Adhyaya 117
Rama’s Liberation (Ritual Dharma, Atithi-Test, and Śiva’s Revelation)
အဓ್ಯಾಯ ၁၁၇ သည် အာရှရမ်နှင့် နေထိုင်ရာအိမ်ယာများ၏ လှပသန့်ရှင်းမှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ ထို့နောက် ရာမသည် သီဝအား မှန်ကန်သော ပူဇော်နည်းနှင့် မသန့်ရှင်းသော သို့မဟုတ် အဓမ္မနည်းဖြင့် ရရှိသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကမ္မဖလကို သာသနာတရားအဖြစ် ရှင်းပြပေးရန် တောင်းလျှောက်သည်။ သီဝသည် ဥပမာဇာတ်များ (အာကထ–သုရှိုဘဏာ၊ နောက်တွင် ရူပက–သမ္ပာတိ၊ နှင့် ဂဏာတို့၏ မူလဇာတ်များ) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသည် ဓမ္မတရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ ရရှိထားသော၊ အညစ်အကြေးကင်းသော ပစ္စည်းများဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်ဟု အလေးပေးသည်။ အဓိကဇာတ်ကွက်တွင် ရာမသည် ကောသလျာ၏ လစဉ် śrāddha (ရှရာဒ္ဓ) ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အိုမင်းပြီး တောင်းဆိုချက်များပြင်းထန်သော ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်လာကာ ပွဲတော်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး အတိအကျ ဧည့်ဝတ်ပြုဓမ္မကို စမ်းသပ်စေသည်။ ရာမ၏ အိမ်ထောင်စုသည် အရာအားလုံးကို ပေးအပ်ကာ ဧည့်သည်ကို ကျေနပ်စေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဧည့်သည်သည် သီဝကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ ပါဝတီသည် မကုန်ခန်းသော အစားအစာကို ပေါ်ထွန်းစေ၍ (annadāna အကြောင်းအရာ) ဘုရားတို့၏ ကျေနပ်မှုကို အတည်ပြုသည်။ အဆုံးတွင် သီဝ–ရာဃဝ ဆွေးနွေးခန်းကို ဖတ်ရှု/နားထောင်ခြင်းနှင့် ပုရာဏာဖတ်သူအား ဒါနပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ချီးမွမ်းဖော်ပြထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.