Adhyaya 110
The Greatness of Śiva-Worship: From Grief and Anger to Śiva’s Grace (Agniśikha/Jvālāmukha Origin)
ရာမသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ထံ၌ မီးလောင်တောက်ပသော ဂဏာ “အဂ္နိသိခါ” ၏ အမည်ရင်းအဓိပ္ပါယ်နှင့် ပေါ်ပေါက်လာပုံကို မေးမြန်းသည်။ ရှီဝသည် အထပ်ထပ်ပုံပြင်များဖြင့် ရှင်းပြရာတွင်—က்ஶတ္တရိယ မင်းတစ်ပါးသည် ဆုံးရှုံးမှု၊ အကြွေးနှင့် သားဆုံးခြင်းကြောင့် စိတ်ပျက်ကာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသထဲ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုမင်းအား ဝမ်းနည်းမှုကို ထိန်းချုပ်၍ တည်မြဲသော ကောင်းကျိုးအတွက် လမ်းရှာရန် အကြံပေးကြသည်။ မင်းသည် ဝါရာဏသီ၌ ဝသိဋ္ဌထံ သွားရောက်ကာ၊ ဝသိဋ္ဌက ဗိရှ္ဝေရှ္ဝရ (ရှီဝလင်္ဂ) ကို ပူဇော်ရန် ညွှန်ပြပြီး ရိုးရိုးပူဇော်သကာတောင် မောက္ခကို ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ ထို့နောက် လုဗ္ဓက မုဆိုး၏ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း စည်းကမ်းမတကျ ဖြစ်နိုင်သည့် သဒ္ဓါ-ဘက္တိနှင့် ကိုယ်တိုင်ကိုပင် အပ်နှံပူဇော်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်; ရှီဝသည် ပေါ်ထွန်းကာ သူနှင့် မိသားစုကို ရှီဝလောကသို့ ခေါ်ဆောင်တင်မြှောက်သည်။ မင်းသည် ဘုရားကျောင်းဝန်ထမ်းဆောင်မှုကြောင့် အာဏာပြန်ရသော်လည်း နောက်ပိုင်း ဒေါသကြောင့် ဘုရားကျောင်းကို မီးရှို့မိ၍ ပြစ်ဒဏ်ဆပ်ခြင်း (ပရာယရှ္စိတ္တ) နှင့် ပြန်လည်ပူဇော်ခြင်း လိုအပ်လာသည်—ကမ္မ၏ ဆက်လက်တည်ရှိမှုနှင့် ဘက္တိ၏ ပြုပြင်သန့်စင်နိုင်စွမ်းကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့ပြင် အပြစ်စွပ်စွဲ၍ သတ်ဖြတ်သည့် ဖြစ်ရပ် (ကောတေသန် အပိုင်း) နှင့် ဝီရဘဒ္ဒရ၏ ကြေညာချက်ကြောင့် ဂျွာလာမုခ/အဂ္နိသိခါ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အဆုံးတွင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ယခုဘဝနှင့် နောင်ဘဝတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုလမ်းဟု သင်ကြားပြီး နေ့စဉ် ဤကഥာကို နားထောင်သူတို့အား ရှီဝလောကကို ကတိပေးထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.