Adhyaya 115
The Greatness of the Purāṇas and the Rite of Sacred Listening (Śravaṇa-vidhi)
အဓ್ಯಾಯ ၁၁၅ တွင် သီရိရာမနှင့် သမ္ဘူ/ရှီဝ၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲကို တင်ပြပြီး၊ ပုရာဏာတရားဟောပြောခြင်းကို အပြစ်ပယ်ဖျက်နိုင်သော ထူးကဲသည့် သာသနာကျင့်စဉ်အဖြစ် ခိုင်မာစွာ ထူထောင်ထားသည်။ ရှီဝက မကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုသည် အပြစ်ကို တိုးပွားစေသော်လည်း၊ ပုရာဏာကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူထံ ချဉ်းကပ်လျှင် ရှည်လျားစွာ စုဆောင်းလာသော အပြစ်ဒုစရိုက်များပင် ပျောက်ကင်းသွားကြောင်း မိန့်ကြားသည်။ ဝသိဋ္ဌနှင့် မသေမပျောက် ရာක්ෂသတစ်ဦး၏ ဥပမာဇာတ်လမ်းက ရှင်ရသီ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းနှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှုကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့နောက် ပုရာဏာ “ရှရဝဏ-ဝိဓိ” (နားထောင်ခြင်းအခမ်းအနား) ကို သတ်မှတ်ပေးသည်—သင့်လျော်သော အချိန် (တိသီ၊ နက္ခတ်၊ ကရဏ၊ လဂ္န) ရွေးချယ်ခြင်း၊ သင့်တော်သော နေရာ၊ ဟောပြောသူ/ဖတ်ကြားသူကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ နေ့စဉ် မပြတ်မတောက် ဖတ်ကြား-နားထောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မဟာပာတကကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးများအထိပါ ပရాయရှ္စိတ္တ အကျိုးကြီးမားကြောင်း ဆိုထားသည်။ အဆုံးတွင် မသင့်တော်သော ဖတ်ကြားသူ/စာတမ်း၏ လက္ခဏာများ၊ ပေးလှူသင့်သော ဒါနများနှင့် ပုရာဏာ၊ ဥပပုရာဏာ စာရင်းကို ဖော်ပြကာ ကလိယုဂတွင် ပုရာဏာနားထောင်ခြင်းကို ပြည့်စုံသော ကယ်တင်ရေးနည်းလမ်းအဖြစ် တင်မြှောက်ထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.