Adhyaya 100
The Mādhava (Vaiśākha) Bath: Sādhu-saṅga, Instruction Ethics, and the Vaiśākha Observance
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် မင်းကြီးသည် လွတ်မြောက်ရေးသို့ ဦးတည်စေသော သင်ကြားချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး၊ သာဓု-သင်္ဂ (သူတော်ကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း) ကို အမြင့်ဆုံး တီရ္ထဟု ချီးမွမ်းကာ အပြစ်ကိုဖျက်၍ သံသရာဒုက္ခကို သက်သာစေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် မာဓဝ/ဝိုင်သာခ ဝရတအကြောင်း—ဘာကို ဒါနပေးရမည်၊ ဘယ်နေရာတွင် ဘယ်ပုံစံဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ရမည်၊ ဘယ်သူကို ပူဇော်ရမည်၊ ဘယ်သဘောတရားနှင့် စည်းကမ်းများကို ထိန်းသိမ်းရမည်—ဟူ၍ မေးမြန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယမသည် ကশ্যပကို ကရုဏာပြည့်ဝသော ဆရာအဖြစ် ထင်ရှားစေပြီး၊ ကশ্যပက သင်ကြားရေးကျင့်ဝတ်ကို ရှင်းပြသည်—ထိုက်တန်သူကိုသာ ဖြေကြားရန်၊ စကားကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ သို့သော် ယုံကြည်သည့် အမွေဆက်ခံသူ/သင်တန်းသားတို့အတွက် အကျိုးရှိသော အကြံဉာဏ်ကို မမေးလည်း ပေးသင့်ကြောင်း။ ထို့နောက် မင်းကြီးကို “မာဓဝ ရေချိုး” အကျင့်သို့ ဦးဆောင်ကာ မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုးခြင်း၊ အရ္ဃျ ပူဇော်ခြင်း၊ ဟရီ (ဗိဿနု) ကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် နৈဝေဒျ ဆက်ကပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်စေပြီး၊ နှစ်စဉ် ထပ်မံကျင့်သုံးပါက ဟရီ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်မည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ အဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသော လကို စွန့်လွှတ်လျှင် ကာမနှင့် ဝါသနာတို့က လူကို အာရုံခံစားမှုဆိုင်ရာ ပျော်ရွှင်မှုသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်သွားမည်ဟု သတိပေးထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.