अपि चक्रिणः । पशवः कीटपक्ष्याद्याः सर्वे चक्रशरीरिणः

ထိုနေရာ၌ ကျောက်တုံးများပင် စက္ကရအမှတ်တံဆိပ်ရှိပြီး လူတို့လည်း စက္ကရကိုင်ဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသည်; တိရစ္ဆာန်၊ ပိုးမွှား၊ ငှက်တို့အပါအဝင် အားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် စက္ကရအမှတ်ရှိသည်။

Verse 74

त्रिविक्रमो वसेद्यस्यां सर्वलोकैकपालकः । सा पुरी तु महापुण्यैर्मया दृग्गोचरीकृता

တိရ္ဝိကရမ (Trivikrama) — လောကအားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ကာကွယ်ရှင် — နေထိုင်ရာ မြို့တော်သည် မဟာပုဏ္ဏ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါ့မျက်စိရှေ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 75

कुरुक्षेत्रं मया दृष्टं सर्वहत्यापनोदनम् । स्यमंतपंचकं यत्र महापातकनाशनम्

ကျွန်ုပ်သည် ကုရုက္ခေတ္တရကို မြင်ဖူးပြီ—သတ်ဖြတ်မှုအမျိုးမျိုး၏ အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပေးသောနေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ စျမန်တပဉ္စက ရှိ၍ မဟာပာတကတို့ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 76

वाराणसी मया दृष्टा विश्वनाथकृतालया । यत्रोपदिशते मंत्रं तारकं ब्रह्मसंज्ञितम्

ကျွန်ုပ်သည် ဝါရာဏသီကို မြင်ဖူးပြီ—ဗိශ්ဝနာထက တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းရာ အာလယဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ‘ဗြဟ္မန်’ ဟု ခေါ်ကြသော တာရက မန္တရကို သင်ကြားပေးသည်။

Verse 77

यस्यां मृताः कीटपतंगभृंगाः । पश्वादयो वा सुरयोनयो वा । स्वकर्मसंभोगसुखं विहाय । गच्छंति कैलासमतीतदुःखाः

ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ သေဆုံးသူတို့သည်—ပိုးမွှား၊ ပျား၊ ပျံ့ပိုးတို့ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ၊ တိရစ္ဆာန်တို့နှင့်တကွ၊ နတ်ယောနိ၌ မွေးဖွားသူများပင်—ကိုယ့်ကံ၏ အကျိုးကို ခံစားရာမှ ပေါ်လာသော သာယာမှုကို စွန့်လွှတ်၍ ဒုက္ခလွန် ကိုင်လာသသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 78

मणिकर्णिर्यत्र तीर्थं यस्यामुत्तरवाहिनी । करोति संसृतेर्बंधच्छेदं पापकृतामपि

မဏိကဏ္ဏီ ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိရာ၌ မြစ်သည် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသည် (ဥတ္တရဝါဟိနီ)။ ထိုမြစ်သည် ပာပပြုသူများပင်လျှင် သံသရာပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသည်။

Verse 79

कपर्दिनः कुंडलिनः सर्पभूषाधरावराः । गजचर्मपरीधाना वसंति गतदुःखकाः

သူတို့သည် ဇဋာဆံပင်ရှိ၍ နားကပ်ဝတ်ဆင်ကာ မြွေတို့ကို အမြတ်ဆုံး အလှဆင်အဖြစ် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။ ဆင်အရေကို ဝတ်ဆင်လျက် ဒုက္ခကင်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 80

कालभैरवनामात्र करोति यमशासनम् । न करोति नृणां वार्तां यमो दंडधरः प्रभुः

“ကာလဘဲရဝ” ဟူသော နာမတော်ကိုသာ ရွတ်ဆိုလျှင် ယမ၏ ဒဏ်ခတ်အမိန့်သည် အာနိသင်မရှိတော့သည်။ ဒဏ်တံကို ကိုင်ဆောင်သော အရှင်ယမပင် ထိုသူတို့ကို မျက်နှာမူမကြည့်တော့။

Verse 81

एतादृशी मया दृष्टा काशी विश्वेश्वरांकिता । अनेकान्यपि तीर्थानि मया दृष्टानि भूमिप

ဗိශ්ဝေရှဝရ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကာရှီကို ငါမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ အို မင်းကြီး၊ ငါသည် အခြားသော တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများကိုလည်း များစွာ မြင်ခဲ့ပြီ။

Verse 82

परमेकं महच्चित्रं यद्दृष्टं नीलपर्वते । पुरुषोत्तमसान्निध्ये तन्न क्वाप्यक्षिगोचरम्

နီလတောင်ပေါ်တွင် အလွန်အံ့ဩဖွယ် မဟာအံ့ဩမှုတစ်ရပ်ကို ငါမြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပုရုရှောတ္တမ၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌ပင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မျက်စိမြင်ကွင်းထဲ မဝင်လာခဲ့။